..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫ای خدا، این دیگه چیه؟
‫عزیزان قمبلِ مبارک رو همین الان بیارن اینجا
‫پیوپی جون چِش شده؟
‫هر چی که هست، تقصیر من نیست
‫من مشغولِ کلاهبرداریِ بیمه بودم
‫و برای اثباتش هم مدرک دارم
‫درسته که عجیبه، ولی راستش باحالـم هست
‫باحال نیست ‫نگاش کنید، داره می‌درخشه
‫پیوپاها از یه سن خاصی
‫مقادیر کشنده‌ی تشعشع ساطع می‌کنن ‫ببینید
‫پشمام، خوشم اومد بابا
‫اون مالِ برنامه‌ی ویژه هالووین نبود؟
‫مقدار تشعشع پیوپا قراره هِی بیشتر بشه
‫تا وقتی ما بتونیم خنکش کنیم، ‫که یعنی بگا رفتیم
‫۹۲ میلیون یِنِ ژاپن بدهکاریم؟
‫چی؟ نه بابا. ۶۰۰ هزار دلاره
‫شرمنده، وقتی روی سطل نشستم ‫با دولینگو زیاد کار می‌کنم
‫- کدوم سطل؟ ‫- همونی که توی حیاط پشتی
‫راسوئه رو زیرش گیر انداختیم
‫اگه کسی روش نشینه، ‫می‌رینه به هیکلـمون
‫باید تیز پول جور کنیم
‫چون باید یه تخته خنک‌کننده بخریم ‫که به خوردِ پیوپا بدیم،
‫وگرنه تشعشعـش همه‌مون رو خاکستر می‌کنه
‫چی؟ یه ماه پیش اون راسو رو گیر انداختیم
‫- هنوز روی سطله می‌نشینی؟ ‫- تو نمی‌نشینی؟
‫تمرکز کنید، راسو قطعاً مُرده ‫و منم نمی‌خوام برم پیشش
‫پس بیاید از همون لاتوریایی‌هایی ‫که ازشون دوم‌بات رو خریدیم،
‫تخته خنک‌کننده بخریم ‫نمی‌شه، الان فقیریم
‫فقط چون یه روز جدید شده ‫قرار نیست پول به صورت جادویی ریست بشه
‫چاره‌ای نداریم
‫باید آپارتمان‌مون توی شهر چوبی رو واسه فروش بذاریم
‫- باشه، ردیفه ‫- خوبه
‫نه، الان یادم انداختی که وجود داره
‫ما دیگه اصلاً به شهر چوبی نمیریم
‫قیمت بازار واحدمون زیاد شده
‫اینجوری می‌تونیم تخته خنک‌کننده ‫و اون ظرف غذای هلو کیتی بامزه
‫که خیلی به سیگار شیشه‌مون میاد رو بخریم
‫دهنش سرویس، بدجوری اون ظرف غذا رو می‌خوام
‫پس مشخص شد
‫مخالفان خورشیدی قراره آپارتمان شهر چوبی‌شون رو بفروشن
‫چون خیلی فقیرن که بتونن یه تخته بخرن
‫پشمام، راسو از سطل در اومده
‫اونوقت گفتید حتماً مُرده
‫شلورپ یه سیاره‌ی کاملاً ایده‌آل بود
‫تا اینکه یه شهاب‌سنگ خورد بهش
‫به صد فرد بالغ و کپی‌هاشون یه پیوپا داده شد،
‫فرار کردن فضا،
‫دنبال یه خونه‌ی جدید بین سرزمین‌های خالی از‌ سکنه
‫ما توی زمین سقوط کردیم
‫گیر سیاره‌ای افتادیم که همینجوریش زیادی جمعیت داشت
‫درسته. تمام این مدت من داشتم حرف می‌زدم
‫اینی که پیوپا بغلشه منم
‫اسم من کرووئه. اینم سریال منه
‫الان پیوپا از دستم افتاد
‫خیلی مسخره‌ست. حالم از زمین بهم می‌خوره
‫خونه‌ی افتضاحیه. انسان‌ها کسخلن و درک‌شون نمیکنم
‫چرا انسان‌ها با دندون‌شون همدیگه رو بوس نمی‌کنن؟
‫اینقدر به زبونِ خیس و لب‌های پُف‌کرده اتکا نکنید
‫باید اون برآمدگی‌های کلسیمی رو بهم بزنید
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫صبح بخیر، دانش‌آموزان
‫[ماهِ پنبه‌نسوز مبارک] ‫شادیِ بزرگِ زندگیم
‫الهام بخشیدن به جوون‌های مثل شماست
‫بریم سراغ بخش چهارم، ‫که همه‌تون باید می‌خوندین
‫تو اونجاش رو خوندی؟
‫نه بابا، حتی نمی‌دونم موضوع این کلاس چیه
‫تق تق
‫مدیر باحال جدید اومده سر بزنه
‫تشویق‌هاتون رو بذارید واسه بعد از اینکه رفتم
‫اوه انتوان، تو باعث و بانی
‫آتیشی شدنِ دوباره‌ی میل به تدریسم بودی،
‫و چیزهای دیگه
‫اه!
