..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
قسمت دوم «جلسات ملاقات»
هر چند وقت يک بار بايد بهت بگم که حيوونا رو خونه نيار؟
الان ميام
چرا اينقدر زود اومدي؟ هنوز غذا نپختم.
چند دقيقه ديگه جلسه دارم براي همين الان ازت خون ميگيرم.
اينطوري فردا هم بيمارستان نميري.
باشه.
ولي مثل دفعه قبل منو زخمي نکني، خب؟
همش نق ميزني...
سلام کوچولو، مراقب ماماني هستي؟
- اين گربه چشماي قشنگي داره. - هميشه همين رو ميگي.
نميدونم خواهرت براي ناهار مياد يا نه، اصلا بهم زنگ نميزنه...
با اون شوهر الدنگش از لندن برگشته.
- شوهرش اسم داره، مامان. - چشم ديدنش رو ندارم!
- من بهش ميگم چشم ديدنش رو ندارم. - دستت رو مُشت کن لطفا.
شايد نرئا زنگ زده و تو خونه نبودي.
ديرروز و پريروز زنگ زدم ولي تو جواب ندادي.
زودتر اومدم که مطمئن بشم حالت خوبه.
بخاطر همين زودتر اومدي؟
ميدونم اخيرا کجا رفتي.
ميدونم به شهر برگشتي.
ازت نمي پرسم براي چي برگشتي. اونجا شهر آباء و اجداديته.
ولي اگه بيخيال گذشته بشي، خوشحال ميشم يه چيزي بگي.
لازم نيست به تو چيزي بگم، زندگي خودمه.
همه‌مون يه دخلي توي اين داستان داريم، مامان.
- سابي حالت خوبه؟ - يه اتفاقي براي بابام افتاده.
- واستا، منم باهات ميام. - نه، نه، عجله دارم.
بابا...
- واستا! نميتوني بري داخل. - من پسرشم.
مامان! مامان!
مامان.
نياز به سرم ندارم، خودم ميتونم خودم رو آروم کنم.
چه اتفاقي افتاده؟
تکستو مرده، خودت رو جمع و جور کن.
- اونا بهت گفتن؟ - نه،
خودم ديدم.
کله‌اش شکافته بود.
- تکستو مرده. - بردنش بيمارستان؟
آره، ولي فايده نداره.
طفلکي نرئا وقتي بشنوه...
بايد بهش زنگ بزنيم.
شماره‌اش توي کشوئه، بهش زنگ بزن.
باشه.
چيزي ميخوري برات درست کنم؟
نه اصلا.
مطمئني وقتي بابا رو بردن نفس نميکشيد؟
- الو؟ - الو.
من برادر نرئا هستم،
- همون دختر طبقه بالا. - همون دانش‌آموزه؟
- بله خودشه، بله. - خيلي خب.
- اگه ميشه يه پيامي بهش برسونيد. - حتما، چه پيامي؟
- بگيد که به خونه زنگ بزنه. - بگو ضروريه.
- مسئله ضروريه. - بهشون خبر ميدم.
- ممنون قربان. - خداحافظ.
- مامان، به آمبولانس زنگ زدي؟ - نه، من به کسي زنگ نزدم.
همينجور يهويي با صداي آژير پيداش شد.
حتما يکي از همسايه‌ها زنگ زده.
جواب بده، حتما نرئائه.
الو؟
ريدم دهنت، تکستو.
خواهرت نبود، ها؟
بيا تلفن رو جواب نديم.
اگه نرئا يا از بيمارستان باشه چي؟
صبر کن.
- بيمارستان آرنزازو. - سلام، دکتر لرتکسوندي هستم.
- ميشه به اورژانش وصل کنيد؟ - بله، يک لحظه.
- اورژانس. - سلام، سابي لرتکسوندي هستم.
- بگو، سانتوسم. - سلام چطوري؟ چه شد؟
حقيقتش، قبل از اينکه اينجا برسه مــ...
