‫در گوشه‌ای از قلبم گلی شکوفه می‌دهد.
‫گل کوچکی که نامی ندارد.
‫در زمان ناراحتی، اگر گلبرگ قرمزی را،
‫در گوشه چشمت قرار بدهی...
‫...اشک‌ها حتما ناپدید می‌شوند.
‫هر زمانی که به اشک ریختن فکر می‌کنم،
‫فقط یک صدا کافیه تا سرازیر بشن،
‫تا زمانی که این گل در قلبم باشه،
‫فقط با فکر کردن به آن قدرت می‌گیرم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ببینم...سارا پدرت در هنده درسته؟
‫بله! درسته.
‫پس...کوه الماس کجاست؟
‫خدای من...دوباره داری در مورد الماس‌ها حرف می‌زنی؟
‫آخه...می‌خوام در موردشون بشنوم!
‫ما هم می‌خوایم در موردشون بشنویم.
‫در نامه، پدر گفت که برای رسیدن به اونا از بمبئی شروع می‌کنیم...
‫...بعد به داخل قاره نزدیک شهری به نام حیدرآباد می‌ریم...
‫به اون منطقه، منطقه گلکوندا می‌گن و یک قصر قدیمی ‫در اونجا وجود داره.
‫الماس‌ها تو اون قصرن؟
‫البته که نه! معادن المالس پدر نزدیک اون منطقه هستن.
‫وای! پس...تمــام کوه پر از الماسه نه؟
‫لوتی...قطعا نمی‌تونه اینجوری باشه.
‫تمومش می‌کنی؟
‫چرا داری این چیزای درهم و برهمو به رفیق کوچولوت می‌گی؟
‫لوتی، اگه تمام اون کوه پر از الماس باشه، ‫همه پولدار میشن درسته؟
‫هرچند که، من فکر می‌کنم سارا صرفا تصور می‌کنه ‫که دختر پولداریه.
‫من فقط داشتم بهش می‌گفتم تو نامه پدر چی نوشته شده بود.
‫درسته! پدر سارا صاحب کوه الماسه!
‫تو حتی نمی‌دونی الماس چی هست لاوینیا!
‫معلومه که می‌دونم الماس چیه! مامانم تو خونه داره!
‫اونا از مدل‌هایی هستن که مردم معمولی باید حقوق ‫یک سالشون رو برای گرفتنش بدن.
‫اون چندین حلقه الماس داره!
‫واو!
‫اما، همه‌ی این الماس‌ها در آفریقا استخراج می‌شن.
‫اینکه هند معدن الماس داره،
‫من هیچ وقت همچین چیزی نشنیدم.
‫من نمی‌خوام در این مورد بحث کنم.
‫اما، پدر دروغ نمی‌گه.
‫اون در نامه نوشته که معادنی که صاحبشون شده ‫به نظر آینده‌دار هستن.
‫من فکر میکنم در هند الماس برای استخراج کردن وجود داره.
‫پس، می‌تونم بپرسم چندتا الماس از معدن استخراج کردن؟
‫خب، پدر این رو تو نامه ننوشته بود.
‫پس پدرت فقط خودش داره تصور می‌کنه که پادشاه الماسه.
‫در مورد تو که تظاهر به شاهزاده بودن می‌کنی هم همینطوره.
‫خب، تو می‌تونی هرکسی که می‌خوای باشی...درسته بچه‌ها؟
‫پس آرمنگارد،...بفرما تلاش کن خودتو یه شاهزاده تصور کنی!
‫ها؟ من؟ ولی من نمی‌تونم. ‫چون وزنم خیلی زیاده.
‫جسی، گرترود، شنیدین؟
‫آرمنگارد خودشو می‌شناسه!
‫اما، سارا هیچ ایده‌ای نداره که واقعا کیه.
‫اول اینکه اون برای شاهزاده بودن خیلی لاغره.
‫لاوینیا...
‫چیه؟
‫چیزی که ما تصور می‌کنیم هستیم چیزیه که ‫در قلبمون نگهش می‌داریم.
‫ربطی به ظاهر بیرونیمون نداره.
‫همین که تصور کنی چیز دیگه‌ای هستی کافیه.
‫این پاسخ معمولی‌ای برای نماینده کلاسمونه!
‫من ولت می‌کنم تا به تصور کردن اینکه دختر یک ‫پادشاه الماس هستی ادامه بدی.
‫اگه برات مناسبه پس اشکالی نداره!