‫از کِی درباره‌ی اشاره به لابیاش محتاطه؟
‫از وقتی که با مدیرِ هیکلیِ جدید
‫انتوان سو وید، حسابی صاف و صوفش کرده
‫در راستای تدریسِ خوب،
‫فردا قراره کوئیز بدین
‫درباره‌ی اعداد رومی یک تا شش
‫پس حسابی درس بخونید
‫عجب ریدمانی! تا حالا مجبور نبودیم کوئیز بدیم
‫شش عدد رومی کامل
‫مگه ما بچه انیشتینیم؟
‫گوش کنید ببینم کله شیری‌های عجیب‌الخلقه
‫استیسی‌ها؟ ‫شماها هنوز قلدری می‌کنید؟
‫خانم فرنکی از وقتی مدیر کوک رفته ‫حسابی شاد و خوش‌رفتار بوده
‫حالا با سو وید تو رابطه است ‫و قراره کوئیز بگیره؟
‫باید این وضعیت رو درست کنید
‫چرا ما؟
‫چون... وایسا ببینم، چرا باید اون‌ها باشن؟
‫شما جک و جنده‌های فضایی
‫همیشه از قابلیت‌های علمی‌تخیلی‌تون ‫واسه خلاصی از مشق و تکلیف استفاده کردین
‫این کوئیز مدل تحصیلی‌مون رو خراب می‌کنه،
‫و اگه بکنه، با چاقوی کَره‌خوری سوراخ‌تون می‌کنیم
‫از خونه‌ی دوست‌دخترِ ناپدریم دزدیدیمـشون،
‫و خیال‌تون جمع که خونِـتون رو در میارن
‫باشه، آروم باشید استیسی‌ها
‫حلش می‌کنیم. می‌تونید روی ما حساب کنید
‫آره، شدنیه دُخی‌ها
‫دُخی‌ها؟ ای خدا، چرا من اینقدر کسخلم؟
‫وقت نداریم زور زدن‌هات رو مسخره کنیم
‫تفنگ‌های اشعه‌ای علمی‌تخیلی‌مون رو ‫توی حراج لوازم منزل فروختیم
‫پشمام، راست میگی. ‫اینقدر مشغول این بودم که
‫معادلِ سیخ‌کردن فضایی‌ها رو انجام بدم ‫که پاک یادم رفت
‫خدایا. بدون تفنگی که کوئیز رو
‫از ذهن مردم پاک می‌کنه ‫چطوری قراره انجامش بدیم؟
‫شاید به وسایل علمی‌تخیلی نیاز نداریم
‫وقتی خانم فرنکی با مدیر کوک بود،
‫بدبخت و فلک‌زده بود، درسته؟
‫پس فقط باید برشون گردونیم به‌هم
‫ولی با مدیر سو وید خوشبخت‌تر نیست؟
‫چرا، حالا هم باید غمگین‌ترش کنیم
‫یالا!
‫وای، شهر چوبی
‫یادته وقتی اینجا کارگرِ جنسی بودم؟
‫بعدش نزدیک بود توی عسل غرق بشیم
‫چه دوران خوشی بود
‫خیلی وقته که به آپارتمان نرفتیم
‫امیدوارم گرد و خاک نگرفته باشه
‫ای وای، یکی باید سریع
‫با چمن‌زن بیفته به جونِ اینجا
‫اون یکی خودمونیم، تری
‫بیا مشغول نظافت بشیم و مراقب مار و این داستان‌ها باشیم
‫پسر، همیشه تو آپارتمان‌مون که توی شهر بزرگ بود ‫خیلی احساس خفن بودن می‌کردم
‫- حیف شد که باید بفروشیمش ‫- منم حس باحال بودن دارم
‫ولی دوتا فضایی متأهل سروسامون گرفته ‫مثل خودمون
‫نیازی به یه خونه خالی شهری سبکِ دون دریپری ندارن
‫مامان قراره چندتا از وسایل خونه باحالش رو نگه داره
‫دستگاه پیناکولاداساز، آکواریوم فوندو،
‫وانی که شیرِ ودکاریتا داره
‫توی خونه واسه اون همه آت و آشغال جا نداریم
‫ودکاریتا هم باعث می‌شه جوش بزنم
‫برگشتن به این آپارتمان
‫حالم رو یه جوری می‌کنه. ‫عاشق اینم که شکستنِ شاخه‌های قدیمی
‫خیسِ عرقت می‌کنه
‫لاس نزن. اون ریشه‌ها رو در بیار
‫ولی نمی‌تونم در برابر مردم با کمربند ابزارش مقاومت کنم
‫تری، من...
