کاری از تیم ترجمه انیمه لیست ‫Anime-list.net | @AnimeList_ir ‫مترجم: Loca
‫در گوشه‌ای از قلبم گلی شکوفه می‌دهد.
‫گل کوچکی که نامی ندارد.
‫در زمان ناراحتی، اگر گلبرگ قرمزی را،
‫در گوشه چشمت قرار بدهی...
‫...اشک‌ها حتما ناپدید می‌شوند.
‫هر زمانی که به اشک ریختن فکر می‌کنم،
‫فقط یک صدا کافیه تا سرازیر بشن،
‫تا زمانی که این گل در قلبم باشه،
‫فقط با فکر کردن به آن قدرت می‌گیرم.
‫شاهزاده‌ی دریا عاشق...
‫...شاهزاده‌ خانم دریا در قصر درخشان کنار دریا شد.
‫و شاد و خوشبخت باهم زندگی کردن.
‫داستان‌های سارا فوق‌العاده‌ان.
‫تقریبا حس کردم من شاهزاده خانمم.
‫منم همینطورم. وقتی یه داستانی از یه کتاب می‌خونم...
‫خودمو به عنوان شخصیت اصلیش تصور می‌کنم.
‫توانایی ما در تصور کردنه که کتاب داستان‌ها رو ‫انقدر فوق‌العاده می‌کنه.
‫آره!
‫درسته. امیدوارم بتونم بیشتر از کتاب خوندن لذت ببرم.
‫البته که می‌تونی آرمنگارد!
‫از این کتاب خوشت اومد درسته؟
‫همتون آزار دهنده‌اید، دیگه تحملشو ندارم.
‫این راه مسخره‌ای برای بازی کردنه.
‫مامان گفته که تعریف کردن همچین داستانایی ‫عادت بدیه.
‫لوتی، گریه نکن.
‫تو فکر می‌کنی زیبا و عالی هستی.
‫به علاوه حتی خودتو مثل یه شاهزاده هم تصور می‌کنی.
‫این فقط تخیلات توئه!
‫من هیچ وقت نگفتم که خودمو یه شاهزاده تصور می‌کنم.
‫درسته! سارا فقط مامان منه!
‫رو اعصابی! ساکت باش بچه ننه!
‫من بچه ننه نیستم!
‫مامان سارا رو دارم!
‫هی میگی «مامان سارا» ‫چه مسخره بازی‌ای.
‫حتی اگه اون مامانت بشه مامان واقعیت ‫قرار نیست برگرده.
‫این ظالمانه‌اس!
‫لوتی خیلی چیزا رو پشت سر گذاشته!
‫لاوینیا، چرا همچین چیزای ظالمانه‌ای به ‫کسی به این کوچیکی می‌گی؟
‫چون نماینده کلاسی جرات می‌کنی برای کسی که ‫ازت بزرگ‌تره سخنرانی کنی؟
‫منظورم این نبود.
‫لاوینیا داره بدجنسی می‌کنه!
‫حالت خوبه لوتی؟
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫الان واقعا دلم می‌خواد خشمم رو بهت نشون بدم.
‫ها! چیه می‌خوای منو بزنی؟
‫بله. دوست دارم خیلی محکم بزنمت.
‫امتحان کن.
‫اینکارو کردم...در قلبم.
‫برای الان...خوبه.
‫دیگه نباید گریه کنی لوتی.
‫گریه نکن لوتی!
‫رفتن.
‫لاوینیا داشت بدجنس بازی در می‌آورد.
‫شاید تقصیر منه.
‫سارا، چرا نزدیش؟
‫آره! اگه می‌زدیش خوب می‌شد.
‫زدم، در قلبم زدمش و بعد بخشیدمش.
‫چرا؟
‫اگه واقعا می‌تونستم مثل یه شاهزاده واقعی ‫باشم خوب می‌شد.
‫ها؟
‫برای همین، تو همچین مواقعی می‌تونم باهاش ‫جوری حرف بزنم که یک شاهزاده حرف می‌زنه.
‫فوق‌العاده‌اس سارا!
‫خب بچه‌ها...همگی می‌خواید یه مهمونی برگزار کنیم؟
‫ها؟
‫یه مهمونی که من بتونم با همه در مدرسه دوست بشم!
