‫در گوشه‌ای از قلبم گلی شکوفه می‌دهد.
‫گل کوچکی که نامی ندارد.
‫در زمان ناراحتی، اگر گلبرگ قرمزی را،
‫در گوشه چشمت قرار بدهی...
‫...اشک‌ها حتما ناپدید می‌شوند.
‫هر زمانی که به اشک ریختن فکر می‌کنم،
‫فقط یک صدا کافیه تا سرازیر بشن،
‫تا زمانی که این گل در قلبم باشه،
‫فقط با فکر کردن به آن قدرت می‌گیرم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫وای! چه کت زیبایی!
‫بذار بهش دست بزنم!
‫خیلی نرمه!
‫هی، این چه نوع خزیه؟
‫به نظر گرون میاد!
‫منم یکی می‌خوام!
‫باید به خط وایسید!
‫اگه به خط نشید من سرزنش می‌شم!
‫دیگه نمی‌تونم اینو تحمل کنم!
‫لوتی!
‫چیکار داری می‌کنی لوتی! ‫زودباش تو صف وایسا!
‫اما من هنوز خوابم میاد!
‫دست از تنبلی بردار!
‫لطفا وایسا لاوینیا!
‫آخ!
‫حالت خوبه لوتی؟
‫درد میکنه!
‫اشکال نداره، صدمه ندیدی؟
‫درد می‌کنه!
‫لاوینیا، ظالمانه‌است که سر به سر بچه‌ای به این کوچیکی بذاری.
‫سارا، داری سعی می‌کنی عصبانیتت از حرفای منو خالی کنی؟
‫اما لوتی فقط چهار سالشه!
‫مهم نیست من چی بگم حتی اگه چهار سالش باشه.
‫اون سال دیگه پنچ سالش می‌شه! ‫سال بعدش شش ساله می‌شه!
‫شونزده سال دیگه بیست سالش می‌شه!
‫خب، محاسباتت خیلی خوبه.
‫مطمئنم که لوتی با رفتار مناسب دختر خیلی خوبی می‌شه.
‫این برای من مهم نیست.
‫دوست دارم یه چیزی رو یادت باشه.
‫اینکه مدیر من رو برای برخورد کردن با ‫تنبلایی مثل اون مامور کرده.
‫بله! فراموش نکن که لاوینیا نماینده کلاس این مدرسه‌است.
‫جرات می‌کنی علیه‌اش حرف بزنی؟ چقدر پر رو!
‫خانم مدیره!
‫زود باشید به خط شید!
‫لاوینیا، همه حاضرن؟
‫بله خانم مدیر.
‫خب، پس بیاید راه بیوفتیم.
‫بله خانم مدیر.
‫خب، همه راه بیوفتید.
‫وقت تلف نکن، فهمیدی لوتی؟
‫نگاه کن! اونا دانش‌آموزای مدرسه بانوان جوان خانم مینچین هستن!
‫همشون خیلی خوب تربیت شدن!
‫این قطعا نشون دهنده یک مدرسه دخترانه معروفه!
‫آه! اون خانم جوان رو ببین!
‫اون خیلی زیبا و باوقاره!
‫همینطوره! ممکنه شاهزاده یک کشور باشه؟
‫صبح بخیر! می‌تونم یک لیوان آب گرم داشته باشم؟
‫به به! چه بوی خوبی میاد!
‫هی! ناهار امروز چیه؟
‫سیب زمینی‌هاییه که جلوته!
‫خودمو نمی‌گم! چیزی که بانوی من سارا می‌خوره رو می‌گم!
‫آبگوشت بره و پای قلوه.
‫واو! غذای فوق‌العاده‌ای به نظر میاد!
‫از وقتی سارا اومده ما باید خیلی مراقب ‫آشپزیمون باشیم.
‫این دستوره مدیره.
‫که اینطور...
‫هی! چه غلطی داری می‌کنی؟
‫خب...دارم غذای خانم رو می‌چشم...
‫بچه‌ی...
‫لعنت بهت!
‫ها! غذات داره می‌سوزه!
‫ها؟
‫لعنتی!
‫خب بچه‌ها...لطفا دست‌هاتون رو قبل از غذا بشورید.
‫هورا! زودباشید بریم!
‫بریم!
