وضعیت
بدهکار
اعتبار
‫مبلغ (ین)
6,580
3,280
1,980
2,320
2,990
12,553
اردوگاه
1,535,500
بدهکار به
بانک
شهرداری
گاز توکیو
قبض آب
قبض برق
خدمات کارت رافوتن
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
‫پول زیاد مسئولیت زیادی هم داره.
پول زیاد دردسره‌ها
‫چرا داری تو هپروت سر می‌کنی؟!
‫نـ-نه اینطور نیست!
‫نمی‌تونم راجع بهش با کیبه حرف بزنم...
‫چیو داری ازم قایم می‌کنی؟
‫گوش کن، ممکنه که همۀ ما گاهی به مشکلاتی بخوریم.
‫هممون گاهی اوقات از خودمون دور میشیم، ‫و اهداف بزرگی رو تعیین می‌کنیم،
‫اما وقتی که به واقعیت شدن هدفمون نزدیک می‌شیم،
‫بعدش اعتماد نفسمون رو از دست میدیم.
‫چیه، میخوای به چیزورو-سان اعتراف کنی؟
ای کاش می‌تونستم
‫عـ-عمراً!
‫گوش کن، نمی‌دونم که چی تو رو آزار میده،
‫اما وقتی خانم به اون خوشگلی رو پیشت داری،
‫فکر نمی‌کنم که چیزی باشه که باید ازش بترسی.
‫ام، خب مشکل همینه، ‫اون اصلاً دوست دخترم نیست.
حاجی، شرمندتم خیلی
‫تازشم، من از آدمایی که خراب ‫کاری‌های زیادی انجام میدن خوشم میاد.
‫ها؟
‫من هیچوقت نتونستم تا جایی ‫پیش برم که به نتیجۀ خوبی برسم.
‫هر شکستی که بعد از هر دردی تجربه می‌کنی
‫تو رو پخته‌تر می‌کنه.
‫اینکه برای چیزی چونه بزنی یه چیزه،
‫و اینکه برای یه چیز مزخرف کلی پول خرج کنی چیز دیگه ایه.
‫این چیزیه که می‌خوام ازت ببینم.
‫کیبه...
‫به هر حال، تموم تلاشتو کن.
‫هرکسی تو زندگیش حداقل یکبار معجزه می‌کنه.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫اجاره‌ای دختر دوست
تعطیلات تابستانی شروع شد
ببخشید، لطفا از اون یکی مسیر برید
‫دختر دوست و داریفیلمبر
گلوپ
‫اسمم تابوسه هستش، کارگردانم و می‌خوام ‫همینجا فیلمبرداری رو شروع کنم.
‫این پروژه و روش‌های تأمین مالیش ‫ممکنه که منحصر به فرد باشه،
‫اما فیلمبرداریش هیچ فرقی نداره،
‫پس بیایید تلاشمون رو کنیم و و یه شاهکار بسازیم.
‫حالا، قراره ایچینوز-سان هم چیزی بگن.
‫بـ-بله.
‫واقعاً از این فرصت سپاس گزارم.
‫مثل همیشه ‫نازه...
‫از همتون متشکرم.
‫مطمئنم که پروژه فراز و نشیب‌هایی خواهد داشت،
‫اما قصد دارم کار خودمو به عنوان بازیگر انجام بدم و کلام آخر،
‫لطفاً تا جایی که می‌تونید همراهیم کنید.
‫چه زیبا!
‫ای وای، می‌خوام بزنم زیر گریه...
‫بعدی، تویی کازویا.
‫تهیه کننده تویی. ‫تو هم باید یه چیزی بگی.
‫عا...
‫به هر حال، تموم تلاشتو کن.
‫آره، همینطوره.
‫تصمیم گرفتم هرطور شده تا تهش برم.
‫خب... نمی‌دونم که کدوم مسیر درستیه!
‫اما چیزی که می‌دونم اینه که می‌خوام این فیلم رو به موفقیت برسونم!
‫برام خیلی مهمه!
‫پس روتون حساب می‌کنم!
چـــــی
هــــا
‫ای وای، خیلی هیجان‌زده شدم!
‫عاشق رفتار بچگونه‌شم.
