‫آنچه در «شهروند بیگانه» گذشت...
‫- چی کار می‌کنی؟ ‫- ببخشید.
‫- من متأهلم. ‫- ببخشید.
‫توپت رو پس نمی‌دیم.
‫یه جایی قایمش کردم که هیچ‌وقت پیداش نمی‌‌کنی.
‫مورفی کجاست؟
‫«اگه می‌خواین سگ‌تون رو ببینین...
‫توپ‌ من رو پس بدین.»
‫توپ!
‫کی برش داشته؟
‫الان یه سیگنال دریافت کردیم...
‫خطوط رمزگذاری شده‌ست،‏ ‫ولی مشخصاتش برای بیگانه‌‌هاست.‏
‫جدی؟ ‫چی می‌گه؟
‫یه شماره تلفنه...
‫از نیویورک.
‫پیتزا دملیو، خیابون سوم شرقی.
‫وسایلت رو جمع کن. ‫می‌ریم نیویورک.
‫باز کن، منم.
‫هری.
‫- سم؟ ‫- دیگه‌ نمی‌تونم به این کار ادامه بدم.
‫کنترل شرایط از دست‌مون در رفته.
‫خیلی خب، آروم باش. ‫چی... چی شده؟
‫[شش ماه قبل] ‫چیزی که شده اینه.
‫قراره این تهدیدی چیزی باشه؟
‫همین چیزا رو برای منم فرستادن...
‫عکس‌های ایزابل و لایزا.
‫وقتی به اون خیریه در نیویورک رفتیم...
‫گفتن پول برای کلینیک‌ـه...
‫اسمش رو گذاشتن کمک مالی.
‫خب، این دیگه‌ شبیه ‫کمک مالی نیست، هری.
‫- خب، باید آروم بشی. ‫- آروم باشم؟ نمی‌تونم آروم باشم!
‫دارن خانواده‌هامون رو تهدید می‌کنن!
‫باید بریم پیش پلیس.
‫چی بهشون بگیم اونوقت؟
‫هر چیزی که بگی ممکنه ‫خودمون رو هم گرفتار کنه.
‫همین رو می‌خوای؟
‫ما هیچ مدرک محکمی نداریم.
‫- مدارک پزشکی رو داریم. ‫- اون کافی نیست.
‫بدون نقشه و برنامۀ درست ‫نمی‌تونیم با این آدم‌ها در بیفتیم.
‫خیلی خب.
‫تو بازم سوابق رو برای من بیار...
‫منم سعی می‌کنم که مدرک پیدا کنم.
‫فقط چند ماه بهم فرصت بده، باشه؟
‫سم، قول می‌دم.
‫دو ماه.
‫سم هاجز الان اینجا بود.
‫داره تهدید می‌کنه که می‌ره پیش پلیس.
‫خب می‌خوای من چی کار کنم؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫«بمب بزرگ شهردار بن»
‫مرد.
‫«تماشای نمایشنامۀ روز خانوادۀ بن هاثورن...
‫این حس رو به آدم می‌ده که تو معدن ایستاده...
‫و یه دینامیت روشن شده رو دستش گرفته...
‫و ثانیه‌شماری می‌کنه که زودتر تموم بشه‌.»
‫من روزنامۀ «پیشنس پست» رو نمی‌خونم...
‫هیچ‌کس دیگه هم‌ نمی‌خونه، ‫چون یه کاغذپارۀ آشغال بیشتر نیست.
‫آره، خب شاید هیچ‌کس دیگه‌ نمی‌خونه...
‫چون هر چی چاپ شده اینجا تو دفتر توئه.
‫حق این شهر حقیقته...
‫نه دروغ‌های یه دختری ‫که باهاش هم‌مدرسه‌ای بودم...
‫و چون جدول ضرب رو خوب بلدم ازم متنفره.
‫6 ضربدر 5 می‌شه 30. ‫هنوزم واردم.
‫آره، هنوز واردی.
‫ولی شاید بد نباشه بیشتر بخونی.
‫اینو ببین.
‫«جسپ» می‌خواد یه ‫استراحتگاه پنج‌ستاره بسازه...
‫- که گردشگری‌ش رو رونق بده. ‫- عالیه.
‫از شهردارشون با استفراغ کردن تو رستوران...
‫پنج‌ستا‌ر‌ه‌شون انتقام می‌گیرم.
‫خب، مرد، اگه زودتر رستوران تو بشه ‫لازم نیست این کار رو بکنی.
‫منظورم اینه که سازندۀ استراحتگاه ‫هنوز داره دنبال جای مناسب می‌گرده.
‫کی گفته که حتماً باید در جسپ باشه؟
‫اون ملک «گریدی» بالای کوه...
‫خودش داره التماس می‌کنه که ساخته بشه.
‫یه استراحتگاه؟
‫می‌تونه یه راه عالی برای ‫رونق گردشگری باشه...
‫یه مقدار پول وارد شهر بشه.
‫دقیقاً. گردشگر بیشتر، درآمد بیشتر.
‫بالاخره می‌تونم از اون سرخ‌کُن‌هایِ ‫بدون نیاز به روغن برای اتاق استراحت بگیرم.
‫سلامتی ثروته. ‫منظورم رو که می‌فهمی؟
‫آره، من... از مردم نظرسنجی می‌کنم...
‫ببینیم این ایده به دل مردم می‌شینه یا نه.
‫می‌دونی چیه؟
‫- فکر خیلی خوبیه. ‫- آره.
‫و باید یه بنر هم سفارش بدی...
‫که در آسمون کل ایالت نمایش داده بشه...
‫و نوشته باشه: «لطفاً ایدۀ استراحتگاه ما رو بدزدین.»
‫به‌نظرم بدون طعنه هم می‌شد حرفت رو بزنی.
‫ببین، ببخشید، باشه؟ ‫واسه خستگی‌مه.
‫کلیتوس تو فازِ پریدن روی همه چیزه.
‫اینکه نذارم کیلتوس ترتیبِ ‫صندلی راحتی‌ـم رو بده...
‫دیشب نصف وقتم رو گرفت.
‫حالا که حرفش پیش اومد، تو چیزی درمورد...
‫پاک کردن لکه‌ها از ‫کوسن‌های مبل می‌دونی؟
‫منظورم از اون لکه‌های ناجوره.
