‫در گوشه‌ای از قلبم گلی شکوفه می‌دهد.
‫گل کوچکی که نامی ندارد.
‫در زمان ناراحتی، اگر گلبرگ قرمزی را،
‫در گوشه چشمت قرار بدهی...
‫...اشک‌ها حتما ناپدید می‌شوند.
‫هر زمانی که به اشک ریختن فکر می‌کنم،
‫فقط یک صدا کافیه تا سرازیر بشن،
‫تا زمانی که این گل در قلبم باشه،
‫فقط با فکر کردن به آن قدرت می‌گیرم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫متاسفم مل.
‫حتی خورده نون هم نتونستم برات بیارم که بخوری.
‫الکی منتظر موندی.
‫همه حتما گرسنه‌اید.
‫تو دیدیش مل.
‫مهمونی مخفیانه‌ای که دیشب گرفته بودیم لو رفت.
‫یه لوستر از سقف آویزونه.
‫این تالار بزرگه...
‫ما خدمتگزاران زیبا هستیم.
‫حالا بیاید به تالار بزرگ بریم.
‫خواننده‌های دوره گرد دارن روی استیج کاخ اجرا می‌کنن.
‫حالا...ملکه ماری آنتوانت می‌خواد وارد تالار بشه.
‫فردا حق نداری صبحانه بخوری!
‫من و بکی هرگز به اندازه کافی غذا نخوردیم.
‫به خاطر همین مل،...من هیچ وقت نتونستم ‫برات غذای زیادی بیارم.
‫امیدوارم درک کنی.
‫خانم...خانم، هنوز بیدار نشدین؟
‫بکی؟
‫صبح بخیر خانم.
‫صدات چرا اینطوریه؟
‫خب...از اونجایی که گرسنه بودم به نظر میاد ‫نمی‌تونم بلند حرف بزنم.
‫خدای من...
‫دیشب، فقط خواب خوردن غذاهای خوب دیدم.
‫خدای من بکی...
‫هرچند، راستش رو بخوای منم همینطور بودم.
‫شما هم خانم؟
‫بله.
‫خب، خانم.
‫زودباشید لباس عوض کنید.
‫بیاید بریم پایین ببینیم می‌تونیم چیزی برای ‫خوردن پیدا کنیم یا نه.
‫چطور می‌تونیم اینکارو کنیم؟
‫مشکلی پیش نمیاد. بسپاریدش به من.
‫همم... غذاهای مونده دیشب... فکر می‌کنم اینجان.
‫لطفا نکن بکی.
‫اوه نه! باید اینجا باشه!
‫فکر می‌کنم هنوز می‌تونم تحملش کنم...
‫می‌دونم می‌تونید خانم...اما شکم من از غرغر کردن ‫دست برنمی‌داره.
‫بکی...
‫همم...کجا می‌تونه باشه...عجب دردسریه ‫فکر می‌کردم اینجاست.
‫ایناهاش!
‫اشکال نداره؟
‫هنوز بیدار نشدن.
‫جیمز-سان خیلی شکموئه.
‫اینو به شما می‌سپارم.
‫وای...
‫خانم، اینو ببینید!
‫درسته! قابلمه‌ها هنوز شسته نشدن!
‫متاسفم خانم.
‫به اندازه کافی تلاش کردیم بکی.
‫من راضی نشدم! ما مثل هم هستیم!
‫بیاید یه بار دیگه بگردیم.
‫خانم، می‌تونید اونجا رو بگردین؟
‫پیداشون کردم!
‫وای...
‫صـ-صبح بخیر مولی-سان!
‫صـ-صبح بخیر!
‫منظورتون از «صبح بخیر» چیه؟
‫هنوز حتی آتیشو روشن نکردین!
‫شما دوتا چه غلطی دارین میکنین؟
‫آمم...داشتیم می‌دیدیم امروز از کدوم بشقاب‌ها ‫و قاشق چنگالا استفاده می‌کنیم...
‫طوری رفتار نکن که انگار بی‌گناهی.
‫آتش روشن نشده و آب داغ نمی‌جوشه.
