‫- دینگ! ‫- دینگ.
‫- دینگ! ‫- صبر کنید.
‫دینگ!
‫- به نظرتون خودش هم خوشش میاد؟ ‫- دینگ!
‫- آره. ‫- آره.
‫- قیافه‌ش رو ببین. ‫- دینگ!
‫- من سگ می‌خوام! ‫- نه.
‫چرا، بیا سگ بگیریم
‫نه، چون اونا اون‌قدرها هم عمر نمی‌کنن، مگه نه؟
‫- بعدش خیلی ناراحت‌کننده می‌شه... ‫- چی؟
‫شرمنده، برندی، ولی واقعیت داره!
‫وقتی سگ‌ها می‌میرن آدم خیلی دلش می‌گیره.
‫آره، خب... ‫این قضیه منو یادِ مبحث بعدیم میندازه، بابا.
‫کم کم داریم به دوره‌ای می‌رسیم که...
‫باید به مراسم ختم تو فکر کنیم، رفیق!
‫اذیتش نکن! هنوز 20 سال وقت داری، رِی!
‫- امیدوارم این‌طور نباشه. ‫- این دیگه چه‌جور سؤالی بود؟
‫خب، باید بدونیم، مگه نه؟
‫خب، خودت چی؟
‫برام مهم نیست، تو چی؟
‫دلم می‌خواد توی حیاط کلیسا خاک بشم.
‫اون‌جوری ملت هر روز می‌تونن گل بیارن ‫و برام گریه کنن.
‫یکی دو روزِ اول شاید این‌طور باشه، ‫ولی بعدش می‌گن: «گور باباش! داره بارون میاد.»
‫- قشنگ بود! ‫- جسدم رو بسوزونید!
‫دیدی؟ آره، دقیقاً همینه! ‫نه هارت و پورت داره، نه خودخواهه!
‫در ضمن، می‌خوام خاکسترم رو ‫توی «میدلیک» پخش کنی،
‫چون اونجا با مامانت آشنا شدم.
‫خب، راستش رو بخوای این همه راه ‫تا «میدلیک» نمی‌رم که فقط همین کار رو بکنم!
‫- با ماشین فقط یکی دو ساعت راهه. ‫- باشه، ولی من که رانندگی نمی‌کنم! می‌کنم؟
‫خب، این آخرین خواستۀ منه!
‫که چی؟ باشه، مثلاً الان قبول کنم، ‫بعداً که تو نمی‌فهمی!
‫- وقتی پاش برسه، به خودم زحمت نمی‌دم. ‫- کجای میدلیک، رِی؟
‫«یارِ مسافر».
‫یه بارِ قدیمیِ قشنگه! ‫خواستگاریم رو هم اونجا کردم.
‫- خب، احتمالاً الان موبایل فروشی شده باشه. ‫- فکرِ اینجاش رو می‌کردی؟
‫تنها پسرت حاضر نیست با ‫ماشین بره خاکسترت رو پخش کنه.
‫- می کنه! پسر خوبیه. ‫- آخی.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫عه سلام، حالت خوبه؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫- نه؟ ‫- صحیح!
‫دیگه داره بیش از حد می‌شه! ‫چی‌کار کنم؟
‫نمی‌دونم. از قبل می‌دونستی از چه راهی ‫امرار معاش می‌کنه ولی مشکلی باهاش نداشتی.
‫آره، ولی فکر نمی‌کردم وقتی وارد رابطه بشیم ‫بازم کارش رو ادامه بده.
‫توی فیلم‌ها این‌جوری نمی‌شه، مگه نه؟
‫«ریچارد گی‌یر» با یه لیموزینِ سفید نیومد...
‫و از پله‌های اضطراری نرفت بالا...
‫تا جولیا رابرتس بگه: ‫«عه، می‌شه یه لحظه بهمون وقت بدی؟»
‫«دارم یه ساکِ ریز برای "بابی چنگِ" خشک‌شویی می‌زنم»
‫- از کجا می‌دونی برای بابی چنگ ساک زده؟ ‫- خودِ بابی بهم گفت.
