‫فوشی و یاران احیاشده‌اش دوباره دور هم جمع می‌شوند.
‫و...
‫شماها هم همه‌تون اومدین این‌جا ‫چون قلباتون به‌هم وصل بود.
‫آئوکی-کون، میزوها گم شده.
‫دو روزه.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
میزوها
‫رفته...
‫رئیس هانا!
‫بالأخره پیدات کردیم!
‫مشکلی پیش اومده، رئیس؟
‫عـــه؟ آ ـ آه...
‫چیزی نیست.
‫اومدیم کمکت با هم دنبال میزوها-سنپای بگردیم.
‫معاون و چند نفر دیگه هم دارن اطراف شهر رو می‌گردن.
‫خب، پس از هم جدا بشیم و این حوالی رو بگردیم.
‫شک ندارم پریروز میزوها-سنپای رو اینجا دیدم...
‫داشت این‌طرفی می‌رفت.
‫یعنی کجا گذاشته رفته؟
‫آخ، آخ، آخ...
‫آخ جون!
‫منم مثل کای-سان یه زخم مشتی دارم!
‫چیکار داری می‌کنی، یوکی؟
‫فوشی! تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫احساس درد کردم و اومدم اینجا، ‫یه قسمتیشم از طرف تو بود.
‫از این کارا هم بلدی؟ دست‌خوش داریا!
‫کازومیتسو و آیکو نگرانتن.
‫بیا بریم خونه.
‫یه‌لحظه وایسا.
‫میزوها-سنپای گم شده.
‫داشتم دنبال اون می‌گشتم.
‫میزوها؟
‫پاش صدمه دیده، مگه نه؟
‫شاید بتونم از طریق دردش، پیداش کنم.
‫راست می‌گی؟ ایولا!
‫فقط باید مطمئن بشم که حالش خوبه و برسونمش خونه؟
‫سعیمو می‌کنم.
‫میزوهـــا!
‫لابد حال و روزش تعریفی نداشته.
‫امیدوارم فکر احمقانه‌ای به سرش نزده باشه...
‫رئیس هانا!
‫معاون بهم گفت که چه خبر شده.
‫سرما می‌خوریا.
‫بپر بالا. با ماشین دنبالش می‌گردیم.
‫آه، چشم.
‫حالت خوبه؟
‫به‌نظرم بهتره بری خونه.
‫چیزیم نیست.
‫بیشتر از خودم، دل‌نگران میزوهارام.
‫تو کی هستی؟!
‫دردم گرفت...
‫هیچ‌وقت به پاشنه بلند عادت نمی‌کنم.
‫تو کی هستی؟! ازم چی می‌خوای؟!
‫آه، ببخشید. من...
‫چیزه، من خواهر بزرگه‌ی یوکی‌ام.
‫یا نه، دخترخاله‌شم؟ مامانش...
‫یوکی-کون؟ چرا...
‫ازم خواستن کمکت کنم.
‫همه دلواپستن.
‫پس، بیا بریم.
‫میزوها-چان.
‫دوستت اومده؟
‫اگه می‌گفتی، با چای ازش پذیرایی می‌کردم.
‫بابابزرگ.
‫زحمت نکش.
‫دارم می‌رم خونه. ‫آه، پس اینجا خونه‌ی بابابزرگته.
‫دیگه نباید کم بیاری.
‫هروقت دیدی نمی‌تونی خونه رو تحمل کنی، بیا پیش من.
‫چشم. ممنونم.
‫بریم، اونه-سان.
‫میزوها!
‫سنپای، صد دفعه مُردیم و زنده شدیم!
‫چیزیتون نشده خدای نکرده؟
‫ببخشید. من حالم خوبه.
‫خداروشکر که آسیبی ندیدی.
‫اوهوم. متأسفم.
‫ببینم، تو فوشی نیستی؟
‫میزوها! این‌همه مدت داشتی چیکار می‌کردی؟
‫کجا رفته بودی؟
‫خونه‌ی بابابزرگ.
‫به‌زور بردتت، مگه نه؟
‫دیگه نمی‌تونم چشم روی این قضیه ببندم. عملاً دزدیدتت!
‫باید به پلیس گزارش بدم.
