‫«مزرعه‌ی کلارکسون»
‫قسمت سی‌ام: «ریخت‌وپاش»
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫به اواسط ماه ژوئیه رسیده بودیم.
‫و محصولات هم زیر آسمون آبی
‫به‌خوبی درحال رشد بودن.
‫کم‌کم باید آستین‌ها رو بالا می‌زدیم
‫که آماده‌ی برداشت بشیم.
‫♪ کسی راهش رو بلده؟ ‫حتماً یه راهی هست ♪
‫♪ برای رسیدن به موفقیت ♪
‫البته، فعلاً درگیری‌های دیگه‌ای داشتم
‫و باید تدارکات راه‌اندازی کافه رو می‌چیدم.
‫خب، رفیق.
‫- کار زیاد داریم. ‫- بله.
‫می‌خوام تا عید اینجا رو باز کنم
‫- یعنی آخر ماه اوت. ‫- باشه.
‫پس شیش هفته‌ای وقت داریم.
‫یه‌سری کارها هست.
‫- قرار نیست همه‌کار انجام بدیم. ‫- درستـه.
‫اول، کارهای مهم‌تر.
‫مثلاً، همین‌که روش وایستادیم.
‫- کف رو تعمیر کنیم. ‫- می‌خوام خوب دربیاد.
‫خیالت تخت.
‫این بیرونش خیلی قشنگـه.
‫بله.
‫کار بعدی‌مون تأمین آب آشامیدنی بود.
‫کارشناس‌ها گفته بودن اگه از آب فعلی بخوریم
‫اون‌قدر بالا می‌آریم که بمیریم.
‫چاه آب اینجاست. ‫بله، این پایینـه.
‫می‌گن این آب سَمیـه.
‫آره... آبش پُر از مریضیـه.
‫- آره. ‫- آشامیدنی نیست.
‫باید قبل‌از راه‌اندازی، ‫مشکل آب رو حل کنیم.
‫آره، نمی‌شه خوردش.
‫آلِن گفت به‌جاش
‫می‌تونیم سراغ منبع کنار جاده بریم ‫که به مزرعه آب می‌رسونه.
‫منبع آب اونجاست.
‫- عع، اینجاست؟ ‫- آره.
‫پس مسیرش طولانی نیست.
‫نه، دو دقیقه راهـه.
‫- مستراح ازکارافتاده هم هست. ‫- آره.
- ‫درست روبه‌روی منبع پروپان. ‫- (گاز پروپان به‌شدت اشتعال‌زا و خطرناکـه.)
‫بعداز رسیدگی به کارهای داخلی
‫دیوار کاذب و یه بار کوچیک.
‫دکور اون بار عوض بشه. ‫بله.
‫رفتیم سراغ اصل مطلب.
‫اوه اوه، می‌خوای قیمت بگیری؟
‫جای نگرانی نداره. ‫مثل آب‌خوردنـه.
‫«مثل آب‌خوردن» چقدر خرج داره؟
‫خب... حالا بگیم
‫۱۰ تا ۱۵هزارتا واسه کف اینجا می‌ندازه.
‫خب. ‫- دیگه؟ ‫- آب.
‫منبع آب هم دو روزی وقت‌مون رو می‌گیره.
‫هزارتا هم واسه راه‌اندازی آب آشامیدنی.
‫- عع، چه خوب. ‫- قیمت خوبیـه، نه؟
‫- دیگه؟ ‫- دیوار کاذب و بار طبقه‌ی بالا.
‫اون دو قلم حدوداً پنج‌هزارتا درمی‌آد.
‫اون کاری نداره.
‫- دیگه؟ ‫- بار طبقه‌ی پایین.
‫داستانِ اون فرق می‌کنه.
‫- یعنی چقدر؟ ‫- یه بار خوشگل بخوای
‫توی خرج می‌افتی.
‫- اگه شیش‌هفت‌هزارتا خرج کنی ‫- می‌خوام خوب بشه دیگه.
‫- چاره‌ای نیست. ‫- آره.
‫پس بین ۲۰ و ۲۵ درمی‌آد.
‫- آره، ۲۵هزارتا. ‫- یعنی این کافه دیگه
‫بعدش راه می‌افته. آره.
‫درحالی‌که کارکنان آلِن ‫مشغول کنده‌کاری کف بودن
‫ما رفتیم سراغ کارهای دیگه.
‫و یه چهره‌ی آشنا دیدیم.
‫جی‌داگ! ‫جِرمی!
‫آلِن!
‫فرمانده هم هست که!
‫با موهات چی‌کار کردی، مَرد؟
‫باز رفتی پیش رضا آرایشگر؟
‫نه بابا. رفتم یه جای خوب.
‫جون تو!
‫- پشت‌سرت رو دست نزد؟ ‫- نه.
‫گفتم بالای سرم رو صفا بده و کوتاه کنه.
‫- می‌گیری چی می‌گم؟ ‫- آره.
‫گفتم یه‌جوری بزنه که جَوون‌تر به نظر بیام.
‫خوب شد دیدمت. ‫می‌خوام اینجا
‫خب؟
‫اینجا بازسازی بشه.
‫حیفـه که. ‫این دیوار قدیمیـه، ولی هنوز سرپاست.
‫یادت می‌آد که
‫دتالغ رأس الغول سبار عاثی.
‫ظاهرش گول‌زننده‌ست.
‫از چادلینگتون تا اینجا راه زیادیـه.
‫آخه همه‌ی مصالح توی انبار لب ساحلـه.
‫البته می‌تونم درستش کنم.
‫اول باید سوراخش کنم تا بهت بگم.
‫آخه نمی‌شه که من هم باشم. ‫می‌شه؟
‫آره. کاملاً حق با توئـه.
‫خلاصه، باید اینجا رو درست کنیم.
‫آره. ‫می‌ریم تا پایین، بعدش برمی‌گردیم.
‫- باشه. ‫- فعلاً. ‫- حلـه. ‫- زود می‌آیم.
‫کافه همچنان درحال بازسازی بود.
‫من هم رفتم سراغ تهیه‌ی غذا.
‫«اِندگیم» کم‌کم داشت ‫خط تولید خودش رو راه می‌نداخت
‫ولی نمی‌شد تا اون موقع صبر کرد.
‫پس واسه اولین بار رفتم به جمعه‌بازار گاوها
‫تا چندتا گاو بخرم.
‫- الو؟ ‫- چارلی؟ ‫سلام.
‫به نظرت چندتا گاو بخرم، خوبـه؟
‫شیش‌هفت‌تا می‌خوایم. ‫یا هشت‌تا.
‫باشه. ‫پس هشت‌تا می‌گیرم.
‫گاو جَوون باشه دیگه؟
‫نه، جَوونِ جَوون هم نباشه.
‫یه چیزی بخر که کارش رو زود تموم کنیم.
‫حقیقتاً منظورت رو نفهمیدم. ‫الان چی می‌گی؟
‫یه گاو پُرگوشت می‌خوایم که مثلاً
‫- تا ذبحش دو ماه مونده باشه. ‫- صحیح.
‫- چون... ‫- پس گاو پُرگوشت آماده‌ی ذبحـه
‫- آره. ‫- ولی گاو جَوون هنوز مونده
‫- که ذبح بشه؟ ‫- درستـه.
‫- باشه. دمت گرم. ‫- موفق باشی.
‫خدافظ.
‫باز هم منظور چارلی رو کامل نفهمیدم
‫ولی جای نگرانی نبود
‫چون هَریِت هم باهام اومد
‫و نذاشت تنها باشم.
‫پس قهوه‌خور نیستی. ‫نه، فقط چایی.
‫جالبـه اهل یورکشایری، ‫ولی چایی نمی‌خوری.
‫چایی هم می‌خورم.
‫بحث‌مون رو...
‫با نژادهای مختلف گاوها شروع کردیم.
‫نژاد «شاروله» و «آنگوس». ‫- آره.
‫- خوبـن؟ ‫- آره.
‫- روی زمین بایر و مرتفع رشد کردن. ‫- آره.