‫کار مهم رو اول انجام بدید.
‫بله خانم.
‫نمی‌دونم دیشب زیادی خوردم یا نه ‫ولی احساس بدی دارم.
‫همینجوری اونجا واینسید! برید سر کارتون.
‫بله مولی-سان!
‫چطور ممکنه؟
‫البته که هست!
‫خب، می‌خواید بیاید به اتاق من؟
‫آره! بریم!
‫خدای من! خیلی معذرت می‌خوام.
‫اینطوره؟
‫هیس! داره میاد.
‫چون گرسنه‌اس تعادل نداره.
‫ای وای! چقدر تاسف‌آور!
‫بیاید بریم.
‫برو کنار!
‫چه خبره؟
‫عینکم!
‫یکی کمک کنه!
‫خانم مدیر!
‫سارا! چیکار داری می‌کنی؟
‫معذرت می‌خوام.
‫اونه-ساما!
‫مامان سارا از قصد اینکارو نکرد! ‫تقصیر لاوینیاس!
‫و-وایسا!
‫اونه-ساما...
‫دارم راستشو میگم! دیدم که لاوینیا و بقیه ‫دارن نقشه یه کاری رو می‌کشن!
‫درست میگم آرمنگارد؟
‫هیچ کدوم اینا مهم نیست!
‫آملیا! زودباش مولی رو بیار.
‫بله، اونه-ساما.
‫چطور جرات کردی همچین کاری بکنی؟
‫تو روی مدیر آب ریختی!
‫لعنتی! بارون بیرون به اندازه کافی آزار دهنده‌اس...
‫و حالا مدیر داخل مدرسه خیس شده!
‫چه غلطی داری می‌کنی؟
‫معذرت می‌خوام...
‫مدیر خیلی عصبانیه.
‫امروز چیزی برای خوردن نداری. دیگه قطعیه!
‫خانم...
‫اونه-ساما...
‫آتیش شومینه رو روشن کردم.
‫اتاق زود گرم میشه.
‫این مهم نیست!
‫اون نامه مهم‌تره!
‫یه نامه به خانم شهرداره.
‫بله...من قبلا به خانم شهردار...
‫درمورد مشکلات اداری‌ای که در مدرسه داریم ‫اطلاع دادم.
‫امیدوارم که سازمان خیریه‌اش سخاوتمندانه ‫ما رو حمایت کنه.
‫اینا تو نامه نوشته شده.
‫آملیا، وقتی نامه خشک شد لطفا پستش کن.
‫فهمیدم.
‫البته! بده سارا پستش کنه.
‫من میرم.
‫نه. به سارا بگو انجامش بده.
‫اون دختر باید تجربه زیر بارون موندن رو بشناسه.
‫اونه-ساما...
‫خانم...
‫شما دارین زیر بارون می‌رین بیرون، ‫بدون اینکه چیزی خورده باشین.
‫این خیلی زیادییه!
‫اشکالی نداره بکی. فقط دارم یه نامه پست می‌کنم.
‫نیازی نیست نگران باشی.
‫خانم...
‫نباید اینکارو بکنم، فقط یکم گرسنه‌امه ‫باید تحملش کنم.
‫پدر داره از بهشت بهم لبخند می‌زنه.
‫درسته! تو همچین زمانایی باید به چیزهای شاد فکر کرد.
‫درسته. من به دوران گذشته در هند فکر می‌کنم.
‫خورشید گرم همیشه در هند می‌درخشه.
‫اونجا همیشه میوه‌ی تازه و نون بود.
‫اوه نه! چرا همش به غذا فکر می‌کنم؟
‫درسته! اگه الان یه سکه داشتم، می‌تونستم یکم نون کشمشی بخرم.
‫ها؟
‫سکه‌اس! چهار پنیه!
‫نمی‌تونم اینکارو بکنم! حتما یه نفر گمش کرده.
‫نباید برای خودم نگه‌اش دارم.
‫خوش‌اومدین!
‫چی دوست دارین؟
‫اوه نه...من نیومدم نون بخرم.
‫این جلوی مغازه‌اتون بود.
