..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫[بهم قهوه بده...]
‫گوش کن به حرفم، ‫به گوشیت نگاه نکن.
‫گفتم که.
‫وقتایی که خوشحال تری، ‫قهوه‌‌هات بهترن. دخترا فهمیدن.
‫خیلی هم خوشحالم.
‫باز هم که لیندزیت داره بهت پیام میده.
‫فکر نمی‌کنم روابط من ‫به تو هیچ ربطی داشته باشن.
‫معلومه که ندارن.
‫بجز مواقعی که روی رفاه و کیفیت زندگی ‫و قهوه دخترام اثر بذاره.
‫چه جالب.
‫یکی حس شوخ‌طبعیش گل کرده، ‫شاید هم یه فتیشی داره.
‫تو هر دو حالت، ‫باعث میشه خنده رو لب آدم بیاد.
‫آخری، امریکانوی دوبل ‫با شیر جو دوسر و شیره فندق.
‫البته رو لب تو نه، ‫نینای عزیزم.
‫اینجور که پیداس.
‫باز کن! ‫پلیس!
‫سلام علیکم.
‫اینجا چه‌خبره؟
‫صبحت بخیر، جناب پلیس.
‫آره! ‫دقیقاً!
‫من یه افسر پلیس انسانم.
‫همم. من هم فکر می‌کردم ‫ که احتمالاً همینطور باشه.
‫جدا فکر کردین؟
‫عالیه.
‫خب حق با شماست. ‫چون هستم.
‫بسیار هم عالی. ‫خب، چه کمکی از دستم ساخته‌اس؟
‫خب، قربان.
‫همونطور که می‌دونین، ‫بنده به‌عنوان یه افسر پلیس انسان،
‫می‌تونم بدون این که به شما اتهامی بزنم ‫بهتون نظارت داشته باشم.
‫- صد البته که می‌تونین. ‫- عالیه.
‫پس یعنی می‌تونم بیام داخل ‫و این کار رو بکنم لطفاً؟
‫آخه چون اینجا خیلی سر و صدا هست ‫و هیچی نمی‌شنوم.
‫با کمال میل.
‫چایی می‌خورین قربان؟
‫امم... ‫آره؟
‫افسر پلیس انسان ‫به طور کلی یه فنجون چایی رو قبول می‌کنه.
‫اگه اینطوره که حتماً.
‫که بخوره.
‫من یکم به چایی خودم نگاه می‌کنم.
‫- هرطور مایلین. ‫- عالیه!
بهترین بخش یه فنجون چایی .نگاه کردن بهشه
‫خیلی مسخره‌اس!
‫چرا با قطار نمیری؟ ‫تو که عاشق قطاری.
‫ایشون کی باشن؟
‫ایشون یه افسر پلیس انسانن
‫که یهو بهمون سر زدن ‫تا به یه فنجون چایی نگاه کنن.
‫سلام علیک.
‫- بگین ببینم، جناب پاسبان... ‫- بازرس.
‫خب راستش... ‫لباس پاسبانی پوشیدین.
‫بازرس پاسبان!
‫- اسممه. ‫- صد البته.
‫احیاناً این اولین بار نیست که ‫به زمین سر می‌زنین؟
‫چراً! ‫واقعاً محشره. اینطور نیست؟
‫شاید هم نه.
‫حدود ۲۰۰ سالی میشه... ‫که اینجام.
‫اوه! ‫اما اون موقع که گفتم آره،
‫اشتباه کردم، ‫که این ثابت می‌کنه انسانم.
‫البته.
‫شاید منظورتون این بوده ‫که بار اوله به لندن میاین؟
‫بله! ‫درسته.
‫به تازگی منتقل شدم به لندن ‫و قبلش تو...
‫یه قرارگاه انسانی بودم.
‫جدی؟ ‫کدوم؟
‫باهات کار دارم، فرشته، ‫تنها.
‫ولی... نه! نه... ‫من باید بهتون نظارت داشته باشم.
‫نگران نباشین.
‫می‌تونیم بعداً حرفایی که زدیم رو ‫بهتون بگیم.
‫وای، ‫عالیه!
‫مرسی!
‫نمی‌دونم تمام این مدت ‫افرادت چطوری تونستن مسئول باقی بمونن.
‫مطمئن نیستم که اینطور باشه.
‫جبرئیل کجاس؟ ‫این فرشته‌هه اینجا چی‌کار داره؟
‫جیم توی تختش دراز کشیده، ‫طبقه بالا.
‫بهش گفتم کتاب‌فروشی‌‌ها ‫چهارشنبه‌ها می‌بندن.
‫گمون می‌کنم که بازرس پاسبان
‫به این دلیل فرستادن شدن، ‫که معجزه عازری ۲۵
‫که ظاهراً اون شب ‫به‌طور تصادفی با هم اجراش کردیم رو بررسی کنن.
‫اینطوری معجزه‌ها رو اندازه می‌گیری؟
‫مگه چندبار یکی رو از اون دنیا برمی‌گردونن؟
‫با عرض تاسف من فکر می‌کنم...