‫این یعنی توی ارتفاع پایین مشکل ندارن.
‫باید همین‌ها که توی ارتفاع بودن رو بخری، ‫نه بر‌عکسش.
‫مثلاً اگه گوسفندی بخری ‫که توی ارتفاع زیاد رشد کرده
‫می‌تونه پایین‌تر زندگی کنه.
‫ولی اگه گوسفندِ ارتفاعات کم باشه...
‫نباید ببریش ارتفاعات بالاتر.
‫- چرا؟ ‫- چون می‌میره.
‫به اون ارتفاع عادت نداره.
‫چون فشار هوا کمتر می‌شه؟
‫آره. بهش عادت نداره و می‌میره.
‫بهتره گاوهای ارتفاعِ پایین نخری.
‫- «آبی بلژیکی». درباره‌شون خونده بودم. ‫- آره.
‫هفته‌ی پیش بود. ‫نوشته بود یه ایرادی دارن.
‫چه ایرادی؟ ‫توی مجله‌ی «تایمز» نوشته بود.
‫حتماً منظورش بیماری «تب برفکی»ـه.
‫البته، مختص گاوهای بلژیکی نیست. ‫پیداش کردم.
‫معروفـن به «گاوهای اِکس‌لارج».
‫«این گاوهای خارجیِ عضلانی
‫به‌تدریج جانشین گاوهای انگلیسی می‌شوند.
‫وزن آن‌ها برابر با ۱۹۷ تکه‌سنگ است
‫که تفاوتی با یک کرگدن کوچک ندارد
‫و با هدف فرآوریِ گوشت پرورش می‌یابند.
‫همچنین، گاوهای بلژیکی در موارد زیادی
‫سابقه‌ی حمله‌ی وحشیانه داشته‌اند.
‫دیود بلانکِت، وزیر سابق که نابیناست،
‫از سه دنده‌ی شکسته رنج می‌برد.»
‫«او در تلاش برای نجات ‫سگِ راهنمای خود از دست یک گاو بلژیکی...»
‫«از این نژادهای گنده‌ی اروپایی بود ‫و ممکن بود کشته بشم.»
‫پس این بلژیکی‌ها خطری‌ان.
‫تو که درهرصورت نمی‌خریدیشون.
‫بعدش به آغل گاوها رفتیم ‫تا باهاشون ملاقات نزدیک داشته باشیم.
‫- صبح به‌خیر. ‫- سلام.
‫از تبلیغات‌تون خوشم اومد.
‫«گوسفندشویی سیار»
‫«روش‌های جدید کودپاشی»
‫So...
‫پشتش رو می‌بینی؟
‫باید دنبال همچین چیزی باشی.
‫پشتش باید این‌طوری صاف باشه.
‫پس نباید استخون فقرات ‫یا استخون دیگه‌ای دیده بشه.
‫از این شکم‌گنده‌ها نگیر. ‫اون‌ها مزخرفـن.
‫آره، عین خودت.
‫نباید شکم‌شون قُلمبه باشه.
‫باید ماهیچه‌ای به نظر بیان.
‫- مثلاً این؟ ‫- آره. ‫گوشت از همین‌جاهاش درمی‌آد.
‫باید محاسبه کنی
‫که نسبت گوشت به چربی چقدره.
‫با کمک هَریِت
‫فهرستی از گاوهای موردنظرم تهیه کردم ‫و امیدوار بودم چارلی هم خوشش بیاد.
‫سه، شیش...
‫و بعد نوبت به آموزش تعیین قیمت
‫توی مزایده رسید.
‫باید آنی تصمیم بگیری.
‫مثلاً، اگه طرف از ۱۲۰۰ پوند شروع کرد
‫چیزی پیشنهاد نده، ‫وگرنه یکی دیگه می‌برش بالاتر.
‫- کی می‌بره؟ ‫- خریدارهای دیگه.
‫چون همون اول می‌فهمن ‫که فلان گاو رو می‌خوای.
‫تا آخرین دقیقه‌ها صبر کن ‫و بعد پیشنهادت رو بده.
‫از کجا بفهمم رسیدیم به آخرش؟
‫وقتی خیلی روی یه قیمت بمونه
‫می‌فهمی که قرار نیست بالاتر بره.
‫اونجاست که این‌طوری می‌کنی...
‫چطوری؟
‫این‌طوری؟
‫- ابرو بالا بدم؟ ‫- روی گاوی که نمی‌خوای، پیشنهاد نده.
‫الکی ابروهات رو این‌طوری کنی، ‫طرف جدی می‌گیره.
‫پس نه دستت رو بالا ببر ‫و نه بینی‌ت رو بخارون.
‫اگه بخارونم، یعنی...؟
‫فکر می‌کنه می‌خوای بخریش.
‫فهمیدم.
‫وگرنه با ۲۰تا گاو اشتباه برمی‌گردی مزرعه.
‫خانم‌ها و آقایان، ‫مزایده رو شروع می‌کنیم.
‫- اون تلویزیون رو می‌بینی؟ ‫- آره.
‫اون بهت می‌گه کدوم شماره تویـی.
‫خوبـه. این به درد می‌خوره.
‫و این آخرین چیزی بود ‫که توی مزایده فهمیدم.
‫بعداز اون فقط دلال بود ‫که پشت‌سر هم بهش وحی می‌شد.
‫۱۰۹۰، ۱۰۸۰، ۱۰۸۰، ۱۰۶۰، ۱۰۶۰ پیشنهاد شد
‫۱۱۰۰ پیشنهاد شد
‫۱۱۲۰، ۱۱۲۰، ۱۱۳۰، ۱۱۳۰، ۱۱۴۰ پیشنهاد شد
‫۱۱۴۰، ۱۱۵۰، ۱۱۵۰، ۱۱۶۰، ۱۱۶۰، ۱۱۷۰ پیشنهاد شد
‫۱۱۸۰، ۱۱۸۵ پیشنهاد شد ‫رسیدیم به ۱۲۱۰
‫۱۲۱۵، ۱۲۲۰ ‫۱۲۲۵ فروخته شد به آقای؟
‫یه کلمه نفهمیدم.
‫- یعنی یه کلمه‌ها. ‫- ۱۲۲۵ پوند فروخته شد.
‫۱۱۶۰ پیشنهاد به شهر یوتاکستر
‫۱۱۶۰ پیشنهاد شد
‫به نظرت با زنش هم همین‌طوری حرف می‌زنه؟
‫نمی‌دونم. باید از زنش بپرسی.
‫«عزیزم، ظرررف سالاد رررو بده»
‫«بچه‌ها، برررین مشق‌تون رررو بنویسین»
‫«می‌رررم دست‌شویی برررینم ‫بعدش کونم رررو می‌شورررم»
‫«بعد برررمی‌گررردم غذام رررو می‌خورررم»
‫«بعدش پایتخت رررو تماشا می‌کنم ‫و می‌رررم می‌خوابم...»
‫۴۰ پیشنهاد شد. ‫۱۲۴۰ فروخته شد.
‫آها، این‌ها خوبـن.
‫۱۳۲۰ پیشنهاد شد
‫۱۳۵۰، ۱۳۵۰، ۱۳۵۰
‫داری پیشنهاد می‌دی؟
‫۱۰۰ پیشنهاد شد. ‫الان ۱۶۰۰ داریم.
‫۱۶۱۰، ۱۶۲۰، ۱۶۲۰، ۱۶۲۰ پیشنهاد شد.
‫۱۶۲۰ می‌ره بالا. ‫خانوم پیشنهاد داد.
‫۱۶۲۰ فروخته شد.
‫خریدیمشون.
‫- الان خریدی؟ ‫- آره.
‫آخه...
‫دوتا رو با قیمت ۱۶۲۰ پوند خریدی.
‫شماره‌ی ۲۳۴، ۱۶۲۰ پوند.
‫چطوری پیشنهاد دادی؟
‫ناخن‌های پات رو تکون می‌دادی که فهمید؟
‫والا من هیچی ندیدم. ‫اوه. به‌به.
