‫در گوشه‌ای از قلبم گلی شکوفه می‌دهد.
‫گل کوچکی که نامی ندارد.
‫در زمان ناراحتی، اگر گلبرگ قرمزی را،
‫در گوشه چشمت قرار بدهی...
‫...اشک‌ها حتما ناپدید می‌شوند.
‫هر زمانی که به اشک ریختن فکر می‌کنم،
‫فقط یک صدا کافیه تا سرازیر بشن،
‫تا زمانی که این گل در قلبم باشه،
‫فقط با فکر کردن به آن قدرت می‌گیرم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫این چیه؟ تو به این میگی واکس خورده؟
‫کی اینا رو واکس زده؟
‫آمم...من...
‫من با دقت واکس زدمشون.
‫راضی نیستم. چطوری می‌تونم با اینا برم بیرون؟
‫می‌تونی به کس دیگه‌ای بگی که کفشا رو واکس بزنه؟
‫ها؟ آمم...
‫منتظر چی هستی؟ زودباش!
‫بـ-بله الان انجام میدم!
‫سارا مجبوره بیاد اینجا!
‫بکی...
‫دوباره اتفاقی افتاده؟
‫من با دقت کفش‌های لاوینیا-سان رو واکس زدم، ‫اما اون خوشش نیومد.
‫خدای من...
‫این چطوره؟ من اینارو براش می‌برم بالا.
‫اوه نه! شما نباید اینکارو کنید خانم!
‫اگه شما ببریدشون بالا، قربانی نقشه‌های شیطانی ‫لاوینیا-سان می‌شید!
‫من می‌دونم چه خبره. لاوینیا-سان منتظره تا ‫شما رو خجالت‌زده کنه خانم.
‫می‌دونم.
‫اما...نیازی نیست نگران من باشی بکی.
‫دیگه یکم بهش عادت کردم.
‫در واقع، اگر بهش عادت نکرده بودم...
‫نمی‌تونستم اینجا موندن رو تحمل کنم.
‫خانم...
‫هیچ مشکلی نداره بکی.
‫پس...تو به اتو کردن می‌رسی؟
‫بـ-بله...
‫وای! تو خیلی شبیه شاهزاده‌ها شدی...
‫لاوینیا از ما جلو زده!
‫ببینم لاوینیا...از اونجایی که داری میری بیرون، ‫کجا می‌خوای بری؟
‫رازه.
‫گفتی رازه؟
‫امروز می‌خوام همتونو غافلگیر کنم!
‫برای همین باید راز نگهش داری...مگه نه؟
‫بفرمایید تو!
‫سارا!
‫من کفشا رو آوردم بالا.
‫اوه نه...
‫دوباره واکس زدی؟
‫بله.
‫بکی مشغول کار دیگه‌ایه.
‫اینطوره؟
‫از اونجایی که نماینده کلاس سابق ‫کفش‌هامو واکس زده قبول می‌کنم.
‫تو کفش‌هامو پام کن.
‫لـ-لاوینیا تو...
‫تو ساکت باش!
‫چیکار داری میکنی؟
‫تو و بکی مثل همین.
‫مگه شما خدمتکارایی نیستین که برای ما کار می‌کنید؟
‫منتظر چی هستی؟ پام کن!
‫خب، بچه‌ها.
‫دارید چیکار می‌کنید؟
‫آملیا-سنسه!
‫الان...سارا می‌خواست کفش‌های جدید منو ببینه، ‫منم گذاشتم ببینه.
‫مگه نه بچه‌ها؟
‫آه...آره...همین اتفاق افتاد.
‫خدای من. ما دیگه باید بریم...
‫خب، وقتشه بریم بیاریمشون.
‫لاوینیا-سان، بیاید بریم.
‫بله، آملیا-سنسه.
‫از این طرف لاوینیا-سان.
‫آه...خانم.
‫کفش‌ها رو بهش دادم.
‫آمم...لاوینیا-سان مسخره‌اتون نکرد؟
‫نیازی نیست نگران باشی بکی.
‫وقتی داشت مسخره‌ام می‌کرد...در واقع، دیگران از ‫این موضوع احساس ناراحتی می‌کردن.
‫احساس می‌کنم لاوینیا هم اینو می‌فهمه.
‫خانم.
‫یه لحظه لطفا.
‫می‌خوام شما دوتا چندتا کار انجام بدید ‫که یهویی پیش اومده.
‫بله خانم.
‫اتاق ویژه‌ای که تو قبلا در اون زندگی می‌کردی ‫صاحب جدیدی پیدا کرده.
‫ها؟
‫مدیر خواسته که فورا تمیزش کنیم.
‫من در اتاقو باز کردم، زودباشید برید تمیزش کنید.
‫چطوری این اتفاق افتاد؟
‫یه نفر داره به اتاق ویژه‌ای میاد که شما در اون زندگی می‌کردین.
‫حالا، اونا مجبورتون کردن اتاقی که در اون ‫زندگی می‌کردین رو تمیز کنید.
‫بکی...
‫خانم، می‌دونم که الان دارید رنج می‌کشید.
