..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫[سریال موفق لری جوان برای فصل دوم تمدید شد] ‫[ستاره‌ی نوپا ماریا سوفیا اِسترادا در نفش مارشا لیپشیتز برمی‌گردد]
‫[ماریا سوفیا استرادا، ‫ستاره‌ی تازه کشف‌شده آمریکا]
‫[ماریا سوفیا، سرزنده، فوق‌العاده، ‫آماده برای نقش‌های بیشتر]
‫دوستت دارم، آمریکا!
‫و تو هم منو دوست داری!
‫برنامه‌ی جیمی کیمل لایو، از هالیوود!
‫مهمان امشب برنامه، ‫ماریا سوفیا اِسترادا.
‫خب، ماریا سوفیا، ‫افتخار بزرگیه که
‫امشب اینجا مهمان ما هستی.
‫اگه هنوز «لری جوان» رو ندیدید، ‫اون سریال رو زده به نام خودش.
‫واقعا باورنکردنیه.
‫درسته!
‫تو برنامه‌ها رو به‌نام خودت می‌زنی.
‫درسته. ‫آره، همین‌کارو می‌کنم.
‫و مشخصه که تو زمینه ‫اعتماد به نفس هیچ مشکلی نداری.
‫خب، فکر می‌کنی چرا ‫این نقش به تو رسید؟
‫خب معلومه، ‫من بهترین بودم.
‫توی سریال بداهه‌گویی زیاد داشتی؟
‫آره، ‫یه فیلمنامه بود،
‫ولی من بیشتر دیالوگ‌هامو ‫خودم از خودم درمی‌آوردم،
‫دیالوگ‌ها رو از زبان خودم می‌گفتم، ‫دیالوگ‌ها رو بهتر می‌کردم.
‫♪ یه توافق‌نامه ساختاریافته دارم ♪
‫♪ ولی الان پول نقد می‌خوام ♪
‫♪ به جِی. جی ونت‌ورث زنگ بزنید ♪
‫♪ 877، همین الان نقد کنید ♪
‫♪ مستمری‌های چرب و چیلی می‌گیرم، ‫ولی الان پول نقد می‌خوام ♪
‫♪ به جِی. جی ونت‌ورث زنگ بزنید ♪
‫- ♪ 877، همین الان نقد کنید ♪ ‫- میشه تمومش کنی...
‫میشه این‌قدر این تبلیغات رو نخونی؟
‫نمی‌خوام بشنوم.
‫- توی خونه اینو نخون. ‫- می‌خوام نخونم، ولی نمی‌تونم.
‫خب نخون!
‫شیر جو دوسر کو؟
‫اوه، اینجاست.
‫اوه، آقای «من همیشه ‫شیر بادوم می‌خورم.»
‫- آره. اوه. ‫- درباره‌ی شیر بادوم چی گفتم؟
‫- آره. خوب نیست. ‫- یادته؟
‫- آره. خیلی بده. آره. ‫- چی گفتم؟
‫می‌دونی، برای این بادوم‌ها
‫چقدر تو این ایالت ‫آب حروم میشه؟
‫و ماده متیل‌هگزان، ‫ دارن زنبورها رو می‌کُشن!
‫متأسفم که ناراحتی، لری،
‫ولی به‌عنوان پشتیبانش،
‫جدی بهت میگم، اصلاً ‫نمی‌تونه یه جدایی رو تحمل کنه.
‫- چقدر باید منتظر باشم؟ ‫- خب، میگن 90 روز اولِ برنامه
‫هیچ تغییری ایجاد نمیشه، ولی...
‫این ایرما که من می‌شناسم، ‫دست‌کم شش ماه.
‫شش ماه؟
‫می‌خوام بهم قول بدی، لری. ‫شش ماه.
‫- بهم قول بده، لری. ‫- و تکثیر بی‌رویه ریشه‌ی قارچ...
‫آره، شیر جو دوسر.
‫خودشه. راه‌ درست همینه.
‫راستی، باشگاه گلف رفتنی ‫از داروخونه رد شدی،
- ‫این برای چمبر شستمه. - ‫من باشگاه گلف نمیرم.
‫- نه، ولی اگه رفتی... ‫- نه، ولی من نمیرم.
‫ولی قبل از من میری، ‫پس میشه اینو برام بگیری؟
‫سفید، سیاهش برام فرقی نداره، ‫فقط سایز بزرگ باشه.
‫♪ یه توافق‌نامه ساختاریافته دارم ♪
‫♪ ولی الان پول نقد می‌خوام ♪
‫♪ به جِی. جی ونت‌ورث زنگ بزنید ♪
‫♪ 877، همین الان نقد کنید ♪
‫سیری، مسیریابی به ولفسگلن.
‫مسیریابی به کلبه گریت‌ولف.
‫نه، سیری، رستوران ولفسگلن.
‫یک گزینه می‌بینم:
‫تولیدی باغچه چوب ‫در بندیکت کنیون.
‫سیری! رستوران ولفسگلن در وستوود.
‫یک گزینه می‌بینم:
‫رستوران وولسی در بربنک.
‫نه! نه، نه، ‫گوش نمیدی!
‫گفتم رستوران ولفسگلن در وستوود.
‫دخمه گرگ یک زیستگاه است که
‫- از گرگ‌ها در برابر... ‫- نه، کسخل احمق!
‫گفتم رستوران ولفسگلن در وستوود.
‫یک گزینه می‌بینم:
‫- پوشاک جی ولف. ‫- نه! کسخل!
‫رستوران ولفسگلن.
‫ببخشید، متوجه نشدم.
‫ای خدا، احمق خر! ‫گفتم ولفسگلن، جنده خانم.
‫کیک باند به کیکی میگن که ‫در قالب باند پخته میشه.
‫باند نگفتم! ‫گفتم «جنده خانم!»
‫- ببخشید، متوجه نشدم. ‫- بهت گفتم جنده!
‫یک گزینه می‌بینم: ‫کارسون سیتی در نوادا.
‫اوه، خفه شو!
‫یک گزینه می‌بینم: ‫دستکش پشمی.
‫خفه خونِ مرگ بگیر!
‫- ببخشید، متوجه نشدم. ‫- گور بابات!
‫یه نفر می‌خواد بهت پول بده که بری
‫یه جشن تولد توی آتلانتا؟
‫- آره. خیلی احمقانه ست. ‫- آره، طرف خیلی پولداره.
- ‫قراره بهش یه عالمه پول بدن. - ‫- واقعا؟ ‫- مسخره ست.
‫طرف کیه؟ ‫اصلا تو رو از کجا می‌شناسه؟
‫ یه تاجر ثروتمند اهل آفریقاست
‫که عاشق «لری جوان»ـه.
‫آره، ماریا سوفیا هم قراره بیاد.
‫اوه، خب، الان با عقل جور درمیاد. ‫جذبِ اون شدن.
‫راستی، لئون هم قراره باهامون بیاد، ‫چون خاله ری
‫توی آتلانتا زندگی می‌کنه.