به نظرم... لزومي نداشته که به اينجا آورده بشه.
رسيدن.
- سلام. - سلام، مامان.
چي شده؟ شوهرت پائيا دوست نداره؟
کينونه رفته، بعدا توضيح ميدم.
- سلام سابير. - باز به هم زدين؟
به هم نزديم مامان، از هم جدا شديم.
- فرقي نداره. - نه.
حالا هر چي.
- کمک لازم داري؟ - نه.
بيخيال، ميدوني مامان چطوريه ديگه.
اين بشقاب اضافيه.
- چيز ديگه‌اي ميخواين؟ - نه همينه ديگه، چقدر شد؟
بذار ببينم، فيله براي نون، گوشت براي استاک، و سينه‌مرغ.
ميشه يازده يورو و پنجاه سنت.
- صبح بخير. - صبح بخير ميرن.
اينم بيست سنت، ممنون، خداحافظ.
ديدي؟ يه گل گذاشته.
هر کاري بخواد ميکنه، خونه خودشه.
يه مرغ کامل ميخوام، براي ناهار مهمون دارم.
اين همه توي تظاهرات و روزنامه ها خواستار صلح شدن،
ولي وقتي بدستش آوردن، برگشتن که خرابش کنند.
- همين خوبه؟ - عاليه.
همش راجع به صلح و عذرخواهي از قربانيان صحبت ميکنن.
کي از ما عذرخواهي ميکنه؟ يا نکنه اين قرباني نبوده؟
گورباباي عذر خواهي، آخرش هم دردي دوا نميکنه.
- صبح بخير. - صبح بخير.
به گورکا بگو بياد
يادم رفته قيافه‌اش چه شکلي بود.
- حالا بعدا حساب ميکني. - خيلي‌خب، ممنون.
- خداحافظ. - خداحافظ.
اين گل‌ها خوشگله...
وقتي هوا سرد بشه، بهتره گل‌ها رو ببره داخل وگرنه خشک ميشن.
ميرن، ميرن.
- شنيدي که برگشته؟ - بله خبر دارم.
حتي گل گذاشته، ميخواد براي هميشه اينجا بمونه؟
- نميدونم، شماها چي؟ - ماها چي؟
- پسر شما که توي مکزيک خوش ميگذرونه. - خوش ميگذرونه؟
بدون اون، خوسه ماري و جوکين ميتونستن اينجا باشن، شايد توي درسر بودن
ولي خونه بودن.
کولدو زرنگ بود، اول جاسوسي کرد بعد هم فرار کرد.
جاسوسي کرد؟ پسرم رو تا سر حد مرگ شکنجه کردن.
- اين رو يادت باشه. - خوب يادم ميمونه.
- خودت ميدوني چه حرفي مناسب توئه. - حالا هر چي... خداحافظ.
بريم.
بعدش رفتم باغ.
باغ کيو، قشنگه، بعدا عکساش رو نشونت ميدم.
خودت چطوري؟
خوبم.
هي، ميشه راجع به اون قضيه که گفتي به مامان چيزي نگي.
کدوم قضيه؟
چيزي نيست، يه مسئله کوچيکه، خوشمزه شده ها!
من تصميم گرفتم که در يک جلسه ملاقاتي با يک زنداني حزب وطني و آزادي‌خواه شرکت کنم.
با يک نفر که واسطه‌ست‌ صحبت کردم، خانوم خيلي خوبيه.
بهت دارم ميگم چون دوست ندارم تو در جريان نباشي و به نظرم...
تو مخالفي.
اميد داري که چي بفهمي؟
نميدونم، حتي نميدونم با کي قراره صحبت کنم.
فقط يه چيزي رو ميدونم، ميخوام يک نفرشون بدونه
چه کاري کردن، و ما چه بدبختي کشيديم.
منظورت اينه خودت چه بدبختي کشيدي؟
آره.
خب بعدش؟
من به حرفاي زنداني گوش ميدم.
توقع داري عذرخواهي کنه؟
نميدونم.