‫این هم خیلی خوبـه.
‫دیگه تصمیم گرفتم خودم دست‌به‌کار بشم
‫بذار خودم پیشنهاد بدم.
‫و خریدن رو تجربه کنم.
‫۱۱۲۰، ۱۱۳۰
‫۱۱۳۰ پیشنهاد شد ‫ببینم چی‌کار می‌کنی.
‫۱۱۵۰
‫- ۱۱۵۰ شد ‫- ۱۱۵۰ پیشنهاد شد
‫دستت رو بیار پایین.
‫تقریباً دو بار. تقریباً دو بار.
‫- خریدمش؟ ‫- دو بار هم خریدیش.
‫خودت پیشنهادت رو زدی.
‫ریدم.
‫۷۰، ۷۰، ۷۰ پیشنهاد شد...
‫ولی باز هم ادامه دادم.
‫۱۲۷۰ فروخته شد به دیدلی اسکوات.
‫گاو خوشگلیـه. ‫خوشم اومد.
‫۱۰، ۹، ۱۰، ۲۰ پیشنهاد شد. ‫۴۰، ۵۰، ۹۵۰ فروخته شد.
‫و ۶۰...
‫خریدمشون؟ ‫آره.
‫۲۰، ۸۰، ۹۰ پیشنهاد شد
‫۹۰، ۹۰، ۱۰۰، ۱۰۰ پیشنهاد شد...
‫بالاخره
‫۱۲۶۰ فروخته شد به دیدلی اسکوات.
‫یک، دو، سه، چهار، پنج...
‫هشت‌تا خریدی.
‫- پس تمومـه. ‫- تمومـه.
‫پول پرداخت شد و گاوها بار شدن
‫و از هَریِت آخرین سؤال رو پرسیدم.
‫یکی از گاوها رو که خریدم
‫- یه یارویی اومد بهم ۴۰ پوند داد. ‫- آها.
‫- چرا این کار رو کرد؟ ‫- بهش می‌گن «پول خوش‌شانسی».
‫وقتی گاو کسی رو می‌خری
‫بهت پول خوش‌شانسی می‌دن ‫که تشویق به خرید گاو بشی.
‫یعنی این پول مال منـه؟
‫- آره. بدون مالیات. ‫- دمش گرم.
‫دیگه باید مالیات بدم، ‫چون علنی پخش شد.
‫- مأمور مالیات داره من رو می‌بینه. ‫- بهش پس می‌دیم.
‫بعداز خدافظی با همشهری‌مون
‫- مراقب خودت باش. ‫- می‌بینمت.
‫با گاوهای جدیدم برگشتم به مزرعه
‫بیاین بیرون.
‫و منتظر بودم چارلی بیاد ‫و سلیقه‌م رو تحسین کنه.
‫حال کن.
‫اون دوتا لیموزین‌ها خوبـن. ‫پُرگوشتـن.
‫- زود ذبح می‌شن. ‫- اون دوتا رو هَریِت خرید.
‫- بقیه رو کی خرید؟ ‫- بنده.
‫این یکی باحال نیست؟
‫نه، اصلاً. ‫هیچی دُنبه نداره. خشکـه.
‫عع. ‫اون یکی چی؟
‫اون هم همینـه. ‫چشـه؟
‫نسبتاً کوچیکـن.
‫استخون‌بندی‌شون خوبـه، ولی وزنی ندارن.
‫ای بابا. ‫گاو چاق هم داشتن که.
‫- گفتی چاق نگیرم که. ‫- پای تلفن گفتم چاق بگیر.
‫گفتی چاق و سن‌بالا نباشه، ‫جَوون بگیرم.
‫گفتم اون‌قدر آماده باشن ‫که یه ماه دیگه ذبح بشن.
‫یعنی اگه پُرگوشت باشن، زودتر ذبح می‌شن؟
‫ای بابا. ‫پس اشتباه کردم؟
‫نظر خودت چیـه؟
‫اگه خوش‌شانس باشیم
‫می‌تونیم قهوه‌ای‌ها رو ‫تا آخر اوت ذبح کنیم.
‫این یکی رو تا شیش ماه دیگه.
‫شیش ماه؟ شوخی نکن!
‫چارلی گفت واسه این‌که زودتر آماده بشن
‫باید براشون یه رژیم غذایی تُپل بچینیم.
‫باید غذاشون رو عوض کنی.
‫باشه.
‫قراره همه‌تون رو چاق‌وچله کنیم!
‫چارلی رفت سراغ رژیم غذایی
‫و من هم برگشتم به «ویندمیل»
‫تا با سو و رِیچل ملاقات کنم.
‫اینجا رو به چشم یه دستگاه ببین.
‫قراره چیز خوبی ازش دربیاریم.
‫تخصص‌شون طراحی داخلی ‫کافه‌های منطقه‌ی کاتسوولده
‫و حالا نوبت به کافه‌ی من رسیده بود.
‫مسئله‌ی اصلی اینـه که ‫می‌خوام اینجا پنج‌هفته‌ای آماده بشه.
‫خب، این زمان کمیـه.
‫زمان ایده‌آلی نیست، ‫ولی تلاش‌مون رو می‌کنیم.
‫سو توضیح داد ‫که عملکرد کافه باید چجوری باشه.
‫قراره میانگین ۱۵۰ نفر این طبقه باشن
‫و ۱۰۰ نفر هم طبقه‌ی بالا. ‫آره.
‫- سه‌چهار بار در روز. ‫- آره.
‫قراره غذا دائماً از آشپزخونه بیاد
‫پس باید دستگاه پیشرفته‌ای داشته باشیم
‫که کارکنان و مشتری‌ها تکلیف‌شون مشخص باشه
‫و بعد هرکسی بره پیِ کار خودش.
‫آشپزخونه رو هم نشونشون دادم
‫و فهمیدم آشپزخونه‌ی چندان مجهزی ندارم.
‫اگه قراره به اون‌همه آدم ‫غذا و نوشیدنی بدیم
‫این قسمت باید بازسازی بشه.
‫یه اجاق شیش‌شعله. ‫یه منقل بزرگ.
‫یه منقل دیواری خوب می‌شه.
‫منقل دیواری عالیـه.
‫از این‌ها هم یکی دیگه ‫اون‌طرف آشپزخونه می‌خوایم.
‫پس دوتا از این‌ها؟
‫- چند هست؟ ‫- این یه اَبَر اُجاقـه.
‫- چنده؟ ‫- شاید هفت‌هزارتا.
‫- واسه یه اُجاق؟ ‫- آخه اُجاق خیلی خوبیـه.
‫آدم چطوری دلش می‌آد هفت‌هزارتا
‫- واسه اُجاق بده؟ ‫- وسیله‌ی موردعلاقه‌ی آشپزهاست.
‫به نظرتون خرج اینجا کلاً چقدر می‌شه؟
‫اگه قراره نونوار کنیم
‫- ۷۵ تا ۱۰۰هزارتا می‌شه. ‫- خیلی می‌شه.
‫ببخشین، گوش‌هام ضعیف شده...
‫بله! می‌دونم غافل‌گیر شدی.
‫- آخه ۷۵ تا ۱۰۰ ...؟ ‫- گوش‌هات بَدموقع ضعیف شد.
‫مطمئنـم «۱۰۰هزارتا» رو شنیدم.
‫اگه بعضی‌ها رو کارکرده بخری، ‫قیمت نصف می‌شه.
‫- نصف نمی‌شه. ‫- ۳۵ تا ۴۰ درصد کم می‌شه.
‫اگه دستگاه کارکرده و مارک عالی نگیریم...
‫یعنی این‌طوری آخر هفته‌ها ‫می‌تونیم گوشت گاو بپزیم؟
‫آره.
‫اینجا چی بذاریم؟
‫- اینجا رو نگه می‌داریم. ‫- اینجا انبار غذاست، آره.
‫- عع، انبار غذاست؟ ‫- آره.