‫اشکالی نداره بکی. ‫اصلا اذیتم نمی‌کنه.
‫پس، بیا شروع کنیم.
‫بله خانم.
‫میگم...قطعا یه نفر قراره در اون اتاق ویژه زندگی کنه!
‫الان، سارا و بکی دارن اتاقو تمیز می‌کنن.
‫پس، لاوینیا به عنوان نماینده کلاس رفته ‫تا اونو بیاره؟
‫حتما همینه!
‫هرچند، این یکم زیادی خودنمایانه‌اس!
‫شاید یه دختر پولدار دیگه باشه که داره میاد اینجا؟
‫اوه، سارا...
‫بله خانم مدیر...
‫بکی باید برای اینکار کافی باشه.
‫مهمون‌های مهمی دارن میان.
‫می‌تونی بری چندتا گل از بازار بخری؟
‫بله، خانم مدیر.
‫اوه، به علاوه...مولی از من خواست تا ‫یادت بندازم که...
‫مواد لازم برای شام مخصوصی که درست می‌کنن ‫فراموش نکنی، فهمیدی؟
‫بله خانم مدیر.
‫بیا.
‫اینا چیزهایی هستن که باید بگیری.
‫بله، جیمز-سان.
‫همچنین، گوشت برای رست بیف رو فراموش نکن.
‫مدیر مخصوص ازم خواسته که درستش کنم.
‫باید دنبال بهترین گوشت بگردی.
‫بله، جیمز-سان.
‫جیمز! وسایل رسیدن!
‫کمکم کن!
‫ها؟ ای بابا...بازم کلی وسیله...
‫موندم چه مدل دانش‌آموزی داره میاد؟
‫اگه آدم خوبی باشه خوشحال می‌شم.
‫امروز سرم شلوغ بوده.
‫راستی...
‫پیتر!
‫هی، خانم!
‫فکرشو می‌کردم که این موقع اینجا باشید.
‫امروز برای خرید چی اومدین؟
‫خب، مهمون ویژه‌ای داره میاد.
‫باید گل، سبزیجات و گوشت برای رست بیف بخرم.
‫باشه! پس بیاید اول بریم به خانم گل‌ فروش سر بزنیم.
‫پس، اینطوری شده...
‫بله...
‫پس، دختر پولدار دیگه‌ای قراره به جای تو ‫اونجا زندگی کنه.
‫سرنوشت واقعا برات بد رقم خورده.
‫وقتی در موردش می‌شنوم، خیلی عصبانی می‌شم!
‫پیتر...دیگه اشکالی نداره.
‫برای همین خانم...
‫از الان بیاید به خاطر خانمم سخت کار کنیم!
‫فهمیدم پیتر!
‫سارا-سان...
‫من...خب من هرگز نمی‌تونم وقتی شبیه ‫شاهزاده‌ها بودی رو فراموش کنم.
‫برای همین، تخفیف خوبی بهت میدم.
‫ممنونم خانم.
‫بذار ببینم...سیب زمینی...
‫پیاز...و...
‫همم...بذار بیینم...و ترب کوهی برای ‫درست کردن رست بیف.
‫این باید همه‌اش باشه. ‫بهت یه تخفیف خوب هم دادم.
‫خیلی ممنونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫بازم سر بزنید.
‫راستی پیتر!
‫برای گوشت به مغازه‌ جورج اونور بازار لیدن‌هال برید.
‫اسم من رو بگی خوب بهتون می‌رسه.
‫ممنون آقا!
‫همم...عالیه.
‫خب، سرویس ویژه برای شما.
‫سلام من رو به ویلی برسون.
‫بله! ممنون قربان!
‫قابل نداشت...
‫لاوینیاست...
‫لباس لاوینیا رو ببینید!
‫وای! خوشگله!
‫همم...چه گوشت خوبی تونستی بیاری.
‫جیمز، والدین لاوینیا-سان رسیدن.
‫برو درست کردن شام مخصوص رو شروع کن.
‫باشه! آشپزی رو به من بسپار.
‫هرچند خیلی دردسر سازه.
‫رفتار مدیر با لاوینیا-سان دوباره کلی تغییر کرده.
‫آره...
‫همه مواد لازم اینجان؟
‫اه...آره فکر کنم.
‫سارا...
‫به اتاق نشیمن چای ببر.
‫بله مولی-سان.
‫و تو بکی...گل‌ها رو به اتاق ویژه ببر و مرتب کن.
‫بـ-بله...همین الان انجامش میدم!
‫مامان سارا!
‫لاوینیا...
‫بله، بله می‌دونم.
‫اینطوره خانم مدیر؟
‫از وقتی که شوهرم با زمین‌های نفت خیزش ‫ثروتمند شده...
‫حتی رئیس جمهور ما رو به یک مهمانی دعوت کرد.
‫خدای من، هنوزم خلاص نشدیم.
‫خدای من...شما توسط رئیس جمهور ایالات متحده ‫به مهمونی دعوت شدید!
‫این واقعا فوق‌العاده‌اس.
‫با چنین پشتوانه قوی‌ای، مدرسه‌ی ما آینده خوبی خواهد داشت.