‫صبر کن! اون‌طوری که فکر می‌کنی نیست! من با پای خودم رفتم.
‫مدرسه رو پیچوندی تا بری خونه‌ی اون؟
‫من کاری کردم، میزوها؟
‫نه، تقصیر خودمه.
‫بابابزرگ رو بعد مدت‌ها دیدم و دلم براش تنگ شده بود، واسه همین...
‫کاریت که نداشت؟ چیزی بهت نگفت؟
‫نه، هیچی.
‫فقط کتاب‌هاشو داد بخونم.
‫کتاب؟
‫نمی‌دونم متوجه شدی یا نه، ولی من و بابابزرگت ‫رابطه‌ی چندان خوبی با هم نداریم.
‫حدس می‌زدم.
‫پس انقدر مامانتو اذیت نکن.
‫باشه. ببخشید.
‫خوش‌حالم که درک می‌کنی.
‫بچه‌ها، ممنون که امروز کمک کردین دنبالش بگردیم.
‫بعداً لطفتون رو جبران می‌کنم.
‫خوش‌حالم که می‌بینم دوست‌های خوبی داشتی، میزوها.
‫«داشته»؟
‫من دارم از اینجا می‌رم.
‫ببین، این خونه‌ی جدیدمونه.
‫می‌خوام این پرده‌ها رو بخرم که با پارکت ست بشه.
‫نظرت چیه؟
‫آه، آره، قشنگه.
‫آه، یه‌لحظه وایسا، میزوها.
‫باید عکسِ این ماه رو بگیرم.
‫میزوها اگه بری، گریه می‌کنم.
‫هانا...
‫اگه حرفی تو دلت مونده، بهم بگو.
‫می‌خوام من اون کسی باشم که سفره‌ی دلتو واسه‌ش باز می‌کنی.
‫من...
‫می‌خوام اینجا بمونم.
‫هی،‌ هی، خبرها رو شنیدی؟
‫میزوها از کلاس 1 جدی جدی از خونه فرار کرده.
‫آره، شنیدم.
‫مخ آدم سوت می‌کشه.
‫همیشه باید حواست به این بچه‌های کم‌حرف باشه.
‫اون روزی دیدم داره با یه غریبه حرف می‌زنه.
‫جان من؟
‫میزوها، بیا بریم باشگاه.
‫باشه.
‫آه، این همون پری‌ـه که من درست کردم.
‫حدس می‌زدم کار تو باشه.
‫شرمنده. چون توی باشگاه روی میز بود، برش داشتم.
‫فدای سرت.
‫برای خودت درستش کردم.
‫فکرشو می‌کردم.
‫راستی، پات چطوره؟
‫عالیه! می‌تونم بدوئم!
‫آهای، به خودت فشار نیار.
‫آه، باز کار خودشونو کردن.
‫ما نه باشگاه اوتاکوییم و نه علوم عجایب!
‫باشگاه صنایع دستی هستیم!
‫کارت تو خونه به کجا رسید؟
‫هنوز چیزی نگفتم.
‫عجب.
‫سعی کن یه‌بار دیگه به مامانت بگی که نمی‌خوای بری.
‫باشه.
‫صبح عالی بخیر، بانوان سنپای!
‫عــه، قبضه روحم کردی، یوکی-کون.
‫دیگه ظهر شده.
‫درست می‌فرمایید. صرفاً خواستم عرض ادبی کرده باشم.
‫هی، میزوها، مطمئنم درست می‌شه.
‫میزوها، این ژاکت و پیرهن رو می‌برم خشک‌شویی.
‫باشه، مامان. ممنون.
‫می‌گما، مامان؟ ‫ببخشید، میزوها.
‫من به‌عنوان مادرت باید خوب فکر می‌کردم ببینم اصلاً چرا از خونه فرار کردی.
‫بیشتر از همه این منو آزار می‌ده که می‌خواستی ازم فاصله بگیری.
‫پس بیخیال اسباب‌کشی می‌شم.
‫ممنونم، مامان.
‫خوش‌حالم کردی.
‫مامان، کش موی پرم رو ندیدی؟
‫نه. همه‌جا رو گشتی؟
‫بین لباس‌های کثیفم گشتم، نبود.
