..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‏31ام اکتبر 1978 وبستر نیویورک
‫وقتی حدود 15 سالم بود،
‫یه تجربه عجیب و غریب داشتم…
‫که واقعاً... زندگیمو تکون داد.
یکی از آدرسهای روزنامه پخش کردنم، یه خونه .روستایی بود که عقب‌تر از جاده قرار داشت
‫آقا؟
‫آقا.
‫حالتون خوبه؟
خیلی حس عجیبیه وقتی می‌بینی
.یه نفر داره نفسای آخرشو می‌کشه
‫کمک!
‫کمک! آمبولانس صدا کنین!
.اون برام یه تغییر فکری اساسی بود
همون لحظه‌ای بود که نیاز درونم برای پرسیدن سؤال‌های مهم شکل گرفت
سؤال‌هایی که باید می‌پرسیدم
سؤال‌هایی که با روح و روان
‫ و با اعتقاداتم سروکار داشتن.
واسه همین، وقتی توی «ایری هال» اوضاع عجیب شد
‫یه پکیج کامل ...از احتمالات باز شد، مثلاً اینکه
بعد از مرگ چه اتفاقی می‌افته؟
‫این یه فرصت عالی بود ‫که این احتمال رو بررسی کنم.
«ایـری هـال»
‏20ام اکتبر 1984
.آره! نزدیک بود خوابت ببره
باشه، خب فقط یه بازیکن دیگه .برای والیبال امشب لازم داریم
‫لطفاً، می‌تونی بازی کنی؟
‫لیندا، می‌دونی من و ورزش .با هم جور در نمیایم
‫ بث؟
من نزدیک اون توپ بشم .دماغمو می‌شکنم
‫لطفاً.
‫کجا می‌ری؟ اینا چشونه؟
‫ نمی‌دونم. ‫ نرو.
‫نه رفیق. من دیگه خسته‌م.
‫اون موقع اصلاً نمی‌دونستم ‫چه خبره.
‫خدای من!
‫اما پاول برگشت پیش والدینش، یعنی رفت ‫باهاشون زندگی کرد
.چون نتونست تحمل کنه
.من و پاول با هم صمیمی بودیم
‫ولی هیچ خداحافظی، .یا دست دادنی درکار نبود
.یه روز بیدار شدم و دیدم رفته
‫می‌دونستم کاری که باید رو انجام داده.
اگه پاول هم همون چیزی رو می‌بینه که من دیدم
این نشون می‌ده قضیه فقط من نیستم
.فقط این جای خاص نیست
‫ممکنه اون بیرون هم باشه.
‫ولی نمی‌تونستم مثل پاول برگردم خونه.
‫من یه بورسیه ورزشی داشتم، .بورسیه دو و میدانی
‫برای همین مجبور بودم تو تیم بمونم، ‫وضعیت تیم اصلی رو حفظ کنم و رقابت کنم.
‫پدرم، ‫منو به این مسیر هدایت کرده بود.
‫فکر می‌کرد فکر بدی درباره‌ت کنم؟
‫پدرم از دست من ‫خیلی ناامید می‌شد.
‫خیلی ناامید.
.من زندگی می‌کردم که پدرم رو ناامید نکنم
.دنبال تأیید اون بودم
پیروزی ‫کریس دی‌سزار .‫دی‌سزار نفر اول دوی میدانی
‫اون باور داشت ‫که می‌تونم عضو تیم المپیک بشم.
‫می‌خواستم خوشحالش کنم ‫و باعث افتخارش بشم.
‫راه فراری نداشتم.
‫باید می‌موندم.
‫ولی حالا که پاول نیست،
‫ نمی‌خواستم تنها تو اون اتاق بخوابم.
‫کریس نمی‌تونست یهو وسایلشو جمع کنه ‫و اتاق رو ترک کنه.
‫اول اینکه، حتی اگه می‌خواست هم،
‫فکر نمی‌کنم هیچ اتاق خالی‌ای
‫تو ایری‌هال یا بیشتر تو جنسیو باشه.
‫می‌رفتم جاهایی که حس می‌کردم
موندن تو ‫اونجا برام امن‌تره.
جاهای عمومی .که مردم توشون رفت و آمد داشتن
‫بابا؟
‫فرار کن!