‫خبر نداشت اون زِیدِ منه. منم چیزی نگفتم. ‫فقط حالم داشت به هم می‌خورد!
‫شوکه شده بودم!
‫احساس افسردگی شدید می‌کردم.
‫- خب، شاید بهتر باشه با خودش صحبت کنی. ‫- نمی‌تونم! حس آدمای احمق رو دارم!
‫تو می‌ری باهاش صحبت کنی؟
‫نه، به هیچ‌وجه! ‫خیلی وقته ندیدمش.
‫دیگه این طرفا نمیاد. ‫به گمونم سرش شلوغه.
‫آره بابا، بدجور سرش شلوغه!
‫بله!
‫- خب، باید با یکی صحبت کنی. ‫- دارم می‌کنم دیگه.
‫- نه، من که متخصص نیستم... ‫- چرا، هستی.
‫هم افسردگی داشتی هم قصد خودکُشی داشتی، مگه نه؟
‫- تو که قصد خودکُشی نداری، نه؟ ‫- نه، کونشو ندارم!
‫- خوبه. ‫- بیخیال! کمکمون کن دیگه. تقصیر توئه!
‫آره حتماً!
‫خواهش می‌کنم؟!
‫بذار بهش فکر کنم. ای خدا!
‫برو.
‫[ خانۀ سالمندانِ برگ‌های پاییزی ]
‫[ ادی تیلور ]
‫- سلام. ‫- سلام.
‫تصمیم گرفتم یه سفر کوچولو برم ‫تا خاکستر پدرم رو پخش کنم.
‫عه، چه کارِ قشنگی! کجا؟
‫توی یه روستای کوچولو ‫که توش به مامانم پیشنهاد ازدواج داده.
‫آخرین خواسته‌ش همین بود.
‫خاکستر من؟
‫نه، خاکستر تو نه.
‫تو هنوز نمُردی، مگه نه؟
‫در ضمن، تو بابام نیستی! یادت رفته؟
‫منو به فرزندخوندگی گرفتن؟
‫ریدم توش! انگار این اومده جای اونو پُر کنه.
‫اتفاقاً این کار خیلی خوب جواب می‌ده ‫چون پسر خودش هیچ‌وقت به دیدنش نمیاد.
‫قبل از این‌که مهاجرت کنه استرالیا ‫به زور وقت گیر آورده بود بیاد اینجا بستریش کنه.
‫- آره؟ ‫- خب؟
‫- آها! ‫- زندگی بی‌رحمه.
‫پس تا تهش بخور. آره.
‫هِی، هِی...
‫خوبی؟
‫بگیر نگیر داشت! ‫عین این ماهی‌قرمزها که می‌افتن روی فرش.
‫- کجا؟ ‫- نه، چیز...
‫دوباره شروع کرد!
‫خونۀ جدیدت چطوره؟
‫خب، از «کِن» که ممنونم.
‫ولی خب، ازم اجاره نمی‌گیره، ‫اونجا بهتر از خونۀ خودمونه ولی...
‫همه‌ش سر و کله‌ش پیدا می‌شه و دنبالم می‌گرده.
‫راستش وقتی صدای اومدنش رو از پله‌ها می‌شنوم، ‫خشکم می‌زنه.
‫بعدش سعی می‌کنه در رو باز کنه و...
‫تا وقتی از اونجا نره، ‫بی سر و صدا می‌مونم.
‫دارم مثل «آنه فرانک» زندگی می‌کنم. ‫(نویسندۀ یهودی آلمانی)
‫یه جای بهتر پیدا می‌کنی.
‫سلام عزیزم. من «رتی»ام. ‫این «نانس» ـه.
‫خب؟ ما برای یه داستان اومدیم اینجا. ‫پادکست ضبط می‌کنیم.