‫البته، من لاوینیا و بقیه رو هم دعوت می‌کنم.
‫ها؟ آمم...
‫میرم از خانم مدیر اجازه بگیرم.
‫خدای من...تو اتاقت؟
‫می‌خوای مهمونی رو تو اتاقت برگزار کنی؟
‫بله خانم.
‫برای همین، می‌خواستم ازتون اجازه بگیرم برای ‫خریدن لوازم مهمونی بیرون برم.
‫به نظر فکر خوبیه، یه چیزایی هست که می‌خوام بهت...
‫که اینطور.
‫از اونجایی که تو نماینده کلاس هستی، احساس می‌کنم که...
‫...لزوما چیز بدی نیست که با همه دوست بشی.
‫بهت مجوز ویژه میدم.
‫خیلی ممنونم، خانم مدیر!
‫سارا!
‫چیشد؟
‫من و تو قراره بریم خرید.
‫لوتی، می‌تونی بری به بقیه بگی.
‫وای! آخ جون!
‫همم...من شانزده تکه از کیک شکلاتی‌ای که روش ‫گردو داره می‌خوام.
‫و یکی از رولت گوشت بزرگی که اونجاست.
‫فقط یک رولت گوشت نیاز دارید بانوی جوان؟
‫بله آقا. لطفا جدا بسته بندیشون کنید.
‫حتما بانوی جوان.
‫خب چرا؟ چرا فقط یدونه رولت گوشت می خوای؟
‫برای یه دوست خوب دیگه‌است.
‫سرده کودن!
‫ای بابا...
‫لـ-لطفا منو ببخشید!
‫احمقه کودن!
‫عوضی...
‫بکی! چقدر دیگه می‌خوای اشتباه کنی؟
‫گوش کن! امشب از شام خبری نیست.
‫زودباش اینجا رو تمیز کن!
‫بـ-بله خانم!
‫وایسا!
‫ممنون پیتر!
‫می‌گم، انگار همه دارن میرن اتاق سارا.
‫بچه‌های اتاق‌های دیگه همه اونجان، ‫موندم اونجا چه خبره...
‫خب، اون ما سه تا رو راه نمیده.
‫دوست دارم ببینم چیکار می‌خواد بکنه.
‫می‌خوام تلاش کردنشو ببینم!
‫می‌ذارم بدونه که اینجا واقعا نماینده کلاسه!
‫بفرمایید!
‫ببخشید که مزاحم می‌شم...
‫من یه مهمونی عصرانه برای همه در اتاقم برگزار کردم.
‫شما دوست دارید بیاید؟
‫پس منتظرتون هستم!
‫اون داره از مهمونی استفاده می‌کنه تا ‫از احساسات بقیه سوء استفاده کنه.
‫اون مارو از مهمونی محروم نکرد!
‫آره! سارا ویژگی‌های خوبم داره.
‫آره! از وقتی نماینده کلاس شد اصلا ‫مغرورانه رفتار نکرد.
‫اه...نه...داشتم تو رو می‌گفتم.
‫شماها...سارا رو به جای من دوست دارین؟
‫اینطور نیست!
‫موضوع این نیست لاوینیا!
‫برید مهمونی سارا.
‫برای من مهم نیست.
‫می‌ریم یه نگاهی بندازیم.
‫زود برمی‌گردیم.
‫امیلی خیلی نازه!
‫سلام!
‫خوشبختم!
‫سارا، این مهمونی فوق‌العاده‌اس.
‫خیلی خوشحالم که همه دارن به اینجا زندگی می‌بخشن.
‫ببینم مامان سارا...ممکنه برای امیلی چای بیاری؟
‫بله البته!
‫بله!
‫خوش‌ اومدین! لطفا بیاید تو!
‫خواهش می‌کنم بیاید داخل!
‫لاوینیا کجاست؟
‫فکر کنم نمی‌خواد بیاد.
‫خدای من...
‫دیگه باید فهمیده باشی که اون ازت بدش میاد.
‫بـ-بله.
‫می‌گم سارا...راستشو بخوای، ما هم از لاوینیا خوشمون نمیاد.
