....
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫هان؟
‫چطور آدمکُش‌ها رو قاچاقی آوردی داخل؟
‫به هر کی می‌رسیدی می‌گفتی...
‫توی انفرادی یه خبرایی هست.
‫برکمن داره کجا میره؟!
‫نمی‌دونم.
‫بگو دیگه!
‫حرف بزن، حرومزاده! ‫حرف بزن.
‫«بری»
‫خیلی‌خب، توی یخچال مواد غذایی هست.
‫یه سری هیزم هم داریم.
‫آنتن هم اصلاً نداریم. ‫حرف نداره! عالیه!
‫اینجا هیچ‌جوره نمی‌تونی با مطبوعات صحبت کنی.
‫واقعاً مسخره‌ست.
‫همه‌مون قبول داریم ‫که تا شروعِ محاکمه، بهترین کار برای توئه.
‫تو که می‌دونی من یه شب هم ‫نمی‌تونم اینجا تنها باشم.
‫خب، باید یه جوری سر کنی.
‫باشه، من اشتباه کردم،
‫ولی نمیشه روی همۀ کارهایی که
‫برای محافظت از تو کردم، تمرکز کنیم؟
‫به گمونم ازت ناامید شدم.
‫میشه پیشم بمونی؟
‫- نه. ‫- اینجا می‌تونم از کافۀ کورال تری سفارش بدم؟
‫اه! تو رو خدا ببین! ‫آخه شماها چه مرگ‌تونه؟
‫همه برن سرِ پُست‌هاشون و خونسردی‌شون رو ‫حفظ کنن. باشه؟
‫- بیاید آرامش‌مون رو حفظ کنیم. ‫- کوسینو اینجا نیست.
‫جیم، بسپرش به خودم.
‫برکمن کجاست؟
‫نمی‌تونه دور بشه.
‫پس هیچ سرنخی نداری؟
‫حدس می‌زنیم رفته باشه یه انتقام کوچولو بگیره ‫و بعدش دستگیرش می‌کنیم.
‫دارم واحدها رو اینجا مستقر می‌کنم ‫چون شاید بیاد دنبال کوسینو.
‫کوسینو رفته «بیگ بیر».
‫خودم فرستادمش اونجا.
‫خب، لطف کردی.
‫یه واحد می‌فرستم مراقبش باشه.
‫برکمن یه حساب خُرده‌ای هم ‫با نوهو هنک داره.
‫یکی از مُخبرهامون گفت ‫تشکیلات هنک کجاست، برای همین...
‫نیروهای ویژه الان تو راهِ اونجا هستن.
‫یه واحد هم گذاشتیم ‫برای تعقیب «سَلی رید»، پس...
‫حتماً می‌گیریمش، جیم.
‫تنها خواسته‌ای که دارم ‫اینه که اگه قبل از ما برکمن رو پیدا کردی،
‫لطفاً نکُشش.
‫نمی‌تونم قولش رو بدم.
‫- نیروهای امنیتیِ بیرون رو اضافه کردی؟ ‫- بله هنک.
‫خیلی‌خب. بیشترش کن.
‫- خبر جدیدی نشد؟ ‫- نه. پلیس هنوز داره دنبالش می‌گرده.
‫خیلی‌خب، دیگه حالا کاریه که شده.
‫بیا دیگه روش تمرکز نکنیم.
‫خب، سخته روی کسی که...
‫می‌دونه دستور قتلش رو دادم تمرکز نکنم.
‫وقتی دو نفر که پادکست دارن رو اجیر می‌کنی ‫همین اتفاق می‌افته.
‫بیا.
‫بیخیال. نیازی به اینا نداریم. ‫همینجا جلومونن دیگه.
‫اینم از این.
‫روز موعود رسید.
‫من و هنک، الان دو سالی میشه ‫که خواب این لحظه رو می‌دیدیم.
‫و خیلی خوش‌شانسیم ‫که شُرکایی مثل شما داریم.