‫خب، شاید یه سواریِ دیگه تو شهر چوبی بد نباشه
‫زود باش، باباخرچنگ!
‫تمام تفنگ‌هامون رو نفروختیم که
‫اینجا باید یه چیزی باشه
‫که بتونه دوتا معلم رو عاشق همدیگه بکنه
‫اگه استیسی‌ها بفهمن تفنگ نداریم،
‫قطعاً چاقوچاقومون می‌کنن
‫حیف شد که هر دوتا تفنگ «بزن بزن»
‫و «چیزهای غذایی» رو از دست دادیم
‫وایسا، اون شبی یه فیلمی دیدم که شاید کمک کنه
‫اسمش «دامِ والدین» بود،
‫و درباره یه دوقلوی انسانه که جاشون رو عوض می‌کنن
‫تا والدینـشون رو گول بزنن ‫که به‌هم برگردن
‫ولی ما دوقلو نیستیم
‫من خوشتیپم و تو شبیه یه قورباغه ‫از زندگیِ مدرنِ راکو هستی
‫دوقلوها شرّ و شیطون به دنیا میان
‫لازم نیست قیافه‌مون یکسان باشه
‫فقط باید به اندازه دوقلوها حقه‌باز و شیّاد باشیم
‫[منزل مدیر کوک] ‫[دوشنبه، ۳:۴۵]
‫در نتیجه، بچه‌های دبیرستان جیمز ارل جونز
‫نیازت دارن که برگردی، مدیر...
‫یعنی، دکتر آقای کوک
‫ممنون بچه‌ی فضایی
‫ولی محترمانه رد می‌کنم
‫ولی ناراحت نیستی که تنهایی
‫با پای برهنه داری اینجا گِل درست می‌کنی؟
‫نه بابا! بالأخره چیزی که بهم آرامش میده رو پیدا کردم،
‫سگ‌های گِلی سفارشی درست کردن ‫واسه فروشگاهِ اِتسیـم
‫ولی همه‌ی بچه‌های مدرسه دلتنگ شمان
‫معلم‌ها هم همینطور، خصوصاً خانم فرنکی
‫برو بابا. عمراً برگردم پیش اون عجوزه ‫بعد از کاری که باهام کرد
‫نکنه داری می‌رینی به خودت؟
‫داره یادآوری می‌کنه ‫بهار پارسال بود
‫بوی پپسی زیرو توی نسیم بود
‫مدرسه میزبان یه باغ‌وحش حیوانات اهلی شده بود
‫که واسه حراجی غذاهای خانگی پول جمع کنه
‫باغ‌وحش در مورد الاغی به نام پِرل بود
‫خانم فرنکی گفت سوارش بشم، منم شدم،
‫که خیلی خنده‌دار بود
‫ولی بعد لیز خوردم و افتادم
‫که سُمش رو صاف گذاشت روی تخم‌هام!
‫دردش بهم شفافیت داد
‫فهمیدم از شغلم و خانم فرنکی متنفرم،
‫پس دوتاشون رو پشت‌سرم جا گذاشتم ‫و تا حالا حسی به این خوبی نداشتم
‫ولی هنوز خون می‌شاشم
‫وقتشه بریم سراغ نقشه دوم دوقلوها
‫تو رو خدا مدیر کوک، خواهش می‌کنم برگرد مدرسه
‫التماست می‌کنیم. باید خانم فرنکی رو بکنی،
‫میلِ خوب درس دادن رو از وجودش بیرون بکشی
‫نه، برید پی کارتون. ‫گفتم من خوشبختم، خدا لعنت‌تون کنه
‫دست از سرم بردارید. ‫باید یه لهاسا آپسو رو بذارم توی کوره
‫وای، قراره سخت‌تر از چیزی باشه که فکر می‌کردیم
‫وای؟ این چی بود دیگه؟
‫من ساده و خاصم. ‫دست از سرم بردار!
