‫..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫سیارهٔ سبز
‫بیابان "تکله‌مکان" ‫ در شمال چین،
‫یک چشم انداز دائما در حال تغییر ‫ از شن و ماسه
‫با نوسان دمایی از منفی ۲۰ درجه...
‫تا بیش از ‫ ۴۰ درجه سانتیگراد...
‫و از همه مهمتر، ‫ تقریباً کاملاً بدون هیچ بارش بارانی.
‫با این حال، اینجا روی تپه‌های شنی...
‫یک درخت "یوفریتیز پاپلار".
‫تنها هم نیست.
‫برخی از این درختان ‫ ۱۰۰۰ سال است که اینجا بوده‌اند.
‫ریشه های فوق العاده بلندی دارند ‫ که با آن آب را فراهم می‌کنند،
‫علاوه بر آن، این ریشه ها ‫ به درختان همجوار متصل هستند،
‫به طوری که اگر یکی به آب برسد،
‫دیگران هم می‌توانند بهره ببرند.
‫در تمام بیابان‌های این سیاره،
‫گیاهان نه تنها راه‌هایی برای بقا...
‫که برای شکوفا شدن هم پیدا کرده‌اند.
‫قسمت چهارم: دنیاهای بیابانی
‫اینجا "گِرن دزیرتوِ" ‫مکزیک و ایالات متحده است.
‫این تپه‌های شنی ممکن است ‫کاملا بایر به نظر برسند.
‫در واقع اما، مملو از حیات هستند.
‫در شن‌های زیر پای من
‫انواع دانه‌های مختلفی وجود دارند.
‫در حقیقت، حتی می‌توان گفت که ‫ این تپه خودش یک بانک بزرگ بذر است،
‫که هنگامی که باران می‌بارد، ‫از زندگی می‌شکفد.
‫اما باران ممکن است هر دهه، ‫فقط یک بار بیاید، حتی با اینحال هم...
‫طوفانی که انتظارش می‌رفته، ‫ ممکن است بسیار مختصر باشد.
‫بنابراین دانه‌ها باید فورا دست بکار شوند.
‫این "سند وربینا" است.
‫می‌تواند تنها در چند هفته ‫از یک دانه به گیاهی گلدار...
‫با گل‌هایی خوشبو رشد کند.
‫پامچال‌های معمولی و بسیاری از گیاهان دیگر ‫ به زودی به مسابقه می‌پیوندند...
‫تا قبل از خشک شدن شن‌ها، گل دهند.
‫با این حال، ‫شکوفه‌های بیابانیِ اینچنینی، نادر هستند.
‫این اولین بار در ۲۰ سال اخیر است.
‫ترکیبِ رنگ‌های زنده...
‫و رایحه قوی، ‫ گرده افشان های مهاجر را جذب می کند،
‫مثل این پروانه‌ی رنگین بانو،
‫که به وسط جایی پرواز می‌کنند ‫که تا همین اواخر شن‌هایی بایر بوده.
‫همه چیز در تکاپوست تا قبل از، ‫از دست رفتن رطوبت...
‫زندگی‌شان را به سرانجام برسانند.
‫چنین شکوفه های دیدنی ‫ بیابان‌های سراسر جهان را دگرگون می‌کنند.
‫از "آتاکاما" در آمریکای جنوبی گرفته...
‫...تا دشت‌های غبار آلود جنوب آفریقا.
‫اما باران در بیابان‌ها، ‫ هرگز زیاد نمی‌پاید،
‫و خیلی زود، ‫ گلها پژمرده می شوند و می میرند.
‫اما نه قبل از تولید ‫ نسل بعدی...
‫..یعنی دانه‌هایی که حالا در شن ‫ منتظر باران های بعدی خواهند ماند.
‫در صحرای "سونوران" ‫ آمریکای شمالی،
‫کاکتوس های بزرگ "ساگوارو" ‫ استراتژی متفاوتی دارند.
‫آنها آب را در خود انباشته می‌کنند
‫و سال‌های زیادی هم عمر می‌کنند.
‫اما در سال‌های اولیه زندگی‌شان،
‫به شدت آسیب پذیر هستند.
‫این کاکتوس ساگواروی کوچک ‫ حدود ده ساله است
‫وقتی واقعا کوچک هستند و ‫ در فضای باز رشد می کنند،
‫این احتمالِ حقیقی وجود دارد ‫که خشک شوند و بمیرند.
‫اما این یکی خوش شانس بوده است.
‫در سایه این درخت کهور رشد کرده،
‫و شانس بسیار خوبی دارد ‫که تا بلوغش زنده بماند.
‫ساگواروی جوان ‫ توسط شاخه‌های کهور محافظت می‌شود.
‫میزان نور سوزاننده‌ی خورشید به ‫کاکتوس را به نصف می رسانند...
‫و اینگونه، آن را خنک نگه می‌دارند.
‫ریشه‌های بسیار بلند کهور همچنین، ‫آب را به بالا می‌کشند...
‫که موجب می‌شود ‫در دسترس ساگواروی جوان قرار بگیرد.
‫بنابراین، کهور، گیاهی"پرستار"شناخته می‌شود،
‫که در کارش هم بسیار مؤثر است.
‫در واقع، این کهور بالاخص، ‫ توانسته هفت ساگواروی جوان را
‫در طول ۳۰ سال گذشته، پرورش دهد.
‫همانطور که یک کاکتوس جوان رشد می کند،
‫به محفاظتِ گیاهِ پرستارش نیاز دارد، ‫ نه تنها از گرما،
‫بلکه از تمام خطرات دیگر زندگی بیابانی.
‫دمای اینجا ممکن است در طول شب ‫ تا منفی ۱۰ درجه کاهش بیابد...
