‫عروسی آلدارپ-ساماست! ‫چه روز مبارکیه امروز!
‫اون مرتیکه آلدارپم ‫عجله داره ها.
‫همه چیزو به تعویق انداخته ‫و تاریخ عروسی رو اعلام کرده.
‫وقت اخم کردن نیست، کازوما!
‫ببین، بهت گفتم که، تصمیم خودش بود.
‫و تا وقتی که گریه نکنه کمک ‫می‌خواد، کاری قرار نیست بکنم.
‫من اینو قبول نمی‌کنم!
‫اگه قراره کل روزو بدون اینکه کاری ‫کنی منتظر بمونی، خودم دست به کار می‌شم!
‫ولی خشن وارد نمی‌شی ها، باشه؟
‫و اونو بهم پس بده. ‫کل روزو روش کار کردیم.
‫چی هست راستی؟
‫حبابای کوچیکو میترکونی.
‫ترکوندنشون حال می‌ده، ‫و بهت کمک می‌کنه آروم بشی.
‫همین؟
‫همین.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫آمم...
‫قسمت ۱۰: دعای خیر برای این عروس خود‌خواه! ‫ارباب ساتو، امروز یک ‫درخواستی ازتون داشتم.
‫دارکنس بالاخره قبول ‫کرد که کمک می‌خواد؟
‫چی؟!
‫«این اخطار برای خانواده‌ی داستینس است.
‫یک منبع محرمانه اشاره کرده است ‫که یکی از ژنرال‌های ارتش شیاطین
‫یک حمله‌ی تروریستی به کلیسای ‫فرقه‌ی اریس آکسل انجام خواهد داد.
‫این حمله برای روز ‫مراسم برنامه‌ریزی شده است!
‫اگه این مراسمو لغو نکنین،
‫کلیسا قراره منفجر بشه!
‫امیدوارم که این اخطار ‫رو جدی بگیرید.
‫از یک جادوگری.»
‫ببخشید! حساب اون دیوونه رو می‌رسم!
‫مگومین! باهات دو کلوم حرف دارم! ‫بیا گمشو اینجا!
‫و اینطور بود که روزای بدون دارکنس سپری شدن.
‫من کنار اومدم که بیخیال بشم، ولی اون دوتا...
‫حالا، تماشا کنین که چطور از این سبد ‫یه تازه‌کار کش میارم بیرون!
‫این چیزا رو خواهشا بیرون نیار!
‫هی! داری چیکار می‌کنی؟!
‫ولم کن! ببین چقدر آدم ‫جمع شده که شعبده‌بازی منو ببینه!
‫برای همین منو صدام کردن!
‫که یه کاری راجع به شلوغی ‫جلوی خونه بکنم!
‫ولم کن! منتظرمن! ‫هی، زود باش و نشونمون بده!
‫آره، ادامه بده!
‫اوه، لطفا پول نندازین.
‫من یه دلقک نیستم، ‫پس کمک مالی نمی‌خوام.
‫کازوما، اینا همه‌ش بخشی از ‫نقشه‌م برای بیرون کشیدن دارکنسه.
‫چی؟
‫آره! افسانه‌ی آما نو ایواتو رو که می‌دونی؟
‫همون چیزه عملا!
‫هی، دارکنس! ‫می‌شنوی دیگه؟
‫یالا زود باش بیا بیرون!
‫بعدا پشیمون می‌شی که ‫اینو از نزدیک ندیدی ها!
‫می‌خوام یکی از بهترین-
‫هی، کازوما، چته؟! ولم کن!
‫می‌ریم خونه، همین الان!
‫نه! تا وقتی دارکنس بیاد بیرون ‫هر روز قراره اینجا شعبده بازی کنم!
‫می‌شنوی چی می‌گم، دارکنس؟! دارکنس!
‫و چند روز بعدش...
‫بالاخره برگشتم.
‫سه روز شد فکر کنم؟
‫بهت گفتم به خاطر فرستادن ‫اون تهدیدا دستگیرت می‌کنن!
‫دیگه آروم باش، باشه؟
‫تا الان، تو و آکوئا فقط ‫رو مخ داستینسا رفتین.
‫کازوما، وقتش نیست تو هم کمکمون کنی؟
‫تا وقتی که دارکنس کمک بخواد، نه.
‫ای بی وجدان!
‫شاید توی شهر کازباله یا ‫عنوما صدات کنن،
‫ولی همیشه فکر می‌کردم که ‫در آخر، آدم مهربونی باشی
‫که وقتی دوستات به کمک نیاز ‫دارن، یه کاری بکنی!
