‫در گوشه‌ای از قلبم گلی شکوفه می‌دهد.
‫گل کوچکی که نامی ندارد.
‫در زمان ناراحتی، اگر گلبرگ قرمزی را،
‫در گوشه چشمت قرار بدهی...
‫...اشک‌ها حتما ناپدید می‌شوند.
‫هر زمانی که به اشک ریختن فکر می‌کنم،
‫فقط یک صدا کافیه تا سرازیر بشن،
‫تا زمانی که این گل در قلبم باشه،
‫فقط با فکر کردن به آن قدرت می‌گیرم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫حالت چطوره عمه؟ ‫(فرانسوی)
‫معنیش میشه «حالت چطوره عمه».
‫خب، کی می‌خواد تکرارش کنه؟
‫همم...آرمنگارد؟
‫سعی کن بخونیش.
:اینجوری خونده میشه ‫comment allez-vous
‫سارا.
‫لطفا تو خوندن کمکش کن.
‫بله آقا.
‫آماده‌ای؟
‫درسته. ‫(فرانسوی)
‫خوب بود آرمنگارد.
‫خب، برای امروز کافیه.
‫خداحافظ خانم‌ها. ‫(فرانسوی)
‫خداحافظ آقای دوفارژ. ‫(فرانسوی)
‫حالت چطوره آرمنگارد؟ ‫(فرانسوی)
‫خندیدن به ضعف‌های بقیه کار بدیه.
‫معلومه که برای تو راحته اینو بگی.
‫مادر تو فرانسوی بوده.
‫درسته! تو فقط همینو میبینی!
‫فرانسه تنها درسی نیست که برای اون تو این مدرسه سخته.
‫همه‌ی درسای دیگه هم براش مشکله.
‫«مشکل تو چیه؟»
‫«با ناتوانیت در یاد گرفتن مایه شرم این مدرسه‌ای.»
‫خندیدنو تموم کنید!
‫بی‌ادبی شما رو می‌رسونه که به کسی که باهوش نیست بخندید.
‫باید قلب مهربونی داشته باشی که ‫از کسی که مایه خجالته دفاع می‌کنی.
‫واقعا که! باید با ما هم...
‫...مهربون‌تر باشی!
‫چـ-چیه؟
‫اگه هیچی نگی، از کجا بفهمیم می‌خوای چی بگی؟
‫چی می‌خواستی بگی؟
‫خواهیم دید که چقدر می‌تونی تظاهر کنی.
‫بیاید بریم.
‫زود باش بیا بریم!
‫وایسا...
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫غصه نخور، آرمنگارد!
‫برای اتفاقی که افتاد...ازت ممنونم.
‫مشکلی نیست، نگرانش نباش.
‫اولین باره که کسی مثل تورو می‌بینم.
‫ها؟ چطور؟
‫به خاطر اینه که من بدترین دانش‌آموز در این مدرسه هستم.
‫به خاطر همینه که کودنم...
‫نباید خودت رو اینجوری بدونی.
‫اگه می‌تونستم به خوبیه تو فرانسوی صحبت کنم ‫خوب می‌شد.
‫مامان فرانسوی بود، من از وقتی که به دنیا اومدم ‫فرانسوی رو می‌شنیدم.
‫اگه به اندازه من شنیده بودیش ‫می‌تونستی به همین خوبی حرف بزنی.
‫نه، مطمئنم اگه من بودم اینجوری نمی‌شد.
‫من هیچ وقت نمی‌تونم خوب فرانسوی حرف بزنم.
‫به خاطره اینه که فرانسوی کلمه‌های عجیبی داره.
‫ببینم...می‌خوای بیای اتاقم؟
‫واقعا می‌خوای اتاقتو بهم نشون بدی؟
‫می‌خوام به امیلی معرفیت کنم!
‫امیلی کیه؟
‫دوستمه!
‫ها؟
‫چیشده؟
‫خب، رفتن به طبقه سوم بدون دلیل مناسب ‫برای ما ممنوعه.
‫این چیزیه که مینچین-سنسه گفت...
‫اشکال نداره! مهمون منی!
‫گفتی که مهمونه توام؟
‫البته! ما یه دلیل مناسب داریم!
‫بیا!
‫وقتی من اینجا نیستم، امیلی همه‌ جای اتاق راه میره.
‫بعضی وقتا میره تا از پنجره بیرونو نگاه کنه.
‫هرچند، لحظه‌ای که میرم تو اتاق، ‫یهویی دیگه حرکت نمی‌کنه.