‫حالا امروز، به فکرِ این بودم ‫که یه تورِ معمولی توی محل براتون بذارم
‫- ولی هنک برنامه‌های دیگه‌ای داشت. ‫- دوستان...
‫می‌دونیم خیلی به دل‌تون صابون زدین.
‫وقت یه کم «راک اند رول»ـه. قبول دارید؟
‫لذت ببرید!
‫وای خدا... ببین! ببین! بیا بریم.
‫کارائوکه!
‫سلام، سَلی هستم. ‫نمی‌خوای دیالوگ تک‌نفره‌ات رو مرور کنی؟
‫نه، فکر کنم لازم نباشه.
‫به نظرم حداقل یکبار دیگه ‫باید مرورش کنیم.
‫اصلاً دلم نمی‌خواد نگرانش بشم.
‫- هزار بار مرورش کردیم. ‫- ظاهراً از این می‌ترسی که عن بارِت نباشه.
‫باور کن بهتره اینجا جلوی من گند بزنی
‫- تا این‌که روی صحنه گند بزنی. ‫- باشه قبول.
‫ای خدا!
‫هر چی بیشتر نفس بکشی، بهتره.
‫پس همین‌طور نفس بکش ‫و سعی کن خاکی باشی.
‫- باشه. ‫- فهمیدی؟ سعی کن خودت باشی.
‫می‌خوام از کارگردان یه سؤالی بپرسم،
‫پس به گمونم بتونی اونجا منتظر بمونی.
‫پشمام!
‫- خوبی؟ ‫- آره. الان برمی‌گردم.
‫فقط باید برم اینو بندازم دور.
‫وای خدا، اون شان هیدرـه.
‫سلام. سلام، تو شان هیدری؟
‫سلام.
‫من استاد بازیگریِ کریستن هستم.
‫عه، عالیه. عالیه.
‫خوشحالم اینجایی.
‫فیلم «کودا» شاهکاره.
‫- ممنون. ‫- فوق‌العاده‌ست. یعنی...
‫- حتی با فکرکردن بهش، ممکنه گریه‌ام بگیره. ‫- آره...
‫توی این کار، قشنگ معلومه که ‫دارم سبکم رو عوض می‌کنم.
‫توی «کودا» با بازیگرهای متعهد کار می‌کردم
‫تا یه ماجرای خیلی خصوصی رو بازگو کنم ‫ولی الان...
‫الان دارم با مدل‌هایی کار می‌کنم ‫که لباس مبدلِ هالووینی پوشیدن،
‫و سرِ یه چیزِ درخشانِ آبی‌رنگ با هم می‌جنگن.
‫- گویِ ابدیت! ‫- گویِ ابدیت. آره.
‫خب، خیلی... هیجان‌انگیزه.
‫آره. فکر کنم فیلم خوبی بشه. البته فکر کنم.
‫فکر کنم وقتی مردم «مگا دخترها» رو ببینن،
‫پیش خودشون بگن:
‫«این فیلم رو همون کسی ساخته ‫که "کودا" رو ساخته.»
‫- آره. ‫- آره.
‫آهای شان، اینجا یه مشکلی داریم.
‫میشه لطفاً بیای؟
‫سلام، مارک استافوردشیر هستم، ‫ مدیربرنامه‌های کریستن.
‫- تو استاد بازیگری‌شی؟ ‫- آره.
‫عه، سلام، سلام.
‫تو همون «خانم پرتوقعِ جنده‌ای».
‫- خودمم. ‫- کلیپش همه جا پخش شده بود.
‫توی همۀ «فایل‌های دریافتی» بود.
‫خب، خوشحالم می‌بینم خودتو جمع‌وجور کردی.
‫حرکت!
‫به قلعه نفوذ کردن.
‫اگه دراگولیث شکست نخوره، ‫همه چی از دست میره.
‫من باید برم، ‫گرچه شاید دیگه برنگردم.
‫خواهر، نه.