‫مردی که دوستش دارم، توی همچین وقتی...
‫شاید کل وقتو ناله کنه، ‫ولی یه کاریش می‌کنه.
‫اینجور آدمیه.
‫فکر نکن چون گفتی دوستم داری ‫قراره بگم چشم ملکه ها.
‫اینقدرا هم ساده نیستم.
‫بس کن!
‫نکن! نکن!
‫و بالاخره، روز عروسی ‫دارکنس رسید...
‫بیا بریم، کازوما! ‫وقت خراب کردن عروسیه!
‫ای بابا، یه سحر از دستم دررفت ‫و کل سالن منفجر شد!
‫آخ، یه جادو از دستم افتاد و ‫کل ملک ارباب ترکید! پیش میاد!
‫ببین، نکن. جدی دارم می‌گم.
‫فقط یه بدهی نمی‌شه دیگه اینبار. ‫مجرم حسابت می‌کنن.
‫از نرفتن پشیمون می‌شی!
‫قرار نیست برم.
‫کازوما، برات مهم نیست اون ‫مرده با دارکنس چیکار کنه؟!
‫واقعا نیست؟!
‫معلومه که مهمه!
‫چطور می‌تونه برام مهم نباشه؟
‫شاید اینو ندونی، ولی اون پیر سگ...
‫وقتی یه زنی چشمشو می‌گیره، هرکاری ‫می‌کنه که به دستش بیاره.
‫و وقتی خسته شد، یه پولی ‫می‌ده و میندازه دور.
‫و بدترین بخشش اینه که ‫این کارو تکرار می‌کنه،
‫ولی به هر دلیلی شاهدی ‫برای اثباتش نیست.
‫همه می‌دونن بدتر ازش نیست!
‫همین دلیل کافی نیست؟
‫حتما که یه راه غیر ‫عادلانه به ذهنت می‌رسه!
‫این بار هیچ کاری از دستم برنمیاد.
‫یه عروسی بین اشرافیاست، ‫با نیروی امنیتی قوی.
‫هیچ راهی نیست که بتونیم کاری کنیم.
‫دقیقا برای همینه که منتظر ‫بودم دارکنس ازمون کمک بخواد.
‫کازوما...
‫باباش در حد مرگ مریضه.
‫و با هیچ اشرافی دیگه‌ای در ‫ارتباط نیستیم که کمکمون بکنه.
‫من فقط یه ماجراجوی فقیرم...
‫بذارش به حساب اختلاف طبقاتی‌مون.
‫اگه بهش فکر کنی...
‫ما و دارکنس از دنیاهای متفاوتیم.
‫همینقدر که تونستیم باهاش ‫ماجرا داشته باشیم، خودش یه معجزه‌س.
‫متوجه شدم که تو هم دنبال ‫یه راهی بودی که جلوشو بگیری.
‫و همین برام کافیه.
‫کامل بهش فکر می‌کنم، ‫و بهترین کاری که به نظرم میاد رو انجام می‌دم.
‫فقط ازت می‌خوام که تو هم همین‌کارو ‫بکنی تا پشیمونی‌ای نداشته باشی.
‫پس می‌رم من.
‫واقعا نمی‌شه کاریش کرد...
‫سلام و روز بخیر!
‫شاید دوستای به دردنخورت ولت کرده باشن، ‫ولی شیطان بینا اومده که بهت کمک کنه!
‫وانیر؟!
‫می‌تونی برای ظهور من، مثل دیوانه‌ها برقصی ‫و اشک شوق بریزی!
‫حال، بیا نگاهی به ثمر ‫دانشت بندازیم!
‫واقعا فکر کردی توی وضعیم ‫که بتونم باهات مذاکره کنم؟!
‫با صاحب مغازه‌ی خوشگلتون ‫می‌خوام صحبت کنم، همین الان!
‫مگه اون ماشین بدهی ساز می‌تونه ‫مذاکره هم بکنه.
‫دیروز برای یک ثانیه چشممو از روش ‫برداشتم و بعد...
‫«زوجای ماجراجو قراره ‫حسابی از این خوششون بیاد!»
‫و این گردنبند رو به فروش گذاشت.
‫چی هست؟
‫وقتی کسی که اینو انداخته ‫گردنش، در حد مرگ زخمی بشه،
‫آخرین قطره‌های وجودشون ‫یک انفجاری رو درست می‌کنه!
