..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
يه نفر پسرم رو اجير کرده بود تا پدرت رو بکُشه.
- ميخواي نجاتش بدي! - دارم حقيقت رو ميگم.
لعنتي!
هر کسي دستور اون قتل رو داده...
-...خيلي خطرناک‌تر از اونيـه که ماشه رو کشيده. - گوه توش!
قضاوت اين موضوع با منه.
بهم قول ميدي به پسرم کاري نداشته باشي؟
بهت قول ميدم وقتي از اينجا ميري بيرون از پشت بهت شليک نمي‌کنم.
من...پسرم رو بهت نميدم!
- من متاسف نيستم... - اون در لعنتي رو باز کن.
...چون اوني که بايد متاسف باشه، من نيستم.
برو سمت غرب...
پيشِ «ايوي».
وقتي که ديگه خسته شدن از بس دنبالش گشتن، اون يه قايق آماده ميکنه.
- بخاطر من مواظبش باش، مَل. - حتماً.
15تا به سمت شمال، 30 تا بالاي رودخونه، دوباره 15 تا شمال.
بعدش شروع ميکنيم به کَندن.
- بزرگ يا کوچيک؟ - چي؟
خب بين 15 قدمِ بچگونه با 15 قدمِ باباگونه،
- خيلي فاصله‌ست! - قدمِ باباگونه؟
15 قدمِ باباگونه؟! ديوث من دارم به متر ميگم.
- ريدم بهش، دَرن. - چيه؟ چي شده؟
حتماً بايد حرف اول اسمت مي‌بود؟
گمشو بابا اصلاً مهم نيست. مهم اينه که اول خودمون پيداش کرديم.
اون يارو يه بچه‌بازِ لعنتي ـه.
يه شليک...بعدش پول همه چيزمون در مياد.
مي‌تونيم از دست همه‌شون...فرار کنيم.
فقط خودمون.
پرش کن.
هوي! هوي! از اون پنجره فاصله بگير.
خواهش ميکنم، مَل. چندين روزه که اين تو گير افتادم.
نميشه برم يه خورده هواي تازه بخورم؟
- فقط يه دقيقه. - نه، نمي‌توني.
همينجا مي‌موني تا اون قايق برسه.
- نميشه که همينجوري مجبورم کني سوار يه قايق لعنتي بشم.
چرا مي‌تونم و خواهم کرد.
حالا بگير بشين.
اون يارو و خانواده‌ش ميخوان تو بميري.
هر روز که ميگذره، احتمالش بيشتر ميشه که بيان دنبالت بگردن.
باباتم همينطور.
فکر ميکني اون ديوث به تخمم ـه؟ اونم بعد از اون کاري که با يوآن کرد.
اگه اون کسي رو که کُشتي، نمي‌کُشتي...
اون هيچ دليلي براي انجام اون کار نميداشت، مگه نه؟
هي، اين قضيه خيلي بزرگ ـه، دَرن. بزرگتر از اين حرفاست که بخواد درست بشه.
بخاطر اون کاري که توئه لعنتي کردي، خيلي‌هامون داريم صدمه مي‌بينيم.
ولي من هنوز اينجام، تو هم هنوز زنده‌اي. پس حداقل کاري که مي‌توني بکني...
اينه که خاطرجمع بشي، بيشتر از ايني که مجبور هستيم، صدمه نبينيم!
متوجه ميشي؟
- واقعاً اينجا وايفاي نداره؟ - هنوزم داري درباره‌ش غُرغُر ميکني؟
اينجا وايفاي نيست، هفته‌ي پيش نبوده، ديروز هم نبوده...
امروزم نخواهد بود!
و فردا هم که دوباره مي‌پرسي، وايفايي نخواهد بود!
هفته‌ي بعد چي؟
خب، تا اونموقع قايق مياد و تو هم ميري.
- ايشالا! - خدا رو شکر. اينجا که هيچ گوهي نميشه خورد.
