..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫- می‌دونیم. برای سانس ساعت 10:55 نیومدیم. ‫- باشه.
‫- برای سانس ساعت 9:50 اومدیم! ‫- کسی هست که کارمون رو سریع‌تر راه بندازه؟
‫- آقا، بهتون گفتم تعطیله. ‫- آره، آره، آره.
‫گفتی بابا. ‫ولی بازم شراب سفید ‌سفارش دادم.
‫یا خدا. کسی اینجا نیست.
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم. ‫اومدم خونه و پیداشون کردم.
‫مامان و بابام.
‫بشینید رو زمین! ‫کس دیگه‌ای تو خونه هست؟
‫ما تلفن کردیم.
‫- کس دیگه‌ای تو خونه هست؟ ‫- نه. ما تماس گرفتیم.
‫باشه. بریم. زود باشید.
‫پلیس! دارم میایم داخل! پلیس!
‫منو ببین. کاراگاه زولر هستم.
‫ایشون هم کاراگاه لینهان. باشه؟
‫- کسی رو ندیدی؟ ‫- نه.
‫رفتم تو خونه ‫و همه جا رو دود گرفته بود.
‫- صحنۀ جرم امن شد! دو جسد پیدا کردیم. ‫- نمی‌دونی ممکنه کار کی باشه؟
‫بابام یه تاجر خیلی خیلی بانفوذ بود.
‫تو این سال‌ها مجبور بوده ‫با آدمای مشکوک طرف بشه.
‫کار مافیا بوده! ‫آره!
‫آره، شاید... ‫آنجل.
‫سرکار آنجل شما رو می‌بره کلانتری ‫تا اظهاراتتون رو ثبت کنه.
‫باشه؟
‫آنجل، زود باش.
‫چه خبره؟ چی شده؟ چی شده؟
‫- یکی والدینمون رو کشته! ‫- چی؟
‫وای خدای من.
‫می‌خوای تو اول شروع کنی؟
‫- چون من اول... ‫- نه. تو اول تعریف کن.
‫- صدای تیراندازی رو تلویزیون ضبط شده؟ ‫- آره.
‫میشه خاموشش کنیم؟
‫اولین چیزی که توجه‌م رو جلب کرد
‫دودی بود که همه جا رو گرفته بود...
‫و شروع کردم به فریاد زدن.
‫اونا انگار...
‫انگار واقعی نبودن.
‫و دویدم طبقۀ بالا و به مربی تنیسم زنگ زدم. ‫دلیلش رو نمی‌دونم.
‫ولی لایل به پلیس زنگ زد.
‫دمای کبد چنده؟ ‫32 درجه.
‫- پس زمان مرگ حوالی ساعت 9:30 بوده؟ ‫- 10.
‫تماس 911 چه ساعتی گرفته شده؟
‫11:47.
‫حدود دو ساعت بعدش.
‫بابام تو کارش دوستان زیادی نداشت.
‫همیشه می‌گفت مافیا قصد جونش رو داره.
‫تمام پوکه‌ها رو برداشتن.
‫امکان نداره بفهمیم ترتیب شلیک‌ها چطور بوده.
‫اگه کار مافیا بود تر و تمیزتر بود، نه؟
‫آخه با شاتگان؟
‫اگه کار اونا بود به زنه کاری نداشتن.
‫وایسا، واقعاً مُردن؟
‫وای خدا، مُردن؟
‫تا وقتی مشخص نشه ‫از خونه چیزی به سرقت رفته،
‫پس به‌خاطر پدرم
‫همچین اتفاقی افتاده.
‫منظورت چیه؟
‫برای آر‌سی‌ای رکوردز کار می‌کرد، ‫و مرد خیلی مهمی بود.
‫پدر خیلی خوبی بود،
‫ولی برای شرکت‌های کوچیک‌تر کار می‌کرد،
‫و با گروه‌های خیلی بدنامی...
‫در ارتباط بود.
‫پدرم خیلی سخت‌گیر بود،
‫و همیشه از آدم انتظار زیادی داشت. ‫تلاش بیشتر و بیشتر و بیشتر.
‫مردی بود که نتیجۀ کار براش مهم بود.
‫سرکار آنجل شما رو می‌رسونه خونه.
‫یکی‌شون گفت وقتی اومده تو خونه
‫پر از دود بوده، ‫اونم دو ساعت بعد از تیراندازی.
‫با شیشه‌های شکسته؟
‫من دخل مامان رو میارم.
‫- ببخشید. نمی‌تونی بازش کنی. ‫- راکت تنیسم رو می‌خوام.
‫- هی! لطفاً از ماشین فاصله بگیرید. ‫- کلاس تنیس داره.
‫پسرها بیایید تو خونه.
‫ببینید چیزی دزدیده نشده.
‫باشه.
‫تمام طلاهای مامانم سر جاشه.
‫الان میام. ‫باید برم دستشویی.
‫میگم کاراگاه گفت عیب نداره ‫ساک تنیسم رو بردارم.
‫ممنون، سرکار.
‫برای برگزاری مراسم یادبود روز جمعه ‫تئاتر دی‌جی‌ای رو رزرو کردیم
‫که نشون بدیم پدرتون در شرکت «سرگرمی لایو» ‫چه آدم مهمی بوده.
‫اگه اشکال نداره من و اریک ‫چند کلام حرف بزنیم.
‫و ایده‌های خوبی دارم ‫که چطور تاثیرگذارتر باشه،
‫با پخش موسیقی و غیره.
‫البته.
‫بچه‌ها، احتمالاً بایستی در خصوص پول حرف بزنیم.