‫اونی که این بار رو به دوش می‌کشه، منم.
‫من زن شجاعی هستم...
‫و اهمیتی به مرگ نمیدم.
‫با کمال میل جسمم رو ‫به درونِ آتیش جهنم میندازم،
‫تا بلکه نسل‌های آینده...
‫آممم...
‫عن توش.
‫- ببخشید. میشه کات بدیم؟ ‫- عه.
‫لطفاً کات ندید. ‫بچه‌ها. کسی کات نده.
‫خب؟ اونی که داد می‌زنه «کات»، منم.
‫واقعاً شرمنده‌ام. ‫دیالوگم رو یادم رفت.
‫نمی... نمی‌تونم... ‫شرمنده. شرمنده.
‫نوبت توئه، استاد بازیگری.
‫[لیندزی]
‫- بله؟ ‫- جین، گوش کن...
‫تا پایِ کوه رفتم
‫و تلفنم یهویی جون گرفت.
‫نمی‌تونی مثل آدم بگی ‫«گوشی‌ام آنتن داد»؟
‫بری برکمن از زندان فرار کرده.
‫این قضیه مربوط به اواخر دیروز میشه.
‫عه، عه، عه. ‫اون اینجا رو بلده.
‫ببین، خیلی بعید می‌دونم بیاد «بیگ بیر».
‫الان دقیقاً بالای یه کوه هستی.
‫خب، باید برگردی دنبالم.
‫که برت گردونم لس‌آنجلس؟ ‫نه، نه، نه. گوش کن.
‫همین الان با دادستان صحبت کردم ‫و اون گفت...
‫شانس آوردی که اون بالا از بقیۀ مردم جدا افتادی.
‫الان یه هدفِ بی‌دفاعِ تخمی‌ام، تام!
‫خواهش می‌کنم! ‫خواهش می‌کنم، نه نمی‌تونم.
‫- بخدا قسم، چیزی نمی‌دونم. نمی‌دونم! ‫- یالا! حرف بزن!
‫- یالا! ‫- نمی‌دونم!
‫- نمی‌دونم. ‫- حرومزاده! لعنت بهت!
‫عجب. ‫دوباره ریختن سرش؟
‫برکمن رو لو نمیده،
‫حتی با این‌که اون حرومی فروختش.
‫خواهش می‌کنم! بس کنید.
‫عجب!
‫- هِی... ‫- وای خدا، وای خدا.
‫ببین، ایرادی نداره.
‫ایراد داره!
‫بچه‌ها، چی شد؟
‫وای خدا. واقعاً شرمنده‌ام. ‫من...
‫- سابقۀ این کار رو ندارم... ‫- باید سکانس رو تموم کنیم
‫و بریم استیج چهارده. ‫روز طولانی‌ای در پیش داریم.
‫هِی، منو ببین، خب؟ ‫از پسش برمیای.
‫بیا یه تمرین حافظۀ حسی بکنیم. باشه؟
‫خیلی‌خب، کاراکترت داره خودشو فدا می‌کنه. ‫درسته؟
‫پس، به یکی از مواقعی فکر کن...
‫که اخیراً ازخودگذشتگی کردی.
‫هوم...
‫دوست‌پسر قبلی‌ام، قدش ۱۶۰ سانت بود.
‫- عجب! ‫- خیلی کوتاهه.
‫می‌دونی چیه؟ ‫فقط بهم نگاه کن و این‌جوری کن.
‫خواهر، نه!
‫اونی که این بار رو به دوش می‌کشه، منم.
‫من دختر احمقی نیستم.
‫من زن شجاعی‌ام...
‫و هیچ اهمیتی به مرگ نمیدم.
‫با کمال میل، جسمم رو...
‫به درون آتیش جهنم میندازم...
‫اگه به این معنی باشه که نسل‌های آینده...
‫شاید زنده بمونن و زندگی‌شون رونق بگیره.
‫چون این وظیفۀ منه.
