‫در گوشه‌ای از قلبم گلی شکوفه می‌دهد.
‫گل کوچکی که نامی ندارد.
‫در زمان ناراحتی، اگر گلبرگ قرمزی را،
‫در گوشه چشمت قرار بدهی...
‫...اشک‌ها حتما ناپدید می‌شوند.
‫هر زمانی که به اشک ریختن فکر می‌کنم،
‫فقط یک صدا کافیه تا سرازیر بشن،
‫تا زمانی که این گل در قلبم باشه،
‫فقط با فکر کردن به آن قدرت می‌گیرم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خب، برو اینو ببر بالا.
‫بـ-بله آقا.
‫آخ!
‫لعنتی. تو به عنوان یه بانوی جوان پولدار بزرگ شدی، ‫برای همین هیچ وقت مجبور نبودی یه قابلمه بلند کنی.
‫اما الان اینجایی، و من قرار نیست آسون بگیرم.
‫اگه چیزی که تو قابلمه‌اس رو بریزی نمی‌بخشمت.
‫بله، جیمز-سان.
‫آمم..
‫من می‌برمش بالا.
‫ممنونم بکی.
‫بیا!
‫یالا، همه‌ی دانش‌آموزا منتظرن.
‫زودباش این نون رو براشون ببر.
‫بله، مولی-سان.
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫تو انداختیش!
‫معنی اینکار چیه؟
‫می‌خوای نونی رو بخورم که روی زمین افتاده؟
‫یکی دیگه برام بیار!
‫صبح بخیر!
‫تو داری اونجا چیکار می‌کنی؟
‫آه، بله...صبح بخیر خانم مدیر.
‫خانم مدیر...
‫سارا نون من رو انداخت روی زمین.
‫چی گفتی؟
‫نه...من...
‫سارا، تو دیگه یه دانش‌آموز نیستی.
‫غیر قابل بخششه که اینکارو با دانش‌آموزا کردی.
‫از لاوینیا معذرت خواهی کن.
‫بذارید دوباره تاکید کنم بچه‌ها، تا جایی که ممکنه ‫با سارا صحبت نکنید.
‫سارا، لطفا به سرو صبحانه برای همه ادامه بده.
‫بـ-بله خانم.
‫چی؟ نون رو انداختی؟
‫معذرت می‌خوام جیمز-سان.
‫باید نونی رو که انداختی بخوری.
‫خانم...
‫من دیدمش! تقصیر شما نبود خانم!
‫ممنونم بکی. اشکالی نداره.
‫خب! قبل از اینکه کلاس شروع بشه ‫برو کلاسو تمیز کن!
‫بله، مولی-سان.
‫همونجا وایسا!
‫به این میگی تمیز کردن؟
‫اینجا پر از گرد گچه.
‫ولی...من همین الان پاکش کردم.
‫بیا خودت ببین.
‫خب...واقعا همین الان پاکش کردی؟
‫وایسا منم بیام!
‫خب، زودباش تمیزش کن!
‫ببینم، یادته اینجا جای کی بود؟
‫دیدی؟ اینجا جایی بود که تو وقتی نماینده کلاس بودی ‫روش می‌نشستی.
‫الان جای منه.
‫لاوینیا به جای تو نماینده کلاس جدیده.
‫سارا، بین من و تو تفاوت زیادی وجود داره، می‌فهمی؟
‫آمم...می‌فهمم که می‌خوای پیش بقیه باشی اما...
‫نمی‌تونی در کلاس بمونی.
‫در غیر این صورت مدیر سرزنشت می‌کنه.
‫بله، آملیا-سنسه.
‫خب، امروز گلدوزی فرانسوی رو تمرین می‌کنیم.
‫بله!
‫سـ-سارا...
‫آمم...اوضاعت...چطوره؟
‫یه جورایی دارم کنار میام.
‫خب...منم خیلی خوبم.
‫که اینطور.
‫آمم...خیلی ناراحتی؟
‫اگر در مورد من حرف نزنی بهتره.
‫برای همین...برو.
‫سارا...
‫خانم!
‫خانم...آرمنگارد-سان همیشه اینطوریه.
‫اون می‌دونه که شما ناراحتین...
‫اشکالی نداره بکی.
‫اون هرگز نمی‌تونه چیزی که در قلبشه رو پنهان کنه.
‫منظور بدی نداشت.
‫این حقیقته.
‫فکرشو بکن ما سارا رو «شاهزاده الماس» صدا می‌زدیم.
‫دقیقا! اون خیلی ضایع به نظر میاد!
‫«سارا، تو همراه بکی خدمتکار آشپزخونه میشی.»
