‫در گوشه‌ای از قلبم گلی شکوفه می‌دهد.
‫گل کوچکی که نامی ندارد.
‫در زمان ناراحتی، اگر گلبرگ قرمزی را،
‫در گوشه چشمت قرار بدهی...
‫...اشک‌ها حتما ناپدید می‌شوند.
‫هر زمانی که به اشک ریختن فکر می‌کنم،
‫فقط یک صدا کافیه تا سرازیر بشن،
‫تا زمانی که این گل در قلبم باشه،
‫فقط با فکر کردن به آن قدرت می‌گیرم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خوش اومدین! چی نیاز دارید خانم؟
‫از اون بدید لطفا.
‫چشم!
‫خانم! من گل می‌خوام!
‫زیباترین گل‌ها رو می‌خوام! یه عالمه!
‫چیشده پیتر؟ می‌خوای جشن بگیری؟
‫نه! برای مهمونی تولد سارا خانمه!
‫مدیر ازم خواسته بخرم.
‫خدای من! همون خانم جوانی که مثل شاهزاده‌ها بود رو میگی؟
‫بله! برای همین می‌شه زود آماده‌اشون کنید؟
‫باشه! به خاطرش یه تخفیف حسابی بهت میدم.
‫ممنونم خانم!
‫یکم بکشیدش اونور!
‫اینجا!
‫خب! همین جا پهنش کنید!
‫عالی شد!
‫لوتی، میشه از اونجا سوزن‌ها رو بدی؟
‫باشه!
‫آخ! درد گرفت!
‫اه...اشتباه کردم!
‫ببینم لاوینیا، می‌تونی بنویسیش؟
‫از من می‌خوای؟ چرا باید برای تولد سارا کمک کنم؟
‫همم؟
‫واقعا نیازی نیست نگرانش باشین!
‫شرمنده که منتظرتون گذاشتم!
‫آه! وایسید! بذارین رد بشم!
‫قشنگن!
‫وای!
‫مهمونی‌ای که دارن برگزار می‌کنن زیادی بزرگه!
‫مینچین-سنسه‌اس دیگه!
‫خانم مدیر!
‫هر چیزی می‌خواید لطفا بهمون بگین!
‫خوبه. غذای مخصوص جشن تولد چه طور پیش میره؟
‫ها؟ آه، بله!
‫این یکی از بهترین غذاهای منه.
‫پس بذار مزه‌اش کنم.
‫خوشمزه‌اس!
‫طعمش خیلی عالیه!
‫با این سارا-سان حتما خوشحال میشه!
‫یادتون نره بهترین رست بیف خودتون رو درست کنید.
‫ها؟ بله البته!
‫آملیا! آمــلیا!
‫چش شده؟
‫هیچ وقت نمیومد غذای دانش‌آموزا رو تست کنه.
‫آه...انگار داره تولد خودشو جشن می‌گیره.
‫خدای من، همش به خاطر اینه که سارا خانم داره ‫وارث اون معادن الماس میشه.
‫مدیر از این موضوع خیلی هیجان‌زده شده.
‫خب، کار سخت رو ما داریم انجام میدیم.
‫نه بابا. شاید بهمون افزایش حقوق بده!
‫اینا همه به خاطر فضل و بخشش خانم جوان پولداره!
‫اشتباه می‌کنی!
‫داغه!
‫خدای من! خیلی ذوق‌زده شدی!
‫میگم ماریت...
‫می‌دونم که خانم مدیر خوشحاله که برای من ‫جشن تولد گرفته...
‫...اما فکر می‌کنم این یکم بیش از حده.
‫اگه یه مهمونی معمولی بود خوب میشد.
‫اما خانم...مدیر با شما مثل مهم‌ترین دانش‌آموزش ‫رفتار می‌کنه.
‫به خاطر اینکه شما وارث معادن الماس هستین.
‫ماریت!
‫اون سرمایه‌گذاری تجاری پدره!
‫تازه، من وقتی مردم به این دلیل باهام رفتاره ویژه‌ای دارن ‫احساس عجیبی دارم.
‫آه...بله؟
‫خدای من، سارا-سان!
‫آملیا-سنسه!
‫خیلی بهت میاد!
‫خدای من! درست مثل شاهزاده‌ها شدی!
‫آملیا-سنسه!
‫خب...خانم مدیر منتظرته که بری پایین.
‫به نظر میاد خیلی دلش می‌خواد تو رو در لباس جدیدی ‫که برات خریده ببینه!