‫منی که دخترِ این قبیلۀ بزرگم.
‫باورنکردنی بود!
‫ممنون.
‫حالا اگه میشه، همینو...
‫اون شخص اجرا کنه.
‫- پولساز میشه. ‫- پولساز میشه.
‫خیلی‌خب. باشه.
‫میشه نشونم بدی الان چی‌کار کردی؟
‫هنک! خیلی معرکه‌ست، نه؟
‫- آره. ‫- حالت خوبه؟
‫آره.
‫هنک...
‫مشکلی برامون پیش نمیاد، هنک.
‫باید یه لحظه همه چی رو بذاری کنار ‫و به این فکر کنی که چه دستاوردهایی داری.
‫انرژی‌ات رو صرف این بکن.
‫نه بَری.
‫آهای!
‫کی می‌خواد شِن ببینه؟
‫بریم شِن ببینیم.
‫داریم وارد یه منطقۀ خشونت‌آمیز می‌شیم.
‫این لاشی‌ها اسلحه‌های خفنی هم دارن.
‫حواس‌تون جمع باشه و ‫محکم بهشون ضربه بزنید. همه آماده‌اید؟
‫آره!
‫پلیس لس‌آنجلس! پلیس!
‫پلیس لس‌آنجلس!
‫این احمق‌ها هیچ اسلحه‌ای نداشتن.
‫بیشتر کارت‌های پاسور داشتن. ‫هیچ خبری هم از هنک یا گانگسترهاش نیست.
‫فقط یه مُشت طرفدار ماشین «دوج چارجر» هستن.
‫یکی‌شون هم کلاه تیم «هیوستون اویلرز» ‫(فوتبال آمریکایی)
‫سرش بود که عجیبه...
‫خیلی‌خب، همگی بیاید.
‫بیاید! ‫بریم برای رژۀ شِنی!
‫مثل رفتن به ساحل نمی‌مونه. خب؟
‫وقتی این همه شِن ببینید،
‫می‌رینید به خودتون.
‫بیاید، بچه‌ها. ‫بیاید.
‫همینه.
‫- کل دم و دستگاه همینه. ‫- میشه یه عکس ازش بگیرم؟
‫- رفیق، اگه خواستی روش غلت بزن! ‫- سر به سرم نذار.
‫- دارم جدی میگم. بیاید. ‫- خیلی قشنگه.
‫بریم! بیاید، کفش‌هاتون رو در بیارید.
‫خب؟ ‫یا می‌تونید درشون نیارید.
‫عه! ببین این لاشی چه‌جور داره ‫توی شِن‌ها غلت می‌خوره. خیلی‌خب.
‫وای.
‫باورنکردنیه.
‫آره!
‫کس دیگه‌ای هم حس می‌کنه «اسکروج مک‌داک» شده؟ ‫(یه اتاقی همین شکلی داشت که پر از طلا بود)
‫بچه‌ها، یه سلفی بگیریم؟ نظرتون چیه؟
‫ایول! سلفی. سلفی!
‫آره، بیاید بگیریم. ‫یالا، جمع شید.
‫- جمع شید، جمع شید، جمع شید. ‫- برو بریم. خیلی‌خب، حاضرید؟
‫- همه بگید: «دزدان شِنی». ‫- دزدان شِنی!
‫خیلی‌خب. یکی دوتا گرفتم. نمی‌دونم چطور شد.
‫- ببینید کدوما رو دوست دارید. ‫- بده. بذار ببینم. بذار ببینم.
‫- وای، این چقدر خوبه. چقدر خوبه. ‫- آهای، کریستوبال!
‫می‌خوام توی یه کاری کمکم کنی، خب؟ ‫یه سورپرایز بزرگ دیگه داریم.
‫- ولی... بیا. ‫- خیلی‌خب.
‫- خیلی‌خب، بیا، بیا. ‫- باشه. وایستا!
‫آهای کریستوبال. صبر کن.