‫چرا؟
‫شاید امروز بتونیم امیلی رو موقع راه رفتن گیر بندازیم.
‫خب...با شماره سه بریم تو اتاق؟
‫اه...بله!
‫یک...دو...سه!
‫ای خدا، بازم شکست خوردیم!
‫امیلی، انقدر سریع به صندلیت برگشتی که من اصلا متوجه نشدم!
‫پس، امیلی عروسکته.
‫بله، همیشه همینکارو می‌کنه.
‫مثل رعد و برق سریعه!
‫واقعا می‌تونه حرکت کنه؟
‫البته! وقتی من تو اتاق نیستم ‫اون مطمئنا با طوطی حرف می‌زنه!
‫سارا! سارا!
‫واقعیه!
‫دیدی؟
‫آره.
‫خب، می‌تونم بغلش کنم؟
‫البته!
‫تو دیگه دوستشی!
‫حرکت کرد!
‫واقعا حرکت کرد!
‫حتما امیلی خیلی ازت خوشش میاد.
‫از اینکه بغلش کردی احساس راحتی داره.
‫خیلی خوشگله!
‫تقریبا مثل اینه که داره باهات حرف می‌زنه.
‫خب...دوست داری به اتاق خواب بیای؟ ‫اونجا آرامش بیشتری داره.
‫واو...چه اتاق قشنگی!
‫خیلی نرمه!
‫تخت من خیلی سفته.
‫اشکالی نداره «سارا» صدات کنم؟
‫البته!
‫از اسمت خیلی خوشم میاد.
‫چرا؟
‫آخه اسم خودم «آرمنگارد سنت جان» حس عجیبی داره.
‫نه، اسم فوق‌العاده‌ایه. ‫من ازش خوشم میاد!
‫اونا پدر و مادرت هستن؟
‫بله، همیشه برای امیلی در مورد پدر تعریف می‌کنم.
‫مثلا، بهش می‌گم که پدر الان داره چیکار می‌کنه.
‫به بابا قول دادم که در مورد امیلی حرف بزنم.
‫در مورد اینکه چطور دارم با تنها بودن کنار میام حرف می‌زنم.
‫سارا، تو عاشق پدرتی مگه نه؟
‫بله، بیشتر از هر کسی تو دنیا دوستش دارم.
‫پدر من هیچ وقت برام عروسک نخریده.
‫خدای من...
‫پدرم استاد یه دانشگاهه.
‫اون به هفت یا هشت زبان خارجی تسلط داره.
‫همیشه در حال مطالعه کردن کتابه.
‫فکر می‌کنم از من به عنوان یه دختر کودن متنفره.
‫وقتی اولین بار به این مدرسه اومدم...
‫مینچین-سنسه، اون باید وادار به یادگیری بشه.
‫مهم نیست تاریخ باشه یا فرانسوی.
‫حتی وقتی خونه بودم هم اینو گفت.
‫یه وقتایی فکر می‌کنم به اندازه عمه‌ات الیزا کودنی.
‫خدای من...اما عمه الیزا کیه؟
‫اوه، اون خواهر کوچک‌تر پدرمه.
‫در لندن زندگی می‌کنه و خیلی فراموش‌کاره.
‫از این نظر مثل منه.
‫وای نه!
‫یادم رفته بود!
‫چیشده؟
‫امروز تولد عمه الیزاست!
‫قول داده بودم که امروز ببینمش.
‫چیکار کنم؟ خدایا...
‫این چطوره آرمنگارد؟ من با کالسکه‌ام می‌برمت اونجا.
‫نمی‌شه.
‫برای اینکه تنهایی بیرون بری باید از قبل ‫از مدیر مدرسه اجازه بگیری.
‫چیکار کنم؟
‫متوجه شدم. اگه من از طرف تو درخواست کنم چی؟
‫باشه.
‫همم...
‫این می‌تونه دردسرساز باشه.
‫خانم مدیر الان بیرونن و تا غروب برنمی‌گردن.
‫اما، شما نمی‌تونید کاری انجام بدید؟
‫اگر آرمنگارد نتونه بره خیلی ناراحت می‌شه!
‫خب، این چطوره،
‫اگه بتونید قبل از برگشتن خانم مدیر در غروب برگردین ‫جواب میده.
‫با این حال اگر نتونین برگردین ‫منو سرزنش می‌کنن.
‫خیلی ازتون ممنونم، آملیا-سنسه.