‫زود باشید!
‫آرمنگارد!
‫درست بشین. نباید هنگام غذا خوردن رو میز خم بشی.
‫لوتی...
‫لوتی!
‫چنگال و چاقو برای بازی کردن نیستن!
‫اما...
‫منظورت از «اما» چیه؟
‫اما من نمی‌خوام بخورم.
‫چی گفتی؟
‫خدای من. این بچه داره سعی می‌کنه ‫کارشو با گریه پیش ببره.
‫باشه، اگه نمی‌خوای بخوری، پس من می‌تونم ‫غذا رو برات ممنوع کنم.
‫بچه‌ی بی‌خاصیتی مثل تو می‌تونه همین الان بره.
‫اونه-ساما...
‫نه.
‫هیچی به جز یه تنبیه سخت مناسب الان نیست.
‫حالا، فورا اینجارو ترک کن.
‫می‌خوام برم خونه!
‫خانم مدیر!
‫احتمالا بهتره که الان اینو بشنوید.
‫همین الان...
‫در مورد لوتی چی گفتی؟
‫بله. یه چیزی در مورد برگشت به خونه گفت.
‫آملیا!
‫آه...بله!
‫می‌دونستم! لوتی یه جایی اون بیرونه!
‫بیاید جدا بشیم و دنبالش بگردیم.
‫آه...فهمیدم.
‫اینجا چیکار می‌کنید؟
‫برگردین جایی که بودین!
‫خانم مدیر...
‫اجازه بدین در گشتن به دنبال لوتی کمکتون کنم.
‫چی گفتی؟
‫من نگران لوتی هستم، برای همین می‌خوام ‫کمک کنم دنبالش بگردیم.
‫که اینطور، بالاخره تو یه کالسکه داری.
‫ها؟
‫می‌تونی بری، اما تا یک ساعت دیگه باید برگردی.
‫بله خانم مدیر!
‫پیتر!
‫هی خانم جوان!
‫پیتر! وضعییت بده! لوتی گم شده!
‫چی گفتین؟
‫بیا کالسکه رو ببریم و دنبالش بگردیم.
‫فهمیدم خانم.
‫ها؟
‫اونجا!
‫وایسا! اینجا وایسا!
‫ها؟
‫پیتر، لطفا برو به ایستگاه راه آهن!
‫چشم خانم!
‫ببخشید...شما یه دختر چهار ساله اینجا ندیدین؟
‫گفتی یه دختر؟
‫بله، اسمش...اه...
‫اسمش لوتیه.
‫خب، من تمام مدت اینجا وایساده بودم.
‫دختر بچه‌ای ندیدم.
‫دختری به اون کوچیکی نمی‌تونه پیاده جای دوری رفته باشه.
‫اما، ما همه جا رو گشتیم و نتونستیم پیداش کنیم.
‫من خیلی متاسفم.
‫فکر می‌کنم پدرش در پورتسموث باشه.
‫ممکنه سوار قطار شده باشه؟
‫آه! سارا-سانه!
‫وایسا!
‫ممنونم پیتر.
‫ها؟
‫لوتی!
‫خانم!
‫مراقب باشید!
‫لوتی...
‫بیا، همه نگرانتن، بذار برگردیم مدرسه.
‫خواهش می‌کنم لوتی؟
‫نه! من نمی‌خوام برگردم!
‫می‌خوام برم خونه!
‫در هر صورت، باید تو مدرسه گرمت کنیم.
‫پس تمام مدت اینجا قایم شده بودی!
‫خیلی دردسرسازی!
‫خانم مدیر!
‫اونه-ساما!
‫لوتی...چرا داری اینجوری گریه می‌کنی؟
‫آخه...آخه...آخه...
‫من مامان ندارم!
‫لوتی، لطفا گریه کردنو تموم کن! ‫دختر خوبی باش و گریه نکن!
‫اما من دختر خوبی نیستم!
‫من مامان ندارم!
‫آه...این شرم آوره. چطوری این بچه رو گرفتم؟
‫آملیا، لیاقت این بچه تنبیه با چوبه.
‫ولی، اونه-ساما...
‫اینجوریه؟ پس مسئولیت این بچه با توئه.
‫اونه-ساما...
‫خانم مدیر...
