‫در گوشه‌ای از قلبم گلی شکوفه می‌دهد.
‫گل کوچکی که نامی ندارد.
‫در زمان ناراحتی، اگر گلبرگ قرمزی را،
‫در گوشه چشمت قرار بدهی...
‫...اشک‌ها حتما ناپدید می‌شوند.
‫هر زمانی که به اشک ریختن فکر می‌کنم،
‫فقط یک صدا کافیه تا سرازیر بشن،
‫تا زمانی که این گل در قلبم باشه،
‫فقط با فکر کردن به آن قدرت می‌گیرم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫امیلی...
‫از امروز ما در اتاق زیر شیروانی زندگی می‌کنیم.
‫صندلی گهواره‌ای که تو روش می‌نشستی ‫و میز من دیگه برای ما نیستن.
‫اینجا همین الانم یه دنیای دیگه‌است.
‫بکی؟
‫بـ-بله؟
‫بکی!
‫خـ-خانم!
‫بکی! اومدی من رو ببینی!
‫لطفا بیا داخل.
‫چه...چه اتاق وحشتناکی...شما اینجا بدون شمع تنها هستین.
‫بکی...
‫خانم...من تمام روز رو...در آشپزخونه گریه کردم.
‫چیزهایی که شما تجربه‌ کردین خیلی ظالمانه بودن.
‫بکی...
‫ممنونم بکی.
‫معذرت می‌خوام که باعث شدم گریه کنی.
‫من...من دلم براتون می‌سوزه.
‫بکی، من قبلا بهت گفتم...
‫ها؟
‫من و تو هردو مثل همیم.
‫من قبلا شاهزاده‌ای رو دیدم که از شهرم می‌گذشت،
‫وقتی شما رو دیدم، دقیقا مثل یک شاهزاده بودین.
‫خدای من...
‫من هیچ وقت به خودم به عنوان یک شاهزاده ‫فکر نکردم.
‫ها؟
‫به خاطر اینکه من یه دختر درست مثل تو هستم.
‫الان، من سارا هستم و تو بکی.
‫این فقط یه اتفاقه که ما تقریبا همزمان به دنیا اومدیم.
‫یه اتفاق؟
‫بله، اگر من به عنوان تو به دنیا می‌اومدم و تو ‫به جای من چی؟
‫اون موقع، من خیلی بهش فکر نمی‌کردم...
‫...اما بازم، واقعا به چیزی که گفتم باور داشتم.
‫همونطور که می‌بینی، خیلی تغییر کردم مگه نه؟
‫می‌بینی؟ ما هردو دختر‌هایی هستیم که ‫زیر شیروانی زندگی می‌کنن.
‫برای همین...نیازی نیست انقدر نگران من باشی بکی.
‫خانم...
‫خانم...شما یه ذره هم تغییر نکردین!
‫مهم نیست چه اتفاقی براتون بیوفته، ‫شما همیشه برای من یه شاهزاده هستین!
‫نه، من تصمیم گرفتم که مهم نباشه ‫بقیه چی می‌گن.
‫بکی...
‫از فردا، من ازتون مراقبت می‌کنم خانم!
‫خب، باید این اتاقو تمیز کنم.
‫نیازی نیست اینکارو بکنی!
‫راستی، من چیزهای مهمی براتون آوردم.
‫اینها رو در جشن تولد جا گذاشتین.
‫وقتی داشتم اتاق جشن رو تمیز می‌کردم ‫مخفیانه نگهشون داشتم.
‫خدای من...
‫همچنین از ماریت خواستم تا یک دست لباس زیر ‫براتون آماده کنه خانم.
‫ممنونم بکی.
‫خب...ما باید فردا صبح موقع طلوع خورشید بیدار بشیم.
‫هر زمان من رو نیاز داشتین، فقط به این دیوار ضربه بزنید.
‫تخت من اونطرف خیلی نزدیک به دیواره.