‫همینطوره!
‫همونطور که قبلا با شما در مورد چیزی که ‫دخترم می‌خواد داشته باشه صحبت کردم...
‫اون می‌خواست اتاق ویژه خودش رو داشته باشه.
‫آه...از نامه‌اتون فهمیدم.
‫اتاق قبلا با چیزهایی که می‌خواستید آماده شده.
‫لطفا بیاید تو.
‫لطفا لباس‌های لاوینیا-سان رو به اتاق ویژه ببر.
‫بله خانم مدیر.
‫آه، به هر حال...دخترم می‌خواست همه جا بره.
‫اون خیلی شبیه شاهزاده‌هاست، هرچی که ‫می‌خواست، براش خریدم.
‫نمی‌دونم باهاش چیکار کنم...
‫عالیه...
‫آخیش...
‫اه خانم...ظاهرا نمی‌تونم اینو خوب درست کنم...
‫بذار کمکت کنم بکی.
‫خانم، می‌دونم که من احتمالا نباید اینو بگم،
‫همم؟
‫خیلی عصبانی‌ام.
‫شما باید اینکارا رو برای لاوینیا-سان انجام بدین.
‫بکی...قول بده که دیگه درباره این موضوع حرف نزنی.
‫خب، بیا بریم اتاق بغلی که گل‌های اونجا رو هم مرتب کنیم.
‫بـ-بله خانم.
‫خب، می‌تونیم بریم اتاق دخترم رو ببینیم؟
‫البته، لطفا از اینطرف بیاید.
‫خانم، مشخصه که شما خیلی تو اینکار خوب هستین.
‫اوه نه، تو هم خیلی خوب انجامش میدی.
‫آه...خیلی خوبه، خیلی خوبه!
‫لاوینیا، خوشت اومد؟
‫بله پدر!
‫سارا، اتاق خواب لاوینیا-سان آماده‌است؟
‫بله خانم مدیر.
‫اوه بله...
‫داشت یادم می‌رفت که یه لطف دیگه هم ازتون بخوام.
‫خدای من...درخواستتون چیه؟
‫راستش رو بخواید، دخترم یک خدمتکار شخصی می‌خواد
‫خدای من...
‫البته، ما هزینه‌اش رو می‌پردازیم.
‫باعث افتخاره که کسی رو استخدام کنیم.
‫کسی رو به عنوان خدمتکار در نظر دارید؟
‫خب، سارا چطوره؟ این ممکنه؟
‫ها؟
‫داشتن سارا به عنوان خدمتکار شخصیش تنها چیزی بود که ‫دخترم در راه برگشت به اینجا حرفشو می‌زد.
‫سارا رو می‌خواید؟
‫ظاهرا اون خیلی شایسته‌است، دخترم فقط اون رو می‌خواد.
‫ا-اونه-ساما...
‫این...
‫مشکلی وجود داره؟
‫اوه نه...اما اون دختر...
‫آمم...فکر‌ می‌کنم اول باید ازش بپرسیم.
‫که اینطور، بالاخره ما باید ازش بخوایم.
‫خانم...نظرت چیه؟
‫اگر مایل باشی خدمتکار شخصی دخترم بشی...
‫خیلی ممنونت می‌شم.
‫سـ-سارا...
‫تصمیم خودته. ‫اشکالی نداره که طبق احساست در این مورد تصمیم بگیری.
‫من...قبول می‌کنم...
‫خـ-خانوم...
‫اگه...
‫همم؟
‫...لاوینیا-سان مایله که همکلاسی سابقش رو ‫خدمتکار شخصی خودش بدونه.
‫سارا!
‫اون چی گفت؟
‫خانم مدیر، معنی این چیه؟
‫آه...خب، پدر اون فوت شد...
‫والدینش اون رو به عنوان یک دانش‌آموز ‫اینجا رها کردن.
‫بعد...خب...
‫چرا اینو به من نگفتی؟
‫آمم..آخه پدر...
‫فهمیدم چه خبره.
‫لاوینیا!
‫تو داشتی باعث می‌شدی از همکلاسی سابقت ‫چنین درخواست توهین آمیزی کنم!
‫خانم مدیر، دختر من به خدمتکار شخصی نیازی نداره.
‫عزیزم!
‫نه، تو دخالت نکن!
‫خانم مدیر...
‫لطفا صحبت‌هایی که کردیم رو، به خاطر لاوینیا نادیده بگیرید.
‫جوابم به لاوینیا چیزی نبود که واقعا می‌خواستم بگم.
‫با این حال، اون کلمات تنها راهی بودن که می‌دونستم...
‫...به من اجازه میدن تا از نقشه‌ای که لاوینیا ‫برای من داشت فرار کنم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫یک روز، مجبور شدم دو بار بیرون برم.
‫در سرما و باران شدید، سختی‌های زیادی رو ‫پشت سر گذاشتم.
‫در قسمت بعد «شاهزاده‌ خانم کوچولو سارا»:
‫«غم‌ها و اشک‌ها»
‫منتظرتون هستیم!