حتي نميذاره از اون پنجره‌ي لعنتي به بيرون نگاه کنم.
يه کتاب بخون، پيانو بزن. يه کاري بجز آيه‌ي يأس خوندن بکن.
ببين، مَل. ازت ميخوام بري مسافرخونه‌ي بالا.
يه سري جنس واسم اومده. بچه‌ها هم ماشين رو برداشتن.
- اونا محصولات منو ميفروشن. - خودت پا نداري، مگه نه؟
چي؟ با اين زانوها برم روي اون تپه؟ مثل خودکشي مي‌مونه.
- خب من ميرم. - غلط ميکني بري!
اوه!
حتماً کار خيلي بدي کردي. ها؟
بدونِ اينکه حواست مدام به پشت سرت نباشه....
- حتي نميتوني بري نون و لوبياهاي منو بگيري. - نه، اشکالي نداره. خودم ميرم.
- فقط نون‌ها و لوبياها ديگه؟ - فرانک يه جعبه واست مياره.
- يه جعبه؟ اوه عالي شد! - سنگين نيست.
بهت قول ميدم.
- گفتي تا اون قهوه‌خونه چقدر راهه؟ - اگه از توي جنگل و اون تپه بري...
تقريباً يک مايل!
نگران نباش. پولش رو هم ميدم.
اوه، خيلي ممنون!
بکستر، بيا اينجا.
دور تا دور اينجا رو محصور کن. ميخوام همه جا رو پوشش بديم.
اون پيرمرد نمي‌تونه خيلي دور شده باشه.
درخواست مي‌کنم تمام تيم‌هاي شناسايي روي دوربين‌هاي امنيتي کار کنن،
پمپ بنزين‌ها، مسيرهاي حمل و نقل، جاده‌ها...
بزرگراه‌ها، همه‌ي نواحيِ اطراف اينجا. کد مظنون:
آلفا-فاکسترات-اکو-7-3-8-4
کيني ادواردز.
تماس دريافتي==> مَل
لاف؟
کيه؟
دَرن...پسر همين يارو... ميدونم کجا قايم شده.
به اولريچ بگو يه تيم آماده کنه.
کاپيتان...
بايد بريم
هي! بهت گفته بودن اينجا نياي!
قسم ميخورم اگه گلوله‌اي کِش رفته باشي...
- کِش نرفتم. نميرم. قول ميدم. - خب، اگه هم برداشتي...
خيلي اذيت ميشي تا با اون شليک کني.
کاليبر اين گلوله داخل هفت تير تو جا نميشه، پسر جون.
عجب تفنگ جالبي داري!
کي اونو بهت داده، ها؟
طرفاي تو، من فقط «مايکي کارترايت» رو ميشناسم...
که همچين اسباب‌بازي‌اي ميسازه که ميتونه جونِ يه مرد رو بگيره.
ميدوني که نمي‌تونم بهت بگم.
به اونايي که الان دارن پرس و جو ميکنن که من کجا هستم هم نمي‌تونم بگم!
جواب خوبي بود!
- بابت اينا چقدر پول در مياري؟ - اونقدري که ديگه نگران چيزي نباشم.
اونقدري که اينجا رو سر و پا نگه دارم.
ولي با اين وجود هنوز اونقدري نيست که بتوني پول يه اينترنتِ لعنتي بدي؟
پدرسوخته‌ي زبون‌دراز!
اصلاً چي شد که همچين کاري رو شروع کردي؟
آدم چيزي که باهاش آشناست رو ميسازه!
وقتي همچين چيزي رو از نزديک مي‌بيني...
آره...
خب...
کِي ميخواي بهم بگي کيو کُشتي؟
فرانک؟
فرانک!
سرعت ارائه‌ي خدمات... پايين ـه.
جدي؟
- فرانک، اونجايي؟ - دارم ميام.
- کمکي از دستم بر مياد؟ - ببخشيد؟
گاز نوشيدنيت داره ميره. چرا مشغول به خوردنش نميشي؟
- ممنونم. - خواهش ميکنم.