‫«بـ-بله...متوجه شدم خانم مدیر»
‫از اولشم از سارا خوشم نمی‌اومد.
‫هرچی بیشتر بهش نگاه می‌کنم کمتر می‌تونم تحملش کنم.
‫اون هیچی نمیگه، و باز بهت خیره میشه.
‫اگه انقدر از این مدرسه بدش میاد می‌تونه بره...مگه نه؟
‫آره! اون داره سعی می‌کنه رقت‌انگیز به نظر بیاد ‫تا مردم بهش ترحم کنن.
‫آرمنگارد...
‫برای چی داری گریه می‌کنی؟
‫من...من گریه نمی‌کنم.
‫می‌کنی! داری گریه می‌کنی! داری گریه می‌کنی!
‫دیدی؟ یه قطره بزرگ اشک از نوک دماغت اومد پایین!
‫اوه، یکی دیگه هم اومد!
‫اه، فهمیدم. ‫داری گریه می‌کنی چون نمی‌تونی درساتو یاد بگیری.
‫تو در این مدرسه کودن‌ترینی.
‫ناراحتی چون سارا دیگه نمی‌تونه درساتو بهت یاد بده؟
‫درست می‌گی. من ناراحتم.
‫اما، برای اینکه نمی‌تونم درسامو یاد بگیرم ناراحت نیستم!
‫فقط تنهام بذارید!
‫خب، گفت تنهاش بذاریم.
‫بیاید بریم بخوابیم.
‫آره، بیاید بخوابیم!
‫امروز خیلی بد بوده.
‫ها؟ هنوز اونا رو سر جاشون نذاشتین؟
‫اگه انقد لفتش بدین تا صبح طول می‌کشه!
‫بله جیمز-سان! ‫بله آقا!
‫زودباشید اینجا رو تمیز کنید! ‫نمی‌تونیم چراغ رو همینجوری روشن نگه داریم!
‫خانم مدیر خیلی دقیق میزان مصرف نفت ما رو تنظیم می‌کنه!
‫بله، مولی-سان!
‫بله مولی-سان! بله جیمز-سان!
‫قطعا مثل یه دختر با کلاس جواب می‌ده.
‫خیلی آزار دهنده‌اس! به نظر میاد نمی‌تونه ‫فراموش کنه که دیگه یه دختر باکلاس نیست.
‫چطور می‌تونه سعی کنه چیزی باشه که وجود نداره؟
‫خب، بیا عوضش کنیم.
‫از فردا، بهت کارهای سخت‌تری میدم!
‫براش آماده باش!
‫خانم...
‫ها؟
‫خانم، بذارید من بقیه‌اش رو انجام بدم.
‫شما باید برگردین اتاقتون.
‫اما...
‫نه، شما باید برگردین اتاقتون چون دارید تنهایی درس می‌خونید.
‫ها؟ چطوری فهمیدی؟
‫من می‌دونم بعد از اینکه همه خوابیدن درس می‌خونید.
‫برای همین، بقیه‌اش رو من انجام میدم.
‫بفرمایید، اینو بگیرید.
‫بکی...
‫خیلی خوشحالم.
‫خانم، شما نمی‌خواید در برابر ناراحتی تسلیم بشید ‫برای همین درس می‌خونید.
‫من خوشحالم که اینکارو براتون انجام میدم.
‫ممنونم بکی.
‫کسی اونجاست؟
‫آرمنگارد!
‫سـ-سارا!
‫من اینجام.
‫حتما باید می‌اومدم اینجا!
‫آرمنگارد، می‌دونی اگه بیای این بالا چی میشه؟
‫بله، می‌دونم.
‫اگه مدیر منو اینجا بگیره به شدت تنبیه میشم.
‫اما، برای من مهم نیست!
‫من مصمم هستم که نذارم ازم دوری کنی!
‫آرمنگارد...
‫سارا...لطفا بهم بگو، از من متنفری؟
‫من دیگه دوستت نیستم؟
‫چطور ممکنه؟
‫ولی...ولی تو خیلی با من سرد برخورد می‌کردی.
‫من...من خیلی درموردش ناراحتم! همه‌ی این مدت گریه می‌کردم!
‫من نمی‌خواستم اینجوری باهات رفتار کنم آرمنگارد.
‫ها؟
‫بیا حرفامونو بعد از نشستن ادامه بدیم.
‫نمی‌خوای منو بیرون کنی؟
‫البته که نه، لطفا بشین.
‫آرمنگارد، من هیچ وقت ازت متنفر نبودم.
‫واقعا؟
‫اما...اما چیزهای زیادی اتفاق افتاد و همه چیز عوض شد.