‫می‌دونم از بیمۀ عمر برخوردار می‌شید،
‫و من از جزئیات وصیت‌نامۀ خوزه بی اطلاعم،
‫تصور می‌کنم ارث زیادی بهتون می‌رسه.
‫هر چیزی که تو زندگی‌ ممکن بود بخواید ‫براتون فراهم کردیم.
‫به معنای واقعیِ کلمه همه چی.
‫بیا.
‫اونوقت می‌رید از خونۀ مردم دزدی می‌کنید.
‫بابا، می‌تونم توضیح بدم...
‫یه سری خط قرمز هست که نباید ازش رد بشید، ‫و اگه بشید عواقبی داره.
‫باید از خونه برید.
‫می‌دونید مشکل چیه؟
‫مشکل اینجاست که همه چی ‫در اختیارتون می‌ذاریم ولی دیگه...
‫دیگه تموم شد.
‫چون هر دوتون رو... گوشتون با منه؟
‫از ارث محروم کردم، نه؟
‫و انجام شده. ‫پس موفق باشید، بچه‌ها.
‫خودتون هستید و خودتون.
‫عزاداریم. وقت نداشتیم به این چیزا فکر کنیم.
‫خب، حرفم اینه که ممکنه خیلی طول بکشه.
‫می‌دونم کارت اعتباری دارید، ‫نگرانی فعلی‌ تامین امنیت شماست.
‫و این ممکنه گرون در بیاد.
‫بفرمایید، آقایون این طرف.
‫اگه کار مافیا باشه، ‫ممکنه سراغ شما بیان.
‫پس شرکت لایو محافظت ‫24 ساعته براتون فراهم می‌کنه.
‫برامون محافظ می‌ذارید؟
‫آره، با توجه به شرایط فعلی مناسبه.
‫- و برای رفت و آمد؟ ‫- خب لیموزن در اختیارتونه.
‫باشه، ولی برای هر دومون.
‫- یه لیموزین دیگه می‌خواید؟ ‫- آره، عالی میشه.
‫یارو محافظ می‌تونه کارامون رو انجام بده،
‫اگه لازم داشتیم بره پینک ‌دات یا...
‫نه، اون وظیفۀ دستیاره.
‫آره، دو دستیار هم خوبه.
‫و کنجکاوم بدونم.
‫پلیس با شما تماس گرفته یا سرنخ جدیدی...
‫آره. نمی‌دونید ممکنه کار کی بوده؟
‫خب، به نظر میاد سرنخ دارن.
‫شب قتل یه هاچبک سفید دم خونه‌تون بوده،
‫که با ماشینی که تو خونۀ ‫یه تهیه‌کننده پورن پیدا کردن مطابقت داره.
‫نُه بار بهش شلیک شده.
‫- عجب. پس پرونده بسته شد، درسته؟ ‫- فکر نمی‌کنم اتفاقی باشه.
‫پیتر، اگه مسئله اینه، ‫دیگه نمی‌تونیم تو خونه بمونیم. امن نیست.
‫- من و اریک باید یه جای امن بمونیم. ‫- البته. ما...
‫هتل بل‌ایر.
‫سلام. می‌خواستم سرویس اتاق سفارش بدم.
‫آره، پنیر گریل می‌خوام و...
‫آره، نه. آب لوله‌کشی خوبه.
‫چیزی می‌خوای؟
‫بدش من.
‫یه لحظه گوشی.
‫الان پنیر گریل و آب لوله‌کشی سفارش دادی؟
‫آره.
‫چند تا شاه میگو دارید؟ ‫تعداد واقعیش رو می‌خوام بدونم.
‫چند تا خوراک میگو میشه باهاش درست کرد؟
‫باشه. عالیه. 24 تا خوراک میگو می‌خوام، ‫بدون دم،
‫و یه جعبه، بطری نه، یه جعبه شراب پریر.
‫پریر دارید؟
‫ایولا، دارید! باشه، عالیه!
‫عجله کنید، ‫هزینه‌ش به کرایه اتاق اضافه کنید. ممنون.
‫لایل، یه کم صرفه‌جویی بد نیست.
‫- وصیت‌نامه چی؟ ‫- تو حالیت نیست!
‫حالیت نیست، اریک. ‫موفق شدیم. ترکوندیم بابا.
‫باشه؟
‫زندگی‌ سابقمون یه چیز بود،
‫و تصمیم گرفتیم دیگه تحمل نکنیم.
‫درسته؟ می‌خواستیم از زندگی لذت ببریم، ‫پس کاری رو کردیم که واجب بود.
‫یه تصمیم کوفتی گرفتیم، ‫و الان به خواسته‌مون رسیدیم! اون مدل زندگی رو داریم.
‫آره. دیگه عمراً به عقب نگاه کنیم.
‫پس از الان شروع میشه،
‫خواسته‌‌های زیادی از زندگی داریم.
‫و این یعنی ولخرجی.
‫و یعنی دیگه مجبور نیستی ‫آب لوله‌کشی تخمی بخوری، اریک!
‫ما تو وصیت‌نامه هستیم؟ ‫احتمالاً نه.
‫پس وصیت‌نامه رو پیدا می‌کنیم ‫و از بین می‌بریم،
‫ولی تا اون موقع، ‫کیف دنیا رو می‌کنیم.
‫باشه؟
‫و دیگه هیچ وقت به گذشته نگاه نمی‌کنیم.
‫هیچ وقت.
‫این یکی.
‫این یکی و این یکی.
‫منم این سه تا رو می‌خوام.
‫ده تا از این، ده تا از اون، ‫و ده تا از این می‌خوام.
‫بیشتر.
‫بازم.
‫آره، مادر جنده! ایول!
‫تمام رنگ‌های این شلوار رو بگیر، داداش.
‫این کوفتی رو می‌بینی؟ ‫هی!