‫ایول، هیجانت رو دوست داشتم!
‫خیلی خب، بریم سروقت کارمون!
ببخشید داریم فیلمبرداری می‌کنیم
وِیـــژ
ووژژژ
گرکه گرمه
آب ببرم
ساندویچ بندری
سرفه
براش نگه دارم
یه چتر آفتابی که توش کاملاً سیاهه...
فیلمنامه رو خوندی؟
جیگر برم کلشو خوندم
‫اوه، خیلی تشنمه.
‫گشنم هم هست.
‫بفرما.
‫و خیلی گرمه!
‫بفرما، بفرما، بفرما.
‫باید این عروسک رو دور بندازی.
‫تا موقعی که سر صحنه فیلمبرداری ام، می‌تونم باهات وقت بگذرونم.
‫واقعا عاشق فیلم درست کردنم!
‫شروع صحنه 138.
‫تو این سکانس، کیوکو دنبال کاره.
‫قراره، عروسک مادربزرگش رو بغل کنه و از ته دل گریه کنه ‫خیلی سکانس مهمیه.
‫سکانس طولانیه، پس تموم تلاشت رو بکن.
‫بله.
‫خب، بریم!
‫آماده شید!
گلوپ
‫جیرجیرک؟
‫بیخیال... نمی‌تونیم با همچین صدایی فیلمبرداری کنیم.
‫کارگردان، اونجا!
‫صبر کنیم تا تموم شه؟
‫اما زودی غروب میشه.
‫و اگه اینطور شه، کارمون تو سازگاری با سکانس‌های قبلی سخت میشه.
‫میرم یه نگاهی بندازم!
‫هوی، کازویا!
‫خطرناکه!
‫کازویا-کون؟!
‫بسه!
‫شوخیت گرفته!
‫زیاد به خودت فشار نیار!
‫تا اینجا پیش اومدم...
‫خطرناکه!
‫نمی‌ذارم یه چسه حشره خراب کنه!
‫احمق...
لیز خورد
پرواز...
‫هوی، خوبی؟!
‫یکی بیارتش بیرون!
‫عجله کنید!
‫حوله بیارید!
‫خوبی، کازویا-کون؟
‫خب، بهترین شانسمونه.
‫سکانس 138، کات 1، بریم!
‫خوشحالم که دوباره همه چی شروع شد...
‫خیلی زیبا بود، واقعاً چنین احساسی داشتم.
‫چهرۀ گریان میزوهارا که زیر غروب خورشید درخشان شده بود،
‫باعث شد که انگار خود کیوکو هستش.
‫حتی بعضی از اعضای باشگاه فیلم
هوو...
‫همراه باهاش گریه کردن.
‫چطور ممکنه که یکی اینطوری بازی کنه؟
‫اون باید خیلی تمرین کرده باشه،
‫از بچگی دنبال این رویاش بود.
‫حتی موقعی که نزدیک بود تسلیم شه،
‫حتماً از این فرصت براش پیشرفتش استفاده کرده.
‫میتونم بگم که... می‌تونه یه بازیگر بزرگی بشه.
‫می‌تونه تو فیلم‌ها، آگهی‌ها و برنامه‌های تلویزیونی نقش اول رو داشته باشه،
‫و تو ژاپن جز بهترین‌ها بشه.
‫و اگه اینطور بشه، اون وقت من کجام؟!
‫من...
‫ما کلاً تو دنیاهای متفاوتی زندگی می‌کنیم...
‫خدایا! یعنی این چیه که باعث جدا شدن من با میزوهارا شده؟!
‫یعنی ما دوتا هم گونه هستیم؟ ‫یعنی هر دوتامون از یه هومو ساپینس هستیم؟!
‫هومو ساپینس: گونه نخستی که انسان امروزی به آن تعلق دارد.
‫*
خــــدایــــا!!
‫همیشه می‌دونستم آدم فوق العاده‌ایه،
‫اما بعد دیدن بازیگریش واقعاً شکاف بینمون آشکار شد.
‫حقیقت تلخه!
‫شکلی درش نیست.
‫میزوهارا به یه بازیگر عالی تبدیل میشه.
‫من چی؟
‫من فروشگاه خانوادگی خودمو دارم...