‫اون فرشته‌ای که اونجاس ‫خیلی زود متوجهِ دروغی
‫که به بهشت ‫درمورد این معجزه گفتم، میشن.
‫آره خب، فقط کافیه تا نینا رو مجبور کنیم .عاشق مگی بشه
‫یه بوسه‌ی زیبا کافیه. ‫نقشه دارم.
‫بسیار هم عالی. ‫میشه کلید ماشین رو بدی؟
‫نمی‌خوای درمورد نقشه‌ام بدونی؟ ‫یا این که... با قطار بری؟
‫کلید ماشین لطفاً.
‫تموم شد؟
‫بله! ‫لازم نیست نگران چیزی باشین.
‫گوش کنین، این که انسان‌ها عاشق هم بشن ‫برای شما جذابه؟
‫شنیدم که برای بعضی از پلیس‌ها ‫یه‌جور سرگرمی به حساب میاد.
‫بله! بله جذابه! ‫مخصوصاً...
‫عشق مگی و نینا. ‫بله.
‫خب، ما آدم‌های روی زمین ‫یه رسمی داریم،
‫باید چند روز صبر کرد ‫تا دید دونفر عاشق همدیگه‌ان یا نه
‫چون آدم‌ها موجودات عجیب‌غریبی‌ان ‫و خلاصه اینطوریه دیگه.
‫اوه... بله! ‫می‌دونستم.
‫اگه هرسوالی درمورد عشق داشتین
‫اصلاً باهام تعارف نکنین، بازرس... ‫پاسبان.
‫من همینجام تا وقتی که دوستم ‫داره با ماشینم میره ادینبرو
‫حواسم به کتاب‌فروشی باشه.
‫- ببخشید... ‫- چیه؟ سرم شلوغه.
‫بله، ‫مشخصه.
‫اما یه سوالاتی ‫درمورد زندگی عاشقانه‌تون داشتم.
‫برو بیرون. ‫همین حالا.
‫حالا... ‫داریم میریم ادینبرو.
‫« فــال نیـک » ‫ " فصل دوم - قسمت سوم "
‫یادداشت‌های محرمانه آ.ز. فل،\i}
‫جلد ۶۰۳.
‫دفترچه خاطرات عزیزم،
‫ماه گذشته، من و کرولی ‫اتفاقی توی ادینبرو بودیم.
‫و اون اصرار داشت که من نصف‌شب ‫به یه قبرستان محلی سر بزنم.
‫بهم گفت یه چیزی پیدا کرده ‫که ممکنه برام جالب باشه.
‫مجسمه‌ای از فرشته مقرب بلندمرتبه، ‫یعنی خودش!
‫متاسفانه خیلی دقیقه.
‫مسلماً خود جبرئیله.
‫به‌نظرت خودش می‌دونه؟
‫احتمالاً میاد اینجا ‫و بهش زل می‌زنه.
‫زیبایی خودش رو تحسین می‌کنه.
‫فکر کنم کسی اینجاس.
‫این مال منه حرومزاده‌ها!
‫زمان عجیبی برای دفن کردنه.
‫بیل دارم‌ها.
‫اگه تا ده ثانیه دیگه اینجا باشین، ‫هرچی دیدین از چشم خودتون دیدین.
‫خوشم اومد!
‫نیازی نیست جلومون رو بگیری.
‫اوضاع خوب نیست.
‫خب بستگی داره ‫ از چه نظری بهش نگاه کنی.
از نظر تو که بد باشه .از نظر من عالیه
‫طرفدارای من عاشق دیدن جسدقاپی‌ان.
‫اجازه بدید خودم رو معرفی کنم...
‫- به زبون آدمی‌زاد حرف بزن. ‫- آقای... مک‌فل.
‫خواستم بهتون هشدار بدم ‫که درآوردن جسدها...
‫کار اشتباهیه.
‫دیگه به چه دردیش می‌خوره؟
‫گذاشتنش تا خونوادش روش گریه کنن.
‫واسه درآوردن جسد کمک نمی‌خوای؟
‫سعی کردم تا خطاهای راه این مرد جوان رو
‫بهش نشون بدم.
‫کار راحتی نیست.
‫اگه دست نگهبان بهت برسه، ‫دخلت اومده.
‫این که کارت چه خطراتی داره مهم نیست.
‫نمی‌دونی که کار اشتباهیه؟
‫فقط می‌دونم که یه جراح توی نیواینگتن
‫واسه یه همچین جسد تازه‌ای ‫پول گنده‌ای بهم میده.
‫اما لازم نیست این کار رو بکنی!
‫- می‌تونی کتاب‌فروشی کنی. ‫- سواد درست حسابی ندارم.
‫مغازه هم ندارم.
‫خب... ‫بافنده شو.
‫- بافندگی! چه فکر بکری. ‫- آره.
‫فقط خیلی یادم نمیاد ‫ ماشین بافندگیم رو کجا گذاشتم.
‫کشاورزی.
‫دستگاه بافندگیت رو ‫تو زمین کشاورزیت جا نذاشتی؟
‫من و رفیقم ‫تو این کوچه حال‌بهم‌زن می‌خوابیم.