‫..و خیلی از مواقع...
‫...حتی برف می‌بارد.
‫اگر آبِ ذخیره شده ‫درون یک کاکتوس جوان یخ بزند...
‫کاکتوس خواهد مُرد.
‫اما گیاهِ پرستار توده‌ای از هوای کمی گرمتر ‫در اطراف خود به دام می‌اندازد،
‫که باعث زنده ماندن کاکتوس می‌شود.
‫در نهایت ساگواروها ‫از پرستاران‌شان بزرگتر می‌شوند،
‫اما در آن زمان، دیگر،
‫به اندازه کافی قوی هستند که به تنهایی ‫با ناملایمات جوی روبرو شوند.
‫برای یک گیاه بیابانی فارق از عمرش،
‫آب همیشه ارزشمند است،
‫چه از برف‌های ذوب شده فراهم شده باشد...
‫..چه از رگبار باران.
‫بنابراین، کاکتوس ها، ‫ سازگاری‌های فوق العاده‌ای ایجاد کرده‌اند
‫که آنها را قادر می سازد ‫ نه تنها آب را جمع آوری کنند...
‫بلکه آن را حفظ کنند.
‫به جای برگ،
‫که از طریق تبخیر باعث ‫از دست رفتن رطوبت گرانبها می‌شود،
‫آنها خار دارند.
‫هر خار، ‫ یک پَد کوچک در پایه خود دارد
‫جایی که آب جذب شده...
‫..و سپس در تنه بزرگ متورم ‫ذخیره می شود.
‫یک ساگواروی بزرگ می‌تواند ‫ ۵۰۰۰ لیتر آب در خود ذخیره کند
‫به خاطرِ داشتن سازگاری ویژه دیگری است که، ‫قادر به انجام این کار است.
‫برآمدگی های روی سطح آن ‫ مانند چین‌های آکوردئون هستند.
‫به ساگوارو اجازه می دهند ‫ تا بتواند شکلش را تغییر دهد.
‫پس از باریدن باران، ‫ چین ها باز می شوند
‫و ساگوارو مخزن آبش را پر می‌کند.
‫در زمان های خشک، ‫ از آب خود برای رشد،
‫تولید گل ودر نهایت، ‫دانه ها استفاده می‌کند.
‫این ساگوارو ‫که با هزاران لیتر آب کاملا پر شده...
‫تا یکسال دیگر، نیازی به ‫نوشیدن حتی یک قطره آب هم نخواهد داشت.
‫اما چنین ذخایر آبِ ارزشمندی، ‫نظر دزدان را به خود جذب می‌کنند.
‫حالا عملکرد خارها ‫از جمع آوری آب...
‫به پاسداری تغییر می‌یابد.
‫خارهای برخی از گونه ها ‫ یک چهارم متر طول دارند.
‫برخی دیگر سوزن مانند هستند
‫که به صورت خوشه ای رشد کرده ‫و به راحتی در پوست هر حیوانی که...
‫لمسشان کنند می‌شکنند.
‫اما بدجنس‌ ترینِ کاکتوس ها را می‌توان،
‫"موم‌انجیران استوانه‌ای" دانست.
‫این اسمش موم‌انجیرِ عروسک خرسیه...
‫به دلیل پوشش ضخیم خارهای روش.
‫اما گولِ اسمش رو نخورید...
‫هیچ چیز قابل بغل کردنی ‫ در مورد این عروسک خرسی وجود نداره.
‫در واقع این خطرناک ترین گیاهِ بیابونه،
‫حتی فکرش رو هم نمی‌تونم بکنم، ‫که بدون پوشیدن دستکش مناسب...
‫دستم رو بهش نزدیک کنم.
‫اگه بهش بخورین...
‫...اینجوری میشه.
‫آی!
‫حتی با این دستکش!
‫یکیش از دستکش رد شده، ‫می‌تونم احساسش کنم.
‫خیلی دردناکه!
‫اگر از نزدیک به خار نگاه کنید، ‫به وضوح خواهید دید...
‫که چرا اینقدر خطرناک هستند.
‫هر کدام مانند یک خرده شیشه است،
‫به حدی تیز که گوشت را سوراخ می‌کند...
‫..و از پیکان‌هایی رو به عقب پوشیده شده
‫بطوری که بیرون آوردن‌شان، ‫حتی با یک انبردست، بسیار سخته.
‫این اصلا خوشایند نیست.
‫به این راحتی کنده نمیشه.
‫اینو ببین.
‫مشکل بتوان دفاعی، ‫سر سخت‌تر از این تصور کرد.
‫هم گیاه و هم جوانه‌هایش را ‫عملا آسیب ناپذیر می‌کند.
‫اکثر حیوانات می دانند که باید فاصله بگیرند.
‫جوانه های موم انجیر مانند بشکه های کوچک ‫ از بالای گیاهِ بالغ رشد می کنند
‫و سپس می‌افتند.
‫اگر موم انجیر جوان اینجا ریشه بزند،
‫ناچار به رقابت با والد خود ‫برای آب خواهد بود.
‫شب فرا می‌رسد...
‫..و این یکی به حرکت در می‌آید.
‫یک موش "کپه ساز". ‫می‌داند که چگونه از پس موم‌انجیر بر بیاید.
‫با گرفتنش از محلی که موم‌انجیر جدا شده،
‫از خارهایش اجتناب می‌کند.
‫خیلی هم سریع کار می‌کند.
‫شکارچیان موش کپه‌ساز این اطراف هستند.
‫او از موم‌انجیر برای ساختن دیواره‌ای خاردار ‫اطراف لانه‌اش استفاده می‌کند.
‫محتویات موم‌انجیر، ‫نیاز به آبش را تامین...