‫ایده اینه که...
‫در لحظه‌های آخر عمرت، زندگیتو ‫فدای محافظت از کسی که عاشقشی می‌کنی!
‫رمانتیک‌تر از این می‌شه؟!
‫باید می‌دیدی چقدر راجع بهش هیجان زده بود!
‫ولی انقدر قدرتش فراره،
‫که نه تنها دشمن رو، بلکه ‫کسی که بهش عاشقی رو هم منفجر می‌کنه!
‫چی بهتر از این می‌تونه وضعیت سوال برانگیز
‫کار‌آفرینی صاحب مغازه رو به نمایش بکشه؟
‫دوست داری بخریش؟
‫نه، راحتم اینجوری.
‫وایسا، گفتی اینجا اومدی که کمک کنی؟
‫می‌بینم همونطور که پیشنهاد دادم، ‫به کالا آفرینی ادامه دادی.
‫که درباره‌ی این...
‫نـ- نگاه، اینا دیگه ایده‌های ‫باقی مونده‌ی منن!
‫کمتر از ارزششون نمی‌فروشمشون.
‫تو، ای مردی که می‌خوای همین الان ‫بدویی پیش دختر زره پوش،
‫ولی از رد شدن می‌ترسی!
‫وانیر همه‌بین اعلام می‌کنه
‫که در عوض حقوق معنوی ایده‌هات،
‫این کیف پول رو میپذیری!
‫حالا، اجازه بده کالا ها و ‫حقوق مربوطه رو بررسی کنم...
‫می‌گم، وانیر، تو ‫همه چیزو می‌دونی، درسته؟
‫بله، تقریبا هرچیزی رو می‌بینم.
‫برای مثال، جواب سوالی ‫که می‌خوای بپرسی، دست منه.
‫چرا دختر زره پوش به این ‫ارباب بدهکاره؟
‫چطوره که با وجود شهوت زشتش،
‫شاهدی از فسادی که ‫انجام داده نیست؟
‫هی... تو یه شیطانی، پس...
‫«پس چرا داری کمک می‌کنی؟»
‫«چه دسیسه‌ای توی کلته؟»
‫و البته که چیزی در سر دارم، چون که بالاخره یه اهریمنم!
‫ولی در این قضیه، منافع‌مون باهم همسو شده که باعث شده بخوام کمک بکنم.
‫مثلاً، ایده‌های مخفی متفاوتی که در سر داری
‫و برای مواقع اورژانسی نگه‌شون داشتی.
‫شاید امروز اونا رو با تخفیف خوبی بخرم.
‫یه اهریمن همه‌چی دان هم خیلی خطریه‌ها.
‫در هرصورت، اگه جوابای من رو داری، چرا بهم نمی‌گی؟
‫خیلی خب، بذار روشنت کنم!
‫اکسورزیسم مقدس!
‫وای! تو یه اهریمن اعظمی دیگه؟!
‫قرار نیست توسط الهه توالت کشته بشی دیگه؟!
‫ها؟!
‫پنج دقیقه ولت کردم و یهویی شدی یه اهریمن‌پرست؟
‫در ضمن، من الهه آبم!
‫همیشه خدا باید دخالت کنی تو همه چی!
‫تازه، خودت بودی که رفتی!
‫داشتم به مهمونامون می‌رسیدم!
‫کدوم مهمون؟!
‫آقای... پیش‌خدمت؟
‫اگر سرتون شلوغه، زحمتم رو کم می‌کنم...
‫آه، نه، این...
‫از یه الهه شرور همچین حمله نابکارانه‌ای هم انتظار می‌ره!
‫ببین چه ترکی روی ماسک جذابم افتاده!
‫عه وا، نمی‌دونستم باید برای نابودی آفت اجازه بگیرم!
‫مخت عیب داره؟
‫هوی، می‌شه دخالت نکنی؟!
‫حالا، پسرکی که باوجود فاصله نزدیکت با یک الهه،
‫خود را توسط خدایان رها شده می‌بینی.
‫درمورد بدهی دخترک زرهی کنجکاو بودی، درسته؟
‫آ ـ آره.
‫قضیه از جایی شروع شد که گروه ماجراجویی شما، دژ متحرک دسترویر رو شکست دادید.
‫دسترویر؟!
‫ادامه بده.
‫همونطور که از اسمش پیداس، هرجا که دسترویر پیدا می‌شه،
‫زمین اربابان اون مکان نابود می‌شه.