‫- مارک هفرمن هستم. از آشناییت خوشوقتم. ‫- آره. منم.
‫خودشه!
‫زود باش! زود باش!
‫ایول!
‫خب به کجای پرونده منندز رسیدیم؟
‫چند تا مصاحبه دیگه باید انجام بدیم.
‫از اعضای خانواده، دوستان خانواده.
‫همکاران تجاری خوزه منندز...
‫و چند تا سرنخ جدید رو دنبال می‌کنیم.
‫به دستگیری قاتلان نزدیک شدیم؟
‫نه. در حال حاضر نه، رئیس.
‫خب این باید عوض بشه.
‫متوجه هستید تو این شهر چه خبره؟
‫یه زوج خوب تو خونۀ خودشون ‫تو یه عصر آروم یکشنبه
‫قلع و قمع شدن.
‫همچین اتفاقی نباید تو بورلی هیلز بیفته.
‫کامپتون که نیست.
‫بعد از کشتار‌‌ خانوادۀ منندز، ‫اهالی دچار وحشت شدن.
‫بدبین شدن. احساس امنیت نمی‌کنن، ‫می‌ترسن که نفری بعدی باشن.
‫تیم امنیتی استخدام می‌کنن
‫چون می‌ترسن پلیس نتونه ازشون محافظت کنه.
‫حالا این بماند، رسانه‌ها ازمون جواب می‌خوان.
‫می‌دونم اینا رو می‌دونید.
‫اخبار محلی، کشوری، ‫هارد کپی، اینساید ادیشن.
‫و هر روز که این پرونده حل‌نشده باقی بمونه،
‫فشار بیشتر و بیشتر میشه ‫و پرونده بزرگ‌تر میشه،
‫و وجهه‌ی ما بدتر و بدتر میشه.
‫در واقع رئیس گیتس باهام تماس گرفت.
‫گفت مثل احمقا به نظر میایم.
‫ازم پرسید چرا نمی‌تونیم ‫پرونده منندز رو حل کنیم،
‫و با اینحال وقت داریم شخصا بریم ‫سراغ ژا ژا گیبور.
‫از ماشین پیاده بشید، خانم گیبور.
‫گواهینامه و کارت ماشین منقضی شدن. ‫پیاده بشید.
‫خیلی مسخره‌س. به ناهارم دیر می‌رسم.
‫گور بابات. من میرم.
‫نمیشه برید.
‫می‌دونید که رسانه‌های بین‌المللی ‫اخبارش رو پوشش دادن؟
‫اسمش رو گذاشتن ‫«سیلی‌ای که در سراسر دنیا شنیده شد.»
‫بین ژا ژا و قتل‌های منندز، ‫ما ناکارآمد به نظر میایم.
‫اگه این روند ادامه پیدا کنه، ‫فقط مثل دلقک به نظر نمیایم.
‫همگی اخراج می‌شیم.
‫که یعنی باید پروندۀ منندز رو ‫به سرانجام برسونیم.
‫همین حالا.
‫فهمیدید؟
‫بله.
‫خوبه. ‫برید.
‫- مخارج‌تون از کنترل خارج شده. ‫- خب لازم داریم.
‫میشه از کنترل خارج شده رو تعریف کنی؟ ‫خیلی مبهمه.
‫می‌دونی، والدینم که فوت شدن،
‫جوری ما رو بار آوردن ‫که باید سبک زندگی معینی داشته باشیم.
‫آره، ولی پولش باید از کجا تامین بشه؟
‫شوخی می‌کنی؟
‫از ارث‌مون، ‫که الان داریم خرجش می‌کنیم.
‫مامان و بابام صریحاً گفتن
‫هر چی دارایی داریم به ما می‌رسه.
‫چی؟
‫از این بابت مطمئنی؟
‫- آره. البته، مطمئنم. ‫- مگه شک داری؟
‫لازمه منتظر قرائت وصیت‌نامه بمونیم.
‫ولی وصیت‌نامه دست شما نیست؟
‫نه، خوزه یه جای دیگه نگه می‌داشت.
‫کجا؟
‫داریم دنبالش می‌گردیم.
‫باید منتظر بمونیم تا عموتون، ‫که وصی شما...
‫نمی‌دونم خاطرت هست یا نه...
‫ولی والدینمون به قتل رسیدن.
‫حق نداریم برای یه ذره خوشحالی پول خرج کنیم؟
‫آره.
‫آره، شاید.
‫میشه سرزنشمون کرد؟
‫تو صورتشون شلیک کرده بودن.
‫متاسفم. نمی‌خواستم بی‌ملاحظه باشم.
‫فقط... کمتر خرج کنید.
‫وقتی عموتون بیاد ‫و وصیت‌نامه پیدا و خوانده بشه،
‫بیشتر مطمئن می‌شیم.
‫لباسا و ساعت‌ها مشکلی نیست.
‫بعضی چیزا رو پس می‌دم.
‫چیه؟
‫بابا جدّی بود، لایل.
‫وقتی وصیت‌نامه رو پیدا کنن ‫کوفتم بهمون نمی‌رسه.
‫- قبلاً گفتی. حق با تو بود. ‫- میشه تمومش کنی؟ لطفا؟
‫گوش کن. ‫من و تو هیچ مشکلی پیدا نمی‌کنیم.
‫وصیت‌نامه برامون دردسر نمیشه.
‫آره، ولی از کجا می‌دونی، لایل؟ ‫حتی نمی‌دونیم کدوم گوریه.
‫معلومه که می‌دونیم.
‫یک، دو، سه، چهار.
‫چهار...
‫نه! نه، نکن.
‫منظورت چیه؟ ‫باید بازش کنیم.