‫- اون یادته؟ نه؟ ‫- آره، خاله ری رو یادمه.
‫سلامم رو بهش برسون.
‫خب حالا اونجا قراره چیکار کنی، ‫بری چندتا جوک تعریف کنی؟
‫نه، سؤال خوبی پرسیدی. ‫خوشحالم بحث‌شو پیش کِشیدی.
‫- می‌خوام اینا توی مفاد قراردادم باشه. ‫- حتما!
‫خیلی‌خب. ‫هیچ سخنرانی‌ای نمی‌کنم.
‫هیچ استنداپ کمدی‌ای انجام نمیدم. ‫هیچ به سلامتی‌ای نمیگم.
‫با مهمون‌ها قاطی میشم، ‫دست میدم، صمیمانه برخورد می‌کنم.
‫اصلا بلدی چطور ‫صمیمانه برخورد کنی؟
‫فکر کنم. می‌تونم.
‫گمونم می‌تونی.
‫بعید می‌دونم بتونم، ‫ولی سعی‌مو می‌کنم.
‫پس این غذامون چی شد؟
‫- باورنکردنیه. ‫- والا به‌خدا.
‫نیم‌ساعت شد.
- ‫من یه سوپ و ‫ساندویچ سفارش دادم. - ‫- میشه... ‫- خدای من.
‫- ببخشید. ‫- بله.
‫ما نیم‌ساعته اینجا
‫منتظرِ غذامون نشستیم.
‫معذرت می‌خوام بابتش. ‫پیش‌خدمت‌تون، بنی،
‫یه خرده هوش و حواسش سرجاش نیست.
‫مادرش چند روز پیش فوت کرده.
‫مادرش چند روز پیش فوت کرده ‫اون‌وقت میاد سرکار؟
‫- اصلا واسه چی میاد؟ ‫- اگه خیلی ناراحته،
‫باید خونه‌اش بمونه و عزاداری کنه.
‫و حالا مشخصه که نمی‌تونیم ‫هیچ گِله و شکایتی بکنیم.
‫نه، سراغ مدیر رستوران هم نمی‌تونیم بریم. ‫یه شرایط کیش و ماته.
‫آره، و می‌دونید دیگه چی؟ ‫حالا باید یه انعام تسلیت هم بسُلفیم.
‫- آره. چاره‌ای نداریم. ‫- آره.
‫هی، بذار یه سؤالی ازت بپرسم. ‫اینجا چه خبره؟
‫- چی؟ ‫- نونوار کردی.
‫نمی‌دونم درباره‌ی چی حرف می‌زنی؟
‫یهو تصمیم گرفتی ‫موهاتو رنگ کنی؟
‫چـ... ‫آره. چیه؟ مثلاً...
‫مثلاً نمی‌دونی هفته‌ی پیش موهات ‫سفید بود و الان قهوه‌ای شده؟
‫- چرا این‌کارو کردی؟ ‫- خوشم اومد.
‫اوه، آره، حتما خوشت اومد.
‫- جدی میگم. ‫- مطمئنی بانو مکبث
‫هیچ ربطی بهش نداشته؟
‫آرزوته که یه زن داشته ‫باشی که بهت اهمیت بده.
‫- آرزوته که زن داشتی. ‫- چیزی نمونده بود...
‫چیزی نمونده بود ‫از خنده تف کنم.
‫جف، تو با اراده‌ی خودت ‫این تصمیم رو گرفتی.
‫درسته؟ بهش بگو. ‫بهش بگو.
‫بألاخره غذامون رسید.
‫- اوه، بنی. ‫- بله. - ‫قضیه‌ی مادرت رو شنیدم.
‫- خیلی متأسفم. ‫- اوه، خدای من.
‫خیلی ممنون بابت تسلیت‌تون.
‫- داره چیکار می‌کنه؟ ‫- حالا سه ساعت لفتش میده.
‫آدم که یه مادر بیشتر نداره. ‫راستش رو بگم،
‫خیلی داغونم. نمی‌خوام... ‫اوه، ممنون.
- ‫داره درباره‌ی مادرش حرف می‌زنه. - ‫- خیلی ممنون. ‫- آره.
‫باورنکردنیه. ‫سوپمم اونجاست!
- ‫اونجا مونده داره یخ میشه. - ‫من ساندویچ تن‌ماهی سفارش دادم. ‫بگا رفت.
‫و آخرشم این عفونته کُشتش.
‫من کیری گُشنمه.
‫- منم دارم از گشنگی می‌میرم. ‫- ببخشید.
‫فقط هضمش خیلی سخته، می‌دونید؟
‫غم از دست‌رفته‌ات رو ‫خیلی تسلیت میگم.
‫به خاله ری گفتی
‫قراره بیای یا می‌خوای غافلگیرش کنی؟
‫اوه، نه، نه. ‫میونه‌اش با غافلگیری خوب نیست.
‫نمیشه با مُسن‌ها این‌کارو کرد، مرد.
‫چیزی نمونده بود یکی از ‫عموهامو اینطوری به کُشتن بدم.
‫- آره. ‫- توی وان بود داشت حموم می‌کرد
‫- خب؟ ‫- اینطوری شد: «یعنی چی؟»
‫همین. بی‌شرف چیزی ‫نمونده بود سقط بشه.
- ‫به همین راحتی. ‫می‌فهمی منظورم چیه؟ - ‫آره، آدم‌های مسن‌ رو ‫نمیشه غافلگیر کرد.
‫نه، نمیشه این‌کارو کرد. ‫می‌فهمی منظورم چیه؟
‫می‌فهمم منظورت چیه. چرا هی ‫می‌پرسی می‌فهمم منظورت چیه؟
‫اون‌قدرا هم سخت نبود. ‫فیزیک کوانتوم که نگفتی.
- ‫یه جمله‌ی خیلی ساده گفتی. - ‫آره، می‌فهمم منظورت چیه.
‫باشه.
‫اینجا رو داشته باش. بازم تویی.
‫این سه چهارمین بارته امروز.
‫خدایا! ‫بازم با ماتحتتم شماره گرفتم.
‫اوه، مرد. ببخشید.
‫منو تو موقعیت بدی قرار میدی.
‫تو رو توی موقعیتِ... ‫خودمو توی بدترین موقعیت قرار میده.
‫چون هفته‌ی پیش ‫به یه یارو زنگ زدم که
‫- خب. ‫- 14 سال بود
‫باهاش حرف نمی‌زدم، ‫پس باید وانمود می‌کردم
‫- دارم بهش زنگ می‌زنم. ‫- درسته. - ‫و به خودم که اومدم دیدم ‫داریم باهم شام می‌خوریم.
‫ببین، من گوشی‌مو توی ‫جیب جلوییم می‌ذارم.
‫ولی بعضی وقتا، تصادفاً با کیرم ‫شماره‌ی مردم رو می‌گیرم.
‫اوه، با کیرت شماره می‌گیری؟
‫یه بار، تصادفاً یه پیتزا سفارش دادم.