‫اجازه گرفتم، آرمنگارد.
‫واقعا؟
‫بله!
‫راه بیوفتم خانم؟
‫لطفا عجله کن پیتر!
‫بله خانم!
‫بزن بریم جامپ!
‫عادلانه نیست!
‫ما به ندرت می‌تونیم بریم بیرون!
‫راست می‌گی!
‫بی‌انصافیه که اونا هرکاری بخوان می‌تونن با کالسکه بکنن!
‫وقتشه اون دوتا ببینن که چه کارایی از من برمیاد.
‫این که سوار همچین کالسکه زیبایی باشم ‫برام مثل خواب می‌مونه.
‫ممنونم سارا.
‫حرفشم نزن!
‫بگو ببینم، عمه الیزا چجور آدمیه؟
‫اون واقعا دوست داشتنیه، ‫من خیلی دوستش دارم.
‫هرچند، پدرم می‌گه که اون بچه ناخلف خانواده‌است.
‫برای چی؟
‫نمیدونم، اون باغبانی دوست داره.
‫باغبانی؟
‫گیاهان رو به دارو تبدیل می‌کنه.
‫آه نه!
‫ها؟
‫یادم رفت!
‫بازم چیزی رو فراموش کردی؟
‫قول دادم برای تولدش یه دسته گل بهش بدم.
‫چیکار کنم؟
‫پیتر!
‫بله خانم!
‫متاسفم که تو دردسر می‌اندازمت، ‫اما ممکنه کنار یه گلفروشی وایسی؟
‫فهمیدم خانم!
‫خانم، اینجا بازار معروف لندن، کاونت گاردنه.
‫اما، اینجا گلفروشی هست؟
‫البته که هست!
‫نه تنها گل فروشی، قصابی و هر چیز دیگه‌ای ‫که بخواید هست!
‫سلام خانم!
‫تویی پیتر! شنیدم کار خیلی خوبی پیدا کردی.
‫این خانمیه که براشون کار می‌کنم.
‫روزتون بخیر.
‫خدای من! این دختر درست مثل شاهزاده‌هاست!
‫خوش اومدین!
‫خانم!
‫اون امروز به عنوان مشتری اینجاست!
‫لطفا عجله کن و کمکش کن!
‫آه...این خانم جوان گل می‌خوان؟
‫معلومه!
‫گل‌ها برای تولد کسی هستن.
‫می‌سپارمش به خودتون!
‫ممنون پیتر.
‫بذار ببینم...
‫این چطوره؟ قیمتش فقط یه پنی می‌شه.
‫ها؟ اینجوری نمی‌شه خانم! ‫نمی‌شه نیم پنی بگیری؟
‫مثل همیشه‌ای پیتر.
‫باشه، چون تویی بهتون تخفیف میدم.
‫ممنونم، یدونه دیگه هم برمی‌دارم.
‫پیتر...
‫باشه، من تسلیمم!
‫خدای من!
‫آه، خونه عمه‌ام اونجاست.
‫لطفا موقع پیاده شدن از کالسکه مراقب باشید خانم.
‫باشه.
‫مراقب باش، آرمنگارد!
‫چه خونه‌ی بامزه‌ای!
‫خدای من! تویی آرمنگارد! ‫اومدنت طول کشید! دیگه فکر کردم یادت رفته.
‫بله! دوستم منو با کالسکه‌اش به اینجا آورد.
‫من سارا هستم. خوشحالم که می‌بینمتون.
‫خدای من! خوشحالم که اون همچین دوست خوبی پیدا کرده.
‫لطفا بیاید داخل!
‫منتظرتون بودم.
‫اوه...اون بچه کیه؟
‫اسمش پیتره!
‫آه...اینطوریه؟
‫پیتر!
‫آمم...منو صدا کردین؟
‫البته! مجبور نیستی این بیرون وایسی.
‫لطفا بیا داخل!
‫اما کفشای من گلیه...
‫گلی باشن اشکالی نداره!
‫بله خانم!
‫فقط اینجا گل کفشاتو تمیز کن.
‫بله خانم.
‫خب، اینجوری یه جنتلمن کامل می‌شی.
‫ها؟ منو می‌گین؟
‫خب، لطفا این چای رز رو که با گل رزهایی که ‫پرورش دادم دم کردم امتحان کنید.
‫نوش جونتون!
‫عطر خوبی داره!
‫خوشحالم!
‫اینم مقداری اسطوخودوسه که با شکر اون رو نگهداری کردم.