‫و هیچ استعداد خاصی ندارم.
‫و قراره این اولین و آخرین فیلم من باشه.
‫با کمپین جذب سرمایه، ‫و حالا با فیلمبرداری،
‫فکر می کردم نزدیک تر شدیم، اما...
‫هرکسی با دیگری فرق داره.
‫این واقعیت تلخ زندگیه.
‫صبح بخیر.
‫روتون حساب می کنم.
‫صبح بخیر، کیوکو-چان.
‫صبح بخیر.
‫الحق که اون خاص بدنیا اومده.
‫خیلی خوشگله!
‫صبح بخیر.
‫اوه، صبح بخیر.
کار دارم کار
یه عالمه کار دارم
‫بخاطرم مادرم تصمیم گرفتم پا به این شغل بذارم.
‫دلیل اصلیش بیماری پریودنتالش،
‫*
‫پریودنتال: مربوط به بافت های پیرای دندان
‫آگرگاتی باکتر اکتینومایستمکومیتانس هستش...
‫*
‫Aggregatibacter actinomycetemcomitans: باکتری مضر ‫که جزئی از باکتری‌های دهان هست
‫واقعاً باور نکردنیه!
‫نمی‌تونیم تو این بارون از سکانس پارکینگ فیلمبرداری کنیم.
‫یه استراحتی کنید!
‫هرچه بازیگری اونو بیشتر میبینم، از خودم بیشتر بدم میاد.
‫حالا این شده رازی بین ما دوتا،
‫اما با توجه به استعدادش،
‫می‌تونست بدون اینکه من کاری کنم، ‫اون رویای خودشو به واقعیت تبدیل کنه.
‫ساختن فیلم براش دردسری نداره.
‫ببخشید، میزوهارا...
‫متأسفم.
‫میزوهارا!
ماتش برد
چرا اینجاست؟
‫چی، تنهایی؟
چرا ماتت برده؟
‫ببخشید که مزاحم استراحتت شدم.
‫باید به مادر بزرگم زنگ بزنم.
‫وقتی اینجام اون راحت نیست!
‫خب، من میرم.
‫صبر کن.
‫کاری کردم؟
‫می‌تونی که ازم خوشت نیاد،
‫اما نمی‌تونم کاری کنم که تهیه کننده‌ام ازم دوری کنه.
‫اینطور نیست!
‫خب، مهم نیست.
‫میزوهارا به طرز وحشتناکی زیباست.
‫تو کت و شلوار اونم زیر بارون عالیه.
‫مقایسه با من، زمین تا آسمون فرق داره.
‫داشتم فکر می‌کردم که "بهترین بازیگر زن" ‫و "صاحب فروشگاه" باهم زیاد جور در نمیاد.
‫با دیدن بازیگریت دوباره فهمیدم که چه قدر عالی هستی.
‫اما بخاطر اینه که تو تموم ‫زندگیت داشتی تمرین می‌کردی.
‫در حالی که من جز باری رو دوشت نبودم.
‫ببخشید که سد راهت شدم.
‫احمقی چیزی هستی؟
‫چی؟ احـ
‫پس اگه بازیگر بشم چی؟
‫پس اگه صاحب فروشگاه بشی چی؟
‫اگه بخاطر همین اعتماد به نفس نداری،
‫بهتره که بری از هرکی که فروشگاه داره عذر خواهی کنی.
‫یه بازیگر یا یه کسی که فروشگاه خانوادگی رو می‌چرخونه ‫هر دو تاششون برای خانواده‌شون انجام میدن.
‫هیچ سلسله مراتبی وجود نداره.
‫ممکنه که تو یه...
‫کساد، کودن، ناامید، ‫دست و پا چلفتی، احمق و رقت انگیز باشی،
کساد
زخمش شد
کودن
تیر خورد
سوراخ شد
ناامید
تیکه تیکه شد
دست و پا چلفتی
ضربه خورد
احمق
و خلاص شد
رقت انگیز
‫اما باز یه زندگی فوق العاده داری.
‫این تموم چیزیه که هرکسی نیاز داره.
‫نه کم نه بیشتر.
‫میزوهارا...
‫حتی یکبار...