براي بکستر. خب؟
خداي من! چندين ساله که نديدمت. ايندفعه چي شده؟
«ايوي» منو فرستاده.
اميدوارم که با ماشين اومده باشي. به اندازه‌ي يه هفته واسش جنس دارم.
ميدوني که ايويِ خودمون چقدر مشروب خوردن رو دوست داره.
چون اينجا زندگي ميکنه، اصلاً نميشه سرزنشش کرد.
تاحالا به اين فکر کردي که پستِ درب منزل بذاري؟
در فاصله‌ي پنج مايليِ اينجا، فقط پنج تا خونه وجود داره.
در ضمن توي اين 15 سال، تو اولين کسي هستي که از اين موضوع ناراضي ـه.
- بچه‌شهري‌هاي لعنتي! - درتو بذار! باشه؟
خب حالا بهش بگو اين هفته، گوشت کنسرو شده نداشتم...
ولي يه چندتا پودر گوشت گاوِ اضافي انداختم توش.
شوهرش، آلبرت، عاشق ايناست.
- عاليه! بگذريم... - باشه.
بغير از اين، دقيقاً همون چيزايي که خواسته رو دادم.
خب، البته الان شکم دو نفر ديگه هم بايد سير کنه! کمک‌هاي اوليه
راستي...
چند وقت قراره اينجا بمونه؟ پسره رو ميگم.
گفتم که...پنج تا در...پنج مايل...15 سال!
هممون توي هر مشکلي که داشته باشيم به همديگه کمک مي‌کنيم.
منو بگو فکر مي‌کردم اينجا هيچ سوالي پرسيده نميشه.
- خيلي زر ميزني، ميدونستي؟ - هوي!
امشب وقتي آلبرت لب اسکله لنگر بندازه، قسم ميخورم اون کسي که...
بهش کمک ميکنه تا اون قايق بنزين بزنه، منم. تا شماها سر صبح آماده باشيد تا بريد.
حالا با يه خورده احترام و اعتماد، به جايي بر نميخوره! مگه نه؟
متاسفم.
ببين، اگه چيزي ميخواي... يا اگه اون پسر چيزي ميخواد...
اون پسر فقط يه وايفايِ لعنتي ميخواد.
آره ولي خب اصلاً وايفاي نداريم.
گُم شدي؟
- توالت؟ - دقيقاً بغلت...همونجا که نوشته توالت!
فقط مي‌توني بشاشي!
- حق ريدن نداري. - پس شانس آوردم.
جفتمون شانس آورديم!
بيا، همه‌ي اينا رو ببر.
- عالي شد! - آره. مي‌توني ببريشون؟
ميدلندز-ولز شمالي
- کارت ديگه تموم شد؟ - تقريباً.
عزيزم برو ميز رو بچين.
باشه.
همينجا بمون.
کاري باهات ندارم.
فقط ماشين جيپ و تفنگت رو ميخوام.
معامله‌ي کالا به کالا که نيست!
لولِ تفنگت رو خم کن و بدش به من.
بيا.
باکش پُره؟
دو سومش پُره. قبل از اينکه وايسه يه چند صد مايلي ميره.
- بيشتر از اوني ـه که من نياز دارم. - بابايي؟
- جولز، همونجا بمون! - هي!
بابايي؟
خواهش مي‌کنم...اين کار رو نکن.
قصد نداشتم کاري بکنم. ولي اگه يه قدم ديگه برداري، ميکنم!
حالا من بايد يه جايي برم. ولي فردا مي‌توني زنگ بزني به پليس...
و گزارش دزديده شدنِ ماشين رو بدي. زودتر از اون نبايد بگي!
باور کن دلت نميخواد من دشمنت باشم.
متوجهي؟ حالا برو.
برو با خانواده‌ت باش.
- شماره‌اي که با آن تماس گرفته‌ايد... - لعنت بهش!
لطفاً بعد از صداي بوق، پيغام بگذاريد.