‫آره، چون کارت اصلاً مشکوک نیست، نه؟
‫بُریدن گاوصندوق بابا؟
‫- باید ذکاوت به خرج بدیم. ‫- باشه. باشه، اریک.
‫خب راه‌حل دیگه چیه؟
‫الو؟
‫بیلی، اریک منندز هستم.
‫اریک؟
‫وای خدای من. ‫چطوری؟ شنیدم...
‫باشه. بابات هنوز وکیل انحصار وراثته؟
‫آره.
‫چطور؟ می خوای گوشی رو بهش بدم؟
‫نه. الان می‌ریم شام بخوریم ‫و بعدش میاییم.
‫گفتی همیشه این کار رو کردی.
‫وقتی رمز گاوصندوق رو نمی‌دونی ‫آدم استخدام می‌کنی که بازش کنه.
‫ولی شماها وصی ارث و میراث هستید؟
‫- من مرد خونه‌م. ‫- عمومون وصی ـه.
‫فردا با هواپیما میاد و همینطور بقیه خانواده.
‫و اونطور که متوجه شدیم،
‫برای باز کردن گاوصندوق ‫به دلایل قانونی حضور وکیل لازمه.
‫- آره، واجبه. ‫- واسه همین به شما زنگ زدیم.
‫باشه. بیا بهش زنگ بزنیم ‫و وکالت بدیم
‫تا یه نفر رو استخدام کنه که بازش کنه.
‫چی؟
‫خب...
‫بدون حضور وصی نمیشه.
‫وگرنه ممنوع‌الوکاله میشم.
‫باشه. پس قفل‌ساز خبر می‌کنم ‫که می‌خواستم همین کار رو بکنم،
‫ولی تو نذاشتی.
‫آره. چون اگه به زور باز بشه، ‫پای پلیس میاد وسط.
‫- خودمون بازش می‌کنیم. ممنون. ‫- نمی‌تونم اجازه بدم.
‫از نظر قانونی باید یه وصی بگم ‫چنین اتفاقی افتاده.
‫در حقیقت، گاوصندوق امشب اینجا می‌مونه.
‫نمی‌ذاری از جلو چشمت دور بشه. ‫فهمیدی؟
‫- چرا من باید بمونم؟ ‫- فکر خودت بود. اونم رفیقته.
‫وایسا. کجا میری؟
‫چیزکیک فروشی. با جیمی قرار دارم.
‫مطمئنی اینجا راحتی؟
‫خوبم. شب بخیر، خانم رایت.
‫- گفتی گاوصندوق تو گاراژه؟ ‫- آره.
‫- ممنون که اومدی، کارلوس. ‫- تسلیت میگم، رفیق.
‫غم آخرت باشه.
‫دلم براتون تنگ شده بود.
‫فداتون بشم.
‫گاوصندوق بازه.
‫خوبه.
‫حاضرید؟
‫بریم.
‫نه، اول می‌خوام خودم برم.
‫لایل، همه باید باشیم.
‫آره. ببین من وصی دارایی‌هام...
‫که نمی‌خواستم این طور باشه، ‫ولی کاریش نمیشه کرد.
‫همه می‌دونیم پدرم دوست‌دختر زیاد داشت.
‫و می‌خوام مطمئن بشم عکس زشتی چیزی
‫اونجا نباشه.
‫چون نمی‌خوام مادرم بیشتر از این ‫تحقیر بشه، عمو برایان.
‫پس میرم اونجا و یه نگاه میندازم،
‫و بعد یکراست میام بیرون، باشه؟
‫- برو. ‫- باشه، آره.
‫وصیت‌نامه‌ای توش نبود.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫- مطمئنی؟ ‫- آره. آره.
‫خودتون برید ببینید، ‫ولی من چیزی ندیدم.
‫- هی، فلور. ‫- لایل.
‫- جیمی سوییشرت... ‫- اینو پیدا کردم.
‫اریک!
‫- چیه؟ ‫- ببین فلور چی پیدا کرده.
‫- چیه؟ ‫- تو کمد بوده.
‫همه چی به ما رسیده.
‫همه چیز رو به ما بخشیدن.
‫وصیت می‌کنم تمام اموالم ‫به همسرم مری لوییز منندز برسه،
‫و در صورت مرگ وی،
‫تمام اموال و دارایی‌هام به طور مساوی
‫بین...
‫پسرهام،
‫جوزف لایل منندز و اریک گلن منندز تقسیم شود.
‫این نامه‌ای که پدرم ‫همین چند وقت پیش برام نوشت.
‫«لایل، همونطور که می‌دونی، ‫خانواده مهم‌ترین داراییِ زندگیمه،
‫و امیدوارم مال تو باشه.»
‫رستوران مستر بوفالو می‌تونه بزرگ باشه.
‫بزرگ‌تر از تی‌سی‌بی‌وای.
‫فقط 300 هزار تا ‫برای پیش‌پرداخت می‌خوام.
‫منظرۀ اینجا بینظیره.
‫عاشقش می‌شید.
‫«تشویقت می‌کنم که زندگی کنی ‫و از ثمرۀ کارت لذت ببری.»
‫خوبه، اریک.
‫و از ثروتی که به ارث می‌بری.
‫عالیه. خوبه.
‫به فکر خانواده، کشورت، و هم‌وطنانت باش.
‫منظرۀ لنگرگاه رو می‌بینید، نه اقیانوس.
‫نه، می‌خوام میراث بابا رو ادامه بدم.
‫کلی دستاورد هست ‫که خانواده‌مون می‌تونه بهش برسه.
‫همینه، اریک.
‫همینطوری. آره.
‫باشه.
‫- جدّی؟ ‫- قبوله.