‫عجیبه...
‫فکر می‌کردم گذاشتمش روی رو‌شویی.
‫کاریه که شده.
‫دستتو بیار.
‫این چیه؟
‫این از وقتی که دبستانی بودم، کش موی موردعلاقه‌م بوده.
‫به این امید نگه‌ش داشتم که اگه دختر خوشگلی ‫مثل تو به دنیا آوردم، اینو بهش بدم.
‫مطمئنی می‌خوای اینو بدی به من؟
‫از من بعید نیست که دوباره گمش کنم.
‫مسئله‌ای نیست.
‫برگرد.
‫ببین؟ خیلی بهت میاد.
‫دختر قشنگم.
‫واقعاً متأسفم.
‫باورم نمی‌شه کش مویی که بهم دادی رو گم کردم.
‫ولش کن.
‫داشتنِ کش موهای ست باحال بود،
‫ولی قرار نیست چون گمش کردی، رابطه‌مون به‌هم بخوره.
‫هانا...
‫اتفاقاً خوش‌حالم که گمش کردی.
‫باعث شد بفهمیم مامانت چقدر مهربونه و بهت اهمیت می‌ده.
‫بهت میاد.
‫واقعاً؟
‫گفت بیخیال اسباب‌کشی هم شده.
‫شاید اگه ببرمت یه‌جایی، تو دردسر نمی‌افتی.
‫منظورت چیه؟
‫پایه‌ای آخر هفته یه چرخی توی ایستگاه بزنیم؟
‫می‌خوام یه آینه‌ی دستی بخرم.
‫از مامانم می‌پرسم.
‫این چقدر نازه.
‫و همین‌طور این یکی.
‫خیلی‌خب. اینو می‌خرم.
‫ممنون از خریدتون.
‫خیلی بهت میاد.
‫ازت تعریف کرد.
‫وای، این چقدر نازه.
‫کدوم رو می‌گی؟
‫می‌خوام بخرمش.
‫چرا که نه. بهت میاد.
‫آه، بیا این گیره‌ها رو تقسیم کنیم.
‫عالی می‌شه.
‫هی، تا حالا رفتی کرپ‌فروشیِ طبقه‌ی سوم؟
‫نه.
‫بزن بریم.
‫گمونم دوتا کرپ زیادی بود.
‫مامانم می‌کشتم.
‫چقدر شکمویی.
‫تو سن رشدم خب.
‫خیلی ساکته، مگه نه؟
‫چـ ـ چرا داری گریه می‌کنی؟
‫بـ ـ‌ بعداً بازم میایم اینجا.
‫من اومدم.
‫خوش اومدی.
‫میزوها، خوش گذشت؟
‫آره. خیلی.
‫میزوها؟
‫خیلی از اطرافیانم بهم می‌گن بی‌نقصم.
‫همه‌چی دارم.
‫خودمم همین فکرو می‌کنم.
‫هرکاری رو می‌تونم بهتر و زودتر از بقیه انجام بدم.
‫توی درس‌هام هم هیچ‌وقت مشکلی نداشتم.
‫توی ورزش هم کلی تشویقم می‌کردن.
‫خیلی‌خب، میزوها-چان، تو وسطی.
‫چرا همیشه باید اون باشه؟
‫این که کاری نداره. هرکسی از پسش برمیاد.
‫چرا انقدر برای شما سخته؟
‫خیال می‌کردم بی‌عیب‌ونقصم.
‫ولی توی دوره‌ی راهنمایی فهمیدم ‫چیزهایی هم هستن که ندارم.
‫به به، میزوها-چان، کارت حرف نداره.
‫آره واقعاً.
‫اولاً، یه دوست بی‌نقص.
‫باهام قرار میذاری؟
‫ببخشید.
‫آدمی که از خودم پایین‌تره رو نمی‌خواستم.
‫نمی‌خواستم با کسی که احترامی براش قائل نیستم، صمیمی بشم.
‫دوماً، یه مامان بی‌نقص.
‫مامانم همیشه ازم می‌خواست که توی هر زمینه‌ای فعالیت کنم.
‫مشکل خاصی با این موضوع نداشتم.