‫حالا، ما دیگه نمی‌تونیم جوری که قبلا بودیم دوست باشیم.
‫ا-اشتباه می‌کنی!
‫من تغییر نکردم!
‫اما، به نظر میاد مهم نبود چقدر می‌خواستم باهات صحبت کنم...
‫...تو همیشه ازم دوری می‌کردی!
‫من در ذهن آشفته‌ام نمی‌دونستم چیکار کنم.
‫درست میگی.
‫فقط منم که تغییر کردم.
‫اما اگه مدیر وقتی با من حرف می‌زنی گیرت بندازه ‫تنبیه‌ات می‌کنه.
‫بله، می‌دونم.
‫برای همین...برای همین فکر کردم بهتره ‫اگه اصلا نزدیکت نشم.
‫چطور ممکنه؟
‫وقتی نمی‌تونستم باهات حرف بزنم ‫مثل این بود که مرده باشم.
‫وقتی لاوینیا و بقیه خوابیدن باید می‌اومدم ببینمت.
‫خواهش می‌کنم! من می‌خوام یک بار دیگه باهم دوست بشیم.
‫آرمنگارد، همش تقصیر منه.
‫تو دوست فوق‌العاده‌ی منی. قطعا دوست خوب منی.
‫سارا...خوشحالم!
‫حتما مدیره.
‫نه...همه چی خوبه، باید بکی باشه.
‫بکی اتاق بغلی زندگی می‌کنه و برگشته.
‫ما یه رمز بین خودمون داریم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫«بکی، من خوبم»
‫خب، ما اینجوری ارتباط برقرار می‌کنیم.
‫چقدر عالی! مثل تلگراف می‌مونه!
‫ولی سارا...می‌تونی توی همچین اتاق تاریکی زندگی کنی؟
‫تاریکه و تقریبا مثل زندان می‌مونه.
‫بله، اما دارم بهش عادت می‌کنم.
‫داستانی که قبلا در مورد ملکه فرانسه، ماری آنتوانت، گفتم یادته؟
‫بله یادمه.
‫در طول انقلاب فرانسه...
‫اون در معبد شوالیه‌های معبد زندانی شد.
‫ماری آنتوانت تا آخر اجازه نداد حس ‫نجیب‌زادگیش از بین بره.
‫خدای من، آرمنگارد یادت مونده بود.
‫البته!
‫داستان‌هایی که تو بهم گفتی رو یادمه.
‫به خاطر اینه که خیلی جالب بودن!
‫ممنونم آرمنگارد!
‫حتی با اینکه این یه زندانه، من تغییر نمی‌کنم.
‫به خاطر اینکه هنوز دوستای خوبی مثل تو دارم...
‫...و بکی در اتاق بغلی.
‫ببینم سارا...می‌تونم هر چند وقت ‫بیام این بالا و ببینمت؟
‫البته!
‫اما، نذار مدیر ببینتت!
‫باشه!
‫اوه داشت یادم می‌رفت!
‫فکر کردم اگه بخوای درس بخونی، ‫ به یه تخته گچی نیاز پیدا می‌کنی.
‫خدای من...
‫آرمنگارد...
‫سارا، من می‌خوام به یاد گرفتن از تو ادامه بدم.
‫می‌خوام بیشتر باهات حرف بزنم.
‫نه...می‌خوام دوباره تبدیل به دوست خوبت بشم!
‫ممنونم آرمنگارد.
‫زمانی که اینجا تنها بودم، تونستم چیزی رو ‫متوجه بشم.
‫ها؟
‫بدبختی مردم رو امتحان می‌کنه. ‫سختی‌ها به من اجازه دادن تا ارزش واقعی یک فرد رو قضاوت کنم.
‫می‌تونم ببینم که تو واقعا دوست خوبی هستی. ‫الان متوجه‌اش می‌شم.
‫سارا...
‫حالا، وقتشه به اتاقت برگردی.
‫بیا این ملاقات رو یه راز نگه داریم.
‫اهوم، متوجه شدم سارا!
‫بیا بریم.
‫خدای من...
‫خب...شب بخیر آرمنگارد.
‫شب بخیر سارا.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫در طول اینهمه کار سخت، من ناخواسته ‫نسبت به آرمنگارد سرد رفتار کردم.
‫اما، آرمنگارد هیچ وقت عوض نشد.
‫اون واقعا دوست خوب منه.
‫وقتی در راه بازار بودم، پول باارزش رو انداختم.
‫در اون زمان، کسی که انتظارش رو نداشتم به من کمک کرد.
‫در قسمت بعد «شاهزاده خانم کوچولو سارا»:
‫«پیتر، فرزند خیابان‌ها»
‫منتظرتون هستیم!