‫تو الحق که پسر پدرت هستی.
‫باور دارم که تو و اریت می‌تونید ‫تاثیرگذار باشید.
‫و باور دارم که این کار رو می‌کنید.
‫[دو ماه بعد]
‫هی.
‫می‌خوام از پینک دات چیز بخرم. ‫تو چیزی نمی‌خوای؟
‫اریک؟
‫نمی‌تونم، لایل.
‫- باشه. ‫- نه.
‫- اگه چیزی نمی خوای... ‫- نه. منظورم اوزیل ـه.
‫نمی‌تونم... ‫نمی‌تونم بکشمش.
‫نمی‌تونم.
‫اگه تو می‌خوای بکشیش، ‫می‌تونی بکشیش ولی من...
‫گوش کن چی میگم. ‫خیال می‌کنی من دلم می‌خواد؟
‫هر چی تعداد بیشتری بدونن ‫چه اتفاقی افتاده،
‫احتمال گیر افتادن ما بیشتر میشه.
‫فکر می‌کردم اگه از شرشون خلاص بشیم ‫و به پول برسیم
‫حالم بهتر میشه.
‫چون تو گفتی بهتر میشه.
‫ولی بعد از خوندن وصیت‌نامه، ‫بدتر شدم.
‫واسه همین رفتم پیش دکتر اوزیل.
‫می‌دونم نباید این کار رو می‌کردم ‫و شرمنده که کردم،
‫ولی نمی‌تونم بکشمش، لایل. ‫نمی‌تونم.
‫چیزی نیست. عیب نداره.
‫مجبور نیستیم بکشیمش.
‫چیزی نیست.
‫ولی باید نزدیک خودمون نگه‌ش داریم. ‫باهاش در ارتباط باشیم.
‫باید مطمئن بشم که لومون نمیده،
‫چون قضیه خیلی خیلی جدّیه، اریک.
‫می‌دونم.
‫دیگه به چیزی اعتراف نمی‌کنی، خب؟
‫وگرنه مجبور میشم خودتو بکشم.
‫هی، شوخی می‌کنم. شوخی بود.
‫دوستت دارم.
‫همیشه ازت محافظت می‌کنم.
‫می‌دونم.
‫منم دوستت دارم.
‫ببخشید.
‫فردا یادداشت‌هام از ‫اعتراف اریک رو بر می‌دارم،
‫تو صندوق امانات می‌ذارم.
‫کلیدش رو به تو میدم.
‫اگه اتفاقی برام افتاد، ‫می‌خوام به وکیلم زنگ بزنی.
‫- نه، جر، باید بری پیش پلیس. ‫- نمی‌تونم برم پیش پلیس!
‫فعلاً نه. اونا بیمارم هستن.
‫مگه محرمانگی اطلاعات بیمار ‫و این اراجیف مهمه؟
‫جونت رو تهدید کردن!
‫چی؟ این سنگ چیه دستت گرفتی؟
‫تورمالت سیاه برای حفاظت معنویه.
‫باشه. یه کم وقت لازم دارم، خب؟
‫لارل و دختره تا کِی نیستن؟
‫یه هفته دیگه بیرون از شهر نگه‌شون می‌دارم،
‫فکر کنم تا اون موقه بتونیم ‫یه سیستم امنیتی بهتر واسه خونه پیدا کنم.
‫شاید محافظ استخدام کنم؟
‫جر، من می‌ترسم.
‫شاید بهتره یه مدت بیام پیش شماها بمونم؟
‫فکر خوبی نیست.
‫منم تو خطرم. لایل منو دید.
‫نمی‌دونی بیمارم هستی. ‫نمی‌دونه کجا زندگی می‌کنی.
‫باشه. شاید تا آپارتمانم تعقیبت کرده باشه.
‫خودت گفتی. این پسرها روانپریشن!
‫جودلان، من متاهلم. ‫نمی‌تونی پیش ما زندگی کنی.
‫سنگ کوارتز دودیم رو می‌خوام.
‫اگه از خودت می‌پرسی، ‫«چرا؟ چرا جودلان کوارتز دودی می‌خواد؟»
‫خیلی واضح و ساده جوابت رو میدم، دکتر.
‫چون این... منو امن نگه می داره.
‫چون تو نمی‌تونی.
‫از زنت محافظت می‌کنی، ‫ولی منو بی‌دفاع اینجا گذاشتی؟
‫- وای خدا، می‌خوای بذاری اونا منو بکشن. ‫- کسی تو رو نمی‌کشه...
‫می‌دونی چیه؟ وقتی منو کشتن، ‫بالاخره از شرم خلاص میشی،
‫که مطمئنم یه نفس راحت می‌کشی!
‫پس چی شد که قرار بود با هم زندگی کنیم؟
‫تا کِی باید منتظر بمونم؟
‫تا اینکه یکی از پسرهای منندز با شاتگان ‫مغزم رو بپاشه بیرون؟
‫- جودلان، نکن. ‫- نه، لطفاً...
‫وای خدا.
‫نمی‌تونم نفس بکشم. ‫اون طور شدم که نفسم بالا نمیاد.
‫باشه، خیلی خب. باشه.
‫ببین...
‫بذار با لارل حرف بزنم.
‫بهش میگم بیمارم هستی،
‫و دوران سختی رو می‌گذرونی،
‫و ازش خواهش می‌کنم ‫که اجازه بده واسه دو سه شب
‫تو اتاق مهمون بمونی، باشه؟
‫باشه.
‫ترکش می‌کنی، درسته؟
‫واسه همیشه و تا ابد عاشقمی؟
‫آره. به محض اینکه زمانش برسه، ‫و این قضایا تموم بشه،
‫دربارۀ رابطه‌مون بهش میگم.