‫وای، کف زمین رو ببین. ‫چقدر کثیفـه.
‫این کثیفی صد سال عمرشـه.
‫واقعاً کثیفـه. ‫توی فریز رو ببین؛ خیلی بَده.
‫حالم بَد شد.
‫باید این دیوارهای کثیف رو تزئین کنیم.
‫هزینه‌ش کمـه و نتیجه هم زیبا می‌شه.
‫باید فریز رو عوض کنی.
‫اینجا قراره یه فروشگاه کوچیک بشه.
‫- چی؟ ‫- فروشگاه لیسا.
‫اون فضا رو لازم داریم. ‫اونجا باید انبار بشه.
‫میزوصندلی اضافه ‫و لیوان‌ها رو می‌ذاریم اینجا.
‫فکر فروشگاه رو از سرت بیرون کن.
‫شما به یه انبار نیاز داری.
‫- انبارِ چی؟ ‫- دستمال و پارچه...
‫ظروف اضافه، مواد خشک...
‫میلیون‌ها لیوان، دستمال توالت...
‫و میلیون‌ها چیز دیگه. ‫باید انبار داشته باشی.
‫- هیشکی از پشت‌صحنه‌ی کافه‌ها خبر نداره. ‫- نه والا.
‫همه فقط یه پیشخدمت می‌بینن ‫که براشون نوشیدنی می‌ریزه.
‫اون فقط یه‌درصد ماجراست.
‫و بقیه‌ش هم...
‫ای وای. ‫لیسا من رو...
‫برق از سرش می‌پره! ‫ریدم.
‫چطوری می‌خوای بهش بگی؟ ‫آخه فکر نکنم...
‫به همون روش همیشگی.
‫یه راه‌حل پیدا می‌کنم و بهش می‌گم.
‫اگه فقط مسئله رو بهش بگم
‫من رو به دو قسمت مساوی تقسیم می‌کنه.
‫این فاجعه رو موقتاً گذاشتم کنار
‫و رفتم پیش آلِن
‫اوه اوه.
‫یا خدا!
‫که بهم پیام داده بود ‫منبع گنداب چاه پُر شده
‫و خراب.
‫- سلام، دوستان! ‫- مخلصـم!
‫خسته نباشین.
‫این‌ها دیگه چیـه؟ ‫تیکه‌های منبع فایبرگلاسـه.
‫این‌ها ریزش کرده.
‫برو خودت ببین چه خبره، جِرمی.
‫اون پایین رو ببین.
‫اوه اوه! ‫دقیقا!
‫- افتضاحـه. ‫- خدایا...
‫پاره شدم.
‫علت اصلی این بو، روغنـه.
‫این بوی چربیـه.
‫بوی تیز مال چربیـه؟
‫- روغن؟ ‫- این‌که بوی گُه خالص می‌ده.
‫همون چربی‌ها باعث ریزش شده.
‫- یعنی حجمش؟ ‫- وزنش زیاد شده و ریخته.
‫اون روغن باعث می‌شه گُه از آب جدا بمونه.
‫- داره می‌کِشه بالا؟ ‫- آره.
‫- می‌ره توی مخزن شما؟ ‫- آره.
‫باید لوله‌های جدید براش بذاریم که کار کنه.
‫باشه.
‫ناگفته نمونه که ‫لوله‌کشی‌ها مال دهه ۶۰ یا ۷۰ـه.
‫تا حالا تمیز نشده بوده.
‫یعنی این‌همه سال ‫داشته روغن و گُه جمع می‌کرده.
‫از دهه‌ی ۸۰ که کافه راه افتاده.
‫ولی مخزن از قبل بوده.
‫- ۵۰ سال آزگار. ‫- آره.
‫عع، یکی گوشی‌ش رو جا گذاشته.
‫- شاید هنوز کار کنه. ‫- می‌گه شاید کار کنه!
‫تلفن نو، بخور پلو.
‫یا خودِ خدا.
‫نه. ‫باور نمی‌کنم.
‫آخه چطوری؟
‫یه انسان رفته بود اون پایین؟
‫بله!
‫- چطوری نفس می‌کِشه؟ ‫- فردا قراره بره تعطیلات.
‫یه سفر می‌ره یونان.
‫- ولی مشکل اینـه که... ‫- می‌ره یونان!
‫تا یه هفته‌ی دیگه بوی گُلاب می‌ده.
‫یعنی بین این‌همه شغل توی دنیا
‫این بابا علاقه‌ش این بوده.
‫زندگی همه‌مون همین‌طور قهوه‌ایـه، داداش.
‫سلام. خوبـی؟
‫از شما بهترم.
‫می‌ری پایین؟ ‫خدا رو شکر که جا نمی‌شم.
‫باورنکردنیـه.
‫بچه‌ها، واقعاً کارِتون درستـه. ‫دمتون گرم.
‫بفرما، رئیس.
‫روزهای بعدی
‫کارهای کافه با سرعت مطلوبی پیش می‌رفت.
‫فعلاً که اینجا مثل آشغال‌دونیـه.
‫و در این بین
‫سو دنبال یه آشپز می‌گشت.
‫واسه آشپزی...
‫لیسا هم داشت میزوصندلی می‌خرید.
‫میزهای بیستروی فرانسوی رو خیلی دوست دارم.
‫این هم پایه‌ی قشنگیـه. ‫می‌تونیم یه گوی براق روش بذاریم.
‫به‌به، چقدر متنوع!
‫اینجا رو!
‫من هم مشغول آماده‌کردن غذای گاوها بودم
‫و باید می‌رفتم به آبجوسازی «هاکستون».
‫وزن‌شون چقدره؟
‫تقریباً یک‌تُن.
‫آقای مارکِ آبجوساز
‫واسه گاوها مواد مغذی آماده کرد.
‫توی این جعبه‌ها
‫دونه‌های جو هست.
‫مواد مصرف‌شده‌ی آبجوسازیـه.
‫هرکدوم نیم‌تُن دارن.
‫این‌ها رو می‌دیم به گاوها بخورن.
‫چرخه‌ی جالبی داره.
‫غذای مصرف‌شده رو می‌دیم به گاوها
‫گاوها تُپل می‌شن و می‌رینن روی زمین
‫جو روی اون زمین رشد می‌کنه ‫و می‌آد اینجا که آبجو بشه.
‫هیچی هدر نمی‌ره.
‫گرتا تونبرگِ مناطق محروم، منـم. ‫(گرتا تونبرگ: فعال محیط‌زیست، اهل سوئد.)
‫توی مزرعه، با کِیلب، آشپز دوم، همراه شدم
‫تا با هم غذای پُروپیمون گاوها رو درست کنیم.
‫این رو با جو قاطی می‌کنیم.
‫همون جوهای بَدی که سال پیش فروش نرفت.
‫- باید لوله‌ای دربیان. ‫- آره. لوله‌ای.
‫- بعدش شیره‌ی چغندر ‫- آره. ‫که یه‌کم شیرین بشه.
‫- اون‌طوری راحت‌تر می‌خورن. ‫- آره.
‫و در آخر، تفاله‌های سبزیجاتی ‫که ازشون روغن گرفتیم.
‫خوبـه.
‫یا نظرت چیـه که
‫هرروز براشون غذا از رستوران سفارش بدیم؟
‫برای ترکیب غذاها با هم
‫چارلی یه مخلوط‌کن غول‌پیکر سفارش داد.
‫سلام، داداش. ‫روزت به‌خیر. ‫سلام. احوال شما؟ ‫جِیمز هستم.
‫- سلام. جِرمی‌ام. خوبـی شما؟ ‫- سلام. ممنون. جِیمز هستم.
‫پس یه جاروبرقی بزرگ داره.
‫جو رو می‌کِشه داخل
‫همه‌ی غذاها رو می‌بلعه ‫و اون وسط قاطی‌شون می‌کنه.
‫اون‌تو قاطی می‌کنه؟ ‫آره.
‫بعدش مواد معدنی و شیره رو اضافه می‌کنم.
‫چقدر لذت‌بخشـه.
