‫- ورود ممنوع -
‫خطر!
‫حالت چطوره؟
‫اوضاع چطور میگذره؟
‫راضی هستی؟
‫از خودت؟ از همه‌چیز؟
‫چند سال گذشته؟
‫اتفاقات زیادی رخ داده
‫تولد، عروسی، مراسم ختم... ‫بدون همدیگه
‫اما سرآغاز همه‌ی اینا ما بودیم. ‫با خود واقعیمون بودن.
‫هنوزم از حد خودت فراتر میری؟
‫همچنان یه قانون شکنی؟
‫یا اینکه کلا حرف حساب حالیت نمیشه؟
‫همچنان اتفاقاتی که برامون ‫افتاده قابل هضم نیست.
‫چی بودیم؟
‫ما. گروهـمون. «بدترین‌ها».
‫ما رو اینجوری صدا میکردن.
‫«بدترین»
‫
‫سلام، خبری هست که باید بدونم؟
‫- چه خبر؟ ‫- ناجوره اوضاع
‫- چی؟ ‫- یارو عوضیِ سرش تو کار ماست.
‫آزمان... آزمانِ منفور...
‫پس با یه مشت درسخون لشکر راه انداختید.
‫باید از خودت خجالت بکشی. ‫تجارت تکلیف، ای کثافت!
‫هی، هی گوش بده، خب؟ ‫چیز مهمی نیست.
‫برای کل مدرسه خیلی خوبه. ‫اینجوری بُرد با همه‌ست.
‫گمشو!
‫بجنب بریم.
‫برو اونجا!
‫ایول دادا!
‫- چطوریِ که اون خطا نبوده؟ ‫- هیچی نیست.
‫- نمیبینی؟ هُلـم داد! ‫- بازی کنید.
‫دهنت رو آسفالت میکنم!
‫ولم کن! به من دست نزن! ولم کن!
‫دهنت رو آسفالت میکنم!
‫دیوونه‌ای تو؟
‫این اولین باری که دارن ‫بهت نارو میزنن توی بازی؟
‫برام مهم نیست که ستاره‌ی ‫تیمی! از تیم اخراجی.
‫از جلو چشمم گمشو!
‫تو خیلی جذابی.
‫یکی صدامون و میشنوه.
‫نه نمیشنون. همه بیرونن.
‫مطمئنی؟
‫آقای تاریک؟
‫نِشِت، ما فقط داشتیم...
‫- فقط چی؟ چی آقای تاریک؟ چی؟ ‫- خواهش میکنم آقا. میتونم توضیح بدم...
‫هیچ علاقه‌ای به توضیحاتت ندارم.
‫وسایلت رو جمع کن و از این ‫مدرسه گورت رو گم کن!
‫حال به هم زن
‫خدایا، این عنتر رو نگاه کنید
‫مرد بیچاره
‫اون چیه؟
‫قبل از اینکه بره یه نامه ‫خدافظی برام نوشت.
‫روی کاغذِ صورتی
‫بگذریم، بعد مدرسه چیکار میکنیم؟
‫در فلسفه، ‫موجودیت عقلانی ایده‌آل...
‫امیدوار بودم که سروکله‌ات پیدا نشه. ‫مثلا بمیری یا همچین چیزی.
‫متاسفانه هنوز نه.
‫لطفا در رو ببند.
‫هنوز درس تموم نشده اما جزوه‌هایی ‫که نبودی رو بهت میدم.
‫من یه فیلم دیشب دیدم سینان.
‫خیلی عاشقونه بود. ‫فکر کنم خوشت بیاد.
‫لطفا نکن.
‫نه، هی. کوین کاستنر توش بازی میکنه.
‫همیشه فکر میکردم که خیلی جذابه.
‫نقش یه ورزشکار بازنشسته رو ‫بازی میکنه.
‫مثل اونایی نیست که همیشه بازی میکنی ‫اما میدونی،
‫خونه‌ها و هرچیزی که توی فیلم ‫هست خیلی خوشگلن.
‫خیله‌خب بچه‌ها، گوش بدید. میتونم ببینم ‫که چقدر برای امروز هیجان زده هستیم.
‫همه ما گروه مناظره خودمون رو حمایت میکنیم ‫و براشون آرزوی بهترین‌ها میکنیم.