‫ها؟
‫حتی یکبار هم از ملاقات باهات پشیمون نشدم.
‫هرچند بارها می‌خواستم حسابی کتکت بزنم.
‫ولی فکر کنم چند باری زدمت...
‫بارون تموم شده! ‫پس بیا برگردیم سراغ کارمون، کیوکو-چان!
‫الان میام!
‫بریم، تهیه کننده.
‫یکی کمکم کنه.
‫و به این ترتیب، فیلمبرداری فیلم آماتوری ما
‫باشه، الان میام!
‫برای این کار حسابی آماده‌ هستیا.
‫آره، از پس همه کارا بر میام!
‫تقریباً به پایان رسید و تنها یه صحنه موند.
‫داداش، تا دیروز ناراحت نبودی؟
‫نه اصلاً!
‫ورای ابرها همیشه آسمان آبی روشن نهفته است.
‫چـی؟!
‫فقط من و ایچینوز؟!
‫شما دوتا واقعاً روند فیلمبرداری رو جذاب کرده بودین.
فکر کنم هرچی میدونم رو بهت گفتم
‫آره، اما...
‫وسایلو بهت قرض میدم، مطمئنم که ‫می‌تونید سکانس آخر رو فیلمبرداری کنید.
‫تابوسه-سان؟!
‫بهت گفته بودم، خودمون قصد داریم ‫تو باشگاه فیلم یه فیلم کوتاه بسازیم.
‫اشتیاقت باعث شد برای کمک به فیلمت از کسای دیگه هم کمک بگیرم.
‫اما خودمون هفتۀ آینده فیلمبرداری خودمون رو شروع می‌کنیم.
‫میدونی، منم دوست دارم که با چیزورو-سان ‫یه سفر به مادارائو برم، اما...
‫نه، داستان اصلی بحثمون این نیست.
‫خودمم نمی‌تونم با میزوهارا تنهایی سفر برم!
‫سکانس پایانی خیلی مهمه که زیر آسمون پر ستاره باشه، نه؟
‫قرار نیست زیاد کات کنیم، پس میشه این کارو انجام داد.
‫به‌هرحال، از پسش بر میایید!
‫هی صبر کن!
‫رفیق واقعاً جدی‌ای؟
‫اصلاً راه نداره من و میزوهارا ‫با هم بریم مسافرت.
خیلی ایده احمقانه‌ایه
اصلاً می‌دونی داری چی میگی، تابوسه-سنپای؟
‫یه سفر با میزوهارا...
‫ازم عکس بگیر!
‫آروم‌تر برو!
‫اصلا اونجا چه اتفاقی داره میوفته؟
‫نه، مشکل اون نیست!
به خودش داره هشدار میده
‫فکر نکنم بتونم تنهایی از پس فیلم‌برداری بر بیام.
‫واسه بهتر شدن فیلم به آدمای ‫بیشتری احتیاج دارم.
‫تو گروه می‌تونم از کی کمک بخوام؟
‫دریافت شد!
‫اگه با من مشکلی نداری می‌تونم کمکت کنم.
‫خداروشکر، نجات پیدا کردم.
‫شاگردت بدرد همچین جاهایی میخوره.
‫چه لباسی پوشیدی؟
‫میکو کوراگه، کسی که این روزا کلی سر و صدا کرده تو ‫فضای مجازی.
‫آها...
باید به مردم اون چیزی که می خوان رو بدی
‫اوه، می‌خواستم از روکا-چان هم درخواست کنم واسه کمک.
‫به‌نظرم چهارتایی می‌تونیم از پسش بر بیایم.
‫چی شد؟
‫هیچی.
‫به هر حال، هواتو دارم.
‫دنبال یه هتل می‌گردم ‫و کارای رزروش رو انجام می‌دم.
‫ها...؟
‫کارای برنامه رو می‌چینم و تو ‫گروه عملیات 203 می‌فرستمش.
‫چت شد یهویی؟
‫برنامه‌ریزی برای چنین کارایی کار منه.
‫غریزه‌م به عنوان یه برنامه‌ریز گل کرده!
‫به‌هرحال، می‌تونی هرکاری می‌خوای بکنی و با اون ‫دوتا هم تماس بگیر.