‫بذار یه چیزی نشونت بدم. ‫یه لحظه بیا اینجا.
‫باشه، یه لحظه، یه لحظه، یه لحظه، یه لحظه.
‫اووووه! چقدر خوشتیپ. ‫وای، ببین...
‫میشه حتی، اینجا رو...
‫هنک؟
‫هنک! یه مشکلی پیش اومده، هنک.
‫چی...
‫هنک!
‫هنک! کمکم کن!
‫هنک! هنک!
‫هنک، خواهش می‌کنم! کمکم کن!
‫هنک!
‫کریستوبال؟
‫وای خدا.
‫کریستوبال. کریستوبال!
‫کریستوبال! دارم میام!
‫کریستوبال، دارم میام!
‫کریستوبال، دَووم بیار. ‫دَووم بیار، دارم میام!
‫دارم میام! کریستوبال!
‫کریس... چیزی نیست. چیزی نیست.
‫چیزی نیست! چیزی نیست. ‫بفرما. خیلی‌خب.
‫چیزی نیست. چیزی نیست. ‫واقعاً شرمنده‌ام.
‫فکر کردم پشت سرمی.
‫نه، خواهش می‌کنم، نه!
‫کارِت خوب بود، هنک.
‫بله، بله. خیلی راضی‌ام.
‫باتیر، به نظرت کارِش خوب نبود؟
‫بهت گفتم که راضی میشه، هنک.
‫کریستوبال... بله.
‫بالأخره از نزدیک همدیگه رو دیدیم.
‫اوف!
‫کیرم دهنت!
‫[کافۀ کورال تری]
‫کریستن مثل یه گل حساس می‌مونه.
‫به شدت خجالتیه
‫و اگه به خودش بود، ‫توی یوتا می‌موند...
‫و برای پدر و مادرش کار می‌کرد.
‫ولی با تو...
‫واقعاً می‌تونه خوب باشه.
‫نه، ممنون.
‫حاضرم برای هر فیلم، هفتاد هزارتا بهت بدم.
‫می‌تونی بزرگترین کارگردان‌ها
‫و تهیه‌کننده‌های سینما رو ببینی.
‫می‌تونی یه جونِ دوباره‌ای ‫به فعالیت حرفه‌ایِ خودت بدی.
‫دیدم اونجا داشتی چی‌کار می‌کردی،
‫و قصد داشتی اون نقش رو بدزدی. ‫اشکالی نداره.
‫تحسین برانگیزه.
‫نمیشه توی همۀ فیلم‌ها این کار رو بکنی
‫ولی می‌تونم کمکت کنم.
‫می‌تونم به خودت کمک کنم ‫تا به نقش‌ها برسی.
‫بهترین نقشی‌هایی که تو...
‫براشون مناسبی.
‫می‌ذارم بیشتر روش فکر کنی.
‫ممنون، مارک.
‫سلام. حالت خوبه؟
‫آره.
‫وای خدا. پس نمی‌دونی.
‫چیو نمی‌دونم؟
‫عشق سابقت از زندان فرار کرده.
‫خیلی متأسفم.
‫امشب بهتره پیش من بمونی.
‫سَلی، نباید بری خونه.
‫چیزیم نمیشه.
‫نه، باید پیش من بمونی. ‫اگه نمونی، دیوونگیه.
‫نه، چیزیم نمیشه. نگران نباش.
‫ببین...
‫امروز عالی بودی.
‫صرفاً داشتم از تو تقلید می‌کردم.
‫می‌دونم.
‫ولی...
‫عالی بود.
‫فردا می‌بینمت.
‫نشون دادی که خایه داری، هنک.
‫برای همین، کلیدهای تشکیلات لس‌آنجلس رو ‫می‌دیم بهت.
‫افرادمون رو در اختیارت می‌ذاریم ‫و هر چیز دیگه که لازم داشته باشی.
‫می‌شیم شُرکای بی سر و صدا. مگه نه؟
‫سودمون رو برمی‌داریم، ولی...