‫دو دوره‌ی اول رو از دست میدید.
‫اما در ازاش، میتونید مسابقه‌ی
‫مناظره رو توی تالار سخنرانی ببینید.
‫چه باحال.
‫البته، تصمیم گرفتن که دانش آموزای ‫خودشون رو بیارن،
‫پس انتظار دارم که همتون درست رفتار کنید.
‫وظیفه‌ی ماست که در بهترین حالت ‫ممکن میزبانـشون باشیم.
‫چه ببازیم و چه ببریم، چیزی ‫از ارزش‌های ما کم نمیکنه.
‫- از دیدنتون خوشحالم آقایون ‫- باعث افتخار ماست.
‫- حس میکنم پیروزی داره به سمتمون میاد. ‫- عه؟ مطمئنی؟
‫سلام همگی! به مدرسه ‫فاخر ما خوش آمدید.
‫میخوام درمورد بازی که دوستش ‫دارم بهتون بگم.
‫بازی که همه برنده‌ان.
‫یک یا دو رو روی مساوی میذارم.
‫ما ببریم، سه برابره. ‫شما ببرید، سه و نیم برابر میشه.
‫قبلش پولاتون رو میگیرم.
‫- سینان کدوم گوریه؟ ‫- ما نمیدونیم کجا میتونه باشه.
‫اصلا چرا گذاشتیم از همون ‫اول به تیم ملحق بشه؟
‫زیادی حالیش میشه اما اگه سروکله‌اش ‫پیدا نیشه دیگه اهمیتی نداره.
‫میاد.
‫- یاووز برو ببین کجاست. ‫- بله خانم
‫مایه‌ی دردسر!
‫- سلام آقا، اینو کجا بذاریم؟ ‫- ها؟
‫نمیدونم. میشه بری کنار؟ ‫کار دارم!
‫- فقط بگو اینو کجا بذارم. ‫- هرجا دوست داری. برام مهم نیست.
‫باشه. پس میذارمش همینجا عنتر.
‫- چه خبر شده؟ ‫- کمک!
‫خوبی؟
‫لطفا همگی بنشینید تا ‫مناظره رو آغاز کنیم.
‫
‫مناظره داره شروع میشه. شرط بندی تمومه.
‫متاسفانه، سیستم صداگذاریمون خراب شده
‫که یعنی باید بدون میکروفن ‫ادامه بدیم.
‫و بخاطر این موضوع عذرخواهی میکنم.
‫از مناظره لذت ببرید.
‫عجله کنید خانم‌ها
‫ایدا اینجا چیکار میکنی؟ ‫برو توی تالار کنفرانس.
‫آره میرم.
‫برو!
‫ایدا؟
‫چه خبر؟
‫خبر خاصی نیست.
‫چرا نمیری برامون قهوه بیاری؟
‫- اما اما... ‫- حواسم به اطاقک هست.
‫نگران نباش.
‫برو یکم قهوه بیار تا باهمدیگه ‫یکم حرف بزنیم.
‫خب باشه پس. میرم قهوه بیارم.
‫زود برمیگردم.
‫آره آره، عجله‌ای نیست. ‫نگران نباش.
‫خیله‌خب...
‫اول از همه مایلم که دوباره ‫بهتون خوشامد بگم.
‫موضوع ما «فرد در برابر جامعه»ست. ‫با گروه آبی شروع میکنیم.
‫- دبیرستان اولوسینار استانبول -
‫فرد مهمتره
‫هرچند نمیتونیم حقیقت بنیادینی ‫که توی جامعه‌امون هست رو انکار کنیم،
‫که قطعا بزرگ کردن کودک ‫جزو ملزومات است. ما...
‫ادامه بده
‫درسته. کجا بودم؟
‫اولا ما نمیتونم حقیقت بنیادینی
‫که توی جامعه‌امون هست رو انکار کنیم که...
‫چیشده؟
‫جامعه...
‫- هی، اینا میخوان گند بزنن به همه چیز. ‫- وایسا. فقط اشتباه پیش اومده.
‫منصفانه نیست! اصلا هم اشتباه نشده. ‫باید شرط بندی‌هارو لغو کنیم.
‫حتی فرصت صحبت کردن هم نداشتن. ‫حواسشون پرت شده.
