‫در گوشه‌ای از قلبم گلی شکوفه می‌دهد.
‫گل کوچکی که نامی ندارد.
‫در زمان ناراحتی، اگر گلبرگ قرمزی را،
‫در گوشه چشمت قرار بدهی...
‫...اشک‌ها حتما ناپدید می‌شوند.
‫هر زمانی که به اشک ریختن فکر می‌کنم،
‫فقط یک صدا کافیه تا سرازیر بشن،
‫تا زمانی که این گل در قلبم باشه،
‫فقط با فکر کردن به آن قدرت می‌گیرم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بیا تو.
‫منو خواسته بودین اونه-ساما؟
‫هر دانش‌آموز برای والدینش یه نامه نوشته.
‫من همشونو خوندم.
‫مشکلی ندارن.
‫لطفا اونارو مهر و پستشون کن.
‫میگم...
‫می‌تونیم از سارا-سان بخوایم اونارو بفرسته؟
‫چرا اون؟
‫فکر می‌کنم با کالسکه‌اش می‌تونه در زمان استراحت ‫اینکارو سریع‌تر انجام بده.
‫آملیا...
‫اه...
‫می‌تونم بپرسم که داری تلاش می‌کنی برای ‫بیرون فرستادنش دلیل پیدا کنی یا نه؟
‫اوه نه، موضوع این نیست!
‫پس اشکالی نداره.
‫اون مهم‌ترین دانش‌آموز این مدرسه‌است.
‫اجازه میدم از مدرسه بیرون بره.
‫بله، اونه-ساما.
‫مامان سارا!
‫سارا-سان!
‫بله خانم!
‫سارا-سان، می‌تونی اینارو ببری پست کنی؟
‫اجازه مدیر رو از قبل گرفتم.
‫بله، آملیا-سنسه.
‫من می‌خوام با مامان سارا برم!
‫لوتی...
‫آمم...می‌تونم لوتی رو هم با خودم ببرم؟
‫خب...
‫اگه بازم گریه کنه برامون دردسر می‌شه.
‫من به مدیر اطلاع میدم.
‫آخ جون! آخ جون! آخ جون!
‫یه کار دیگه هم هست که می‌خوام انجام بدی.
‫یه صابون توالت عطری جدید ساخت فرانسه هست ‫که الان دارن می‌فروشن،
‫می‌تونی یه قالب برام بخری و بیاری؟
‫بله، یک قالب صابون توالت عطری فرانسوی، درسته؟
‫متوجه شدم.
‫هیس!
‫پیتر!
‫ها؟
‫معلم از خانم خواسته که کاری انجام بده، ‫عجله کن کالسکه رو آماده کن.
‫بله! فهمیدم!
‫ممنونم، پیتر.
‫لوتی، بفرما سوار شو!
‫هورا! این اولین باره که سوار کالسکه مامان سارا می‌شم!
‫هورا!
‫وایسا!
‫خب، حالا بریم صابونو بگیریم.
‫بسپاریدش به من!
‫اگه می‌خواید صابون بخرید، من ارزون‌ترین ‫جای فروشش رو می‌شناسم!
‫ممنون پیتر!
‫بیا بریم لوتی.
‫ها؟
‫ببخشید...
‫بی‌ادبی من رو ببخشید، بانوی جوان...
‫اتفاقی افتاده؟
‫خب، می‌خواستم در مورد موضوعی سوال کنم.
‫البته! اگر بدونم کمکتون می‌کنم، بفرمایید.
‫کمک نیاز دارین؟
‫نیازی نیست...
‫این آدرسی که روی کاغذ نوشته شده رو می‌شناسید؟
‫همم؟
‫آه، این مدرسه منتخب مینچین برای بانوان جوانه ‫همینجاست!
‫آه، جایی که دنبالش می‌گشتم اینجاست.
‫واو...
‫اسمش رو می‌تونستی اونجا ببینی.
‫اما، من بلد نیستم بخونم.
‫می‌خوام که مدیر این...
‫منظورت مدیر مدرسه‌است؟ ‫من می‌برمت پیشش.
‫آمم...
‫لطفا بیا داخل!
‫ممنونم.
‫بفرمایید!
‫بفرما!
‫من یک مهمان آوردم!
‫بله، ممنونم.
‫ا-این بچه کیه؟
‫آملیا!
‫بله اونه-ساما؟
‫سرخدمتکار مولی رو پیدا کن! عجله کن!
‫بله اونه-ساما!
‫زودباش! بیا!
‫منو خواسته بودید خانم مدیر؟
‫این دختر خدمتکار جدیده.