‫زمان زود می‌گذره وقتی داری تپه می‌کوبی
‫الان چندبار کوهان‌سواری کردیم؟ ‫هفده بار
‫اینقدر نسخه‌ی فضاییِ سکس‌مون رو اجرا کردیم
‫که اصلاً نظافتی انجام ندادیم
‫گمونم توی این آپارتمان باحال
‫و دور از خانواده بودن ‫حشری‌مون کرده، نه؟
‫درسته. فقط می‌خوام زیرتپه‌ات رو ماساژ بدم ‫تا وقتی بپاچی
‫ولی باید تمرکز کنیم
‫یه چسب می‌زنم وسط آپارتمان
‫عبور و مرورِ سکسی ممنوع
‫- عجیب شد ‫- تو سمت خودت می‌مونی
‫من سمت خودم ‫باید این آپارتمان رو آماده کنیم
‫چون فصل شکار فردا شروع می‌شه!
‫و همه می‌دونن اون بهترین زمان واسه فروشه
‫عالیه، باشه، هر چی
‫من اینجا مشغول کار می‌شم
‫و به شُله‌درست‌کُنِت فکر نمی‌کنم
‫چوبه رو قطع کن، پاپی
‫لعنتی!
‫تبره رو بزن وسط سوراخ مافینـم
‫خدای من، باید یکم هوا بخورم
‫نظرته تاکوی کاج و تخم‌مرغ شاخه‌دار بزنیم؟
‫اونجوری به گوزیدن می‌افتیم و نمی‌تونیم سکس کنیم
‫عالیه، بیا از این جهنمِ حشری‌کننده بریم بیرون
‫چیزی نمونده از آپارتمان خارج بشیم!
‫خیلی حشری شدم!
‫یعنی چی؟ فکر کردم داریم میریم بیرون
‫همینطوره. وایسا، الان دوباره سکس کردیم؟
‫خدای من، درسته. دو بار
‫عجیبه. زود باش، بدجوری تشنمه
‫پشمام، کِی ۶۹ کردیم؟
‫- چی؟ ‫- متوجه نیستی؟
‫این آپارتمان، خیلی وایب داره. ما...
‫الان داریم سکس می‌کنیم؟
‫چرا اینقدر حشری هستیم؟
‫بدجوری به چُخ رفتیم!
‫هم مدیر کوک و هم خانم فرنکی خیلی خوشبختـن
‫هیچوقت قرار نیست برگردن پیش همدیگه!
‫استیسی‌ها هم الان توی تروث سوشال بهم پیام دادن
‫ایموجی یه کله فضاییه ‫که کنار ایموجی رَنده قرار داره
‫فکر کنم دارن تهدید می‌کنن که روی پاستا ‫یا یه سالاد خوشمزه رنده‌مون می‌کنن
‫باید از یه زاویه دیگه بهش نگاه کنیم
‫اگه رابطه خانم فرنکی ‫و مدیر سو وید رو خراب کنیم چی؟
‫اونجوری فرنکی چاره‌ای نداره ‫جز اینکه برگرده پیش مدیر کوک
‫بَد عجوزه‌ایه. ‫یعنی گزینه‌هاش محدوده
‫شاید یه چیزهایی توی این کارتن اشانتیون باشه
‫که توی حراجی خونه نفروختیم ‫و بتونه کمک کنه
‫یه تیرکمون داریم
‫آره، ولی تنها چیز علمی‌تخیلیش ‫اینه که روشن می‌شه
‫دارت پرتابی «برنامه یه نفره» رو هم داریم
‫توش با تک‌گویی‌های تِینت پُر شده
‫تری سریع بیخیال اون جوایز ایگات شد
‫ویژگی علمی‌تخیلیش داغونه، ‫ولی باید کار رو در بیاره
‫اوه
‫دیگه بیخ پیدا کرد
‫حتی نمی‌دونستم که می‌تونیم ‫پوزیشنِ دالیوودِ برعکس رو بزنیم
‫اینقدر تپه‌ام پاره شده ‫که انگار سس سیبه
‫یه چیزی تو این آپارتمان خفن
‫اینقدر حشری‌مون می‌کنه که داره ‫خاطرات کوتاه‌مدت‌مون رو پاک می‌کنه
‫- همیشه اینجوری بوده؟ ‫- الان هست
‫اگه زود از اینجا نریم بیرون، ممکنه بمیریم
‫آخرین باری که آب خوردیم کِی بود؟
‫آبِ خیس
‫نه، نه. باید از اینجا بریم
‫خیلی سکسیه. از درِ اصلی رفتن جواب نمیده
‫با اون کون جذاب که نه
‫به خودت بیا، تری
‫باید بی‌جذبه‌ترین جای این آپارتمان رو پیدا کنیم
‫اینجاست؟ ‫اینجا کمتر حشری کننده است؟
‫وای نه
‫فقط می‌خوام اینقدر بمالت که مالتت در بیاد
‫شاید این گوشه؟
‫نه، هنوز باعث می‌شه دلم بخواد رو صورتت بشینم
‫منم همینطور!
