‫در گوشه‌ای از قلبم گلی شکوفه می‌دهد.
‫گل کوچکی که نامی ندارد.
‫در زمان ناراحتی، اگر گلبرگ قرمزی را،
‫در گوشه چشمت قرار بدهی...
‫...اشک‌ها حتما ناپدید می‌شوند.
‫هر زمانی که به اشک ریختن فکر می‌کنم،
‫فقط یک صدا کافیه تا سرازیر بشن،
‫تا زمانی که این گل در قلبم باشه،
‫فقط با فکر کردن به آن قدرت می‌گیرم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫لعنتی! هنوز تمومش نکردی؟
‫چرا انقدر کندی؟
‫کلاس دانش‌آموزا تعطیل شده!
‫دیگه تزئین کردن اتاقو شروع کردن!
‫پس زودباش تو آماده کردن اتاق به من کمک کن!
‫بله، مولی-سان.
‫فقط همینو می‌تونی بگی.
‫واکس زدمشون!
‫همم...لاوینیا-سان باید با این راضی بشه.
‫بله خانم.
‫حواستون باشه که این اتاق رو تا جایی که ‫می‌تونید زیبا تزئین کنید!
‫بله خانم مدیر!
‫لاوینیا-سان، لطفا برو آماده شو.
‫بقیه به اینجا رسیدگی می‌کنن.
‫بله خانم.
‫دوفارژ-سنسه خیلی خوش اومدین.
‫بله، خوشحال شدم، انجام وظیفه بود.
‫دانش‌آموزا خیلی خوشحال میشن.
‫سارا...
‫اونا برای منن؟
‫بله.
‫قراره تو اینا رو ببری اتاقم؟
‫بله.
‫عالیه. با خودت بیارشون.
‫بیا تو.
‫می‌دونی امروز چه روزیه؟
‫تولدته.
‫خب...پس می‌دونی که به زودی شروع می‌شه.
‫بله.
‫پس...صحبت سریع پیش رفت.
‫کمک کن برای جشن لباس عوض کنم.
‫خدای من...چی شده؟
‫مگه تو از خدمتکارایی نیستی که برای ‫این مدرسه کار می‌کنن؟
‫برای همین، غیر منطقی نیست که ازت بخوام برای من کار کنی.
‫همیشه اصرار داری که برات کار کنم؟
‫البته. نمی‌تونی همچین کاری کنی؟
‫واقعا از من متنفری؟
‫انقدر اصرار داری که عذابم بدی؟
‫تو؟ ازت متنفر باشم؟
‫بس کن!
‫خب...در گذشته وقتی همه باهات مثل ‫یه شاهزاده رفتار می‌کردن...
‫واقعا یکم ازت متنفر بودم.
‫با این حال، تو الان یه خدمتکاری.
‫علاوه بر این، من نماینده کلاس هستم که ‫در اتاق ویژه زندگی می‌کنم.
‫چرا باید نیاز داشته باشم ازت متنفر باشم؟
‫فقط می‌خوام برام کار کنی و جایگاهت رو بدونی.
‫پس کمکم کن برای جشن لباس عوض کنم.
‫اه! لوتی! کمتر گند بزن!
‫ولی، دستم خسته شده...
‫از من عصبانی نشو!
‫وای...دوباره داری گریه می‌کنی... ‫چقدر بچه ننه‌ای!
‫آرمنگارد!
‫زودباش وقتی کارت تموم شد بیا اینجا!
‫نمی‌تونیم انجامش بدیما!
‫تو اینو میگی، ولی من تا جایی که می‌تونم دارم سریع میرم.
‫تنبل! زودباش بیا اینجا!
‫باشه...دارم میام.
‫اشتباه انجامش دادی! یکم دیگه ببرش راست.
‫یکم دیگه...
‫خب...این خوبه.
‫خب، چطوره؟ خوشگل شدم؟
‫بله، خیلی خوشگل شدی.
‫در مقایسه با تولد تو چطور؟
‫کی خوشگل‌تره؟
‫ها؟
‫کی خوشگل‌تره؟
‫نمی‌دونم چطوری جواب این سوالو بدم.
‫می‌خوام از زبون خودت بشنوم! بهم بگو!
‫من...هیچ وقت فکر نکردم که از بقیه خوشگل‌ترم.
‫اینطوره؟
‫این که مشخصه...
‫حالا، دستت رو برام دراز کن.
‫وقتی مینچین-سنسه همه شما رو گیر انداخت...
‫یه مهمونی مخفیانه در اتاق زیر شیروانی ‫با آرمنگارد و بقیه برگزار کرده بودین.
‫همه‌اتون وانمود می‌کردین که خدمه سلطنتی هستین مگه نه؟
‫بهت اجازه میدم ادامه‌اش بدی.