‫.. و خارهای بریده شده‌اش ‫دیواره دفاعی را هرچه بیشتر تقویت می‌کند.
‫این جوانه‌ی موم‌انجیر...
‫ممکن است بعدی باشد.
‫اما یک تکان تصادفی کافی است...
‫تا فرار کند.
‫جوانه شروع به ریشه زدن می کند.
‫بنابراین، موم‌انجیر، ‫ با تشکر از موش‌های کپه ساز،
‫قلمرو جدیدی پیدا کرده
‫و تصاحبش می‌کند.
‫کمتر گیاهی می‌تواند بهتر از کاکتوس‌ها ‫با مشکلات زندگی بیابانی کنار بیاید.
‫بیش از ۲۰۰۰ گونه‌ی مختلف از آنها وجود دارد.
‫آنها در سراسر بیابان‌های غرب آمریکا،
‫از آریزونا گرفته، ‫ تا مکزیک و فراتر از آن، پخش شده‌اند.
‫در آمریکای جنوبی، قله های آند پوشیده از یخ
‫به عنوان یک سد بارانی عمل می‌کنند...
‫..فراتر از قله‌ها ‫ خشک ترین بیابان جهان نهفته است -
‫بیابان آتاکاما.
‫در دنیای بیابان، اشکال مختلفی ‫از دزدانِ آب می‌توانند...
‫برای بهره برداری از کوچکترین شکاف ‫ در دفاع هر گیاهی، وجود داشته باشند.
‫یکی از عجیب ترین‌ها، ‫ در روده‌ی یک...
‫مرغ مقلد میوه خوار، سفر می‌کند.
‫اینها دانه‌های "تریستریکس" هستند،
‫نوعی "میسل‌تو".
‫هدف آنها آب داخل ‫این کاکتوس خارپشتی است.
‫با استفاده از خارها به عنوان لنگر،
‫دانه ها شروع به جوانه زدن می کنند.
‫هر کدام میله‌ای طولانی تولید می کنند
‫که با آن سعی می‌کنند ‫پوست کاکتوس را پیدا کنند.
‫برای بیشتر آنها، ‫پوست کاکتوس خیلی دور است،
‫و از بین می روند.
‫اما برای این یکی، ‫سطح کاکتوس در دسترس است،
‫با نوعی مکنده مخصوص روی آن چسبیده...
‫و منتظر تاریک شدن هوا می‌ماند.
‫در شب، کاکتوس منافذ خود را ‫ به منظور تنفس باز می کند.
‫اکسیژن خارج شده،
‫و دی اکسید کربن وارد می شود،
‫تریستریکس هم همینطور.
‫پس از داخل شدن، بافت های آن، ‫ در سراسر بدن کاکتوس گسترش می یابند،
‫و توسط ذخیره آب گرانبهایی‌ ‫که آنجا پیدا می‌کنند، تقویت می‌شوند.
‫سپس، یک سال بعد،
‫از پوست کاکتوس بیرون می‌زند...
‫..و گل می دهد.
‫مرغ‌های مگس‌خوار ‫برای نوشیدن شهد‌شان می‌آیند
‫و آنها را گرده افشانی می‌کنند.
‫و سپس برای تکمیل چرخه،
‫ترستریکس صدها دانه‌ی سفید ‫و چشم نواز تولید می‌کند...
‫که آماده‌اند توسط یک پرنده برده شوند...
‫تا به کاکتوس دیگری تجاوز کنند.
‫بیابان "کارو" در جنوب آفریقا.
‫اگرچه ممکن است تهی بنظر برسد،
‫زمین سنگی آن شامل ‫ انواعی بی نظیر از گیاهانی است که،
‫به هر ترتیب ممکن، ‫ آب را در بافت های خود ذخیره می‌کنند.
‫از خانواده‌های مختلف زیادی هستند، ‫اما به عنوان یک گروه...
‫تحت عنوان گیاهان گوشتی شناخته می شوند.
‫برخی کوچک و کوتاه هستند ‫ و به سختی از محیط اطرافشان...
‫...قابل تشخیص هستند.
‫اینها شبیه سنگریزه های کوچک هستند.
‫آنقدر به آنها شبیه هستند که...
‫حیواناتی که ممکن است ‫از دزدیدن آب‌شان خرسند باشند...
‫درست از کنارشان رد می‌شوند.
‫وقتی باران می بارد، جذبش می کنند ‫و به سرعت بزرگ می‌شوند.
‫اما حتی این هم ‫ استتار شان را لو نمی‌دهد.
‫فقط شبیه به سنگریزه های بزرگتری می‌شوند.
‫سبز هم نیستند.
‫سلول های سطح بیرونی‌شان شفاف هستند
‫و اجازه می‌دهند ‫نور خورشید از آنها عبور کند.
‫سلول های سبز شان، در اعماق درون...
‫...و خارج از دید هستند، ‫ جایی که فتوسنتز اتفاق می افتد -
‫یعنی فرآیندی که از این نور ‫ برای تهیه غذای گیاه استفاده می کند.
‫با این حال، وقتی که ‫زمان تولید مثل فرا می رسد،
‫گیاه "سنگرخ" ‫ استتار خود را رها می کند
‫و اکنون، شکوفا می شود.
‫گل ها هر ۲۴ ساعت باز و بسته می شوند
‫بنابراین برای چند روز خطرناک،
‫این گیاه برای گرده افشان ها تبلیغ می کند
‫تا اینکه دوباره به زندگی‌اش ‫ به عنوان یک سنگریزه بر می‌گردد.
‫برخی از گیاهان بیابانی ‫ راه بسیار متفاوتی را...
‫برای جذب گرده افشان ها، ایجاد کرده‌اند.
‫این "گل قورباغه‌ای" است.