همیشه این خواب‌ها و کابوس‌های .وحشتناک و افتضاح رو می‌دیدم
‫همیشه تو جنگل‌ها اتفاق می‌افتاد.
و یه صدایی رو می‌شنیدم که اسممو صدا می‌زد
‫"کریس"
این تجربه‌ها روی کریس اثر گذاشته بود ‫و می‌شد از ظاهرش دید.
‫مثل اینکه داشت... محو می‌شد.
‫با گذشت ترم، ‫تنها راهی که حس می‌کردم می‌تونم به کریس کمک کنم
این بود که تحقیق کنم چی باعث این تجربه و اتفاقات شده
‫این موضوع تمام وجودمو گرفته بود.
‫اونقدر ذهنم رو درگیر کرده بود که
شروع کردم به مرور دوباره "یادداشت‌هام از سخنرانی‌های "وارن
‫به عنوان محققان ماورایی،
‫اونا تلاش می‌کردن با مردگان ارتباط برقرار کنن
داده جمع کنن
‫و شواهد جمع کنن.
‫پس به خودم گفتم،
‫"بیاین اینو مثل یه تحقیق ببینیم"
‫کریس رو قانع کردم برگرده تو اتاق ‫تا ببینیم می‌تونیم تماس برقرار کنیم.
.فکر می‌کردم این یه ایده خیلی خیلی وحشتناکه
‫ یاد سخنرانی وارن و قانون دعوت افتادم.
نباید از هر چیزی دعوت کنی بیاد تو
و به نظرم شبیه این بود که که انگار .دارم اون چیزها رو دعوت می‌کنم بیان تو
ممکنه این کار باعث تحریک روح جن یا هر چی که بود، شده باشه؟
‫قطعاً.
‫اما من واقعاً هیچ راه جایگزینی .برای خودمون نمی‌دیدم
.اون بهترین رفیقم بود. هم‌سنگر بودیم
‫به نوعی، حس مسئولیت داشتم که بگم بله.
‫برای همین هم گفتم
‫باشه.
‏5ام نوامبر 1984
‫یادمه اتاقو نگاه کردم،
‫و فکر کردم،
‫"من چیکار دارم می‌کنم؟"
حاضری؟
‫یه دماسنج آوردم ببینم ‫تغییر دمایی تو اتاق هست یا نه.
‫خب، ام…
فکر کنم ‫باید سعی کنی تماس برقرار کنی.
‫چطوری؟
‫ام…
‫شاید زانو بزنی.
‫جف، این احمقانه‌ست.
‫هی، بجنب. انجامش بدیم.
‫دستاتو دراز کن.
‫ام…
‫این همون لحظه‌ای بود که باید می‌گفتم، ‫"می‌تونیم همین الان متوقفش کنیم؟"
‫و نگفتم.
‫"ببین می‌تونی چیزی حس کنی، ‫سرما، جریان هوا یا هر چیز دیگه"
‫و بعد،
‫"چرا سعی نمی‌کنی باهاش تماس بگیری؟"
‫سلام. ام…
‫من کریس‌م.
‫عالی داری پیش میری.
‫همینطور ادامه بده.
‫کسی اینجاست؟
.من آماده‌م تا ارتباط برقرار کنم
.یه هوای یخ‌زده، خیلی سرد، وجود داره
‫ عجیب بود.
یه اتفاقی توی اون اتاق افتاد
‫و حس می‌کردیم ما باعثش شدیم.
‫یه سری در هست .که هیچ وقت نباید باز شن
‫حدود یه هفته طول کشید ‫تا بتونم اون عکس‌ها رو ظاهر کنم.
‫امیدم خیلی زیاد بود، ‫که شاید چیزی ثبت کرده باشیم.
‫می‌خواستم اون مدرک رو داشته باشم.
اولین بار که عکس‌ها رو بررسی کردم، ناامیدکننده بود
و بعد یه بار دیگه به اون عکس آخری نگاه کردم
‫و تو گوشه‌ی دور عکس، چیزی دیدم.
‫یه جور اختلال یا چیز غیرعادی ظاهر شد.
‫ تو چاپ عکس با چشم غیرمسلح، .شبیه یه لکه سفید یا هاله محو بود
.ولی یه فرم و شکلی داشت
‫‌تونستم لگن، ‫ستون فقرات، دنده‌ها، ترقوه رو ببینم.