خانومي که واسطه‌ست ميگه کسايي که شرکت کردن تجربه خوبي داشتن.
کسي پشيمون نشده.
قول داده که با احتياط کامل باشه، مطبوعات چيزي نميفهمن.
هر کاري ميخواي بکن.
من با اين ايده که همينطور الکي با يه قاتلي صحبت کنيم، قانع بشو نيستم.
شايد دلم بخواد مستقيم به چشماي اون کسي که پدرت رو کشته نگاه کنم.
يه چيزايي هست که ميخوام بهش بگم.
ولي همينجور رو هوا نه.
نظر تو چيه؟
موش زبونت رو خورده؟
به نظرم يه مسئله شخصيه.
بعد از جلسه، فکر کنم برم يه شهر ديگه.
نميدونم کجا، شايد برم خارج از کشور.
بايد برم.
ميخوام فوتبال ببينم، بعدش هم اول ميخوام برم بيمارستان.
- دسر نميخواي؟ - نه.
پائيائه خوشمزه‌اي شده، خداحافظ.
خداحافظ، خداحافظ.
نظري راجع به چيزي که گفتم نداري؟
به اندازه‌اي که خودت بفهمي بزرگ شدي.
دوست داري آخر و عاقبتم مثل داداشم بشه؟
مگه چشه؟
غمگين‌ترين آدميه که ميشناسم.
تو راجب غم چي ميفهمي؟!
سابير بهم گفت هر روز ميري شهر و به نظرم اين خوبه.
حتما مثل من دنبال چيزي ميگردي.
دنبال چيزي نميگردم، ميرم خونه خودم.
ديگه نميتونم خونه خودم برم؟ لابد تو رو هم اذيت ميکنه.
به نام پدر، پسر، روح القدس، آمين.
به مراسم عشاي رباني يک‌شنبه خوش اومدين.
امروز راجب اين صحبت ميکنيم که چطور مسيح در انجيل
چيزي رو به ما ميگه که تا به حال گوش نداديم.
يه چيزي که در انجيل...
اينجا چه غلطي ميکنه؟ تو با مائي با بر عليه مائي؟
در موعظات امروزي کشيش‌ها...
راجع به حقوق خداست
و واجبات ما.
واجباتي همچون همدلي،
آشتي...
و صلح.
به نظر ميرسه اين صلح وارد سرزمين ما شده
وقتشه که غرورمون رو کنار بذاريم.
نبايد بذاريم بر قلب ما چيره بشه
بياين خودمون رو گول نزنيم
هيچ راهي بهتر از اين نيست که
برگرديم و از اشتباهات درگذريم...
و به برادران مسيحي خودمون پيشنهاد بخشش بديم،
دوستي و رابطه‌اي که در حکايت درخت انجيرِ...
بي‌ثمر بود،
جايي که خدا مي‌فرمايد بايد صبور باشيم.
قبل از رفتن به لندن گفتي نميخواي با هيچ تروريستي صحبت کني.
حالا نظرت عوض شده.
هر کي فکر خودش رو ميکنه، نرئا.
فکر ميکني خودخواهم، نه؟
با خودت فکر کردي با اين کار بقيه زجر ميکشن؟
شايد فکر کني مامان براش مهم نيست،
- ولي از قيافه‌اش همه‌چي معلوم بود. - واقعا؟
نميدونم چطوري ديدي، در حالي که همش به ظرف غذات نگاه ميکردي.
جفتتون گير کردين.
جفتتون توي يه گودال گير افتادين، و غم داره شماها رو ميخوره.
من همچين چيزي رو قبول نميکنم.
بخاطر همين ميخوام با قاتل صحبت کنم و بگم تو يه قاتلي
تو اين بلا رو سرم آوردي و بايد جورش رو بکشي.
بعدش هم ميخوام برم يه جايي که هيچکس من رو نشناسه،
يه جايي که پشت سرم حرف نباشه، يه جايي که بتونم يه کاري براي بقيه انجام بدم،
براي زناني که ازشون سوء استفاده شده يا يتيم‌ها.