‫نه، تو می‌دونی چه‌جوری باید ‫تصویرهای حال‌به‌هم‌زن رو...
‫از ذهنم پاک کنم؟
‫نه.
‫ایدۀ استراحتگاه رو به هیچ‌کس نگو.
‫مهم نیست چه لباسی بپوشی.
‫وقتی اون آدم فضایی رو ببینی در هر صورت بازم...
‫اون پوست آدمیزاد تنته.
‫حسودیت می‌شه چون من یه بیگانۀ دیگه...
‫پیدا کردم که از مردم منه، ‫از خانوادۀ واقعی‌‍ـم.
‫تو فقط یک عموزادۀ دوری ‫که در یه خونۀ سیّار زندگی می‌کنه.
‫هی، عموزاده‌ها هم خانواده واقعی‌ان.
‫لااقل من از اون خوک زمینیِ خنگ...
‫که کنارت نشسته، بیشتر خانواده حساب‌‌ می‌‌شم.
‫در مورد این هیولا چیز بد نگو.
‫وقتی بهش غذا می‌دم، ‫خوشحال می‌شه!
‫ولی وقتی به تو میگو می‌دم، ‫تو فقط غر می‌زنی.
‫من فقط گفتم...
‫«می‌شه با لبخند بهم میگو بدی؟»
‫کرکره‌ها رو بکش.
‫ابرِ طوفانی و سیاه اومد.
‫- هاهاها! ‫- گه بخور، لجن‌خوار.
‫پروازمون امشبه...
‫ولی تمام اعتبار کارت‌هام رو استفاده کردم...
‫پس قبل ازینکه بریم زیاد غذا بخور ‫چون پول واسه غذا نداریم.
‫پول که مشکلی نیست.
‫می‌تونیم از ساکِ پول، یه مقدار پول برداریم.
‫باشه، حتماً.
‫چی...
‫از کجا این همه پول آوردی؟
‫رو خونه بود.
‫یه بن تخفیف واسه...
‫خرید «ساندی» در بستنی فروشیِ ‫خانم هلو هم هست.
‫می‌دونی این خانم هلو رو ‫کجا می‌تونم پیداش کنم؟
‫هری، روی خونه‌ها ساک پر از پول نیست.
‫این چیه؟
‫یا خدا!
‫سم و هری وندراسپیگل واقعی‌ان.
‫همون دختره‌ست که بچه‌‎مه.
‫قبل از اینکه موهاش سبز بشه‌.
‫ببین، سم برای هری یادداشت نوشته.
‫«هری، بر علیه شرکت گالون/پاول...
‫مدارک بیشتر می‌خواستی.
‫این مدارک. بهم زنگ بزن.»
‫اینا سوابق پزشکی سم‌ان.
‫اینجا چی کار میکنن؟
‫اینو ته ساک ندیدی؟
‫حواسم با بن تخفیف پرت شد.
‫«گالون/پاول» دیگه چه کوفتیه؟
‫خب، مردم که انقدر پول نقد با ‫خودشون اینور و اونور نمی‌کنن.
‫و... و اگه هم بکنن واسه اینه که دزدیدنش...
‫یا واسه یه کار غیرقانونی بهشون پول دادن‌.
‫اون مرد بدی بود.
‫آره.
‫هری واقعی سم رو کشت، پس شاید...
‫«گالون/پاول» یه جوری پشت قتلش بوده؟
‫ولی چرا کسی باید بخواد سم رو بکشه؟
‫و چرا سم سوابق پزشکیش رو به هری داده؟
‫و تو چرا سگ داری؟
‫الان دیگه آدم سگ‌دوستی هستم.
‫الان داشتم گزارش تماس‌ها رو نگاه می‌کردم.
‫می‌دونستین چند وقت پیش سه تماس مختلف...
‫درمورد شهاب سنگ داشتیم؟
‫آره، فکر می‌کنم می‌دونم ‫از این به چی می‌خوای برسی...
‫و خوشم نمیاد.
‫قربان، فقط فکر می‌کنم باید اینکه شاید...
‫شهاب سنگ نبوده رو هم در نظر بگیریم.
‫- شاید یه سـ... ‫- معاون، نه.
‫- فیـ... ‫- لطفاً به زبون نیارش. لطفاً.
‫- سفینه بوده. ‫- لعنت!
‫مثلاً تو باید مأمور قانون باشی.
‫قربان، یه حس خیلی قوی...
‫ته دلم در این مورد دارم، ‫و شما همیشه بهم می‌گفتین...
‫باید به دلم اعتماد کنم.
‫معاون، ببین، من موجوداتِ ‫رازآلود رو دوست دارم، خب؟
‫جداً دوست دارم.
‫خب، به جز پری دریایی‌ها.
‫می‌دونی، واسه خودشون ‫روی صخره‌ها لم می‌دن...
‫مغرور و خودشیفته...
‫انتظار دارن که ما بریم دعوت‌شون ‫کنیم که باهامون قرار بذارن؟
‫منظورم اینه که چرا انقدر پُر فیس و افاده؟
‫یعنی وقتی نصف بدن‌شون ماهی‌ـه...
‫کل وجودشون بوی ماهی می‌ده دیگه، متوجهی؟
‫- چه چندش! ‫- ببین، اینجوریه که می‌گم...
‫می‌خوای دنبال آدم فضایی باشی؟ ‫اشکال نداره.
‫در وقت خودت انجامش می‌دی، نه وقت من.
‫بله، قربان.
‫♪ ما با بیش‌ترین سرعتی که می‌تونیم می‌دویم... ♪
‫♪ دست همدیگه‌ رو ول نمی‌کنیم... ♪
‫♪ سعی ‌می‌کنیم به دل شب فرار کنیم... ♪
‫♪ و بعد تو دست‌هات دور من گره می‌کنی... ♪
‫♪ و زمین می‌خوریم و تو می‌گی... ♪
‫♪ فکر می‌کنم حالا دیگه تنهاییم... ♪
‫♪ به‌نظر کسی دوروبَرمون نیست... ♪
‫♪ فکر می‌کنم حالا دیگه تنهاییم... ♪
‫♪ تنها صدایی که به گوش می‌رسه ‫صدای تپش قلب‌هامونه ♪
‫- ممنون، اد. ‫- وای. چه آهنگ قشنگی.
‫بیا اینجا. ‫چی می‌خوای؟
‫یه چیزی می‌خوای که سینه رو بسوزنه...