‫- عه، عه، اوناهاشش! ‫- سلام! سلام!
‫ما رو یادته، پسر؟ ‫حتماً دلت می‌خواد قصه‌مون رو توی روزنامه‌ت بیاری.
‫با روانپزشکِ قبلیت ‫یه پادکست ضبط می‌کنیم، کثافتِ روانی!
‫شماها روانپزشکید؟
‫نه، نه، ما که نه! ‫نه، ما توی امور مالی هستیم.
‫ولی وجه اشتراکمون اینه که همه‌مون مَردیم،
‫و بهش افتخار می‌کنیم!
‫این پادکستمون هم در واقع در مورد همینه. ‫مردها رو تشویق می‌کنیم که مرد باشن!
‫گرچه پادکستمون انحصاری نیست، ‫بعضی از زن‌ها هم بهش گوش می‌کنن.
‫مخصوصاً زن‌هایی که ‫از این شعارهای کُسشرِ مردِ امروزی، خسته شدن!
‫ولی ما فقط می‌خوایم به دنیا کمک کنیم تا ‫مثل مردها شجاع باشن!
‫می‌گما، می‌تونیم تا صبح در موردش حرف بزنیم ولی...
‫بیارش بیرون!
‫توی توئیتر پخش زنده می‌ذاریم و ‫روال کارمون رو نشونتون می‌دیم. خب؟
‫خیلی هیجان انگیزه.
‫یه نوتیفیکیشن برای فالوورهامون می‌فرستیم.
‫- لایو می‌ذاریم (پخش زنده) و شروع می‌کنیم. ‫- بهشون بگو که اینجاییم.
‫سلام، آشغالای کثافت!
‫کله‌کیری‌ها!
‫ما اینجا توی دفتر روزنامۀ تمبوری هستیم ‫و داریم یه مصاحبه انجام می‌دیم.
‫سلام کن، عزیزم. بفرما.
‫ترجیح می‌دم نکنم.
‫عه، خجالتیه! ولی اشکال نداره.
‫این فقط یه پخش آزمایشیه. ‫پخش اصلی امشبه!
‫- تست می‌کنم، تست می‌کنم، تخم‌هام رو تست می‌کنم. ‫- تست می‌کنیم یک، دو، سه!
‫از اول تخم‌هام رو تست می‌کنم. ‫وای خدا، چقدر پُرن!
‫پُر از آب مَنی‌ان!
‫اوووه!
‫آبِ سکسِ همراه با شاشم رو ‫پاشیدم روی سینیِ روی میزت!
‫تخم‌هام رو روی ننه‌جونت تست کردم!
‫این‌جوری زدم، زدم، زدم ‫تا بپاشه توی صورتِ تخمیش!
‫اون می‌گفت: ‫«وای مرسی، عزیزم. لازمش داشتم.»
‫«چی خورده بودی؟»
‫نگران نباش چی خورده بودم، ننه‌جون.
‫فقط روی اون موهای پشمالوی ‫خیسِ شلپ شلوپی لیز نخوری!
‫- حالا تو، کاربرِ «گمون-69»... ‫- خیلی خب، بچه‌ها. بچه‌ها! دیگه بسه.
‫- بس کنید. اینجا یه دفترِ کاریه! ‫- «بچه‌ها، اینجا یه دفترِ کاریه.»
‫عجبا! می‌خوای تریپِ این بچه مثبت‌ها رو بگیری؟
‫کثافتِ عوضی! ‫برگرد توی اون چهاردیواریِ تخمیت!
‫- دارم سر به سرت می‌ذارم. شوخی بود. ‫- داره مسخره بازی در میاره. غمتون نباشه.
‫پادکستِ رتی و نانس! ‫بدرود!
‫اینو بذارید توی بخشِ «سلامت و رفاه»، باشه؟
‫می‌دم اینا رو بنویسن. ‫تشکر می‌کنم. ممنون، پسرا!