‫یارو اومد، ‫گفتم: «این چه کوفتیه؟»
‫گفت: «یه پیتزا سفارش داده بودی.» ‫گفتم، امان از کیرم.
‫تازه بعضی وقتا هم ‫می‌شنوم که کیرم
‫شماره می‌گیره.
‫می‌فهمی منظورم چیه؟
- ‫اینطوری میشم: ‫«داری چه غلطی می‌کنی؟» - ‫می‌فهمی منظورم چیه؟
- ‫آره، می‌فهمم منظورت چیه. - ‫- دقیقا، رفیق. ‫- می‌فهمی منظورم چیه؟
‫- تو می‌فهمی منظورم چیه؟ ‫- خودت می‌فهمی منظورم چیه؟ - ‫می‌فهمی منظورم چیه؟
‫- نه، نه. تو می‌فهمی منظورم چیه؟ ‫- اوه، عجب. خانم‌خانما اومد.
‫اوه، پسر.
- ‫به این‌کار میگن «ز.ج.ش» - ‫- آره. ‫- «زیادی جوگیر شدن.»
‫اوه! سلام.
‫تماشا کردنش سخته، مگه نه؟
‫اوه، ببین کی اومده.
‫- شاهزاده خانم رسید. ‫- اوه.
‫یه خرده دقیقه نودی نیومدی؟
‫اوه، هواپیما بدون من بلند نمیشه.
‫- این چیه؟ ‫- این سگ همدم عاطفی‌مه، پچوکا.
‫سگ همدم عاطفی؟
‫عجب کلاهبرداری‌ای.
‫می‌دونی، اگه در این حد ‫از لحاظ روانی ناپایداری
‫نباید بذارن سوار هواپیما بشی.
‫- کلاهبرداری نیست. ‫- این سگ اضافه‌وزن داره.
‫هواپیما 200 دلار ‫ازت اضافی می‌گیره.
‫سگ‌ها مثل ماهی قرمز می‌مونن.
‫بهشون غذای اضافی بدی چاق میشن.
‫میشه چاقی سگم رو مسخره نکنی؟
‫سگ‌ها که توهین حالیشون ‫نمیشه. متوجه نمیشن.
‫- چرا، متوجه میشه. ‫- تو باید درباره‌ی
‫مسخره‌ی کردن ‫آگاهی خودتو بالا ببری.
‫این سگ که یهو برنمی‌گرده بگه:
‫«چه زری زدی؟»
‫ببین، اینجا رو نگاه کن. ‫هی، خیکی چاقالو.
‫تو چاقی. ‫آشغال چاق.
‫تو یه سگ کوتوله‌ی چاقی.
‫اینجا رو ببین. دیدی؟ ‫چیزی حالیش نمیشه.
‫بیا بریم، پچوکا. ‫نمی‌خوام دیر کنم.
‫راستی، پچوکا، ‫توی هواپیما قراره غذا بدن.
‫نخوری ها. هیچی نخور.
‫دیدی؟
‫- شرط می‌بندم این قسمت رو فهمید. ‫- آره، بهش فهموندی.
‫نظافتچی.
‫اوه، بیا تو.
‫سلام، صبح بخیر.
‫مشکلی هست؟
- ‫چرا چشم می‌چرخونی؟ - ‫بعداً برمی‌گردم.
‫منظورت چیه؟ ‫وایسا ببینم یه لحظه.
‫متوجه نمیشم. ‫کار اشتباهی کردم؟
‫این یه اتاق عادیه.
‫لباس‌ها ریخت و پاشن.
‫آره، متوجه‌ام که ‫لباس زیر و جوراب هم هست.
‫- بعداً برمی‌گردم. ‫- چیه؟ چیه...
‫مردم وقتی هتل میرن ‫این‌کارو می‌کنن دیگه. آره.
‫جوراب و لباس زیرت رو می‌ندازی زمین. ‫برات مهم نیست.
‫خونه‌ی خودم که نیست.
‫واقعا دارم تعجب می‌کنم ‫درباره‌ی این قضیه.
‫واقعا متوجه نمیشم. ‫منظورم اینه، این یه اتاق عادیه.
‫راستی، من خیلی به ‫نظافتچی‌ها حساسم.
‫باید اینو بدونی.
‫تضمین میدم توی این ‫اتاق برات یه انعام می‌ذارم.
‫- تضمین میدم. ‫- بعداً برمی‌گردم.
‫حس می‌کنم به یه نحوی ناامیدت کردم.
‫- بعداً برمی‌گردم. ‫- آخه مگه چیکار کردم؟
‫فقط دارم توی یه ‫هتل اقامت می‌کنم.
‫این اولین اتاقیه که ‫تاحالا تمیز کردی؟
‫هتل همینطوریه دیگه.
‫اوه، خدای من.
‫بیا بریم، پچوکا.
‫دوستت دارم، بجنب، ‫پچوکا. بیا، عزیزم.
‫اوه.
‫- اوه، خدای من. اومدی. ‫- اوه، سلام!
‫خیلی خوشحالم می‌بینمت.
‫اوه، پناه بر خدا.
‫- خودتو نگاه کن. ‫- برات یه هدیه گرفتم.
‫می‌دونی، همون اندازه که توی ‫دوربین قشنگی از نزدیک هم قشنگی.
‫اوه، تو هم یه دونه گرفتی. ‫خیلی‌خب. ممنون، عزیزم.
‫بیاید تو ببینم. بیاید تو.
‫اوه، لری، ‫باید یه چیزی نشونت بدم.
‫می‌تونی بهم بگی این کیه اینجاست؟
‫- اوه، پسر! ‫- بی‌خیال، مرد.
‫- خودتو نگاه کن. نگاهش کن. ‫- حدس بزن این کیه.
‫این پسر خوشتیپ رو نگاه کن.
‫نمره‌ام 4.0 «م.ت.ک» بود، ‫«میانگین تقه‌ی کون.»
‫- لئون. ‫- توی دبیرستان،
‫شاگرد ممتاز تقه‌زنی کون بودم.
‫می‌دونی چیه، لری؟ ‫خیلی از دیدنت خوشحالم.
‫خیلی وقت بود نمی‌دیدمت. ‫فوق‌العاده به‌نظر میای...
‫- تو هم همینطور. ‫- ...راستی. - ‫- باورم نمیشه. ‫- جدی میگی؟ واقعا؟
‫- آره بابا. ‫- جریانِ این چیه؟ - ‫- این چیه؟ ‫- باید رأی بدیم.
‫این رأی‌گیری خیلی مهمه، لری.
‫- دو روز دیگه ست. ‫- اوه، آره، آره. جریانشو شنیدم.
- ‫آره، قضیه‌ی این ‫انتخابات رو شنیدی؟ - ‫آره، قضیه‌شو شنیدم.
‫آره. اوه، لری. ازت می‌خوام
‫با پیش‌غذام از خودت پذیرایی کنی. ‫گوش کن، عزیزم.
‫می‌خوام برای ناهار
‫- شراب تو رو سرو کنم. ‫- اوه، قابلت رو نداره.