‫من هر وقت که باشه می‌تونم بیام اینجا.
‫ممنونم بکی.
‫شمع رو میذارم اینجا بمونه.
‫ولی، خودت چی؟
‫اوه نه! من به تاریکی عادت دارم.
‫خب...شبتون بخیر خانم.
‫شب بخیر بکی.
‫برای اینها خیلی ازت ممنونم.
‫مامان سارا، این هدیه منه!
‫خدای من...چی می‌تونه باشه؟
‫چیزیه که خیلی دوستش داری مامان سارا.
‫آه...چقدر قشنگه.
‫ممنونم لوتی!
‫هورا!
‫پدرم...اینو فرستاد که بخونم، اما خیلی سخته.
‫ممنونم آرمنگارد!
‫آمم...خانم، من اینو از بازار براتون خریدم.
‫خدای من!
‫ممنونم پیتر!
‫من دیگه نمی‌تونم با لوتی و آرمنگارد دوست بمونم.
‫هنوز بکی رو دارم.
‫الان دیگه بکی آخرین دوستمه.
‫من خوبم بکی.
‫بفرما!
‫صبح بخیر خانم.
‫صبح بخیر بکی!
‫آمم...من اومدم کمک کنم لباستون رو عوض کنید.
‫اوه بکی! نیازی به اون کار نیست!
‫این تنها لباس منه.
‫اوه، درسته!
‫خب، بذارید اتاقتون رو تمیز کنم.
‫نیازی نیست بکی.
‫به خاطر اینکه از امروز، من باید خودم کارهام رو انجام بدم.
‫خودم تمیزش می‌کنم.
‫اما خانم...شما هیچ وقت اینکارها رو نکردین!
‫اشکالی نداره، از پسش بر میام.
‫تازه...تو باید بری پایین و کارت رو شروع کنی، درسته؟
‫آه بله.
‫قبل از اینکه جیمز و مولی بیدار بشن.
‫باید در آشپزخانه آتش رو روشن کنم ‫و بعد باید...
‫پس بهتره عجله کنی.
‫خانم، معذرت می‌خوام که نمی‌تونم بیشتر کمکتون کنم.
‫وقت شروع کلاس‌هاست.
‫الان دیگه ربطی به ما نداره.
‫امیلی، من میرم پایین به دفتر مدیر، ‫تا بپرسم چه کاری باید انجام بدم.
‫البته! امروز روزیه که کار رو شروع می‌کنم!
‫تو اینجا تنها می‌مونی، اما لطفا منتظرم بمون تا برگردم.
‫ماریت...
‫وسایلم!
‫ماریت...
‫خـ-خانم!
‫کجا داری میری ماریت؟
‫خب، مدیر به من گفت که از شغلم مرخص شدم.
‫به همین خاطر، دنبال شغل دیگه‌ای می‌گردم.
‫لطفا من رو ببخش ماریت! همش تقصیر منه!
‫خواهش می‌کنم این رو نگید! تقصیر شما نیست خانم.
‫نمی‌دونم برای اینکه اجازه دادید کنارتون باشم ‫چطور تشکر کنم.
‫ماریت!
‫وقتی به اتفاقی که براتون افتاد فکر می‌کنم...
‫...خیلی براتون ناراحت می‌شم!
‫ماریت، چیکار داری می‌کنی؟
‫خب، دارم با خانم خداحافظی می‌کنم.
‫تو دیگه خدمتکار شخصی این دختر نیستی!
‫زودباش برو!
‫بـ-بله خانم.
‫پس خانم...مراقب خودتون باشید!
‫چرا بلافاصله بعد از بیدار شدنت نیومدی اینجا؟
‫اوه...بله خانم!
‫چرا هنوز اون روبان سیاه رو پوشیدی؟
‫اما، این برای عذاداری پدر مرحوممه.
‫وقتی پدرت ورشکسته شد و مرد...