‫چیزی نمونده بود یه کم به زور متوسل بشم.
‫ولی خشونت که راه حل نیست.
‫قطعاً نیست! آره.
‫- داره روال کار دستت میاد؟ ‫- آره، آره، فکر کنم! داره دستم میاد.
‫بیاید تو. ‫اینجا بازم جا هست.
‫اوه! یکی از شماها گوزید؟
‫- نه، بوی خونه‌ست. ‫- عه!
‫برایان هم همین بو رو می‌ده. ‫خواستی بوش کن. همین بو رو می‌ده.
‫عه، آره.
‫- این بوی توئه، مگه نه؟ ‫- آره.
‫باشه. یه جورایی بوی گُه و شاش و عرق می‌ده.
‫و ترس و شرم!
‫بیشتر بوی عن ـه.
‫- هر کدوم خودت خواستی انتخاب کن، رفیق. ‫- ممنون.
‫اگه این آشغال پاشغال‌ها رو جمع کنم ‫اشکالی نداره، برایان؟
‫نه، راحت باش.
‫فقط اشکال نداره من صحنه‌ش رو نبینم؟
‫روی وسایلم حساسم.
‫باشه.
‫- بیا شروع کنیم. ‫- باشه.
‫- خسته ای؟ ‫- یه کم.
‫سریع تمومش می‌کنم. هممم...
‫حالا...
‫کِی بود که دیگه بهت اجازۀ ورود به ‫رستوران سلف سرویس رو ندادن؟
‫ماه قبل.
‫هنوز به‌خاطرش عصبانی‌ام.
‫- حله. حالا دلیلشون چی بود؟ ‫- اونا کاملاً روراست بودن.
‫گفتن داشتم ورشکسته‌شون می‌کردم.
‫هیچوقت همچین چیزی ندیده بودن.
‫یعنی یه چند تا اخطار بهم داده بودن ‫که داشتم بیش از حد غذا می‌خوردم ولی...
‫من گفتم: «وقتی ظرفیتِ شکمم همین‌قدره ‫چطور می‌تونم بیش از حد بخورم؟»
‫نکتۀ خوبی بود. ‫و اینکه چه موقع‌هایی می‌رفتی؟
‫هر روز! برای ناهار و شام.
‫روزی دو بار می‌رفتی؟
‫نه، فقط یه بار: از ناهار تا شام!
‫بعدش سیر می‌شدم.
‫بعضی روزا به زور خودمو تا خونه می‌رسوندم.
‫پس یعنی... ‫هر روز چند ساعت؟ شش ساعت؟ می رفتی اونجا؟
‫آره، شش هفت ساعت. ‫کل اون مدت زمان مشغول غذا خوردن نبودم.
‫یعنی، هر از گاهی خوابم می‌بُرد ولی...
‫اگه کسی می‌اومد غذای تهِ بشقابم رو تمیز کنه ‫بیدار می‌شدم.
‫صحیح! اون‌وقت هزینه‌ش چقدر می‌شد؟
‫ده پوند به ازای هر شخص ‫ برای هر بار ورود به رستوران!
‫واسه همین یه بار می‌رفتم و می‌موندم.
‫داشتم نهایت استفاده رو از پولم می‌کردم.
‫اکثر آدما می‌تونن دو سه تا تیکه پیتزا...
‫با یکی دوتا تیکه پاستا بخورن...
‫ولی پیتزا بیشترش نونه و پاستا قیمتی نداره،
‫پس اون رستوران سودش توی همینه.
‫من 20 30 تا تیکۀ پیتزا برمی‌داشتم،
‫محتویاتش رو جدا می‌کردم،
‫نون و خمیرش رو ول می‌کردم.
‫طعمه!
‫اسپاگتی‌هایی که سس بولونی داشتن هم همین‌طور.
‫حدود 15 تا بشقاب برمی‌داشتم...