‫حالت خوبه موراگ کوچولو؟
‫بهتر از این نمیشم.
‫تموم زورم رو می‌زنم ‫تا خودم و موراگ کوچولو رو زنده نگه دارم.
‫کارم به کسایی که نمردن هم ‫ضرری نمی‌رسونه.
‫تو هم می‌تونی پندهای اخلاقیت رو ‫بکنی تو ماتحتت.
‫یه چیزی برات آوردم.
‫بیخیال. ‫من تازه غذا خوردم.
‫مرغ سوخاری، ‫سیب‌زمینی با کره،
‫دوتا تیکه پودینگ مارمالادی هم بعدش خوردم.
‫اصلاً بلد نیستی دروغ بگی، ‫السپث مکنینز.
‫فرشته کوچولو.
‫آره.
‫چی تو بشکه‌اس؟
‫نگو. ‫لطفاً نگو که اون کار رو کردی.
‫خیلی هم خوب کرده.
‫یه جسد خوشگل و تازه.
‫فقط همین یه بار!
‫قول میدم واسه یه جسد خوب، ‫هفت یا حتی هشت پوند بهمون بدن!
‫با پولش می‌تونیم تو یه مهمون‌خونه خوب ‫اتاق بگیریم
‫نه مثل دفعه پیش.
‫دیگه هم هیچوقت ‫ با شکم گشنه نمی‌خوابی.
‫میری جهنم.
‫کاملاً درست میگی.
‫از ملاقات باهات خوشحال شدم، ‫موراگ کوچولو.
‫تو این بشکه یه جسد دزدی هست!
‫- این کار گناهه! ‫- من هم پایه‌ی همه کارهای گناهم!
‫ولی خب گناه حساب میشه؟ ‫پول لازمه.
‫ربطی نداره.
‫ببین، من خِیرم. ‫تو هم متاسفانه شری.
‫اما مردم حق انتخاب دارن.
‫تا وقتی ‫ فرصتی برای گناه کردن نداشته باشن
‫نمی‌تونن پاک و منزه باشن.
‫اون گناهکاره.
‫آره ولی خب این فقط وقتی درسته ‫که همه از یه جا شروع کنن.
‫نمی‌تونی انتظار داشته باشی ‫ یکی مثل اون
‫کارهایی رو بکنه ‫که یکی که تو قصر به دنیا اومده، بکنه.
‫مسئله همینجاس.
‫هرچی از درجه پایین‌تر شروع کنی، ‫فرصت‌های بیشتری داری.
‫یعنی السپث تموم فرصت‌ها رو داره ‫چون خیلی فقیره.
‫- خیلی مسخرس. ‫- نه، غیرقابل‌وصفه.
‫حالا متوجه شدی.
‫وای، ‫خیلی بهتر شد.
‫حالا چی‌کار می‌کنیم؟
‫آهنگ کلاسیک گوش میدیم ‫که آهنگ کلاسیک هم باقی می‌مونه.
‫فرشته؟ ‫چی‌کار داری می‌کنی؟
‫هیچی.
‫خیلی خوب با هم کنار اومدیم.
‫می‌دونستی که وقتی زیر سرعت مجاز
‫بنتلی رو می‌رونی، ‫متوجه میشم؟
‫- مطمئنم نمیشی. ‫- میشم.
‫- پات رو فشار بده! ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫واقعاً متاسفم.
‫انگار تمایلی برای این کار نداره.
‫شیرینی مسافرتی بود؟
‫نه.
‫همم.
‫ماشین من از این صداها نمیده.
‫- چه بلایی سرش آوردی؟ ‫- هیچی.
‫یه کاری با ماشین کردی. مگه نه؟ ‫حسش می‌کنم.
‫واقعاً متوجه منظورت نمیشم.
‫ماشین من زرد نیست. ‫هیچوقت زرد نبوده.
‫قرار هم نیست از الان زرد باشه!
‫- برش گردون به همونی که بود! ‫- اما خوشگله که.
‫اگه همین حالا برش نگردونی، ‫به مردم کتاب می‌فروشم!
‫اصلاً شاید یه چندتاییش رو هم هدیه بدم.
‫خبری از جبرئیل نشد؟
‫امم... ‫نه.
‫خبری از دشمن ملعون‌مون ندارم، سرورم.
‫نه؟
‫- هرموقع چیزی دستگیرمون شد، خبرم کن. ‫- البته، ارباب بعل‌الذباب.
‫به‌نظرت،
‫اگه یکی از کاری که می‌کنی تعریف کنه، ‫قشنگ نیست؟
‫- توی جهنم؟ ‫- آره.
‫آخه همین که عصبانیت می‌کنم
‫به سیاه‌چال تبعیدم نمی‌کنی، ‫خیلی خوشحالم.
‫روزی که به سیاه‌چال فرستاده نشم، ‫روز خوبیه.
‫البته درصورتی که کسی زبونم رو
‫به‌خاطر وراجی زیاد، ‫نبره.
‫روزی که هیشکی تو رو به سیاه‌چال نفرسته
‫یا زبونت رو به‌خاطر وراجی زیاد...
