‫در گوشه‌ای از قلبم گلی شکوفه می‌دهد.
‫گل کوچکی که نامی ندارد.
‫در زمان ناراحتی، اگر گلبرگ قرمزی را،
‫در گوشه چشمت قرار بدهی...
‫...اشک‌ها حتما ناپدید می‌شوند.
‫هر زمانی که به اشک ریختن فکر می‌کنم،
‫فقط یک صدا کافیه تا سرازیر بشن،
‫تا زمانی که این گل در قلبم باشه،
‫فقط با فکر کردن به آن قدرت می‌گیرم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خانم، بیدار شدین؟
‫بکی؟
‫صبح بخیر خانم!
‫وای...خیلی زود بیدار شدی...
‫چاره‌ای جز بیدار شدن نداشتم.
‫ها؟
‫دیروز هیچی نخوردیم.
‫صدای غرش شکمم بیدارم کرد.
‫خدای من، بکی...
‫راستشو بخوای، منم چون گشنه‌ام بود بیدار شدم.
‫شما هم؟
‫اهوم...
‫وای...
‫خانم...سنگین میشه، تا نصفه پرش کنید.
‫حق با توئه بکی.
‫خدای من...
‫خب بکی...بیا عجله کنیم و بقیه کارها رو انجام بدیم.
‫بله خانم!
‫گشنه‌اته؟
‫من میرم باقی مونده غذای دیشبو بیارم.
‫بفرما سزار.
‫دوباره با خانم من خیلی مهربون شدی.
‫اون خیلی شیطونه، مگه نه؟
‫باشه...ولی فقط یکم دیگه خب؟
‫واقعا که...اون بهتر از ما زندگی می‌کنه.
‫زودباشید بیدار شید! خورشید داره طلوع می‌کنه!
‫چه اتفاقی افتاده؟ از همیشه زودتره.
‫بله...
‫بچه‌ها، وقت بیدار شدنه!
‫وقتشه بیدار شید!
‫زودباشید بیدار شید!
‫آرمنگارد...اگه زود بیدار نشی جا می‌ذاریمت.
‫چقدر می‌خوای بخوابی؟
‫اگه نمی‌خوای خوشگل بشی بخواب.
‫درسته!
‫اه...وایسید منم بیام.
‫بکی، اینجا چه خبره؟
‫همه دارن چیکار می‌کنن؟
‫اوه، الان فهمیدم، امروز صبح روز میِ!
‫ها؟ صبح روز می؟
‫بله. از اونجایی که شما در هند بزرگ شدین ‫احتمالا نمی‌دونید...
‫اینجا در انگلیس، هر سال یک روز هست که...
‫...مه صبحگاهی جادویی به زمین میاد.
‫اگر در این مه حمام کنید، برای کل سال زیبا می‌شید!
‫خدای من...
‫وای...آملیا-سنسه هم داره انجامش میده!
‫وای...لوتی هم داره انجامش میده!
‫لعنتی! اونجا وایسادین چیکار می‌کنید؟
‫هنوز کارتونو تموم نکردین!
‫معذرت می‌خوام مولی-سان.
‫زود باشید! قراره به خاطر جشن دانش‌آموزا ‫سرمون شلوغ باشه.
‫(میپل: میله‌ای که با گل‌های مختلف آراسته شده ‫و در روز یکم ماه می به دور آن می‌رقصند.)
‫درسته! مدیر ازمون خواسته میپل رو برپا کنیم.
‫آ-آمم...میپل...
‫تو اتاق انباری زیر شیروانیه.
‫تو و بکی برید بیاریدش پایین.
‫بله، جیمز-سان.
‫بکی!
‫بله خانم!
‫اینه؟
‫بله.
‫توی روستامون، برای جشن اول ماه می، ‫در میدان میله میپل می‌ذاشتیم.
‫وای...به نظر باحال میاد...
‫بیا ببریمش بیرون.
‫بله خانم.
‫برای همین، ما روز اول ماه می رو در محوطه ‫جلوی مدرسه جشن می‌گیریم.
‫ساکت!
‫همه ما باید کسی رو به عنوان ملکه می انتخاب کنیم.
‫لطفا بین خودتون تصمیم بگیرید و یکی رو انتخاب کنید.
‫بفرمایید.
‫اینجاست!
‫وایسا!
‫خیلی قشنگه!
‫وایسا منم بیام! ‫زودباش!
‫وایسا منم بیام آرمنگارد!
‫سارا!
‫مامان سارا!
‫آه...آرمنگارد، لوتی...صبح بخیر.
‫صبح بخیر!
‫هی ماما سارا! ما خیلی زود بیدار شدیم تا ‫تو مه صبحگاهی جادویی حموم کنیم!
‫وای...
‫ببینم...من خوشگل شدم؟
‫خوشگل شدی. تو خیلی خوشگلی لوتی.
‫ها؟
‫وای!
‫لوتی، امکان نداره تو خوشگل بشی.
‫چی گفتی؟ چقدر بی ادب!
‫آرمنگارد هم تو مه جادویی حموم کرد.
‫مگه نه آرمنگارد؟
‫آ-آره.
‫روی آرمنگارد اثری نداره.
‫البته. تو قرار بوده اینشکلی باشی.
‫هی، مامان سارا...
‫من اینو فقط برای تو نگه داشتم.
‫این مه جادوییه!
‫آخه تو مجبور بودی صبح خیلی زود کار کنی...
‫...نمی‌تونستی تو مه صبحگاهی حموم کنی.
‫وای...
‫ممنونم لوتی.
‫خدای من...
‫لوتی، برای اون بی‌فایده‌اس.