پس نگو من خودخواهم، من از شوهرم جدا شدم، و بچه ندارم...
اينقدر به اين شيشه مشروب نگاه نکن و من رو ببين!
داري آزارم ميدي، دلم ميخواد پرتش کنم سمتت.
مامان مريضه.
نميدونم چه مريضي داره
ولي آزمايش‌هاي خون اخيرش خوب نبوده.
از يه تومورشناس وقت گرفتم ولي مامان نرفت،
سعي دارم که نترسونمش، ولي...
يه علائمي داره... احمق نيست که.
نرئا، خواهش ميکنم...
اين برنامه‌هات رو بذار براي بعدا.
حداقلش تا وقتي مامان زنده‌ست کاري نکن.
سرطان داره؟
احتمالش زياده.
راجع بهش فکر کن.
چيزي براي فکر کردن نيست.
فردا به واسطه زنگ ميزنم و بهش ميگم که نميرم.
جناب دکتر بازم بي دردسر به چيزي که ميخواست رسيد.
- خداحافظ. - خداحافظ.
دانشکده دامپزشکي دوره؟ من تا به حال نرفتم.
آره خيلي دوره، ولي ارزش پارتي رفتن داره، خودت ميبيني.
توي اين دور و بر اونجا بهترينه، چون مشروباش خيلي ارزونه.
- پياده ميريم؟ - نه با ماشين ميريم.
ولي اگه ميخواي پياده بري، من باهات ميام.
- ببخشيد، شوخي کردم. - بهش توجه نکن.
هي، ميشه يه پيک ديگه برامون بريزي؟
پاکو هم مياد؟
- گورباباي پاکو. - گور باباي پاکو.
- گورباباي پاکو. - و دوست دخترش.
( مرگ يک تاجر)
- هنوزم با دوست‌دخترشه؟ - آره.
- يه پيک ديگه بخوريم؟ - بيخيال، يکي ديگه هم بخوريم.
فکر نکنم بتونم ديگه بخورم.
- بيخيال. - يکي ديگه.
- زودباش، زودباش. - برو، برو.
بايد برم.
اسمت نرئا بود، نه؟
احمق!
نرئا.
چي شده؟ کجا ميري؟
نرئا.
چي شده؟
چيزي اذيتت کرده؟
- بابام. - چي؟
- بابام. - چي ميگي؟
بابام.
چي شده؟
توي تلويزيون ديدمش.
بابام رو کشتن! حزب وطني و آزادي‌خواه بابام رو کشته!
چي؟
خواهشا تنهام نذار! تنهام نذار!
نه، نه، آروم باش، آروم باش!
نرئا.
ميخواي به آلبرتو بگم ماشينش رو بده بريم به سن‌سباستين؟
- نميخوام کسي بفهمه. - سه ساعته ميرسيم اونجا.
منو بکن!
- چي؟ - زودباش، منو بکن.
نميدونم ميشه اين کار رو بکنم يا نه، اونا پدرت رو کشتن.
اينم يه دليل ديگه‌ست که منو بکني.
يالا.
بيدار شو، زودباش.
بايد بري.
بعدا باهات صحبت ميکنم.
(قتل دوباره حزب وطني و آزادي‌خواه)
- الو؟ - مامان؟
نرئا...
اونا پدرت رو کشتن.
چرا اينقدر دير زنگ زدي؟
کِي اينجا ميرسي؟
- من نميام مامان. - چي؟
با اولين اتوبوس خونه نمياي، نه؟
نه، مامان.
مثلا پدرت رو کشتن، اونوقت ميخواي آروم بشيني و بموني؟
من آروم نيستم، خيلي هم ناراحتم. ولي نميخوام جنازه بابام رو ببينم.
تحملش رو ندارم، خواهشا درکم کن.
کسي اينجا متوجه نميشه، ولي اگه بيام خونه و تلويزيون نشون بده،
همه ميفهمن من کي هستم.