‫دارم زیاد وراجی می‌‌کنم؟
‫می‌خوای باز هم زبونم رو ببری؟
‫واسم مهم نیست. ‫فقط ساکت باش.
‫درسته.
‫- حالت خوبه؟ ‫- هوس سیاه‌چال کردی؟
‫جاذبه.
‫وقتی اتفاق می‌افته ‫که اشیاء همدیگه رو جذب کنن.
‫الان همه‌چی به سمت پایین کشیده میشن
‫چون زمین بزرگ‌ترین شیء اطرافه.
‫واسه چی؟
‫همم...
‫راستش، ‫یادم نمیاد.
‫وقتی داشتیم درموردش حرف می‌زدیم ‫موضوع خوبی برای بحث بود.
‫تا وقتی یه چیزی رو جایی می‌ذاری، ‫تکون نخوره.
‫اما از جایی که می‌ذارمش ‫تکون می‌خوره.
‫میره پایین.
‫البته بجز مگس‌ها، ‫اونا میرن بالا.
‫درست میگی.
‫خب، نقشه اینه، ‫عملیات مرغ‌عشق‌ها.
‫صبر می‌کنم تا جفت‌شون ‫همزمان نزدیک سایه‌بون باشن.
‫بعدش یهو بارون میاد،
‫می‌خوان خیس نشن، ‫می‌خورن بهم دیگه،
‫تو چشم‌های همدیگه نگاه می‌کنن ‫و میرن تو هم.
‫- بوم؟ ‫- برنامه همینه، آره.
‫چندساله دست تو آب و هوا نبردم.
‫با تاسف فراوان ‫به مقصد موردنظر السپث رسیدیم.
‫مصمم بودم تا این نقشه شوم رو ‫خنثی کنم.
‫دکتر دالریمپل؟
‫آقای دالریمپل، ‫از کالج سلطنتی جراحان.
‫من جراحم، ‫نه دکتر.
‫متاسفانه باید خدمت‌تون عارض باشم ‫که این ترشی شاه‌ماهی نیست.
‫- و با کمال تاسف، مصرانه... ‫- چی می‌خوای؟
‫بس کن آقای دالریمپل، ‫جراحی مغز که نیست!
‫شاید بهتر باشه دستات رو بشوری.
‫تا چندسال دیگه، ‫تموم دغدغه انسان همین خواهد بود.
‫- شما خیلی بامزه‌این، آقای... ‫- دکترم. جراح نیستم.
‫البته، ‫جناب دکتر.
‫مگه این که معجزه میشد
‫تا اون جسد تازه دفن شده ‫به فروش نره.
‫ای خدا. ‫از پوش معلومه که پخته.
‫شوخی می‌کنین دیگه؟
‫واقعاً متاسفم آقای دالریمپل.
‫واقعاً مایه تاسفه. ‫شب خیلی گرمیه.
‫این به دردم نمی‌خوره!
‫اون موقع که خوب بود... ‫اصلاً چطوری...
‫گوش کنین، ‫این یکی نصف قیمته.
‫من یه پنی هم واسه این... ‫سوپ پول نمیدم!
‫شاید بشه دندون‌هاش رو کشید.
‫مردم واسه دندون‌های خوشگل ‫پول خوبی میدن.
‫این کثافت رو از جلو چشام دور کن.
‫کار تو بود، ‫نه؟
‫یه نعمت غیرمنتظره درنظرش بگیر.
‫اشکالی نداره؟
‫خب. ‫بله.
‫کار خیلی خوبی کردم.
‫نمی‌خوام السپث با یه جسد دیگه ‫برگرده اینجا.
‫باید بخش تقاضا رو هم ‫مثل عرضه، کاهش بدم.
‫من و جناب دکتر خیلی خوشحال میشیم
‫که بمونیم اینجا ‫و درمورد کارتون صحبت کنیم.
‫البته با یه ویسکی خوب.
‫دکترها!
‫نظرتون چیه موقع حرف زدن درمورد کارم ‫نظرتون رو به یه لیوان شراب جلب کنم؟
‫خریدن جسدها کار وحشتناکیه.
‫اما می‌خوام به دانشجوها ‫آناتومی و کاراندام‏ شناسی رو آموزش بدم.
‫من هم به اندازه شما از این کار متنفرم، ‫دکتر مک‌فل.
‫مشکل اینجاس ‫که قاتل به اندازه کافی وجود نداره.
‫- جان؟ ‫- قاتل‌ها اعدام میشن.
‫اگه قاتل‌ها رو تیکه تیکه کنیم، ‫کسی اهمیت نمیده.
‫چه ایده فوق‌العاده‌ای! قاتل‌ها باید بیشتر بشن! ‫به سلامتی.
‫خب اگه تا این حد جسد لازم دارین، ‫چرا به‌جای این که بدبخت بیچاره‌ها رو مجبور می‌کنین
‫خودتون درشون نمیارین؟
‫این رو جدی میگین؟
‫نگین که فکر می‌کنین ‫می‌تونم وقت نازنینم رو
‫صرف یواشکی وارد قبرستون شدن ‫ موقع شب بکنم،
‫و به جای تدریس ‫و نجات جون آدم‌ها
‫خطر گلوله خوردن ‫و اعدام شدن رو به جون بخرم.