‫تو خدمتکار من میشی، حالا دستمو بگیر.
‫«تولد، تولد»!
‫«تولدت مبارک...»
‫«تولد، تولد،»
‫«تولدت مبارک لاوینیا»!
‫«تولد، تولد...»
‫«تولدت مبارک»
‫«مبارک، مبارک...»
‫«تولدت مبارک لاوینیا!»
‫بچه‌ها، حالا جشن تولد نماینده کلاسمون، ‫لاوینیا-سان رو شروع می‌کنیم.
‫برای همین، از صمیم قلبمون می‌گیم...
‫تولدت مبارک لاوینیا!
‫ممنونم بچه‌ها.
‫کلمات برای ابراز میزان قدردانیم برای این ‫ جشن فوق‌العاده‌ای که مینچین-سنسه و...
‫...بقیه برای من برگزار کردید، کافی نیستن.
‫امروز این جشن تولد باشکوه با بچه‌ها ‫یکی از عزیزترین خاطرات من میشه.
‫برای این جشن فوق‌العاده خیلی ازتون ممنونم.
‫تولدت مبارک.
‫تولدت مبارک لاوینیا.
‫ممنونم.
‫تولدت مبارک لاوینیا.
‫تولدت مبارک!
‫ممنون.
‫خب، بچه‌ها!
‫امروز آزادین که تا قبل از غروب هرکاری ‫می‌خواید انجام بدید.
‫همه هرچقدر که می‌خواید می‌تونید خوش بگذرونید.
‫هورا!
‫من یه هدیه برات آوردم!
‫اینم برای منه!
‫خدای من...ممنونم جین.
‫تولدت مبارک!
‫ممنونم.
‫شما دوتا هدیه آماده نکردین؟
‫البته که کردیم...
‫تولدت مبارک...
‫ممنونم لوتی.
‫باشه فهمیدم! ‫پس...زودباش!
‫تولدت مبارک...
‫ممنونم آرمنگارد.
‫اینم برای منه.
‫وای ممنونم.
‫لاوینیا این واقعا عالیه،‌تولدت مبارک!
‫ممنونم.
‫تولدت مبارک لاوینیا!
‫ممنون.
‫تولدت مبارک لاوینیا...آمم...
‫ممنونم.
‫من یه درخواست دارم خانم مدیر.
‫چیشده لاوینیا-سان؟
‫راستش رو بخواید...ممکنه سارا در جشن من شرکت کنه؟
‫ها؟
‫می‌خوای سارا شرکت کنه؟
‫بله، سارا قبلا همکلاسی ما بود.
‫قطعا اشتباهه که اون رو از این جشن محروم کنیم.
‫دل من برای سارا می‌سوزه.
‫می‌خوام دوستی قدیممون رو برگردونم.
‫خدای من! چقدر با ملاحظه!
‫سارا، از لاوینیا-سان به خاطر توجه‌اش تشکر کن.
‫بله خانم مدیر.
‫سارا گفت که حتما می‌خواد یک هدیه هم به من بده.
‫ممنونم سارا.
‫اما، زیاد خودتو برای هدیه به زحمت ننداز.
‫من با کمال میل می‌پذیرم، حتی اگه چیزی باشه ‫که دیگه استفاده نمی‌کنی.
‫نگرانش نباش.
‫مثلا، اون عروسک قدیمی جواب میده.
‫منظورت امیلیه؟
‫اوه بله! با کمال میل می‌پذیرمش!
‫خانم مدیر، بسته لاوینیا-سان رسیده.
‫یه بسته برای لاوینیا-سان؟
‫بله خانم.
‫می‌تونیم بیاریمش اینجا لاوینیا-سان؟
‫بله خانم مدیر!
‫مولی،‌بیارش اینجا.
‫بله خانم.
‫وای!
‫از طرف پدره!
‫یه هدیه تولده؟
‫چی می‌تونه باشه لاوینیا-سان؟
‫خانم مدیر، می‌تونم اینجا بازش کنم؟
‫بله، البته.
‫جیمز، لطفا بازش کن.
‫بله خانم مدیر.
‫وای!
‫خانم مدیر...
‫می‌تونیم همگی ببریمش بیرون و در محوطه ‫جلوی مدرسه باهاش بازی کنیم؟
‫البته! بالاخره امروز تولدته!
‫مامان سارا، می‌خوای امیلی رو بهش بدی؟
‫سارا، نباید امیلی رو بهش بدی.
‫برید بیرون و بازی کنید.
‫اگه نرید، نمی‌تونید در کنار بقیه لذت ببرید.
‫امیلی!
‫امیلی، لاوینیا...
‫لاوینیا...
‫امیلیه!
