‫در گوشه‌ای از قلبم گلی شکوفه می‌دهد.
‫گل کوچکی که نامی ندارد.
‫در زمان ناراحتی، اگر گلبرگ قرمزی را،
‫در گوشه چشمت قرار بدهی...
‫...اشک‌ها حتما ناپدید می‌شوند.
‫هر زمانی که به اشک ریختن فکر می‌کنم،
‫فقط یک صدا کافیه تا سرازیر بشن،
‫تا زمانی که این گل در قلبم باشه،
‫فقط با فکر کردن به آن قدرت می‌گیرم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫پس، بعدا بیاید اتاق من.
‫باشه! من یکم خوراکی با خودم میارم!
‫منم همینطور، لاوینیا!
‫منتظرم.
‫وای...
‫چی شده؟ شما دو تا می‌خواید اتاق لاوینیا رو ببینید؟
‫اون فقط ما رو دعوت کرده!
‫آره، درسته!
‫پس بیا بریم!
‫هی آرمنگارد، ...لاوینیا اتاق قدیمی مامان سارا رو گرفته؟
‫اون اتاق رو نگرفته.
‫چون لاوینیا به دانش‌آموز ویژه شبانه‌روزی تبدیل شد ‫به اون اتاق نقل مکان کرد.
‫می‌دونستم! اون اتاق مامان سارا رو گرفت!
‫من نمی‌خوام اتاق لاوینیا رو ببینم!
‫لوتی...
‫من یکم بیسکوییت آوردم.
‫این چیه؟ به این میگی تمیز کردن؟
‫اتاق بهم ریخته‌اس!
‫چـ-چطور ممکنه؟ من خیلی سخت کار کردم و ‫اتاق رو تمیز کردم.
‫اما تمیزش نکردی!
‫آمم...من دوباره اتاقو تمیز می‌کنم.
‫نمی‌خوام تو انجامش بدی.
‫یه نفر دیگه رو بیار که تو اینکار بهتره.
‫ها؟
‫دیدی؟ دوستام دیگه اینجان.
‫زودباش یه نفر دیگه رو بیار اینجا!
‫بکی، چی شده؟
‫بکی؟
‫لاوینیا-سان گفت...
‫...که از تمیز کردن من خوشش نیومده.
‫خدای من...بازم اینو گفت؟
‫می‌خواد یه نفر که بهتر انجامش میده رو پیدا کنم.
‫منظورش شما بودین خانم.
‫می‌فهمم.
‫من میرم و تمیزکاری رو انجام میدم.
‫نباید برید خانم!
‫همشون اونجان که شما رو مسخره کنن!
‫اشکالی نداره. وظیفه ما به عنوان خدمتکار ‫اینه که کار کنیم.
‫پس، تو می‌تونی لباسارو بشوری؟
‫خانم...
‫بیا تو.
‫من به جای بکی اینجام تا تمیز کنم.
‫می‌دونستم میای اینجا.
‫این نماینده سابق کلاسمونه!
‫الان نماینده خدمتکاراس!
‫خب، برو شروع کن.
‫چیه؟
‫اینجا قبلا اتاق تو بود.
‫باید خیلی خوب بشناسیش.
‫لاوینیا وسایل زیادی داره...ممکنه گیج بشی!
‫خب، زودباش تمیز کن!
‫گرد و غبار بلند میشه.
‫اشکالی نداره. من فقط می‌خوام ببینم ‫اتاقمو تمیز می‌کنی.
‫خب، زودباش انجامش بده.
‫بال بزنید!
‫خدای من! چقدر اینجا آشغال ریخته!
‫لاوینیا! اتاق قشنگت خیلی کثیفه.
‫خب، خدمتکار اونجارو اصلا تمیز نکرده.
‫اون قیافه چیه؟
‫من وقتی تو اتاق نیستین به تمیز کردن ادامه میدم.
‫ها؟
‫الان هر چقدر هم تمیز کنم فایده نداره.
‫چی گفتی؟
‫پس می‌خوای ما رو بندازی بیرون؟
‫فهمیدم. فقط حواست به خودت باشه.
‫پس بیاید بریم!
‫اوه، سارا-سان...
‫خانم مدیر می‌خواد تو رو ببینه.
‫ها؟ خانم مدیر می‌خواد منو ببینه؟
‫لاوینیا همه چیز رو به من گفت.
‫گفت تو اتاق ویژه اون رو تمیز نکردی، درسته؟
‫اه نه! من با دقت تمیزش کردم!
‫می‌تونید خودتون برید نگاه کنید.
‫سارا!
‫تو خودت باید اتاقو تمیز می‌کردی...
‫...و حالا داری به من دستور میدی بررسیش کنم؟
‫ا-اونه-ساما...
‫تو ساکت باش!
‫سارا...لاوینیا-سان دانش‌آموز ویژه این مدرسه‌است!
‫اگه دوباره با لاوینیا-سان مخالفت کنی نمی‌بخشمت!
‫چـ-چرا اینجوری نگاه می‌کنی؟
‫آملیا! ببرش بیرون!
‫بعد، مولی و جیمز رو بیار اینجا!
‫بـ-بله اونه-ساما!
‫خیلی در این مورد متاسفم خانم.
‫شما به خاطر من توسط مدیر سرزنش شدید...
‫نگرانش نباش.
‫خب، بیا لباسا رو آویزون کنیم که خشک بشن.
‫بله خانم!
‫فهمیدین؟
‫رفتار گستاخانه اون دختر در چشم‌هاش مشخصه!
‫شما دونفر خیلی نسبت به اون مهربون هستین!
‫اه...بله...حرف شما...
‫متوجه شدم خانم مدیر، ما حتی بیشتر...