- چي داري ميگي؟ - قضاوتم نکن.
منم مثل تو دلم آشوبه، خواهشا بذار همينطوري باشه
خداحافظ.
بياين.
اين طرف.
احساس ميکنم داريم قايمش ميکنيم.
نرئا رو نديدم.
نتونست بياد، توي ساراگوسا داره درس ميخونه.
برام مهم نيست که نيومده.
ديگه به خدا اعتقاد ندارم.
بله؟
جرئت نداشتم به خاک‌سپاري بابات برم.
واقعا متأسفم.
وقتي بچه بودم تکستو توي بازار اين رو برام خريد.
تو يادت نيست.
براي نرئا يکي گرفت منم حسوديم شد.
ولي مامانم نميذاشت بخرم، خودت که ميشناسيش.
بعد تکستو لام تا کام به کسي چيزي نگفت، منو برد مغازه و برام خريد.
دلم ميخواست بدم به بيتوري، ولي نميتونم توي چشماش نگاه کنم.
متأسفم، سابير.
- الو؟ - سلام مامان، منم.
شنيدم چه اتفاقي براي آرانتکسا افتاده.
گفتن دو سال پيش توي پالما دي مالوکرا حمله عصبي بهش دست داده.
- خودش نميتونه کاري بکنه. - بچه‌هاش چي؟
- نپرسيدم. - اشتباهت همينه.
رمان گفت که به محض اينکه فلج شد
- شوهرش تنهاش گذاشت. - عجب آدم ناکِسي!
آرانتکسا حالا با مامان‌وباباش توي شهر زندگي ميکنه.
طفلکي!
واقعا ناراحت شدم، چون اين دختره
بهترين فرد اين خانوادست.
تنها کسي بود که دلش به حالمون سوخت.
مامان، بايد برم، بعدا باهات صحبت ميکنم، خب؟
خيلي‌خب، باشه، خداحافظ.
دارم برنده ميشم، يالا!
بگيرش!
زودباش، مامان!
زودباش!
زودباش، مامان!
اوت!
مامان، حالت خوبه؟
ميخواي بازي نکنيم؟ مامان.
مامان... حالت خوبه؟
مامان، صدام رو ميشنوي؟
همينجا بمون، ميرم کمک بيارم!
آروم باش عزيزم، احتمالا چيزي نيست.
- باشه. - چه اتفاقي افتاد؟
سمت ساحل داشتيم با توپ و راکت بازي ميکرديم...
بعد يهويي سردرد شديدي بهم دست داد.
کار غير معمولي انجام دادين؟ مواد مصرف داشتين؟
فقط... سردرد داشتم.
خيلي خب، آروم باش، خب؟ اول ام.آر.آي ميگيريم بعد يه نگاهي بهت ميندازيم.
يه لحظه اينجا بمون الان بقيه ميان.
- بريم. - حالت بهتره؟
فکر کنم، فقط ترسه، خودت ميبيني حالا.
خيلي شجاع بودي.
و سريع کمک پيدا کردي.
اگه مجبور شدم بستري بشم
بايد خودت توي يه هتل تنها بموني.
- نه، چرا؟ - چون...
کالا ميلور خيلي دوره...
مامان! مامان!... مامان!
کمک! کمک! لطفا کمک کنيد!
کمک کنيد! کمک کنيد! مامانم! مامانم!
کمک!
- تيم اورژانس رو خبر کن! - مامان!
- آروم باش. - مامان...
- آروم باش، آروم باش، آروم باش. - مامان... مامان...
- مامان! - عجله کن!
مامان...
صدام رو ميشنوي؟
اگه صدام رو ميشنوي تکون بخور.
چند روز پيش بهت حمله عصبي دست داد.
مادربزرگ امروز مياد.
پروازش بخاطر يه حمله تروريستي به تأخير افتاد.
يه خورده نگرانم، مامان.
حالت بهتر ميشه؟
خيلي دوست دارم مامان.