‫دوست دارم تا فردا جارو کنم.
‫- راهش رو باز کنم؟ ‫- زحمتت.
‫آشپزی با کامیون مخلوط‌کن چه حالی می‌ده!
‫گوردون رمزی
‫مارکو پیِر وایت
‫آنگوس اِستِیک‌هاوس... ‫هیچ‌کدوم این کار رو بلد نیستن.
‫این هم از این.
‫غذای گاو.
‫کمی بعد که وقت غذادادن رسید
‫دونه‌های جو رو هم اضافه کردیم.
‫این‌طوری می‌پاشی روشون.
‫و شام سرو شد.
‫بیاین، دوستان! ‫غذا آوردم براتون.
‫بزن روشن شی!
‫می‌بینی؟
‫آفرین. مثل مَرد بخورین.
‫می‌بینی؟
‫خوب شد شیره هم ریختیم.
‫از همین‌الان دارن چاق می‌شن.
‫دارن عشق می‌کنن. ‫آره. مشخصـه.
‫توی کافه
‫زمین محکمی نبود که بشه روش پا گذاشت.
‫من هم با همراه و دوست موردعلاقه‌م
‫رفتم بوته‌های اضافه رو قطع کنم.
‫باریکلا!
‫صداش به روحم آرامش می‌ده.
‫بنواز.
‫متأسفانه سو و رِیچِل صدام زدن ‫و جلسه‌ی تراپی‌م زود تموم شد.
‫گفتن فوراً برم دیدن‌شون.
‫خب، اولین مورد
‫تزئین تراس پُشتی با میزهای چتریـه.
‫مجبور شدیم ۴۰ دقیقه پیش سفارش بدیم
‫که عقب نمونیم.
‫حالا چقدر شد؟ ‫از این چتر بزرگ‌هاست دیگه؟
‫آره. سه‌تا چتر بزرگ ‫که کل تراس رو پوشش بده.
‫خب.
‫تقریباً ۴۰ هزار پوند شد.
‫که شامل سیستم الکتریکی ‫نورپردازی
‫موندگاری بالا و آماده‌سازی ‫فاز سه‌مرحله‌ای هم داره.
‫به آلِن هم خبر دادیم، ‫ولی واسه نصبش برنامه نریختیم.
‫شرمنده. اجازه بدین.
‫۴۰هزارتا واسه چندتا چتر؟
‫- آره. ‫- بزرگـن. هشت متر ارتفاع.
‫۴۰هزارپوند واسه چتر؟
‫آره.
‫اگه هوا بارونی باشه و چتر نباشه، ‫کسی روی تراس غذا نمی‌خوره.
‫نه، می‌دونم که چتر لازمـه
‫ولی حقیقتاً این مبلغ دیوونگیـه.
‫می‌خواستیم یه‌جوری نشه که...
‫می‌شد ارزون‌تر هم دربیاد
‫مثلاً اگه سایه‌بون می‌ذاشتیم.
‫- آره. ‫- ولی با توجه به اندازه‌ی تراس
‫احتمالاً ۵۰تا سایه‌بون می‌خوایم.
‫اون‌وقت تراس مثل ‫دریایی از سایه‌بون‌ها می‌شه.
‫تازه شکل میزها طوریـه ‫که سایه‌بون وسط می‌افته
‫و یه عده دور میز می‌رن زیر نورش.
‫اگه بارون بیاد که دیگه دردسره.
‫مثلاً ما خیس نمی‌شیم، ولی تو چرا.
‫- نمی‌شه. ‫- چطور به این نقطه از زندگی رسیدم؟
‫اگه زیر یه سایه‌بون بوده باشی، ‫می‌دونی چی می‌گم.
‫نه. فقط باورم نمی‌شه که توی ۶۴ سالگی‌م
‫یه‌نفر خیلی جدی بهم گفت:
‫«چترها برات ۴۰هزارتا آب می‌خوره.»
‫- باهاش می‌شه چندتا پراید خرید. ‫- یعنی فکر کردی
‫خرید کافه بالاترین هزینه‌ت می‌شه؟
‫گفتم بار رو بازسازی می‌کنم و تمام.
‫اتفاقاً اون بار ‫تنها چیزیـه که بازسازی نمی‌خواد.
‫عع...
‫هنوز هزینه‌ی میزوصندلی‌ها رو نگفتیم.
‫- آره. ‫- سلیقه‌ی لیسا حرف نداره.
‫- خوش‌سلیقه‌ست. ‫- حالا چقدر شد؟
‫- ۴۰هزارتا. ‫- آره.
‫پس با چترها مشکلی نداری؟
‫یه ساعت بهم وقت بدین.
‫باشه.
‫بودجه که سر به فلک کشیده بود.
‫رفتم ببینم آلِن چی‌کار می‌کنه.
‫- چقدر اینجا خوب شده. ‫- خوشت اومد؟
‫اصلاً سُر نمی‌خوری.
‫یعنی دیگه سُر نمی‌خوریم؟
‫نه. مگه این‌که خیلی عصبانی بشی.
‫منظره‌ی قشنگیـه، ولی بگو ببینم ‫اول خبر بد رو بدم یا خبر خوب؟
‫چی؟
‫هزینه دوبرابر شد، برادر.
‫- هزینه‌ی چی؟ ‫- این. به‌خاطر اینجاش دوبرابر شد.
‫- چی؟ ‫- آره. شرمنده.
‫- گرفتی ما رو؟ ‫- نه. جایی‌ت رو نگرفتم.
‫از ۲۰هزارتا رسیدیم به ۴۰هزارتا.
‫چاره‌ای نداریم. ‫گفتن سطح ضدلغزنده باشه.
‫بدون این‌ها نمی‌شه.
‫- همچین چیزی باید دوبرابرش کنه؟ ‫- آره.
‫- البته تقریباً ‫- به‌خاطر این؟ ‫باید ۱۶هزار تا اضافه بشه
‫اُجرت هم حساب می‌شه.
‫تیغ زیادی هم واسه بُرش لازم داریم.
‫خب پس
‫پس وضعیت چترها هم مشخص شد. ‫می‌دونی که...
‫آره. چترها رو بیخیال. ‫ولی نظرت درباره‌ی
‫اون سایه‌بون‌هایی که ‫از دیوار ساختمون‌ها بیرون می‌آد، چیـه؟
‫اگه بتونیم از اونجا... ‫بذار نشونت بدم.
‫اگه سایه‌بون‌ها رو
‫از بین طاق دَر و ناودون
‫- بیاریم جلو... ‫- خب.
‫یه شیب هم بهشون بدیم...
‫نه. بره بالا بهتره. ‫یه میله می‌ذارم که ببرش بالا.
‫اتفاقاً
‫توی کافه‌ی «تری هورس‌شوز» ‫از این خیمه‌ها گذاشتن.
‫جداً؟
‫پس بگیم بیان نظرشون رو بدن.
‫آره.
‫راه‌اندازی کافه فقط با ۲۵هزار پوند
‫رؤیایی بیش نبود.
‫ولی فکرکردن بهش هم سودی نداشت
‫چون درگیری‌های دیگه‌ای توی مزرعه داشتم
‫که باید بهشون رسیدگی می‌کردم.
‫بچه‌خوک‌های جدیدی از راه رسیده بودن.
‫شگفتا!
‫- همه‌شون زنده موندن؟ ‫- قشنگ یه ارتشـن.
‫یک، دو
‫- سه، چهار، پنج ‫- نمی‌شه شمردشون.
‫شیش، هفت، هشت، نه ‫و یکی هم اونجاست که می‌شه دَه‌تا.
‫- بدون تلفات. ‫- چقدر زیبا.
‫ببین چجوری توی هم می‌لولن. ‫جیگرشونو بخورم.
‫ولی دَم مامانه گرم.
‫چه خبر خوبی. ‫خوش‌حال شدم.
‫بعد رفتیم سراغ ریچارد هَم.
‫دیلوینِ دامپزشک واسه‌ش ‫یه راه‌حل خوب ارائه داد.