‫وایسا، تری، همینه. ‫فکر کنم پیداش کردم
‫همینجا یکم کمتر حشری‌ام
‫- زیر عکسِ کپی‌ها؟ ‫- آره
‫دیدن قیافه‌ی ضایع و غیرباحال‌شون
‫به قدری آشفته‌کننده است ‫که حس‌هام رو آروم می‌کنه
‫- منم حسش می‌کنم ‫- این دیوار تنها شانس ماست
‫واسه اولین بارِ امروز، ‫شروع به کَندنِ
‫یه چیزی جز کون من شو ‫مگه آیریس و فِرن،
‫همون زوج پشمالوی لزبین اونجا زندگی نمی‌کنن؟
‫فقط باید دعا کنیم که به نظرمون جذاب نیان
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫اینجا چه اتفاقی افتاده؟
‫آیریس و فرن! ‫باید به هر چیزی که اینجا به جای بیمارستان دارن
‫ببریم‌شون ‫نمی‌دونم، مثلاً یه درخت؟
‫یه آدم، یه... به... اون آدم درختی‌ها چی میگن؟
‫مُردن، تری
‫با توجه به تابِ سکسی و این همه ظرف روان‌کننده،
‫اون‌ها هم دچار کوریِ حشری‌وار شدن
‫کروو، می‌ترسم
‫و زده بالا. خیلی خیلی زده بالا
‫لعنتی، نگام کن، نگام کن
‫خدایا، بدجوری زده بالا
‫صبر کن، تِرجون، ببین
‫خدای من، اون گلِ بنفش زشت!
‫همونیه که توی آپارتمان‌مون بود
‫همین الان بکن من رو!
‫خدای من، ببخشید، ببخشید، به خاطر بوشه
‫گل‌ها دارن حشری‌مون می‌کنن
‫ساقه‌ها رو دنبال کن، تری
‫باید از ریشه درشون بیاریم
‫دارم تلاش می‌کنم تری، ولی علاقه داره کورم می‌کنه!
‫منم همینطور تری، ولی نباید وایسیم
‫حفره‌ی اِشملکت رو نشونم بده!
‫نه، مال خودت رو نشونم بده
‫خب، سلام پسرهای سکسی
‫چطور جرأت می‌کنی؟
‫ما پسر نیستیم. ‫ما فضایی‌های بدون‌جنسیتِ...
‫اینقدر لیسم بزن تا صدای اردک در بیارم، پروفسور!
‫ایگیِ ایگوانا همیشه در دل
‫و معده‌ی بعضی‌هامون خواهد بود،
‫واسه اون‌هایی که داشتن ماکارونی و پنیر رو می‌خوردن
‫قبل از اینکه بفهمیم افتاده توی دیگ
‫خب با تیر کمون
‫دارت نمایش یک نفره رو به گردن سو وید می‌زنیم
‫اون شروع می‌کنه به اجرای تک‌گویی‌های تِینت،
‫که کاملاً واسه مدرسه نامناسبه
‫اونجوری اخراج می‌شه، خانم فرنکی ولش می‌کنه
‫و بر می‌گرده پیش مدیر کوک،
‫بعدش... دوباره بدرفتار می‌شه
‫و کوئیز رو یادش میره!
‫مسیر طولانی‌ایه، ولی مجبوریم
‫بازینگا!
‫میون خوشمزه‌ها جا خوش کرده،
‫تِینت تعریف می‌کنه که من کی‌ام،
‫که بودم و که خواهم بود
‫تحقیرها رو شروع کنید!
‫وقتی داشتن پاکم می‌کردن، فهمیدم که عادت کردم
‫به این واقعیت که من هیچ‌وقت نه تخم می‌شم نه کون
‫من همیشه همون حفره گِراندل باقی می‌مونم
‫خوش‌شون اومد؟
‫اجراش خیلی ناهموار بود
‫هو! ‫اه
‫اینقدری با شما کسکش‌ها وقت گذروندم
‫که بدونم الان می‌خواستید با کارهای علمی‌تخیلی ‫مردِ من رو خراب کنید
‫- ما نبودیم! ‫- دوراهی زندانی، کارِ جسی بود
‫خدای من، زیرآب زن!
