‫آنچه در «قصۀ ندیمه» گذشت...
‫این ماه، هنوز دستمالت رو نخواستی.
‫ما همه‌مون خیلی امیدواریم.
‫فِرِد و من برای مدت زیادی تلاش کردیم.
‫سخت بود که ایمانم رو حفظ کنم، ‫ولی حالا تو اینجایی.
‫تو معجزۀ منی.
‫هفته بعد خارج از شهرم، ‫ولی وقتی که برگردم خوبه؟
‫پس مجبوریم یه بار دیگه بازی کنیم.
‫برنامه‌مو چک می‌کنم.
‫ببین اگه می‌تونی یه جوری جام بده.
‫نه! بس کن!
‫خانم واترفورد! این در حیطۀ دولته.
‫حامله‌ست!
‫فقط می‌خواستم ببینم حالت خوبه یا نه.
‫چیزیم نیست.
‫باید بی‌معطلی باهات فرار می‌کردم.
‫خانم واترفورد، من حامله نیستم.
‫پریود شدم.
‫از اینجا جُم نمی‌خوری و ‫از این اتاق بیرون نمیای.
‫فهمیدی چی گفتم؟
‫اوضاع می‌تونه برات سخت‌تر از این‌ها بشه.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قصۀ ندیمه - قسمت ۴، Nolite Te Bastardes Carborundorum
‫♪ Daydream Believer by The Monkees ♪ ‫♪ «خیال‌پرست» از گروه مانکیز ♪
‫♪ ولی ساعت ۶ زنگ می‌خوره و پا میشم ♪
‫♪ خوابو از رو چشمام پاک می‌کنم ♪
‫♪ تیغ اصلاح کهنه‌ست و می‌خراشه ♪
‫♪ سر حال بیا، جین خوابالو ♪
‫♪ اوه، یعنی معنیش چیه برای... ♪
‫♪ یه خیال‌پرست و یه... ♪
‫♪ ملکۀ دورهمیِ فارغ‌التحصیل‌ها ♪
‫لوک گفت: داره از دستش میده.
‫گفت: باید بیدارش کنیم.
‫دست کوچولوش به خاطر پشمک، ‫همه‌ش چسپناکی شده بود.
‫نمی‌تونم اینو ادامه بدم.
‫خطرناکه.
‫اگه به خودم اجازه بدم که زیادی ‫درگیرش بشم، هیچ‌وقت ازش خلاص نمیشم.
‫من به اتاق خودم تبعید شدم.
‫تا الان ۱۳ روز.
‫در اتاقم بازه.
‫تا آخر هم بسته نمیشه.
‫یادآوری مداوم از این که کی همه‌کاره‌ست.
‫توی این اتاق، چیزهایی برای کشف کردن هست.
‫من مثل یه جهانگردم.
‫مسافری به کشورهای کشف‌نشده.
بهتر ‫از یه خل‌وچل، گمشده توی خاطراتشه.
‫کلمات.
‫لاتینه، فکر کنم.
‫کسی نوشتتش. اینجا.
‫جایی که عمراً کسی ببینتش.
‫کار آف‌فرد بوده؟
‫اونی که قبلاً اینجا بوده؟
‫یه پیامه...
‫برای من.
‫هی، اونجایی؟
‫از توالت بیرونش اوردم.
‫همین حالاشم خیلی تیزه.
‫خوبه.
‫چیه؟
‫فقط این که بزودی منتقل میشیم.
‫«منتقل». شبیه عمه کلامیدیا شدی. ‫(نام نوعی بیماری تناسلی. در تمسخر عمه لیدیا)
‫قراره از اینجا بریم بیرون.
‫خب؟ «منتقل شدن» ممکنه بدتر [از بیرون رفتن] باشه.
‫انگار یه جور اجارۀ رحم زور زورکیه یا همچین چیزی.
‫این فقط چیزیه که آلما شنیده. ‫اون استاد اغراقه.
‫هنوز واقعاً چیزی نمی‌دونیم.
‫می‌تونم حدس بزنم!
‫روغن‌ریزِ مخصوص بوقلمون پر از شیرۀ ‫پیرمرد‌ها رو تا ته توی کُسمون می‌چپونن...
‫تا شاید بتونیم یه دونه توله ‫برای سرزمین اجدادی بندازیم بیرون.
‫به نظر معرکه میاد!
‫چی کار می‌کنی؟
‫عمه لیدیا رو با تشدید می‌نویسن، درست؟
‫اوه، خدا، این کارو نکن.