‫خودشه!
‫ما از این به بعد «شاهزاده الماس» صدات می‌کنیم.
‫خوبه بچه‌ها؟
‫اون شاهزاده‌ی مدرسه‌است!
‫در این مدرسه قطعا کسایی هستن که مشهور می‌شن.
‫پس «شاهزاده الماس»، امیدوارم وقتی ملکه شدی...
‫...ما رعیت‌ها رو فراموش نکنی!
‫پس، با اجازه‌اتون.
‫با اجازه‌اتون.
‫هی! صبر کن لاوینیا!
‫چیه؟
‫واقعا از سارا متنفری؟
‫چطور می‌تونم ازش متنفر باشم؟
‫اون فقط فکر می‌کنه که دختر یه پادشاهه.
‫من اینو باور نمی‌کنم!
‫آه...بچه‌ها، دارید اینجا شایعات پنهانی رو پخش می‌کنید؟
‫بله! همینطوره آملیا-سنسه!
‫لاوینیا!
‫خب...آملیا-سنسه، ما تصمیم گرفتیم که سارا رو ‫«شاهزاده‌ی الماس» صدا کنیم.
‫آه...«شاهزاده الماس»...
‫من احساس می‌کنم که اینجوری صدا کردنش ‫به عنوان نماینده کلاس مناسبشه.
‫آه...چه لقب فوق‌العاده‌ای!
!خانم مدیر قطعا خیلی خوشحال میشه
‫اونه-ساما، شنیدین؟
‫دانش‌آموزا شروع کردن سارا-سان رو «شاهزاده الماس» ‫صدا می‌زنن!
‫خیلی عالیه!
‫فوق‌العاده‌اس که یه شاهزاده داره تو مدرسه‌امون درس می‌خونه.
‫آملیا...
‫خوبه که دانش‌آموزا اینکارو بکنن، اما ‫انجامش برای تو هم مناسبه؟
‫اما، اونه-ساما،
‫آملیا، دلیل اینکه ما امروز به این نقطه رسیدیم...
‫...اینه که ما آموزش دادن اخلاقیات به اونها رو فراموش نمی‌کنیم.
‫ما باید در همه‌ی امور محتاط باشیم.
‫احساس می‌کنم که داستان معادن الماس باید ‫برای جلب رضایت ما تایید بشه.
‫آمم...کجا دارین میرین؟
‫یه سر میرم به دفتر وکیل بارو.
‫اون نماینده رالف کورو در لندنه.
‫اون هر اخباری در مورد معادن الماس رو می‌دونه.
‫بـ-بله...اونه-ساما.
‫پس، بقیه‌اش رو به تو می‌سپرم.
‫ممنونم.
‫خدای من، مینچین-سنسه!
‫هیچ وقت فکر نمی‌کردم که شما شخصا به دفتر من بیاید.
‫حقیقت داره که پدر سارا-سان صاحب ‫معادن الماس در هند شده؟
‫اوه! ظاهرا کاپیتان کورو برای دخترشون نامه نوشتن.
‫بله.
‫حقیقت داره مینچین-سنسه.
‫پدر اون یکی از برجسته‌ترین صاحبان معادن الماس در جهانه.
‫یکی از برجسته‌ترین صاحبان!
‫دارید حقیقت رو به من می‌گید؟
‫البته.
‫من حتی خودم هم در معادن کورو سرمایه‌گذاری کردم.
‫خدای من...
‫مینچین-سنسه، فکر می‌کنم شما در مورد اینکه در هند ‫الماس وجود داشته باشه شک دارید.
‫اه، بله.
‫قبل از سرمایه‌گذاری، خودم روی الماس‌ها تحقیق کردم...
‫لطفا این رو ببینید.
‫خدای من...
‫این از منطقه‌ی گلکوندا هند استخراج شده.
‫این الماس که «کوه نور» نام داره، ۱۰۶ قیراطه.
‫در حال حاضر در اختیار خانواده سلطنتی بریتانیاست.
‫این الماس به نام «فلورانس» هم هندیه و ۱۳۹قیراطه.
‫توسط دوک بزرگ توسکانی در ایتالیا خریداری شده.
‫اینیکی به کاترین کبیر روسیه داده شده.
‫این الماس «اورلو» نام داره و ۱۹۴ قیراطه.
‫افسانه‌ها می‌گن که هرکس این الماس رو در دست بگیره ‫به نحسی دچار می‌شه...