‫واقعا تقریباً شبیه این بود که می‌تونه یه…
‫اسکلت باشه.
‫به نظرت مسخره نمیاد؟
‫جف فکر می‌کنه اسکلت باشه.
من مطمئن نیستم چیه، اما یه چیز رو خوب می‌دونم
‫اگه به مردم نشونش بدم و بگم ‫"این همون چیزیه که منو می‌ترسونه،
‫و باعث شده تو سالن عمومی بخوابم،"
‫مثل بچه‌ها به نظر میام.
‫احمق به نظر میام.
‫ قول بده بین خودمون می‌مونه. ‫ حتما.
‫قسم بخور که به کسی نشونش نمی‌دی.
‫قسم می‌خورم.
‫باشه؟
.ولی تو به بقیه نشون دادی
.ببین، اینجا دنده‌هاش و اینجا ستون فقراتشه
‫ شبیه نور به نظر می‌رسه. ‫می‌دونی؟ مثل نور بیش از حد.
من هیجان‌زده بودم. همیشه دنبال .اثبات زندگی پس از مرگ بودم
‫یا مثل یه لاک‌پشت دریاییه.
‫می‌دونی، فکر می‌کردم ‫واقعا یه موفقیت بزرگ داشتیم…
‫جف.
‫قسم خوردی.
‫کریس.
‫کریس، متاسفم!
‫من جف رو دوست دارم. دوست فوق‌العاده‌ایه.
.ولی با هم یه قرار گذاشته بودیم
‫اون می‌دونست برای من چقدر مهمه ‫که اینو مخفی نگه دارم.
‫اول با یه تعداد کمی از آدم‌ها .عکس رو به اشتراک گذاشتم
‫ولی همین کافی بود ‫که شایعات شروع بشه.
‫تو دانشگاه، وقتی شایعه‌پراکنی شروع میشه،
.نمی‌دونی تا کجا قراره پیش بره
.داشتم می‌رفتم سمت اتحادیه دانشجویی
‫مردم اشاره می‌کردن و می‌گفتن…
!هی، ببین کی اینجاست "بچه جن‌زده"
.بچه جن‌زده .بچه جن‌زده. بچه جن‌زده
!بچه جن‌زده
در مورد اینکه بهت لقب "بچه جن‌زده" دادن چه حسی داشتی؟
‫کاملاً تحقیرکننده بود.
من پشیمونم که اون موقع .نتونستم دوست بهتری براش باشم
تو اون سن آدم زود قضاوت می‌کنه، می‌دونی
‫ولی، ام، کریس اون موقع .بیشتر از هر چیزی به دوست نیاز داشت
احتمالاً فکر می‌کنی دارم دیوونه می‌شم، نه؟
‫فکر نمی‌کنم دیوونه باشی.
‫من فقط نگران دوستم بودم
و سعی می‌کردم بفهمم .چطوری می‌تونم کمکش کنم
.منم یه چیزی رو تجربه کردم
‫چیزی که نمی‌تونستم درباره‌ش حرف بزنم.
وقتی دردتو با یکی در میون می‌ذاری ‫یه جورایی مساوی میشه،
.و دیگه همه مسئولیتش، رو دوش تو نیست
‫ تابستونِ قبل از ورودم به دانشگاه بود،
.چهارم جولای
،به عنوان سرپرست اردو داوطلب شدم
که مسئولیت یه سری دختر رو داشته باشم
.خلاصه، توفان شدیدی در گرفت
...به دخترا گفتم برن تو کلبه‌هاشون، آخه ‫می‌دونی…
بعد از ناهار بود .بعدش یه استراحت کوتاه داشتن
‫توفان خیلی وحشتناک و سریع شروع شد.
‫رعد و برق بود، صاعقه بود.
‫خیلی... ترسناک بود.
‫بعد یه صدای بلند از برخورد صاعقه ‫به یه کلبه خورد.
‫ام، باعث شد اون کلبه آتیش بگیره…
‫روی یکی از کلبه‌ها، ‫و روی اون یکی، صاعقه خورد،
‫دو تا دختر داخلش بودن.
‫وقتی پرستار رسید، ‫روش احیای قلبی ریوی رو بهم آموزش داد.
