‫آنچه در «شهروند بیگانه» گذشت...
‫از اینجا فراریم بده، ‫ولی باید سریع انجامش بدی.
‫منظورت چیه؟
‫مردمت یکی دیگه رو می‌فرستن که...
‫به‌جای تو همه رو بکشه.
‫آستا رو هم می‌کشن؟
‫تو آدم فضایی‌ای دیگه. ‫می‌دونی که، زنگ بزن خونه.
‫بهشون زنگ بزن و بگو نیان.
‫سعی ‌می‌کنم یه بیسیم بسازم ‫تا با مردمم تماس بگیرم.
‫همینه!
‫وقتشه که شما برین کلرادو...
‫تا هر موجودی که با اون ماشین ‫پرواز می‌کرده رو پیدا کنین.
‫مکس، اون کیه؟ ‫چرا روپوش سفید پوشیده؟
‫- شما دکتر شهر هستین؟ ‫- بله، خودمم.
‫با وجود اینکه قرار نیست چیزی یادم باشه...
‫همه چیز رو یادم میاد.
‫بیشتر مردم یادشون نمیاد.
‫افراد دیگه‌ای هم تو سفینه بودن‌، ‫کسایی که دزدیده شده بودن.
‫شبیه یه یتیم‌خونۀ بین کهکشانی بود.
‫با این شرایطی که بزرگ شدی ‫احتمالاً احساس بیگانگی می‌کردی.
‫چند بار مامان و بابام رو نشونم داد.
‫از 5 سال پیش که آدم فضایی‌ها ‫برگردوندنم به زمین...
‫دارم دنبال‌شون می‌گردم.
‫می‌تونم تصور کنم که چه احساسات پیچیده‌ای...
‫نسبت به او‌ن‌ها داری.
‫این همه مدت، ‫کلی فرصت‌های از دست رفته.
‫موضوع چیزهای از دست رفته‌ست، مگه نه، دکتر؟
‫چیزهای از دست رفته‌ای که به آدم ‫کمک می‌کنن که حالش بهتر بشه.
‫همونطور که گفتین وابستگی‌هامون.
‫احساس می‌کنم چیز زیادی نمونده...
‫که کاملاً از بین برم.
‫متأسفانه زمان این هفته‌مون تموم شد.
‫- هفتۀ بعد همین ساعت؟ ‫- بله.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫♪ آهنگ Fingers to the Bone ♪ ‫♪ از Brown Bird ♪
‫نظرتون در مورد جدیده چیه؟
‫هنوز مطمئن نیستم...
‫ولی به‌زودی می‌فهمم.
‫حقیقت رو راجع‌به همه‌شون می‌فهمم.
‫بچه‌ها، مثل آفت می‌مونن.
‫می‌شه گفت به دنیا نمیان، ‫بلکه مثل یه ویروس تکثیر می‌شن...
‫راه بشریت به‌سمت نابودی رو ادامه می‌دن.
‫غیر از این، کار کشیدن ازشون غیرقانونیه...
‫واسه همین حُکمِ آدامس چسبیده ‫به کف کفش آدم رو دارن.
‫گوش کنین، بی‌خاصیت‌ها.
‫من یه بیسیم ساختم که بتونم به مردمم...
‫بگم که نیان همه رو بکشن، از جمله شما دوتا.
‫کار سختی بود.
‫حالا من ناجی نسل بشر هستم...
‫پس دیگه می‌تونین ‫توپ فضایی‌ام رو بهم پس بدین.
‫دلم می‌خواست، ولی توپت رو دادم به بابام.
‫باهاش گلف بازی می‌کنه.
‫نمی‌شه با اون توپ گلف بازی کرد.
‫شاید تو نمی‌تونی چون گلف‌بازِ بدی هستی...
‫ولی بابام با یه ضربه توپ رو انداخت تو سوراخ، ‫اونم تو سوراخی که پر از مدفوع پرنده بود.
‫واسه همین، الان سرتاسر توپ نقره‌ایِ ‫فضاییت مدفوع پرنده‌ مالیده شده.
‫نظرم عوض شد.
‫به مردمم می‌گم که همه رو ‫نجات بدن جز شما دوتا...
‫و وقتی مردین، منجمدتون می‌کنم...
‫و از یخ چندش‌ِتون یخ‌در‌بهشت درست می‌کنم...
‫بدترین مزۀ ممکن رو هم درست می‌کنم... پاپایا.
‫چه حرف تلخی.
‫می‌دونی من با تو چی کار می‌کنم؟
‫تو با من چی کار می‌تونی بکنی؟
‫عجب هیولایی هستیا.
‫توپ فضایی‌ام رو برام میارین.
‫بچۀ مریض و داغون.
‫خوبه.
‫داره برای نجات ما بیسیم می‌سازه.
‫مگه ماهی‌ قرمزی؟ ‫رادیو نیست.
‫بمبه.
‫انسان‌ها زندگی می‌کنن که مصرف کنن...
‫و سیری‌ناپذیر هم هستن.
‫هر جایی از زمین که برن...
‫آشغال می‌ریزن.
‫زمین مثل خونه‌ای می‌مونه که آتیشش زدن...
‫ولی هنوز دارن داخلش زندگی می‌کنن...
‫و از منابع زمین برای ساختن...
‫چیزهای زشتی مثل دمپایی پلاستیکی...
‫و اسباب‌بازی استفاده می‌کن.
‫حرف نداری، دارسی!
‫دارسی!
‫آفرین، دارسی! ‫هورا پیشنس!
‫پسر خوبی به‌نظر میاد. ‫به‌نظر جی خوشحاله.
‫من نزدیکش نمی‌شم.
‫فاصله‌م رو حفظ می‌کنم، ‫نیاز نیست نظری بدی.
‫بهش می‌گن رعایت حد و حدود.
‫فرضاً اگه بخوام، می‌تونی ‫سابقۀ پسره رو بررسی کنی؟
‫صبر کن، نه. ‫هیچی نگو.
‫هورا، پیشنس!
‫نذارین امتیازشون از همین صفر بیشتر بشه.
‫درسته، صفر امتیاز...