‫شاید بتوان گفت یکی از ‫عجیب‌ترین استتار‌های بیابان را تولید می‌کند.
‫از آب ذخیره شده در ساقه های خودش...
‫برای رشد جوانه‌هایی ‫به اندازه یک توپ تنیس استفاده می‌کند.
‫گل وقتی باز شد ‫ "ستاره دریاییِ" بیابانی نامیده می شود.
‫به جای آزاد کردن میلیون ها ‫ دانه‌ی گرده...
‫همانطور که بیشتر گل ها انجام می دهند،
‫ستاره دریایی بیابانی آنها را ‫ در پنج کیسه کوچک، بسته بندی می‌کند.
‫اما اگر استراتژی‌اش موفق شود...
‫فقط یکی از آنها ‫ صدها دانه تولید خواهد کرد...
‫..و این وابسته به فریب است.
‫به نظر می رسد این گل، مو ...
‫..و پوست چروکیده دارد...
‫..و بوی تعفنی مثل ‫لاشه حیوان مرده ساطع می‌کند.
‫و هنگامی که یک مگس مردار ‫برای بررسی می‌‌رود...
‫گل، یک کیسه کوچک از گرده را ‫به خرطوم‌ش می‌چسباند.
‫با چنین دهانِ دست و پا گیری، ‫غذا خوردن آسان نیست.
‫اما هرچه سعی می‌کند، ‫ مگس نمی تواند از شر آن خلاص شود.
‫وقتی مگس سعی می‌کند برای تغذیه ‫به لاشه‌ی قلابی دیگری برود...
‫کیسه هم همراهش است.
‫این بار اما ‫ هنگامی که خرطومِ گرفته‌اش...
‫در شکاف گل وارد می‌شود، ‫ کیسه گرده آزاد می شود.
‫با کامل شدن گرده افشانی...
‫دیگر نیازی به مگس نیست...
‫خدا بده برکت.
‫برخی از بیابان‌ها می‌توانند آنقدر خشک باشند ‫ که گیاهان مجبور به یافتن تکنیک‌هایی شوند...
‫تا برای دوره‌های طولانی، بدون هیچ آبی ‫زنده بمانند.
‫یکی از آن تکنیک‌ها، ‫ رشد بسیار آهسته است،
‫و کمتر گیاهی از این کند‌تر رشد می‌کند -
‫"بوته قطران".
‫در بیشتر عمر خود غیر فعال است
‫و فقط برای یک دوره کوتاه ‫بیدار می شود و رشد می کند،
‫اگر و تنها زمانی که ‫ بارش باران وجود دارد.
‫من شواهد این استراتژی "رشد آهسته" ‫را با چشمان خود دیده‌ام.
‫۴۰ سال پیش من به اینجا ‫ یعنی بیابان موهاوی کالیفرنیا آمدم
‫تا گیاه خاصی را ببینم.
‫یک "بوته قطران"
‫تمایلی ندارد که دانه تولید کند...
‫و اینگونه نسل جدید را بوجود آورد،
‫بلکه این کار را با تولید ‫ساقه‌های جدیدی اطراف پایه‌اش انجام می‌دهد.
‫این گیاه ‫از ۱۰ تا ۱۲ هزار سال پیش شروع به رشد کرده.
‫آن در سال ۱۹۸۲ بود.
‫از آن زمان، ‫اندازه گیری دقیق نشان داده است که...
‫اندازه‌اش کمتر از یک اینچ، افزایش داشته است.
‫تواناییِ تاب آوری‌اش ‫ واقعا فوق العاده است.
‫بوته قطران چنان در جمع‌آوری تک تک قطره‌های ‫ بارانی که اینجا می‌بارد کارآمد است که...
‫کمتر گیاهی می‌تواند با آن به رقابت بپردازد.
‫در نتیجه، ‫ در طول ۱۲۰۰۰ سال گذشته،
‫توانسته است بطور مطلق ‫بر این چشم‌انداز حکمفرما شود.
‫بیابان "چی‌واوا" در شمال مکزیک.
‫اینجا، یک گیاه خاص ‫ بازی انتظار را چنان خوب بلد است
‫که بیشتر عمر، خودش را به مردگی...
‫و ارزش خوردن نداشتن، می‌زند.
‫می‌تواند به همین منوال، ‫بمدت یک دهه زنده بماند.
‫این "گیاه هفت جان" است.
‫نوعی خزه است.
‫به سختی میتوان گفت ریشه دارد و همینطور ‫ مطمئنا نمی تواند آب زیادی را ذخیره کند،
‫اما می‌تواند جابجا شود.
‫پس از یک خشکسالی بخصوص طولانی ...
‫..از ریشه‌هایش جدا می‌شود...
‫..و تبدیل به یک...
‫"تامبل‌وید" می‌شود. ‫(خار غلتان)
‫با وزیدن باد در سراسر بیابان...
‫می‌تواند در یک هفته ‫یک مایل را طی کند.
‫با کمی شانس، ممکن است آب پیدا کند.
‫
‫یک رگبار باران به تنهایی ‫ می تواند آن را به زندگی بازگرداند.
‫با خیس شدن شاخه‌هایش ‫باز می‌شود.
‫در مرکزِ حفاظت شده‌اش،
‫هنوز سلول های سبزی دارد
‫که آب و نور خورشید را ‫به سرعت جذب کرده...
‫و فورا غذایی را که برای ‫از سر گرفتن رشدش نیاز دارد، تولید می‌کنند.
‫تا زمانی که رطوبت باشد ‫به رشدش ادامه می‌دهد...
‫.. اما وقتی رطوبت نبود...
‫..یک بار دیگر بسته میشود.
‫و سفرهایش را از سر می گیرد.