‫وایسا!
‫کمک می‌کنه، ولی یهو چش شد؟
‫خب، بعداً به روکا-چان زنگ می‌زنم، اول...
لرزیدن لرزیدن
‫این واسه فیلمه! فیلم!
فـــیلم
‫چهارشنبه و پنجشنبه بعدی؟ باشه فهمیدم.
‫مشکلی باهاش نداری؟
‫هر چی هم که بشه من این کار رو می‌کنم.
‫این کار بخاطر فیلمه.
‫و-واقعا؟ خب خوبه.
‫صداش خیلی کیوته!
‫یائموری-سان گفت اطلاعات رو تو گروه به صورت ‫زنده به اشتراک می‌ذاره.
‫راستی مطمئنی بدون کارگردان می‌تونیم خوب پیش بریم؟
‫مطمئن می‌شم که همه‌چیز خوب پیش بره.
‫باشه پس، ‫خدافظ.
‫خـ-خدافظ.
‫ایول!
‫دیگه خیلی به پایانش نزدیکیم.
‫خیلی!
‫و زمان داره بی‌رحمانه می‌گذره.
چهارشنبه هفته بعد
‫و زمان داره ‫بی‌رحمانه می‌گذره.
‫دوربین، چک.
‫سه‌‌ پایه، چک.
‫باتری، کامل شارژ شده.
‫یه استوری‌برد هم گرفتم.
‫ساعت 12:15 به ایستگاه لیاما می‌رسیم.
‫با اتوبوس تا مادارائو هم نیم ساعت راهه.
‫ساعت یک بعد از ظهر وارد هتل می‌شیم.
‫و بعد از اینکه به اونجا رسیدیم، قبل از فیلم‌برداری ‫تو شب باید یکم اونجا رو بررسی کنیم.
‫وای واقعاً قراره همه‌چیز درست پیش بره؟
‫با توجه به هزینه‌ها و اینکه برنامه کاری میزوهارا ‫چجوری پیش می‌ره،
‫اصلاً نمی‌شه برم بگم: ‫«خیلی بد بود، نتیجه نداد.»
‫کارگردان هم نیست پس کار اینا هم با خودمه!
‫سلام.
‫میزوهارا!
واقعا اومدی!
ها؟ این دیگه چه قیافه‌ایه؟
‫صبح بخیر. کلی وسایل هست که.
‫هرچیزی که نیاز داشتیم رو آوردم.
‫پسر اونو ببین!
‫خیلی خوشگله!
‫با دوست پسرش داره می‌ره مسافرت؟
‫حتماً یه دوست دختر اجاره‌ایه.
‫اولین باره که یکی درست حدس زد!
فقط دخترای زیبا میتونن گوشواره‌های بزرگ بندازن
معمولی در عین حال هوشمند
‫خب، اینم از این...
‫قبلاً هم دیده بودمش ولی میزوهارا واقعاً منو جذب ‫خودش می‌کنه.
‫خوب می‌دونه که چی بهش میاد.
پاهای برهنه چون هوا خیلی گرمه
‫درحالی که لباسایی می‌پوشه که توش باحال بنظر میاد،
‫تیپایی می‌زنه که فقط تو تابستون می‌تونی ببینی.
‫این یه لباس خیلی ویژه‌ست که تو قرارای الکی‌مون ‫نمی‌تونستم ببینم... عاشقشم.
دستپاچه
دووم دووم
‫صبر کن نه! ما داریم می‌ریم واسه فیلم فیلم‌برداری کنیم!
فقط اومدم اینجا که ساختن فیلم رو کامل کنم
‫چی‌شده، بخاطر گرما زده به سرت؟
‫و بقیه کجان؟
‫اوه...
‫به یائموری-سان زنگ می‌زدم ولی ‫جواب نمی‌داد.
‫ولی ما قطارمون ساعت 10:45 میاد نه؟
‫فقط پنج دقیقه مونده.
‫به‌نظر نمیاد آدم وقت‌شناسی باشه...
‫روکا-چان چطور؟
‫دیشب وقتی تلفنی حرف می‌زدیم خیلی هیجان‌زده بود.
