‫در گوشه‌ای از قلبم گلی شکوفه می‌دهد.
‫گل کوچکی که نامی ندارد.
‫در زمان ناراحتی، اگر گلبرگ قرمزی را،
‫در گوشه چشمت قرار بدهی...
‫...اشک‌ها حتما ناپدید می‌شوند.
‫هر زمانی که به اشک ریختن فکر می‌کنم،
‫فقط یک صدا کافیه تا سرازیر بشن،
‫تا زمانی که این گل در قلبم باشه،
‫فقط با فکر کردن به آن قدرت می‌گیرم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫هی سارا...من یه لطفی ازت می‌خوام.
‫این وقت شب چی می‌خوای؟
‫این نامه‌است.
‫می‌تونی تا صبح اینو به فرانسوی ترجمه کنی؟
‫برای منم همینطور.
‫اما...دوفارژ-سنسه این رو به عنوان تکلیف فرانسه‌اتون ‫مشخص کردن درسته؟
‫این مهم نیست!
‫باید خودتون تکالیفتون رو انجام بدین.
‫خیلی رو مخی می‌دونستی؟
‫تو معلم فرانسه جایگزین برای لوتی و ‫آرمنگارد هستی درسته؟
‫می‌تونی به ما هم یاد بدی.
‫پس، روت حساب می‌کنم.
‫روت حساب می‌کنم!
‫منم همینطور!
‫وای نه! همه شب داشتم می‌نوشتم و یهو خوابم برد!
‫صبح بخیر خانم!
‫اومدم!
‫صبح بخیر بکی.
‫آمم...بیاید بریم پایین که بتونیم ‫به موقع برسیم.
‫بله، ممنونم.
‫سارا! بکی! دانش‌آموزا دارن میان پایین.
‫انقدر فس فس نکنید!
‫بله خانم! همین الان میرم!
‫صبح بخیر مامان سارا.
‫صبح بخیر لوتی.
‫صبح بخیر سارا.
‫صبح بخیر آرمنگارد.
‫در مورد دیشب روت حساب می‌کنم.
‫در رابطه با اون...نتونستم تمومش کنم.
‫ها؟
‫دقیقا می‌خوای چیکار کنی؟
‫معذرت می‌خوام، فقط یکم مونده.
‫قبل از اینکه کلاس شروع بشه تمومش می‌کنم.
‫مطمئنی؟
‫باید انجامش بدیا!
‫فراموش نکن! فهمیدی؟
‫صبح بخیر خانم مدیر.
‫صبح بخیر بچه‌ها.
‫صبح بخیر خانم مدیر.
‫سارا!
‫بـ-بله خانم.
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫زودباش صبحانه رو سرو کن.
‫بله خانم مدیر.
‫خانم، لطفا از اینجا به بعدش رو بذارید به عهده من.
‫هرطور شده باید ترجمه اون نامه‌ها رو به فرانسه تموم کنید.
‫مطمئنم که اونا دیگه جلوی شما اونطوری ‫متکبرانه رفتار نمی‌کنن.
‫خدای من بکی...
‫خب...از اون میز استفاده کنید خانم.
‫ممنونم بکی.
‫بالاخره تمومشون کردم.
‫خب...بهتره عجله کنم.
‫واقعا؟
‫ها؟
‫خیلی طولش دادی!
‫معذرت می‌خوام، ولی همین الان تمومش کردم.
‫بفرما.
‫برای من و گرترود چی؟
‫آه...بفرما.
‫بیا! این برای توئه.
‫وای! الکی نمی‌گفتی که مادرت یه زن فرانسویه.
‫آره واقعا...
‫چون تمومش کردی این دفعه می‌بخشمت.
‫چیکار داری می‌کنی؟ بسه دیگه!
‫زودباش برو.
‫فهمیدم.
‫دوفارژ-سنسه!
‫چیشده سارا؟
‫کلاسی که تو تدریس می‌کنی کلاس بغلیه.
‫بله قربان، معذرت می‌خوام.
‫«صبح بخیر خانم‌ها»
‫«صبح بخیر موسیو دوفارژ»
‫مامان سارا-سنسه دیر کرده...
‫مامان سارا-سنسه!
‫متاسفم که دیر کردم.
‫سارا، لاوینیا و بقیه...
‫نه، چیزی نیست آرمنگارد.
‫خب... بیاید امروز از یه کتاب تصویری یاد بگیریم.
‫وای! هــورا!
‫خوشحالم!
‫خب...
‫بذارید اول در مورد تکلیفی که هفته پیش ‫مشخص کردم صحبت کنیم.
‫لاوینیا، جسی، گرترود.
‫از شما خواستم که نامه‌هاتون به پدر مادرتون رو ‫تا قبل از شروع تعطیلات تابستون...
‫...به فرانسه ترجمه کنید.
‫همه‌اتون تکلیف رو انجام دادین؟
‫«بله موسیو دوفارژ»
‫«بله بله»
‫که اینطور، پس جسی...