‫کاری به پول‌هایی که میاد سمت تو نداریم.
‫ممنون.
‫این دوستت باهامون غذا نمی‌خوره.
‫می‌دونید، شاید یه کم طول بکشه تا...
‫با این وضعیت وفق پیدا کنه.
‫عه.
‫سرِ عقل میاد.
‫بالأخره می‌فهمه حمایت‌های ما...
‫مؤثرتر از این خانوادۀ رنگین‌کمانیِ کصشریه ‫که براش برنامه‌ریزی کرده بود. (همجنس‌گرایی)
‫دقیقاً.
‫بله.
‫کریستوبال! دوستامون دارن میرن.
‫کریستوبال.
‫الان دیگه یکی از مایی.
‫هنک، تو رو دوست داره. ‫تو هم هنک رو.
‫تا وقتی عضوی از...
‫خانوادۀ هنک باشی،
‫عضوی از خانوادۀ مایی.
‫آمممم...
‫تنها راه منطقی، همین بود.
‫اگه بهت گفته بودم،
‫سعی می‌کردی با حرف‌هات منصرفم کنی.
‫اونا ازمون محافظت می‌کنن.
‫حالا ما لس‌آنجلس رو کنترل می‌کنیم.
‫همون‌طور که همیشه می‌خواستیم.
‫خیلی‌خب، ناراحتی. درک می‌کنم.
‫بیا بریم بخوابیم. باشه؟
‫من این بیرون می‌خوابم.
‫می‌تونیم یه کم خودمون رو آروم کنیم
‫- و فردا صحبت کنیم. ‫- همۀ اون آدما رو کُشتی.
‫الان از این اذیتی؟
‫اونا شُرکامون بودن.
‫آره، ولی الان چچن‌ها رو داریم ‫که برامون می‌میرن.
‫به نظرت اون افراد ‫حاضر بودن برامون بمیرن؟
‫- بهمون اعتماد کردن. ‫- صحیح!
‫اون‌وقت فکر نمی‌کنی ‫اولین فرصتی که گیرشون اومد
‫بهمون خیانت می‌کردن؟
‫به نظرم جفت‌مون با...
‫تصورِ دنیایی بی‌عیب و نقص، کور شدیم
‫ولی غیرواقع‌گرایانه‌ست.
‫می‌خوای سردستۀ خلافکارها باشی؟
‫الان سردستۀ خلافکارهاییم.
‫نه، من می‌خواستم کارمون رو قانونی کنیم.
‫وقتی اون کلمه رو میگی،
‫ساده‌لوح به نظر میای.
‫اگه نمی‌خواستی، چرا همۀ این کارها رو کردی؟
‫سعی کردم. برای تو سعی‌ام رو کردم.
‫بازم میگم...
‫آندری و باتیر قلع و قمع‌مون می‌کردن.
‫چارۀ دیگه‌ای نداشتیم.
‫الان کی هستی؟
‫من هنکم.
‫نه.
‫نیستی.
‫بیشتر از هر زمان...
‫احساس می‌کنم خودم هستم.
‫مَردی که دوستش دارم ‫همچین کار سنگدلانه‌ای نمی‌کرد.
‫نمی‌فهمم، نمی‌فهمم...
‫که چرا انقدر از این قضیه شوکه شدی. خب؟
‫این مدت امنیت‌مون رو تأمین کردم.
‫هیچ‌وقت حاضر نبودم عاشق یه روان‌پریش بشم.
‫آره خب، همین روان‌پریش بود که...
‫از دستِ زنِ دیوونۀ کیری‌ات نجاتت داد. باشه؟
‫برای مدیریتِ همچین تشکیلاتی...
‫باید تصمیم‌های سخت بگیری.
‫باید کنترل رو به دست بگیری،
‫چون اگه نگیری، ‫مثل گوه از روت رد میشن.
‫ازت سوء استفاده می‌کنن. خب؟
‫ببخشید ولی این نکته...