‫بخاطر همین احتمالاً خواب مونده یا همچین چیزی.
‫آها... پس شما دوتا بازم با هم جور شدید.
‫نه! اینجوری نیست!
‫این فقط یه‌چیز موقتی و آزمایشیه.
‫باید بهش زنگ بزنی.
‫امروز باهاش حرف نزدی نه؟
‫آره.
‫یائموری-سانه!
‫سلام یائموری-سان، کجایی؟!
‫ها؟!
‫صبر کن!
‫هی شینکانسن اینجاست، چی می‌گن؟
‫... اونا...
‫چی؟
‫میگه که نمیان.
‫ها؟!
‫چـ-چی؟!
‫قرار نیست چهار نفری بریم؟!
‫برنامه همین بود، ولی...
‫شوخیت گرفته...
‫سوار شینکانسن شدیم.
‫سفر با میزوهارا با ترک ایستگاه شروع شد!
‫هی.
‫بـ-بله؟
‫یائموری-سان چی گفت؟
‫تلفنی بهت گفت که چرا اینجا نیست درسته؟
‫نمیای؟ چرا؟!
‫استاد، خودت می‌بینی...
نیشخند
‫این دفعه شانسشو داری.
‫ها؟ چی می‌گی؟
‫اینجوری نیست که هر روز بتونی با میزوهارا ‫بری مسافرت.
‫بدون ما تو می‌تونی با اون تنها باشی.
‫تنها باشم؟ بدون شما؟
‫ساخت این فیلم نظر میزوهارا-سان نسبت به شما رو ‫بهتر کرده.
‫تا وقتی فرصتو داری کارتو انجام بده!
‫ا-احمق!
‫من هیچوقت همچین چیزی نخواستم.
‫خب، تو باکره‌ای، پس...
‫این کار اصلاً چه معنی‌ای داره؟
‫همینه که هست.
‫در ضمن، روکا-چان هم...
‫ترتیب اونم دادم.
‫ها؟! تو چیکار کردی؟! ‫پس فیلم‌برداری چی؟!
‫مشکلی واسه‌ت پیش نمیاد. ‫منم خودم همیشه تنهایی فیلم می‌گیرم.
‫آره. واسه وی‌تیوب ‫(وی‌‌تیوب یه‌چیزی مثل یوتیوبه.)
‫این کار مسخره‌ست!
‫میزوهارا اصلاً همچین فکرایی نمی‌‌کنه.
‫هنوزم داری همون حرفا رو می‌زنی؟
‫تا وقتی انقدر خودخواه باشی و کاری نکنی ‫اونم به دروغ گفتنش ادامه می‌ده.
مثل همیشه باکره‌ایه
لازم نیست انقدر روراست باشی
‫ما که قبلاً هم درمورد احساس اون نسبت به تو ‫صحبت کرده بودیم.
‫و این چیز واقعیه.
‫چی؟
‫زنا هم حس شهوت دارن دیگه.
‫شهـ...؟
‫این یه واقعیت علمیه که میزوهارا-سان هم یه‌بار تو ماه ‫این حسو تجربه می‌کنه.
‫این حس...؟
‫مهم نیست که چقدر زیبا، باکلاس و کیوته...
‫بعضی شب‌ها هستش که اونم ‫دلش رابطۀ جنسی می‌خواست!
‫چی؟!
قرمز شد
‫و امشب شاید یکی از اون شبا باشه.
‫فهمیدی؟
‫اینطوز نیست که بعضی از آدما ‫به چیزی که می‌خوان برسن.
‫بعضی‌ها هم هستن که برای ‫رسیدن به چیزی که می‌خوان لحظه شماری می‌کنن!
‫تو چت شده؟
‫چرا خشکت زده.
‫هر چی هم بشه نمی‌تونم بهش بگم.
‫نمی‌تونم بهش بگم اون بخاطر این نیومد تا ما رو تنها بذاره.
زنگ
‫اوه یائموری-سانه.
‫مریض شدی؟!
‫اینطوریاست؟
‫همینو پشت تلفن بهم گفتش طفلکی.
خـ ـیـ ر ه . . .
شانس اورد زنگ نجاتش داد
‫الو؟ روکا-چان؟
‫سلام!