‫اصلا ظاهر دلچسبی نداره.
‫واقعا غیرقابل‌خوردن به‌نظر میاد.
‫چی؟ داری چیکار می‌کنی؟
‫دیدی...
‫- عینکم رو برداشتی. ‫- اوه، خیلی خوشم اومد.
‫- ممنون، ممنون. ‫- چیکار کردی؟
‫- چرا عینکم رو برداشتی؟ ‫- می‌خواست یه تیپ جدید امتحان کنه.
‫می‌خواستم ببینم ‫عینکِ تو بهش میاد یا نه.
‫می‌دونی، می‌تونستی اجازه بگیری.
‫- اون‌وقت می‌گفتی نه. ‫- جدی هستی؟
‫می‌دونی، ‫باهاش خیلی خوب می‌بینم.
‫فکر کنم نمره‌ی چشم‌مون یکیه.
‫میشه لطفا عینکم رو پس بدی؟
‫باشه بابا. بیا.
‫- یعنی چی؟ ‫- چیه؟ چی شده؟
‫- چی شده؟ ‫- آره. - ‫گشاد شد.
‫- اوه، خدای من. ‫- گشادش کردی.
‫- نه، نکردم. ‫- چیکار کردی؟
‫من هیچ‌کاریش نکردم. ‫حتما وقتی بهم داد
‫- همینطوری بوده. ‫- نه، اینطوری نبود.
‫سایز کله‌شو ببین آخه. ‫شوخیت گرفته؟
‫حق نداری عینک مردم رو ‫بگیری بزنی چشمت.
‫تو کله‌ات گُنده ست.
‫- اجازه دارم بگم عجیب‌الخلقه‌ای؟ ‫- نه، من کله‌ام گُنده نیست.
‫بیش از حد بزرگه. ‫کله‌ات عین کدو تنبله.
‫می‌دونی چیه؟ تو هم کله‌ات عین ‫آقای بادوم‌زمینی اندازه بادوم‌زمینیه.
‫- ببین آخه. ببین آخه. ‫- من این‌کارو نکردم...
‫- بذار بهت بگم چیه. ‫- نگاه! نگاه!
‫- دیدم بابا! دیدم! ‫- رو صورتم نمی‌مونه.
‫- رو صورتم نمی‌مونه... ‫- خیلی‌خب.
‫گوش کن، من یه عینک یدک دارم.
‫الان میارم بهت میدم
‫که بتونی بزنیش. ‫الان برمی‌گردم.
‫- تو چه مرگته؟ ‫- عینک یه چیز ظریفه.
‫اون کله‌اش عین خر گُنده ست. ‫رید تو عینکم.
‫- حالا چرا بزرگش می‌کنی؟ ‫- چون الان توی آتلانتام.
- ‫عینک یدکی هم ندارم. - ‫امشب هم مهمونی باید برم.
‫وقت ندارم و ‫اینو هم نمی‌تونم بزنم.
‫این کسخل بدون عینک کوره.
‫هی! مرد، داری ‫چه گهی می‌خوری؟
‫اون هیکل خیکیت رو
- ‫از روی کاپشنم بردار. زده به سرت؟ - ‫پچوکا چاق نیست.
‫به توئه چاقالو قبلا هم ‫گفتم نزدیکِ وسایلم نشو.
‫با پچوکا اینطوری حرف نزن.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫مسخره‌بازی رو تموم کنید. ‫اینم از عینک.
‫حالا، می‌خوام اینو ‫به‌عنوان قرض بدم بهت.
‫ولی یادت نره از جورجیا رفتنی
‫بهم پسش بدی.
‫- این مسخره ست. ‫- فقط امتحان کن.
‫باهاش خوب می‌بینی دیگه، نه؟
‫آره، می‌بینم.
‫ممنون. ‫تمامِ حرفِ منم همینه.
‫چطور به‌نظر میاد؟
‫خیلی مضحک شدی ‫با اون کله بادوم‌زمینی‌ایت.
‫اوه، نه!
‫اوه، سلام عرض شد.
‫اوه، لیگایا.
‫تلفظ درستش همینطوریه؟ ‫لیگایا؟
‫عجب اسم قشنگی. ‫اسمِ خارجی خیلی باوقار
‫و زیباییه. ‫خیلی خوشم اومد.
‫- چرا عینک زنانه زدی؟ ‫- اوه، خب،
‫یه نفر عینکم رو خراب کرد.
‫ولی، راستی، ‫حالا که حرف از عینک شد،
‫میشه یه موقعیتِ فرضی رو ترسیم کنم؟
‫اگه یکی از مهمون‌ها ‫عینکش بیفته توی توالت،
‫کی عینک رو از توالت ‫درمیاره بیرون؟
‫مربوط به حوزه‌ی کاری تو میشه؟
‫یا وظیفه‌ی مهمونیه ‫که تاحالا تو عمرش
‫دستشو تو توالت نکرده؟
‫یا وظیفه‌ی نظافتچیه که ‫خیلی با این فضا آشناست
‫و یه جورایی نسبت به همچین ‫وضعیتی عادت داره
‫و دستکش
‫و تجهیزات داره ‫و بلده چیکار کنه؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫یه سؤال موجهه.
‫من کار و گرفتاری دارم.
‫نه، ولی عینک چی؟
‫عینک رو از توالت درمیاری بیرون؟
‫خودت درش بیار!
‫چی؟ هی! عینک من نیست که. ‫من اصلا نگفتم
‫عینکِ منه. فرضاً گفتم.
‫فرضاً یعنی شاید حقیقت داشته باشه
‫یا شایدم حقیقت نداشته باشه.
‫فقط یه سؤاله.
‫می‌دونی، خیلی بدعُنقی.
‫خیلی‌خب، اینجا رو داشته باش.
‫خیلی‌خب، برو بریم.
‫اوه، خدای من.
‫- لری دیوید. ‫- اوه. - ‫ماریا سوفیا.
‫- بچه‌ها. ‫- سلام. - ‫- سلام. ‫- خوش اومدید!
- ‫خیلی خوشحالم که می‌بینمت، لری. - ‫منم خوشحالم می‌بینمت.
‫افتخار بزرگیه که خونه‌ام اومدید.
‫- خونه‌ی تو؟ ‫- آره.
‫مایکل فوشی تویی؟
‫آره، مایکل فوشی. ‫امروز تولدمه.
‫فکر می‌کردم آفریقایی هستی.
‫آره، هستم دیگه. اهل آفریقای جنوبی‌ام. ‫متولد و بزرگ‌شده توی ژوهانسبورگ.
‫اوه، ایشون دوستم، لئونه ‫که درباره‌اش بهت گفتم.
‫لئون بلک.
‫- بده بیاد، لئون. ‫- خیلی خوشحالم می‌‌بینمت.
‫- خوشحالم می‌بینمت. ‫- خونه‌ی قشنگیه.
‫آره. نه، ممنون. خوش اومدی.
‫چـ... چـ... ‫یه چیزی عوض شده.
‫یه چیزی فرق کرده.