‫چی؟ دوست دارم وقتی می‌رینم، مطالعه کنم.
‫اگه موقع نوشتن بگیرنت، ‫دستت رو قطع می‌کنن.
‫اینو می‌دونی. ارزشش رو نداره.
‫برعکس، ارزشش رو داره...
‫و وقتی که از اینجا رفتیم بیرون،
‫سروکلۀ دختری پیدا میشه که میاد اینجا و می‌خونتش.
‫باعث میشه بفهمه تنها نیست.
‫مویرا! وقتت تمومه!
‫یه لحظه، عمه الیزابت.
‫فقط دارم مصیبت ماهانه‌م رو می‌گذرونم.
‫[عمه لیدیّا ریده]
‫راه بیفت!
‫خدافظ.
‫باید شجاع باشی که این کارو بکنی.
‫پس، هر معنی‌ای که داره... ‫ممنونم.
‫- زود از خواب بلند شدی. ‫- کار.
‫این سازمان ملله؟
‫بذار یه ماه بگذره. مجبور میشن تحریم رو بردارن، ‫اگه نمی‌خوان اروپا از هم بپاشه.
‫یه عمه دیشب فرار کرده، ‫از مرکز قرمز شهرک نیدهام.
‫خب، چشم‌ها می‌گیرنش.
‫از مرز رد شده.
‫با «تورنتو استار» مصاحبه کرده. ‫(بزرگترین خبرگزاری کانادا)
‫به همین زودی رو وبسایتشونه.
‫- چی نوشته؟ ‫- خیلی‌چیزها.
‫دروغ‌ها و مبالغه، ‫همه‌چیز در بدترین وجه ممکن.
‫از یه عمه توقع بیشتری داشتم.
‫به گمونم، به خاطر ساده‌لوح بودنمه.
‫به فورتنبری بگو که جوابیه‌ای مکتوب بفرسته.
‫نکتۀ مهم این نیست که گفته‌هاش رو بی‌اعتبار کنیم، ‫بلکه لازمه خودش رو بی‌اعتبار کنیم.
‫لازم نیست نگران این قضیه باشی. ‫قول میدم [حلش کنم].
‫مردهای کاربلدی دارن روش کار می‌کنن.
‫خدا را شکر.
‫- صبح بخیر، ریتا. ‫- جناب فرمانده.
‫خانم. روزتون پربرکت.
‫- ریتا؟ ‫- مشکلت چیه؟
‫بدجور زهره‌ترکم کردی؟
‫ببخشید.
‫اونجا چی کار می‌کردی؟
‫من...
‫داشتم...
‫داشتم لباس می‌پوشیدم...
‫و فکر کنم یهو، احساس کردم ‫سرم سبک شد، می‌دونی؟
‫به گمونم ممکنه از حال رفته باشم.
‫مریضی؟
‫نه، نه، من...
‫حالم خوبه.
‫واقعاً دلم نمی‌خواد کسی رو نگران کنم، می‌دونی؟
‫باشه.
‫این دفعه چی کار کرد؟
‫روی زمین بود، خانم. ‫گفت که غش کرده.
‫- غش کرده؟ ‫- نه، این چیزیه که اون گفته.
‫روی زمین بودش.
‫باید یه نوبت از دکتر بگیرم؟
‫نه.
‫حالش خوب میشه.
‫چشم، خانم.
‫امشب مراسم رو هم داریم.
‫- نوبت بگیر. ‫- چشم، خانم.
‫خب. وقت کاره.
‫مطب دکتر اون طرف شهره.
‫خودش یه ساعته رفتن و برگشتن، ‫اگه آروم راه برم.
‫یه ساعت از دنیای بیرون و ‫بارون و گل‌ها و...
‫و هوای صاب‌مردۀ تازه.
‫مریضی. درسته؟
‫غش کردم، خانم واترفورد.
‫خیلی خب. پس بیا. ‫ماشین جلوی خونه‌ست.
‫نه، می‌تونم...
‫چی؟ می‌تونی چی؟
‫می‌تونم پیاده برم. زیاد دور نیست.
‫احمق نباش. تو مریضی.
‫حالا بیا.
‫خیلی خب، دخترها.
‫سر و صدا نکنین.
‫یه کم بالاتر، جنین.
‫اینجوری بهتره.
‫خب، دخترها...
‫بزودی ما رو به مقصد خونه‌های جدید ترک می‌کنین.