مَل...
پسر والاس بهمون حمله کرد...
خيلي هم بد حمله کرد!
حالا آنجلا چيزي نيست...
ولي يه نفر ديگه همراهش بود...يه گرگ!
فکر کنم داره مياد سراغ تو و دَرن.
من تو راهم.
خيلي زود ميرسم اونجا.
اگه قايق آلبرت قبل از من رسيد اونجا...
فقط مطمئن شو پسره سوارش ميشه.
مگه تو نبايد داخل باشي؟
مَل گفت مي‌تونم...
اگه تو بهش نگي منم نميگم.
نميخواي تاشون کني؟
من و آلبرت از روز اولي که همديگه رو ديديم پر از چين و چروک بوديم. (هم لباس، هم پوست)
يکي از وجه اشتراک‌هاي ديگه‌مون، تنبلي‌مونه.
و البته بچه‌ها!
من و آلبرت بخاطر وجود اونا در اينجا زنده‌ايم!
هر کدومشون يه جور اومدن توي زندگي‌مون. ولي همشون رو مثل هم دوست داريم.
خب اين قايقه کِي ميرسه؟
- قبل از تاريک شدنِ هوا. - چي؟ امروز؟
خب...
آلبرت که دلش نميخواد حداقل تا يکي دو روز آينده سفر خودشو شروع کنه.
و اگه مَل زودتر اون تنِ لشش رو بياره اينجا، و غذا و نوشيدني بياره...
مي‌تونيم درست و حسابي بدرقه‌ت کنيم.
ميشه بمونم؟ نمي‌تونيد منو هم مثل بقيه به فرزند خوندگي قبول کنيد؟
- آه عزيزم... - مي‌تونم کار کنم. هر کاري که بخواين ميکنم.
ميدونم که همينطوره. ولي تو يه نفر رو کُشتي دَرن.
اينکه بيشتر از اين، اينجا بموني... نه براي خودت امنه نه براي ما.
گُم شدي؟
- توالت؟ - دقيقاً بغلت...همونجا که نوشته توالت!
فقط شاش! حق ريدن نداري!
- پس شانس آوردم! - جفتمون شانس آورديم!
کاپيتان؟
چي براتون بيارم؟
اوه، نه، نه، نه.
هوي، يالا!
- حالت خوبه؟ - آره، خوبم.
- تو کي هستي؟ - هيچکس.
عضو جديده، مامان؟ - نه. فقط رد ميشده. تا صبح ميره -
هي، قضيه چيه؟ شوخيتون گرفته ديگه، آره؟
هوي! ديگه نزديک نشو، پيرمرد!
- ايوي... - حرف نباشه!
پسر، جدي ميگم، اگه اون خريدهاي من از دستش بيوفته...
عواقب خيلي ناخوشايندي داره! اون همراهِ اون پسره‌ست.
- برو جلو يه کمکي بهش بکن. - نه، لازم نکرده!
همين الان با ماشين، از بغل من و اين همه کيسه رد شديد!
مي‌تونم از همينجا اينا رو پرت کنم تو خونه!
وقتي که بهت نياز داشتم کجا بودي؟
- پاره شدم تا رفتم و برگشتم! - تو پدرشي؟
دَرن، برگرد داخل!
هوي! خيلي اينجا که کلي جنس باقي مونده. يه هفته‌اي هست رفته بوديد!
انتظار داشتم خيلي بيشتر از اينا بفروشيد.
نتونستيم چيزي به «ميکي کارترايت» تحويل بديم.
به اين زودي‌ها هم نمي‌تونيم!
يه نفر توي کيوسکش آتيشش زده!
- آتيشش زده؟ - آره، خودش و همه‌ي جنس‌هاشو!
قبل از اينکه برسيم اونجا، پليس محدوده رو بسته بود.
- تو! - ايوي.
- ميدونستم يه کار بدي کردي. - ايوي!
اون تفنگ رو بده من. اون تفنگ لعنتي رو بده به من.