‫منظوری داشت.
‫- شما هردو پزشکین. ‫- خب...
‫نظر حرفه‌ای‌تون درمورد اون چیه، ‫جناب دکتر؟
‫خب، ‫نظر حرفه‌ایم،
‫این به‌نظر می‌رسه...
‫به‌نظر می‌رسه که...
‫خب... ‫نظر تو چیه؟
‫خب، اون پاس. ‫پس این صد در صد پا نیست
‫منظور من هم همینه.
‫اگه شما دو مرد باهوش نتونین شناساییش کنین،
‫پس دانشجویان من چه برداشتی ازش دارن؟
‫من این تومور رو ‫از یه پسر هفت‌ساله برداشتم.
‫خدای من.
‫اون...؟
‫و برای همینه که همیشه ‫به تعداد قابل‌توجهی جسد نیاز داریم.
‫باید ببُریم‌شون.
‫اگه نتونیم ببریم، ‫نمی‌تونیم یاد بگیریم.
‫اگه نتونیم بیشتر یاد بگیریم، ‫خیلی بیشتر،
‫چطور می‌تونیم در مبارزه با چنین هیولاهایی
‫پیروز بشیم؟
‫تلاش من فقط برای نجات جون افراد ‫و آموزش به دانشجوهاس.
‫در آخر یا به مقام شوالیه می‌رسم
‫یا به دزد اجساد محکوم میشم ‫و به دار آویخته میشم.
‫[زنده‌کننده مردگان]
‫سلام.
‫اجازه بدین خودم رو معرفی کنم.
‫بنده روزنامه‌نگار هستم.
‫بگین ببینم،
‫اینجا می‌خونه‌ی زنده‌کننده‌ی مردگانه؟
‫مشخصاً یه خبرنگار تجسسی هستین، ‫درسته؟
‫همینطوره!
‫چه کمکی از دستم ساختس ‫و چی میل دارین براتون بیارم؟
‫من چیزی نمی‌خورم.
‫فقط می‌خوام بدونم
‫قضیه آهنگ مرموزی که که خود به خود ‫توی جوک‌باکس‌تون پخش شد، چیه؟
‫از پارسال شروع شد.
‫همه‌چیز رو تعریف کنین.
‫- خب، شب‌جمعه بود. ‫- عالیه.
‫برای این که به قول ما اهالی قلم، ‫یه فضاسازی انجام بدیم،
‫احیاناً این مرد جزو افراد سر صحنه نبود؟
‫گوش کنین، ‫من هفته‌ای صدتا مشتری دارم.
‫قرار نیست یه نفر رو یادم بیاد...
‫راستش چرا.
‫بله. ‫یادمه.
‫- تنها بود؟ ‫- نه.
‫- با کی بود؟ ‫- نمی‌دونم.
‫با یه... با یه ماسون دیگه.
‫ماسون؟
‫آره خب، ‫خودش مگه ماسون نیست؟
‫کنار یکی دیگه‌شون نشسته بود.
‫بعضی‌وقتا میان اینجا. ‫یه شعبه فراماسونری این بغله.
‫البته بار اول بود ‫که یکی‌شون رو با یه کت‌شوار خاکستری باکلاس می‌دیدم.
‫کله‌گُنده‌ای چیزی بوده؟
‫قبلاً رو که حتماً بوده؟
‫[زنده‌کننده مردگان چه کسانی بودند؟] ‫(معنی دزد اجساد هم میده)
‫کمکت رو نمی‌خوام.
‫اما راست می‌گفتی!
‫جسد قاپی باعث کاهش رنج آدم‌ها میشه.
‫چیز خوبیه.
‫- پس این دفعه می‌تونم کمکت کنم. ‫- بهت اعتماد ندارم!
‫نمی‌دونم چی‌کار کردی، ‫اما تقصیر تو بود.
‫آره. این رو به اون روح‌های بدبخت بگو ‫که نمیرن به بهشت
‫چون بدن‌هاشون تیکه تیکه شده.
‫نه، ‫راستش اینطوری...
‫بهشت اونقدرها که میگن هم ‫جای خوبی نیست.
‫حرفت اشتباهه. ‫بهم اعتماد کن.
‫- آره. ‫- موراگ، گفتی کمک می‌کنی!
‫فقط یه جسد ‫می‌تونه از این وضع درمون بیاره...
‫آره، کمک می‌کنم، ‫چون کار رفیق‌ها همینه،
‫اما باعث نمیشه این کار درست باشه.
‫به این میگن روحیه کاری!
‫خب، داشتم می‌گفتم، ‫من کاملاً حمایتت می‌کنم.
‫هرچقدر دلتون خواست ‫جسد بردارین.
‫خطاهای کارم رو که متوجه شدم،
‫تصمیم گرفتم به السپث ‫و موراگ کوچولو
‫توی ماموریت شرافت‌مندانه‌شون ‫برای کاهش رنج انسان‌ها، کمک کنم.
‫دستگاه‌های امنیتی مهلک مختلف ‫توی قبرستون رو بررسی کردم.