‫یا گلو رو؟
‫در واقع، واسه یه کار مربوط به شهرداری اومدم.
‫واسه فردا صبح یکی از اون ‫موتور چهارچرخ‌ها رو قرض می‌خوام.
‫به‌نظر که مربوط به شهرداری نمیاد.
‫برای چه کاری؟
‫خب، باید سایت...
‫پیشنس رو به‌روزرسانی کنم.
‫می‌خوام از ملک گریدی چند تا عکس بگیرم.
‫باشه، عالیه.
‫خب، من فردا سرکار نیستم، می‌تونم ببرمت.
‫نه.
‫نه، نه. لازم نیست.
‫می‌دونی که، ترجیح می‌دم تنهایی برم.
‫می‌دونی، من یه... گرگ تنهام.
‫مثل همون هفت سالگیت که با سه‌چرخه‌ت...
‫مستقیم رفتی تو دریاچه؟
‫تو منو از تپه هل دادی پایین.
‫اگه تونستی این داستان رو تو دادگاه ثابت کن.
‫به هر حال... فروشگاه تجهیزات گردشگری...
‫فقط یه موتور داره...
‫که حتماً راننده‌ش باید بیمه شده باشه‌.
‫و از اونجایی که انقدر احمق بودن‌ که...
‫رفیقت رو بیمه کنن، من باید ببرمت.
‫پس ساعت 10 بیام دنبالت خوبه؟
‫باشه.
‫سلام؟
‫چی؟
‫می‌دونم خونه‌ای.
‫اون چیز رو اینجا...
‫پیش من نذار... دارم مطالعه می‌کنم.
‫سلام.
‫این یه حمله به خونه حساب می‌شه!
‫چرا تنهایی؟ ‫اونکه به‌جای مغز گُه تو سرشه کو؟
‫طلاق گرفتین؟
‫طلاق برخلاف دین منه...
‫مگه اینکه مرد طلاق خواسته باشه...
‫که واسه همین من هیچ‌وقت ازدواج نمی‌کنم.
‫خبر خوبی واسه تمام مردهای دنیاست.
‫می‌بینم که با شرایط من موافقت کردی.
‫تو توپم رو بهم می‌دی ‫و من سگت رو بهت پس می‌دم.
‫یه داستان بامزه در مورد توپ...
‫راستش خیلی بامزه‌ست.
‫چرا احساس می‌کنم قرار نیست بامزه باشه؟
‫خب، می‌دونی که مکس...
‫توپ رو از تو دزدید.
‫منم از مکس دزدیدمش.
‫و بعدش یکی هم از من دزدیدش.
‫خیلی خنده‌دار نیست؟
‫چی؟ ‫کی از تو دزدید‌ش؟
‫احتمالاً دولت. ‫باورنکردنیه، نه؟
‫یه روزی به این داستان میخندی.
‫حالا دیگه سگ رو می‌برم.
‫نه! ‫نمی‌تونی سگ رو ببری!
‫هی، بذارم... منو بذار زمین.
‫- وای نه. ‫- آره!
‫آره، باید از کاری...
‫که قراره باهات بکنم، بترسی.
‫اون توپ غیر از اینکه باعث ‫مو درآوردن بدن دوست گوزوت...
‫خیلی قابلیت‌های دیگه هم داره.
‫می‌تونم انرژی توپ رو کنترل کنم.
‫می‌تونم پشت و روت کنم!
‫و بعدش با بدن...
‫- پشت و رو شده‌ت می‌ری مدرسه! ‫- هری.
‫روتو کن اینور، خنگ.
‫برو ببینم! نه!
‫وای! چهل و دو!
‫من... من...
‫نمی‌تونم ببینم. می‌تونم... ‫تو... تویی، عموزاده؟
‫آره، خودمم. ‫من اینجام.
‫- تو خوب میشی. ‫- نه.
‫وقت رفتنم رسیده.
‫من... زندگی خوبی داشتم.
‫قبل اینکه سگ رو بذاری اونجا...
‫پیش من باید بهش غذا می‌دادی.
‫نه، تو... نباید بمیری!
‫ببخشید که گفتم تو خانواده‌م حساب نمی‌شی.
‫واسه اینکه مدام ازم می‌خواستی برنامه‌های...
‫بهسازی خونه‌ها رو تماشا کنیم عصبانیم کرده بودی.
‫تو در آب زندگی می‌کنی.
‫منظورم اینه که آخه میز صبحونۀ ‫توکار به چه درد تو می‌خوره؟
‫ببخشید!
‫اشکال نداره.
‫تو الان در نیویورک خانوادۀ...
‫واقعی داری.
‫برو.
‫بیگانه‌ت رو پیدا کن...
‫به‌خاطر من.
‫هیچ‌وقت فراموشت نمی‌کنم.
‫مرگ شرافتمندانه‌ای بود.
‫زندگی من رو با خوردنِ...
‫جسد من گرامی بدار.
‫با سس کره...
‫و یه... یه شراب خوب مثل شاردونی.
‫چهل و دو.
‫نه!
‫نه! چهل و دو!
‫نه!
‫نباید بمیری!
‫باهام بمون!
‫نفس بکش، لعنتی!
‫♪ آهنگ Dearest ♪ ‫♪ از Bee Gees ♪
‫♪ آهنگ Wild Boy ♪ ‫♪ از Snotty Nose Rez Kids ♪
‫حرف نداره!
‫خیلی مزخرفه. ‫اینجا آدم زیاده.
‫آخرین جزیره‌ای که این ‫همه آدم روش بود...
‫آتلانتیس بود که اونم عاقبت خوشی نداشت.
‫اون مرد خیلی کبوتر داره...
‫و به هیچ کدوم‌شون هم قلاده و افسار نبسته.
‫خب، هتل این طرفیه. ‫ازم دور نشو.
‫این یه شوخی ناجوره.
‫برای پیدا کردن تنها بیگانۀ ‫شبیه خودم روی زمین...
‫باید از وسط این دریای بشریت عبور کنم.
‫اگه یه توپ فضایی داشتم...
‫می‌تونستم همه‌شون رو تبدیل به سنگ کنم...
‫که دیگه انقدر اینجوری به من نخورن...
‫یا لااقل یه کاری کنم که کمتر بو بدن.
‫آستا، چرا این شهر بوی...
‫همه چیز رو همزمان باهم داره؟
‫تو که آستا نیستی!