‫من روی یکی احیا رو انجام دادم، ‫و اونم روی یکی دیگه.
‫ام…
‫متاسفم.
‫ام…
‫اونا نجات پیدا نکردن.
.ییخشید
‫هر چهارم جولای،
‫همیشه یه دقیقه وقت می‌ذارم تا…
‫به یادشون باشم.
‫ام… متاسفم. نمی‌دونستم.
‫هیچ‌کس نمی‌دونه.
‫نمی‌تونم تصور کنم ‫چیزی بدتر از این برای گفتن باشه.
‫لیندا از اون دوستایی بود که می‌خواست ‫مطمئن بشه تو خوشحالی،
.و هر کاری می‌کرد تا این اتفاق بیفته
‫هر چی که باشه،
‫هر چی که داری تجربه می‌کنی،
.می‌تونی ازش جون سالم به‌ در ببری
‫ شاید نه به تنهایی.
.نگران نباش، من می‌رم .هی، بمون
‫لطفا.
‫کریس…
‫می‌خوام رسماً معذرت بخوام.
‫رسماً؟
‫آره.
‫یعنی کتبی؟
‫اگه لازم باشه.
‫آره.
.اشکالی نداره
از حالا به بعد، بین خودمون می‌مونه؟
‫همونطور که گفتی.
جف حس می‌کرد اگه برای هر چیزی که هست یه اسم رمز داشته باشیم
کار خوبی می‌شه چون این‌طوری بقیه توی بحث‌ها
.و کارامون دخالت نمی‌کنن
لازم نیست از کلماتی .مثل "روح" یا "جن" استفاده کنم
اگه مجبور بودی برای این چیز یه اسم بذاری، چی صداش می‌زدی؟
‫و یه دقیقه فکر کرد.
‫یه جورایی غافلگیر شد، ولی جواب داد…
‫من نمی‌دونم... تامی.
‫تامی.
.قبوله
‫خب، اینطوری با تامی برخورد می‌کنیم.
‫اول، همه چیزو ثبت می‌کنیم،
‫ منظورم همه جزئیاتـه،
‫تا مطمئن بشیم ‫که اطلاعات کافی برای کمک گرفتن داریم.
‫دوم، امشب تو سالن عمومی نمی‌خوابی.
‫میای پیش ما می‌مونی.
‫آره، پس کریگ چی می‌شه؟
‫کریگ چیزیش نمیشه.
‫بی‌خیال، عمراً.
‫یه شب. ‫یه شب؟
‫شاید دو شب.
اگه کسی بفهمه .کلی دردسر می‌شه برامون
‫اگه بهشون نگیم، چطور می‌خوان بفهمن؟
‫باشه. یه شب.
‫همه چیز خوبه؟ ‫آره، همه چیز ردیفه.
.آره، بفرما تو، بچه جن‌زده
من کف اتاق‌شون خوابیدم ...بهم یه بالش دادن
...و یه پتو که روم بندازم، و .خوشحال بودم
.هوم
‫و همون موقع بود که با جیغ بیدار شد.
.هی، وایسا، حالت خوبه
وقتی ماجرا رو برام تعریف کرد .گفت انگار کاملاً واقعی بوده
چیزی شبیه یه رویای بیداری .که توهم کشیده‌شدن از تو دیوار رو داشته
تفکیک کردن بین واقعیت و .کابوس خیلی سخت شده بود
‫که بیدار بودم یا خواب؟
‫بعد از اون، .اوضاع شروع به تشدید کرد
‫کریس همه جور فعالیتی رو گزارش می‌داد.
.من اینو تو دفتر خاطراتم ثبت کردم
شب پشت شب .یعنی، دائم و بی‌وقفه بود
وزش بادها، صداها ،جابه‌جا شدن اشیا، سرما
.اوضاع بد بود
‫وقتی کارنامه اون ترم رو گرفتم،
‫این نمره زشت "دی" رو دیدم، بدون اعتبار.