‫و همۀ گوشت‌ها رو از اسپاگتی‌ها می‌آوردم بیرون.
‫حدود 2.2 کیلو گوشت گاو می‌موند.
‫کلی وقت داشتم تا بخورمشون.
‫- سر کار نمی‌ری؟ ‫- نه.
‫بازنشستگی پیش از موعد گرفتم ‫تا از مزایای از کار افتادگی استفاده کنم.
‫عه! اگه فضولی نیست می‌شه بگی ‫چه مشکلی داری؟
‫خب، یه نگاه بهم بنداز.
‫قشنگ به‌ گا رفتم!
‫اون رستورانی که می‌گی دقیقاً کجاست؟
‫- فقط یه عکس بگیر بریم. ‫- عه؟ باشه.
‫لبخند بزن.
‫عالی شد.
‫اعصابم رو خُرد کرد.
‫- چون خیلی طمع‌کاره؟ ‫- نه.
‫خب، آره، طبیعتاً طمع‌کار که هست.
‫ولی راست می‌گه.
‫دارن با این شعار برای خودشون معروف میشن...
‫که هر چقدر غذا خواستید می‌تونید بخورید.
‫بعدش یه کاپوچینوی کوچولو بدم؟
‫نمی‌شه که چون یکی زیادی غذا می‌خوره...
‫یا زیاد میاد، بزنی زیر وعده و وعیدهات!
‫اگه اینجوریه باید برای همه قوانین رو عوض کنی.
‫- باید روراست بود! ‫- كوينولا؟ (نوعی گیاه)
‫- عاشق كوينولات هستی! ‫- دیگه هیچکس شرافت حالیش نمی‌شه.
‫یه پی‌پیِ بزرگ و گُنده کردی؟
‫- بس کن دیگه بابا! ‫- خوبی؟
‫- آره، چطور؟ ‫- چون الان گفتی «بس کن دیگه بابا!»
‫اون‌وقت خیال کردی که یه چیزی اعصابم رو خُرد کرد؟
‫- مثلاً یه نفر که صداهای بیخودی در میاره؟ ‫- گندش بزنن!
‫اون یه بچه‌ست.
‫آره، ولی اونی که داره سر و صدا می‌کنه اون نیست. ‫خودتی!
‫می‌خواستم سرش رو گرم نگه دارم. ‫چون داشت گریه می کرد.
‫اون‌موقع اعصاب دیگران رو خُرد می‌کرد، نه؟
‫نه، نمی‌کرد. چون اون یه بچه‌ست. ‫این‌که تو سر و صدا کنی اعصاب خُرد کن می‌شه!
‫صرفاً صدا هستن. ‫کاری به تو نداره که!
‫تو داری با دوستت حرف می‌زنی، ‫منم با بچه‌ام!
‫ولی تو تک تک چیزایی که من می‌گم رو نمی‌شنوی که! ‫می‌شنوی؟
‫که چی؟ زندگی همینه دیگه، همه جا سر و صدا هست.
‫خیلی خب. نکتۀ خوبی بود!
‫کی یه عوضیِ پر سر و صداست؟
‫- خودتی! یه عوضیِ اعصاب خُرد کنی! ‫- حالم به هم خورد!
‫- ببخشید، ولی دارم با دوستم حرف می‌زنم. ‫- داری حرفایی می‌زنی که بقیه نمی‌خوان بشنون.
‫تو هم همین‌طور، ولی برات مهم نیست. پس...
‫آره! تو یه کیرِ پر سر و صدایی! ‫آره هستی!
‫یه آدم ژیگولِ کوتولۀ کُسکشی!
‫یه کیرِ اعصاب خُرد کنِ پر سر و صدا ‫توی یه جای عمومی! آره هستی!
‫خیلی کسکشی! آره هستی! ‫کسکشی!
‫الان...
‫شکم گنده! کسکش!
‫کسکشِ خرس گُنده!