‫خانواده‌ای جدید.
‫و اونها شما رو به خاطر ظاهر یا لباس‌ها...
‫و یا توانایی‌تون در باهوش به نظر رسیدن، ‫قضاوت نمی‌کنن.
‫دستت رو از دهنت بیرون بیار!
‫اونها دوستتون خواهند داشت...
‫به خاطر نعمتی که تنها شما می‌تونین فراهم کنین.
‫پس، چی، این مثل تمرین برای وضع حمله؟
‫- منظورم اینه که اگه حامله بشیم. ‫- هلن!
‫دستمون رو بلند می‌کنیم!
‫این حالت‌ها شبیه حالت‌هایی هستن که ‫حین زایمان به خودمون می‌گیریم.
‫ولی امروز داریم تمرین می‌کنیم...
‫برای مراسم.
‫مراسم، یه آیین مقدسه.
‫آیینی شگفت‌انگیز.
‫ماهی یک بار، در روزهای باروری،
‫ندیمه بین پاهای زن فرمانده خواهد خوابید.
‫هر دوی شما تبدیل به یک جسم میشید،
‫یک گل، در انتظار گرده‌افشانی.
‫ما گلیم.
‫بگیر بخواب.
‫چیه؟ خوبه که.
‫حالا، لطفاً دخترهای عقبی، ‫مچ دست دخترهای جلو رو بگیرن.
‫مویرا؟
‫داری میگی که ما با...
‫مردها مقاربت می‌کنیم...
‫وسط پاهای همسرهاشون؟
‫وقتی راحیل دید که از یعقوب بچه‌دار نمیشه، ‫به یعقوب گفت که:
‫«اولاد به من بده و اِلّا می‌میرم.»
‫و راحیل گفت: «اینک کنیز من، بلهه!
‫بِدو در آ...
‫تا بر زانویم بزاید...
‫و من نیز از او اولاد بیابم.»
‫این کلام خداست، عزیزم. ‫و ما مطیع خواهیم بود.
‫خیلی خب، دخترها، ‫برگردین به حالت‌هاتون.
‫این خیلی خرابه.
‫واترفورد؟
‫می‌دونی چی کار کنی.
‫دکتر الان میاد.
‫داره بارون چهل روز و چهل شب می‌باره.
‫خب، [حداقل] برای گوجه‌هام خوبه.
‫امسال دارم محلی بزرگ می‌کنم، ‫بیشترشون والنسیای زردن.
‫خب، متوجهم غش کردی.
‫- بله. ‫- خب، فشارت خوبه.
‫نشونه‌های دیگه‌ای نداری؟
‫سرگیجه، درد شکم؟
‫دوتا دوتا نمی‌بینی؟
‫- نه. ‫- خوبه.
‫بر اساس برنامۀ زمانبندیت، امروز مراسم داری.
‫بله.
‫خب، غش کردن موقع مراسم ‫چیز متداولیه.
‫خانواده واترفورد چطور آدم‌هایی‌ان؟ ‫باهات خوب رفتار می‌کنن؟
‫بله. باهام خیلی خوب رفتار می‌کنن.
‫می‌دونی، می‌تونی باهام درد دل کنی.
‫نمی‌تونم کار زیادی دربارۀ موقعیتت انجام بدم، ‫ولی شنوندۀ خوبیم.
‫خب، که اینطور.
‫فعلاً که همین‌جایی، ‫می‌تونم یه نگاه سریعی هم بندازم.
‫مطمئن شم که همه‌چیز توی وضعیت ‫آماده‌باشه برای امشب.
‫این ممکنه یه‌کم حس سردی داشته باشه.
‫فقط راحت باش.
‫رسیده و مهیایی. درست رو برنامه.
‫ولی اهمیتی نداره. ‫احتمالاً واترفورد عقیمه.
‫بیشتر این آدم‌ها عقیمن.
‫عقیم.
‫این یه کلمۀ ممنوعه‌ست.
‫دیگه چیزی به عنوان مرد عقیم وجود نداره.
‫فقط زن‌هایی وجود دارن که بارورن و ‫زن‌هایی که نازائن.
‫می‌تونم کمکت کنم.
‫ممکنه این تنها راهت باشه.
‫اگه واترفورد نتونه حامله‌ت کنه، اونو سرزنش نمی‌کنن.
‫تقصیرش گردن تو میفته.
‫فقط یه دقه وقت می‌بره، عزیزم.