‫و آره، هنوز عاشقتم.
‫برای همیشه و تا ابد.
‫جر...
‫می‌دونید، پسرها ‫چطور کل قضیه رو بندازیم گردن
‫فیدل کاسترو
‫و تمومش کنیم بره. هان؟
‫خیلی باهوشی.
‫باشه.
‫خب فرضیه‌ها رو مرور کنیم.
‫فرضیه اول. به دست مافیا کشته شدن
‫چون خوزه احتمالاً تو کار ساخت ‫فیلم‌های بزرگسالان بوده.
‫فرضیه پورن.
‫فرضیه دوم. به دست کارتل کشته شده
‫چون خوزه مخفیانه از آمریکای جنوبی ‫مواد مخدر وارد می‌کرده.
‫چون یه مرد کوبایی مثل ‫خوزه منندز چطور می‌تونه تو آمریکا پولدار بشه
‫جز قاچاق مواد مخدر؟
‫فرضیه سوم.
‫به دست دار و دستۀ سان فرناندو کشته شدن ‫که اریک باهاشون خصومت داشته
‫و مرتباً تهدیدش می‌کردن.
‫هیچ کدومشون منطقی نیست.
‫نشانی از ورود اجباری نیست.
‫بر طبق شواهد، اثری از درگیری نیست.
‫انگار که...
‫خوزه و کیتی منندز مهاجمان رو می‌شناختن.
‫درسته. که می‌مونه تنها تئوری محتمل واقعی.
‫ببینید. می‌دونم می‌خواید قتل‌ها رو ‫به پسرها ربط بدید...
‫ربط بدیم؟ ‫چرا جواب تماسامون رو نمیدن، تام؟
‫مدرک کافی علیه‌شون نداریم.
‫حتی نمی‌خوان بدون وکیل با ما حرف بزنن.
‫بیخیال. این رفتار کسیه که بیگناهه؟
‫نه. می دونم.
‫باورم نمیشه شب جنایت دستشون رو
‫برای باقیمونده باروت چک نکردیم.
‫حسابی ریدیم. ‫کاریه که شده.
‫ولی اگه بخوایم دستگیرشون کنیم، ‫مدرک لازم داریم.
‫باید یه چیزی پیدا کنیم ‫چون از غیب برامون نمی‌رسه.
‫بله؟
‫هی، لس؟ الان یه تماس داشتی.
‫ظاهراً دوست نزدیک اریک منندزه.
‫به گورم خندیدم.
‫در مورد کشتن والدینمون فیلمنامه نوشتی؟
‫خیلی خری. این...
‫اتهام‌برانگیزه.
‫لطفاً حرف تو دهن من نذار. ‫بله، بهمون اتهام می‌زنن.
‫باید تک تک کپی‌های فیلمنامه تخمی رو ‫پیدا کنی و آتیشش بزنی.
‫تخمی نیست. راستش خیلی هم خوبه.
‫پسرها، تمرکز کنید.
‫«دوستان» چیزیه که من ‫و کریک کلی براش زحمت کشیدیم.
‫تو حتی نخوندیش. ‫پس نگو تخمی. چون نیست.
‫- اسمش «دوستان» ـه؟ ‫- آره، اسمش همینه.
‫مسخره‌ترین اسمیه که به عمرم شنیدم. ‫تعجب نداره اگه فروش نکنه.
‫تو که به کریک نگفتی چی کار کردیم، نه؟
‫نه. معلومه که نه.
‫می‌خوام برگردیم سر این سوال که
‫چرا احساس کردید ‫که باید والدینتون رو بکشید.
‫و میگم که بدونید،
‫یادداشت‌های جلسه قبلی رو گذاشتم تو صندوق امانات.
‫- صندوق امانات؟ ‫- یعنی چی؟
‫بهتون گفتم پیش پلیس نمیرم.
‫ولی اگه بلایی سرم بیاد،
‫براتون بد تموم میشه.
‫تهدیدمون می‌کنی، اوزیل؟
‫نه. نه.
‫ولی به نظرم از الان به بعد،
‫باید جلساتمون رو ضبط کنیم.
‫نه. امکان نداره.
‫بهتون اطمینان‌خاطر میدم کسی ‫به نوارها دسترسی نداره.
‫ولی اگه قراره به کارمون ادامه بدیم
‫باید کمک‌تون کنم مشکلاتی که شما رو
‫به کشتن والدینتون سوق داده رفع کنم، ‫و تضمین می‌خوام.
‫باید بدونم همه‌مون با همیم.
‫راستش دکتر، من دیگه مشکلی ندارم ‫که بخوام رفعش کنم،
‫چون دو تا از بزرگ‌ترین «مشکلات» ـم مُردن.
‫درسته. خوبه، لایل.
‫به زبون آوردن کاری که کردی ‫بخشی از پروسۀ بهبوده.
‫و حرفی که تو این مطب زده میشه،
‫همینجا باقی می‌مونه. ‫قول میدم.
‫دوستان. چه عنوان خزی.
‫بعد از جنایت، ‫اریک اعتراف کرد که والدینش رو کشته.
‫صاف نیومد بگه که، ‫«من مامان و بابام رو کشتم.»
‫ولی بگی‌نگی اقرار کرد.
‫به نظرت چرا به تو گفته؟
‫خب، اریک بهترین دوستمه. ‫همه چیو به همدیگه می‌گیم.
‫و...
‫پارسال، با هم یه فیلنامه نوشتیم.
‫که از فیلم «کلوپ پسران میلیاردر» ‫الهام گرفتیم.
‫«پدرم مردی نبود که احساساتش رو نشون بده.»