‫صرفاً صدا هستن!
[ روزنامۀ تمبوری - هفته‌نامۀ خبری شما ]
[ روزنامۀ تمبوری ]
،خب ببین، با ماشین من می‌ریم پینگ‌پنگ می‌زنیم و بعد از اونجا با هم می‌ریم
میدلیک - باشه -
خوش می‌گذره - خیله‌خب -
یه‌جور سفر جاده‌ای می‌شه خوراکی و سی‌دی می‌بریم. حال میده
آره. ردیفه - باشه حله -
خب، باقیِ امروزمونـم چیده شد
،با آقا می‌ریم پینگ‌پنگ بازی کنیم
و بعدم منو می‌بره میدلیک که خاکستر پدرمـو پخش کنم
چه روز هیجان‌انگیزی
آره
دهنتو سرویس چقدر ما بدبختیم
از طرف خودت حرف بزن - خب از طرف خودم بود -
و همین‌طور بقیۀ بدبخت‌های مثل خودم
این مَت فکر کرده آدم ماجراجوییـه چون «کاگول» داره (نوعی کاپشن)
لِنی هم که اگه یه بیسکوییت تو جیبش پیدا کنه خوشحال می‌شه. بی‌خیال
آره. زندگی من هیچ جذابیتی نداره
خب، این‌طوریا هم نیست
یه دوست‌پسر خیالی دارم از کارم بدم میاد
،شغل تو رو ترجیح می‌دم ولی دیگه اعصاب برام نمونده
آره، دیگه دوست‌پسر هم گیر نمیاد همه‌ی مردای خوب متأهلن
و یا همجنسگران یا دیوونه
واسه مرد رؤیاهام لیست نوشتم چقدر غم‌انگیزه؟
آره بابا، منم این‌کارو کردم تو توی لیستت چی نوشتی؟
،ماشین و خونه و یه کسب‌وکاری داشته باشه بچه هم نداشته باشه
یه پسر باهوش و درست‌وحسابی دیگه معیارهای تو چیه؟
صورت و کیر داشته باشه بسه
کَث. قهوه می‌خوری؟
آره
دیگه حال و حوصله ندارم
آخه تهش که چی، ها؟
آره می‌فهمم چی میگی
ببخشید؟
کث هستم - چی؟ -
چی؟
فکر کردم می‌خواین اسم‌مـو بپرسین
چرا؟ - آره واقعاً چرا؟ -
نمی‌دونم
پول خُرد دارید؟ - عه، نه من پول ندارم -
یعنی پول دارمـا
شغل خوبی دارم
منتها کیف‌پول‌مـو گذاشتم دفتر بمونه
درسته. باشه
متأهلی؟
نه - دوست‌دختر داری؟ -
نه - همجنسگرایی؟ -
نه - اسمت چیه؟ -
چارلز - چارلز -
کث رو دیدی؟ - آره -
چرا فکر کردی همجنسگرام؟ -
چرا همچین فکری نکنم؟
چی؟ - مهم نیست، فرق نداره -
دوست دارید بعداً بریم یه نوشیدنی بخوریم؟
بله
عه باشه. بذارید کارت‌مـو بهتون بدم
ممنونم
مرسی - خدافظ -
خداحافظ
وای الان می‌میرم
چرا؟ - از خجالت! اسکل‌بازی در آوردم -
پسره ازت خوشش اومد - !نه بابا -
جا خورد و خواست ادب نشون بده - وکیل‌ها جا نمی‌خورن -
!مشکل بعدی همینه، طرف وکیلـه قشنگ لباس رسمی هم داشت
وای. نمی‌شه که بهش بگم واسه یه روزنامۀ رایگان محلی کار می‌کنم. فکر می‌کنه اسکلم
اصلاً بهم برنخورد
بهش بگو یه روزنامه‌نگار تحقیقی‌ای
نه، این‌طوری می‌ترسه فکر می‌کنه دارم درموردش تحقیق می‌کنم