‫...و با این حال، به اون نام «امید» داده شده.
‫بنابراین، هند به الماس‌های معروف منطقه گلکوندا معروفه.
‫مینچین-سنسه؟ مینچین-سنسه؟
‫مشکلی وجود داره، مینچین-سنسه؟
‫آ-آه...نه.
‫پس، این یعنی پدر بانوی جوان، صاحب یک معدن الماسه؟
‫بله مینچین-سنسه.
‫از اونجایی که من و شما با اون ارتباط داریم، بخت به ما رو کرده.
‫اوه...راستی مینچین-سنسه...
‫تولد بانوی جوان خیلی نزدیکه.
‫اه...
‫راستش رو بخواید، کاپیتان کورو از من خواستن که ‫یک هدیه بگیرم.
‫البته که، من داشتم به گرفتن یک هدیه گران قیمت ‫فکر می‌کردم.
‫مینچین-سنسه، می‌تونید کمک کنید تا یک مهمونی بزرگ ‫برای اون ترتیب بدیم؟
‫بله! البته بارو-سان!
‫مدرسه‌ی من بیشترین تلاشش رو برای برگزاری ‫یک مهمانی بزرگ برای سارا-سان می‌کنه!
‫بله! می‌تونید روی ما حساب کنید!
‫ممنونم.
‫اونه-ساما...چطور پیش رفت؟
‫قضیه الماس‌ها حقیقت داره؟
‫قطعا حقیقت داره!
‫چقدر عالی!
‫باید خودمونو کنترل کنیم.
‫اما اونه-ساما...
‫ما یقینا می‌تونیم ازین موضوع به نفع مدرسه استفاده کنیم...
‫...دیگه کجا یه شاهزاده‌ی الماس پیدا می‌شه؟
‫بچه‌ها!
‫من می‌خوام خبری رو بهتون بدم.
‫تولد سارا-سان نزدیکه.
‫به همین خاطر، ما مهمانی بزرگی به افتخار شاهزاده الماس ‫خواهیم داشت!
‫وای! مهمونی تولد!
‫پس، همه باید بفهمیم چه چیزی هدیه تولد خوبی برای ‫سارا-سانه.
‫البته، به عنوان مدیر، من چیزی که سارا-سان ‫دلش بخواد رو بهش میدم.
‫سارا-سان، می‌خوام در این مورد باهات صحبت کنم ‫لطفا باهام بیا.
‫بـ-بله خانم مدیر.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫سارا-سان...
‫من تصمیم گرفتم که برای تولدت یه لباس زیبا ‫بهت هدیه بدم.
‫خدای من...این...
‫اوه نه! نیازی نیست در موردش تعارف کنی.
‫راستی سارا-سان، خیاط خوب سراغ داری؟
‫آه نه، من اونقدر فروشگاه‌های لندن رو نمی‌شناسم...
‫آه...فهمیدم اونه-ساما!
‫یک لباس فروشی منحصر به فردی هست که از کنارش رد شدم...
‫آملیا!
‫از تو سوال نمی‌کردم. با سارا-سان بودم.
‫بله...
‫خب، یه فروشگاهی هست که من و پدر یکبار رفتیم...
‫که اینطور. پس می‌ریم همونجا سارا-سان.
‫پس...بیا کالسکه‌ات رو ببریم و یه سری بزنیم.
‫بـ-بله خانم مدیر.
‫اینو بپوش...بکی.
‫ممنونم مامان بزرگ.
‫پیتر، اون فروشگاه قبلی که من و پدر امیلی رو ‫در اونجا پیدا کردیم یادته؟
‫بله یادمه.
‫لطفا مارو ببر اونجا!
‫بله خانم!
‫راه بیوفت!
‫پس این مغازه‌است، خیلی خوبه.
‫بیا بریم داخل.
‫خوش اومدین.
‫اه...شما...
‫دفعه قبل با پدرتون اومده بودین.
‫بله آقا!
‫همم...اسمش چی بود؟
‫آه...امیلی، عروسکی که قبلا در مغازه‌ی ما بود. ‫حالش چطوره؟
‫بله، اوضاعش خیلی خوبه آقا!
‫اوه، امیلی-سان از این مغازه بود.
‫اما، فکر کنم این احوالپرسی رو میشه یکم به ‫تعویق انداخت.
‫اه...بله خانم مدیر.
‫جناب، من امروز می‌خوام برای تولدشون یک لباس بخرم.