‫برای جسپ ثبت شده.
‫سه امتیاز برای پیشنس.
‫پس پیشنس... بهتر از جسپ‌ـه.
‫سلام، چطوری؟
‫اینجوری پخش زمین نشده، نشناختمت.
‫موهات قشنگ شده، بلوم.
‫دفعۀ بعد، بهت نشون می‌دم که ‫بافتِ درست‌حسابی چه‌جوریه.
‫فقط اگه خواستی بگو که ‫بگم آروم‌تر برات پرت کنه...
‫تا بتونی یه بارم که شده توپ رو بزنی.
‫با هر سرعتی که تو دلت بخواد می‌زنم.
‫بیس دوم، بیس دوم!
‫دوم! دوم!
‫- واسه ماست. ‫- عمراً.
‫- بیرون. ‫- آره.
‫آفرین دارسی!
‫امتیازها رو بریزین به حساب‌مون...
‫تمام و کمال بریزین به حساب، بچه‌ها!
‫این سرعت برات خوبه؟
‫کارت خوب بود، دارسی!
‫الان برمی‌گردم!
‫جلوی ما بشین.
‫سرنوشت همه روی زمین در خطره.
‫فکر می‌کنه هری داره بمب می‌سازه.
‫بمب نمی‌سازه. بیسیمه.
‫وقتی کسی بهت نشون می‌ده که کیه...
‫همون دفعۀ اول باور کن.
‫نسبت به سنت حرف عمیقی بود.
‫واسه «مایا آنجلو»ئه. ‫دکتر مایا آنجلو.
‫یه دکتر واقعی...
‫برعکس فضایی‌ای که وانمود می‌کرد دکتره.
‫دیگه داره چی رو وانمود می‌کنه؟
‫خطا.
‫هری.
‫چی رو نگاه می‌کنی؟ ‫برو واسه خودت توپ پیدا کن.
‫- هری. ‫- واسه خودمه.
‫- خودم گرفتمش. ‫- هری.
‫- بفرما. ‫- مرسی.
‫آفرین، پسر.
‫توپم رو می‌خوام.
‫چی کار می‌کنی؟
‫بازی رو می‌بینم.
‫وقتی بازی این انسان‌ها تموم بشه...
‫می‌خوام گل‌های آسمونی که با...
‫آب سفینۀ من رشد می‌‎کنن رو بچینم.
‫‌‌برای بیسیم می‌خوام.
‫‌‌گل‌ها چه ربطی به بیسیم دارن؟
‫‌‌گیاه‌ها در بین تمام چیزهای طبیعت... ‌
‫‌‌پیچیده‌ترین بیوشیمی رو دارن...
‫‌‌با این وجود انسان‌ها به هم گل می‌دن و می‌گن...
‫‌‌«دوستت دارم.»
‫‌‌«بفرما چند تا گل. تو مردی.»
‫می‌خوام این بیسیم رو ببینم.
‫چرا اینطوری نگام می‌کنه؟
‫به دماغم، عن‌دماغ چسبیده؟
‫به صورتم چسبیده؟
‫‌‌همیشه به بیسیم‌ها علاقه داشتم.
‫مثلاً... چطوری کار می‌کنن؟
‫می‌دونی... مثلاً همین این.
‫مثلاً چه‌جوری سیگنال رو می‌فرسته اونور عالم هستی...
‫و می‌رسه به سیارۀ تو؟
‫دو روز دیگه، دقیقاً ساعت 11:06 صبح...
‫انحرا‌‌ف محوری زمین...
‫در راستای ایستگاه جابه‌جایی مریخ قرار می‌گیره.
‫ایستگاه جابه‌جایی تو مریخ؟ ‫عجیبه.
‫ما چیزی راجع‌بهش نمی‌دونستیم.
‫انسان‌ها کلاً هیچی در مورد چیزی نمی‌دونن.
‫خنده‌داره چون واقعیته.
‫پس این شکاف «تلوریُم»...
‫سیگنال رادیویی رو تقویت می‌کنه...
‫پیام رو از مخابره‌کنندۀ رادیویی که انسان‌ها...
‫اسمش رو «اوموآما» گذاشتن، ارسال می‌کنه.
‫عجب.
‫و این پیام رو به مردم من می‌فرسته.
‫این همه راه تا سیاره‌ت.
‫از مخابره‌کنندۀ رادیویی.
‫به هر حال پیام رو براشون ارسال می‌کنه...
‫و اون‌ها نمیان که همه رو بکشن.
‫باید دقیقاً تو اون زمان انجامش بدم.
‫چرا دقیقاً اون زمان؟
‫چونکه...
‫اون زمان شرایط ایدئال‌ـه...
‫و تا یه سال دیگه دوباره ایدئال نمی‌شه...
‫و اون موقع دیگه خیلی دیر می‌شه.
‫چرا به من زل می‌زنی؟
‫چرا این‌قدر سؤال می‌پرسی؟
‫‌‌روی صورتم عن‌دماغ چسبیده؟ ‫نشونم بده کجاست.
‫فکر می‌کنم درمورد اینکه ‫این دستگاه چیه داری دروغ می‌گی.
‫حرفت دردناک بود.
‫آخرین بیسیم‌ـت یه بمب از آب دراومد...
‫و تو تمام اون مدت رو دروغ می‌گفتی.
‫خب، تو هم الان به من دروغ گفتی...
‫در مورد علاقه‌ت به بیسیم.
‫می‌دونستم داری دروغ می‌گی. ‫بازیگر خوبی نیستی.
‫حتی نمی‌تونی نقش یه جسد تو...
‫- سریال «نظم و قانون» رو بازی کنی. ‫- ببخشید.
‫می‌دونی که این «شکاف تلوریم»...
‫دقیقاً از زمین‌های اختصاصیِ ‫سرخ‌پوست‌ها رد می‌شه...
‫پس فکر می‌کنم که قراره ما ‫بریم اونجا و راه بندازیمش.
‫- ما؟ ‫- بله، ما.
‫من و بابام هم میایم...
‫که مطمئن بشیم دروغ نمی‌گی.
‫هنوزم دردناکه.
‫از دیدنت خوشحالم.