‫تو... آستا!
‫آستا!
‫- آستا! ‫- بیا اینجا ببینم!
‫بهت گفتم دور نشو.
‫ببخشید.
‫اشکال نداره.
‫یادم رفته بود این چقدر محشره.
‫واقعاً محشره.
‫آقای گریدی قبلاً می‌ذاشت اینجا تمرین کنم.
‫آره، وقتی بچه بودم بابام میاوردم اینجا.
‫خب، چند تا عکس دیگه‌ بگیر، ‫بعدش می‌ریم بالا...
‫جایی که واقعاً دید عالی داره.
‫بالای بالا؟
‫چه‌جوری بریم اونجا؟
‫کیف می‌کنی.
‫نفر بعد! ‫چی بدم بهتون؟
‫دو برش پپرونی می‌خواستم.
‫همین؟
‫و...
‫ما رو فرستادن اینجا.
‫یه سیگنال دریافت کردیم.
‫این برای شما معنای خاصی داره؟
‫هوم؟
‫شما چیزی می‌خواین؟
‫یه آدم فضایی اینجا زندگی می‌کنه؟
‫یه برش پپرونی واسه من.
‫یه برش سوسیس.
‫به برش پپرونی دیگه هم بدین.
‫به برش سوسیس دیگه هم بدین.
‫حوصلۀ این چیزا رو ندارم. ‫34.51 دلار.
‫یه برش سوسیس دیگه هم اضافه کنین.
‫هری.
‫و اگه دفعۀ قبل که گفتم حرفم رو نشنیدین...
‫با آدم فضایی کار داریم.
‫چند برش پپرونی سفارش دادم؟
‫پول پیتزاتون رو می‌دین...
‫یا می‌رین بیرون.
‫بله، حتماً.
‫بفرما، یه‌کم از پول‌های توکُمد واسه شما.
‫نه! خدای من. آخ!
‫ام... می‌دونین چیه؟
‫بفرمایین، بقیه‌ش باشه.
‫خیلی ممنونم.
‫نمی‌دونستم غذا سفارش دادنم...
‫باید بهت یاد بدم.
‫این حرف نداره.
‫باید بشقاب رو هم بخورم؟
‫- نه. ‫- می‌شه بخورم؟
‫چرب و روغنیه.
‫نمی‌فهمم.
‫همین شماره رو گرفتی دیگه.
‫یه چیزی باید اینجا باشه!
‫شاید شمارۀ کسیه که قبل از پیتزافروشی...
‫صاحب اینجا بوده.
‫اگه اینطوری باشه وظیفۀ ‫قانونی‌شونه بهمون بگن، مگه نه؟
‫چی کار می‌کنی؟
‫گوش می‌دی چی ‌می‌گم؟
‫نوشته «جالوت».
‫از کجا می‌دونی؟
‫چون به زبون فضایی من نوشته شده.
‫بهت گفتم که می‌تونی.
‫این منظره رو ببین.
‫ارزشش رو داشت؟
‫داشت.
‫مرسی.
‫لعنت، حواسم نبود.
‫باید می‌گفتم کیت رو هم بیاری.
‫عاشق این منظره می‌شد.
‫یه چند شبی مکس رو برد پیش مادرش.
‫بنی، تنهای تنها.
‫وایسا حدس بزنم، کارتون و ‫غلات صبحونه واسه صبحونه...
‫کارتون و غلات صبحونه واسه شام.
‫تعریف یه روز بی‌عیب و نقص.
‫و حالا که کیت نیست، لازم نیست...
‫گوزهام رو به‌زور نگه دارم.
‫دوروبَر زن خودت هم نمی‌گوزی...
‫اگه نتونی دوروبَر زنت بگوزی...
‫پس ازدواج کلاً به چه دردی می‌خوره؟
‫آره، خیلی کارها هست که دوروبَر کیت نمی‌کنم.
‫یعنی چی؟
‫نمی‌دونم.
‫بعضی وقت‌ها حس می‌کنم...
‫انگار جلوش نمی‌تونم خودم باشم...
‫کارهایی که دوست دارم رو نمی‌تونم انجام بدم.
‫فکر می‌کردم رابطه‌‌تون خیلی خوبه.
‫اونجوری که اون تعریف می‌کرد، تو خونه‌تون...
‫با دستبند و دیلدوی یخ زده خوش می‌گذرونین.
‫آره، اون...
‫اون‌ها رو به شوخی گفته.
‫نه، شوخی نبود. ‫نه، واقعیه.
‫و حالا تا آخر عمرم باید با دونستن این زندگی کنم.
‫مشکل چیزهای کوچیکه.
‫یه آویز دیواری دارم...
‫که می‌خوام تو هال خونه آویزون کنم...
‫ولی می‌دونم خوشش نمیاد...
‫واسه همین 6 ماهه که تو کمد مونده.
‫این دیگه خیلی مسخره‌ست.
‫اونجا خونۀ تو هم هست، مگه نه؟
‫کاری که می‌خوای رو بکن.
‫اگه خوشش نیومد، مشکل خودشه.
‫به این سادگی‌ها نیست.
‫ای وای!
‫نمی‌دونستم که شرایط اینجوریه...
‫شرایط تو.
‫ببخشید که اون شب بوسیدمت.
‫نباید اون کار رو می‌کردم. ‫کار خیلی مزخرفی کردم.
‫ببخشید.
‫دست خودت که نبود.
‫منظورم اینه که...
‫آخه منو ببین.
‫آره، خیلی خوشگلی.
‫پس ظاهراً «جالوت» یه ‫هنرمند خیابونی معروفه...
‫و کاملاً هم منزوی و گوشه‌گیر‌ه.
‫تو شهر یه سری نقاشی دیواری انجام داده.
‫ولی هربار که یه نقاشی می‌کشه...‏
‫یه شبه روی دیوار ظاهر می‌شه.‏
‫حتی اسم مستعار ‫‏«روح نیویورک» هم بهش دادن.‏
‫با عقل جور در نمیاد.‏
‫روح‌ها اصلاً دست ندارن ‫تا قلم نقاشی دست‌شون بگیرن.‏
‫ریدم!‏
‫کجا؟ کجا؟ کجا؟
‫نه، اینو گوش کن...‏
‫‏«کسی تا حالا جالوت رو ندیده...‏
‫ولی افراد بی‌شماری تلاش کردن اونو ببینن.‏»‏
‫اگه هیچ‌کس اونو نمی‌شناسه،‏ ‫چجوری باید پیداش کنیم؟
‫اون نقاشی برات معنی خاصی نداشت؟
‫نه، ولی فضایی‌ها واسه خوشگلی...‏
‫روی دیوراهای کثیف نقاشی نمی‌کشن.‏
‫هر کاری می‌کنه یه هدفی داره.