‫نمی‌تونم.
‫خیلی خطرناکه.
‫ممنونم.
‫چه دختر خوبی.
‫مامانی دوستت داره.
‫خدا، لعنت بهش!
‫گاییدمش!
‫خدا، لعنت بهش! ‫خدایا لعنت بهش!
‫خونه‌ایم.
‫ببین، متأسفم که داره این اتفاق‌ها برات میفته.
‫- کاش من... ‫- کاش چی؟
کاش چی کار می‌کردی؟
‫خب، رو به موتی؟
‫آب بدنم کم شده بود.
‫لازمه بهتر از خودت مراقبت کنی.
‫همه چیز رو به رواله برای امشب؟
‫- بله. ‫- نگاه انداخت؟
‫بله. نگاه انداخت.
‫خوبه.
‫خانم واترفورد،
‫می‌دونم سرشکسته‌تون کردم.
‫من... شما و خودم رو ناامید کردم...
‫و تمام تلاشم رو می‌کنم تا ‫نذارم دوباره این اتفاق بیفته.
‫درسمو یاد گرفتم. ‫(=متنبه شدم)
‫خیلی متأسفم.
‫خواهش می‌کنم...
‫بذار بیرون بیام.
‫خواهش می‌کنم.
‫برگرد به اتاقت.
‫چطور ازش جون سالم به در بردی؟
‫خواهش می‌کنم باهام حرف بزن.
‫«خوشابحال مسکینان در روح [و ذات]، زیرا ملکوت آسمان از آن ایشان است.» ‫(انجیل متی، فصل ۵ آیه ۳)
‫«خوشابحال مسکینان در روح [و ذات]، زیرا ملکوت آسمان از آن ایشان است.»
‫عمه الیزابت.
‫باز یکی از توالت‌ها راهش گرفته.
‫خوشابحال آنانی...
‫اوه، خدا.
‫جیک ازت بلند نشه.
‫هیچکی ندیدت؟
‫یه جیک کوچیک کافیه تا اینو بزنم تو گردنت.
‫می‌دونی که می‌زنم، آره؟
‫اینوَر. بیا اینوَر!
‫- خواهش می‌کنم کاری باهام نکن. ‫- خفه شو.
‫لباس‌هاتو در بیار.
‫زود باش!
‫زود!
‫بکَن، سریع‌تر!
‫بشین اینجا.
‫بشین. دست‌هاتو دور لوله بذار.
‫- دست‌هاتو دور لوله بذار! ‫- باشه.
‫خواهش می‌کنم.
‫- می‌دونم این فکر تو نبوده. ‫- خفه‌خون بگیر.
‫- روبراهی؟ ‫- آره.
‫چیه؟
‫چشم در برابر چشمه، درست؟ ‫(اشاره به قانون مقابله به مثل)
‫می‌تونستم اینو توی گلوت بچپونم...
‫و زبونت رو جزغاله کنم...
‫- یا هم که کُست رو. ‫- مویرا!
‫بیا بریم.
‫فقط یادت باشه نکردم.
‫اگه یه وقت به اونجاها کشید.
‫کمکم کنین!
‫کمک!
‫- گندش بزنن. ‫- فقط «فروتن» به نظر بیا.
‫این ندیمه رو کجا می‌بری؟
‫در ورودی رو باز کن.
‫چشم خانم.
‫برکت به میوۀ دل.
‫نباید الان اینجا باشه.
‫اول نوبت مستخدمین خونه‌ست، ‫بعد همسر، بعد فرمانده...
‫و در می‌زنه. باید در بزنه.
‫نباید اینجا باشه.
‫ببخشید، دلت رو ترکوندم؟
‫فقط می‌خواستم سلامی کرده باشم.
‫مدتی میشه ندیدمت.
‫سلام.
‫داشتم...
‫فکر می‌کردم شاید...
‫بتونیم یه بار دیگه بازی کنیم...
‫امشب.
‫حروفچینی.
‫ساعت ۹، توی دفترم؟
‫چی فکر می‌کنی؟
‫ببین کی امروز مرغ سحرخیز شده. ‫(اشاره به ضرب‌المثل «کرم، نصیب مرغی می‌شود که سحرخیز است»)
‫برکت به میوۀ دل.
‫خداوند به بار نشاند.
‫«و اما راحیل، چون دید که برای یعقوب اولادی نزایید،
‫راحیل بر خواهر خود حسد برد و به یعقوب گفت:
‫اولاد به من بده و اِلّا می‌میرم.»