‫بودن تو زمین‌های سرخ‌پوست‌ها رو دوست دارم.
‫حس راحتی داره. ‫گرمای خاصی داره.
‫از اونجایی که همیشه با هم هستن، ‫حتماً خودشون هم دوستش دارن.
‫سلام، هری. ‫بریم برات غذا بگیریم.
‫آره.
‫لروی بزرگ.
‫- بله؟ ‫- یه بشقاب به هری بده، باشه؟
‫آره، حتماً.
‫- لروی کوچولو چطوره؟ ‫- امیدوارم به‌زودی دنیا بیاد.
‫دیگه کم‌کم داره مثل یه رقاص لگد می‌زنه.
‫آخی.
‫- فضای باز رو دوست داری، هری؟ ‫- آره.
‫مردم من فضای باز رو ترجیح می‌دن.
‫مردمت اهل کجا هستن؟
‫هلند.
‫خیلی خب، بفرما. ‫لذت ببر.
‫ممنون.
‫تو همون هری عجیب و غریب ‫هستی که با دن و آستا اومدی.
‫تو هم همون عجیب و غریبی هستی که ‫با آدم‌های عجیب و غریب حرف می‌زنه.
‫عجیب خان.
‫من درو هستم.
‫یه‌جورایی همش تقصیر منه.
‫می‌دونی، انگار هر دفعه که از شهر میام بیرون...
‫و برمی‌گردم اینجا...
‫باید همه رو دعوت کنن.
‫خسته‌کننده‌ست.
‫منم از گوش دادن به حرفای تو خسته شدم.
‫نمی‌دونم.
‫تا حالا احساس کردی که ‫به جای دیگه‌ا‌ی تعلق داری؟
‫آره.
‫سلام، معاون، باید یه سری لباس می‌بردم...
‫خشکشویی، لباس تو رو هم...
‫دادن به من که بدم بهت.
‫من چیزی خشکشویی نداشتم.
‫صبر کن، همه جا رو دنبال اون لباس گشتم.
‫شما برام برده بودیش خشکشویی؟ ‫اگه اینجوری بود یادم می‌موند.
‫نه، من عادت ندارم...
‫با لباس زنونه اینور و اونور برم.
‫ولی لباس‌های جیب‌دار دوست دارم.
‫کیف‌دستی رو اختیاری می‌کنه.
‫البته یه گزینۀ دیگه هم اینه که...
‫از این حمایل‌های فشنگ ببندی...
‫و تامپون‌های کوچیک در جای گلوله‌ها بذاری.
‫قربان، مگه فکر می‌‌کنین چند تا تامپون لازم دارم؟
‫هر چقدر که بتونی با خودت حمل کنی.
‫تامپون‌ خیلی کارایی‌های زیادی داره.
‫می‌شه ازشون برای جای زخم گلوله استفاده کرد...
‫- یا خشک کردن عرق. ‫- که اینطور.
‫اصلاً باید برای مردها هم بسازن...
‫اسم‌شونم بذارن مَردپون. ‫من که می‌خرم.
‫ایده‌تون رو همه باید بشنون، قربان.
‫جودی کوپر برای دیدن شما اومده.
‫اوه لعنت.
‫به‌نظرم چون باهاش رقصیدین فکر می‌کنه...
‫با هم تو رابطه‌این.
‫من باهاش نرقصیدم. ‫اون با من رقصید.
‫سلام، جودی.
‫برات کیک آوردم.
‫از قنادی گرفتم.
‫- خیلی خب. ‫- آره.
‫خب، می‌خوای شماره‌ت بزنی توی گوشی من...
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫آهان، از اون مدل مرد سنتی‌هاست.
‫- خوشم میاد. ‫- آره.
‫پس من شماره‌م رو بهت می‌دم.
‫نوشتمش.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫- دقیقاً روی دست خودته.
‫خیلی خب.
‫- شماره‌م رو داری. ‫- باشه.
‫- خدافظ، جودی. ‫- خدافظ، جودی.
‫باشه. ‫تشریف بردن پشت پنجره.
‫محض احتیاط که شماره رو دیده باشی.
‫- اونجا رو ببین. ‫- اون... داره دست تکون می‌ده.
‫رفـ... رفت؟
‫- ممکنه خوش بگذره. ‫- وای، نه.
‫- دیوونه شدی؟ ‫- دست بردار.
‫تمام زندگیت شده کار و مراقبت از پدرت.
‫مثلا آخرین باری که رفتی سر قرار کی بوده؟
‫یه کسایی هستن که می‌تون بهشون یه زنگی بزنم.
‫عجب ناهار طولانی‌ای بود.
‫انسان‌ها چه‌جوری ساعت‌‌ها درمورد...
‫روش‌های مختلف پختن گوشت حرف می‌زنن؟
‫پیاده‌روی خوبی تا رسیدن به کمپ داریم.
‫ارتفاع خوبی هم داره.
‫آره، مهم‌تر از همه، وسط ناکجاآباده.
‫- چرا این مهمه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫معمولاً ترجیح می‌دم وقتی می‌خوام...
‫با یه نژاد از موجودات بیگانه ارتباط برقرار کنم...
‫- آدم‌های زیادی تماشام نکنن. ‫- هی... صبر کنین.
‫جی از بچه‌‌ها مراقبت می‌کنه ‫که ما هم باهاتون بیایم.
‫- عجب! ‫- من «جرکی» آوردم.
‫- سلام، عزیزم. ‫- سلام.
‫می‌دونم که خیلی زیاد روی ایدۀ...
‫روز مخصوص خانواده در پیشنس کار کردی...
‫واسه همین ناهار برات تاکو آوردم.
‫رو دستت نیست.
‫مرسی.
‫وای خدای من.
‫نه، انگار این اصلاً تو آمریکا درست نشده.
‫ما... انگار تو مکزیک‌ هستیم.
‫اصلاً انگار از یه وَنِ تاکو فروشی...
‫که روی معبد مایاهاست تاکو گرفتم و می‌خورم.
‫خیلی خوشحالم که دوست‌شون داری.
‫از یه رستوران جدید در جسپ گرفتم.