‫چون به‌هرحال می‌تونستم توی هر زمینه‌ای موفق بشم.
‫مامان، جایزه‌م رو نگاه!
‫میزوها، تو هدف زندگی منی.
‫من جایزه‌ی مامانم ام.
‫سوماً، زمان کافی برای جلب رضایت مامانم.
‫زمان بی‌پایان.
‫نوجوانی بی‌پایان.
‫هرچقدرم که کاربلد باشم،
‫به چشم مامانم، یه دختر‌ خجالت‌آور ‫با پوست شل و آویزونم که زیر چشم‌هاش چروکه.
‫چون کم‌سن‌وسالم، بی‌نقصم.
‫بزرگ‌تر که شدم، می‌شم یکی مثل بقیه.
‫کاش بمیرم.
‫یه روز وسط خیال‌بافی به سرم زد که ‫قبل از اینکه بزرگ بشم، خودمو خلاص کنم.
‫می‌دونم ویژگی افتضاحیه.
‫اما نمی‌تونم کاریش بکنم.
‫شاید اگه کسی منو سر عقل می‌آورد...
‫پس باید حواست جمع باشه هانا-چان.
‫خیلی ناجوره.
‫همه‌تون احمقین.
‫اون واسه این کارا وقت نداره.
‫طوریم نمی‌شه.
‫من یه تکیه‌گاه دارم.
‫تکیه‌گاهی که حتی وقتی بقیه بهم نفرت می‌ورزن، من رو سرپا نگه می‌داره.
‫اگه من بمیرم، گریه می‌کنی؟
‫اون رو صرفاً به چشم یه تکیه‌گاه می‌دیدم،
‫اما وقتی بلافاصله جواب نداد، قلبم به تپش افتاد.
‫نباید نادیده‌ش بگیری.
‫وقتی بزرگ بشم، آزادیم رو بیشتر از دست می‌دم.
‫کار، خونه، روابط، عزت نفس...
‫گمونم قبل از اینکه شمع هیفده سالگی‌ام رو فوت کنم، مُرده باشم.
‫تا یه ماه دیگه خونه رو تخلیه می‌کنیم. آماده شو.
‫گفتم که. داریم اسباب‌کشی می‌کنیم.
‫بابابزرگ...
‫هی بهش می‌گم نامه نفرسته!
‫حسرت و پشیمونی...
‫یه‌چیز غیرمنطقی هنوز توی وجودم باقی مونده بود.
‫راستش، نمی‌دونم چی تو سر مامانم می‌گذره.
‫من به چشم مامانم، دختر بی‌نقصی نیستم.
‫یه سرکشی ساده.
‫فقط یکم خوش می‌گذرونم.
‫میزوها-چان. تو کجا این کجا؟
‫به مامانت گفتی که میای اینجا؟
‫آ ـ آره.
‫که اینطور؟
‫پس، مامانت قبول کرده...
‫که جزئی از نگهبان‌ها بشی؟
‫یعنی می‌تونیم روت حساب کنیم، میزوها-چان؟
‫راجع‌به چی حرف می‌زنین؟
‫نگهبان‌ها؟
‫خانواده‌ی ما نسل‌هاست که درگیر یه‌چیزی شبیه مذهب بوده.
‫توی این خونه‌ی زهوار در رفته؟
‫حتماً کنجکاوی بدونی که پیروانش کجان.
‫فعالیت‌هامون به مذاق یه‌سری‌ها خوش نمیاد.
‫برای همین مذهب‌مون رو تبلیغ نمی‌کنیم.
‫تو هجدهمین رهبری، رهبر جدیدمون.
‫ولی مامانت هیچ‌جوره زیر بار نمی‌رفت،
‫واسه همینه که با هم رفت و آمد نداریم.
‫ببخشید، بابابزرگ.
‫راستشو بخوای، من به مامانم نگفتم که میام اینجا.
‫احتمالاً الان داره در به در دنبالم می‌گرده.
‫به‌نظر میاد ذوق کردی.
‫پس بیشتر درموردش بهم بگین.
‫این نگهبان‌ها از چی محافظت می‌کنن؟
‫یه هیولای نامیرا.
‫سوابقش توی کتابخونه‌ست.