‫آبروی خودتون رفت. ‫انتوان سه سال در تئاتر دیتون در اوهایو
‫رزیدنسی داشته
‫آف‌برادویِ غرب میانه؟
‫اگه فکر کردین این کار آبروش رو می‌بره،
‫بدجوری در اشتباه بودین
‫شاید در اشتباه بودیم. ‫ولی عمراً اگه بدجوری بوده باشه
‫پس این چطوره؟
‫به خاطر اون شیرین‌کاری‌تون،
‫کوئیز الان شد امتحان،
‫و ۹۹.۹ درصد از نمره اصلی‌تونه
‫وقت داره تموم می‌شه کله‌شیری‌ها
‫تنها امتحانی که ما میدیم یه سوال داره
‫چطوری جسی و یامیولک رو بکشیم؟
‫آره، منم دیپلمِ بگا دادنِ شما تو دستمه
‫فکر کنم شاید منظورت دکترا بود
‫جدی؟ کدومش بهتره؟
‫این چه کوفتیه؟ ‫تو دیگه چه کیرخری هستی؟
‫این کاغذدیواری رو از کجا خریدی ‫و می‌شه لینکش رو برام بفرستی؟
‫شما دوتا احمق‌ها فکر کردین که بانمکید
‫اومدین با منِ پشن‌فروت در بیفتید
‫ولی منِ سکسی قراره شما کسوها رو نابود کنم
‫ای خدا، تو از اون شرورهای قافیه‌سازی. ‫از همه بدترن
‫نه بابا، فقط داشتم امتحانش می‌کردم
‫به هر حال خیلی سخت بود
‫چرا با بوی گند گلت داری ما رو حشری می‌کنی؟
‫چیه، از اون مریض‌هایی؟
‫بازار املاک شهر چوبی حسابی ترکونده
‫یه میوه‌ی پیر مثل من فقط می‌تونه
‫با دستکاریِ کفه‌ی ترازو موفق بشه
‫تو که اصلاً انگشتی نداری تا بذاری روی کفه‌ی ترازو
‫گل‌های سکسیم رو به تمام دریچه‌ی هوایی
‫بهترین واحدهای ساختمون فرستادم
‫وقتی ساکنین‌شون از تشنگیِ اون همه سکس بمیرن،
‫من میام وسط و آپارتمان رو مال خودم می‌کنم
‫خدای من، بعدش هم مطمئنم جسدمون رو تیکه‌تیکه کنی
‫و مواد غذایی‌شون کنی ‫ای، من که منحرف نیستم!
‫فقط واحدها رو اجاره میدم ‫و پول پیشش رو پس نمیدم
‫از خشک شدن لذت ببرید ‫تا من میرم واحدم رو واسه اجاره می‌ذارم
‫کرایه رو جوری بکشم بالا که باورتون نشه!
‫صاحب‌خونه بدترین چیزیه که می‌تونی باشی، جنده‌ی گنده!
‫دام والدین جواب نداد،
‫وسایل علمی‌تخیلی اشانتیونی‌مون جداب نداد
‫باید این امتحان رو بدیم و رنده بشیم، نه؟
‫آره، ولی کی اهمیت میده؟ ‫قبلاً هم رنده شدم
‫چی؟ پس چرا اینقدر ترسیده بودی؟
‫بیشتر اینه که...
‫بدون وسایل علمی‌تخیلی، ما اصلاً کی هستیم؟
‫کل هویت من توی اون وسایل گره خورده بود
‫اونجوری بهش فکر نکرده بودم
‫خیلی می‌درخشه
‫پشمام پیوپا، هنوز داری تشعشع ساطع می‌کنی؟
‫- به خودت بیا ‫- انگار خیلی به خودش افتخار می‌کنه،
‫با اینکه داره تو سطح سلولی ما رو نابود می‌کنه
‫پیوپا! پیوپا!