‫واقعاً؟
‫الان که تویِ معبد مایاها بودی.
‫خب، شاید از اینکه انسان‌‎ها رو...
‫قربانی می‌کنن خوشم نمیاد.
‫پس یه غذای خوب رو فقط به‌خاطر اینکه...
‫واسه جسپ‌ـه تف می‌کنی؟
‫این غذا برای شهریه که به شهر ما تهمت می‌زنه.
‫شهردارش به ما تهمت می‌زنه، نه خود شهر...
‫و احتمالاً اونم آدم خوبیه.
‫جسپ رو به جای خوبی تبدیل کرده.
‫شهر حال و هوای خوبی داره.
‫خب، پیشنس هم قبل از...
‫این ماجراهای قتل حال و هوای خوبی داشت.
‫- اوهوم. ‫- می‌دونی، اگه...
‫معدنچی‌های مرده...
‫یا کلیسا که دهۀ 80 سوخت رو حساب نکنیم.
‫می‌خوام باهات روراست باشم.
‫به‌نظرم می‌تونی ازشون یه‌چیزایی درمورد...
‫عوض کردن وجهۀ شهرمون یاد بگیری.
‫ببین، یه رستوران تو جسپ هست که...
‫یه ساعتِ خاص تخفیف‌های ویژه داره.
‫بیا امشب بریم.
‫اگه ازش بدت اومد، ‫می‌تونی از همۀ چیزایی...
‫که بدت اومده تو تبلیغت استفاده کنی.
‫اسمش رو می‌ذاریم تحقیق.
‫‌‌- راستش فکر بدی نیست. ‫- اوهوم.
‫‌‌باشه. ‫میام بررسیش می‌کنم.
‫‌‌آره، شوهر خودمه.
‫‌‌سگ شکاری عشق تاکویِ خودمه.
‫شماها آماده‌این که صبح ما‌هی‌گیری کنیم؟
‫اگه چوب ماهی‌گیری نیاوردین، ‫می‌تونین از واسه من استفاده کنین.
‫آره، ممنون...
‫ولی... فکر می‌کنم هری ‫می‌خواد صبح پیاده‌روی کنه...
‫پس احتمالاً ما می‌ریم پیاده‌روی.
‫به‌نظر خیلی خوش ‌می‌گذره. ‫منم باهاتون میام.
‫یه جای عالی بلدم.
‫آره، می‌دونی، تو ماهی‌گیری رو بیشتر دوست داری.
‫حتماً باید کاری که دوست داری رو بکنی.
‫نه بابا، مهم نیست. ‫بعداً ماهی می‌گیرم.
‫راستش من...
‫چطوره تو پیش من بمونی، عموزاده؟
‫شاید دلم بخواد ماهی‌گیری یاد بگیرم.
‫خیلی خب، خب...
‫گمون کنم گیر هری افتادی.
‫آره.
‫و تو با من بیا یه‌کم ‌چوب پیدا کنیم.
‫الان میام.
‫خواهش می‌کنم.
‫- چی؟ ‫- من خودم هرزه‌ام.
‫می‌دونم هرزه‌بازی چه‌طوریاست.
‫برو تو جنگل از اون کارها بکن. ‫به هیچ‌کس نمی‌گم.
‫- نه، نه، نه، نه، اینجوری نیست... ‫- من دارم می‌رم.
‫رفیق، رفیق، ‫نه، نه، نه، اینجوری...
‫- کمک می‌خوای؟ ‫- نه.
‫خونۀ سفری خرابه.
‫و آدم‌های خانواده‌ت ‫نقشه رو خراب می‌کنن.
‫ترتیب‌شون رو دادم دیگه.
‫و اگه می‌خوای این کار رو بکنی، ‫داریم اونجا کمپ می‌زنیم.
‫درضمن کوه هم اونجاست.
‫خیلی طول می‌کشه از کمپ به اونجا برسیم.
‫باید دقیقاً 11:06 صبح اونجا باشیم.
‫این تنها فرصت‌مونه.
‫آره، گفتی.
‫دوباره مثل یبوست گرفته‌ها شدی.
‫می‌رم با بابام حرف بزنم.
‫قمار نکن، دخترم.
‫می‌خوام حرفش رو باور کنم.
‫حرف‌های هری رو باور می‌کنی؟
‫چیزی که من باور دارم نباید ‫هیچ تأثیری روی چیزی که...
‫تو باور داری داشته باشه.
‫ته دلت بهش اعتماد داری؟
‫آره، ‌‌دارم.
‫خوبه.
‫پس ‌یکی‌مون باور داره.
‫[جسپ، کلرادو]
‫می‌بینی؟ کلی نی پلاستیکی اینجا دارن...‏
‫ولی لاکپشت نه.‏ ‫اتفاقیه؟
‫عزیزم، می‌شه انقدر آرامش‌مون رو خراب نکنی؟
‫درست شنیدم یکی نگران نی‌ها بوده؟
‫نی‌های ما از نشاسته تولید شدن.‏
‫خیلی زود تجزیه می‌شن ‫و برای موجودات آبزی...‏
‫اصلاً خطری ندارن.‏
‫خب، اگه لاکپشت‌ها بیان به خشکی...‏
‫و نی‌ها رو خشک بخورن چی؟
‫‏- خیلی تیزن.‏ ‫‏- داره شوخی می‌کنه.‏
‫البته.‏
‫ممکنه واسه شروع براتون...
‫آب چشمۀ معروف جهانی جسپ رو بیارم؟
‫مشهور؟ عجیبه.‏
‫همیشه فکر می‌کردم آب آبه،‏ ‫چون آب آبه.‏
‫از اونجایی که تا حالا ‫آب ما رو نخوردی...‏
‫کاملاً این حرفت رو درک می‌کنم.‏
‫باشه، لطفاً یه لیوان آب با یخ برام بیارین.‏
‫اوه، اینجا آب با یخ نداریم.‏
‫اگه توی آب یخ بندازی،‏ ‫دیگه نمی‌تونی مزه آب رو بچشی.‏
‫وای.‏
‫گمونم بخوایم یه‌ذره بیشتر باهم مشورت کنیم.‏
‫ممکنه توی جسپ هم یه قتل بیفته.