‫قضیه اینـه که
‫ریچارد هَم بزرگ شده ‫و ممکنـه بره سراغ خواهرهاش
‫پس باید برش‌گردونیم پیش پسرها. ‫خوبـه.
‫ولی دیلوین می‌گه ‫اگه یه‌هو بذاریمش پیش پسرها
‫این‌قدر می‌زننش که بمیره. ‫آخِی.
‫گفت تنها راه دیگه
‫اینـه که یه آغل کوچیک بسازیم، ‫مثل اینی که ساختم
‫و بعدش
‫اون رو با کوچیک‌ترین پسر بفرستیم اونجا.
‫یه هفته با هم هستن ‫و دوتا رفیقِ شفیق می‌شن
‫بعدش برمی‌گردن پیش پسرها ‫و احتمالاً همه‌چی خوب پیش می‌ره.
‫خوبـه. ‫آماده‌ای، ریچارد؟
‫اینجاست.
‫آفرین، کِیلب.
‫حالا هَم وارد شد.
‫بذار ببینم...
‫چیزیش نمی‌شه.
‫این دوتا قراره با هم رفیق بشن.
‫یه هفته بعدش برمی‌گردن پیش پسرها
‫و رفیقش دیگه ازش محافظت می‌کنه.
‫دقت کردین ریچارد هَم
‫- چه بچه‌مثبت و گوگولیـه؟ ‫- آره.
‫هنوز نه تجربه‌ی عرق‌خوری داره ‫و نه تجربه‌ی دعوا.
‫چشم‌های ریزش رو خیلی دوست دارم. ‫ولی به‌زودی تجربه می‌کنه.
‫ظاهراً کنار هم خوش‌حالـن.
‫فکر کنم اون یکی هم خوش‌ذاتـه.
‫عع...
‫- اوه! یه‌هو چی شد؟ ‫- چه خبره...؟
‫ای وای! ‫ریچارد!
‫- تکون نمی‌خوره! ‫- اون داداشتـه!
‫باید از ریچارد محافظت کنه، نه این‌که...
‫تا حالا همچین چیزی ندیده بودم!
‫به ما دروغ گفتن.
‫خوک‌ها فریاد نمی‌زنند.
‫بالاخره تموم شد.
‫ببین، جِرمی
‫اگه بره پیش پسرها ‫دسته‌جمعی بهش تجاوز می‌کنن.
‫خب پیش دخترها هم نمی‌شه بره.
‫خدا رو شکر که حامله نمی‌شه.
‫الان مشکلی رو حل نکردیم.
‫باید به دیلوین زنگ بزنم.
‫- چی می‌خوای بگی؟ ‫- می‌گم «الان چی‌کار کنم؟»
‫اصطلاح «گوساله‌ی خنثی» رو شنیدین؟
‫نه.
‫قضیه اینـه که اگه گاو یه دوقلو بزاد
‫ و یکی‌شون پسر و اون یکی دختر باشه
‫دختره که می‌آد بیرون
‫نمی‌دونه جنسیتش چیـه.
‫منظورم اینـه که این پسر
‫دُمش رو داد کنار، ‫چون فکر می‌کرد دختره.
‫شاید ریچارد هَم ترنس باشه.
‫دیگه خوک‌ها هم ترنس دارن؟
‫احساس می‌کنم توی جلسه‌ی ‫حزب کارگران نشستم.
‫گوش نمی‌دی.
‫می‌شه یه روز ‫مثل یه کشاورز معمولی زندگی کنیم؟
‫- بَد نمی‌گه‌ها. ‫- باور کن جدی می‌گم!
‫معمولاً این‌طوریـه.
‫یه‌بار توی یه زمین کار می‌کردم...
‫همین‌طور که استاد کوپر نُطق می‌کردن
‫هم دودول داشت و هم واژن.
‫ریچارد باز هم از کاشانه‌ی خود فرار کرد
‫و رفت پیش برادرها و پسرخاله‌هاش.
‫من هم به دیلوین زنگ زدم.
‫همون طور که گفتی
‫انجامش دادم.
‫گوشه‌ی آغل پسرها ‫یه آغل کوچیک واسه‌ش ساختم
‫یه خوک دیگه رو هم بردم
‫و گذاشتم با هم باشن.
‫- خب؟ ‫- و هنوز یه دقیقه نشده بود
‫که خوک دیگه وحشیانه بهش تجاوز کرد.
‫صحیح.
‫کنجکاوی‌های دوران نوجَوونیـه دیگه.
‫طبیعیـه که... ‫نه. ببین...
‫نوجَوون‌های شهر شما رو نمی‌دونم
‫ولی توی یورکشایر از این چیزها نداریم.
‫حتی تا حالا به ذهنم خطور نکرده.
‫حالا ریچارد هَم رفته پیش بقیه‌ی پسرها.
‫داره کتک می‌خوره یا نه؟
‫نه. هنوز نه.
‫اگه من باشم
‫صبر می‌کنم ببینم ‫توی گروه بزرگ‌تر چی‌کار می‌کنه.
‫اگه باهاشون مشکلی نداشته باشه، ‫تمومـه دیگه.
‫باشه.
‫- دمت گرم. ممنون. خدافظ. ‫- قربونت. خدافظ.
‫خوشبختانه، کار بعدی‌م با بُزها بود
‫که سرراست و بی‌شیله‌پیله بودن.
‫چند هفته‌ی اخیر رو با حصار نامرئیِ مرتع
‫تمرین می‌کردن و حسابی مشغول بودن.
‫این هم از مرتع.
‫الان اینجان. ‫می‌بینین؟
‫نگاه مرگبار ایلان ماسک ‫نمی‌ذاره از محدوده خارج بشن.
‫بفرمایید، بُزها.
‫- آماده‌ای؟ ‫- بله.
‫حالا که حسابی حرف‌گوش‌کن شده بودن
‫وقتش رسیده بود کاری رو انجام بدن ‫که واسه همون خریده بودمشون.
‫همین‌طور بیاین.
‫بیاین.
‫یعنی پاکسازی بوته‌ها
‫در نقاط غیرقابل‌دسترس مزرعه.
‫ظاهراً بُزها روی تپه‌ها راحتـن.
‫ویژگی‌شون همینـه دیگه!
‫این هم از این.
‫عملیات پاکسازی رو جایی شروع می‌کنیم ‫که نمی‌شه حصار واقعی گذاشت.
‫نگاهشون کن.
‫- حسابی گشنه شونـه. ‫- اینجا بهشت بُزهاست.
‫قراره چه مساحتی رو پوشش بدن؟
‫- خب... ‫- نرم‌افزار رو ببین.
‫- من ندارمش. ‫- من دارم.
‫تقریباً چهارهزارمترمربع.
‫همون نیم‌هکتار.
‫وقتی یه نقطه رو تموم می‌کنن
‫باید سریع ببریمشون یه جای دیگه.
‫بهش می‌گن «چرای فشرده‌ی کوتاه‌مدت».
‫ما خریدیمشون که همین بوته‌ها رو درو کنن.
‫اون هم در عرض پنج دقیقه.
‫اون بوته‌هه کارش تمومـه.
‫عالیـه.
‫جدا از ماجرای چاق‌کردن گاوها
‫فعلاً کار دیگه‌ای با حیوون‌ها نداشتیم.
‫به‌جاش، تمرکزم رو روی کافه گذاشتم
‫و یه هو ایده‌ی خفنی به ذهنم رسید.
‫بین ۱۰ تا ۱۵ میل زده بیرون.
‫واسه این‌که کافه‌م رو ‫به مضمون «کشاورزی» آغشته کنم
‫تصمیم گرفتم یه تراکتور قدیمی رو ‫از سقف آویزون کنم.
‫ولی اول باید دستی روش می‌کِشیدم.
‫تراکتور رو برداشتم
‫و حالا باید یه تغییراتی توش بدم.
‫به نظرم، آدم باید همچین کاری رو
‫به یه مَرد کوچیک ‫توی یه روستای دورافتاده بسپره.