‫اما در این شهر، بخاطر تلاش‌های خنده‌دار شما، چنین اتفاقی نیفتاد.
‫این مگه چیز خوبی نیست؟
‫خود شهر نجات پیدا کرد، بله، خود شهر.
‫اما زمین‌های کشاورزی اطراف اون، کاملاً نابود شدند.
‫کسانی که وظیفه رسیدگی به اون زمین‌ها رو داشتند، عملاً همه چیزشون رو از دست دادند.
‫و بدین ترتیب، رعایا از ارباب صاحب اون زمین درخواست کمک کردند.
‫که مطمئنم می‌تونید نتیجه‌اش رو تصور کنید!
‫جواب اون ارباب؟
‫همین‌که زندگیتون رو از دست ندادید رو باید یه بُرد حساب کنید!
‫مطمئنم یه چند وقت دیگه دوباره همه چیز شروع به رشد می‌کنه.
‫چنین گفت.
‫اما اون صدمات رو در نتیجه حادثه‌ای طبیعی قلمداد کردن، قرار نیست از مشکلات رعایا کم کنه.
‫برای همین کشاورزان درخواست کمک کردند...
‫بله، از همون خاندانی که باهاش آشنایی داری، خاندان داستینس.
‫درخواست اون‌ها این بود:
‫«ای لرد داستینس بخشنده، کسی که صدمات سیلی که توسط
‫اون ماجراجوها اتفاق افتاد رو جبرا کرد!
‫لطفاً چنین کمکی هم به ما بکنید!»
‫چی گفتی؟!
‫صدماتی که بخاطر سیل اتفاق افتاد؟
‫اون موقع رو یادته که ازت خواستن خسارت بدی؟
‫ازت نخواستن که کل خسارت رو جبران کنی، بلکه بخشیش رو. درسته؟
‫خاندان داستینس اکثر ثروتش رو
‫در پرداخت خسارت اون سیل از دست داد.
‫و با این‌حال،
‫برای نجات کسانی که زندگیشون بخاطر دسترویر به خطر افتاده بود...
‫سرشون رو جلوی ارباب اون منطقه،
‫کسی که از وظایفش جا خالی کرده بود، پایین آوردند و ازش پول قرض کردند.
‫البته با یک شرط بخصوص.
‫اگه در پرداخت پول مشکلی داشتید،
‫می‌تونی از بدنت به عنوان وثیقه استفاده کنی...
‫کازوما، حتماً دستت بخاطر اینکه از عصبانیت اون رو روی میز کوبیدی درد می‌کنه.
‫حتماً درد می‌کنه...
‫این همه چیو روشن کرد.
‫بدهی دارکنس چقدره؟
‫اگر ارزش کل دارایی‌های
‫شما و محتویات این کیف رو جمع کنیم،
‫تقریباً می‌شه مقداری که قرض گرفتن.
‫حالا، یکم درمورد کار و بار صحبت کنیم؟
‫خیلی زیبا شدید، بانوی من.
‫وقتی که مراسم تموم شد، حتماً باید برید به عمارت و به ارباب هم سری بزنید،
‫تا ایشون هم شمارو در این لباس ببینه.
‫برو کنار!
‫لالاتینا که درهرصورت قراره مال من بشه!
‫متأسفم، اما فقط اعضای خاندان داستینس حق ورود دارن.
‫لطفاً اینجا رو ترک کنید.
‫احمق! نمی‌دونی؟ وقتی مراسم تموم بشه، من قراره ارباب تو بشم!
‫ولی نمی‌تونم بذارم رد بشید، چون هنوز ارباب من نیستید.
‫قیافه‌ت یادم می‌مونه! صبر کن تا عروسی تموم بشه!
‫می‌شه اون نگهبان رو صدا بزنید؟ می‌خوام ازش تشکر کنم.
‫بـ ـ بله.
‫بفرمایید.
‫خدای من...
‫خیلی زیبا شدید.
‫بخاطر کاری که کردی ممنون.
‫بعداً باهاش صحبت می‌کنم تا مجازاتت نکنه.
‫نگران نباشید.
‫ولی اگر خودتون مردی رو انتخاب می‌کردید، با افتخار بهش خدمت می‌کردم.
‫مردی که خودم انتخاب می‌کردم...
‫حداقل در نهایت، از دیدن این لبخند شما خوشحالم.
‫می‌دونم که دارم پام رو از گلیمم درازتر می‌کنم...