‫امیلی رو پیدا کردم!
‫پدر ببین! این امیلیه!
‫تو...
‫تو آخرین خاطره من از پدر هستی!
‫پدر...
‫حتی وقتی پدر مرد...من هنوزم همیشه تو رو ‫در کنارم داشتم.
‫خواهش میکنم! خواهش می‌کنم امیلی رو از من نگیرید!
‫لطفا بذارید با خودم ببرمش!
‫منو ببخش امیلی.
‫خانم!
‫بکی...
‫ا-امکان نداره! نباید اینکارو بکنید!
‫نباید امیلی رو به اون بدین!
‫همین الان همه چیز رو شنیدم.
‫لاوینیا-سان داره براتون دردسر درست می‌کنه ‫و باهاتون بدرفتاری می‌کنه خانم!
‫بله، می‌دونم.
‫اما...
‫نه! مهم نیست چی میگه، شما نباید چیزی بهش بدین!
‫بکی! آخه...آخه من نمی‌خوام امیلی رو به ‫کسی مثل اون بدم!
‫ولی...
‫راه دیگه‌ای هم هست؟
‫این...
‫امیلی، باید درک کنی...من چاره‌ای ندارم ‫جز اینکه از تو جدا بشم!
‫خانم!
‫نباید اینکارو کنید خانم!
‫مامان سارا...
‫خدای من...واقعا می‌خواستی بهم هدیه بدی.
‫ممنون سارا.
‫خجالت نکش! بیا اینجا!
‫چیشده؟ می‌خوای من ازت بگیرمش؟
‫انقدر خسیس نباش! بدش به من!
‫بالاخره گرفتمش.
‫نــه!
‫نمی‌تونی امیلی رو بگیری!
‫نمی‌تونی اینکارو کنی! نمی‌تونی! نمی‌تونی!
‫نمی‌تونی اینکارو کنی! نمی‌تونی!
‫چی داری میگی؟ این برای منه!
‫ولی...ولی امیلی...خواهر کوچیک منه!
‫اینکه بگیریش خیلی ناراحت کننده‌اس لاوینیا!
‫ولم کن!
‫پسش بده!
‫رو اعصابی!
‫بس کن لاوینیا!
‫عروسک رو بده...امیلی رو بده به سارا!
‫از کی با من اینطوری حرف می‌زنی؟
‫آخه، تو مقصری!
‫داری از قصد اینکارو می‌کنی که سارا رو عذاب بدی!
‫راست میگه! مامان سارا چیزای زیادی رو ‫پشت سر گذاشته!
‫باید...عروسکو....بهش پس بدی.
‫موافقم!
‫این کاری نیست که باید انجام بدی لاوینیا!
‫به سارا رحم داشته باش...اونو بهش پس بده!
‫خوب نیست که گرانبها‌ترین دارایی اونو بگیری!
‫بهش پس بده!
‫نباید اونو بگیری لاوینیا!
‫مثل یه نماینده کلاس رفتار نمی‌کنی!
‫اذیتش نکن!
‫واقعا که!
‫این بدجنسیه!
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫پسش بده!
‫به سارا پسش بده!
‫همه ساکت شید!
‫این عروسک کهنه و فرسوده چیه؟
‫از اولشم نمی‌خواستمش!
‫دارایی ارزشمندتو بهت برمی‌گردونم!
‫بگیرش!
‫امیلی!
‫چرا همینجوری اونجا وایسادین؟ بیاید بریم تو.
‫بله...بله.
‫صبر کن لاوینیا!
‫سارا!
‫مامان سارا!
‫ممنونم لوتی!
‫ممنونم آرمنگارد!
‫منو ببخش امیلی.
‫سارا! زودباش برو خرید کن.
‫باید اینکارو هر روز انجام بدی؟
‫بله، استاد دوفارژ.
‫با این حال سارا...
‫مهم نیست چه اتفاقی بیوفته، نباید امیدتو از دست بدی.
‫تحصیلاتت رو فراموش نکن.
‫بله آقا.
‫بذار این کتاب فرانسوی رو بهت بدم.
‫باید هر روز به درس خوندن ادامه بدی.
‫خیلی ازتون ممنونم، دوفارژ-سنسه.
‫خب، من دیگه میرم.
‫«خدانگهدار مادمازل».
‫استاد دوفارژ هیچ وقت منو فراموش نکرده بود!
‫مهربانی اون نور امید رو برام روشن کرد.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خانم شهردار برای تماشای کلاس‌ها از مدرسه بازدید می‌کنه.
‫در اون زمان، مینچین-سنسه من رو خواست.
‫در قسمت بعد «شاهزاده خانم کوچولو سارا»:
‫«یک روز سیندرلا»
‫منتظرتون هستیم!