‫خونسرد بودن مهمه بچه‌ها
‫و سرجاهاتون بمونید.
‫ایدا. معلومه که کار توئه.
‫میخوای دیوونه‌ام کنی رسما؟
‫دیگه ازت خسته شدم!
‫موضوع مهمی نیست. عصبانی نشو. ‫فقط یه شوخی بود.
‫بسه! برو توی تالار کنفرانس ‫بشین و ساکت بمون.
‫وقتیکه تموم شد به حسابت میرسم.
‫میشه یه روز رو بدون دردسر شب کنی؟
‫- مال خودت. ‫- ایدا؟
‫
‫دیگه هیچوقت جایگاهت رو ترک نکن!
‫فهمیدی؟ برو کنار.
‫رفاه عمومی جامعه
‫نقش مهمی توی تعالیِ فردیت داره.
‫از این منظر، به راحتی میتونیم بگیم که ‫جامعه مهمتره.
‫فردیت فقط یک جزئی از ‫کل به حساب میاد.
‫بعلاوه، در غیاب جامعه به معنای کل، ‫فردیت عملکردش رو از دست میده.
‫برای مثل زدن...
‫بیاید درمورد فردی صحبت کنیم که ‫به خواست خودش، خودش رو قرنطینه میکنه.
‫همونطور که میدونید، این فرد بعد از ‫قطع ارتباطات از جامعه...
‫وقتی نوبت شماست، برقا مشکلی ندارن.
‫ببند! ما اینکار رو نکردیم!
‫رفیق داری دیوونه بازی درمیاری. ‫من ناعادلانه بازی نمیکنم.
‫کصشعره!
‫چه خبر شده؟ ‫چرا دعوا افتادن؟
‫ما شرط زدیم اما دارن ‫ناعادلانه بازی میکنن.
‫درسته، یه کاری میخوان بکنن.
‫از کجا میدونی؟
‫شنیدم. سعی دارن بازیتون بدن.
‫داداش! کار خودشون بود!
‫هیس! ساکت!
‫بیاید فردی رو در نظر بگیریم که به خواست ‫خودش، خودش رو قرنطینه میکنه.
‫بسیارخب.
‫این فرد بعد از قطع ارتباط با جامعه،
‫به مرور مهارت‌های اجتماعی ‫که داشت رو از دست میده.
‫این دید واضحی رو درمورد ‫اهمیت جامعه به ما میده.
‫جامعه‌ست که به یک فرد معنی میده
‫- و به شخص معنا میبخشه. ‫- کی اینو پرت کرد؟
‫چه مرگته تو؟
‫ببخشید چی گفتی؟
‫فکر کردی چه خری هستی که ‫اینطوری باهام حرف میزنی؟
‫جرت میدم!
‫
‫جداشون کنید! هی!
‫
‫بس کنید! مودب باشید!
‫
‫بسه بچه‌ها! خدای من آتیش!
‫آتیش! آتیش! آتیش!
‫
‫چرا این بلا سر من میاد؟
‫
‫ایول!
‫
‫غیر قابل پذیرشه نشت.
‫کاملا حق با شمات آقا. ‫بذارید قول بدم که...
‫تا حالا توی زندگیم چنین چیزی رو ندیدم.
‫دیوونگی محضه.
‫مدرسه‌ات رو رد صلاحیت میکنم.
‫از این مناظره و تمامیِ مسابقات ‫مناظره‌ی پیش رو محرومی.
‫- حذفی. فهمیدی؟ ‫- بله البته قربان. هرطور که شما بگید.
‫- کار تو و مدرسه‌ات برای همیشه تمومه. ‫- خب روز خوبی داشته باشید قربان
‫چرا انقدر طول کشید؟ ‫فقط صدامون کنید و تمومش کنید دیگه.
‫کصشعره.
‫داری منو نگاه میکنی؟
‫نه فقط داشتم فکر میکردم.
‫تو تقویت‌کننده و شکوندی؟
‫آره.. تو چی؟
‫هیچی، فقط کارای همیشگی.
‫داشتم خیلی برنده میشدم اگه ‫با چراغا کاری نمیکردی.
‫فکر کردی برام مهمه؟
‫چیکار کرد این؟
‫پرده رو آتیش زد.
‫نماینده دانش‌آموزان ما اینحاست.