‫اوه بکی...می‌تونی پیتر رو صدا کنی؟
‫بله، آملیا-سنسه!
‫الحق که سارای خودمونی!
‫لطفا بیاید داخل!
‫سارا-سان حاضر شده!
‫لطفا بیا تو سارا-سان!
‫خدای من! وای! وای! وای!
‫فوق‌العاده به نظر میای!
‫واقعا که لباس یک خیاط باکلاس خیلی متفاوته سارا-سان!
‫بله، خیلی ازتون ممنونم خانم مدیر!
‫بهتره من برم ببینم آماده‌سازی‌های جشن چطور پیش میره.
‫سارا-سان، تولد امروز تو با بقیه دانش‌آموزا خیلی متفاوته.
‫این جشن بزرگ فقط برای تو برگزار شده.
‫حالا که صحبتش شد...
‫این هدیه از هاملیس رسیده.
‫آه!
‫خدای من! از طرف پدره!
‫خیلی خوشحالم!
‫بفرمایید.
‫آه...لطفا این جعبه رو ببرید به اتاقی که جشن برگزار میشه.
‫بله خانم مدیر.
‫خب سارا-سان...لطفا تل مرواریدی که برات خریدم ‫رو بذار سرت.
‫بله خانم مدیر.
‫خب...این باید خوب باشه.
‫بچه‌ها لطفا به خط وایسید.
‫چشم!
‫تولد، تولد...
‫تولدت مبارک...
‫تولد، تولد...
‫تولدت مبارک سارا!
‫تولد، تولد...
‫تولدت مبارک...
‫تولد، تولد...
‫تولدت مبارک سارا!
‫هورا! تبریک میگم سارا!
‫مبارک باشه سارا!
‫تولدتون مبارک خانم!
‫میگم...
‫شما دوتا باید خسته شده باشید.
‫بله خانم.
‫آمم...خانم، من اینو از بازار برای شما خریدم.
‫خدای من!
‫ممنونم پیتر!
‫اون چیه؟
‫یه اوکاریناست. ‫(نوعی ساز دهنی)
‫پس این انقدر خاص بود.
‫احتمالا همینطوری از رو زمین برش داشته.
‫خب، پیتر و بکی...خسته نباشید.
‫آه...خانم مدیر...
‫چیشده سارا-سان؟
‫اشکالی نداره پیتر و بکی اینجا بمونن؟
‫خدای من، سارا-سان!
‫خـ-خانم...
‫بکی هم یک بالشتک زیبا به من هدیه داد که ‫خودش اونو درست کرده بود.
‫امیدوار بودم بکی و پیتر هم بتونن مهمان این جشن باشن.
‫ممکنه لطفا این اجازه رو بدید خانم مدیر؟
‫ساکت! لطفا ساکت باشید!
‫سارا-سان، شما نسبت به بقیه خیلی باملاحظه هستید.
‫از اونجایی که امروز تولدته، بهت اجازه‌ی ویژه میدم ‫تا هرکار که می‌خوای انجام بدی.
‫آه...ممنونم.
‫پیتر و بکی، شما باید از سارا-سان تشکر کنید.
‫خیلی ممنون خانم!
‫خیلی ممنون!
‫بچه‌ها!
‫امروز تولد فوق‌العاده‌ی سارا-سانه!
‫همه اون رو «شاهزاده‌ی الماس» صدا می‌زنن.
‫در آینده نزدیک، اون تجارت استخراج الماس پدرش رو ‫به ارث می‌بره.
‫چنین ثروت هنگفتی می‌تونه به نفع کل جامعه باشه.
‫برای مثال، میشه از پول برای حمایت مدارس و ‫آموزش استفاده کرد.
‫سارا-سان می‌تونه همچین خدمتی رو انجام بده.
‫داره در مورد این مدرسه حرف می‌زنه.
‫ما باید ممنون باشیم که دوستی مثل سارا-سان ‫در اینجا داریم.
‫برای همین باید از صمیم قلبمون به سارا-سان بگیم...
‫سارا-سان، تولدت مبارک!
‫تولدت مبارک!
‫از همگی ممنونم.
‫به علاوه...می‌خوام از خانم مدیر و آملیا-سنسه ‫هم تشکر کنم.
‫از همگی ممنونم که این جشن فوق‌العاده رو ‫برای من ترتیب دادید.
‫واقعا خیلی ازتون ممنونم!