مادربزرگ.
حالا ميخوام زانوت رو ماساژ بدم، خب؟
- صبح بخير دکتر. - سلام، چطوري؟
آرانتکسا، امروز يه ملاقاتي از آدم‌هاي بالادستي داري.
چطوري؟
حالش خرابه.
آرانتکسا، خيلي متأسفم که اين اتفاق برات افتاد.
دکتر اولاسيا منو فرستاده تا کارات سريعتر جلو بره.
آي‌پد رو ميخواد.
" هميشه ازت خوشم ميومد لعنتي"
تمام اين سال‌ها نگهش داشتم.
هيچوقت بهم پسش نده.
من تا چند دقيقه ديگه برميگردم.
نه، بايد برم.
موفق باشي.
از ديدن دوباره‌ات خوشحال شدم.
" اگه احيانا بهت حمله عصبي دست داد، بيا با هم ازدواج کنيم."
واي خدا! امروز خيلي دير اومدي، بيا، ساعت هفت بايد بريم مراسم عشاي رباني.
خيلي‌خب، تمومه.
باشه، بيا.
ممنون، خوسه رامون، بيا.
- خداحافظ ميرن. - خداحافظ، ديرمون ميشه عزيزم.
سلام عزيزم، فيزيوتراپي چطور بود؟
به مسابقات المپيک ميريم يا نه؟
چي؟
چه دستبند قشنگي.
خريديش؟ قشنگه.
- آها، مال خودته. - خيلي‌خب.
من ديگه ميرم، شبتون بخير.
- فردا ميبنمت. - فردا ميبينمت.
خيلي خب، بريم تلويزيون ببينيم.
کلسته، ميدوني از کجا اون دستبند رو گير آورده؟
يه دکتر بهش داد، قشنگه، نه؟
آره خيلي قشنگه، کدوم دکتر؟
يکي از دکتراي بيمارستان، از دوران بچگي همديگه رو ميشناختن.
يکم صحبت کردن، بعد بهش دستبند رو داد.
- اسمش رو فهميدي؟ - نه.
فردا ميتونم پيدا کنم، چيزي پيش اومده؟
نه، اصلا، نگران نباش، فقط کنجکاو بودم.
- خيلي خب. - فردا ميبينمت، خداحافظ.
بيخيال، امکان نداره.
خدا شاهده!
وقتي کوچيک بود تکستو توي بازار براش خريد.
مگه مهمه؟
احتمالا توي کمد پيدا کرده، و دستش کرده.
چقدر که احمقي!
پيداش نکرده، يه دکتر بهش داده.
- داري ميري روي اعصابم ها! - هيش، آروم صحبت کن.
بيا يه نگاهي بندازيم، تکستو براش خريده،
بعد حالا يه دکتر دستبند رو بهش داده؟
اصلا با عقل جوردر نمياد.
فقط يک دکتر ميتونه همچين کاري بکنه.
- کي؟ - پسر بزرگشون.
آخه چرا بايد دستبند دست اون باشه؟
از اين سريال‌هاي آبکي خيلي نگاه ميکني.
اونا دنبالمون هستن.
دنبال يه چيزي هستن، نميبيني؟
دوباره دارن وارد زندگيمون ميشن، چرا اون زنه برگشته به شهر؟
چرا گل گذاشته دم پنجره و به کليسا ميره؟
- بايد يه کاري بکنيم. - آره...
- بايد بخوابيم. - دارم جدي صحبت ميکنم.
منم جدي صحبت ميکنم.
(از اينجا برو)
سلام، ميشه بيام داخل؟
خوب به باغچه‌ات رسيدي.
اون خاکي که تکستو بهت داد براي همين بود، نه؟
- اينجا چيکار ميکني؟ - ميخوام صحبت کنم.
راجع به چي؟
- من حرفي براي گفتن ندارم. - ديروز رفتم قبرستون.
رفتم يکم کنار تکستو باشم، ازم خواست بهت سلام برسونم.
دست از سر کچلم بردار.