‫(کا ری از فو اد ف) ‫تقدیم به همسرم
‫اینجا در "کنیون‌لندز" ایالت یوتا،
‫گیاهی زندگی می کند...
‫که با حیواناتی که در این بیابان هستند...
‫رابطه‌ای کاملا متعادل ایجاد کرده است.
‫اینجا گاهی باران می بارد
‫و گرد و خاک را به گِل تبدیل می کند.
‫اما این زیاد دوام نمی‌آورد.
‫پنجره کوتاهی از فرصت باز می شود.
‫بذرهایی که سالها دفن بوده‌اند...
‫اکنون ممکن است در معرض نور قرار گرفته...
‫و زنده شوند.
‫این تنباکو "کایوتی" است.
‫فقط در چند هفته، ‫ یک متر قد کشیده...
‫و ده ها گل تولید می کند.
‫هوای شب از عطرشان پر می‌شود.
‫به زودی "باز شاپرکان" ی ‫را به خود جذب می‌کنند...
‫که شهدشان را می نوشند،
‫و با این کار، گرده افشانی شان می‌کنند.
‫اما شاپرک ها، ‫ روی آنها تخم هم می‌گذارند.
‫به زودی کرم ها از تخم بیرون آمده...
‫و برگ‌ها را می‌جوند.
‫گاز هایشان باعث می‌شود شیره گیاه، ‫در معرض هوای در حال خشک شدن قرار بگیرد.
‫اما گیاه تنباکو دفاعی دارد.
‫برگ هایی که مورد حمله هستند، ‫ نیکوتین تولید می‌کنند.
‫این ماده شیمیایی ‫ کرم ها را آرام کرده
‫و سرعت آنها را کُند می‌کند.
‫به علاوه باعث می‌شود که کرم‌ها ‫بوی خاصی از بدنشان ساطع شود...
‫...بویی که دیگرانی را احضار می کند...
‫تا به کمک گیاه بیایند.
‫حشراتی چشم درشت،
‫قاتلانی کوچک، ‫که تنها ۲ میلیمتر طول دارند...
‫...و مارمولک‌های "ویپ‌تیل".
‫بزرگ یا کوچک، کرم‌ها را ‫ به عنوان یک وعده غذایی نوش جان می‌کنند.
‫این استراتژی مطمئنا موثر است...
‫...اما در پس آن، چیزی بیشتر از ‫آنچه به چشم می آید، نهفته است.
‫وقتی برگ گیاه تنباکو ‫ مورد حمله یک کرم قرار می‌گیرد،
‫تمام بقیه برگها ‫ برای دفاع از خود آماده می‌شوند.
‫اما این برگ از کجا می داند...
‫که آن برگ آنجا ‫ مورد حمله است؟
‫خب، دانشمندان اینجا در ایالات متحده
‫این گیاهان تنباکو را مخصوصا ‫به گونه‌ای اصلاح ژنتیکی نموده‌اند...
‫به طوری که تحت شرایط نوریِ خاص،
‫این میکروسکوپ می تواند دقیقاً به ما نشان دهد ‫ چه چیزی در حال رخ دادن است.
‫من به یکی از برگ های این گیاه، ‫ با این موچین حمله می کنم
‫چیزی که برای گیاه...
‫مانند این بنظر می‌رسد، ‫که یک کرم در حال گاز زدنش است.
‫سیگنال ها در امتداد رگ‌هایی ‫در حال انتقال هستند...
‫که برگ را به بقیه گیاه ‫متصل می‌کنند.
‫بیشتر شبیه ‫یک سیستم عصبیِ بسیار ساده است.
‫از آن آسیب اولیه،
‫کل این گیاه کوچک، آگاه شده است ‫که اتفاقی افتاده است.
‫این سیگنال، زنگ خطری به تمام برگ‌هاست...
‫تا لحظه ای که مورد حمله قرار می گیرند
‫آماده‌ به تولید نیکوتین باشند.
‫با داشتن اینچنین دفاع آماده‌ای،
‫گیاه تنباکو می تواند به رشد خود ادامه دهد...
‫تا در نهایت بذر تولید کند.
‫در بیابان‌ها، اهمیت ویژه‌ای دارد..‌
‫که بذرها تا حد امکان، ‫در وسعت بیشتری پخش شوند
‫تا برخی فرصت رسیدن به رطوبت داشته باشند.
‫برای انجام این کار، ‫بیابان ها مامور ویژه‌ای دارند -
‫باد.
‫بسیاری از دانه ها سازگاری‌هایی ‫ برای کمک در بهره برداری از باد دارند.
‫پوسته‌ای برای محافظت ‫از دانه‌‌های درونشان در برابر سایش دارند.
‫یا بال‌هایی دارند ‫که کمک می‌کند در باد بلند شوند.
‫با افزایش دما ‫ در طول روز،
‫بر شدت بادهای بیابانی افزوده می شود.
‫اینجا در آریزونا،
‫زمین مرتباً توسط "هبوب‌"ها جاروب می شود.
‫"هبوب" یک طوفان شن بزرگ است،
‫اما در واقع یک طوفان بذر هم هست.
‫میلیون ها بذر ‫ به هوا کشیده می شوند.
‫برخی از دانه ها می توانند ‫ هزاران مایل روی باد سفر کنند...
‫..بنابراین گیاهان ممکن است در نهایت ‫ حتی به دورافتاده ترین بیابان‌ها هم برسند.
‫برخی در جزیره ای در وسط...
‫بزرگترین کویر جهان در بولیوی، ‫فرود آمده‌اند.
‫در "گالاپاگوس"، در عرصه گدازه هایی که ‫اخیراً فوران کرده اند، جوانه می‌زنند.
‫حتی به یکی از خشن‌ترین ‫و سخت‌ترین مکانها هم رسیده‌اند...