‫ها؟
‫به خاطر اینه که اون خیلی مغروره.
‫اگه کاری که میگه رو نکنی، مخصوصا مسخره‌ات می‌کنه.
‫برای همین، ما تصمیم گرفتیم که با تو دوست بشیم.
‫من واقعا از لاوینیا متنفرم!
‫نباید همچین چیزایی بگید.
‫من امیدوار بودم با این مهمونی بتونم با لاوینیا هم دوست بشم.
‫ها؟ شوخیت گرفته!
‫باورم نمی‌شه!
‫چرا سارا!
‫پس اینکارو می‌کنیم. من میرم شخصا لاوینیا رو بیارم.
‫ها؟ ممکنه سخت باشه سارا!
‫صبر کن سارا!
‫خوش اومدی لاوینیا. منتظرت بودم.
‫یه صندلی برات نگه داشتم، لطفا بیا تو.
‫من به عنوان مهمان اینجا نیومدم.
‫اینجام که حقیقتو بهت بگم.
‫حقیقت؟
‫می‌خوام بهت بگم چرا به جای من نماینده کلاس شدی.
‫لاوینیا، اگه می‌خوای اینو بگی، نیاز نیست الان بگی.
‫چطوره بعدا بهم بگی؟
‫نه، می‌خوام جلوی همه بگم!
‫می‌دونی چرا؟
‫دلیل نماینده کلاس شدنت...
‫...این نیست که از من بهتری.
‫دلیلش اینه که یه خانواده پولدار داری!
‫برای همین، اون مدیر حریص مینچین...
‫لاوینیا...
‫خـ-خب...حال همه خوبه؟
‫نباید اینجا کمی سرزنده‌تر باشه؟
‫اه...بله.
‫سارا-سان...
‫بله خانم...
‫پدرت از هند برات نامه فرستاده.
‫خیلی ممنونم آملیا-سنسه!
‫وای! این عالیه سارا! ‫بخونش! لطفا برامون بخونش!
‫البته!
‫فکر خوبیه سارا-سان، اگه اشکالی نداره ‫می‌تونی برای همه بخونیش؟
‫سارا! امیلی ازت می‌خواد بخونیش.
‫درست می‌گم امیلی؟
‫متوجه شدم لوتی.
‫خدای من...پدر...
‫بگو بگو...پدرت چی شده سارا؟
‫خب، پدر با یکی از دوستاش درگیر یه سرمایه‌گذاری تجاری جدید شده.
‫وای...چه جور سرمایه‌گذاری‌ای؟
‫بر اساس چیزی که اینجا نوشته شده ‫سرمایه‌گذاری در معادن الماس.
‫ها؟ چقدر فوق‌العاده!
‫وای! سارا، این یعنی پدرت به زودی پادشاه الماس می‌شه؟
‫خدای من! قطعا اینطوری نیست.
‫البته! البته! بعد سارا به شاهزاده الماس تبدیل می‌شه.
‫تبریک می‌گم سارا-سان، چه نامه‌ی عالی‌ای.
‫فورا میرم به خانم مدیر این خبر خوبو بدم.
‫ها؟ می‌خواید اینو به خانم مدیر بگید؟
‫عالیه سارا! قراره یه دختر پول‌دار بشی!
‫اشتباه می‌کنی! قراره یه شاهزاده بشه!
‫فوق‌العاده‌اس!
‫بیاید بریم!
‫جسی! گرترود!
‫بله!
‫بیاید بریم!
‫باشه.
‫چی گفتی؟
‫پدر سارا...یعنی کاپیتان کورو...
‫بله اونه-ساما!
‫در نامه گفته بود که داره در معادن الماس خیلی باارزشی ‫سرمایه‌گذاری می‌کنه.
‫گفتی «معادن الماس»؟
‫بله! به علاوه، سارا-سان این معدن‌ها رو به ارث می‌بره.
‫همونطور که گفتیه! این مدرسه حامی باورنکردنی‌ای داره!
‫اونه-ساما...گوش میدی؟
‫اون دختر قراره معدن‌های الماس به ارث ببره...
‫بله!