‫- ایشیک حالت چطوره عزیزم؟ ‫- خیلی خوبم. ممنون آقا.
‫ببخشید، ببخشید، ترافیک وحشتناکی بود.
‫خب از اونجایی که خانم دیشتاش ‫تصمیم گرفتن که بیان،
‫فکر کنم وقتشه که شروع کنیم.
‫همشون رو دونه دونه بیار.
‫فکر کردم نمایش چراغها ‫یکم هیجانی میکنه اوضاع رو
‫فکر کنم به همه خوش گذشت.
‫برو بیرون
‫خیله‌خب، کریم تو کسی بودی ‫که تقویت‌کننده روشکوندی.
‫یا بهتره بگم با کوبوندنش روی سر ‫همکلاسیت شکوندیش.
‫خب کاملا اتفاقی بود. ‫برای هرکسی میتونم اتفاق بیفته.
‫تقویت کننده؟
‫خب اون خیلی قدیمی بود.
‫به هرحال به یه جدیدش نیاز داشتیم.
‫بعد از اینکه کارم باهات تموم شد ‫باید ستون فقرات جدید پیدا کنی واسه خودت.
‫ای احمق!
‫باورتون میشه؟
‫خب آقایون و خانم‌ها،
‫وسط هرج‌ومرجی که بوجود اومد، تونستم ‫جلوی یه سری هزینه‌ها رو بگیرم.
‫نظرتون چیه که یه تقویت کننده جدید برای مدرسه ‫بخرم و همه چیز رو فراموش کنیم؟
‫هوم؟
‫بفرمایید.
‫این چیزیه که باهاش سروکله میزنیم.
‫باید یه کاری بکنیم!
‫من از خودم دفاعی نمیکنم.
‫چون دفاع از خود اقرار به گناهـه.
‫رسما میشه گفت که میتونستم ‫انجامش بدم اما ندادم.
‫چی چرت و پرت میگی؟
‫تقریبا کل مدرسه رو سوزوندی!
‫چیزی درمورد گربه‌ی شرودینگر میدونید؟
‫هیچ چیزی به معنای «تقریبا» وجود نداره.
‫تا وقتیکه مدرسه آتیش بگیره،
‫هم سوخته و هم نسوخته.
‫و در این مورد هم که ساختما کاملا ‫واضحه که نسوخته،
‫- متوجیهید که چی... ‫- بسه! مسخره‌ست!
‫داره صبرمون رو تست میکنه. ‫خیلی دیگه زیاده روی کردی.
‫برو بیرون.
‫فورا!
‫از این بچه‌ها متنفرم
‫همیشه یه نفر میاد که دلسوزی کنه ‫پس نمیتونیم اخراجشون کنیم.
‫متاسفانه، رای اکثریت کافی نیست.
‫باید توافق کنیم.
‫فکر میکنم که این دفعه باهم توافق ‫داشته باشیم.
‫همه‌ی 12 تا، درسته؟
‫خب، اینطور نیست؟
‫اونموقع هیچ ربطی به هم نداشتیم.
‫حتی دوست هم نبودیم.
‫فکر کردن بهشم ‫احساس عجیبی میده.
‫یعنی چی که میگی موافق نیستی؟
‫از مسابقات اخراج شدیم. ‫دیگه چی میخوای؟
‫آره اما نباید از نگاه دانش آموزان ‫به این موضوع نگاه کنیم؟
‫ببینید، حرف اخراجشون از تحصیلاتـه...
‫آره، خب که چی؟
‫چطور میتونی اینو بگی؟ اونا حتی هیچوقت ‫نمیتونن دیپلم دبیرستانشون رو بگیرن.
‫اصلا برام مهم نیست! تقصیر خودشونه.
‫اینطور نیست که بخوان توی جامعه ‫تاثیر داشته باشن، نه؟
‫قبل از اینکه اصلا 20 سالشون بشه ‫میفتن گوشه هلفدونی. همشون شیطان رجیم‌ان.
‫من موافقم. مخصوصا ایدا.
‫متاسفم اما مامانش یه ‫جادوگر رو بدنیا آورده.
‫همچنین سینان و کریم. ‫هردوتاشون دیوونه‌ان.
‫موافقم. کریم از همه بدتره.
‫اون بچه منو میترسونه. ‫جدا خطرناکه.