‫چقدر مبتکرانه.
‫سیم رو تکون میدی و بعد...
‫بوم!
‫ثروتمندها برای محافظت از مرده‌هاشون
‫هزینه‌ این لوازم رو میدن
‫و فقیرها باید بلا سرشون بیاد؟
‫تو هم با این قضیه مشکلی نداری؟
‫- رو به راهی؟ ‫- آره، نزدیکم موراگ.
‫خاک خوب و تازه‌ایه. ‫کَندنش راحته.
‫موراگ!
‫مشخص بود که صدای شلیک شدن توپ
‫باعث شد تا نگهبان‌های محلی مطلع بشن.
‫نگهبان‌هان!
‫شاید یکم زیاده‌روی کردم.
‫می‌خوام نجاتش بدم.
‫می‌دونم به‌لحاظ فنی مجاز نیست اما...
‫همش... ‫تقصیر منه.
‫و نمی‌تونم تحمل کنم ‫که اون زن جوون...
‫می‌تونم شفاش بدم.
‫نه، نه، نه. ‫کار درست همینه.
‫جز این بگی قبول نمی‌کنم... ‫چی داری میگی؟
‫خیلی دیره.
‫میشه یکی سبد رو بیاره؟
‫واسه چی؟
‫خب، ‫شاید اشتباه کنم،
‫اما فکر کنم السپث ‫می خواد موراگ کوچولو رو ببره پیش آقای دالریمپل.
‫- ولی... ‫- ولی چی؟
‫بذارم رو زمین بپوسه ‫و خودم از گشنگی بمیرم؟
‫می‌خوای همچین کاری بکنم، ‫آقای مک‌فل؟
‫چون اگه موراگ بود ‫همچین چیزی نمی‌خواست.
‫خب نه، ‫معلومه که نه.
‫فقط...
‫وقتی پای کسی که می‌شناسی درمیون باشه ‫یکم فرق می‌کنه،‌ نه؟
‫خب، حداقل سوپ نیست.
‫خودش حتی نمی‌خواست بیاد قبرستون.
‫فقط می‌خواست مراقبم بلاشه.
‫[زهر تریاک]
‫کارش رو هم کرده دیگه.
‫تمیز و تازه.
‫۵ پوند خوبه؟
‫۵ پوند؟
‫نرخ یه جسد تازه هفته، ‫تا هشت هم میره.
‫می‌تونی بری بقیه درها رو بزنی
‫ببینی کسی پول بیشتری واسش میده؟
‫اما ۵ تا بهت میدم.
‫این هم ۵ پوند شما.
‫پول خون.
‫اون وقت می‌خوای خرج چی کنی؟ ‫جین؟
‫شراب. ‫به سلامتی.
‫رسیدیم.
‫سلام... ‫السپث.
‫بابت مرگ دوستت بهت تسلیت میگم.
‫پیش میاد. ‫آدم‌ها می‌میرن.
‫مگه نه؟
‫با پولش یه شراب خوب خریدم.
‫جین سریع‌تره. ‫شراب باکلاس‌تر.
‫تا بتونیم به افتخار موراگ بنوشیم.
‫به افتخارش می‌نوشیم، ‫بعدش من هم میرم.
‫با این پول هم می‌تونین من رو دفن کنین
‫جایی که هیشکی ‫نتونه از قبر درم بیاره.
‫میری؟
‫- کجا میری؟ ‫- پیش موراگ.
‫میشه حالا به افتخارش بنوشیم؟
‫نه! ‫نه، نه، نه!
‫واسه چی این کار رو کردی؟ ‫خودت رو به کشتن میدی!
‫من مثل یه گاو قوی‌ام.
‫واسه خودکشی نیازی به تریاک ندارم.
‫چه خبره اینقدر مرگ! ‫مرگ بسه.
‫مرگ بسه!
‫مردن...
‫اصلاً... ‫اشتباهه!
‫- کرولی. ‫- نه! نه!
‫صدای بز میدم؟ ‫نی!
‫♪ O گل‌های اسکاتلند ♪
‫♪ چه زمانی امثال شما رو دوباره خواهیم دید؟ ♪
‫بدو، ‫بخون.
‫فرشته! ‫فرشته.
‫یه چیزی بگو... ‫قانعش کن
‫که فقر خیلی خوبه ‫و زندگی ارزش زندگی کردن رو داره.
‫بگو دیگه!
‫زندگی هیچ ارزشی نداره.
‫بعدش هم هیولاهایی مثل من میان ‫و قبرت رو می‌کنن و...
‫باید بپرم وسط حرفت. ‫کرولی، من...
‫کجایی؟
‫جرات نداری روم پا بذاری!
‫من می‌بینمت!
‫و تو ای...
‫کوچیکم، ‫مگه نه؟
‫خیلی‌خب، ‫از پسش برمیام.
‫چه نمای دیدنی‌ای.
‫کرولی، ‫واقعاً نیازی به این کارا نیست...
‫هست! ‫پس اینجایی!
‫مرتکب گناه بزرگی شدی!
‫می‌خواستی خودت رو بکشی.... ‫آخه...