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫می‌تونم...با لوتی حرف بزنم؟
‫چی گفتی؟
‫من...می‌خوام دوست لوتی باشم.
‫خدای من...نمی‌فهمم چرا می‌خوای با کسی که...
‫...کج خلق و تنبل و جیغ جیغوئه دوست بشی.
‫لطفا درخواستمو بپذیرید.
‫تازه اگر بتونی...
‫خب، تو خیلی باهوشی...بذار ببینیم می‌تونی انجامش بدی یا نه.
‫لوتی، لطفا گریه کردنو تموم کن...
‫برای من مشکل درست نکن!
‫خواهش می‌کنم!
‫خب لوتی...بذار من...
‫فورا تمومش کن!
‫نــــه! معلم داره منو می‌زنه!
‫لوتی...
‫لطفا تمومش کن!
‫آملیا-سنسه...
‫سارا-سان...
‫آمم...مدیر به من اجازه داد که ببینم می‌تونم ‫لوتی رو آروم کنم یا نه.
‫خدای من...می‌تونی انجامش بدی؟
‫نمی‌دونم می‌تونم یا نه.
‫اما، باید تلاشمو بکنم.
‫که اینطور. اولین باره که این اتفاق می‌افته...
‫ممکنه هرچی بگی گوش نکنه...
‫روت حساب می‌کنم!
‫درد می‌کنه! درد می‌کنه!
‫من مامان ندارم.
‫لوتی، منم مامان ندارم.
‫واقعا؟
‫واقعا مامان نداری سارا؟
‫بله، وقتی چهار سالم بود، مامانم رفت بهشت.
‫بهشت؟
‫بهشت جاییه که مامان همیشه منو تماشا می‌کنه.
‫به خاطر همین می‌دونه که چیکار می‌کنم.
‫مامان من چی؟
‫مامان تو هم همونجاست.
‫قطعا از بهشت مراقب توئه.
‫سارا، تو مامانتو یادت میاد؟
‫بله یادمه.
‫اون چجور مامانی بود؟
‫مامان مهربون و فوق‌العاده بود.
‫ببینم، دوست داری بیای اتاقم؟ می‌تونم نشونت بدم ‫چه شکلی بود.
‫خیلی خوشحال می‌شم!
‫بیا باهم بریم بالا.
‫باشه!
‫هیس! دارن میان!
‫خب، رسیدیم، لطفا بیا داخل.
‫واو! چه اتاق باحالی!
‫ببین، این مامان منه.
‫چیشده لوتی؟
‫ولی...ولی...من مامانمو یادم نیست.
‫حتی یه عکسم ندارم!
‫این چطوره لوتی؟
‫تا وقتی من تو این مدرسه هستم، مامانت می‌شم.
‫می‌خوای مامانم بشی سارا؟
‫آره.
‫واقعا؟
‫آخ جون! خیلی خوشحالم!
‫یه عروسک!
‫اون امیلیه!
‫من مامانشم.
‫ها؟ تو مامان عروسکی؟
‫بله.
‫برای همین، تو خواهر بزرگ‌تر هستی لوتی.
‫من خواهر بزرگ‌ترم! ببینم...می‌تونم بغلش کنم؟
‫بله البته! امیلی خوشحال می‌شه.
‫من امیلی هستم! خوشحالم که می‌بینمت اونه-ساما.
‫بامزه‌اس!
‫سارا! سارا!
‫پس امشب تو با مامان می‌خوابی.
‫با این حال، از فردا باید تو اتاق خودت بخوابی.
‫اهوم! دیگه گریه نمی‌کنم!
‫مامان سارا رو دارم.
‫درسته لوتی.
‫لوتی بچه‌ی واقعا صادقیه.
‫هرچند که، پدر از اینکه من یه دختر چهار ساله دارم ‫خیلی تعجب می‌کنه.
‫یا اینکه بهش می‌خنده.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫دختر دیگه‌ای به نام بکی به مدرسه خانم مینچین میاد.
‫با این حال، همزمان با هیجان من ‫مشکل از جای دیگه‌ای ظاهر می‌شه.
‫در قسمت بعد شاهزاده خانم کوچولو سارا:
‫«بکی، پوشیده از خاکستر»
‫منتظرتون هستیم!