‫مامان سارا!
‫وایسا!
‫وای! یه خونه عروسکه! چقدر قشنگه!
‫وای!
‫عالیه!
‫عالیه! چقدر قشنگه!
‫به نظر خونه‌ی عروسک فوق‌العاده‌ای میاد!
‫خانم مدیر، بارو-سان اومدن و می‌خوان شما رو ببینن.
‫خدای من...بارو-سان؟
‫بله، ایشونو به اتاق نشیمن بردم.
‫اونه-ساما...باید اومده باشه تا تولد سارا-سان رو تبریک بگه.
‫بیاید دعوتش کنیم اینجا!
‫اوه! بارو-سان خوش اومدین!
‫مهمانی تازه شروع شده!
‫مینچین-سنسه، من برای تولد اون دختر اینجا نیومدم.
‫اومدم تا پیام مهمی رو بهش برسونم.
‫چه بامزه‌!
‫دلم می‌خواد تو همچین جایی زندگی کنم!
‫خونه‌ی فوق‌العاده‌ایه!
‫این خونه‌ایه که یه پادشاه و ملکه می‌تونن توش زندگی کنن.
‫بچه‌ها!
‫غذای جشن تولد آماده‌است.
‫ممکنه همه برید به سالن غذا خوری؟
‫چشم!
‫خدای من! مثل خونه خانم می‌مونه!
‫خیلی واقعی به نظر میاد!
‫بکی، باید برگردیم سره کار.
‫یه لحظه وقت بده، فقط بذار یکم دیگه نگاهش کنم.
‫نمی‌دونم باهات چیکار کنم.
‫من جلوتر میرم.
‫پس اینجا کلاس درسه؟
‫آه بله، دانش‌آموزا در اتاق غذاخوری طبقه پایین هستن.
‫دارن شام جشن تولد سارا رو می‌خورن.
‫اون به طور احمقانه‌ای پول زیادی برای دخترش خرج کرد.
‫ها؟
‫منظورم اینه که من پول زیادی هدر دادم!
‫پدرش یه نامه برای من نوشت که این خونه عروسک رو براش بگیرم.
‫من هم رفتم خریدمش تا بهش بدم.
‫خدای من...
‫چه پدر احمقی! هیچ وقت ندیدم کسی انقدر پول خرج کنه!
‫در مورد چی حرف می‌زنید؟
‫پدر سارا-سان یکی از مهم‌ترین حامیان این مدرسه‌است.
‫از این مهم‌تر، شما پول رو برای چیز گرونی خرج کردین...
‫...چون کاپیتان کورو ازتون خواسته بود، درسته؟
‫همینطوره!
‫علاوه بر این، پدر سارا-سان یکی از صاحبان برجسته ‫معادن الماس در جهانه.
‫معادن الماس؟ دقیقا کدوم معادن؟
‫مگه نگفتین که اونا در هند بودن؟
‫بارو-سان...
‫گفتین با خبرهای مهمی در مورد سارا اینجا اومدین.
‫می‌تونم بپرسم این خبر چیه که باید می‌اومدین ‫ما رو ببینین؟
‫لطفا با شنیدنش از حال نرید مینچین-سنسه،
‫معادن المالسی در کار نیست!
‫چـ-چطور ممکنه؟
‫مینچین-سنسه...کاپیتان کورو یه احمق بود که روی ‫معادن از کار افتاده‌ای که...
‫الماسی تولید نمی‌کنن سرمایه گذاری کرد.
‫اون تمام داراییش رو سرمایه‌گذاری کرد و الان ورشکسته شده.
‫شوخیتون گرفته!
‫به علاوه، خبر بدتری هم هست.
‫اون احمق وقتی در هند بود تب جنگل گرفت و الان مرده. ‫(شکل شدیدتری از مالاریا)
‫اون...اون مرده؟
‫ا-اونه-ساما!
‫وضع خوب نیست، آملیا-سان!
‫آب...یکم آب بیارید!
‫بـ-بله!
‫هورا! مبارک باشه سارا!
‫مشکلی نیست، من خوبم.
‫نه، مشخص بود که از حال می‌رید.
‫مینچین-سنسه، من چند تلگراف به هند فرستادم ‫تا این موضوع رو تایید کنم.
‫...اما هیچ جوابی نگرفتم.
‫از اونجایی که ما سرنوشت اونو می‌دونیم ‫من دیگه هیچ مسئولیتی در رابطه با اون قبول نمی‌کنم.