اتفاقيه که افتاده ديگه.
- نميشه تغييرش بديم. - آره، ولي واقعا چه اتفاقي افتاده؟
چون من يک طرف قضيه رو ميدونم، شايد تو بتوني بقيه داستان رو بگي بهم.
فقط ميخوام بدونم، بعدش ميرم، ديگه مزاحمتون نميشم.
خوسين، تو بهترين دوست تکستو بودي.
هنوزم ميبينم که با چرخت
به اون بار ميري و قماربازي و اون کارات رو ميکني.
اينم يادمه که ميرن ميگفت
"بيتوري، شوهرم با شوهر تو ازدواج کرده
بالا بري پايين بياي اينا جدا نميشن."
- خودش گفت؟ - بپرس ازش تا خودت ببيني.
من هميشه دوستش بودم.
ولي از يه جايي ديگه با ما سلامي نداشتي و خونه ما نميومدي.
چه ربطي به اين قضيه داره؟
تو به مراسم ختمش نيومدي.
الان داري توسري ميزني بهم؟
من باهاش صحبت نکردم، ولي دوستش بودم.
اشتباه کردي، بايد يک يا دو سال از شهر ميرفتي
يا هر چقدر که لازم بود.
ممکن بود الان زنده باشه و تو ميتونستي برگردي.
در ضمن اگه نمي‌بودي... حتي ميتونستيم کمکت کنيم.
بقيه مردم رو نميدونم، ولي تو ميتوني کمکم کني خوسين.
نميدونم چطوري، زمان رو که نميتونم برگردونم.
خب... کار راحتيه.
فقط يه سوالي از پسرت بپرس.
ما خيلي زجر کشيديم بيتوري.
هنوزم زجر ميکشيم.
به زندگيت برس و بذار ما هم به زندگيمون برسيم.
- بهترين کار اينه که فراموش کنيم. - آره ولي،
اگه در عذاب باشي چطور ميتوني فراموش کني؟
فکر نکنم ميرن از اين مسئله خوشش بياد.
لازم نيست بدونه.
واقعا نميخواي بدوني سوالم چيه خوسه ماري؟
ببين... همون روزي که تکستو کشته شد يه نفر دم عصر پسرت رو ديده.
- شايعه‌ست. - بيا بيرون لطفا.
- تو دادگاه که اثبات نشد. - پس ازش بپرس.
بپرس اون ماشه رو کشيده يا نه.
ميخوام بدونم، چون ديگه عُمري برام نمونده.
بهش بگو... قرار نيست گزارش بدم.
و اگه تقاضاي بخشش کنه، من ميبخشمش.
بيتوري، خواهش ميکنم...
گذشته رو خراب نکن.
با سرعت زياد نرو!
چي؟ من که سريع نميرم.
لعنتي.
بذار ببينم.
- از هيکل افتادي تکستو. - از هيکل افتادم؟
- بيا. - نه، نميخوام.
يه نامه ديگه برام فرستادن.
چند روزه نخوابيدم.
- خانوادت چي؟ - اونا چيزي نميدونن.
خوبه.
چند ماه پيش رفتم فرانسه پولشون رو دادم.
دو ميليون دادم، کيري بود، ولي خب چه ميشه کرد؟
حالا ازم 25 ميليون ميخوان.
زياده، بيش از حد زياده.
نبايد اين اتفاق براي مردم باسکو بيفته.
من شبيه نزول‌خورام؟ من همش زحمت کشيدم.
- شايد نامه براي يکي ديگه بوده. - آره...
هي،من گدا نيستم.
ولي بعد از دادن ماليات و اون کارا روياي پول ندارم.
گور روياي پول! نميفهمم مردم چه فکري ميکنن.
چيزي که عصبانيم ميکنه احتمالا اون کارمنده‌ست که گفت
"هي تکستو خرپوله، خرپول"
ترسي ندارم، ميدوني؟ يک گلوله و تمام،
ميميرم، ولي در آرامش.