‫کافیه. خوبه.
‫شنیدی؟
‫چون تو به مدیر خیره شدی حتی از ما هم ‫شاکی شده بود...
‫خودت باید اینجوری رفتار کردن رو ترک کنی!
‫خب...زودباش برو سبزیجاتو بخر.
‫بله آقا.
‫مهم نیست چقدر دعواش کنیم، اون همیشه اینجوری جواب میده.
‫لعنتی! حالمو بهم می‌زنه!
‫تقریبا مثل اینه که واقعا به حرفایی که میزنیم گوش نمیده.
‫آره...
‫بکی، اگه همینطوری تنبلی کنی، بعدی تویی!
‫خانم!
‫پیتر!
‫مشکل چیه؟ نگاه نگرانی روی صورتتون هست.
‫اتفاقی افتاده؟
‫بـ-بله...اتفاقی افتاده.
‫لطفا بهم بگین.
‫قبل از اون، باید بهتون کمک کنم خرید کنید!
‫بله! ممنونم پیتر!
‫لعنتی! پس...اینجوری شده.
‫خانم.
‫مدیر و لاوینیا-سان دارن اینطوری شما رو دست میندازن...
‫...پس شما چرا هنوز سعی دارید تحملشون کنید؟
‫هر وقت که من رو سرزنش می‌کنن یا سر به سرم می‌ذارن ‫به پدر فکر می‌کنم.
‫الان...الان من هیچ چاره‌ای جز تحمل کردنش ندارم.
‫خانم...
‫چی؟ چرا سیب زمینی‌هایی که نیاز داشتیمو نگرفتی؟
‫آمم...
‫تو این لیست خرید سیب زمینی نوشته نشده بود.
‫چی؟
‫حتی با اینکه ننوشتمش قسم می‌خورم ‫که بهت گفت بخریشون!
‫زودباش برو بخرشون.
‫آمم...سارا-سان ناهار نخورده...بذارید من برم بخرم.
‫تو دهنتو ببند! ‫از سر راهم برو کنار!
‫خب، زودباش برو!
‫بله جیمز-سان!
‫خب، بالاخره فرستادمش بره.
‫وایسا ببینم...تو واقعا یادت رفته بود بگی ‫بره سیب زمینی بخره آره؟
‫انقدر پر حرفی نکن!
‫اون باید می‌دونست که بدون اونا نمی‌تونیم آشپزی کنیم.
‫اگه تو اینطور میگی...
‫خیلی خسیسی، مگه نه؟
‫از تو بهم رسیده.
‫همم؟
‫ها؟
‫داره بارون میاد!
‫بکی! همینجوری اونجا واینسا! ‫برو لباسا رو جمع کن!
‫بله! رفتم!
‫ببخشید...
‫می‌دونید پیتر کجاست؟
‫پیتر؟ اون رفت خونه.
‫رفته خونه؟
‫بله، تو این بارون نمی‌تونیم کار کنیم.
‫چیزی نیاز داری؟
‫اوه نه...آمم...می‌تونم بپرسم کجا مغازه‌ای هست ‫که بتونم ازش سیب زمینی بخرم؟
‫این موقع خیلی سخته.
‫بیشتر مغازه‌ها بسته‌ان.
‫خب، ممکنه در بازار سنت جیمز مغازه باز پیدا کنی.
‫بازار سنت جیمز...
‫چی...نمی‌دونی بازار سنت جیمز کجاست؟
‫بله.
‫در انتهای جنوبی خیابان لکسینگتونه.
‫دنبال این آدرس بری گم نمی‌کنیش.
‫خیلی ازتون ممنونم.
‫برو کنار! برو کنار! برو کنار!
‫مراقب باش کجا میری!
‫ببخشید...
‫ها؟
‫سیب زمینی دارید؟
‫من کالاهای خودم رو صدقه نمیدم!
‫تا کی می‌خوای اونجا وایسی؟
‫زودباش گمشو.
‫آمم...من پول آوردم.
‫همم؟ داری راستشو میگی؟
‫اوه که اینطور! به خاطر ظاهرت فکر کردم ‫هیچ پولی نداری.
‫خب! برات میارمشون.
‫برای ناراحتی پیش اومده معذرت می‌خوام.
‫اون سربازم داره تحملش می‌کنه.
‫خیلی ازتون ممنونم!
‫این چه کوفتیه؟
‫ببین؟ چطور کسی می‌تونه سیب زمینی‌هایی که جوانه زده بخوره؟
‫ها؟ می‌خوای از این استفاده کنیم؟
‫معذرت می‌خوام جیمز-سان.
‫چه کله پوکی!
‫زودباش برو با سیب زمینی‌های خوب عوضشون کن!
‫آمم...من میرم.
‫دهنتو ببند! زودباش کمک کن شامو آماده کنیم!
‫من الان میرم.
‫صبر کن.
‫تو خیلی فس فس می‌کنی، تا به اونجا برسی ‫همه مغازه‌ها بستن.
‫اما، با این سیب زمینی‌های سبز کرده چیکار کنیم؟
‫چاره‌ای نیست، شما دوتا تا وقتی تموم بشن می‌خورینشون.
‫معذرت می‌خوام. امشب هیچی برات ندارم.
‫لطفا تحمل کن.
‫پدر، من...تسلیم نمی‌شم.
‫مهم نیست چی بشه، من تحمل می‌کنم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫وقتی بقیه همه، شب در مدرسه مینچین خواب هستن...
‫اتاق زیر شیروانی روشنه.
‫مهمونی باحال شروع می‌شه!
‫در قسمت بعد «شاهزاده خانم کوچولو سارا»:
‫«مهمونی در اتاق زیر شیروانی»
‫منتظرتون هستیم!