‫چون سارا تمام روز در آشپزخونه کار می‌کنه و صورتش تیره میشه.
‫تـ-تو بدجنسی!
‫چطور جرات می‌کنی اینو در مورد سارا بگی؟
‫لوتی...
‫سـ-سارا-سان.
‫بله خانم مدیر.
‫چطور جرات کردی دوباره اطراف دانش‌آموزا بیای؟
‫معذرت می‌خوام خانم مدیر.
‫جیمز! زودباش هر دوتاشونو ببر.
‫بله خانم مدیر.
‫خب...بیاید بریم، زودباشید.
‫آملیا...همه چیز برای فستیوال آماده‌اس؟
‫بـ-بله اونه-ساما.
‫خب...لاوینیا-سان و بقیه لطفا کمک کنید ‫ارگ رو از سالن بیاریم بیرون.
‫بله، آملیا-سنسه.
‫چرا شما انجام دادن یک کارو انقدر طولش دادین؟
‫بکی! بعد از شستن ظرف‌هایی که داری می‌شوری ‫برو کلاس رو تمیز کن.
‫بـ-بله مولی-سان.
‫سارا! تو باید بری بازار یکم خرید کنی.
‫بله، مولی-سان.
‫ولی...آمم...
‫چیه؟
‫آمم...ما از صبح داشتیم کار می‌کردیم.
‫بکی و من صبحانه نخوردیم.
‫اوه، اینطوره؟
‫برای همین، فکر کردم اگه میشه کارمونو بعدش ‫انجام بدیم.
‫چی گفتی؟ ما خیلی سرمون شلوغه، و تو اصرار داری ‫کار رو به خاطر گرسنگی به تاخیر بندازی؟
‫خب...من می‌تونم برم خرید کنم...
‫دهنتو ببند!
‫اگه می‌خواید چیزی بخورید، زودباشید ‫کارتونو تموم کنید.
‫می‌دونید که سرمون شلوغه.
‫خانم...
‫چاره‌ای نیست.
‫بکی، بیا یکم دیگه تحمل کنیم.
‫بله...اما...
‫من خیلی گشنه‌امه.
‫بکی...
‫تحملش می‌کنم...چون شما هم دارین تحملش می‌کنین خانم.
‫بکی...
‫همینجوری واینسا!
‫روبان گره می‌خوره‌ها!
‫چیزای ارزون دارم! بیاید از من بخرید!
‫بفرمایید!
‫امروز نمی‌تونم تو بردنش کمکتون کنم ‫چون باید مراقب این مغازه باشم.
‫اما...یه چیز اضافی بهتون میدم خانم!
‫ممنونم پیتر.
‫به نظر خیلی شلوغ میاد.
‫بله هست، من اصلا وقت نداشتم نون بخورم.
‫تو! من به این وزنه نیاز دارم.
‫بله! اومدم!
‫بعدا می‌بینمتون!
‫خیلی گشنه‌امه...
‫وایسا! خطرناکه!
‫مراقب باش!
‫مامان...
‫خب، صاف وایسا.
‫اندازه‌اته!
‫واقعا!
‫زودباش، دونالد!
‫ها؟
‫داشتی خرید می‌کردی؟
‫ها؟
‫رنگ پریده به نظر میرسی، چیزی نخوردی؟
‫نـ-نه، نخوردم.
‫بیا اینو بگیر، با این می‌تونی یه چیزی برای خوردن بگیری.
‫برای مهربانیتون ممنونم، اما واقعا باید نگهش دارید.
‫اوه نه! باید بگیریش.
‫بیا!
‫ممنونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫برای افرادی مثل تو که در شرایط سختی هستن،
‫مامان به ما یاد داده که باید با کسایی مثل تو ‫با مهربانی رفتار کنیم.
‫دونالد!
‫مامان!
‫بیا بریم وگرنه جشن میپل رو از دست میدیم!
‫بله مامان!
‫تو نباید با مردم تو خیابون که نمی‌شناسیشون حرف بزنی.
‫آخه...
‫خب، زودباش سوار کالسکه شو.
‫هی مامان...دونالد اون ۶پنی رو که بهش دادی ‫به اون دختر فقیر داد.
‫خدای من...دادش به اون؟
‫آخه مامان...اون خیلی شبیه دختر کبریت فروش ‫در اون داستانی که برامون تعریف کردین بود.
‫لباس‌های پاره و کفش‌های کهنه پوشیده بود.
‫همیشه رنگ پریده‌اس. هیچ وقت به اندازه کافی ‫غذا نمی‌خوره.
‫برای همین، من می‌خواستم مثل داستان مهربون باشم ‫پس ۶پنی رو بهش دادم.
‫یکدفعه، با قبول کردن صدقه از بقیه ‫مثل یه گدا شدم.
‫درسته...مردم حالا منو به عنوان یه دختر ‫کهنه پوش می‌بینن.
‫خب، بچه‌ها...
‫بیاید یکبار دیگه ملکه‌امون، لاوینیا-سان رو تشویق کنیم.
‫ در قلبم ، من به شدت ناراحت بودم.
‫درسته...من ناراحتم چون سرنوشت من رو از چیزی که بودم ‫به چیزی که هستم تغییر داد.
‫با این حال، باید خودم رو ‫جمع و جور کنم و ادامه بدم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫هیچ وقت نمی‌دونستم که نامه دریافت می‌کنم.
‫متاسفانه، اونها نامه‌های تحویل داده نشده‌ای بودن ‫که من برای پدر پست کرده بودم.
‫در قسمت بعد «شاهزاده خانم کوچولو سارا»:
‫«نامه به هند»
‫منتظرتون هستیم!