‫اما شما که انقدر زیبا هستید،
‫نباید اونطور با خودتون... بازی کنید، بانوی من.
‫واقعاً که! همش تقصیر اون ادا درآوردنش بود!
‫اکثر مواقع، افرادی که در خانواده‌ای اشرافی بدنیا میان
‫نمی‌تونن اونطوری که خودشون می‌خوان زندگی کنند.
‫ولی با این‌وجود، تونستم زمان زیادی رو
‫با دوستانی که کنارشون می‌تونستم خودم باشم، بگذرونم.
‫و این کافیه، اگه بیشتر از این چیزی بخوام، خودخواهانه می‌شه.
‫حالا نوبت منه تا دینم رو به مردم این شهر ادا کنم.
‫بانوی من؟
‫آه، ببخشید، چیزی نیست.
‫اگر بچه‌ها از دِین من خبردار بشن، چه واکنشی نشون می‌دن؟
‫مگومین که قطعاً عصبانی می‌شه.
‫آکوا هم که یهو شروع می‌کنه به گریه.
‫و اون هم... احتمالاً منو احمق خطاب می‌کنه،
‫و درحالی که داری با دقت میلی‌متری اذیتم می‌کنه، سرزنشم هم می‌کنه.
‫و بعدش هم تلاش می‌کنه تا کمکم کنه.
‫یعنی میادش؟
‫نه، مطمئنم نمیاد.
‫اونی که من می‌شناسم، احتمالاً اخم کرده و توی عمارت خودشو حبس کرده.
‫وقتش رسیده، بانوی من.
‫می‌گن راهبی که قراره مراسم رو اجرا کنه، بهترین راهب شهره.
‫مطمئنم که عروسی فوق‌العاده‌ای خواهد بود.
‫آه، چقدر خوش گذشت...
‫این سالی که با بقیه گذروندم.
‫هر روزش لذت بخش و پر از شادی بود.
‫دخترک بیچاره...
‫انقدر هول ندید!
‫نمی‌تونم داخلو ببینم!
‫برای خوش‌حالیتون دعا می‌کنم، بانوی من.
‫تو، ای دارکنس، آیا این پیرمردی که ترکیبی از خوک و خرس هست رو،
‫خوک؟
‫در رعایت قانونی که نه توسط من، بلکه خدایان دیگر
‫گذاشته شده، و مجبور به ازدواجت کرده،
‫در مریضی و در سلامتی، در بدی و در خوبی،
‫در ثروت و در فقر،
‫آیا این پرمرد را دوست خواهی داشت؟ آیا به این پیرمرد احترام خواهی گذاشت؟ آیا این پیرمرد را دلداری خواهی داد؟ آیا به این پیرمرد کمک خواهی کرد؟
‫تا وقتی که مرگ شما را از هم جدا کند؟
‫پیرمرد؟!
‫معلمه که نه!
‫برای همین من می‌گم بیا با ما برگرد به عمارت،
‫تا بریم غذایی که کازوما درست کرده رو بخوریم و یه دو سه پیکیم آب شنگولی بزنیم.
‫تـ ـ تویی! همون زنی که اومد به عمارت من و اون خرابکاری رو به بار آورد!
‫پدر، مادر.
‫پسرک ناز شما، که اون رو مثل یه پسر عادی تربیت کرده بودید،
‫می‌خواد با هرگونه چیز عادی در زندگیش خداحافظی کنه... ‫برو کازوما! بگیرش!
‫برو! برو!
‫چون دارم با کله‌گنده‌ترین آدم این دور و برا دعوا درست می‌کنم
‫آره، کازوما! برو! انجامش بده! آره!
‫و یه دختر اشراف زاده رو می‌دزدم!
‫وقت برگشتن به خونه‌ست، دارکنس!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫شاه اهریمنان! ما! همه ما! ما زندگی فوق‌العاده‌ای در کنار ‫رودخانه استیکس داریم، و از این به بعد هم تلاش می‌کنیم تا ‫نهایت استفاده رو از این زندگی ببریم! قسم می‌خوریم! هه هه هه! منتظرش باش! ‫قسمت ‫ یازدهم ‫رحمت ‫ خدا ‫ بر ‫ این ‫ روزهای ‫ بدون ‫ تغییر!
‫شاه اهریمنان!
‫ما! ‫همه ما!
‫زندگی فوق‌العاده‌ای در کنار رودخانه استیکس داریم!
‫و از این به بعد هم تلاش می‌کنیم‌ـ