‫آره، ممکنه.‏
‫‏- هووو! عالی بود.‏ ‫‏- آره.‏
‫انگار خوشحالی.‏
‫بودن توی جایی که...‏
‫از طمع و مصرف‌گرایی انسان ‫در امان مونده، خوبه.‏
‫و موسیقی...‏
‫بدک نبود.‏
‫اینجا کاملاً هم دست‌ نخورده نیست.‏
‫از بچگی میومدم اینجا کمپ می‌زدم.
‫الان تابستون دیرتر می‌رسه،‏ ‫آب‌ رودها کمتر شده.‏
‫تعجب نمی‌کنم اگه یه روز همش خشک بشه.‏
‫به عنوان یه قبیله،‏ ‫می‌تونیم مراسم شکرگزاری برپا کنیم...‏
‫اما اگه کل دنیا نخوان ‫این وضعیت تغییر کنه...‏
‫زیاد فرقی ایجاد نمی‌کنه.‏
‫به‌نظر این آدم‌ها درک می‌کنن.‏
‫شاید نجات انسان‌ها ‫اصلاً معنایی نداشته باشه.‏
‫اگه مردمم همه‌شون رو بکشن،‏ ‫نابود می‌شن...‏
‫ولی اگه انسان‌ها رو نکشیم...‏
‫سیاره رو نابود می‌کنن،‏ ‫و در هرحال می‌میرن...‏
‫و تمام چیزهای زیبایی که ‫روی این سیاره‌ست...‏
‫همراهشون نابود می‌شه.‏
‫با عقل جور در نمیاد.‏
‫آخه چطور ممکنه یه لباس رو ‫به خشکشویی تحویل بدم...‏
‫و هیچی ازش یادم نیاد؟
‫عجیبه، مخصوصاً واسه تو.‏
‫آره، تو حافظه‌ت خیلی خوبه.‏
‫همیشه یادت می‌مونه، من علفم رو کجا قایم می‌کنم.
‫می‌بینم یکی با اینکه دوباره توی بیسبال باخته...‏
‫بازم خوب می‌خنده.‏
‫هنوزم دارم بازی می‌کنم.‏ ‫البته این یه بازی دیگه‌ست.‏‎
‫هردو می‌تونیم برنده بشیم.‏
‫ببخشید...‏
‫قرار بود مسخره به‌نظر برسه،‏ ‫ولی اینطور نشد...‏
‫و منم بهت مشکوک شدم.‏
‫گمونم بخوام یه کارت شناسایی ازت ببینم.‏
‫به این می‌گن یه راه هوشمندانه ‫واسه فهمیدن اسم من.‏
‫الیوت هستم.‏
‫یه کارت شناسایی ‫از محل کارم باهامه.‏
‫‏- محل کار؟ ‫‏- آره.‏
‫انگار خیلی بزرگسالی.‏
‫مدرک باستان‌شناسی گرفتم...‏
‫با این فکر که قراره ایندیانا جونزِ پیشنس بشم.‏
‫فیلمش رو نگاه کردم.‏
‫خب صندوقچه رو پیدا کردی یا نه؟
‫هنوز نه.‏
‫وقتی دنبال یه چیز خاص می‌گردم...‏
‫به این راحتی‌ها تسلیم نمی‌شم.‏
‫صحیح.‏
‫اومدم.‏
‫‏- بانمکه.‏ ‫‏- اون یارو؟ نه.‏
‫نمی‌تونم باهاش قرار بذارم.‏ ‫موهاش از من قشنگ‌تره.‏
‫از مایک هم بدتر شدی.‏
‫اوه، یه چیزی...‏
‫پدر مادرم دارن میان اینجا.‏
‫گرالد و بتانی اومدن اینجا؟
‫فردا تولد بابامه.‏
‫‏- آها.‏ ‫‏- واسه شام میای؟
‫خیلی دوست دارن بیای،‏ ‫و اگه بیای...‏
‫شاید بهشون خوش گذشت ‫و نخواستن زندگی منو درست کنن.‏
‫البته، و واقعاً هم خوش می‌گذره.‏
‫ولی چرا هنوز داری با من حرف می‌زنی؟
‫شرمنده، خانم،‏ ‫تی‌شرت‌هامون تموم شده.‏
‫لعنت.‏
‫‏- از بقیه راجع‌بهت سوال کردم.‏ ‫‏- عالی شد.‏
‫پس خبر داری من یه فاجعه‌ام.‏
‫خبر دارم یه اسکی‌باز حرفه‌ای هستی.‏
‫اون واسه خیلی وقت پیشه.‏
‫اونی که بودی ‫همونی نیست که هستی.‏
‫تو شوخ طبع و باهوشی...‏
‫و بازوی قوی‌ای داری.‏
‫و درضمن خوشگلی.‏
‫راستش، به‌نظرم خیلی خیلی خوشگلی.‏
‫گمونم بهتره بذاری فردا شب شام مهمونت کنم.‏
‫از قبل یه‌جا شام دعوتم...‌‌
‫ولی اگه با دسر موافقی،‏ ‫می‌تونیم بعد شام باهم قرار بذاریم.‏
‫خیلی خب. آها راستی یادت باشه ‫یه رز قرمز هم با خودت بیاری...‏
‫تا بتونم تو رو از...‏
‫بقیۀ پسرایی که دنبالم هستن، جدا کنم.‏
‫خوبه.‏
‫حالا می‌شه واسه این دوستت...‏
‫که بهت گفت با من لاس بزنی...‏
‫یه نوشیدنی بگیرم؟
‫به عنوان حسن‌نیت شهردار ما.‏
‫سلام، میچی گرین هستم،‏ ‫شهردار جسپ.‏
‫خیلی خوشحالم که یه شهردار دیگه ‫به بازدید از شهر اومده.‏
‫از دیدنت خوشحالم، بن.‏
‫خیلی لطف داری.‏
‫این آب از آتش‌سوزی سال 73 به جا مونده.‏
‫دود آتیش روی انباشت برف نشسته...‏