‫که چی باشه؟
‫باید تمام نقاشی‌ها رو ببینم.‏
‫اون‌وقت می‌فهمم.‏
‫باشه، بریم سراغ بعدی.‏
‫‏- از این طرف.‏ ‫‏- همم.‏
‫خیلی خب.‏
‫اگر ممکنه یه بار دیگه ‫چیزهایی که دیدین رو توضیح بدین...‏
‫خب، بالا رو نگاه کردم و اونجا...‏
‫داشت از تو آسمون عبور می‌کرد.
‫همه‌چی مرتبه، معاون؟
‫بله، قربان.‏
‫دیشب به خانم پلانکت، دستبرد زدن.
‫داشتم درمورد بشقاب پرنده‌ای ‫که دیدم بهش می‌گفتم.‏
‫حتی ازش فیلم هم دارم.‏
‫معاون.‏
‫‏- معاون.‏ ‫‏- قربان.‏
‫بیا باهم یه صحبتی بکنیم.
‫ببخشید.‏
‫بهش دستبرد زدن؟
‫بله، قربان.‏
‫تفکر عقلانی...‏
‫خانم پلانکت مبنی بر وجود نداشتن فضایی‌ها، ‫مورد دستبرد قرار گرفته.
‫فکر کردی کار پلیسی شوخیه، هان؟
‫فکر کردی بازیه؟ ‫فکر کردی...‏
‫من روی کونم عکس «ویلی ونکا» خالکوبی کردم...‏
‫چون اینجا کارخونۀ شکلات‌سازیه؟
‫به‌‎خدا هرچی بهت می‌گم...‏
‫یه گوشت دره ‫یه گوشت دروازه.‏
‫الان اگه اینجوری بود خیلی هم خوب می‌شد.
‫‏- هی، هی.‏ ‫‏- قربان.‏
‫‏- قربان.‏‎ ‫‏‎‏- وایستا، وایستا.‏
‫وایستا، وایستا، معاون!‏ ‫برو عقب، برو عقب!‏
‫وایستا، وایستا، معاون!‏
‫برو عقب. دارمش.‏‎ ‫بخواب، بخواب!‏
‫لعنت بهت، معاون!‏ ‫گفتم عقب وایستا.‏
‫چرا باید عقب وایستم.؟
‫چون من می‌گم!‏
‫فکر کردی بازیه؟ ‫مردم همینجوری کشته می‌شن.‏
‫تن لشت رو جمع کن.‏ بیا.‏
‫دیگه خسته شدم.‏
‫به‌نظر من هری وندراسپیگل اصلی...‏
‫اینجا توی نیویورک مبلغ زیادی پول...‏
‫از شرکت گالون/پاول دریافت کرده.‏
‫چی؟
‫قرار بود بریم دنبال نقاشی‌های جالوت.‏
‫داریم می‌ریم...‏ ‫فقط 5 دقیقه بهم وقت بده، خب؟
‫سم بوتولینوم که کف خونه بود،‏ ‫کیف پر از پول...‏
‫یادداشتی که سم واسه هری اصلی نوشته بود...‏
‫اگه این شرکت به اون قضایا ربط داره،‏ ‫باید ازش سر در بیارم.‏
‫کم‌کم دارم به هرچی راجع‌به ‫سم می‌دونستم، شک می‌کنم.‏
‫‏- باشه.‏ ‫‏- نه، نه، نه.‏
‫نه، نه.‏ ‫باید خودم تنها برم، باشه؟
‫اگه همۀ اینا به مرگ سم مربوط باشه...‏
‫ممکنه تو رو بشناسن ‫و این خیلی خطرناکه.‏
‫همینجا بمون.‏
‫زود...‏
‫[‏کیک پزی مخصوص نیویورک‏] ‫[بهترین کیک‌های دنیا]
‫زود برمی‌گردم!‏
‫باید جالوت رو پیدا کنم.‏
‫نزدیک‌ترین چیزی که سیاره‌م ‫می‌تونم پیدا کنم، اونه.
‫نمی‌دونم چه مقدار از خود فضایی‌م رو فراموش کردم.‏
‫جالوت هویت واقعی منو به یادم میاره.‏
‫نقاشی‌ها منو به سمتش راهنمایی می‌کنن،‏ ‫همینطور به سمت خودم.‏
‫هری وندراسپیگل.‏
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫حرومزاده.‏
‫هری، اینجا چی ‌کار می‌کنی؟
‫چرا اومدی نیویورک؟
‫به‌نظر این مرد هری رو می‌شناسه، اما چطور؟
‫یه دوسته؟ یه دشمن؟
‫گوش می‌کنی چی می‌گم، عوضی؟
‫دوست نیست.‏
‫دارم قهوه می‌نوشم...‏
‫و پای می‌خورم.‏
‫همم!‏
‫از پای خوشم میاد.‏
‫شبیه کیکه،‏ ‫ولی از غذای واقعی درست شده.‏
‫قرار بود توی کلرادو بمونی...‏
‫و کارت رو انجام بدی.‏
‫پس بذار یه بار دیگه ازت بپرسم،‏ ‫چرا اومدی نیویورک؟
‫می‌خواستم خونۀ «نظم و قانون» رو ببینم.‏
‫فکر کردی شوخیه؟
‫لااقل بگو گزارشات پزشکی رو نابود کردی.‏
‫گزارشات پزشکی رو...‏
‫نابود کردم.‏
‫همینجوری الکی داری می‌گی؟
‫خودت گفتی بگو.‏
‫‏- ولی انجامش دادی؟ ‫‏- خودت که شنیدی.‏
‫خیلی هم بلند گفتم.‏
‫دارم گزارشات پزشکی رو می‌گم.‏
‫آره، بهت گفتم گزارشات پزشکی رو نابود کردم.‏
‫‏- پس انجامش دادی.‏ ‫‏- اصلاً گوش می‌کنی؟
‫گفتمش.‏ ‫تو هم که همینجا نشستی.‏
‫گفتیش نه، انجامش دادی یا نه؟
‫انجام دادم...‏
‫چی رو؟
‫گیج شدم.‏ ‫یه پای دیگه می‌خوام.‏
‫کمکم می‌کنه بهتر فکر کنم.‏
‫روحت هم خبر نداره طرف حسابت کیه.‏
‫داری مرتکب اشتباه بزرگی می‌شی.‏
‫سلام.‏
‫حضور یه مرد خوش‌پوش رو از دست دادی...‏
‫البته با حافظۀ کوتاه.‏