‫اوه! چرا اومدی به دفتر خانم مدیر؟
‫از اینجا ببرش!
‫خیلی متاسفم!
‫با من بیا!
‫آه...بله...
‫بیا! راه بیوفت!
‫بیا...از اینطرف!
‫سارا-سان، یادت باشه که تو دانش‌آموز این مدرسه‌ای.
‫دفعه بعد لطفا با خدمه صحبت نکن.
‫متوجه شدی؟
‫اما، خانم مدیر... ‫اون توی خیابون گم شده بود.
‫سارا-سان...
‫خدای من...چی خریدی؟
‫بذار ببینمش.
‫آملیا!
‫خب، من حس کردم به دردتون می‌خوره ‫برای همین از سارا-سان خواستم یکی بگیره.
‫آملیا!
‫این آشپز جیمزه.
‫بهش سلام کن.
‫بکی هستم، خوشبختم.
‫اهل کجایی؟
‫اهل روستای اشفیلد هستم.
‫هیچ وقت اسمشو نشنیدم.
‫اشفیلد ها؟
‫کنایه به اسم: ash+field ‫ash= خاکستر
‫شاید انقدر روستاییه که فقط خاکستر داره.
‫خب، من اینجا رو خیلی سختگیرانه اداره می‌کنم. ‫آمادگیشو داری؟
‫بـ-بله آقا!
‫ماریت، لطفا لباس خدمتکاری که سال گذشته ‫استعفا داد رو بهش بده بپوشه.
‫بله خانم، بکی لطفا از اینطرف بیا.
‫خب، اوضاع برای ما راحت‌تر می‌شه.
‫ازش سخت کار می‌کشیم!
‫لعنت.
‫بیاید عجله کنیم.
‫وای!
‫این...این اولین باره که همچین لباسایی می‌پوشم!
‫به نظر میاد یکم برات بزرگه، امشب برات اندازه‌اش می‌کنم.
‫ببخشید که زحمت دادم.
‫خب خب...وقت تلف نکن! یه مقدار ذغال ببر بالا ‫به کلاس خانم‌ها!
‫بـ-بله خانم!
‫باید به آتیش ذغال اضافه کنی.
‫مدیر گفته که ذغال رو ذخیره کنیم! فهمیدی؟
‫بـ-بله خانم!
‫وقتی کارت تموم شد باید خاکستر جلوی آتشدان رو جارو کنی.
‫بعد باید زمین و پنجره‌ها رو تمیز کنی!
‫خیلی کار هست!
‫خب، موفق باشی بکی!
‫بله!
‫من بهت کمک می‌کنم.
‫ها؟
‫سطلو بده.
‫اه بله!
‫اینجوری انجامش بده!
‫ممنونم!
‫من پیترم!
‫اگر چیزی رو متوجه نشدی لطفا ازم بپرس!
‫خب...پس می‌تونم یه چیزی ازت بپرسم؟
‫حتما بگو!
‫خب، اون بانوی جوان زیبا و مهربون... ‫چجور آدمیه؟
‫اون حامی من خانم ساراست.
‫حامی؟
‫بخاطر کمک اون، من تونستم راننده کالسکه شخصیش بشم.
‫واو!
‫اون زیبا و مهربونه!
‫وقتی با کالسکه می‌برمش به شهر همه ‫برمی‌گردن و نگاش می‌کنن!
‫من بهش افتخار می‌کنم.
‫چطور ازش تشکر کنم؟
‫مشکلی نیست! من از طرفت بهش می‌گم.
‫نمی‌خوایم که خانما تو کلاس یخ بزنن.
‫بالا بردن ذغالا رو به خودت می‌سپارم.
‫بـ-بله!
‫خدای من! چیکار داری می‌کنی؟
‫برای چی نشستی؟ همشونو جمع کن!
‫بـ-بله خانم!
‫بذار کمکت کنم!
‫وایسا!
‫دست از دخالت تو کارهایی که مسئولیت تو نیستن بردار!
‫ها؟
‫تو فقط باید نگران کالسکه خانم پولدارت باشی!
‫تو کارای آشپزخونه دخالت نکن!
‫اون دختر خیلی نفرت‌انگیزه!
‫مامان سارا، می‌شه داستان سیندرلا رو ادامه بدی؟
‫البته.
‫خب، مامان سیندرلا مرد...
‫...و نامادریش به همراه دو دخترش اومدن، درسته؟
‫آره!
‫آممم...
‫ها؟
‫هی هی...زودباش برامون بگو!
‫باشه.
‫نامادری تمام لباس‌های زیبای سیندرلا رو گرفت...