یه وکیل دوست داره من چی باشم؟
قاتل
چی؟
خودت باش بابا
راستشـو بگو
همیشه راستشـو بگو
این که بدتر شد
چی؟
اینکه تو نشستی اینجا !داری جدول حل می‌کنی
قبلاً پورن بود رفیق، این هوا
اون روزا گذشته
پنج سال پیش، می‌تونستم با یه پرتاب بزنم تو فرق سرت
عمرمـو تلف کردم
حاضر؟ - آره -
خیله‌خب. بریم
عه
۱-۰
بی‌خیال بابا
باشه. خب، ۳-۰
عه، نخورد به لب میز؟ - نه -
آی. وای - !راست تو تخم‌هات -
باشه
وای
۱۹-۲ - !۳ -
واقعاً؟ باشه - آره -
۲۰-۳ - آره. باشه -
بازی خوبی بود
خب این خیلی ورزشکاری نبود، نه؟ ...فقط
تو همین‌طوری اونجا وایساده بودی - آره و ضربه می‌زدم -
آره، نه ولی
حرکت خاصی هم نمی‌کردی - صحیح -
واسه همین به‌نظرم باید یه کار ورزشی‌تر انجام بدیم
باشه - مثلاً تنیسی چیزی -
باشه حله - خب. خوبه -
آخه پینگ‌پنگ بیشتر شانسیـه، نه؟ مثل پین‌بال می‌مونه
♪ Toploader - Dancing In The Moonlight ♪
نه، بسه دیگه - خب هر چی خودت دوست داری بذار -
آره. همینش سخته
آلبوم «ویلنیوم» از ویل اسمیت
آره، برگرفته از میلنیوم‌ـه (دهۀ ۲۰۰۰) - آره، آخرین دورانی که ملت سی‌دی می‌خریدن -
«خانوادۀ لایت‌هاوس» - گروه خوبی‌ان -
من عاشق خانوادۀ لایت‌هاوس‌ام
سوزان بویل، لامصب؟ - آره -
چیه؟
برو رد کارت - هی! چی‌کار می‌کنی؟ -
!ببینم... «بوبله» نه
بوبله آره
نه! زده به سرت؟ !یکی رو به کشتن میدی! تونی
گروه ریدیوهد - اون مال من نیست -
نه می‌دونم. چیز خوبیه
مال جیل‌ـه
لیسا براش گرفته - واقعاً؟ -
آره، اون ریدیوهد رو خیلی دوست داشت
♪ Radiohead – Let Down ♪
به‌سلامتی - سلامتی -
پس شما وکیلی؟
بله، وکیل دعاوی
آره - شما چی؟ -
نه
چی؟ - نه، من.. وکیل دعاوی نیستم -
باشه. شغلت چیه؟
آها، شغل من؟
هوم
...آم
باشه.. دروغ نمی‌گم
من
دکترم
عجب - آره -
مطب دارید؟ - !لازم ندارم! همه‌ش انجام شده -
جواز و همه‌چی دارم
چی؟
چی گفتین؟
میگم شما مطب دارید؟ پزشک عمومی‌اید یا جراح بیمارستان؟
آها آره
تو بیمارستان کار می‌کنم
به‌عنوان پزشک
صحیح
سفارش بدیم؟ - آره -
من زندگی عجیبی داشتم، پسر
واقعاً؟ - بله -
آره، کلی بالا و پایین داشته
اون زن معرکه‌ای بود، از نظر جنسی
حیوون وحشی‌ای که رام‌شدنی نبود
سکس‌مون عالی بود
عالی
یه فیلم پورن ازش ساختم
دقیقاً روی همین فرش
می‌گفت می‌خواد با من و «رولی کارتر» تریسام بزنه
مَرد هیولاییـه واسه خودش می‌شناسیش؟
نه - قد یک و نود -
‫۱۲۷ کیلو، با جواهراتش
منم موافقت کردم
بعداً معلوم شد که می‌خواست من فقط فیلمبرداری کنم