ولي توي نامه راجع به نرئا و جايي که درس ميخونه گفته، براي همين...
بايد باهاشون صحبت کنم، خوسين.
شايد پولش رو کمتر کنن، يا بذارن قسطي بدم.
شايد پسرت بتونه به يکي از رؤسا يا کسي منو وصل کنه.
پسرم از کجا ميدونه؟
ميخوام يکي منو با حزب وطني و آزادي‌خواه در ارتباط قرار بده.
خوسه ماري جزو حزب وطني و آزادي‌خواه نيست، اين چه حرفيه!
شايد آدم کيري و نمک‌نشانسي باشه، ولي جزو حزب وطني و آزادي‌خواه نيست.
يالا، بيا بريم.
- سلام. - چيه؟
کولدو کجاست؟
- کدوم گوريه؟ - نميدونم.
بهتره که بياد، چون نوبت اونه که غذا درست کنه.
چي شده؟
لعنتي، کولدو رو گرفتن، بريم!
بيا بريم! لعنتي!
يالا!
لعنتي.
- يالا. - لعنتي.
بيا اينجا!
مراقب باش.
يالا، يالا.
داخل نيستن، بريم منطقه رو بگرديم زودباشين.
سلام خسونه.
برنگرد، همينطور برو، توي کليسا منتظرم باش.
اگه کسي اومد، از هم جدا ميشيم.
- شايد تعقيبم کنن. - کي؟
کي ميتونه باشه؟ پليس‌ها. مطمئن نيستم، ولي...
خدا ميدونه ازم سوء استفاده ميکنن که اطلاعات بيشتري گير بيارن يا نه.
- خوسه ماري دنبالته. - دنبال من؟
توي يه ساختمون متروکه سمت جاده سورادل منتظرن.
اول با پتکسي توي آرانو صحبت کن اون بهت توضيح ميده.
اول من ميرم، ده دقه ديگه تو برو.
واستا، خطرناکه؟
ميدونن اونايي که فراري هستن، سعي ميکنن با خانواده‌هاشون صحبت کنن، پس مراقب باش.
و از داداشت بپرس حرفي براي گفتن به من داره يا نه.
لعنتي نه! هميشه اين بلا سرمون مياد.
- همينطور ميذاريم بمونه، تمام! - ميخواي مثل قبلا بشه؟
- اون کيه؟ - نگاه کن کولدوئه، اشکالي نداره؟
- چيه؟ چي شده؟ - صداتون رو از پايين تپه ميشنيدم.
داداشت خيلي يکدنده‌ست.
گورکا، بايد بري خونه و برام کفش بياري.
بدون کفش نميتونم برم فرانسه.
شماره پات چنده؟
بيخيال، تو که فقط تا خونه بايد بري.
ممنون.
پتکسي گفت بايد خيلي مراقب باشي، و با اون پول غذا بخري.
به مامان و بابا يه وقت نگي، خب؟
هر وقت شد يه نامه براشون مينويسم.
گورکا.
تو آدم خوبي هستي، هميشه بودي، لعنتي.
خوسه ماري، خسونه ميگه حرفي داري که بخواي بهش بگي؟
بهش بگو به زندگيش برسه.
خوسه ماري گارمنديا، ملاقاتي داري.
مامان، توي خونه همه‌چي روبراهه؟ انتظار نداشتم بياي.
- از ديدن من خوشحال نيستي؟ - چرا مامان، ولي براي شما سخته.
همين چند وقت پيش اينجا بودي، راه هم خيلي دوره.
خب...
چي شده، مامان؟
چند روزه که نخوابيدم.
بابا چيزيش شده؟
آرانتکسا؟
اون زنه برگشته؟
- گورباباش! - ولي خيلي روي اعصابمه.
مگه کسي نيست که اون رو بترسونه؟
شهر مثل سابق نيست.
اون زنيکه ديوونه ميخواد بدونه که...
کار تو بوده؟
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام سايت .:: @bollbolljan ::.