‫خودم شنیدم. داشت راجع‌به ‫گزارشات پزشکی که...‏
‫سم به هری داد حرف می‌زد.‏
‫بفرمایین.‏
‫واسه من پای سفارش دادی؟
‫نه.‏
‫چه حسی داری؟
‫خوب.‏
‫واقعاً خوب.‏
‫راستش یه‌‎ذره احساس سرکش بودن می‌کنم.‏
‫شاید خوشم نمیاد زانوهام ضربه بخوره.‏
‫آقا، زندگی پر از خطر و ماجراجویی چطوره؟
‫ها؟
‫باید جشن بگیریم.‏
‫آره، توی یخچال آبجو دارم.‏
‫یه آبجو...‏ ‫نه یه نصفه دارم.‏
‫گمونم قبلاً باز شده ‫ولی می‌تونیم تقسیمش کنیم.‏
‫اوه.‏
‫دوران دبیرستان ‫توی کمدت علف قایم کردم.‏
‫شاید هنوزم اونجا باشه.‏
‫اونجا الان اتاق مکسه.‏
‫یعنی توی اتاق پسر من علف هست؟
‫امیدوارم.‏
‫دارسی، شوخی می‌کنی دیگه، آره؟
‫نتونستم وارد ساختمون بشم.‏
‫حراست‌شون خیلی خفنه.‏
‫اون یارو تو رو شناخت.‏
‫حتماً واسه اونا کار می‌کنی.‏
‫مطمئنی چیز دیگه‌ای نگفت؟
‫‏- یه چیزی راجع به سم؟ ‫‏- به من گفت عوضی.‏
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫دارم تمام نقاشی‌های جالوت رو ‫توی نقشه علامت‌گذاری می‌کنم...‏
‫تا بتونیم بریم ببینیم‌شون.‏
‫وای، چقدر زیادن.‏
‫وایستا.‏
‫چیه؟ چی دیدی؟ ‫فقط چندتا نقطه‌ست.‏
‫وای.‏
‫هری.‏
‫اوهوم.‏
‫چی می‌بینی؟
‫صورت فلکی دب اکبر.‏
‫جالوت مکان‌هایی در شهر رو هدف قرار داده...‏
‫تا بتونه شکل آسمان شب رو بسازه.‏
‫هر نقاشی یه ستاره‌ست.‏
‫اون سیگنال واسه هرکسی نبود.‏
‫جالوت واسه من فرستاده بودش.‏
‫یعنی چی؟
‫این ستاره خورشید جالوته...‏
‫همینطور خورشید من.‏
‫جالوت رو اینجا پیدا می‌کنیم.‏
‫یکی از اینا باید جالوت باشه.‏
‫کسی رو نمی‌بینی که باهات فضایی حرف بزنه؟
‫هیچ آدمی اینجا نمی‌بینم.‏
‫سعی کن نامحسوس باشی، خب؟
‫با جمعیت همرنگ شو،‏ ‫توجه کسی رو جلب نکن.‏
‫تو نگران خودت باش.‏
‫خون گونۀ «آکتوپاتوفرم» توی رگ‌های منه.‏
‫استتار توی د‌ی‌ان‌ای منه.‏
‫یه پیش غذا میل دارین؟
‫‏- اوه.‏ ‫‏- بله.‏
‫همۀ اینا رو برمی‌دارم.‏
‫فقط یکی بردارین، قربان.‏
‫آخ، آخ، آخ!‏
‫چقدر بی سر و صدا.
‫امـم، ببخشید؟
‫سلام. ببخشید، می‌شه اسم میزبان رو بدونیم؟
‫بله.‏ وایولیندا دارول.‏
‫بله، امـم...‏
‫اوه.‏
‫از خونه‌ام لذت می‌برین؟
‫شرمنده، نمی‌دونستم میزبان شما هستین.‏
‫من آستا هستم.‏ ایشونم هری.‏
‫بگو جالوت کجاست!‏
‫کمبود اعتماد به نفس نداره.
‫نه، یه سری کمبود خاص خودش رو داره.
‫همم.‏
‫هرچیزی که لازمه راجع‌به جالوت بدونین...‏
‫توی نقاشی‌هاست.‏
‫دیگه چیزی نمی‌تونم بهتون بگم.‏
‫عصر بخیر، معاون.‏
‫‏- ممنون که اومدی پیشم.‏ ‫‏- خواهش.‏
‫خب قضیه چیه؟ ‫بذار حدس بزنم.‏
‫از دستم ناراحتی...‏
‫چون امروز سرت داد کشیدم؟
‫شاید نباید سرت داد می‌کشیدم.‏
‫قبول دارم،‏ ‫ولی بهت گفته بودم...‏
‫گفتم دخالت نکن.‏ ‫واسه همینه که...‏
‫داری... هی!‏ ‫فکر کردی داری چی‌کار می‌کنی؟
‫این دیگه چه کاریه؟
‫خیلی خب.‏
‫موضوع داد زدنت نیست.‏
‫موضوع دلیل داد زدنته...‏
‫چرا کل تابستون انقدر عجیب رفتار کردی.‏
‫باید بهم بگی چه مرگت شده.‏
‫تا بهم نگی از اینجا نمی‌ریم.‏
‫گفتم که چرا سرت داد کشیدم...‏
‫چون بهت گفته بودم دخالت نکن ‫و تو از دستورم سرپیچی کردی.‏
‫حالا بازم کن.‏
‫می‌دونی چیه؟ ‫امشب واسه «فوریو» خوردن عالیه.‏
‫می‌رم بخرم.‏ ‫زود برمی‌گردم.‏
‫هی، هی، هی، معاون.‏ ‫کاملاً جدی گفتم.‏
‫شوخی نمی‌کردم.‏ ‫بازم کن، لعنت بهت.‏
‫منم شوخی نمی‌کنم.‏
‫واسه من دست‌هات رو نذار روی کمرت...‏
‫و با حالت شاکی بودن نرو!‏
‫باورم نمی‌شه این همه سال ‫توی کمد بچه‌م...‏
‫علف بوده.‏
‫خیلی بده.‏
‫بالای چهارچوب مخفی شده بود.‏
‫قد بچه‌ت کوتاهه.‏
‫تا چند سال دیگه هم پیداش نمی‌کرد.‏
‫امیدوارم بچۀ بعدی ‫خوب غذاشو بخوره قدش بلند شه.‏
‫تند نرو. بچۀ بعدی‌ای در کار نیست.‏
‫مطمئنی؟
‫زن جذابت که انگار همیشه حاضره.