‫دارید موضوع رو شخصی میکنید ‫و کار اشتباهیه.
‫خیلی دیره!
‫اون چهارتا بچه همیشه میان و ‫زندگی رو زهرمارمون میکنن!
‫منم میخوام همین رو بگم.
‫من حس میکنم تصمیماتمون بر اساس ‫فقط این اتفاق نیست،
‫بلکه همه کارهایی که کردنـه.
‫چرا باید اهمیت بدم؟
‫اون بچه‌ها برای این مدرسه مصیبت‌ان. ‫باید برای همیشه از شرشون خلاص شیم.
‫میشنوید چی میگم؟ ‫با بی طرف نیستیم.
‫اینجا دادگاه قانون اساسی نیست و ‫من با آقای رفیک موافقم.
‫شخصا فکر میکنم که نباید ‫دیگه این موضوع رو کش بدیم
‫و مستقیما رای بدیم.
‫خانم میشتاش لطفا این موضوع ‫رو بدتر از اینی که هست نکن.
‫بجنبید. بیاید رای بدیم.
‫همینه. دستا بالا.
‫برکو، تو داری بی دلیل خودت رو ‫مقصرمیدونی. هیچ نیازی نیست.
‫
‫بیاید این دفعه بگیریمشون. بالا نگهدارید. ‫بجنبید.
‫- واقعا اخراج میشیم؟ ‫- البته که نه.
‫من هر ماه اینجام. باید متفقا ‫رای بدن اما هیچوقت اینکار رو نمیکنن.
‫راست میگه. ماه قبل با دوتا ‫رای قسر در رفتم.
‫دوتا رای؟ خیلی نزدیکه.
‫بهترین امتیازم چهاردر برابر هشتـه.
‫خب چهار نفر احساس ترحم داشتن ‫و گذاشتن که بمونم.
‫اما این دفعه...
‫خوش میگذره.
‫اصلا چیکار کردیم؟
‫لعنتی
‫بیا فندق بخور.
‫منم میخوام.
‫مرسی.
‫شما حرومزاده‌ها چیزی که ‫حقتونه سرتون میاد.
‫اما امروز نه.
‫یازده به یک
‫دوباره قسر در رفتید، ‫عقب افتاده‌های منزجرکننده.
‫نتونستم این دفعه اخراجتون کنم.
‫اما میکنم.
‫درواقع؛ اگه یه روز از زندگیم مونده باشه،
‫فقط صرف تلاش کردن برای ‫اخراج شما میکنم.
‫روانی‌های بیچاره!
‫یه بار دیگه هم قسر در رفتیم.
‫یازده به یک
‫برام سواله که کی نجاتمون داد.
‫ببینید کی اینجاست، نماینده‌ی ما.
‫رئیسِ انجمن افتخاریـه
‫توی همه جلسات انضباطی حضور داره
‫چیه؟ دارید چیکار میکنید؟ موضوع چیه؟
‫سینان! سینان
‫کی به نفع ما رای داد؟
‫چی؟
‫یکی مارو نجات داد و ما ‫میخوایم بدونیم کی بوده.
‫این یه رازه. نمیتونم بهتون بگم.
‫بیخیال، اینجوری نکن. فقط بگو.
‫- ایدا، واقعا اجازه ندارم.. ‫- بگو!
‫دیشتاش. خانم دیشتاش بود.
‫همه سعی کردن که اخراجتون کنن اما ‫راضی نشد و طرف شما موند.
‫پس دلیل اخراج شدن ما اونـه.
‫- فقط... ‫- چی؟
‫انقدر داد نزن. داره استرس میگیره.
‫خانم دیشتاش خیلی متعده. نمیخواست ‫کسی اخراج بشه.
‫اونموقع زمان‌هایی بود که طرف کسی ‫رو گرفتن به معنای مجازات بود.
‫اگه متفاوتی، خیلی بده. ‫فقط باید نرمال و معمولی باشی.
‫برکو از هیچ چیزی خبر نداشت.
‫فقط وجدانش سعی داشت ‫که منصف باشه.
‫برقراری عدالت براش مهمتر از
‫هرچیزی بود.
‫
‫بابابزرگ بیدار شو. شام آماده‌ست.