‫«گاهی بهم می‌گفت لیاقت ندارم ‫که پسرش باشم.»
‫وقتی تحقیرم می‌کرد، ‫باعث می‌شد بیشتر تلاش کنم،
‫فراتر برم، ‫تا بهش ثابت کنم لیاقت دارم،
‫تا بتونم این جمله رو ازش بشنوم، ‫«دوستت دارم، پسرم.»
‫«جنگجویی که والدینش رو از دست داده
‫هنوز جنگجوئه.»
‫لعنتی، خیلی خوبه.
‫واقعاً میگم.
‫صبر کن. یعنی تو و اریک
‫در مورد یه بچه پولدار که والدینش رو می‌کشه ‫فیلمنامه نوشتید؟
‫می‌دونم. وقتی می‌نوشتیمش ‫می‌دونستیم که داستان خیلی دیوونه‌واریه.
‫ولی فقط یه فیلم بود.
‫و الان بعد از چیزی که بهم گفت...
‫نتونستم ساکت بمونم.
‫نه، خیلی شهامت داشتی ‫که پا پیش گذاشتی، کریگ.
‫کار درستی کردی.
‫ببینید، فکر نمی‌کنم اریک باید بیفته زندان.
‫به نظرم کمک لازم داره.
‫اون و لایل. ‫کمک روانی لازم دارن.
‫چون اگه این کار رو کرده باشن، ‫معلومه حسابی قاطی داشتن.
‫یعنی الان دستگیرش می‌کنید؟
‫متاسفانه چیزی که بهمون گفتی
‫برای حکم دستگیری کافی نیست.
‫شهادت بر مسموعات حساب میشه.
‫شهادت بر مسموعات. می‌دونم یعنی چی. ‫از این لغت زیاد تو قانون ال‌ای استفاده می‌کنن.
‫هر چند اگه بخوای به اریک کمک کنی
‫و در تحقیقات به ما کمک کنی،
‫یه کاری می تونی بکنی.
‫واقعاً موثره. ‫22 کیلو بیشتر پرس سینه می‌زنم.
‫باعث بهبود عملکردم تو زمین شده.
‫ایول.
‫و با یه دختری آشنا شدم.
‫تازه از اسکی از یوتا برگشتیم.
‫عه. ‫جذابه؟
‫رفیق. خیلی جذابه.
‫باید بیای خونۀ جدیدمون. خیلی قشنگه.
‫زمین تنیس خصوصی داره.
‫خیلی بازی کردی، ‫آخرش منو می‌کشی.
‫یادم دادی که...
‫تولدت مبارک...
‫تو یادم دادی چطور تنیس بازی کنم.
‫تولدت مبارک...
‫صداشون رو نمی‌شنوم. ‫تو می‌شنوی؟
‫گندش بزنن!
‫- خب به نظر میاد حال و وضعت خوبه. ‫- آره.
‫فکر نکنم بابام می‌خواست یللی تللی کنم.
‫می‌دونی، می‌خواست حتی بیشتر از اون
‫تو زندگی موفق باشم.
‫سناتوری کسی بشم.
‫«جنگجویی که والدینش رو از دست داده ‫هنوز جنگجوئه.»
‫- دیالوگ فیلمنامه‌مونه؟ ‫- جداً؟
‫حالا که حرفش شد، دوباره خوندمش.
‫- می‌خواستم ببینم در چه حده؟ ‫- واقعاً؟
‫خب؟
‫یه جاهایی داستانش تناقض داره ‫و بعضی از دیالوگ‌هاش بیمزه‌س.
‫ولی به نظرم خیلی خوبه.
‫به نظرم با چند بار ویرایش، ‫بتونم بفروشیمش.
‫آره. شاید.
‫و الان می‌تونی باورپذیرتر بنویستی.
‫می‌دونی؟ چون...
‫زود باش.
‫چون چی؟
‫شخصیت‌هاش هنوز تخیلی بمونن.
‫دقیقاً شبیه اتفاقی که افتاد نمی‌نویسیم...
‫کاری که تو و لایل کردید.
‫کریگ. چه مرگته؟
‫میشه جزئیاتش رو تغییر بدیم. ‫همیشه تو فیلم‌ها می‌کنن.
‫نه، حتی اصلاً شوخیش زشته.
‫زود باش، کریگ.
‫بیخیال. اریک، اخه...
‫قبلاً بهم گفتی اون کار رو کردی.
‫گفتم حتی شوخیش هم زشته.
‫- شنیدی؟ ختی شوخیش هم زشته. ‫- آره...
‫امکان نداره کار ما باشه، ‫خصوصاً اون طور که اتفاق افتاده.
‫ولی به نظرت ممکنه کار لایل باشه؟
‫نه، کار لایل نبود.
‫- کسی رو اجیر کرده باشه؟ ‫- کل شب من پیشش بودم.
‫شبیه کاراگاه‌ها شدی. ‫فکر می‌کنن کار ماست.
‫- شرمنده حرفش رو... ‫- چرا؟
‫چون مثل شماها می‌خوام بدونم کار کی بوده.
‫پلیسا باهات حرف زدن؟
‫چی؟
‫پلیسا برای تحقیقاتشون باهات تماس گرفتن؟
‫آره.
‫- بهشون چی گفتی؟ ‫- هیچی نگفتم.
‫باشه. چون حرفی نیست بگی.
‫باشه.
‫چون من و لایل والدینمون رو نکشتیم.
‫البته که نه. ‫آره، کار شماها نیست.
‫باشه. عمراً این کار رو می‌کردیم.
‫ممنون.
‫خوشحال شدم دیدمت، رفیق.
‫هفته آینده بازم بیا حرف بزنیم.
‫باشه. ‫ممنون.
‫شرمنده، دوستان.