‫خب؟
‫فکر می‌کنم اینو احتمالا یکی از مشتریاتون انداخته باشه.
‫پس...تو مخصوص اومدی اینجا که برش گردونی؟
‫بله. فکر کردم کسی که گمش کرده الان نگرانه.
‫این متعلق به توئه.
‫این چهار پنی قسمت تو بوده برای همین اونجا افتاده بود.
‫چطور ممکنه؟
‫گرسنه‌اته؟
‫می‌تونی از اون پول استفاده کنی تا یه چیزی که دوست داری بخری.
‫اگه بخوای از نون‌های من بخری بهت تخفیف میدم.
‫نه...ممنونم.
‫همم...تو این پولو پیدا کردی و می‌خوای ‫اهداش کنی، درسته؟
‫بله. نتونستم صاحب اصلیش رو پیدا کنم برای همین...
‫نه. من می‌دونم کی انداختتش.
‫ها؟
‫خدا باید اینو انداخته باشه.
‫خدا انداختتش؟
‫خدا می‌خواسته اونو به کسی بده که قلب زیبایی داره ‫و اون تویی.
‫چطور ممکنه...
‫نیازی نیست در مقابل برکات اون جلوی خودت رو بگیری.
‫برو و باهاش چیزی برای خوردن بخر.
‫این بهترین راه برای رسوندن شکرگزاریته.
‫پدر...
‫آمم...
‫گرسنه‌ای؟
‫خیلی...گرسنه‌امه.
‫ناهار خوردی؟
‫هیچی نخوردم.
‫امروز صبح، یا دیشب، هیچی نخوردم.
‫این دختر از من گرسنه‌تره.
‫موضوع همینه!
‫بیا.
‫می‌تونی یه لحظه صبر کنی؟
‫برگشتی!
‫بله. هر چندتا نون کشمشی‌ای که با چهار پنی ‫میشه خرید می‌خواستم!
‫فهمیدم. همین الان از فر در‌ اومدن ‫بذار برات بیارمشون.
‫بفرما. راستش رو بخوای فقط چهارتا ‫قرص نون با چهار پنی میشه خرید.
‫اما من یکی دیگه هم بهت دادم.
‫ممنونم خانم!
‫بفرما. این نون کشمشی گرمه.
‫نگرانش نباش! یکی برای خودم برمی‌دارم.
‫چقدر گرمه...
‫خب...بیا.
‫گرمه...
‫خوشمزه‌اس!
‫خداروشکر.
‫خب، اینا همه‌اش برای توئه.
‫پس...مراقب خودت باش.
‫الان چیشد؟
‫همه‌ی نون‌ها رو به اون بچه داد.
‫همم...نمی‌دونم چرا...
‫به نظر می‌اومد گرسنه باشه...ولی چرا ‫نون‌ها رو به یکی دیگه داد؟
‫ببخشید خانم...اون چندتا نون بهت داد؟
‫چهارتا.
‫می‌دونستم. فقط یدونه برای خودش برداشت.
‫درواقع، اون به قدری گرسنه بود که چهارتا ‫نون هم براش کافی نبودن.
‫خدای من...اون مثل فرشته‌هاست.
‫اشکالی نداره. می‌تونی همشون رو بخوری.
‫واقعا؟
‫هنوزم گرسنه‌ای؟
‫به اندازه قبل گرسنه‌ام نیست.
‫خداروشکر.
‫بیا تو مغازه‌ام، برات لباس‌هاتو خشک می‌کنم.
‫ممنونم!
‫اون شب، افکارم سرشار از شادی بودن.
‫تونستم نون رو با اون دختر بچه، خانواده مل ‫و بکی تقسیم کنم.
‫که در درونم رضایت زیادی ایجاد کرد.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫دانش‌آموزا برای تولد لاوینیا دور هم جمع شدن.
‫لاوینیا با مهربانی من رو دعوت می‌کنه که به جشن برم.
‫در قسمت بعد «شاهزاده خانم کوچولو سارا»:
‫«سرنوشت امیلی»
‫منتظرتون هستیم!