‫
‫بابا؟
‫عه سینان. نیهال از این خوشش میاد ‫واسه همینم میخوام ببرمش توی خونه.
‫چای؟
‫وقت ندارم. باید برای دوقلوها ‫شام درست کنم.
‫الان نمیتونم حرف بزنم.
‫بیا تو
‫
‫ایول
‫سلام چیزی هست که باید بدونم؟
‫چیشده؟
‫چی؟
‫سینان! سینان!
‫بیا اینجا! عجله کن!
‫لعنتی
‫چیشده؟
‫خانم دیشتاش داره ارجاع میشه. ‫تا دو ماه دیگه میره.
‫دیگه قطعا اخراجیم.
‫بالاخره. خیلی منتظر این ملاقات بودم.
‫تبریک میگم. فکر کنم بزرگترین ‫قدم در حرفه‌ی آموزش شماست.
‫ممنونم
‫قربان، اون بچه‌هارو به حال ‫خودشون رها میکنید وقتی نیستم؟
‫البته که نه! میخوام اخراجشون کنم.
‫جدی؟
‫آره. کارت قرمز!
‫التماس میکنم قربان
‫خیلی منتظر بودم. اینکار رو میکنم.
‫خب پس ارجاعـم رو ‫برای یک سال به تعویق میندازم.
‫بیخیال دیگه
‫میدونی، تو...
‫داری مسخره بازی درمیاری
‫باشه نمیکنم.
‫قول میدین؟
‫بله
‫شاید اگه آدم باشیم
‫و دوباره جلوی هیئت مدیره ‫پیدامون نشه...
‫آره حتما
‫همه معلما از من متنفرن
‫اگه یکی رو بد نگاه کنم اخراجم میکنن.
‫- مخصوصا بعد از کاری که کردم. ‫- منظورت زدنِ معلـمه؟
‫حرف دهنت رو بفهم وگرنه ‫فکت رو داغون میکنم.
‫عه؟
‫بچه‌ها میشه یه لحظه تمرکز ‫کنیم؟ موضوع جدیه.
‫عوضی خبر داره.
‫دیگه نمیتونم وقتم رو با شما هدر بدم. ‫باید برم با دیشتاش حرف بزنم.
‫همسایه‌ایم. از مامانم ‫شکر قرض میگیره.
‫نگران نباش ایدا. بهم قول داد که بعد ‫از رفتنم کاریتون نداره.
‫مطمئنی؟
‫اوهوم
‫کاشف به عمل اومد خانم دیشتاش یه احمقه.
‫میگه آقای کاراکیس بهش قول ‫داده که کاریمون نداره.
‫- قول؟ کاراکیس؟ ‫- حتما اخراجیم.
‫- هی میخوای با خانم دیشتاش حرف بزنی دیگه؟ ‫- آره، انگار باید بهت گزارش بدم.
‫
‫حالا چی؟ فقط میخواید ‫درسخوناتون رو بفرستید جلو؟
‫باید یه کاری کنیم.
‫ما کیه؟
‫هرکسی باید خودش رو نجات بده.
‫نه در زمان‌های بحرانی، آدمایی که یه ‫وضعیت رو دارن باید متحد بشن.
‫پس بیاید انجامش بدیم. فقط ‫خودمون رو داریم.
‫ایدا، اون دخترایی که باهاشون میچرخی ‫در صدم ثانیه ترکت میکنن.
‫کریم، دیدی که جقدر تیمت ‫کنارت ایستاد.
‫عجب مشاهداتِ بخردانه‌ای
‫من چی؟ من به عنمم نیست که ‫اخراج بشم یا نه
‫اگه الان اخراج بشی، اسم کاراکیس ‫تا آخر عمرت کنارت میمونه.
‫خوشحال میشی که یادت بمونه ‫این کاراکیس عوضی
‫همونیه که آینده‌ات رو نابود کرده؟
‫این عوضی؟
‫بکنش 12 لحم عجین و ‫شیش تاشم تند کن.
‫- بفرما تو. ‫- آره حتما دوغم بذار
‫آدرس رو بهت دادم، درسته؟ باشه خدافظ
‫کاملا بی دردسر
‫واقعا اشتهات بالاست
‫- قراره شلوغ بشه. ‫- منظورت چیه که شلوغ بشه؟
‫بیاید فقط تمومش کنیم خب؟
‫بذار برای همه صبر کنیم.