‫و رنگ شفاف درخت کهور رو بهش داده.‏
‫گمونم، آب خودمون خیلی هم عالیه.‏
‫به‌خاطر تبلیغ‌مون ناراحتی.‏
‫ببین، یه‌ذره رقابت واسه جفت‌مون خوبه.‏
‫اگه یه‌ذره بیشتر شهردار بمونی...‏
‫این موضوع رو درک می‌کنی.‏
‫خب، مدتی می‌شه که شهردار هستم...‏
‫و از این چیزا زیاد دیدم.‏
‫حقیقت اینه که،‏ ‫واسه رقابت با ما کارتون سخت‌تره.‏
‫ما بهترین آب دنیا رو داریم...‏
‫و شما هم چندتا معدنچیِ مرده.‏
‫این... خیلی ناراحت‌کننده‌ست.‏
‫ناراحت‌کننده نیست.‏
‫داستان معدنچی‌ها ‫داستان فداکاریه.‏
‫شرمنده، خانم شهردار...‏
‫ولی به فداکاری نمی‌خوره...‏
‫بیشتر می‌خوره فیلم ترسناک باشه.‏
‫مگه نه، بن؟
‫درضمن من اسم دارم.‏ کیت.‏
‫درواقع یه معلم هستم و از دانشگاه کلرادو...‏
‫توی رشتۀ حقوق محیط زیست ‫دکترای حقوق دارم.‏
‫‏- قصد بی‌احترامی نداشتم.‏ ‫‏- چرا داشتی.‏
‫داستان معدنچی‌ها،‏ ‫یه داستان زیباست...‏
‫راجع‌به آدمایی که واسه نجاتِ هم ‫می‌خواستن جون‌شون رو فدا کنن.‏
‫شهر ما، شهر قهرمان‌هاست.‏
‫و اگه اینو قبول نداری، احمقی.‏
‫درضمن،‏ آب‌تون مزۀ گه می‌ده...‏
‫و کدوم خری توی سالاد مرکبات کاکائو می‌ریزه؟
‫حالم به‌هم خورد.‏
‫واسه مشکلات کنترل خشمت ‫کاری از دستم بر نمیاد، ولی...‏
‫هزینۀ سالاد رو ازتون نمی‌گیریم.‏
‫تو نبودی که می‌گفت «احتمالاً آدم خوبیه»؟
‫گور باباش.‏ ‫بیا بریم.‏
‫عجب عوضی‌ای.‏
‫آخ. نه.‏
‫‏60 ثانیه مونده.‏
‫گلبرگ‌ها رو بده.‏
‫- بگو که واقعاً بیسیمه.‏ ‫- واقعاً بیسیمه.‏
‫باشه، حرفت رو باور می‌کنم.‏ ‫مجبورم باور کنم.‏
‫ممنون.‏ ازت ممنونم.‏
‫ممنونم که همه‌مون ‌رو نجات دادی.‏
‫قابلی نداشت.‏
‫این سیگنال به مردمم می‌گه...‏
‫نیان و همه رو نکشن.‏
‫واسه 50 سال.‏
‫چی؟
‫بعد از اینکه تو پیر شدی و مردی،‏ ‫اون‌موقع مردمم میان...‏
‫و باقی انسان‌ها رو نابود می‌کنن.‏
‫‏- چی؟ ‫‏- قابلی نداشت!‏
‫‏50 سال؟
‫هم تو زنده می‌مونی،‏ ‫هم بعدش سیاره زنده می‌مونه.‏
‫‏- من یه نابغه‌م.‏ ‫‏- نه. باید خاموشش کنیم!‏
‫‏10 ثانیه مونده.‏
‫باید مردمم بیان ‫و گاومیش‌ها رو نجات بدن.‏
‫‏- آخ، دردم گرفت!‏ ‫‏- ببخشید.‏
‫نه!‏
‫خردش می‌کنم!‏
‫دروغ‌گو! نه!‏
‫آخرین فرصت بود.
‫این آخرین فرصت‌مون بود.‏
‫حالا خودت هم قراره بمیری.‏
‫گمونم باید یه راه چارۀ دیگه پیدا کنی.‏
‫آخه چرا برات مهمه؟
‫دچار عصبانیت شدم.‏
‫خیلی قبل‌تر از اومدن اونا تو می‌میری!‏
‫چطور هنوز این قضیه رو درک نکردی؟
‫موضوع فقط من نیستم.‏
‫بقیۀ کسایی که واسه من مهم‌اَن، چی می‌شن؟
‫دارسی خودش سال‌ها قبل‌تر از تو می‌میره.‏
‫باید یه راه چاره پیدا کنی.‏
‫از فرط عصبانیت دارم راه می‌رم!‏
‫اگه پیغام دستگاه من به مقصد می‌رسید...‏
‫‏50 سال وقت داشتیم یه چاره پیدا کنیم.‏
‫ولی الان اگه شانس بیاریم ‫‏50 روز وقت داریم.‏
‫نه، اونجوری تو 50 سال وقت داشتی ‫که دست رو دست بذاری!‏
‫می‌دونم تا پای من وسط نباشه ‫مردن بقیه برات مهم نیست.‏
‫پس حدس بزن چی شده.‏ ‫دوباره موضوع مرگ منه.‏
‫لعنتی، لروی زنگ زده.‏
‫سلام، لروی.‏
‫آروم باش.‏ چی شده؟
‫سلام، سانی.‏ ‫کمک رسید.‏
‫هی، هری اومده.‏
‫اون دکتره.‏ ‫همه‌چی درست می‌شه.‏
‫خودم از پسش بر میام.‏
‫خیلی خب، سانی،‏ ‫منو نگاه کن.‏
‫خیلی خب، نفس عمیق بکش.‏
‫خوبه.‏
‫آروم باش.‏
‫آه...‏
‫‏- سلام، عزیزم.‏ ‫‏- سلام، بابا.‏
‫‏- اوه!‏ ‫‏- عزیزم!‏
‫نگاش کن، عزیز من.‏
‫عاشق اعتماد به نفستم.‏
‫از پوشیدن هیچ لباسی ترس نداری، مگه نه؟
‫خیلی خب.‏
‫دلم برات تنگ شده بود.‏