‫با صلح و عشق و تعادل هم‌خوانی نداره.
‫ببخشید. نداره دیگه. دارم راستش رو میگم.
‫کدوم گوری میری؟
‫کریستوبال، داری کجا میری؟
‫می‌خوام ازت جدا بشم، هنک.
‫نمیشه ازم جدا بشی.
‫دارم میرم. ‫دیگه بهت اعتماد ندارم، هنک.
‫و با شیوه‌ات برای اداره‌کردنِ این بیزینس ‫مشکل دارم!
‫اگه می‌خوایش، نگهش دار. مال خودت!
‫کریستوبال! گوش کن چی میگم.
‫نمیشه ازم جدا بشی.
‫زیادی می‌دونی.
‫ای خدا!
‫بیا بریم یه مشروب بزنیم.
‫- خب؟ ‫- کُص ننت!
‫ببخشید. اون لحظه یه کم عصبانی شدم. ‫یه کم عصبانی شدم. بیا فقط...
‫هنک، خفه شو! ‫می‌ذاری برم بیرون و تا ماشینم قدم بزنم.
‫می‌ذاری با ماشینم از اینجا برم،
‫و دیگه هیچ‌وقت با هم صحبت نمی‌کنیم.
‫کریستوبال. نه. نه، خواهش می‌کنم. ‫متوجه نیستی.
‫متوجه نیستی. نمیشه بری!
‫هنک، کاری که کردی کاملاً غیرقابل بخششه.
‫ولی زیادی می‌دونی! ‫بیشتر از اونی می‌دونی که بذارم بری.
‫زیادی می‌دونی! ‫خب؟ نمیشه بری.
‫خداحافظ!
‫نه، کریستوبال. ‫کریستوبال، صبر کن.
‫- صبر کن، صبر کن. نه، نمیشه بری. ‫- بس کن. هنک، بس کن.
‫خواهش می‌کنم، نه. ‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم.
‫- ای خدا! لطفاً بس کن، هنک! ‫- شرمنده. شرمنده.
‫هنک، لطفاً بهم دست نزن.
‫- دست از سرم بردار. ‫- کریستوبال، نمی‌دونستم این‌طوری میشه. خب؟
‫- فکر کردی قراره چطور بشه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- دست از سرم بردار، هنک! ‫- درست بهش فکر نکردم. خب؟
‫درست بهش فکر نکردم.
‫شرمنده‌ام ولی لطفاً نرو.
‫- خواهش می‌کنم، کریستوبال. کریستوبال. ‫- ای خدا، هنک!
‫بیخیال. لطفاً. لطفاً. ‫برات جبران می‌کنم.
‫شرمنده. شرمنده. گوش کن، شرمنده‌ام، شرمنده‌ام.
‫باشه؟ دوستت دارم. ‫دوستت دارم، کریستوبال.
‫- کریستوبال، دوستت دارم. ‫- دیگه تمومه، هنک.
‫تموم شد.
‫ازم فاصله بگیر.
‫برو.
‫متأسفم، هنک. ‫امیدوار بودیم کار به اینجا نکِشه.
‫ریدم توش!
‫عجب!
‫بری؟
‫سَلی.
‫می‌دونم احمقانه‌ست ‫ولی اگه بذاری اینجا بمونم...
‫بیا بریم.
‫واقعاً؟
‫هوی! هوی! ولم کن. ول کن!
‫- ولم کن! ‫- آهای، بس کنید، پسرا. بس کنید.
‫- چی شده؟ ‫- بهم زد، بابا.
‫- مسخره‌ام کردی! ‫- عه؟ خب...
‫تا حالا اسم «کال آو دیوتی» رو نشنیده. ‫خُل و چِل‌ـه.
‫برو خونه، جان! ‫فقط برو خونه.
‫تراویس، تو دنبالم بیا.
‫حسابی عصبی‌اش کردی.
‫میرم باهاش صحبت کنم.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انیمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.