‫...خیلی برای این مدرسه مشکل درست کرد!
‫هیچ کس حتی نباید به همچین آدمی اهمیت بده.
‫می‌خوام اونو در بیاری!
‫دختره‌ی لجباز!
‫یادت نره که تو فقط چون من اجازه دادم اینجایی!
‫درش بیار!
‫نـ-نه. درش نمیارم.
‫خداحافظ، خانم من.
‫باشه، هرکار می‌خوای بکن.
‫با من بیا.
‫مولی! جیمز!
‫بله، دارم میام!
‫بله خانم مدیر!
‫چی می‌خواید خانم مدیر؟
‫این دختر از امروز خدمتکار جدید آشپز‌خونه‌است.
‫هرطور می‌خواید باهاش رفتار کنید.
‫کار سختی مثل کاری که بکی داره می‌کنه بهش بدید.
‫متوجه شدین؟
‫بله خانم مدیر.
‫با تمیز کردن بشقاب‌های دوستان سابقت شروع می‌کنی.
‫بله خانم.
‫هرچی مونده باشه، چیزیه که برای غذا گیرت میاد.
‫مراقب باش اونا رو دور نریزی!
‫بله خانم.
‫خانم!
‫هنوز خانم صداش می‌کنی؟
‫از امروز اون مثل توئه.
‫جلوی من یا بقیه «خانم» صداش نمی‌کنی!
‫بـ-بله خانم.
‫خب، شما دوتا...زودباشید اینجا رو تمیز کنید.
‫لعنتی.
‫خانم...
‫فقط سارا صدام کن.
‫ما خیلی به استفاده از زبان محترمانه عادت نداریم ‫پس حواستون به این باشه.
‫فهمیدم بکی.
‫چرا همینجوری وایسادین؟
‫سارا، برو کلاس رو تمیز کن.
‫بله خانم.
‫همه دارن درس می‌خونن.
‫اما، من فقط می‌تونم کار کنم.
‫خدای من...
‫نگاه کنید!
‫چیشده؟
‫همه دارین اینجا چیکار می‌کنید؟
‫نباید جای دیگه‌ای باشین؟
‫بله خانم.
‫سارا! سارا!
‫سارا!
‫بله خانم.
‫منتظر چی هستی؟
‫زودباش کلاس رو تمیز کن!
‫خانم مدیر، یه درخواستی ازتون دارم.
‫چیه؟
‫من می‌خوام درسم رو ادامه بدم.
‫می‌تونم بعد از تموم شدن کلاس‌ها در ‫کلاس درس بخونم؟
‫دیونه شدی؟
‫به این زودی یادت رفته الان کی هستی؟
‫تو فقط اینجایی که کار کنی.
‫برای همین، برگرد سر کارت!
‫آملیا!
‫بله، اونه-ساما.
‫به دانش‌آموزای دیگه یاد بده که معاشرت ‫با سارا اکیدا ممنوعه.
‫حواس دختر‌ها با داستان‌ها و حوادث غم‌انگیز پرت می‌شه.
‫چون سارا الان یه یتیمه، دانش‌آموزا فکر می‌کنن که این رمانتیکه.
‫اگه اونا در مورد این مسئله بین خودشون بحث کنن ‫براشون مضره.
‫اه...بله، اونه-ساما.
‫پدر...
‫حتی با اینکه من الان تنها هستم...به درس خوندن ادامه میدم.
‫بنابراین، من مصمم هستم که به تنهایی اینکارو انجام بدم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫دارم به شستن بشقاب‌ها و ظروف عادت می‌کنم.
‫کم کم دارم به کارم عادت می‌کنم.
‫ناگهان، یک مهمان به اتاق زیر شیروانی میاد.
‫در قسمت بعد «شاهزاده خانم کوچولو سارا»:
‫«مهمان دیر وقت»
‫منتظرتون هستیم!