‫فرد.
‫چی کار می‌کنی؟
‫بذار کمکت کنم.
‫حس خوبی داره؟
‫نکن.
‫برگرد به اتاقت.
‫من رو سرزنش می‌کنن.
‫مصون از سرزنش نیستم. ‫(در لفافه یعنی حامله نیستم)
‫سعی کرد قبل از مراسم باهام صحبت کنه.
‫سعی کرد ارتباط برقرار کنه.
‫این چیزیه که نیاز داره.
‫اگه لبۀ یه لیوان رو خیس کنی...
‫و انگشتت رو دور لبه بلغزونی،
‫از خودش یه صدایی در میاره.
‫این حس و حال منه،
‫این صدای لیوان.
‫احساسم مثل کلمۀ متلاشیه.
‫فقط باید تا شهر برسیم.
‫تعاونی چندتا خونۀ امن داره.
‫کجاییم؟
‫احتمالاً زیاد دور نبردنمون. ‫بیشتر دخترها اهل خود شهرن.
‫تابلوهای خیابون کجاست؟
‫جواب منفیه.
‫کجاییم؟
‫بیا.
‫واحد دو به گوش باش.
‫کدوم خط به بوستون میره؟
‫نباید سوار خط اشتباه بشیم.
‫فقط یه لحظه همین‌جا وایسا، ‫میرم از یکی می‌پرسم.
‫- نه! ‫- هی، چیزی نمیشه، می‌بینی؟
‫من یه عمه‌م.
‫رعشه به دلشون می‌ندازم.
‫برکت به میوۀ دل.
‫روزتون پربرکت، زیر نظر او.
‫میشه کمکم کنین؟
‫کدوم خط به بوستون میره؟
‫- این خط که اینجاست. ‫- این خط؟
‫روزت پربرکت، دختر خانم. ‫کمکی لازم داری؟
‫بله، ممنون.
‫می‌دونید کدوم خط به بوستون میره؟
‫الان داره میاد.
‫بدون تابلوها سخته، نه؟
‫قراره بزودی عوضشون کنن، به گمونم.
‫همراهت کجاست؟
‫نباید این بیرون تنها باشی.
‫میشه کارت شناساییت رو ببینم؟
‫محلی که بهش منتقل شدی، کجاست؟
‫مویرا، تو این شِر و وِرا رو تحمل نمی‌کردی.
‫نمی‌ذاشتی تا دو هفته توی این اتاق نگهت دارن.
‫راهی به بیرون پیدا می‌کردی. تو فرار می‌کردی.
‫بلند شو.
‫کون بی‌صاحابتو بلند کن.
‫سفرت چطور بود؟
‫پرتنش.
‫برای هماهنگسازی یه هیئت تجاری ‫به مکزیک رفته بودم.
‫یه عالمه شخصیت بدقلق،
‫سرت سوت می‌کشه.
‫شاید بهتره باز بذارم ببری.
‫خیلی لطف داری، ‫ولی یه رقابت منصفانه رو ترجیح میدم.
‫۲۶.
‫به گمونم [کلمه‌ش] باستانیه. ‫(استفاده از کلمات منسوخ در بازی ممنوع است)
‫- مایلی به چالش بطلبی؟ ‫- البته.
‫واژه‌نامه رو بهم بده.
‫قفسۀ پایینی.
‫[دستور زبان لاتین - جلد ۱]
‫تا به حال زبان لاتین خوندی؟
‫اوه، آره. پدر و مادرم فکر کردن که برای آزمون اِس‌اِی‌تی به کارم میاد. ‫(آزمون ورود به دانشگاه در آمریکا)
‫بیا اینجاست. «سیلف. ‫(sylph)
‫یک دختر لاغر و رعنا.»
‫حق با تو بود.
‫قبلاً اینجا بوده؟
‫سَلَف من.
‫دانندۀ لاتین. خراشندۀ کلمات.
‫یعنی من اولین کسی نیستم که فرمانده ‫به اتاقش دعوت کرده؟
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫حرف اشتباهی رو زده؟
‫فرمانده رو رنجونده؟
‫امپراتور مقدس این خونه رو.
‫و چه تاوانی بابت گستاخی‌ش پرداخت کرده؟
‫متأسفم. خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم، متأسفم.
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم.
‫متأسفم.
‫دردناک‌ترین قسمتش، خیانت به اعتماد نیست، جون.