‫برو کنار سینان
‫زیاد لیمو بریز. ‫نمک رو بده.
‫- بجنب! ‫- یه لحظه
‫این لحم عجین خیلی خوشمزه و تُرده
‫میدونم. اینجوری بپیچونش
‫- هی چیزی خوردی؟ ‫- خیلی ممنون
‫واقعاتنهایی اینجا زندگی میکنی؟
‫مامان و بابام هردوشون خونواده دارن. ‫واسه همینم این خونه قدیمی رو دادن به من.
‫واقعا مشکلی ندارن که تنها زندگی کنی
‫بدون نظارت یه یزرگتر؟
‫یه بزرگتر هست. بابابزرگم.
‫- من اینو میگیرم. ‫- نوش جونت
‫وای واقعا یه نفر اونجا هست.
‫- مطمئنی زنده‌ست؟ ‫- همیشه اونطوریه
‫واقعا این دفعه شانس آوردیم بچه‌ها
‫اگه خانم دیشتاش نبود بدبخت میشدیم.
‫من معمولا از معلما خوشم نمیاد ‫اما این یکی واقعا خوبه.
‫گمونم خوبه. سرسختم هست.
‫اما ساده‌ست.
‫عاجزانه میخواد که آدم خوبی باشه،
‫و زیادی به مردم ایمان داره
‫هی بیاید روی راه حل تمرکز کنیم.
‫حالا بیاید یه راهی برای ‫حل این موضوع پیدا کنیم.
‫بیاید کاراکیس رو بزنیم ‫جوریکه درب و داغون بشه.
‫مثلا دستش رو بشکنیم.
‫یا اینکه بهش پول بدیم. بیاریمش توی تیم.
‫وای چه ایده‌های نابی
‫چطوری با این مغزهای گنده‌ی متفکرتون ‫تعادلتون رو حفظ میکنید؟
‫فقط بیخیال کاراکیس بشید. تنها کاری ‫که الان باید بکنیم اینه که روی خانم دیشتاس تمرکز کنیم.
‫انتقالیـش رو باطل کنیم. ‫این تنها راه ماست.
‫
‫اگه ازدواج کنه، میتونه توی ‫هر شهری که دلش بخواد زندگی کنه.
‫پس باید با یه نفر توی استانبول ازدواج کنه.
‫پس یکی از ما بهش درخواست ازدواج بده؟
‫آره حتما با تو ازدواج میکنه.
‫مطمئنم رویاش ازدواج با یه ‫بچه مدرسه‌ای مشنگـه.
‫کتک میخوای؟
‫البته. چرا که نه؟
‫خانم دیشتاش رمانتیکـه. اول ‫باید عاشق بشه.
‫وایسید، وایسید، همینه. ‫یه کاری میکنیم عاشق بشه.
‫چطوری؟
‫عشق مبالغه‌ست.
‫شما میتونید درموردش حرف بزنید ‫اما پای من رو وسط نکشید.
‫تموم چیزی که درمورد عشق میدونم...
‫اینه که اگه عشق یه طرفه باشه،
‫بعدش گیر میکنن. میدونید؟
‫سردرگم کننده و غیرضروریـه.
‫اگه چیزی که میخوان رو بهشون ‫بدی دوستت دارن.
‫اگه ندی ترکت میکنن و ‫کاملا حس گهی پیدا میکنی.
‫همین مهمه. عشق ‫درمورد منفعت شخصیـه.
‫اگه چیزی که بخوان رو بهشون بدی ‫میمونن،
‫اما وقتیکه ادامه ندی ترکت میکنن.
‫بازی کثیفیـه همین.
‫احسنت! همه شما توی این ‫زمینه متخصصید.
‫عشق خیلی احمقانه‌ست. ‫برای ما نیست.
‫موافقم. مزخرفه.
‫خب از اونجایی که هیچکدوم ما ‫به عشق اعتقاد نداریم،
‫باید کسی رو پیدا کنیم که داره. ‫اما به کمک نیاز داریم.
‫کاری میکنیم که عاشق بشه. ازدواج ‫کنه و اینجا سروسامون بگیره.
‫و هر چهار نفر ما فارغ التحصیل میشیم.
‫باشه قبوله.