اين...اين از اسلحه‌هاي مايکي ـه. اينم گلوله‌ي منه.
راستش رو بهم بگو.
- کدوم خري رو کُشتي؟ - ايوي.
- منو ببين! منو ببين! - ايوي.
- بهم بگو! - ايوي.
- کدوم خري رو کُشتي؟ - فين والاس.
فين؟
آره.
فين؟
- نه، نه، نه. - گوش کن...نمي‌تونستم بهت بگم. مي‌تونستم؟
چون ميدونستي در اونصورت، هيچوقت قايمش نمي‌کنم.
- از پنجره فاصله بگير. - چرا؟ چرا؟
فقط يه چيز رو بهم بگو. چرا اونو کُشتيد؟
ما نکُشتيمش. اون هدفش رو نميشناخت.
دَرن! ميشه از اون پنجره‌ي لعنتي فاصله بگيري؟
بابا...
يالا!
برو کمک دَرن.
مامان، خواهش مي‌کنم...
ليام! نذار خونه رو محاصره کنن.
!محاصره کنين
ايوي!
خداي من...سقف!
همين الان...بريد روي سقف.
اگه بغير از ما، پاي کسِ ديگه‌اي رو ديدي...
بهشون شليک ميکني! ميشنوي؟
دَرن، دَرن!
ولم کن!
برو، برو، برو.
در رو منفجر کنين
منو پوشش بده.
يالا.
دستات رو از روي من بردار.
لعنتي، تو کُشتيش. يوآن رو کُشتي!
بدذات لعنتي. از روي من بلند شو. از روي من بلند شو.
- تا جايي که بتونم معطلشون ميکنم. - ممنونم.
نه، نه، ايوي، خواهش مي‌کنم، همراهمون بيا. ايوي! نه!
کاري بکن که ارزش اين کارها رو داشته باشي، پسر.
نه، نه، نه. لطفاً باهامون بيا. لطفاً ايوي!
نه، ولم کن...خواهش ميکنم ايوي باهامون بيا.
نه! ايوي! نه! ايوي!
آخرش کجاست؟
اسلحه رو بده من.
بدش به من. اون واسه خودمه.
بيا.
بيا...الان ديگه به يه دردي ميخوره.
آلبرت بايد اينجا باشه.
بريم.
هنوزم مي‌تونيم موفق بشيم.
چندين هفته بود که توي اين اسلحه فقط يه گلوله داشتم.
هر روز که بهش نگاه مي‌کردم، قسم ميخوردم که ازش روي تو استفاده کنم.
با اين چيزا نمي‌توني منو از پا در بياري.
قبلاً هم انجامش دادم.
فقط يه ثانيه طول کشيد.
نه، پسرم... خيلي بيشتر از اين حرفا طول کشيد. (خيلي گرون‌تر از اين حرفا واسمون تموم شد)
بيا...
اگه بذاري سوار اون قايق کنمت...
ميذارم اون ماشه‌ي لعنتي رو بکِشي.
يالا...يالا...
يالا...
يالا.
- نه، نه، نه، ايوي! - آلبرت، روشن نگهش دار، لعنتي!
- با هم قرار گذاشته بوديم، لامصب! - کيني، همسر من کدوم گوريه؟
بايد سوار اون قايق بشي.
- همينجوري مستقيم برو. - بابا...خواهش ميکنم!
هيس!
تا جايي که مي‌توني ادامه بده.
تا جايي که ميره، دور شو.
يالا پسر.
قوي بمون!
بابا...
پسر...
چرا اونو انتخاب کردي؟
سلام، دفتر آقاي کاپادي!
- زرد 6-4-2 - بله، جناب. فوراً وصل ميشه.
- اينجا کارمون تموم شد. - همه؟
- بيشتر از همه! - همه‌ي ردها رو پاک کن و برگرد لندن.
همين الان دستور رسيد.
يه هدف جديد داريم.
يه پسرِ ديگه!
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام سايت .:: @bollbolljan ::.