‫می‌دونی چی از همه دردناک‌تره؟
‫دردناک‌ترین قسمت توی کل این واقعۀ شنیع،
‫حق‌ناشناسیه.
‫فرصتی که بهت داده شده رو درک نمی‌کنی؟
‫بله، سعی می‌کنم درک کنم.
‫تو یه زناکار بودی،
‫یه جندۀ دوهزاری!
‫اما خدا راهی پیدا کرد که تو رو بافایده کنه.
‫پس، حق‌شناسیت کجا رفته؟
‫متأسفم.
‫- متأسفم. ‫- ششش، عزیزم.
‫می‌دونم.
‫خداوند، بخشایشش رو به تو اعطا می‌کنه.
‫ولی اعمال، عواقبی به دنبال دارن.
‫چاه‌کَن همیشه ته چاهه.
‫عمه الیزابت.
‫نه، نه، خواهش می‌کنم...
‫خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم، متأسفم. ‫خواهش می‌کنم.
‫- خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم. ‫- جوراب‌هاشو در بیار.
‫بگیرین بخوابین!
‫واقعاً گذاشتی ببرم.
‫شاید.
‫نظرت دربارۀ یه بازی دیگه چیه؟
‫فردا. بعد از مراسم.
‫یه قراره.
‫میشه یه لطفی بهم بکنی؟
‫آره. هر چیزی...
‫منطقی باشه، حتماً.
‫برام جای سؤال بود که اگه امکانش هست ‫یه چیزی رو برام ترجمه کنی.
‫فکر کنم لاتینه.
Nolite te bastardes carborundorum.
‫اینو از کجا شنیدی؟
‫معنی خاصی داره؟
‫نه واقعاً.
‫یه جور شوخیه.
‫ها؟ چجوریه که شوخیه؟
‫فقط وقتی خنده‌داره که لاتین بلد باشی.
‫Nolite te bastardes carborundorum ‫★ فرد ★ ☹
‫در واقع، احتمالاً فقط وقتی خنده‌داره که ‫یه پسر ۱۲سالۀ مشغول یاد گرفتن لاتین باشی.
‫به‌خودی‌خود ترجمه نمیشه.
‫یه چیزی شبیه اینه:
‫«نذار حرومزاده‌ها زیر پا لهت کنن.»
‫نذار حرومزاده‌ها زیر پا لهت کنن.
‫ممنون.
‫از کجا شنیدیش؟
‫از یه دوست.
از جایی می‌شناختیش؟
‫چی به سرش اومد؟
‫مُرده.
‫چی به سرش اومد؟
‫خودشو کشت.
‫از سقف خودشو آویزون کرد.
‫نمی‌دونم.
‫به گمونم زندگیش رو...
‫غیرقابل‌تحمل دید.
‫و تو می‌خوای که...
‫می‌خوای زندگی من قابل‌تحمل باشه.
‫اینجور ترجیح میدم.
‫خیلی سخت بوده.
‫تمام‌وقت، تنها بودن توی اون اتاق.
‫می‌دونم خانم واترفورد داره...
‫داره سعی می‌کنه درسی بهم بده.
‫می... می‌دونم. می‌دونم حق با اونه.
‫یه عالمه نقیصه دارم.
‫ولی مدت خیلی زیادی بوده.
‫نگرانم که دارم کم‌کم تسلیم میشم.
‫مسلماً دلم نمی‌خواد که تسلیم بشم.
‫مثل دوستم.
‫اونجوری تراژدی میشه.
‫♪ Perpetuum Mobile by Penguin Cafe Orchestra ♪
‫قبل از من، یه آف‌فرد بود.
‫کمک کرد راهم رو به بیرون پیدا کنم.
‫مُرده.
‫زنده‌ست.
‫خود منه.
‫ما ندیمه‌هاییم.
‫نولیته تِه باستاردِس کاربُراندُروم، ضعیفه‌ها.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.
‫اگـَه صدتا دست وا هم زور بزنِن / خونۀ ستمگر از بیخ اَکـَنِن ‫اگـَه صدتا لُو وا هم صُدا بُکُنْت / بِی زمین اَتونِه جا وا جا بُکُنْت ‫- رامی
‫| اگه: اگر | وا: با | بزنِن: بزنند | اَکَنِن: می‌کَنند | ‫لُو: لب | بِی زمین: زمین را | اَتونِه: می‌تواند | جا وا جا: جابه‌جا | بُکُنْت: بکند |
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.