‫اوه، که اینطور.
‫می‌تونید لباس خوبی براش انتخاب کنید که مناسبشون باشه؟
‫این لباس چطوره؟
‫این نمیشه، باید باشکوه‌تر و گران قیمت‌تر باشه.
‫همم...
‫پس، این لباس چطوره؟
‫جناب، ایشون تنها دختر یک پادشاه الماس هستن.
‫همه در مدرسه «شاهزاده الماس» صداش می‌زنن.
‫چیزی دارید که بیشتر مناسبشون باشه؟
‫معذرت می‌خوام خانم مدیر...
‫بهترین لباس برای یک دختر، لباسیه که ‫در اون احساس راحتی کنه.
‫اگر لباسی می‌خواید که گران‌تر باشه...
‫...باید لباسی باشه که در اون الماس دوخته شده.
‫خدای من!
‫خانم جوان قراره این لباس رو بپوشن،
‫فکر می‌کنم اگر خودشون لباس رو انتخاب کنن بهتر باشه.
‫پس سارا-سان، حس می‌کنم باید چیزی که ‫دوست داری رو انتخاب کنی.
‫باید پیش یک کفاش هم بریم که کفش بخریم.
‫بله خانم مدیر.
‫بکی!
‫لعنت به اون دختر، سرمون خیلی شلوغه ‫پس اون کدوم جهنمیه؟
‫بکی!
‫خدای من! اینجا چه غلطی داری می‌کنی؟
‫نه...آمم...
‫مجبورم کردی همه جا رو دنبالت بگردم.
‫داری دلیل این تنبلی کردن در کارتو مخفی می‌کنی!
‫نه...چطور می‌تونم...
‫بیشتر از این چیزی نداری بگی!
‫زودباش برو کارها رو انجام بده!
‫بـ-بله خانم. همین الان.
‫خب سارا-سان.
‫امیدوارم امروز از خرید کردن با من لذت برده باشی.
‫بله، خیلی ازتون ممنونم خانم مدیر.
‫خوبه.
‫من تا تولدت صبر می‌کنم تا کفش‌ها و لباس رو بهت بدم.
‫بله خانم.
‫فقط یادت باشه در مورد اینا ‫تو نامه‌هات به پدرت تعریف کنی.
‫اینکارو می‌کنی؟
‫بله، خانم مدیر.
‫سارا! سارا!
‫کی اینو اینجا گذاشته؟
‫خدای من! این بالشتک خیلی قشنگه!
‫بکی...به خاطر تنبلی تو، همه چیز از برنامه عقبه!
‫خیلی متاسفم.
‫وقتی اونا رو تموم کردی، این قابلمه‌ها رو تمیز بشور.
‫بله خانم، بلافاصله انجامش میدم.
‫بکی...
‫بکی، تو اینو برای من درست کردی؟
‫بله خانم.
‫می‌دونستم!
‫بلافاصله فهمیدم که تو بودی!
‫ممنونم.
‫واقعا نیازی نبود از من تشکر کنید.
‫می‌خواستم برای تولدتون چیزی به شما بدم خانم.
‫دوستش دارید؟
‫البته، بکی!
‫خودت درستش کردی؟
‫خجالت می‌کشم اینو بگم، اما پارچه‌ي شال خودمو بریدم.
‫ها؟ شال خودت رو بریدی؟
‫اوه نه...نگران اون نباشید!
‫هوا به زودی گرم‌تر میشه.
‫تازه، من می‌تونم قسمتی رو که بریدم پنهان کنم ‫تا نتونید ببینیدش.
‫بکی...
‫ممنونم.
‫ممنونم، بکی.
‫خـ-خانم!
‫اونقدر در مورد احساسات بکی خوشحال بودم، ‫که آخرش گریه‌ام گرفت.
‫بله...حتی با اینکه خوشحال بودم مینچین-سنسه ‫لباس و کفش‌ها رو برام گرفت،
‫در مقایسه با اون، هدیه بکی من رو چندین برابر ‫خوشحال‌تر کرد.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خانم مدیر یک مهمانی تولد برای من برگزار کرد.
‫هرچند، شادی زودگذر بود.
‫اخبار وحشتناکی که باعث شد خیلی ناراحت بشم.
‫در قسمت بعد «شاهزاده خانم کوچولو سارا»!
‫«تولد شاهزاده خانم»
‫منتظرتون هستیم!