مشکلی نبود
«بهش گفتم: «هر جور تو بخوای، عزیزم
خلاصه که چهار دست‌وپا نشسته بود ،و اونم پشتش
و داگی‌استایل می‌کردش
منم داشتم از کل داستان فیلم می‌گرفتم
لامصب دختره داشت عشق می‌کرد از تو چشماش می‌خوندم
،بعد رولی یه نگاه به من انداخت
،همین‌طوری یهویی زل زد تو دوربین و سرشـو تکون داد
:انگار می‌خواست بگه
«این خیلی افتضاحـه»
نمی‌دونستم منظورش کیفیت پایین تولید بود
.یا فرش زُمخت زیر زانوهاش بعداً فهمیدم منظورش بوی کصش بود
بفرمایید - ممنون -
مرسی
عالیه
ببینم.. وقتِ آشپزی هم پیدا می‌کنی؟ ...به‌خاطر
والا نه، نه. مشغله زیاد دارم
آره
اکثر روزها - آره -
آره
همیشه باید غذای حاضری بگیرم
آخ چه بد - آره -
!ایشون دکتر هستن - !الان کار نمی‌کنم -
چی؟ - تایم کاریم نیست -
باشه
خوبه - ردیف شد، می‌دونستم -
چرا کمک‌شون نکردی؟
اینجا چقدر قشنگـه
تو قرن چهاردهم‌اینا ساخته شده؟
نمی‌دونم - عه -
حتماً دور همین میز خواستگاری کرده گفت زیر عکس ملکه بود
واقعاً؟ - آره، بیا بشینیم همین‌جا -
معرکه‌ست
خدایا
فکر کن چقدر آدم به اینجا رفت‌وآمد داشتن
پاتوق خوبیه - باشه -
...آم
داری چی‌کار می‌کنی؟
دارم یه‌کم از خاکستر پدرم رو پخش می‌کنم
رو فرش؟
آره، آخرین خواسته‌ش قبل مرگ بود
نه بابا؟ خودش که نمیاد تمییزش کنه، مگه نه؟
داداش، یه رسم سادۀ مسخره‌ست دیگه خب؟
ضرری نداره ...می‌دونم که خودش پاک می‌شه و
این خرابکاری‌ـه - خرابکاری نیست که -
خسارتی وارد نشده - خب آشغال ریختنـه -
خاکستر پدرمـه هـا، باشه؟
اینجا پاتوقش بوده دارم این‌طوری بهش ادای احترام می‌کنم
خب، بریزش تو سطل آشغال فرقش چیه؟
مطمئنم دقیق بهت نگفته که بریزیش روی این فرش کوفتی
نه، ولی این میزی بوده که سرش از مادرم خواستگاری کرده، باشه؟
از چیزایی که تعریف می‌کرد شناختمش
!لامصب یه مشت خاکـه دیگه
چندشـه
بیماری چی؟ - چه بیماری‌ای؟ -
!از جنازه - آخه جنازه نیست که، هست؟ -
اگه از سردخونه می‌آوردم ،می‌نداختمش روی فرش‌تون
شاید حق داشتی ناراحت بشی
خب، من الانم حق دارم می‌تونم هر کاری بخوام بکنم. اینجا بار خودمـه
می‌تونم بدون هیچ توضیحی !بیرون‌تون کنم. جفت‌تون بیرون
آت و آشغال‌هاتونـم با خودتون ببرید
آت و آشغال؟
!عه. حروم‌زادۀ روانی
!یه‌کمش رفت تو دهنم
خوبه. امیدوارم قسمت کیرش بوده باشه، کسکش عوضی
،امیدوارم قسمت کیرش بوده باشه»
«کسکش عوضی
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.
♪ Radiohead – Let Down ♪