‫...و اونا رو به دختراش داد.
‫اون سیندرلا رو مجبور کرد تا لباس‌های کهنه و ‫کفش‌های سفت بپوشه.
‫اون تخت سیندرلا رو گرفت،
‫به جاش، مجبور بود کنار شومینه بخوابه.
‫به خاطر همین، بدن و موهای سیندرلا از خاکستر ‫پوشیده شده بود.
‫بخش سیندر در اسم سیندرلا به خاطر همینه.
‫«سیندر» در آلمانی به معنی خاکستره.
‫به خاطر همین اسم سیندرلا، به معنی دختر ‫پوشیده شده از خاکستر...
‫توسط نامادری و دختراش به اون داده شده.
‫سیندرلای بیچاره مجبور بود تمام روز ‫توی آشپزخونه کار کنه.
‫هر روز صبح وقتی از خواب بیدار می‌شد، ‫باید در تاریکی آب می‌آورد.
‫بعد باید آتش روشن می‌کرد و قبل از بیدار شدن بقیه ‫صبحانه حاضر می‌کرد.
‫بعد باید لباس‌ها رو در آب سرد رودخونه می‌شست.
‫اگر تموم نمی‌شدن باید تا شب دیر وقت ‫انجامشون می‌داد.
‫اون با بدن خسته‌اش دراز می‌کشید و بین ‫ذغال‌های شومینه می‌خوابید.
‫اون دختر موقع داستان گفتنت داشت گوش می‌کرد.
‫بله می‌دونم.
‫اشکالی نداره اونم بهم گوش کنه.
‫باورنکردنیه!
‫نمی‌دونم مامانت چجوری بزرگت کرده،
‫...اما مامان من اصلا نمی‌ذاره برای آدمایی مثل اون ‫داستان بگم!
‫اما، مادر من باهاش مخالفتی نداره.
‫بهتره که برای آدمای بیشتری داستان تعریف کنیم.
‫ها؟ مامان تو دیگه مرده!
‫چرا داری همچین چیزایی می‌گی؟
‫مامان سارا همه چیزو می‌دونه!
‫مامان اون و من توی بهشتن.
‫اونا همیشه مراقب ما هستن! ‫این چیزیه که مامان سارا گفت!
‫انگار لوتی رو گول زدی.
‫هرچند، اگه مینچین-سنسه در مورد این افسانه‌هایی ‫که در مورد بهشت سر هم کردی بفهمه...
‫...چه فکری می‌کنه؟
‫اگه چیزی برای گفتن داشته باشه، پس باید ‫بیاد و بگه.
‫هرچند، چیزی که در مورد بهشت گفتم افسانه نیست.
‫من به بهشت باور دارم.
‫بیاید بریم...لوتی، آرمنگارد.
‫بله مامان سارا!
‫بیاید بریم!
‫خب، اینو ببر بالا. ‫به خاطر داغ بودن قابلمه ولش نکنی!
‫بـ-بله آقا!
‫ای پروردگار بخشنده بهشت، برای بخشیدن این ‫غذا به ما از تو سپاس‌گزاریم.
‫از روی سخاوتت، این غذا را قوت بخش جسم ما...
‫و جسم ما را در خدمت خود قرار بده.
‫برکتت را به ما عطا بفرما.
‫بچه گستاخ!
‫بالاخره پختن اون سوپو تموم کردم بعد تو ‫چه بلایی سرش آوردی!
‫منو ببخشید! معذرت می‌خوام!
‫باید زود تمیزش کنیم! با من بیا!
‫اون احمق دستو پا چلفتی...لعنتی!
‫خانم مدیر...
‫من حاضرم سوپ نخورم.
‫برای همین، ممکنه اون دختر رو سرزنش نکنید؟
‫منم سوپ نمی‌خوام.
‫منم نمی‌خوام.
‫منم همینطور.
‫منم نمی‌خوام.
‫متوجه شدم.
‫وقت تلف نکن و زود ظرفا رو بشور!
‫وقتی تموم شد باید اتو کنی.
‫باید پنج صبح بیدار شی، فهمیدی؟
‫بله خانم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫دختر طفلک...
‫سن ما خیلی فرق نداره.
‫من به جای لاوینیا نماینده‌ی کلاس شدم.
‫بعد از کلاس‌ها، همه بیرون با اسب پونی من بازی می‌کردن.
‫ناگهان، جامپ خوش رفتار تبدیل شد به...
‫در قسمت بعد «شاهزاده خانم کوچولو سارا»!
‫«نماینده کلاس»
‫منتظرتون هستیم!