‫اون استیکری که امروز صبح فرستادی خیلی باحال بود.
‫عادی به‌نظر میاد.
‫الان کجایی؟
‫ها؟
‫هاراجوکو، گرچه خجالت‌آوره.
‫بخاطر مریض شدن یائموری-سان فیلم‌برداری به تعویق افتاد.
عکس فرستاد که تب کرده بود
‫زنیکه!
پدرسگ
همه چی طبق نقشه پیش رفت
نمیادش
‫تو چیکار می‌کنی کازویا-کون؟
‫داشتم به ماهیم غذا می‌دادم و بعدش متوجه شدم که ساعت 10ئه!
‫اصلاً نمیشه که بهش بگم الان با ‫میزوهارا تنهام.
ها؟
‫واقعاً ماهیتو دوست داری نه؟! ‫شما دوتا خیلی به هم نزدیکید.
‫راستی همسایه‌ت مریض شده، مراقب باش تو هم ‫مریض نشی.
‫بـ-باشه، خدافظ.
‫حتماً باید از این قضیه عصبانی شده باشه.
‫انگار اطلاعات غلطی بهش دادیم.
‫ها؟
‫این کار برنامه یائموری-سان بود مگه نه؟
‫اون انگار با خودش فکر کرده که ما همدیگه رو دوست داریم.
‫مثل همیشه باهوشه.
‫یائموری-سان، اون می‌دونه!
‫می‌خوای تو اومیا پیاده شی؟
‫فیلم‌برداری چی؟ ‫می‌تونی تنهایی از پسش بر بیای؟
‫احتمالاً... تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫پس فراموشش کن.
‫بیا سریع‌تر فیلم رو بگیریم و برگردیم.
‫می‌تونیم یه درس خوب به یائموری-سان بدیم.
اون ترتیب این سفرو داد...
‫باید برم دستشویی.
‫لطفاً بشین و حواست به وسایل من باشه.
‫بـ-باشه.
‫عصبانی به‌نظر نمیاد.
‫ولی انقدر راحت قبولش کرد...
‫فکر کنم واقعاً هیچ حسی به من نداره.
‫صبر کن نه! ‫این سفر واسه فیلم‌برداریه!
‫واقعاً؟
‫بیا ناهار.
‫تو راه یکم غذا گرفتم.
یکیش رو بردار
‫فقط محض اطلاعت می‌خوام این کار رو ‫جبران کنم.
‫میزوهارا واسه‌م غذا گرفته...
هرچی موند رو برمیدارم
‫می‌تونیم هزینه اینو بدیم.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫آره، خوبه.
‫حس عجیبی داره...
‫چجوری من و اون می‌تونیم اینطوری ‫با هم وقت بگذرونیم.
‫نمی‌تونم باور کنم که چقدر به پایان کار نزدیک شدیم.
‫اولش خیلی نگران بودم ولی الان دیگه به آخراش رسیدیم.
‫من از تمام کسایی که کمک کردن خیلی ممنونم.
‫مثلاً من یه‌چیزی گفتم و تو رو به این قضیه کشوندم.
‫ولی من واقعاً نمی‌‌تونم خودم تنهایی کاری رو انجام بدم.
‫بخاطر همین داشتم خراب می‌کردم ولی افراد زیادی بهم کمک کردن.
‫این باعث شد بفهمم که اگه شما نبودید منم اینجا نبودم.
‫عالی به‌نظر میاد!
‫ایتاداکیماس!
‫رسیدیم به ایستگاه لیاما!
‫اینجا واقعاً خنک‌تر از توکیوئه.
‫اینطور نیست میزوهارا؟
‫امم... آره.
‫از اینجا تا محل اقامت‌مون با اتوبوس نیم ساعت راهه.
‫ایستگاه کجاست؟
‫هـ-هی... می‌دونی...
‫ها؟
‫اوه... فقط...
‫منظورم اینه که... خب...
‫اصلاً هیچی بیخیال.
‫اون دیگه چی بود؟
‫میزوهارا؟
‫ساخت این فیلم نظر میزوهارا-سان نسبت به شما رو ‫بهتر کرده.
چــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی
‫الان می‌خواستی چی بگی؟