‫یه نفر عینکم رو با ‫کله‌ی گُنده‌اش گشاد کرد،
‫حالا بجاش عینک اونو زدم.
‫این عینک از عینکی که ‫همیشه می‌زنه خیلی قشنگ‌تره.
‫خیلی زبونش تیزه، نه؟ ‫راست میگه.
‫- خیلی هنری شدی. ‫- آره، می‌دونم.
‫تو خیلی بامزه‌ای.
‫- تو خیلی بامزه‌ای. ‫- جریان چیه؟
‫وقتی اهل آفریقای جنوبی هستی
‫- نباید به مردم بگی اهل آفریقایی. ‫- اگه این مرتیکه آفریقاییه،
‫پس من...
‫اسم اون پسره توی اون ‫کتابِ لعنتی چی بود که
‫روی صورتش کک‌مک داشت،
‫و لباس سرهمی می‌پوشید ‫و پابرهنه بود،
‫و همیشه خیس به‌نظر می‌اومد؟
‫- هاکلبری فین؟ ‫- هاکلبری فین لعنتی.
‫- آره، هاکلبری فین. ‫- ما خیلی خوشحالیم.
‫یه عالمه آدم هستن که ‫دوست دارن ببیننت.
‫- واقعا؟ من؟ ‫- آره، قطعا.
‫هی، غذاهای لعنتی کجان؟
‫بیرون یه بوفه ‫سلف‌سرویس فوق‌العاده هست.
‫هرچی بخوای هست، ‫خواهش می‌کنم فکر کن
‫- خونه‌ی خودته. ‫- فقط لب تر کن.
‫زنده باشی، داداش.
‫نصف بوفه رو از دست دادی.
‫اوه، نه. غذا خیلی زیاده. ‫غذا خیلی زیاده.
‫گوش کن، علی‌الخصوص ‫می‌خوام با بروکی آشنا بشی.
- ‫اوناهاش... - ‫اوه، بی‌خیال. ‫بعداً گیرش میاریم.
‫الان داره میره بیرون. ‫عاشقش میشی.
‫می‌دونی، ‫وقتی یکی بهم میگه
‫عاشق یه نفر میشم،
‫یه جورایی برنامه‌ریزی ‫میشم که از طرف خوشم نیاد.
‫پس یه جورایی یه موقعیت ‫باخت-باخت برای بروکیه.
- ‫بروک. بروک. - ‫- کی؟ ‫- بروک صداش کن.
‫اسمش بروکه. ‫- خودت الان گفتی بروکی.
‫اوه، فقط دوستای خیلی ‫نزدیکش بروکی صداش می‌کنن.
‫یعنی من نمی‌تونم ‫بروکی صداش کنم؟
‫نه. نه.
‫میشه به چندتا از ‫مهمون‌هام معرفیت کنم؟
‫- اوه، از خدامه. ‫- قاطی‌شون بشی، - ‫- چندتا عکس بندازی... ‫- اوه، از
‫- خدامه. آره. ‫- ...فوق‌العاده میشه.
‫- میشه نفر بعد برای من امضاء کنی؟ ‫- اسمم الی‌ـه.
‫- فکر کنم من بزرگ‌ترین طرفدارتم. ‫- اوه!
‫و یه چیزی که ‫خیلی اذیتم می‌کنه...
‫می‌خوام یه چیزی بهت بگم. ‫دیدی توی خواربار فروشی‌ها
- ‫هم کیسه‌های سبز هست - ‫- هم کیسه‌های شفاف. ‫- البته.
‫شفاف‌ها رو جایی می‌ذارن ‫که باید سبزها رو بذارن.
‫- سبزها رو... ‫- شفاف‌ها رو جای سبزها می‌ذارن
‫- و سبزها رو جای شفاف‌ها می‌ذارن. ‫- تو هم متوجه شدی؟
‫آره، البته. ‫سبزها رو جای شفاف‌ها می‌ذارن...
‫- این برای تو هم اتفاق افتاده؟ ‫- ...و...
‫خیلی‌خب. اوه، لعنتی.
‫بعد دوتا ریمل‌هاشونو می‌ذارن زمین.
‫هانا هم با اون میره بیرون.
‫اوه، هانا هم با اون میره بیرون. اوه!
‫آره.
‫- جلل خالق! ‫- آره.
‫- میره بیرون! ‫- اوه.
‫هومم، هومم، هومم!
‫اوه، گندش بزنن. کیک تولده.
‫اوه!
‫خیلی‌خب.
‫تاحالا متوجه شدی ‫وقتی عکس می‌گیری،
‫اصلا به اون خوبی که
‫توی آینه هستی، نیستی؟
‫- آره. ‫- چون‌که آینه
‫طوریه که تو خودتو می‌بینی.
‫و عکس طوریه که تو دیده میشی.
‫لعنتی، خیلی عمیق بود.
‫بذار یه سؤال ازت بپرسم. ‫تاحالا آفریقا رفتی؟
‫نه. ولی از خدامه برم.
‫در عجبم آیا اگه ‫یه سیاه‌پوست بره آفریقا
‫مثل این می‌مونه که ‫یه یهودی بره اسرائیل؟
‫اگه قصدت از اسرائیل رفتن برای ‫کردن باشه، آره. می‌فهمی چی میگم؟
‫بذار بهت بگم چیه. ‫بیا یه مسافرت بریم.
- ‫اول می‌ریم کنگو... - ‫- اوه، خوشم اومد. ‫- ...می‌دونی؟
‫و بعدش می‌ریم تل‌آویو.
‫- تو تقه‌ی منو می‌ذاری. منم تقه‌ی تو رو. ‫- ایول.
‫- عجب مسافرتی بشه. ‫- می‌دونی چیه؟
‫می‌خوام به افتخارش ‫لیوان‌مو بهت بکونم.
‫چند دقیقه دیگه می‌بینمت، خوشگله.
‫خب، سلام عرض شد.
‫سلام!
‫مایکل اصرار کرد باهم ‫آشنا بشیم. من بروک هستم.
‫- آره، سلام. منم لری‌ام. ‫- از آشناییت خوشحالم، لری.
‫خب، من از آشنایی ‫با تو خوشحالم، بروکی.
‫اوه، اسمم بروک‌ـه.
‫- جان؟ ‫- بروک. اسمم بروک‌ـه.
‫- بروک. ‫- آره.
‫مایکل قضیه‌ی بروک و ‫بروکی رو برام تعریف کرد.
‫آم...
‫قضیه‌ای درکار نیست. ‫اسمم بروک‌ـه.
‫ولی مایکل بروکی صدات می‌کنه.
‫دوستای صمیمیم ‫بروکی صدام می‌کنن.
‫آدم‌هایی که تازه باهاشون ‫آشنا شدم بروک صدام می‌کنن.
‫چند وقت باید یه نفر بشناستت که
‫بروک تبدیل به بروکی بشه؟
‫- خب... ‫- بروکی!
‫- اوه، خدای من، کارل! ‫- سلام! سلام.
‫از اتاق رد شدنی دیدمت.