‫- به گمونم کمک زیادی نکرد، هان ‫- خدا لعنتش کنه.
‫پس...
‫فکر می‌کنی
‫مادرت حقش بود بمیره؟
‫فکر نمی‌کنم از این زاویه ‫بهش فکر کرده باشیم.
‫آره. بیشتر این جور بود،
‫«اگه قراره بابامون رو بکشیم، ‫احتمالا باید مامانمون رو هم بکشیم.»
‫ممکنه یه کدوم از شما ‫در مورد قتل مادرتون حس متفاوتی داشته؟
‫نه، مطلقاً نه.
‫امکان نداشت بدون رضایت اریک ‫تصمیم بگیریم
‫که مادرم رو بکشم.
‫حتی نخواستم روش تاثیر بذارم.
‫فقط گفتم چند روز فکراشو بکنه.
‫باشه. اریک؟
‫آره. ‫مجبور بودیم بکشیمش.
‫- کاملاَ بهش وابسته بود. ‫- کاملاً وابسته.
‫و این تنها راه گریز براش بود.
‫متوجه هستید که قتل هر دو والد ‫چه اقدام افراطی و شدیدیه؟
‫تو این تصمیم پول نقش داشت؟
‫نه.
‫پس ابائی نداشتید که از ارث محروم بمونید؟
‫نشد این مسئله رو مدنظر بگیرید ‫که تنها با کشتن خوزه،
‫تمام ثروت به کیتی می‌رسه،
‫و کنترل کامل روش ندارید تا اینکه...
‫واسه پول بی‌صاحب والدینمون رو نکشتیم.
‫باشه. اریک، حرفت رو باور می‌کنم.
‫مشکل اصلاً پول نبود.
‫بلکه لطف و محبت به مادرم بود.
‫در نهایت این طور می‌شد.
‫باید کشته می‌شد ‫چون تنها راه گریز براش بود.
‫- برای همه‌مون! ‫- کافیه.
‫اریک، چرا؟ ‫بگو چرا مجبور بودید بابا و مامانتون رو بکشید؟
‫چرا این تنها راه نجات
‫برای آزای مادرت و تو ‫و برادرت از این وضعیت بود؟
‫مجبور نیستی جواب بدی.
‫بگو، اریک، دلیلش چی بود؟
‫هی، گفتگومون تموم شد. ‫اونم حرف نداره.
‫- لایل... ‫- تموم شد.
‫جنایت بی‌نقصی بود.
‫پلیس کوفتم دستش نیست.
‫تنها کسایی که می‌دونن ‫واقعاً چه اتفاقی افتاد تو این اتاق هستن.
‫و محض‌خاطر خودت، دکتر ‫به نفعته همینطور باقی بمونه.
‫هی. پاشو. بریم.
‫پسرها.
‫صبر کنید.
‫بیخیال، بچه‌ها.
‫ما تو این قضیه با همیم.
‫درسته؟
‫قبل از اینکه برید، اینو بگیرید.
‫اتومکس چیه؟
‫یه شرکت کوچیکه ‫که تو تاسیسش کمک کردم.
‫به نظرم فرصت سرمایه‌گذاری عالی برای شماست.
‫فکر کنم بتونم بیشتر از روانشناستون باشم.
‫باید شرکای تجاری باشیم.
‫آره. آره، باشه.
‫بهش نگاه میندازم. ‫- آره. ‫- ممنون، دکتر.
‫باشه، حتماً.
‫سلام. برات خوراکی آوردم.
‫مامان میگه قبل از شام نباید شیرینی بخورم.
‫عه.
‫این چند ماه خیلی بهم خوش گذشت.
‫زندگی با تو و خواهرت و بابات.
‫می‌دونی، اگه مامانت بودم،
‫اجازه می‌دادم هر وقت دلت می‌خواد ‫شیرینی بخوری.
‫نه. نه، نه، جر، خواهش می‌کنم. ‫نمی‌تونی این کار رو بکنی.
‫خوبم می‌تونم.
‫به اندازه کافی دیوونگیات رو تحمل کردیم.
‫اصلاً نباید راهت می‌دادم اینجا. ‫مسخره بود.
‫- این کار رو کردی چون دوستم داری. ‫- نه.
‫این کار رو کردم چون مستاصل، مجنون و وحشت‌زده بودی،
‫و دلم برات سوخت.
‫حتی زنم رو راضی کردم.
‫ولی هیچ وقت این کار رو نمی‌کردم
‫اگه می‌دونستم قراره ما رو اسیر خودت بکنی!
‫تهدیدات، تغییرات خلقی، ‫تغییر دکوراسیون!
‫و حالا به دخترم میگی ‫می‌خوای جای مادرش رو بگیری.
‫زده به سرت؟
‫گفتی می‌خوای ترکش کنی، باشه؟
‫- خودت گفتی! ‫- آره. خب، ترکش نمی‌کنم! باشه؟
‫ترکش نمی‌کنم.
‫از این کارت پشیمون میشی.
‫چیزایی می‌دونم، ‫و می‌دونی که من یه چیزایی می‌دونم.
‫جودلان.
‫لوس نشو، جودلان. ‫برو به درک، جر!
‫جود! به‌خاطر خودت، ‫برای امنیت خودت،
‫در مورد پروندۀ منندز با کسی صحبت نکن، ‫خصوصاً نوارها.
‫باید اون سنگ یاغوتی ‫که برات گرفتم رو بندازی.
‫چاکرای چشم سومت مشکل داره.
‫- کاراگاه زولر؟ ‫- بله؟
‫در خصوص پروندۀ منندز اطلاعاتی دارم ‫که فکر می‌کنم شما می‌خواید بشنوید.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.