‫پذیرفتنی نیست!
‫اگه باز هم جرات کنی خودت رو بکشی،
‫تا ابد به جهنم محکوم میشی!
‫- مگه این که... ‫- مگه این که؟
‫مگه این که... ‫چقدر تو کیف‌پولت داری؟
‫- من؟ ‫- چقدر داری، دکتر مک‌فل؟
‫حدود ۹۰ گینی.
‫همینقدر باید کافی باشه. ‫بده بهش.
‫- امم... ‫- اما فضایل فقر...
‫اگه خودش رو نکشه... ‫گلوله می‌خوره
‫یا دار زده میشه.
‫هی! ‫پول رو بهش بده دیگه، فرشته!
‫با ۹۰ گینی چی‌کار کنم؟
‫یه مزرعه بخر ‫و آدم خوبی باش.
‫نه این که فقط ادای خوب بودن در بیاری. ‫واقعاً خوب باش.
‫قول میدم. ‫قول میدم که باشم.
‫از ته دل میگی؟
‫نه، ‫برای من همین کافیه.
‫بگیرش و برو.
‫تریاک، ‫یوهو!
‫دفعه آخره از این کارا می‌کنم!
‫- کجایی؟ ‫- اینجام. اینجام.
‫واقعاً لطف کردی کرولی.
‫- اون زن جوون رو نجات دادی. ‫- لطف نکردم.
‫رو تریاک بودم. ‫کارایی که می‌کنم دست خودم نیست.
‫میفتی تو دردسر؟
‫مطمئنم اون پایین متوجه کارت شدن.
‫کار خیلی خیلی خوبی انجام دادی.
‫مطمئن باش، ‫اگه جهنم این کارم رو دیده بود...
‫تا الان...
‫و بعد از اون ‫تا یه مدتی
‫کرولی رو ندیدم.
‫ببخشید!
‫ببخشید مزاحم‌تون میشم، ‫اما شما آقایون محترم
‫تلفن همراه دارین ‫که بتونم استفاده کنم؟
‫عقل پوکت رو از دست دادی؟
‫تلفن لطفاً. ‫کل روز رو که وقت ندارم.
‫محترمانه هم درخواست کردم.
‫وای، ‫ترسیدم.
‫اگه بگیم نه، ‫چی‌کار می‌کنی؟
‫شارژم تموم شده. ‫بیشتر واسه توییتر ازش استفاده می‌کنم.
‫و همچنین گرایندر. ‫(برنامه دوستیابی برای همجنسگرایان)
‫خیلی لطف کردین.
‫ببخشید این رو میگم، ‫اما باید تنها باشم.
‫ام...
‫سلام.
‫ازت می‌خوام با تلفنی که ‫توی کتاب‌فروشیم هست تماس بگیرین لطفاً.
‫روی میزمه.
‫کتاب‌فروشی فل.
‫احتمالاً چیزی که دنبالشین رو نداریم
‫اگه هم داشتیم ‫بهتون نمی‌فروختیم.
‫به گمونم یه سرنخ‌هایی پیدا کردم.
‫اون مجسمه جبرئیل ‫که تو قبرستون ادینبرو بود رو یادته؟
‫الان دارم بهش نگاه می‌کنم.
‫همم، ‫آفرین.
‫جداً همچین نظری داری؟
‫کرولی... ‫دکتر دالریمپل رو یادته؟
‫- همونی که... ‫- جسد موراگ کوچولو.
‫دکتر نبود... ‫آقا بود، آره!
‫- آره، چه بلایی سرش اومده؟ ‫- با رسوایی از ادیبرو رفته.
‫- بعدش هم خودکشی کرده. ‫- همم.
‫- یه میخونه رو به اسمش نامگذاری کردن. ‫- از دست این آدما.
‫- نباید بهشون وابسته شی. ‫- نه.
‫نباید این کار رو بکنم...
‫نگو که کتاب‌ها رو فروختی، ‫هان؟
‫حتی یه دونه.
‫خداروشکر.
‫- سرنخ؟ ‫- راست میگی!
‫یه سری اطلاعات حیاتی کشف کردم.
‫جبرئیل حتماً...
‫به سکونت‌گاهی که گفتم رفته،
‫- به همراهِ... ‫- همراهِ؟
‫نمی‌دونم. ‫یکی.
‫اما تنها نبوده! ‫خلاصه، سرنخ خوبیه، نه؟
‫اوه، گوش کن. ‫فکر کنم وقتش رسیده.
‫سایه‌بون عصر جدید. ‫هروقت برگشتی می‌بینمت.
‫درسته.
‫خدا بهت برکت بده.
‫این هم تلفن شما.
‫و توییتر و گرایند ‫و هرچی که هست.
‫تلفنم!
‫اوه! ‫اونطوری بیشتر دوست داشتی؟
‫نه! ‫نمی‌دونم چی‌کار کردی... ولی ممنون!
‫خیلی‌خب. بارون. ‫از پس بارون برمیام.
‫فقط می‌خواستم بگم...
‫نمی‌دونم اون شب چیشد.