‫- اوه! لری رو دیدی؟ ‫- نه هنوز. سلام، لری.
‫من کارلم. ‫خیلی ذوق داریم
‫- که تو جمع‌مون هستی. ‫- ممنون، کارل.
‫از آشناییت خوش‌وقتم.
‫من باید برم اینو بدم به سینتیا.
- ‫پس، از دیدنت خوشحال شدم. - ‫- یه دقیقه دیگه میام پیشت. ‫- حتما.
- ‫از آشناییت خیلی خوش‌وقتم، لر. - ‫- خیلی‌خب. ‫- خداحافظ، بروکی.
- ‫خداحافظ. - ‫چی گفتی؟
‫فقط داشتم با بروکی ‫خداحافظی می‌کردم.
‫یعنی تو بروکی صداش می‌کنی؟
‫- آره. ‫- چند وقته می‌شناسیش؟
‫خب، چند ماه پیش توی یه ‫مهمونی شام باهم آشنا شدیم.
‫یعنی این دومین باریه که می‌بینیش؟
- ‫آره، دومین باره. - ‫یه بار توی یه مهمونی شام دیدیش
‫اون‌وقت بروکی صداش می‌کنی؟
‫- آره. ‫- توی اون مهمونی شام هم - ‫بروکی صداش می‌کردی؟
‫آره. آره، فکر کنم.
- ‫نگفت: «منو بروک صدا کن»؟ - ‫نه.
‫از قانون بروک و بروکی خبر داری؟
‫- نه، خبر ندارم. ‫- چون‌که...
‫به‌نظر میاد داری قانون ‫بروک و بروکی رو زیر پا می‌ذاری.
‫- خواهش می‌کنم بهم یاد بده. ‫- آره. - ‫چطوری دارم این قانون رو زیر پا می‌ذارم؟
‫خب، فقط دوستای صمیمیش ‫می‌تونن بروکی صداش کنن.
‫از اون مهمونی کسِ ‫دیگه‌ای هم اینجا هست؟
‫آره. بروکی.
‫اوهوم. دیگه کی؟
‫خودم. من کارلم.
‫جالبه. ‫خیلی جالبه.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫میرم ته‌وتوی قضیه رو دربیارم.
‫بفرمایید. عالی شد.
‫چطور شد؟ ‫یه عکس دیگه بگیریم؟
‫لر! لر، لر. بیا اینجا. ‫بیا اینجا.
‫- داریم عکس دسته‌جمعی می‌گیریم. ‫- الان نمی‌تونم.
‫- داریم عکس می‌گیریم. ‫- الان نمی‌تونم. نمی‌تونم.
‫عکس دسته‌جمعی.
‫- ببخشید. ببخشید. ‫- بله؟
‫باید بهت بگم درباره‌ی قانونِ
‫بروک و بروکی یه‌کم گیج شدم.
‫اوه، قانونی درکار نیست.
‫- فقط... ‫- اوه، نه، مخالفم.
‫فکر می‌کنم یه قانون هست.
‫کارل
‫که تو رو به‌سختی می‌شناسه، ‫بروکی صدات می‌کنه.
‫درحالی‌که تو خیلی سرسختانه
‫بهم تأکید مؤکد کردی ‫که بروک صدات کنم.
‫- کارل آدم فوق‌العاده‌ایه. ‫- نه، نه!
‫کارل آدم فوق‌العاده‌ای نیست. ‫من الان با کارل صحبت کردم.
‫از نظرم اصلا آدم فوق‌العاده‌ای نبود.
- ‫اگه من قانون لر و لری داشتم، - ‫نمی‌ذاشتم کارل منو لر صدا کنه.
‫- بذار در این حد بهت بگم. ‫- اوه، خیلی معذرت می‌خوام.
‫می‌خوای من لر صدات کنم؟
‫نه، چون‌ من قانون لر و لری ندارم.
‫منم قانون بروک و بروکی ندارم.
‫چرا، داری. ‫تو قانون بروک و بروکی داری.
‫و فقط هم شامل حال من میشه.
‫لری، اسمِ من بروک‌ـه.
‫شب خوبی داشته باشی.
‫تولدت مبارک.
‫اوه، ممنون. ‫ممنون، داداش.
- ‫خیلی ممنون. - ‫آخی!
‫واقعا میگم... جدی...
‫خیلی خیلی ممنون.
‫بی‌تعارف میگم، ‫هروقت خواستی برگرد.
‫- هروقت خواستی. ‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫- لری، ممنون، خداحافظ.
‫خیلی‌خب، پس...
‫خیلی‌خب.
‫انجامش دادیم. اینم از این. ‫اومدیم توی جشن تولدت.
‫اومدیم. آره.
‫آره، جالبه. خیلی جالبه.
‫آره. خیلی خوب بود. ‫خیلی خوب بود.
‫دیگه تمومه. ‫تموم شد رفت. آره.
‫- خیلی‌خب. باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫چه خبر، بچه‌ها؟ ‫اومدم یه هتل خفن.
‫پچوکا، نه، صبر کن! پچوکا.
‫اوه. اوه، خدای من. هی!
‫هی! اوه!
‫این چه وضعشه؟
‫- سر راه وایسادی. ‫- اوه، مرد!
‫سگت همه‌ی هیکلم رو تفی کرد.
‫خواهشاً اطراف پچوکا داد و بی‌داد نکن.
- ‫خیلی حساسه. - ‫حالا باید برم شلوارمو تمیز کنم.
‫اوه، خوبه. ‫در هرصورت خیلی ساده بود.
‫سگ لعنتی.
‫اوه، ببخشید.
‫شما می‌دونید برای ‫صبحونه رستوران کجاست؟
‫- صبحونه؟ البته. ‫- آره.
‫باید بری... می‌دونی چیه؟
‫احتمالاً اگه خودم ‫باهات بیام راحت‌تره.
- ‫خودم می‌تونم همراهیت کنم. - ‫لزومی نداره. ‫می‌تونم پیداش کنم.
‫فقط مسیر رو نشونم بده.
‫اوه، باعث افتخارمه. ‫زیاد دور نیست.
‫خوشحال میشم ببرمت اونجا.
‫لازم نیست این‌کارو بکنی. ‫خودم پیداش می‌کنم.
‫اوه، اصلا مشکلی نیست. ‫خودم باهات میام.
- ‫باشه پس. - ‫خیلی‌خب. از این طرف.
‫چی؟
‫شوخیت گرفته؟
‫اون کارمند نمونه‌ی ماه شده؟
‫آره. ‫شش ساله اینجاست.
‫این ماه آخرشه.
‫اوه، پس همینو بگو.
‫- الو! ‫- سلام.
‫یه خبر بد دارم.
‫مایکل فوشی
‫نمی‌خواد دستمزد حضورت ‫توی مهمونی رو بده.
‫از چی حرف می‌زنی؟ چرا؟
‫نمی‌دونم. ‫جواب تماس‌هامو نمیده.
‫جواب ایمیل‌هامم نمیده.