‫واسه همین اومدم به روستایی ‫که صدها کیلومتر از تمدن به دوره.
‫جایی که مَردی کوچیک زندگی می‌کنه
‫و قراره کار ما رو راه بندازه.
‫خود خودشـه.
‫رفیق!
‫سلام! خوش اومدی.
‫دستگاه... همینـه؟
‫آره.
‫- این‌که مدل ۳۵ـه. ‫- می‌دونم.
‫چه تراکتور مشتی‌ای.
‫البته این واسه امثال شما ‫آخرِ تکنولوژیـه، نه؟
‫- خب دستگاه خوبیـه دیگه! ‫- همشهری‌هات ببیننش، می‌گن
‫«وای! احتراق داخلی داره!»
‫- از این بدترش هم داریم. ‫- «اینجاش رو ببین!»
‫بدتر از این‌هاش هنوز استرداد می‌شه. ‫ما که مردم ولز نیستیم.
‫- اینجا جزو ولزه دیگه. ‫- کی گفته؟
‫چهار ساعت پیش از مرز اِم۵ رد شدم.
‫- اونجا مرز نیست... ‫- خیلی هم هست!
‫- نیست. ‫- هست.
‫تصورت اینـه که ولزی‌ها ‫این‌طرف مرز وایستادن
‫و اون‌طرف انگلیسی‌ها با تیروکمون آماده‌ان. ‫دقیقاً همینـه.
‫بعداز این‌که ‫بحث تاریخی‌سیاسی‌مون به پایان رسید
‫برگشتیم به تراکتورم.
‫باید زیر ۷۵۰ کیلو بشه
‫وگرنه سقف کافه می‌آد پایین.
‫اگه بخوایم دل‌وروده‌ش رو بریزیم بیرون
‫همه‌چی‌ش رو دربیاریم...
‫و می‌خوام بدنه و گِل‌گیرها رنگ بشه.
‫کجاهاش رنگ بشه؟ ‫هرجا که قرمزه.
‫آها. پس این قسمت‌ها هیچی.
‫اون‌ها هیچی.
‫به نظرم رنگ متالیک بزن.
‫- مشکی؟ ‫- منظورم رو فهمیدی؟
‫اون متالیکـه؟
‫- آره. متالیکـه. ‫- توی دهات شما متالیکـه؟
‫- آره! ‫- خوبـه.
‫چی می‌گی، مَرد؟
‫دهات من و تو نداره که.
‫می‌تونی تا قبل‌از جشن پانتومیم تحویل بدی؟
‫یعنی می‌خوای...
‫کِی قراره بری سوئیندون؟
‫- قرار نیست برم... ‫- دروغ نگو.
‫- راستی تو هم توی سریال هستی‌ها. ‫- چجوری هستم؟
‫نقش بزرگی داری.
‫وقتی کاری نکردم، چجوری توش هستم؟
‫کار که کردی. ‫فقط هنوز خبر نداری.
‫نقش بسیار پُررنگ و جالبی داری.
‫پُررنگ و یه‌کم... خجالت‌آور. ‫(ریچارد هَم = ریچارد هَموند)
‫که این‌طور.
‫تراکتور رو که آوردیم پایین
‫رفتیم سراغ موضوعی که همیشه ازش متنفرم.
‫خب بریم سراغ هزینه‌ها.
‫- بریم. ‫- چرک کف دست.
‫هزینه‌ی همه‌چی توی کافه‌م دوبرابر شد.
‫- خوبـه. پس ما هم می‌کِشیم بالا. ‫- آره.
‫الان بحث صدها هزار پونده ‫یا میلیون‌ها؟
‫دَه‌ها هزار پوند.
‫- دَ‌ه‌ها؟ ‫- تقریباً ۲۰هزارتا.
‫واسه رنگش ۲۰هزارتا؟ ‫چی؟
‫آره. باید لختش کنیم ‫و دَم‌ودستگاهش رو دربیاریم.
‫با ابزار خاص انجام می‌شه. ‫کاش خودم انجامش می‌دادم.
‫۲۰هزارتا واسه رنگ تراکتور؟
‫حالا که حساب بانکی‌ت داره ‫از همه‌طرف پاره می‌شه
‫بیا ادامه بدیم.
‫تسلیم نشو. هرچی بیشتر ‫از حسابت کار بِکشی، مقاوم‌تر می‌شه
‫و بالاخره اون‌قدر سرسخت می‌شه ‫که نتونی هیچ پولی ازش دربیاری.
‫فعلاً حسابت ضعیف و شل‌و‌ولـه.
‫- چرت‌وپرت نگو. صبر کن. ‫- آسیب‌پذیره.
‫اگه تخفیف ندی، می‌آم مراسم پانتومیم ‫ردیف جلو می‌شینم.
‫قرار نیست پانتومیم برم.
‫اونجا نمایشت در نقش باتِنز رو ‫اون‌قدر نقد می‌کنم که پاره شی. ‫(باتِنز یکی از شخصیت‌های نمایشنامه‌ی پانتومیم «سیندرلا»ست.)
‫پانتومیم نمی‌رم. ‫رنگش چقدر درمی‌آد؟
‫رنگش حداقل لیتری سه‌هزارتا درمی‌آد.
‫- هر لیتر؟ ‫- هر لیتر واسه رنگ‌زدن.
‫قبل‌از این‌که راه بیُفتم، چرا نگفتی
‫هزینه‌ش قراره از تولید ناخالص ‫کشورهای اروپایی هم بیشتر بشه؟
‫اگه می‌گفتم، نمی‌اومدی.
‫- بله که نمی‌اومدم. ‫- حالا اومدی و تراکتورت هم آوردی.
‫دیگه راه فراری نیست.
‫یه‌کم بیشتر هم می‌خوام بگیرم که...
‫اگه یه کشاورز معمولی بودم
‫انصافاً ۲۰هزارتا ازم نمی‌گرفتی.
‫کدوم کشاورز معمولی‌ای ‫تراکتورش رو رنگ می‌کنه، دیوانه؟
‫همم...
‫فقط پنج هفته تا راه‌اندازی وقت داشتیم
‫و چاره‌ای جز موافقت با شرایط باتِنز نداشتم.
‫حداقل، خبر خوب این بود که
‫سو و رِیچِل برام یه آشپز پیدا کرده بودن.
‫اسمش نیک بود و مثل خودشون
‫تجربه‌ی زیادی توی راه‌اندازی کافه‌ها داشت.
‫- تا حالا چندتا کافه راه انداختی؟ ‫- دَه‌تا.
‫- توی استراتفورد هم کافه داری؟ ‫- بله.
‫مشکلی نداری همه‌ش در رفت‌وآمد باشی؟
‫نه بابا. مشکلی نیست. ‫من فقط
‫ناظر کیفیِ اون کافه‌ام.
‫درحال‌حاضر...
‫متأسفانه، نیک گفت راه‌اندازی کافه‌ی من
‫سخت‌تر از کافه‌هاییـه ‫که تا حالا توشون بوده.
‫چیزی که من رو می‌ترسونه
‫اولین مکالمه‌ایـه که با هم داشتیم.
‫شما ۱۷ تا گاو داری که ‫می‌خوای توی کافه بفروشی.
‫مشکل اینـه که چطوری بفروشیم؟
‫یعنی چی؟
‫نمی‌تونیم همه‌ی ‫اندام گاو رو یه‌جا بفروشیم.
‫خب چرا نتونیم... عع...
‫اگه قراره در روز به ۳۰۰ تا ۳۵۰ نفر غذا بدی
‫نمی‌شه که
‫- ۲۰ وعده قلم گاو داشته باشیم... ‫- یعنی قلوه و زبون گاو نمی‌زنی؟
‫۲۰ وعده هم... این‌طوری صدتا ‫سفارش مختلف روی دست‌مون می‌مونه
‫که عملاً غیرممکنـه.
‫پس هر وعده باید ‫فقط یه قسمت از گاو رو بفروشیم.