‫جزیره کوچک "سن پدرو مارتر"،
‫جزیره‌ای سوخته و تنها
‫در سواحل مکزیک.
‫اینجا خانه کاکتوس خرطومی است،
‫گونه ای از کاکتوس های بزرگ
‫که می توانند تا ۱۲ تُن وزن داشته باشند.
‫آنها بدلیل یک مشارکت فوق العاده ‫می توانند در اینجا رشد کنند...
‫..مشارکت با "بوبی قهوه‌ای" و "بوبی پا‌آبی".
‫کاکتوس‌های خرطومیِ اینجا، ‫می‌توانند آنقدر پهن شوند...
‫که سایه‌ای خنک را برای ‫لانه‌سازی پرندگان فراهم کنند.
‫با بزرگتر شدن جوجه بوبی‌ها،
‫این لطف کاکتوس‌های خرطومی را...
‫...با فضولات‌شان جبران می‌کنند...
‫..."کود مرغی".
‫باقیمانده گوارشی از گروه‌های بزرگ ماهی.
‫این کود مرغی، در چنین کمیت و قوتی
‫باعث مسمومیت اکثر گیاهان خواهد شد.
‫اما این کاکتوس‌های خرطومی، ‫توانایی ایجاد کرده‌اند...
‫که سموم موجود در کود را تاب آورده ‫ و مواد مغذی‌اش را هضم کنند.
‫در نتیجه اکنون کاکتوس ها ‫ در یک جنگل انبوهِ...
‫بیش از یک میلیونی، رشد می‌کنند.
‫اما چنین روابطی، ‫در تعادل بسیار ظریفی هستند...
‫که به راحتی ممکن است، ‫به سمت یک فاجعه سوق داده شوند...
‫...همانطور که الان در شمال زیمبابوه ‫در حال رخ دادن است.
‫برای شش ماه از سال،
‫"گرم‌دشت" های اینجا، ‫با باران های روزانه، سرسبز می‌مانند.
‫
‫اما وقتی فصل بارانی تمام شد،
‫مثل هر بیابانی خشک می شوند.
‫بنابراین درختان، برای زنده ماندن در اینجا، ‫باید قادر به تحمل هر دو شرایط باشند.
‫و این غول ها دقیقا ‫ برای انجام این کار سازگاری یافته‌اند.
‫اینها "بائوباب" هستند.
‫این یکی ممکن است ‫بیش از ۱۰۰۰ سال عمر داشته باشد.
‫در اینجا، تا حدودی به لطف توانایی‌اش...
‫در ذخیره هزاران لیتر آب درونِ...
‫چوب اسفنجی بدنه‌اش، زنده مانده است.
‫اما سطح ضربه خورده‌ آن، گواهی است بر...
‫ارتباطی بسیار متعادل و شکننده.
‫این درختان بزرگ
‫در کانون توجه انواع حیوانات قرار دارند.
‫و به ویژه برای فیل‌ها اهمیت دارند.
‫در فصول بارانی، ‫ میوه بائوباب را خورده
‫و دانه هایش را با سرگین شان ‫پراکنده می‌کنند.
‫اکنون با شروع فصل خشک ...
‫...به سمت چاله‌های آبی دوردست، ‫مهاجرت می کنند.
‫بائوباب ها چوب‌های داخلی مرطوبی دارند...
‫که فیل‌ها تشنگی سفرشان را ‫با آن سیراب می‌کنند.
‫این رابطه تنها به این دلیل که بائوباب‌ها...
‫توانایی قابل توجهی در ترمیم خود دارند، ‫کار می‌کند.
‫بین هر حمله مخرب،
‫چوبِ اسفنجی خود را گسترش داده، ‫و پوسته‌ای جدید می سازند.
‫این کار را بارها و بارها ‫در طول قرن ها انجام داده‌اند.
‫امروزه اما، با تغییرات اقلیمی، ‫فصولِ خشک، طولانی‌تر و خشک‌تر شده‌اند
‫که این موضوع، ‫بهبود رابرای بائوباب‌ها دشوارتر کرده است.
‫علاوه بر آن، فیل ها نیز ‫ مجبور شده‌اند برای بقای خود...
‫چوب بیشتری از درخت بردارند.
‫در برخی از مناطق آفریقا،
‫در دهه گذشته، بسیاری از...
‫بزرگترین و قدیمی ترین بائوباب ها ‫افتاده و مرده‌اند.
‫از دست رفتن یک گونه حیاتی ‫ مثل بائوباب...
‫ضربه ای است بر تمام زندگی در بیابان.
‫چرا که در این سرزمین‌های متخاصم،
‫کمتر موجودی پیدا می‌شود که بتواند ‫بدون کمک دیگران، زنده بماند.
‫می توانید تصویری فوق العاده از این را...
‫در "پارک ملی ساگوارو" آریزونا ببینید.
‫اینجا اگر از مسیر‌های پاکوب خارج شوید...
‫ممکن است خوش شانس باشید ‫و یکی از اینها را پیدا کنید.
‫شاید شبیه یک چکمه قدیمی به نظر برسد،
‫اما در واقع، ‫ بخشی از یک کاکتوس ساگوارو است.
‫تقریباً هر ساگوارویی یکی دارد.
‫یکی اون بالاست.
‫به طور غیر مستقیم ‫توسط دارکوب‌هایی ساخته شده...
‫که برای خودشان مرتباً، ‫خانه‌هایی را در تنه های متورم ساگوارو...
‫حفر می‌کنند.
‫در شش ماه آینده،
‫کاکتوس زخم را التیام می‌بخشد
‫بطوری که سوراخ لانه‌ای امن، ‫خنک و ضد آب ایجاد می‌شود.