‫اوه! این یعنی اون پولدارترین دختر دنیا میشه؟
‫همه دانش‌آموزا دارن راجبش حرف می‌زنن.
‫حتی برای منم مثل رویا می‌مونه!
‫منم همینطور! راننده کالسکه شاهزاده‌ی الماس‌ها بودن عالی میشه!
‫خیلی خوبه که شما دوتا خدمتکارای شخصیش هستین.
‫حالا ما هم باید باهاش بیشتر از قبل دوستانه رفتار کنیم.
‫ها؟ هنوز اینجا چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوای همیشه اونجا بشینی؟ امشب از شام خبری نیست!
‫زودباش برو کفش دانش‌آموزا رو واکس بزن!
‫مگه کودنی؟ زودباش برو انجامش بده!
‫بکی...
‫خانم!
‫هیس!
‫منتظر بودم از کنار اتاقم رد بشی.
‫خیلی ممنونم خانم.
‫لطفا بشین.
‫لطفا یه لحظه صبر کن.
‫این رولت گوشته، لطفا نوش جان کن.
‫بفرما.
‫خدای من...چیشده؟ فکر کردم ازش خوشت میاد!
‫خوشمزه‌اس!
‫به عنوان تنبیه برای خرابکاری امروزم بهم شام ندادن.
‫کیکی که دفعه قبل بهم دادی هم خیلی خوشمزه بود!
‫اما فکر کنم دیگه تو شکمم حل شده باشه؟
‫هرچند، خوشحالم که می‌تونم اینو تو شکمم نگه دارم!
‫که اینطور.
‫من هیچ وقت همچین گرسنگی‌ای رو تجربه نکردم.
‫اما قطعا تحملش برام مشکل می‌شد.
‫چرا خانم! من مطمئن می‌شم که شما هیچ وقت گرسنه نمونید!
‫خانم، وقتی پایین پله‌‌ها بودم قضیه الماس‌ها رو شنیدم!
‫ها؟
‫تبریک می‌گم! شما قراره یه شاهزاده بشید خانم!
‫خیلی خوشحالم!
‫بکی، من نمی‌تونم مثل بقیه خیال پردازی کنم که ‫ازش خوشحال باشم.
‫ها؟
‫اگر پدر در سرمایه‌گذاریش موفق باشه خوشحال می‌شم.
‫هرچند من فقط به این دلیل تغییر نمی‌کنم.
‫مهم نیست چی بشه، من همون سارایی می‌مونم ‫که همیشه هستم.
‫خانم...
‫اوه نه...
‫اگه همینجوری حرف بزنیم تو نمی‌تونی ‫به اندازه کافی بخوابی.
‫بله خانم! در این صورت بقیه‌اشو می‌برم اتاقم ‫که ازش لذت ببرم.
‫البته! راحت باش!
‫هرچند، باید وقتی می‌خورمش مراقب باشم.
‫اگه یه ذره رو زمین بریزه موش‌ها پیداشون می‌شه.
‫خدای من...تو اتاقت موش هست؟
‫بله! در اتاق زیرشیروانی موش هست.
‫هرچند، من به صدای اینور اونور رفتن موش‌ها عادت کردم.
‫تا وقتی نزدیک بالشم نشن مشکلی ندارم.
‫خدای من. چطوری بهش عادت کردی؟
‫خانم، به خاطر اینکه من در خانه‌ی فقیری بزرگ شدم.
‫وقتی فقیر باشی یاد می‌گیری به همچین چیزایی عادت کنی.
‫بکی که در اتاق زیرشیروانی زندگی می‌کنه...
‫من، کسی که همه به خاطر معادن الماس پدرش ‫در موردش حرف می‌زنن...
‫حتی با اینکه ما وقتی متولد شدیم سرنوشت متفاوتی داشتیم...
‫من غم عمیقی در قلبم احساس کردم.
‫وقتی مینچین-سنسه در مورد معادن الماس فهمید...
‫با خوشحالی می‌خواست یک جشن تولد برای من ترتیب بده.
‫اون به شهر رفت تا برای من هدیه بخره.
‫قسمت بعد «شاهزاده خانم کوچولو سارا»:
‫«دو هدیه»
‫لطفا تماشاش کنید!