‫خیلی کار زشتیه، پیوپا
‫صبر کن ببینم، زشت نیست
‫می‌تونه بدرخشه و عجیب باشه
‫چون یه آدم فضایی کوچولوی عجیب‌غریبه، درست مثل ما
‫داره چکمه‌های فضاییم رو ذوب می‌کنه
‫متوجه نیستی؟ ‫اون به اشعه‌های فوق حرفه‌ای
‫و به شدت باورنکردنی نیاز نداره، ‫ما هم همینطور
‫متوجه نیستم، ولی مطمئنم الانه که بیش از حد توضیحش بدی
‫واسه به‌هم رسوندنِ خانم فرنکی و مدیر کوک
‫فقط باید مثل فضایی‌های کلاسیک و معمولی باشیم
‫همونجوری که نیاکان‌مون بودن!
‫زود باش
‫این چی بود دیگه؟
‫ساکت باش، انسان. این یک آدم‌ربایی فضاییه
‫هر کی هستی، از پرواز روی خونه‌ی من دست بکش
‫آخ
‫عجب، حتماً یه تشنج کوچیک بود
‫ما رو ببر پیش رهبرت
‫- کی بود؟ ‫- بزن!
‫البته که اینجوری قراره بمیریم
‫توی آپارتمان مسخره
‫باید به حرفت گوش می‌کردم و فقط نگهش می‌داشتم
‫نیازش نداریم ‫ولی وسایلت چی؟
‫تو خونه وسیله دارم
‫از دست دادن اینجا، نمی‌دونم
‫گمونم فقط به آخرین چیزی چسبیده بودم
‫که باعث می‌شد احساس باحال بودن بکنم
‫ولی تری، ما باحال نیستیم. متأهلیم
‫توی حومه شهر زندگی می‌کنیم ‫کنار کپی‌های کسشعر و فقرآهن‌دار
‫شبکه غذایی رو با زیرشلواری کهنه نگاه می‌کنیم
‫و عیبی نداره
‫ولی اگه بازنده باشم بازم برام حشری می‌شی؟
‫آپارتمان نیاز ندارم که بخوام اون تی‌شرت رو از تنت در بیارم
‫منم همیشه عاشق این بودم که تو جذابی ‫و کاملاً نچسب
‫باید از اینجا بریم و همون بازنده‌های خانه‌داری بشیم
‫که همیشه قرار بوده
‫لعنت به این شاخه‌ها
‫حتی الان هم اینقدر نرم‌کننده زدم که نمی‌تونم محکم بگیرمش
‫وایسا. می‌تونیم با لباس‌های عرقی‌مون
‫جلوی بوی سکسی رو بگیریم
‫داره جواب میده
‫تپه‌ی من دیگه تکون نمی‌خوره
‫مال منم همینطور. راستش خیلی داره چندشم می‌شه
‫هی، اینقدر عرق خودتون رو بو نکنید،
‫وگرنه مجبور می‌شم به سبک قدیمی دهن‌تون رو سرویس کنم
‫فکر نکنید واسه یه نبرد بزرگ و سنگین آماده نیستم
‫شرمنده، ولی دیگه نگران باحال بودن نیستیم
‫دوست داری صاحب‌خونه ضایعی باشی؟
‫پس از این لذت ببر که به ضایع‌ترین شکل ممکن شکست بخوری
‫ممنون که این قضیه رو به سمع ما رسوندین
‫ظاهراً مدعی‌علیه قوانین ساختمون رو زیرپا گذاشته
‫در مورد اجاره‌ی فرعی واحدها
‫بیخیال بابا. کسی اون قوانین رو نمی‌خونه
‫تازه کیسه‌های زباله رو می‌ذاره توی راهرو
‫نهایت پنج دقیقه می‌ذارم تا کلیدهام رو بردارم
‫آدم هم کشته
‫طبق آرای جمع، این هیئت مدیره به اخراج رأی میده
‫- آره ‫- هورا!
‫کسشعره!
‫من یه نبرد فضایی با پشن‌فروت تمام‌عیار
‫با خون و دل و روده و لیزر و این کثافت‌ها می‌خواستم
‫همه‌تون بازنده‌اید!
‫بذارید بریم بیرون!
‫نمی‌تونید ما رو اینجا نگه دارید
‫می‌دونیم این یه جور شبیه‌سازی فضاییه
‫اصلاً کسی دیگه اینجا نیست
‫بقیه‌ی میزها هم هولوگرامه
‫تا وقتی دوباره عاشق همدیگه نشید ‫آزاد نمی‌شید
‫از پینوی اورگانِ ۲۰۱۲ لذت ببر!
‫خدای من، تو مدرسه خودمون کم فضایی نداشتیم
‫حالا هم اینجوری شد؟
‫احتمالش چقدر بود؟
‫پینوی شمال غربی مضحکه!