‫اما میشه حرف بزنیم؟
‫- ما هیچ حرفی نداریم. ‫- به‌نظرم داریم.
‫ناراحتی و داری جوری رفتار می‌کنی ‫که انگار تقصیر منه.
‫نمی‌دونم تو زندگیت چه خبره،
‫فقط می‌دونم هراتفاقی که اون شب افتاد، ‫من نبودم که در رو قفل کردم.
‫بارون عاشقونه.
‫نمی‌دونم چرا از دستم عصبانی‌ای.
‫از دست عصبانی نیستم. ‫فقط...
.به‌خاطر تو نیست
‫لیندزی فکر می‌کنه ‫با یکی دیگه رابطه دارم،
‫چون جواب پیام‌ها رو نمی‌دادم و من... ‫هول شدم.
‫خیلی نامردیه!
‫آخه من که... ما کاری نکردیم! ‫برق رفت.
‫برین زیر سایه‌بون دیگه!
‫بارون شدید!
‫آخه ما که رابطه‌ای نداریم... ‫همونی که شریک زندگیت گفته.
‫می‌دونم!
‫- به گمونم یه معذرت‌خواهی بهت بدهکارم. ‫- نه، نیستی.
‫من فقط...
‫همچین آدمی نیستم.
‫می‌دونم. ‫من اصلاً بهت نمی‌خورم.
‫اصلاً نمی‌دونی.
‫آره. ‫داره جواب میده.
‫اوه!
‫اوه، ‫گه توش!
‫گه توش!
‫می‌تونست بهتر هم بشه.
‫رفتن تو هم؟
‫به‌نظرم باید بگم که،
‫نتیجه این هیاهو، ‫تو هم رفتن نبود.
‫هیاهویی در کار خواهد بود،
‫و تاریکی، ‫و طوفان‌های عظیم.
‫و مردگان باری دیگر از مقبره‌هایشان خارج می‌شوند ‫و پا به زمین می‌‌گذارند.
‫و صدای ناله‌ها به آسمان خواهد رفت.
‫ادامه بده.
‫هرروز درحال نزدیک‌‌تر شدن است.
‫درمورد چی داریم حرف می‌زنیم؟
‫من کی‌ام؟ ‫چه اتفاقی افتاد؟
‫همینجا بمون.
‫در رو رو هیشکی باز نکن.
‫[خیلی تعطیل]
‫شکس؟ ‫کجایی؟
‫ببخشید، ‫می‌دونین کجا میشه...
‫جبرئیل رو تو کتاب‌فروشی قایم کردی، ‫مگه نه کرولی؟
‫شرمنده رفیق، ‫من اینجا خودم هم غریبه‌ام!
‫پفیوز!
‫- بعل‌الذباب از دستت ناراحته. ‫- جدی؟ بعل‌الذباب؟
‫ناراحته؟
‫اما اونا که همیشه دارن از خوشی می‌ترکن!
‫اصلاً راضی نیستن.
‫بعل‌الذباب می‌دونه ‫ که فرشته اونجا قایمش کرده.
‫- نه، نیستن. ‫- چرا اینقدر مطمئنی؟
‫چون نمی‌تونن باشن؟
‫- چرا؟ ‫- چون نیست!
‫من گول این بازیا رو نمی‌خورم.
‫من احمق نیستم کرولی.
‫- بس کن، بذار برم تو. ‫- عمراً اگه بذارم،
‫پس... ‫اگه می‌بخشی...
‫اونجاس.
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫تعجب کردم که تاحالا نیومدی تو ‫تا سرک بکشی.
‫می‌دونی که نمی‌تونم از این حد بگذرم.
‫اوه. شرمنده. ‫نمی‌تونم دعوتت کنم.
‫اما هرچقدر که خواستی ‫می‌تونی از بیرون نگاه کنی.
‫شاید یه فرشته مقرب پیدا کردی.
‫سلام مشتری!
‫گوش کن، ‫وقتی آب یخه
‫و دوتا چراغ زرد روی پکیج هست، ‫چه معنایی داره؟
‫آره خب. ‫از این اتفاقا میفته.
‫یه دکمه سیاه رو حلقه نقره‌ای هست ‫که باید بچرخونیش.
‫- زیرِ... ‫- باشه، پیداش می‌کنم.
‫- اگه نذاری بیام تو... ‫- به لحاظ فنی ممکن نیست.
‫بعل‌الذباب و انجمن تاریکی ‫و تموم نیروهای جهنم
‫اعلان جنگ می‌کنن.
‫- علیه من؟ ‫- علیه دوستت.
‫- راستی اصلاً کجاس؟ ‫- انبار گردانی می‌کنه.
‫تو زیرزمین.
‫نمی‌دونی چه دردسری داری درست می‌کنی.
‫نه. یا آره. ‫یا... نه.
‫آره. ‫بذار یه چیزی رو بهت بگم جیم.
‫یا جبرئیل، ‫اگه اون تویی.
‫اگه به‌خاطر این قضیه ‫بلایی سر آزیرافیل بیاد...
‫بله؟
‫مهم نیست. ‫واسه این کار خیلی دیر شده.
‫همیشه دیره.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.