‫جداره سخت آن ‫ سالها دوام خواهد داشت،
‫حتی تا بعد از ‫مردن و پوسیده شدن خود کاکتوس.
‫یک ساگوارو ممکن است چندین مورد از این ‫خانه های خارق العاده را در خود جای دهد.
‫بنابراین در طول عمر خود، ممکن است ‫ محل اقامت حدود ۳۰۰۰ جوجه پرنده...
‫از چندین گونه مختلف را فراهم کند.
‫اما در دراز مدت، ‫ ساگوارو سود می‌برد،
‫از طریق جبران کردن ساکنان...
‫با گرده افشانی گلهایش...
‫..و پراکنده کردن دانه هایش.
‫این چنین روابطی است
‫که به زندگی امکان شکوفایی...
‫در برخی از خشن ترین مناظر جهان را می‌دهد.
‫در طی میلیون ها سال،
‫گیاهان با شرایط خصمانه بیابان...
‫بسیار سازگار گشته‌اند.
‫اما این وجودِ بسیار متعادلی است که
‫که آنها را بطور منحصر به فردی، ‫آسیب پذیر می‌سازد.
‫با این حال، درک رو به رشد ما ‫ از راه های پیچیده‌ای...
‫که توسط آن حیوانات و گیاهان بیابانی ‫ به یکدیگر تکیه می‌کنند،
‫اکنون به ما کمک می کند تا بفهمیم چگونه ‫به بهترین نحو از آنها محافظت کنیم.
‫۹۰ سال پیش، یک عکس ‫ از همین نقطه گرفته شد
‫که جمعیتی از کاکتوس‌های ساگوارو ‫را نشان می دهد...
‫که خیلی با آنچه امروز هست، ‫متفاوت است.
‫در ۵۰ سال گذشته،
‫جمعیت ساگواروهای ‫ اینجا بسیار کاهش یافته است،
‫نه به خاطر حمله مستقیم به کاکتوس،
‫اما به این دلیل که بسیاری از ‫ "درختان پرستار" سایه‌بان...
‫برای هیزم بریده می‌شدند و ‫ ساگواروهای جوان در آفتاب می‌مردند.
‫اکنون که این رابطه درک شده...
‫و درختان پرستار محافظت می شوند،
‫همین حالا هم نشانه هایی وجود دارند از اینکه، ‫ ساگواروها در حال بهبودی هستند.
‫هر جا بیابانی هست، ‫گیاهان برای مقابله با چالش آن تکامل یافته اند.
‫اما همه جا به کمک ما نیاز دارند.
‫هرچه بیشتر در مورد آنها...
‫و روابط صمیمی و پیچیده شان بفهمیم...
‫...بهتر خواهیم توانست از آنها و تمام حیات...
‫در این دنیاهای زیبا اما بطور فزاینده شکننده، ‫محافظت کنیم.
‫دورافتاده‌ترین فیلمبرداری ‫ برای تیم بیابان...
‫از جزیره "سن پدرو مارتیر"
‫در دریای "کورتِز" در مکزیک است.
‫قرار است از کاکتوس‌های بزرگی فیلم بگیرند
‫که راه بی نظیری ‫برای رشد در اینجا پیدا کرده اند.
‫پیمودن این ۲۶۰ مایل ‫در دریاهای ناخوشایندِ متلاتم...
‫۴۸ ساعت طول می کشد.
‫حال بعضی هامون اصلا خوب نیست.
‫فکر می‌کنم یکی از ما کاملا دریا زده شده.
‫این بیرون چیزی جز آب نیست،
‫و جزیره جایی در اون جهته.
‫هنوز نمی‌تونیم ببینیمش.
‫با نزدیک شدنشان به جزیره،
‫یک یادآوری دیدنی، از اینکه ‫ چقدر زندگی در دریای اینجا غنی است.
‫اوه جلو رو ببین! ‫اون گروه دلفین‌ها رو ببین!
‫اوه! همه جا هستند!
‫راه رو نشونمون بده.
‫دانشمند بیابان "بن وایلدر"، ‫آنها را در اینجا ملاقات می‌کند.
‫از طریق تحقیقات او بود ‫ که تیم برای اولین بار...
‫در مورد ساکنان خاص این جزیره، آگاه شد.
‫هرگز فراموش نمیکنم ‫ اولین باری رو که اومدم
‫دقیقا همین جایی که الان ایستادیم
‫آوریل ۲۰۰۶ بود،
‫و این منظره رو دیدم.
‫هم به دلم نشست ‫ و هم ذهنم رو درگیر کرد.
‫اینگونه بود که شروع کردیم که بفهمیم...
‫چی می‌تونه باعث بوجود اومدن این شده باشه؟
‫این راز، در رابطه بین کاکتوس...
‫و نوعی پرنده دریایی به نام بوبی، ‫نهفته است.
‫همه بوبی هایی که می‌خواهیم ‫ازشون فیلمبرداری کنیم اون بالا...
‫در راس جزیره هستن.
‫پس قراره یه خورده به زحمت بیوفتیم.
‫خدمه به زودی متوجه ‫ شرایط سخت اینجا می‌شوند.
‫خیلی خستم. خیلی گرمه.
‫منظره عالی داره.
‫کمتر جایی روی زمین هست که بتونید
‫این همه کاکتوس رو توش یکجا ببینید.
‫واقعا شگفت انگیزه.
‫به نظر من اما، این تنها جاییه ‫که می‌تونید همچین چیزی رو ببینید.
‫حق مطلب رو ادا کرد.
‫تحقیقات بن در حال کشف ‫ روش های مبتکرانه کاکتوس ها
‫برای وفق دادن خودشان با شرایط اینجا، است.
‫آب های ساحلی اینجا ‫ یکی از پربار ترین...
‫آب های دریایی در جهانه.