‫یه نگاه بنداز.
‫گفته می‌شه یکی از اجدادم به اسم هایاسه،
‫اولین شخصی بوده که از این هیولا محافظت می‌کرده.
‫اون مرده‌ها رو احیاء می‌کرده، باهاشون متحد می‌شده،
‫و رنریل رو از شر نوکرها که موجوداتی افسانه‌ای به شمار می‌اومدن، نجات داده.
‫اون هیولا، فوشی‌ـه.
‫فقط یه افسانه‌ست.
‫بچه‌ها، گوش کنین!
‫یه پسر هیولا پیدا کردم!
‫معلومه! عضو خانوادمه!
‫پدربزرگ و خواهرمم فوشی رو دوست دارن!
‫همه دلواپستن.
‫محاله کسی بتونه از تنها پنجره‌ی این اتاق بیاد داخل.
‫یه سرکشی ساده باعث شد یه موضوع مهم رو بفهمم.
‫قطعه‌ی گمشده.
‫چیزی که واقعاً نیاز داشتم.
‫به‌جای اینکه نداشته‌هام رو بشمرم و بابتشون غصه بخورم،
‫باید چیزی رو به دست بیارم که از هر حد و مرزی فراتر می‌ره.
‫اینطوری بالأخره می‌تونم به کمال برسم.
‫من...
‫اون مرد رو می‌خوام.
‫خیلی عجیبه.
‫یادم نمیاد تابه‌حال انقدر خوش‌حال بوده باشم.
‫یعنی همه‌ی آدم‌ها با پی بردن به مهم‌ترین هدف زندگی‌شون،
‫نسبت به عقده‌های دیگه‌شون بی‌تفاوت می‌شن.
‫کش موی من واقعاً بهت میاد.
‫مادری که عیب و ایراد داره. بدک نیست.
‫میزوها-سنپای!
‫از کش موت خوشم میاد!
‫راستی؟
‫جواهر مامانمه.
‫خـ ـ‌ خیلی نازه!
‫خوش به حالت.
‫دوست‌هایی که عیب و ایراد دارن. بدک نیستن.
‫لحظات احمقانه‌ای که در گذشته می‌مونن.
‫بدک نیستن.
‫می‌تونم چیزی رو که کم دارم، بسازم.
‫فقط باید سعی کنم نقطه‌ها رو به‌هم وصل کنم.
‫زندگیم رو با دست‌های خودم می‌سازم.
‫ببینم تا چه حد می‌تونم به کمال برسم.
‫خداحافظ، میزوها. تا بعد.
‫اوهوم.
‫هـــا؟
‫کی رسیدم خونه؟
‫توی راهرو خوابم برده؟
‫بابا؟
‫میزوها؟
‫من امشب خونه نمیام. شما شام‌تونو بخورین.
‫باشه.
‫پای عمه خوبه؟
‫آره. تخت گرفته خوابیده.
‫خب، به مامانت سلام برسون.
‫باشه. خداحافظ.
‫مامان، بابا گفت امشب خونه نمیاد.
‫مامان!
‫مامان؟
‫کاری از: Cielo
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫مامان...
‫چرا دارم فرار می‌کنم؟
‫هیچی یادم نمیاد.
‫بابا...
‫باید زنگ بزنم به بابا... ‫اون دیگه چیه؟
‫آه، بخشکی.
‫بریم دنبالش.
‫فیلم بگیریم؟
‫ولش کن.
‫من کشتمش؟
‫یکی...
‫یکی کمکم کنه!
‫نمی‌تونی به دوست‌های عزیزت اعتماد کنی؟
‫قبل از اینکه این اتفاق بیفته،
‫کاری هست که بتونم برات انجام بدم؟
‫دوستم شو.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
پیش نمایش
‫در گوشه‌ای از شهری چنان باصفا که کسالت‌بار به‌نظر می‌رسد،
‫دختری جوان مادرش را کشته است.
‫بی‌توجه به نگاه‌های نگرانِ اطرافیان‌شان، فوشی و میزوها به‌هم نزدیک‌تر می‌شوند.
‫سپس اتفاقی عجیب رخ می‌دهد.
کسی که ناپدید شد