‫خب، یه تقویم تخمک گذاری...‏
‫کمک می‌کنه بچه‌دار نشیم.‏
‫تعجب می‌کنم که دنبال این مزخرفاته.‏
‫اون نیست. من هستم.‏
‫یا خدا.‏
‫فکر می‌کردم خودم فاجعه‌ام.
‫ببین، به کارم افتخار نمی‌کنم...‏
‫ولی خب،‏ ‫یه بچه هم زیادی‌مونه.‏
‫درضمن، تو فاجعه نیستی.‏
‫چرا هستم. نگام کن.‏
‫روی تخت تو، توی اتاق خوابت نشستم،‏ ‫و دارم علف می‌کشم..‏.
‫20 سال پیشم همینجا بودم.
‫خودت رو دست کم می‌گیری.‏
‫اگه به‌خاطر تو نبود...‏
‫من الان اینجا نبودم.‏
‫منظورت چیه؟
‫اون شب که آدم‌رباها اومدن...‏
‫توی حیاط جلویی وایستاده بودم...‏
‫منتظر بودم مایک برسه ‫و با خودم می‌گفتم...‏
‫‏«اگه دارسی جای من بود چی‌کار می‌کرد؟»‏
‫این کارو کردم.‏
‫جدی؟
‫تو خانواده‌م رو نجات دادی، پس...‏
‫به‌نظرم قطعاً خودت هم می‌تونی نجات بدی.‏
‫زندگی کن، بخند، عشق بورز.‏
‫وای.‏
‫واقعاً فکر می‌کردم نشونۀ مسخره‌ایه، ولی...‏
‫حالا می‌فهمم.‏
‫خیلی چیزها رو به ما می‌گه.‏
‫هی...‏
‫بیداری؟
‫♪ آهنگ Our Song ♪ ‫♪ از Joe Henry ♪
‫«کاری از بهادر و DeadstaR» ‫«Bahador_Sub@»
‫اصلاً از کجا بفهمیم؟
‫یعنی، جالوت ممکنه هرکدوم از اینا باشه.‏
‫ممکنه وایولیندا باشه.‏
‫مطمئنم که جالوت به شکل بیگانه‌ست.‏
‫الان با استفاده از...‏
‫نجوای خاموش مردمم، صداش می‌کنم.‏
‫گوش انسان قادر به شنیدنش نیست.‏
‫باشه.‏
‫‏- گمونم من شنیدمش.‏ ‫‏- نه، چی؟
‫آره.‏
‫حتماً کار نمی‌کنه...‏
‫به‌خاطر این حنجرۀ انسانی مسخره‌م.‏
‫فکر نکنم اون به شکل بیگانه باشه.‏‎
‫اینجا رو نگاه کن.‏
‫سال نقاشی رو نگاه کن.‏
‫جالوت بیشتر از 10 سال اینجا بوده.‏
‫این مدت واسه مقیم اینجا شدن کافیه...‏
‫واسه ساختن زندگی...‏
‫واسه بیشتر انسان شدن.‏
‫نه.‏
‫نمی‌بینی؟ ‫نقاشی رو نگاه کن.‏
‫هنر یه فعالیت تفسیری‌ـه،‏ ‫احساس درونی ما رو می‌گیره...‏
‫و اجازه می‌ده اون رو بروز بدیم.‏
‫یعنی هرکی که این نقاشی رو کشیده...‏
‫احساس درد داره...‏
‫فقدان، ناراحتی.‏
‫پس اگه یه انسانه...‏
‫چرا خودش رو از دنیا مخفی کرده؟‏
‫شاید حس بدی نسبت به کسی که هست داره...‏
‫مثل خودت.‏ ‫واسه همین قایم شده.‏
‫من قایم نشدم.‏ ‫من همینجا وایستادم.‏
‫اون کجاست؟ ‫هیچ‌جا نیست.‏
‫هی، هی، ما پیداش می‌کنیم، خب؟
‫بیا جدا شیم ‫تا بهتر بشه پیداش کرد.‏
‫تو همینجا بمون.‏ ‫منم حواسم به پشت هست، باشه؟‏
‫این ممکن نیست.‏
‫این همه راه اومدم تا خانواده پیدا کنم...‏
‫تا مردمم رو پیدا کنم.‏
‫اگه جالوت انسانه،‏ ‫از مردم من نیست.‏
‫چطور تونستم انقدر احمق باشم؟
‫تمام این مدت انتظار داشتم...‏
‫یکی از گونۀ خودم رو ببینم،‏ ‫یکی از مردمم...‏
‫و جالوت هم توسط انسانیت آلوده شده.‏
‫همون بهتر بذارم مردمم بیان.‏
‫ردپای ون گوگ توش حس می‌شه،‏ ‫اینطور فکر نمی‌کنین؟
‫توی این نقاشی از چهرۀ خودش؟
‫من از نقاشی خوشم نمیاد.‏
‫اگه ببینی که زنده‌ست ‫ممکنه خوشت بیاد.‏
‫پیش غذای تو خیلی صافه.‏
‫این «اِل‌اِس‌دی»‌ـه.‏
‫مواد توهم‌زا.‏
‫مردم می‌گن جالوت معتقده...‏
‫‏«اسید» کمک می‌کنه زنجیرهای انسانی رو پاره کنی...‏
‫و هنر رو...‏
‫اون طور که باید تجربه کنی.‏
‫من...‏
‫دوست دارم که زنجیرهای انسانیم رو پاره کنم.‏
‫چقدر طولش دادی.‏
‫اوهوم.‏
‫بهم گفتی وقتی سر کار نیستم...‏
‫می‌تونم به دلم اعتماد کنم.‏
‫خب، الان سر کار نیستم.‏
‫و حس می‌کنم تو یه مشکلی داری.‏
‫خب، می‌دونی چیه؟ ‫باشه. باشه.‏
‫شیش سال پیش توی واشنگتن ‫همکارم رو از دست دادم.‏
‫حین انجام وظیفه تیر خورد و کشته شده.‏