‫اما از کی قراره کمک بگیریم؟
‫ما که هیچی درمورد عشق نمیدونیم.
‫خودتون خوب میدونید که از کی باید ‫کمک بگیریم.
‫خدای من! نگو توروخدا!
‫
‫هی برید بیرون
‫باید حرف بزنیم
‫درمورد چی؟
‫دارید چیکار میکنید بچه‌ها؟
‫- بشین. ‫- به من دست نزن! خدایا، میشه...
‫- آروم باش. بشین. ‫- ولم کن!
‫سینان میشه یه چیزی ‫بهشون بگی؟
‫پای منو وسط نکش.
‫- چه مرگتونه؟ ‫- یه لحظه فقط بشین.
‫- داری میترسونیش. ‫- چیزی نیست. کاریت نداریم.
‫ایشیک گوش بده...
‫گوش کن عزیزم...
‫خانم دیشتاش داره از اینجا میره.
‫نه نباید بره. من خیلی دوستش دارم.
‫پس باید کمکمون کنی. ‫تو توی عشق و عاشقی محشری.
‫باید کاری کنیم که عاشق بشه.
‫در غیر اینصورت میره. ‫خانم دیشتاش قراره که بره.
‫من خیلی خاطرات خوشی باهاش دارم. ‫میدونی که منم دلم براش تنگ میشه.
‫داریم درمورد اتفاق افتادن ‫یه چیز زیبا حرف میزنیم.
‫به نفع همه ماست.
‫نگران نباش، گاز نمیگیرن.
‫البته درمورد این یکی مطمئن نیستم.
‫هی آروم باشید.
‫خواهش میکنم.
‫بیخیال، انجام میدی؟
‫باشه بهتون کمک میکنم.
‫ایول! بهتون که گفتم.
‫تازه چیزی که خیلی دموردش اطلاعات دارم و ‫همینطور میتونیم عشق رو بگسترانیم درسته؟
‫آره دقیقا حق با توئه.
‫اول باید یه نامزد انتخاب کنیم.
‫اون یارو همیشه و به هر دلیلی ‫دستاش خیسه.
‫همیشه توی دستشوییه ‫یا بخاطر چیز دیگه‌ست؟
‫- اون چی؟ ‫- شاید مرد رویاهای برکو باشه.
‫این یارو اسکله. گاوِ واقعیـه. ‫جواب نمیده.
‫امکان نداره!
‫
‫کسِ دیگه هم میتونه باشه؟
‫دیگه گزینه‌ای نداریم. بی فایده‌ست.
‫پیداش کردم.
‫
‫انگار که از خاکِ پری درست شده.
‫خاک پری؟
‫قبلا بسکتبال بازی میکرد اما بعد از ‫اینکه آسیب دید مربی شد.
‫جدیده.
‫خیلی جذابه.
‫آره اما نمیدونیم که چجوریه.
‫حتما شگفت انگیزه.
‫قطعا خودشه.
‫- پیداش کردیم؟ ‫- آره
‫خیلی هیجان انگیز میشه.
‫باشه پس، بیاید عملیات رو شروع کنیم.
‫
‫چه داستان عجیبی که نداشتیم.
‫این داستان شخصیت مارو ساخت.
‫دارم این نامه رو برات مینویسم چون ‫دیگه به انتهای خط رسیدیم.
‫تاریخمون داره ناپدید میشه.
‫بیا دوباره همدیگه رو ببینیم.
‫اگه هنوزم برات اهمیت داره بیا. تا بتونیم ‫ثابت کنیم که واقعی هستیم.
‫یا نیا و ناپدید میشیم، درست ‫مثل این مکان.
‫تصمیم با توئه. ‫من دارم دعوتنامه میفرستم.
‫فکر میکنم که ارزشش رو داره.
‫اینطور فکر نمیکنی؟
‫این نابودی، خاطرات ما...
‫فکر نمیکنی که ارزش نجات داده شدن رو دارن؟
‫واقعا وجود داشتیم؟
‫واقعی بودیم؟
‫این نامه رو به آخرین آدرسی که دارم میفرستم
‫چون آدرس فعلیت رو ندارم.
‫منتظر خواهم موند
‫لطفا بیا، قبل از اینکه کاملا از بین بره.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام سايت .:: @bollbolljan ::.