‫ممنونم!
‫بفرمایید!
‫آرمنگارد...
‫اوه، یادم رفت.
‫این برای جشن تولدتونه.
‫ممنونم آرمنگارد!
‫فرانسوی حرف بزن.
‫حـ-حالتون... ‫(فرانسوی)
‫حالتون چطوره عمه؟ ‫(فرانسوی)
‫خدای من! بالاخره یاد گرفتی فرانسوی حرف بزنی!
‫همش به خاطر ساراست.
‫ممنونم، سارا-سان.
‫خیلی خوشحالم که آرمنگارد همچین دوست خوبی پیدا کرده.
‫لطفا امروز هرچقدر که دلتون می‌خواد بمونید.
‫بله! خیلی ازتون ممنونم.
‫بعد از این، تمام داروهایی که درست کردم رو بهتون نشون میدم.
‫مثل همیشه هستین عمه.
‫اونا دیر کردن. اگر زود برنگردن...
‫وقتی مریض می‌شم، خودم دارومو می‌سازم و بهتر می‌شم.
‫پس، برای مادر پیتر چه دارویی درست می‌کنید؟
‫اوه...بیماری اون چیه؟
‫اون همیشه مشکلات قلبی داشت.
‫پس خربق سفید باید براش بهترین چیز باشه. ‫بذارید برم داروشو درست کنم.
‫این عمه‌ایه که برات گفتم.
‫اما، اون عمه‌ی فوق‌العاده‌ایه، مگه نه پیتر؟
‫البته بانوی جوان!
‫«این چه معنی‌ای داره آملیا؟»
‫خب عمه جان...روز خوبی داشته باشید.
‫بازم سر بزنید!
‫دفعه بعد کیک زیره درست می‌کنم!
‫برای مهمون نوازیتون ممنونم.
‫خداحافظ!
‫داره دیر می‌شه! بیاید عجله کنیم!
‫بسپاریدش به من! نگران نباشید! از میانبر میرم.
‫سفت بچسب! فکر کنم الان مثل سیندرلاییم!
‫داریم قلعه‌ای که جشن در اون برگزار می‌شد رو ترک می‌کنیم!
‫اگه تا نیمه شب برنگردیم، جادو از بین میره...
‫...و کالسکه دوباره به کدو تبدیل میشه!
‫پس به رفتن ادامه می‌دیم...و به موقع می‌رسیم.
‫بیا آرمنگارد.
‫آرمنگارد، بیا اینجا!
‫وقتی مدرسه رو بدون اجازه من ترک کردی ‫چه فکری با خودت کردی؟
‫اونه-ساما، تقصیر من بود که...!
‫نمی‌خوام یه کلمه دیگه ازت بشنوم!
‫برای همچین دانش‌آموزی، تنها راهی که درس بگیره ‫از طریق تنبیه سخته.
‫خانم مدیر!
‫من بودم که آرمنگاردو از مدرسه بیرون بردم.
‫اگر می‌خواید کسی رو تنبیه کنید، لطفا منو تنبیه کنید.
‫ا-اونه-ساما.
‫اگه اینکارو بکنید و پدر سارا...
‫سارا-سان، از اونجایی که تو از آرمنگارد دفاع می‌کنی ‫نسبت به این خطا آسون می‌گیرم.
‫اما، دفعه بعد که این اتفاق بیوفته ‫هیچ ملایمتی در نظر گرفته نمی‌شه، متوجه شدین؟
‫بله خانم.
‫ممنونم، سارا.
‫هرچند که به خاطر من اینجوری شد...
‫اصلا اشکالی نداره آرمنگارد.
‫سارا...بعد از همه‌ی اینا، میتونم دوستت باشم؟
‫بله! همین الانم دوستای خیلی خوبی هستیم!
‫خیلی خوشحالم!
‫اون شب، فورا یه نامه برای پدر در هند نوشتم ‫که در اون ازآرمنگارد حرف زدم.
‫آرمنگارد واقعا دوست خیلی خوبیه.
‫پدر، دفعه بعد که اونو ببینی، تو هم همین فکرو می‌کنی.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫لطفا گریه نکن لوتی!
‫فهمیدم! یه فکری دارم!
‫به جاش من مادرت باشم؟
‫دیدی؟ دیگه ناراحت نیستی!
‫در قسمت بعد «شاهزاده خانم کوچولو سارا»:
‫«لوتی بچه ننه»
‫منتظرتون هستیم!