‫بنابراین اینجا زیستگاهِ ایده آلیه ‫برای پرندگان که لانه سازی کنن.
‫اما وقتی لانه‌سازی کردن، ‫کلی فضولات میریزن...
‫که واقعا نیتروژن و فسفر بسیار بالایی دارن...
‫انقدر زیاد که در واقع ‫ برای اکثر گونه‌های گیاهی سمی هستند.
‫کاکتوس‌های خرطومی به دلیل ‫توانایی منحصر به فردشان...
‫در پردازش فضولات و استخراج ‫مواد مورد نیاز رشدشان، موفق شده‌اند.
‫یکی از اولین تصاویری ‫که خدمه باید بگیرد...
‫از لانه‌سازی بوبی‌ها زیر کاکتوس هاست.
‫نبود شکارچیان به معنای این است که ‫ پرندگان از مردم نمی ترسند
‫اصولا باید ‫فیلمبرداری از نزدیک را کمی راحت تر کند.
‫در عمل اما...
‫ما این دوربین رو ‫گذاشتیم اینجا که دیدِ خوبی...
‫از جوجه توی لانه داشته باشیم.
‫از دوربین‌ مون خوشش اومده.
‫امیدوارم خردش نکنه.
‫زد تو خال!
‫درست رید رو لنز!
‫از اون تصویر هاست که دنبالشیم، ‫اما متاسفانه،
‫دوربینم روشن نبود.
‫حیفش، فقط لنزم رو کثیف کرد.
‫پس از تمیز کردن کامل لنز، ‫ در نهایت "اولی" توانست...
‫تصویر رابطه خارق‌العاده ‫بین گیاه و پرنده را ثبت کند.
‫اما این تنها فضولات پرندگان نیست...
‫که روی ‫رشد کاکتوس‌های خرطومی تاثیر می‌گذارد.
‫خیلی کوتاه ترن، اینجا کوتوله هستند...
‫در بقیه محدوده‌ها...
‫بیشتر از ۱۵ تا ۱۸ متر رشد می‌کنن.
‫اما اینجا بطور میانگین، ‫۶ تا ۷ متر قد می‌کشند.
‫رشد به سمت بالا رو متوقف میکنن، ‫وبه جاش در عرض پهن‌تر میشن.
‫تحقیقات بن نشان می دهد که آنها ‫به این دلیل در اینجا پهن‌تر رشد می‌کنند...
‫که خود را با بادهای سهمگین انطباق دهند.
‫اگر خیلی بلند باشند، با باد می‌افتند.
‫تندباد اینجا، ‫خدمه پهپاد را هم با مشکل مواجه کرده است.
‫واقعا هوا باید آروم بشه...
‫وگرنه غیر ممکنه!
‫باید عجله کنیم
‫"اولی" حواست بهش باشه
‫پایدار نیست
‫بیارش پایین
‫در بیابان اصلی سونورا، ‫جایی که اونجا هم کاکتوس‌های خرطومی هست،
‫به طور متوسط ‫بین ۵۰ تا ۱۵۰ کاکتوس در هکتار هست.
‫اینجا در این جزیره، ‫ بیش از ۲۵۰۰ کاکتوس در هر هکتار وجود داره.
‫آرامش در باد برقرار شده ‫و تیم فرصتی می‌یابد...
‫تا تراکم قابل توجه کاکتوس ها را فاش سازد...
‫تقریبا ۲۰ برابر بیشتر از هر جای دیگر...
‫به نظر می‌رسد کاکتوس ها اینجا ‫به خوبی موفق شده‌اند.
‫اما حتی این جزیره هم...
‫از اثرات سیاره در حال تغییرمان ‫در امان نیست.
‫هر کاکتوسی که اینجا می‌بینید،
‫بدنش از مواد مغذی دریا، پر شده.
‫با توجه به اینکه می‌دونیم ‫خرطومی ها به اقیانوس مرتبط هستند،
‫هر چیزی که در اقیانوس ها اتفاق می افته ‫ روی کاکتوس‌های خرطومی‌ تأثیر میگذاره.
‫بنابراین نگرانی ما در حال حاضر ‫ از صید بی رویه و زیاده...
‫می‌دونیم هم که نسبت به ۲۰ سال قبل ‫پرندگان دریایی کمتری اینجا هستن.
‫دلیلی برای این باور داریم که این، ‫در آخر، بصورت موجی بر روی...
‫مواد مغذی که سوخت خرطومی‌ها هستند، ‫هم تاثیر میگذاره.
‫این رابطه‌ی کاملاً متعادل، در خطر است،
‫و دانستن این موضوع باعث می‌شود...
‫ترکِ جزیره برای خدمه، ‫مخصوصا تفکر برانگیز باشد.
‫کاکتوس های خرطومی خیلی زیبان.
‫توی عمرم این همه کاکتوس یکجا ندیده بودم.
‫شگفت انگیزه!
‫امیدوارم حالا که داریم از اینجا میریم...
‫همینطور که هستن باقی بمونن ‫و چیز بدی روشون تاثیر نگذاره.
‫واقعا چیز فوق‌العاده ایه. ‫دوس ندارم برم.
‫دلم می‌خواد بمونم.
‫این جنگل کاکتوس دور افتاده ‫ یادآوری است...
‫از سازگاری گیاهانی که، آنها را قادر میسازد، ‫تقریباً در هر نقطه از زمین...
‫دنیاهای سبزی بوجود آورند.
‫در قسمت بعدی سیاره سبز..‌.
‫..رابطه فوق العاده ما با گیاهان.
‫چه آنهایی که می‌خورند...
‫...چه آنهایی که کمک‌شان می‌کنیم...
‫..گیاهان بزرگترین متحدان ما هستند.
‫بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.