‫حالا راضی شدی؟
‫نه.‏
‫قربان، خیلی متأسفم.‏
‫آره.‏
‫ببخشید سرت داد کشیدم، ولی...‏
‫سالگرد رفیقم چند روز پیش بود و همیشه...‏
‫این روزها بدجور ذهنم بهم می‌ریزه.‏
‫حالا می‌شه دستم رو باز کنی؟
‫وای خدا، شرمنده.‏
‫ممنون.‏
‫حالا اگه حرفت تموم شد...‏
‫می‌رم خونه پیش بابام، باشه؟
‫از این جور شب‌ها خوشم میاد...‏
‫شب‌های تابستونی واقعی.‏
‫تابستون واسه بچه‌هاست، می‌دونی؟
‫آره.‏
‫اسم دوستم جسی بود.‏
‫نمی‌دونم...‏ ‫من حدود 10 سالم بود.‏
‫اطراف خونه‌مون دیده بودمش.‏
‫بعضی‌وقتا دنبالم می‌کرد...‏
‫ولی هیچ‌وقت باهاش حرف نزده بودم.‏
‫یه شب حدود ساعت 10...‏
‫یکی در خونه‌مون رو زد.‏
‫اون ساعت از شب کسی نمی‌ره ‫در یه غریبه رو بزنه، درسته؟
‫بابای منم درحالی که یه ‫هفت‌تیر پشتش قایم کرده بود...‏
‫رفت تا درو باز کنه.‏
‫و امـم...‏
‫وقتی درو باز کرد،‏ ‫یه بچۀ لاغر مردنی اونجا وایستاده بود...‏
‫و می‌گفت:‏ ‫‏«مایکی میاد بیرون با من بازی کنه؟»‏
‫وقتی بابام گفت باشه،‏ ‫باورم نمی‌شد.‏
‫منم رفتم بیرون.‏
‫همین شد، می‌دونی؟
‫از اون به بعد ‫ما بهترین دوست هم شدیم.‏
‫همه‌کارامون رو باهم می‌کردیم...‏
‫باهم رفیتم دبستان،‏ ‫رفیتم دبیرستان.‏
‫باهم رفتیم آکادمی پلیس.‏
‫دوتایی همه‌کار می‌کردیم.‏
‫یعنی...‏
‫ما دوتا عملاً واسه 20 سال ‫باهم برادر بودیم، می‌دونی؟
‫یعنی با این آدم ‫می‌خندیدم تا جایی که گریه‌م بگیره...‏
‫و گریه می‌کردم تا جایی که خنده‌م بگیره.‏ ‫متوجه‌ای؟
‫و بعد...‏
‫اون همینجوری گذاشت رفت...‏
‫واسه همیشه.‏
‫متوجه‌ای؟
‫این غم رو درک نمی‌کنم.‏
‫با عقلم جور در نمیاد.‏
‫آدم یه راهی پیدا می‌کنه تا...‏
‫فراموشش کنه،‏ ‫ازش بگذره...‏
‫به آرامش برسه، ولی این...‏
‫این احساس پوچی ‫ولم نمی‌کنه.‏
‫من اینجام. می‌تونی حرف بزنی.‏ ‫چیزی نیست.‏
‫مرگ اون تقصیر منه.‏
‫من فرستادمش بالای پله‌ها.‏ ‫من گفتم بره اونجا.‏
‫نه.‏
‫مرگ اون تقصیر منه،‏ ‫و الان... نمی‌تونم...‏
‫نمی‌تونم تو رو از دست بدم.‏
‫نمی‌تونم بذارم بلایی سرت بیاد، معاون.‏
‫اگه اتفاقی برات بیفته...‏
‫چی‌کار می‌کنی؟ منو می‌کشی؟
‫آره، همین کارو می‌کنم.‏
‫جنازه‌ت رو یه بار دیگه می‌کشم.‏
‫هیچ اتفاقی واسه من نمی‌افته، باشه؟
‫و هیچ اتفاقی هم واسه تو نمی‌افته ‫چون من اجازه نمی‌دم.‏
‫ممنونم.‏
‫تابستون واسه بچه‌هاست، ها؟
‫انگار این مواد فقط روی ‫مردهای با سبیل چخماقی جواب می‌‌ده.‏
‫من هیچ حسی ندارم.‏
‫اوه، پشمام.‏
‫سلام، ببخشید...‏
‫احیاناً یکی از شما نمی‌دونه ‫کجا می‌تونم جالوت رو پیدا کنم؟
‫این یعنی نه؟
‫می‌بینم که هنوز داری...‏
‫دنبال روح نیویورک می‌گردی.‏
‫بیا.‏
‫نقاشی‌های اون کاملاً غیرقابل دسترسه...‏
‫از لحاظ قانونی البته.‏
‫ولی می‌تونم چندتا اسم بهت بدم.‏
‫توی یه بازار سیاه قوی به فروش می‌رسن.‏
‫فکر نکنم فهمیده باشی.‏ ‫من نقاشی‌هاش رو نمی‌خوام...‏
‫من خودش رو می‌خوام.‏
‫ارزش‌شون خیلی بالا رفته.‏
‫البته من هیچ‌کدوم‌شون رو نفروختم،‏ ‫قطعاً این یکی رو نه.‏
‫جالوت اینو برام کشیده.‏
‫اوه.‏
‫فکر کنم دیگه خوب شدم.‏
‫البته موضوع فقط هنر نبود.‏
‫فکر می‌کنم، جالوت به من نیاز داشت.‏
‫بگو ببینم...‏
‫چه مدته می‌دونی هری یه فضایی‌ـه؟
‫‏- می‌تونی بری.‏ ‫‏- خیلی خب، ممنون.‏
‫چی‌ می‌تونم براتون بیارم؟
‫چی داری که بهم بدی؟
‫♪ آهنگ Everybody's Talkin ♪ ‫♪ از Harry Nilsson ♪
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.
‫همش مزخرفه.‏