‫حالا با بقیه‌ی گاو چی‌کار می‌کنین؟
‫صبر کن. خدایا... ‫سرم داره گیج می‌ره.
‫پس اگه یه گاو ذبح‌شده رو ببریم پیش قصاب...
‫من قسمت‌های خاصی از گاو رو ‫به‌مقدار زیاد می‌خوام
‫اون هم واسه یه مدت محدود.
‫مثلاً، یه هفته گوشت دُنبه سرو می‌کنیم
‫پس اون هفته فقط گوشت دُنبه می‌خوام.
‫هفته‌ی بعدی‌ش منوی غذا رو عوض می‌کنیم.
‫مثلاً می‌تونیم ‫چنجه‌ی آرام‌پز گاو رو سرو کنیم.
‫پس اون هفته فقط فیله‌گوشت می‌خوام.
‫عملکرد آشپزخونه باید ساده و رَوون باشه.
‫غذا باید سریع به مشتری داده بشه
‫هم برای جلب رضایتش ‫و هم برای سودآوری کار شما.
‫- که بتونیم... ‫- باید به‌موقع غذا بدی تا محبوب بشی.
‫واقعاً دارم نگران می‌شم. ‫فکر کردم اگه
‫مثلاً، از ۵۰ تا کشاورز گوشت گاو بگیریم
‫خب؟
‫می‌تونیم به ۵۰ هزار نفر غذا بدیم.
‫ولی قراره فقط یه تیکه از گاو رو برداریم.
‫توی مزرعه، گوشت‌ها رو با مخلوط‌کن ‫قاطی می‌کنیم و برگر درست می‌شه.
‫- درستـه. ‫- فیله‌گوشت و همه‌چی با هم قاطی می‌شه.
‫این روش واسه کافه‌رستوران کارساز نیست.
‫هیچ صاحب کافه‌ای ‫گوشت‌ها رو با هم قاطی نمی‌کنه.
‫- اشتباه محضـه. ‫- ریدم.
‫با بقیه‌ی گاو چی‌کار می‌کنی؟
‫موضوع اینـه که...
‫در واقع، این بیشتر مشکل شماست ‫تا مشکل من
‫چون ایده‌ی شما بوده که گوشت گاو سرو کنی.
‫ایده‌ی من بوده، ولی از هیچی‌ش خبر نداشتم.
‫مشخصـه.
‫این‌که بخوای ‫سرتاپای گاوها رو توی کافه بفروشی
‫جواب نمی‌ده.
‫یادتونـه دو هفته پیش
‫سو و رِیچِل یه مشکل بزرگ واسه‌م تراشیدن؟
‫اینجا قراره یه فروشگاه کوچیک بشه.
‫- چی؟ ‫- فروشگاه لیسا.
‫اون فضا رو لازم داریم. ‫اونجا باید انبار بشه.
‫حالا نیک هم ‫یه مشکل بسیار بزرگ‌تر داد به دستم.
‫باید هرچه سریع‌تر به مسائل رسیدگی می‌کردم
‫ولی وقت کافی نداشتم.
‫برین. زود باشین.
‫باید برمی‌گشتم به مزرعه ‫که وزن گاوها رو بگیرم.
‫ترازو هم آماده‌ست.
‫باید مطمئن می‌شدم که چاق‌تر شدن.
‫شروعش رو زدم. ببین.
‫وزن ایده‌آل واسه ذبح چقدره؟
‫- تقریباً ۶۵۰ کیلو. ‫- خب.
‫شروع می‌کنیم. ‫راه برو.
‫- شماره‌ش چنده؟ ‫- ۱۰۵۳۸۶
‫وزنش هم
‫۴۶۸ کیلوئـه.
‫- کمتر شده. ‫- چی؟
‫هرچی بیشتر وزن‌شون رو گرفتم
‫فهمیدم یه جای کار می‌لنگه.
‫وزنش؟ ‫۴۶۲ کیلو.
‫دو کیلو کم کرده.
‫پشمام. ‫برو.
‫۴۷۲ کیلو.
‫این یکی چهار کیلو کم کرده.
‫چرا دارن وزن کم می‌کنن؟
‫خوبـه.
‫۴۹۰ کیلو.
‫این یک کیلو اضافه کرده.
‫۵۰ روز گذشته و یک کیلو چاق شده.
‫چه وضعشـه؟
‫- ۷ کیلو کم کرده؟ ‫- این یکی ۱۴ کیلو!
‫برو.
‫حالاحالاها کسی این‌ها رو نمی‌خوره.
‫نه. اوضاع خیتـه.
‫باهاتون چی‌کار کنیم؟
‫حتماً فهمیدن که اگه چاق بشن، ‫به قتل می‌رسن.
‫واسه همین به خودشون گرسنگی می‌دن.
‫ریدم.
‫بعدش فهمیدم که مشکل دقیقاً همون «ریدن»ـه.
‫دیلوین گفت این غذای ویژه، ‫اون‌ها رو اسهال کرده.
‫غذاشون بیش از حد مغذیـه
‫و بدون جذب، فقط دفع می‌شه.
‫من هم با فسنجون این‌طوری می‌شم.
‫این غذا براشون فایده نداره
‫چون به همون شکل ازشون خارج می‌شه.
‫نزدیک دوره‌ی برداشت بود
‫و رفتیم سری به محصولات بزنیم.
‫اونجا هم وضعیت فاجعه‌بار بود.
‫ای وای.
‫- لیسه‌ست؟ ‫- اوه اوه. ‫نه.
‫- اصلاً خوب نیست. ‫- اصلاً.
‫توی گندمت سیخک افتاده.
‫یه قارچ توهم‌زاست که روی گندم رشد می‌کنه.
‫خدایا بسـه دیگه.
‫کِیلب و چارلی رو گذاشتم
‫تا به ماجرای اِل‌اِس‌دی زمین گندم
‫و گرسنگی گاوها رسیدگی کنن
‫و خودم برگشتم به کافه
‫تا رو به افق بشینم و گذر عمر ببینم
‫و به مشکلاتم فکر کنم.
‫و کم‌کم یه ایده‌ی خفن به ذهنم رسید.
‫خیمه!
‫باید فوراً
‫به آقای ویلمن ‫از برنامه‌ی «گرند تور» زنگ می‌زدم.
‫من «رِج» صداش می‌زنم. ‫نپرسین چرا.
‫- الو؟ ‫- رِج.
‫جان؟ ‫عع...
‫اون خیمه‌ی بزرگ «گرند تور» رو یادتـه؟
‫آره.
‫می‌دونی کجاست؟
‫توی یه انباره.
‫جمعش کردیم توی یه انبار.
‫نمی‌شه بندازیمش دور.
‫اگه خیمه رو توی فضای جلوی کافه پهن کنیم
‫هم واسه فروشگاه لیسا جا داریم
‫و هم واسه قصاب و برگرفروشی آنی.
‫یعنی می‌تونم گوشت‌های ‫اضافه‌ی گاو رو اونجا بفروشم.
‫می‌تونیم مواد اضافه رو ‫همون روز به این قسمت بفرستیم.
‫- آره. ‫- پس وقتی گوشت‌های گاو رو می‌آرن
‫می‌تونیم همه‌جاش رو استفاده کنیم.
‫ایده‌ی خیلی خوبیـه.
‫- ایده‌ی من؟ ‫- بله. ‫عالی می‌شه.
‫«دو روز بعد»
‫خیمه از راه رسید!
‫چه خیمه‌ی گنده‌ای!
‫یا خدا. ‫کل خیمه همینـه؟
‫- نه. یه بار دیگه هم داره می‌آد. ‫- شوخی می‌کنی؟
‫بیا. بیا.
‫چهار هفته به راه‌اندازی مونده بود
‫و تازه مشکل رو حل کردیم.
‫«در قسمت بعدی»
‫بنازم!
‫راه می‌افتیم. ‫ببینیم چی می‌شه.
‫نظرت درباره‌ی یه لوستر با شاخ گوزن ‫توی پذیرایی چیـه؟
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.