‫خب، این مدت اینجا بودم...‏ ‫اونم با اعتماد به نفس.‏
‫بس کن.‏
‫از دیدنت خوشحالم، عزیزم.‏
‫حالت چطوره؟
‫خوبم.‏ ‫تولدت مبارک باشه، بابا.‏
‫عصر بخیر.‏
‫میزتون آماده‌ست.‏ ‫ممکنه با من بیاین؟
‫‏- اول شما.‏ ‫‏- ممنون.‏
‫خوبه، ولی مهمترین سواله اینه که...‏
‫کدوم رو از همه بیشتر دوست داری؟
‫مشخصاً فیلم «جنگجویان رؤیا»‏.‏
‫نمادین‌ترین فردیِ تاریخ بود.‏
‫‏«به برنامه خوش‌اومدی، هرزه!‏»‏
‫باورم نمی‌شه، با یکی سر قراره.‏
‫انقدر بهش گفتم،‏ ‫تا بالاخره اتفاق افتاد.‏
‫خودت رو واسطۀ ازدواج تصور می‌کنی؟
‫نمی‌دونم، شاید.‏
‫‏- خوب شد گفتی.‏ ‫‏- اوه، واسۀ دارسی...‏
‫خیلی خب، سانی.‏
‫سرش اومد بیرون،‏ ‫ولی باز برگشت داخل.‏
‫‏- حالا می‌خوام...‏ ‫‏- دچار دُش‏زایی شده.‏
‫‏- این بده؟ ‫‏- می‌تونم درستش کنم.‏
‫چون ماه پیش، کل آخر هفته رو...‏
‫مشغول تماشای ویدیوی تولدِ ‫انسان توی یوتیوب بودم.‏
‫‏- نه.‏ ‫‏- همچنین ویدیوی یه میمون که...‏
‫توی سینک یه اردک رو حموم می‌کرد.‏
‫بذار فکر کنم.‏
‫آستا، بذار دکتر کارشو بکنه.‏
‫چیزی نیست.‏ ‫بیا اینجا.‏
‫شما دوتا کمک کنین...‏
‫پاهای سانی رو موازی با شکمش ‫بالا نگه داریم.‏
‫آستا، دستتت رو بذار بالای شکمش...‏
‫روی جناح جلویی جنین...‏
‫و روی یک حرکت جانبیِ رو به پایین...‏
‫به نرمی فشار مورب وارد کن.‏
‫ما رو سابسکرایب و ویدیو رو لایک کنین.‏
‫من چی؟ ‫من چی‌کار کنم؟
‫فقط دستش رو نگه‌دار.‏
‫خیلی خب.‏ ‫چیزی نیست، عزیزم.‏
‫سانی، باید یه فشار محکم بدی.‏
‫هری، وقتی آماده بودی بهم بگو.‏
‫آماده‌ام.‏
‫خب، با شمارۀ سه، سانی.‏
‫یک، دو، سه،‏ ‫زور بزن.‏
‫اینم از لروی کوچولو.‏
‫گونۀ ما هیچ‌وقت برای تولد نوزاد ‫اینطوری کنارهم جمع نمی‌شن...‏
‫و ما هرگز به یه نوزاد دست نمی‌زنیم.‏
‫وقتی پوستۀ تخم می‌شکنه ‫و نوزاد متولد می‌شه...‏
‫تراوش سولفوریک سمی ازش منتشر می‌شه.‏
‫باید این بندناف رو مهر و موم کنیم.‏
‫توی این پوست آهو بپیچش.‏
‫بذارش توی یه جعبۀ سرو ‫و بعد بذارش توی خونه.‏
‫دلیل این کار اینه که...‏
‫بچه زیاد از خونه دور نشه...‏
‫یا خیلی ازش دور نمونه.‏
‫کارت بد نبود، عجیب غریب.‏
‫خب، گوش کن،‏ ‫دیگه صحبت راجع‌به من کافیه...‏
‫حالا نوبت توئه.‏
‫بگو ببینم، چی شد از واشنگتن اومدی پیشنس؟
‫هه. می‌دونی چیه؟
‫با حرف زدن راجع‌به تو مشکلی ندارم.‏
‫نه، جدی می‌گم.‏
‫این موضوع اونقدرا هم جالب توجه نیست.‏
‫تا حالا به اون برگر فروشی پایین دریاچه رفتی؟
‫همبرگرهاشون اندازه کلۀ آدمه.‏
‫بی‌خیال، مطمئنم تو یکی از ‫جالب توجه‌ترین مردهای شهر...‏
‫از لحاظ آسیب‌شناسی هستی.‏
‫‏- اوه، وای.‏ ‫‏- می‌خوام سرگذشتت رو بدونم.‏
‫اوه، خطرناکه؟
‫مثلاً...‏ اگه بهم بگی ‫بعد مجبوری منو بکشی.‏
‫پس می‌خوای بدونی ‫چرا از واشنگتن اومدم اینجا؟
‫‏- اوهوم.‏ ‫‏- خیلی خب.‏
‫باشه بهت می‌گم.‏
‫امـم...‏
‫یه پلیس بودم ‫و یه اشتباهی مرتکب شدم...‏‏
‫و باعث شد بهترین دوستم بمیره.‏
‫منم پدر مریضم رو آوردم اینجا...‏
‫توی این شهر آشغال ‫وسط ناکجاآباد...‏
‫و پر از آدمایی که...‏
‫هنوز نمی‌دونن ‫ارزش واقعی یه‌نفر رو بشناسن.‏
‫شب خوش.‏
‫وای نه.‏ ‫ببخشید.‏
‫واقعاً بگو حالت چطوره، عزیزم؟
‫‏- خوبی؟ ‫‏- عالی‌ام.‏
‫خوشحالم.‏
‫اوضاعم خیلی خوبه.‏ ‫راستش زیادی خوبه.‏
‫چون، من و مادرت داشتیم می‌گفتیم...‏
‫توی پارک‌سیتی کلی خونۀ خوب پیدا می‌شه...‏
‫همینطور کلی مرد خوب.‏
‫اهل بیرون رفتن.‏ ‫خوشت میاد.‏
‫می‌دونی که هر کاری بخوای بکنی ازت بر میاد.