‫و اون "دی" معدل منو انقدر پایین آورد
‫تا جایی که در حالت .مشروط تحصیلی قرار گرفتم
‫من نگران وضعیت ذهنی کریس .و سلامت روانی‌ش بودم
.داشت فشار وحشتناکی رو تحمل می‌کرد
تنها چیزی که سرپا نگهش داشته بود .دویدن بود
‫یک…
‫دو…
‫سه…
‫چهار…
همون شبحی بود که من و پاول توی اتاقم دیدیم
‫و من فکر می‌کنم، ‫"دیگه نمی‌تونم اینو تحمل کنم"
.بعد از اون، دویدن رو کنار گذاشتم
هر اتفاقی که اون روز افتاده باید خیلی مهم باشه
‫ که باعث شد دویدنش رو رها کنه.
‫وقتی کریس شروع کرد ‫که دویدن رو بذاره کنار،
‫وقتی این چیزی که سرش میومد
‫اونقدر حواسش رو پرت کرد که .از دویدن دور شد و برام شوکه‌کننده بود
قدرت اون چیزی که اذیتش می‌کرد رو نشون می‌ده
‫که چیزی که انقدر زمان و انرژی روش گذاشته بود
‫کنار گذاشت.
‫ این اصلاً منطقی نیست.
کلاس‌هام رو می‌افتادم
‫کاملاً خسته بودم، ‫هم جسمی هم ذهنی.
.دارم خودمو گم می‌کنم
‫دارم هویتمو .به عنوان یه آدم از دست می‌دم
‫واقعا به یه کمک جدی، جدی نیاز دارم.
نمی‌تونم این کمک رو به دست بیارم ‫مگه اینکه کسی کمکم کنه.
پس باید یه نفر بدونه .چون نمی‌تونم تنهایی از پسش بر بیام
‫وقتی بچه بودم، .هر یکشنبه به کلیسا می‌رفتم
‫مادرم یه کاتولیک متعصب بود.
‫وقتی جایی برای پناه بردن نداری…
‫بیا تو.
.به ریشه‌هات برمی‌گردی
"دفتر بین ادیان"
‫دانشجوی زیادی نبودن ‫که به مرکز بین ادیان بیان و منو ببینن.
‫چند نفری بودن،
که با من مشکلات و
درگیری‌هایی رو ‫که توی زندگی .شخصی‌شون داشتن، در میون می‌ذاشتن
.شاید مسائل درسی، یا رابطه‌هاشون
"مشکل الکل دارم" "معتاد شدم"
.کمکشون می‌کردم تا بتونن از پسش بربیان
‫می‌خوام یه نگاه به این بندازی.
‫بله. بشین.
دفترچه خاطرات جف رو آوردم که کمکم .کنه توضیح بدم چه اتفاقی داره می‌افته
.با خوندن دفترچه، یه چیزایی برام روشن شد
‫اشکالی نداره چند تا سوال بپرسم؟
‫من نقش وکیل شیطان رو بازی کردم. ‫گفتم، "چی مصرف می‌کنی؟"
‫چی؟ ‫مواد مصرف می‌کنی؟
‫پدر، نه.
پس ‫الکل. ‫نه، هیچ‌کدوم.
‫می‌دونی چیه؟ دوست ندارم ‫وقتم با جوک‌های مسخره تلف بشه.
‫به کمک نیاز دارم.
‫یه بچه اونجاست که داره گریه می‌کنه.
‫اشک‌هاش رو تو چشماش دیدم.
"و گفتم: "این بچه واقعاً داره راست می‌گه
من به خاطر مقام کشیشی‌م" "وظیفه دارم کمکش کنم
وقتی توی حوزه علمیه بودم
حرفای زیادی درباره مسائل فراطبیعی زده نمی‌شد
‫و من به روح‌ها باور نداشتم.
اما قرار گذاشتیم برم کریس رو .توی اتاق خوابگاهش ببینم
این یه تجربه جدید برای من بود به عنوان یه کشیش درگیر چه چیزی شدم؟
.اون یه کت بلند سیاه پوشیده بود
‫به چشم من شبیه یه جن‌گیر بود.
بابت این احتمال هیجان‌زده بودم
.که بتونم تو یه چیز خاص حضور داشته باشم
‫فقط من و کریس.
.قرار نبود این اتفاق بیفته
‫اون کاملاً جدی بود.