‫- نمی‌دونم چیکار کنم. ‫- عجب رویی داره.
‫منو این‌همه راه کِشونده ‫اینجا اون‌وقت پولمو نمیده؟
‫- این مزخرفه. ‫- آره، مزخرف محضه.
- ‫میرم دفترش. - ‫کارتش پیشمه. آدرسش رو دارم.
‫پولمو می‌گیرم.
‫- حتما این‌کارو بکن. ‫- خیلی‌خب. خداحافظ.
‫هی، خوشحالم دوباره می‌بینمت.
‫صد و پنجاه میلیون؟
‫اگه صد میلیون بیاره، ‫داراییم با ایلان برابر میشه.
‫می‌خواستم با هواپیمای اون برم.
‫ولی الان میگه باید با هواپیمای ‫خودم بیام. برام مهم نیست.
‫با همین هواپیما میرم. ‫فقط باید برم...
‫یه لحظه صبر کن. ‫بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫لری، می‌تونم کمکت کنم؟
‫الان بهم خبر دادن ‫نمی‌خوای پولمو بدی.
- ‫درسته؟ - ‫آره، درسته.
‫شوخیت گرفته؟
‫لری، بخاطر این پولت رو بهت نمیدم
‫چون تو قرارداد رو زیر پا گذاشتی.
‫قرارداد رو زیر پا گذاشتم؟ چی؟
‫گفته بودی صمیمانه برخورد می‌کنی.
‫ولی صمیمانه برخورد نکردی.
‫خیلیم صمیـ... ‫تو داری بهم میگی
‫من صمیمانه برخورد نکردم؟ ‫خیلیم صمیمانه برخورد کردم.
‫اصلا می‌دونی صمیمانه یعنی چی؟
‫آره، دقیقا می‌دونم یعنی چی.
‫یعنی مؤدب باشی، ‫دوستانه برخورد کنی،
‫و به آدم‌ها نگی واقعاً ‫درباره‌شون چی فکر می‌کنی
‫و اینکه چه آدم‌های آشغالی بودن.
‫- آره. به این میگن صمیمانه. ‫- تو صمیمانه برخورد نکردی.
‫گرفتم. گرفتم.
‫قضیه‌ مربوط میشه به ‫دوست عزیزت بروکی، نه؟
‫قضیه‌ی بروکی‌ـه؟ ‫چون بروکی صداش کردم؟
‫بروک رو بروکی صدا کردم؟
‫می‌دونی چیه؟ ‫کارل هم بروکی صداش کرد.
‫کارل به‌زور اونو می‌شناسه. ‫فقط یه بار دیده‌اش.
- ‫منم یه بار دیدمش. - ‫مگه کارل چی داره که من ندارم؟
‫- نه... ‫- به اون خانم بی‌احترامی نکن
‫و اگه اون‌قدر خوب ‫نمی‌شناسیش بروکی صداش نکن.
‫فقط بحثِ ادبه. ‫ولی درهرصورت...
‫- خیلی‌خب، کارل هم نمی‌شناختش. ‫- اینو زیر سیبیلی رد می‌کنم.
‫لری، گوش کن.
‫من نمی‌خوام این‌کارو بکنم، ‫این راه و رسم آمریکایی که
- ‫جفت‌مون سر همدیگه داد می‌زنیم. - ‫می‌خوای یه قدم بری عقب...
‫- یه قدم میرم عقب. ‫- ...و با راه و رسم آفریقایی پیش بریم؟
‫فکر می‌کنم بد شروع کردیم.
‫فکر می‌کنم اینجا یه زخمی هست ‫که باید سعی کنیم مداواش کنیم.
‫- بیا انجامش بدیم. ‫- تاحالا «تی.آر.سی» به گوشت خورده؟
‫نمی‌دونم یعنی چی.
‫- کمیسیون حقیقت و آشتی توی آفریقای جنوبی. ‫- اوه، اینو شنیدم. آره.
‫آپارتاید رو اینطوری مداوا کردیم.
‫- می‌خوام همچین کاری رو با تو بکنم. ‫- خیلی‌خب. باشه.
‫بفرما بشین.
‫- می‌دونی چیه، باشه، می‌شینم. ‫- بفرما بشین.
‫- می‌شینم. ‫- ممنون. - ‫- می‌شینم. ‫- ممنون، لری. خوش اومدی.
‫- خیلی‌خب. باشه. ‫- خیلی‌خب. - ‫من می‌خوام نقش ‫دزموند توتو رو ایفا کنم
‫و چندتا سؤال ازت بپرسم.
‫- تو قراره توتو باشی؟ ‫- آره،
‫چون‌‍ توتو کسی بود که ‫سؤال‌ها رو می‌پرسید.
‫ولی توی این مورد بخصوص، ‫من قربانی بودم.
‫تو نباید توتو باشی. ‫من باید توتو باشم.
‫نمیشه جفت‌مون توتو باشیم.
‫- نمیشه دوتا توتو داشته باشیم. ‫- نه، نمیشه دوتا توتو داشته باشیم.
‫یه اسم دیگه انتخاب می‌کنم، باشه؟ ‫اسمِ من فرانکه.
‫نه، نه. ‫اگه می‌خوای توتو باشی، توتو مال تو.
‫باشه. خب...
‫لری، ‫ممنون که امروز اینجا اومدی.
‫خواهش می‌کنم، آقای توتو.
‫میشه به همه‌ی کسانی که ‫امروز اینجا حضور پیدا کردن بگی
‫آیا اعتقاد داری
‫که واقعا به این قرارداد پای‌بند بودی
‫و مستحق دستمزد هستی؟
‫فکر می‌کنم تا جایی که ‫توانایی داشتم پای‌بند بودم.
‫وانمود کردم با همه صمیمی ‫هستم و بهشون علاقه نشون دادم.
‫می‌خوام روراست باشم، ‫من خیلی ناامید شدم.
‫از قهرمانِ بچگیم ‫انتظار بیشتری داشتم.
‫منم تموم عمرم از خودم ‫انتظار بیشتری داشتم
‫ولی خبری نبود.
‫قبول داری که در حقیقت ‫حس و حال بد دادی،
‫و یه جورایی مهمونیم رو خراب کردی و....
‫من تموم عمرم هر مهمونی‌ای رفتم
‫خرابش کردم.
‫- انرژی منفی دارم. ‫- انتظار داشتم
‫قدرشناس‌تر باشی.
‫واقعا به‌عنوان کسی که
‫از آدم‌ها متنفره
‫ولی مجبوره بین‌شون باشه، ‫نهایت تلاشم رو کردم.
‫حس می‌کنم داری صادقانه میگی.
‫اعتراف به اینکه از آدم‌ها خوشت نمیاد
‫و حس و حال بد میدی راحت نیست.
‫آره. از خودمم خوشم نمیاد. ‫خودمم آدمم.
‫می‌دونی ما توی «تی.آر.سی» ‫چی یاد گرفتیم، لری؟
‫بعضی وقتا غیرمحتمل‌ترین
- ‫دوستی‌ها می‌تونن شکل بگیرن. - ‫حس می‌کنم یه جاذبه‌ای بین‌مون هست.