‫اونه-ساما!
‫به هر حال، با توجه به همه چیزهای گران قیمتی که ‫برای اون خریدیم...
‫من فردا صبح تمام دارایی‌های اون رو می‌برم!
‫چطور این اتفاق افتاد؟
‫آملیا، برو این چیزا رو به سارا بگو.
‫در مورد ورشکستگی و مرگ پدرش بهش بگو.
‫آملیا!
‫اون دختر بی‌ارزش الان لباسی رو پوشیده که من خریدم...
‫داره از شام جشن تولدی لذت می‌بره که...
‫براش مبلغ هنگفتی رو هزینه کردم!
‫آملیا، همه چیزو بهش بگو، بعدم از مدرسه بیرونش کن.
‫دوباره نه!
‫ا-اونه-ساما! چرا من همیشه باید کسی باشم ‫که خبر بد رو میده؟
‫برو انجامش بده آملیا!
‫بکی!
‫خدای من...
‫اون پایین چیکار می‌کنی؟
‫بیا بیرون! زودباش!
‫لـ-لطفا منو ببخشید!
‫چرا اون زیر بودی؟ جواب بده!
‫من...من داشتم به خونه عروسک نگاه می‌کردم...
‫بعدش چی؟
‫بعد، یهویی صدای شما رو شنیدم...
‫پس، رفتی زیر میز قایم شدی درسته؟
‫بله خانم.
‫پس تمام مدت اونجا بودی و حرفای ما رو گوش می‌کردی؟
‫خواهش می‌کنم منو ببخشید!
‫نمی‌تونستم جلوی شنیدنم رو بگیرم برای همین همشو شنیدم.
‫خیلی دلم برای سارا خانم می‌سوزه.
‫خواهش می‌کنم خانم مدیر.
‫لطفا خانم رو تو خیابون نندازید!
‫من هرکاری براش می‌کنم تا اونو بیرون نندازید!
‫من نمی‌بخشمت!
‫حالا، اگه از این اتاق نری تو رو هم میندازم بیرون!
‫پس از اینجا گمشو!
‫اگه می‌خوای اینجا بمونی بهتره بری سره کارت.
‫بـ-بله خانم مدیر!
‫آملیا! با من بیا.
‫ا-اونه-ساما...
‫مامان سارا، این هدیه منه.
‫خدای من...چی می‌تونه باشه؟
‫چیزیه که تو واقعا دوستش داری مامان سارا.
‫آه...چقدر قشنگه.
‫ممنونم لوتی.
‫آخ جون! هورا!
‫پدرم اینو برام فرستاد که بخونم...اما برای من خیلی سخته.
‫خدای من...
‫ممنونم آرمنگارد.
‫از الان جشن تمومه.
‫ها؟ چرا؟
‫بله، خانم مدیر؟
‫باید در مورد پدرت باهات حرف بزنم.
‫درمورد پدر حرف بزنید؟
‫اون مرده.
‫چی می‌گین؟
‫پدرت زمانی که در هند بوده به خاطر تب جنگل مرده.
‫چطور ممکنه! دروغه!
‫فکر می‌کنی من بهت دروغ می‌گم؟
‫ویکیل بارو از هند یه تلگراف دریافت کرده.
‫از هند...
‫به علاوه، معادن الماسی که پدرت صاحبشون بود ‫همه معادن از کار افتاده بودن!
‫پدرت بدون اینکه یه قرون برات بذاره ترکت کرده.
‫مـ-من اینو باور نمی‌کنم! پدرم نمی‌تونه مرده باشه!
‫اون در نامه‌ها برای من می‌نوشت که هنوز حالش خوبه!
‫دیگه شاهزاده‌ی الماس نیستی.
‫باید فورا از این مدرسه بری!
‫سارا...
‫ســاکت! فورا ساکت شـید!
‫خانم! خانم!
‫خانم...
‫پدر...
‫پدر...مرده...
‫گوش کن امیلی...
‫پدر...پدر...
‫من اینو باور نمی‌کنم!
‫نه! نمی‌تونم اینو باور کنم!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بعد از مرگ پدر من همه چیز رو از دست دادم.
‫بعد از اون، تنها جایی که می‌تونستم برم ‫اتاق زیرشیروانی بود.
‫قسمت بعد «شاهزاده خانم کوچولو سارا»:
‫«اتاق تاریک زیر شیروانی»
‫منتظرتون هستیم!