من آب مقدس همراهم بود و "یه کتابِ "مراقبت روحانی از بیماران
‫و بعد…
یه حسی بهم دست داد .که یه چیزی تغییر کرده
‫سؤالی که از خودم می‌پرسیدم این بود: "چرا اینقدر غیرعادی سرده؟"
‫خیلی درست به نظر نمی‌رسید.
.یادمه برای یه لحظه وایساد
‫یه حضوری رو حس کردم.
و داشتم در خفا به روح‌القدس دعا می‌کردم
"‫"اینجا چه خبره؟ ‫
"من چیزی نمی‌فهمم"
.بعدش دعای بیماران رو خوندم
"حتی اگر در دره تاریک قدم بردارم"
"از هیچ شری نمی‌ترسم، چون تو در کنار منی"
"عصا و چوب‌دستی تو به من شجاعت می‌بخشد"
‫"این بره خداست ‫که گناهان جهان رو برمی‌داره."
‫"خوشا به حال کسانی که…"
‫و هوا گرم شد.
‫اما کریس، ترسیده به نظر می‌رسید.
‫و فقط… وظیفه‌ام به عنوان کشیش
‫این بود که آرومش کنم ‫و کاری کنم که باهام دعا کنه.
‫من دعا کردم.
‫اتاق گرم به نظر رسید. و گفتم،
‫"واو. شاید جواب داده باشه."
.من به جن و ارواح اعتقادی ندارم
‫اما تو اتاق خوابگاهش، یه چیزی حس کردم.
نمی‌خواستم کریس رو بترسونم .واسه همین اینو باهاش در میون نذاشتم
.پس ساکت موندم
بعد از اون دعای تبرک، .من کل شب رو خوابیدم
.شاید چون یه نفر حرفمو باور کرد
شاید چون باور دارم .دعای تبرک جواب می‌ده
‫هر چی که بود، حس خوبی داشتم.
‫فکر می‌کنم یه حس رهایی عظیم تو کریس بود.
.اون فعالیت‌ها متوقف شدند
‫ مشغول جبران دروس و تکالیفش بود.
‫بلافاصله برگشت و تلاش کرد ‫تا نظر مربی‌ش رو جلب کنه
تا بتونه یه جورایی .از کل این ماجرا تو زندگیش فرار کنه
.دیگه پرونده بسته شده بود و تموم
حس می‌کردم .اون دعای تبرک از من محافظت کرده
انگار هر چی که بود، دیگه .نمی‌تونست بهم دسترسی پیدا کنه
‫بچرخونش! ‫خدای من! ‫واو، کابوی!
.حسودیم می‌شه .می‌دونم
.رنگش می‌کنی ‫نه، رنگش نمی‌کنه.
.چه حجم موی خفنی
‫عالیه. ‫واو!
رفتیم تو اتاق من که یه کم وقت بگذرونیم
‫خب، یه مدت اونجا بودیم.
‫سلامتی.
بچه‌ها، یه ایده دارم .بیاید موهاشو کوتاه کنیم
!به هیچ وجه .ایده‌ی محشریه
‫می‌تونیم دو طرفش رو بتراشیم. ‫نه.
‫واو. .اوکی
‫باشه. خیلی‌خب. ‫آره، کافیه. باید درس بخونم.
‫منم باید درس بخونم. ‫فردا کاری ندارم.
‫پس اگه می‌خواین شماها برید پیش جیف، .اینارو جمع کنم میام پیشتون
.عالی می‌شه
.من و کریس با بث برنامه گذاشتیم
فکر کنم برنامه‌مون این بود که بریم اتحادیه دانشجویی ‫یا یه همچین جایی.
ولی، من و کریس برگشتیم به اتاقمون .بث هم رفت اتاق خودش
.لعنت بهش
.بث مدت زیادی طولش داده بود
برای همین رفتیم به اتاقش .ببینیم هنوز می‌خواد بیاد بیرون یا نه
‫بث؟
!خدای من
‫بث. لطفاً بیدار شو.
‫فکر کردم مُرده.
‫چون حرکت نمی‌کرد، ‫پاهاش فقط…
.آره ‫بث.
.هیچ واکنشی نداشت ‫اوه خدای من.
.چشماش خیره بود
...و بعد، یه‌دفعه
.انگار از اون حالت بیرون اومد
...اولین واکنشش این بود که گفت
اون مدام اسم تو رو صدا می‌زد
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.