‫خب... تخم‌هات چطوره؟
‫- مگه برات مهمه؟ ‫- همیشه مهم بوده
‫پس چرا گذاشتی برم؟
‫چون من رو پس زدی
‫بعد از یه تخم‌شکنیِ مثل اون، ‫فکر کردم فضا نیاز داری
‫من ذهن‌خوان نیستم
‫هیچوقت انتظار نداشتم باشی!
‫دقیقاً مشکل رابطه‌مون همین بود
‫فقط دعوا می‌کردیم
‫می‌دونم. کی اهمیت می‌داد که جذابه؟
‫من اهمیت می‌دادم بابا
‫منم همینطور
‫خدای من، خیلی مسخره است
‫بدجوری از فضایی‌ها متنفرم
‫منم از فضایی‌ها متنفرم
‫- کونم رو بخور ‫- شلوارت رو در بیار!
‫یکم اسپاگتی براتون آوردم درست مثل لیدی و...
‫ای خدا، وای!
‫جواب داد، برگشتن به‌هم!
‫حتی غذا نیاز نداشتن
‫لعنتی، کل روز داشتم از این ریزوتو مزه در می‌آوردم
‫کی اهمیت میده؟ حالا دیگه هیچوقت مجبور نیستیم امتحان بدیم
‫[بادوم‌زمینی دیگه مجازه] ‫[با اسپانسریِ اِپی پِن‌های بَری]
‫این چه کوفتیه؟
‫فکر کردم تو و کوک برگشتیم به‌هم
‫آره، و دیگه تدریسِ خوب برات مهم نیست
‫یه فضایی‌های کلاسیک‌تری ما رو دزدیدن
‫که اشتیاق واقعی‌مون رو دوباره روشن کردن،
‫اینکه باهمدیگه فلک‌زده باشیم
‫وای نه
‫من برگشتم جک و جنده‌ها!
‫آخی، از امتحان‌تون لذت نمی‌برید؟
‫خوبه! بیا تو دفترم... الان!
‫این هنوز ۹۹ درصد از نمره ماست؟
‫۱۴۰ درصدشه
‫خودشه!
‫صبر کن، نه، اون که بیشتره!
‫عجب روز شکوهمندی
‫شما دوتا چرا اینقدر خوشحالید؟ ‫مگه امتحان نداشتید؟
‫آره، که تا حالا انجامش نداده بودیم ‫همیشه کنسل‌شون می‌کردیم
‫واسه همین نمی‌دونستیم که ما نابغه‌ایم!
‫وای، عجب پیچش داستانی. ‫امتیاز کامل و نمره اضافی؟
‫اِی مثبت گرفتنِ شما دوتا مشکوک می‌زنه
‫با وسایل علمی‌تخیلی تقلب کردین؟
‫نتونستیم ازشون استفاده کنیم، ‫پس یه کار عجیب کردیم
‫واسه اولین بار تلاش کردیم ‫و اینقدر خوب بودیم
‫که باعث شده بخوایم واقعاً درس بخونیم
‫حالا به جای دردسرسازهای فضایی بودن،
‫داریم خودمون رو به عنوان بچه‌های باهوش و تلاش‌گر تغییر برند میدیم!
‫استیسی‌ها هم از روی ما تقلب کردن،
‫یه روش کاملاً جدید واسه مورد سوءاستفاده قرار گرفتن
‫پیوپا، کل تخته خنک‌کننده رو قورت نده
‫باید دوام بیاره. خیلی گرون بود
‫پس آپارتمان شهر چوبی رو فروختین؟
‫نه، ۵۴ هزار بار ارگاسم شدیم و نزدیک بود بمیریم
‫و تصمیم گرفتیم به جاش کرایه‌اش بدیم
‫ای، پس حالا صاحب‌خونه شدین؟
‫ضایع‌ترین چیزیه که می‌شه بود!
‫- شما بازنده‌اید ‫- می‌دونیم
‫وای، امروز درس عبرت‌های زیادی داشتیم
‫شاید حتی یکم رشد شخصیت داشتیم
‫تو چطور، جی‌کی سونز؟
‫شرمنده، شاید دفعه بعد
‫آره، یکی الان آپارتمان رو واسه سه هفته ‫کرایه کرد!
‫جانم شیتیل
‫کی اونقدری حشریه که اونقدر بخوادش؟
‫خدای من، می‌تونم تمام دستگاه بچه‌سازیم رو حس کنم،
‫تا اعضای درونیم
‫این آپارتمان چرا اینجوریه؟
‫نمی‌دونم
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.