‫فقط کافیه روش تمرکز کنی.‏
‫یادته چقدر پرتلاش بود؟ ‫حتی از همون بچگی.‏
‫اون دفعه رو یادته که توی تلویزیون...‏
‫اون یارو رو دید که بدون افتادن چیزی...‏
‫رومیزی رو از روی میز کشید؟ ‫یادته؟
‫دخترمون خیلی مصمم بود.‏ ‫همینطور تمرین کرد و تمرین کرد.‏
‫مثل شعبده‌بازها لباس می‌پوشید.‏ ‫یه کلاه داشت...‏
‫و بالاخره موفق شد اون حقه رو اجرا کنه.‏
‫خیلی به خودش افتخار می‌کرد.‏
‫می‌دونی عزیزم،‏ ‫یه رفیق دارم به اسم بیل...‏
‫تو کار خرید و فروش املاکه.‏
‫شاید بتونه یه چیزی واسه تو جور کنه.‏
‫♪ آهنگ Get Me Away From Here, I'm Dying ♪ ‫♪ از ‌‌Belle and Sebastian ♪
‫گوش می‌کنی چی می‌گیم؟
‫کارت خوب بود.‏
‫از زمان تولد جی ‫خیل بچه دستم گرفتم...‏
‫ولی اینجوری انجام دادنش،‏ ‫همه کنار هم...‏
‫همه کنار اون بچه...‏
‫نمی‌دونم.‏
‫هیچ‌وقت قرار نیست مادر جی باشم ‫ولی یه روزی...‏
‫کاش حداقل بتونم ‫یکی از افراد توی اتاق باشم.‏
‫اون موقع که توی اون یخچال...‏
‫فهمیدی من کی‌ام رو یادته؟
‫‏آره.‏ ‫چطور ممکنه یادم بره؟
‫دستم رو تا آرنج کرده بودم تو قفسۀ سینه‌ت.‏
‫بهت گفتم به‌خاطر سپردن جی برای فرزندخوندگی...‏
‫احساس گناه نکن...‏
‫چونکه ما بچه‌هامون رو به ‫دشت یخ و طوفان می‌فرستیم‏.‏
‫گمونم، الان درک می‌کنم...‏
‫چرا احساس گناه می‌کنی.‏
‫بچه‌ها.‏
‫نسل به نسل...‏
‫مشکلات زمین ‫به اون‌ها منتقل می‌شه.‏
‫توی سیارۀ من ‫بچه‌ها خودکفا هستن...‏
‫و فقط به کمک غریزه ‫زنده می‌مونن.‏
‫بچه‌های انسان همه‌چیز رو...‏
‫از انسان‌های اطراف‌شون یاد می‌گیرن.‏
‫بدون راهنمایی و پرورش پدرمادرهاشون...‏
‫اون بچه‌ها گم می‌شن.‏
‫بدون کمک مردم جامعه...‏
‫انسان‌ها تنها می‌شن...‏
‫و هنگام مشکلات ‫کسی نیست بهشون کمک کنه.‏
‫اما هنوز امید هست.‏
‫کسایی هستن که می‌تونن ‫قدرت‌شون رو به دست بیارن.‏
‫وقتی مردم شرایط ناهنجاری رو تجربه می‌کنن...‏
‫دوست‌هاشون بهشون می‌گن ‫این شرایط طبیعیه...‏
‫مسئلۀ خاصی نیست،‏ ‫و در حقیقت غالباً به این دلیله که...‏
‫توسط افراد بیگانه ربوده شدن.‏
‫متوجه شدم انسان‌هایی هستن که...‏
‫بهشون آموزش داده شده ‫که زمین چقدر با ارزشه.‏
‫ولی برای نجات‌شون کافی نیست.‏
‫ولی اگه اونا نتونن نجات‌شون بدن،‏ ‫کی می‌تونه؟
‫گمونم شروع درستی نداشتیم.‏
‫از فانوس دریایی چی می‌دونی، ایثن؟
‫یه تابستون توی سواحل پرتغال ‫داخل یه فانوس دریایی...‏
‫آموزش‌کار انجام دادم.‏ ‫سخت بود.‏
‫فانوس دریایی نماد ‫هدایت، قدرت و حقیقته.‏
‫همون چیزی که بهش علاقه دارم...‏ ‫حقیقت.‏
‫می‌دونم خیلی شرایط راحتی نداشتی...‏
‫ولی همۀ این کارها رو انجام دادیم،‏ ‫چون تا حدی...‏
‫برای هم‌نوع‌هات احترام زیادی قائلم.‏
‫اهالی میدوِست؟
‫تو خیلی دوست داشتنی هستی، ایثن.‏
‫شکل واقعی‌ت رو نشونم بده.‏
‫‏- داری بهش نگاه می‌کنی.‏ ‫‏- من حقیقت رو می‌دونم.‏
‫من و پدرم فانوس دریایی شما رو دیدیم...‏
‫و همه با پدرم ‫مثل دیوونه‌ها رفتار کردن.‏
‫واسه همین اون جون خودش رو گرفت.‏
‫ولی من به تکامل رسیدم.‏ ‫ما از طریق درد به تکامل می‌رسیم.‏
‫گفتم شاید اینجوری ‫مجبور بشی خودتو عوض کنی.‏
‫دستم!‏
‫تو دکتری. خوبش کن.‏
‫‏- چی شده؟ ‫‏- یه سیگنال دریافت کردیم.‏
‫خطوط رمزگذاری شده‌ست،‏ ‫ولی مشخصاتش بیگانه‌ست.‏
‫آه، خاموشش کن.‏ ‫خاموشش کن.‏
‫داشتم خواب خیلی خوبی می‌دیدم.‏
‫توی خواب با ستاره دریایی ‫و صدف تری‌سام داشتم.‏
‫داره یه سیگنال دریافت می‌کنه...‏
‫به زبون من.‏
‫جدی؟ ‫چی نوشته؟
‫یه شماره تلفنه...‏
‫از نیویورک.‏
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.