‫اوه، نه. چیزی نیست.
‫می‌دونی می‌خوام برات ‫چیکار کنم، لری؟
- ‫می‌خوام کوتاه بیام. - ‫می‌خوام پولت رو بهت بدم.
‫اوه، خدای من. واقعا؟
‫پولت رو بهت میدم.
‫- مایکل فوشی. ‫- آره.
‫مایکل فوشی.
‫- یه گرمایی ایجاد شد. ‫- آره، می‌بینی؟
‫حالا که تو این لحظه‌ی گرم ‫هستیم میشه ازت بخوام...
‫میشه یه چیزی ازت بخوام؟
‫مشکلی نداره اینو برای ‫پسر کوچولوم امضاء کنی؟
‫اوه. اصلا و ابدا. البته.
‫- با کمال میل. ‫- ممنون.
‫ممنونم. فوق‌العاده ست. ‫ممنون. مرسی.
‫- خب این مال پسرته؟ ‫- آره.
‫آره، همون پسربچه که ‫داشتم باهاش صحبت می‌کردم.
‫- آره، همون پسربچه. آره. ‫- آره. کرامن.
‫چی؟
‫اوه، پسرم دیگه.
‫- آره، پسرت. ‫- آره، برای پسرم بنویس.
‫سایمون.
‫سایمون! آره. ‫آره، منم همینو گفتم.
‫نظافتچی!
‫عوضی!
‫انعامم رو توی توالت گذاشتی.
‫هو!
‫هی!
‫- هو! ‫- داری چیکار می‌کنی؟
‫اونا وسایل منن.
‫- تو آدم بدی هستی. ‫- زده به سرت؟
‫اوه، خدای من. بس کن!
‫چرا داری این‌کارو می‌کنی؟ ‫مگه چیکار کردم؟
‫تو انعامم رو توی توالت گذاشتی، ‫منم لباس‌هاتو می‌ریزم بیرون.
‫از چی حرف می‌زنی؟
‫چی؟ من توی توالت پول نذاشتم.
‫- هو! ‫- خل‌وچل مریض.
‫تو دیوانه‌ای.
‫کیف می‌کنم.
‫مایکل، ‫از دیدنت خوشحال شدم.
‫خیلی بهمون خوش گذشت.
‫هروقت چک رسید مهم نیست.
‫یه لطفی بهم بکن.
‫میشه سلامم رو به سایمون برسونی؟ ‫عاشق اون بچه‌ام.
‫از خدامه با اون پسر
‫تماس تصویری بگیرم.
‫خیلی‌خب، ‫پس برنامه‌شو می‌چینیم.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. باشه.
‫خب، پولت رو بهت میده؟
‫- پولمو میده، آره. ‫- منم همینطور.
‫ولی پسر، ‫این مردک چه رویی داشت،
‫تهدیدم می‌کرد پولمو نمیده؟
‫چرا؟ چون صمیمانه برخورد نکردم؟
‫و این مرتیکه فوشی؟
‫عجب آدم تو مخیه! ‫هنوزم ازم خواسته داره.
‫باید با پسرش سایمون ‫تماس تصویری بگیرم؟
‫اون بچه خیلی گلابیه.
‫باباش مجبوره یه ‫ساختمون اهداء کنه
‫تا اون بچه رو دانشگاه راه بدن.
‫می‌دونی بدترین چیز ‫این فوشی چیه؟
‫سعی می‌کرد خودشو آفریقایی‌ جا بزنه.
‫اون که آفریقایی نیست، ‫اهل آفریقای جنوبیه.
‫هی، روی گوشیم نشستی.
‫پچوکا، بیا اینجا. ‫بچوکا. بیا، بیا. بیا.
‫بیا. پچوکا.
‫الو؟
‫خداحافظ، لری.
‫خداحافظ.
‫همینطوری مستقیم برو.
‫فکر کنم توی همین خیابونه.
‫فکر کردم داریم می‌ریم فرودگاه.
‫فقط باید عینک خاله ری رو پس بدم.
‫توی یه حوزه‌ی رأی‌گیریه.
‫اوناهاش. ‫همین دست راسته.
‫آخی، حتما حسابی گرم‌شونه.
‫اوه، اوناهاش. ‫ماشین رو نگه دار.
‫- خاله ری. ‫- حالت چطوره؟
‫حالت چطوره؟
‫من خوبم. ولی چرا...
‫- خودتو نگاه کن. ‫- هی.
- ‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟ - ‫خب، تو راه فرودگاه بودیم،
‫ولی فکر کردم باید ‫وایسیم و اینو پس بدیم.
‫- اوه، یادت موند. ‫- معلومه یادم موند. شوخیت گرفته؟
‫یه دقیقه هم یادم نمی‌رفت.
‫خب، امیدوارم رو ‫سرت نذاشته باشی.
‫امیدوارم گشادش نکرده باشی.
‫خب، دیروز زده بودمش به کونم،
‫پس ممکنه یه‌کم گشاد شده باشه.
‫آخ آخ. ‫اینجا خیلی گرمه، لری.
- ‫پسر، این بی‌رحمانه ست. - ‫- آره. ‫- چند وقته منتظری؟
‫بیشتر از دو ساعته.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫- این دیوانه‌واره. ‫- وحشتناکه.
‫ببین مردم رو بخاطر ‫رأی به چه روزی انداختن.
‫دارم ذوب میشم، لری.
‫می‌دونی چیه؟ ‫من تو ماشین آب دارم.
‫- می‌خوای؟ ‫- از خدامه.
‫ساکت، چاقالو.
‫بفرما. ‫می‌دونستم این به‌درد می‌خوره.
‫اوه. ایول. ایول. خودشه.
‫هومم، هومم، هومم، هومم.
‫ممنون بابت این...
‫آقا!
‫آقایی که کت سرمه‌ای پوشیدی. ‫دست‌هاتو بیار بالا.
‫- من؟ ‫- آره، شما.
‫شما به‌جرم زیر پا گذاشتن قانون ‫سلامت انتخابات بازداشت هستید.
‫چی؟ ‫از چی حرف می‌زنی؟
‫توی ایالت جورجیا فراهم کردن
‫آب یا غذا برای رأی‌دهندگانی
‫- که توی صف هستن، ممنوعه. ‫- چی؟ این بی‌رحمانه ست.
‫این دیگه چه‌جور قانونیه؟ ‫شوخیت گرفته؟
‫کاملا جدی‌ام. ‫باید باهام بیای.
‫نمی‌تونید... اوه، نه، ‫دارید اشتباه بزرگی می‌کنید.
‫ببخشید، عزیزم. ‫ولی فراموش کرده بودم.
‫من اصلا اهل اینجا نیستم.
‫فقط اومده بودم توی ‫یه مهمونی حضور پیدا کنم.
‫و حتی پولمم بهم ندادن.
‫من صمیمانه برخورد کردم. ‫من صمیمانه برخورد کردم.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.