‫بله!
‫همونجا خوبه.
‫ها؟
‫لطفا نامه‌ات رو بلند بخون.
‫اینجا بخونمش...الان؟
‫بله، البته جسی.
‫آمم...
‫چیشده؟
‫فرانسه‌ای که خودت نوشتی رو نمی‌تونی بخونی؟
‫کافیه، لطفا بشین.
‫خب...گرترود.
‫بـ-بله!
‫لطفا نامه‌ات رو بلند بخون.
‫آمم...
‫«آه...نه»
‫لاوینیا.
‫لطفا نامه‌ات رو بلند بخون.
‫که اینطور، ظاهرا نمی‌خوای نامه‌ات رو بلند بخونی.
‫بی‌ادبی منو ببخشید اما، بذارید یه نگاه به نامه‌اتون بندازم.
‫همم...
‫بذارید یه نگاهی به نامه‌های شما هم بکنم.
‫که اینطور.
‫همم...پس این اتفاق افتاده.
‫فرانسه‌ای که توسط شما سه تا اینجا نوشته شده خیلی خوبه.
‫اما، دفعه بعد که از سارا خواستید تکالیفتون ‫رو انجام بده...
‫...ازش بخواید بهتون بگه چطور بخونیدش.
‫حالا، بذارید ببینیم بقیه دانش‌آموزا تکالیفشون رو ‫چطور انجام دادن.
‫دیانا و لیندا...
‫بله موسیو دوفارژ.
‫«کلیسا»
‫خب، لطفا بگید.
‫«کلیسا»
‫خوبه. این یعنی کلیسا.
‫خب، درس امروزمون تموم شد.
‫چقد حوصله سر بر!
‫ما می‌خوایم بیشتر از مامان سارا-سنسه یاد بگیریم.
‫خدای من...
‫خب، امروز تا همینجا کافیه.
‫«خداحافظ خانم‌ها»
‫«خداحافظ موسیو دوفارژ»
‫هورا! کلاس تموم شد!
‫هی...بدو! بدو!
‫سارا...درس‌هات خوب پیش رفت؟
‫بله، خوب پیش رفت.
‫اما، فکر نمی‌کردم که تدریس انقدر سخت باشه.
‫به تلاشت ادامه بده.
‫بله قربان.
‫من خیلی خوب دارم فرانسوی کار می‌کنم!
‫اوه...خوشحال شدم!
‫اگر اجازه بدید...میرم پایین تا کارهامو انجام بدم.
‫موفق باشی.
‫بیاید داخل.
‫خدای من...لاوینیا-سان...
‫چیشده؟
‫خب...خانم مدیر...من می‌خوام چیزی بهتون بگم.
‫چیشده؟
‫بله...در مورد ساراست.
‫در مورد سارا؟
‫خب...بهتره دیگه برم بکی.
‫بله خانم، مراقب باشید.
‫ممنونم.
‫چی گفتی؟ گفتی دوفارژ-سنسه از سارا حمایت می‌کنه؟
‫دارم حقیقت رو میگم.
‫دوفارژ-سنسه به سارا کتاب‌های فرانسوی داده.
‫من در مورد همشون می‌دونم.
‫خدای من...همچین اتفاقی افتاده.
‫خانم مدیر، سارا از دانش‌آموزای این مدرسه نیست.
‫اما، دوفارژ-سنسه خیلی به اون توجه می‌کنه.
‫من دیگه نمی‌تونم اینو تحمل کنم!
‫اگر ادامه پیدا کنه...
‫یک نامه به مادرم می‌نویسم که بهم اجازه بده ‫اینجا رو ترک کنم.
‫صبر کن لاوینیا-سان.
‫بله...لطفا بفرمایید داخل.
‫آه...خانم مدیر.
‫مزاحمت منو ببخشید دوفارژ-سنسه.
‫چای میل دارید خانم مدیر؟
‫نه، ممنونم.
‫دوفارژ-سنسه...
‫درواقع، من اینجام تا در مورد چیزی با شما صحبت کنم.
‫اوه...در مورد چی می‌خواید با من صحبت کنید؟
‫مطمئنم متوجه هستید که این مدرسه روش ‫تدریس خاصی داره.
‫اطلاع دارم.
‫برای مثال، بیاید در مورد سارا صحبت کنیم.
‫سارا؟
‫به دلیل شرایط ناگوار پدرش...
‫...ما اون رو از روی دلسوزی نگه داشتیم.
‫اگر سارا ارتباط غیر ضروری با ‫دانش‌آموزان دیگه داشته باشه...
‫مشکل‌ساز خواهد بود.
‫اما، خانم مدیر...
‫نیازی نیست بگید.
‫می‌دونم که شما به روش تدریس من اعتراض دارید.
‫درواقع، من می‌خوام در مورد یک پیشنهاد با شما صحبت کنم.
‫اوه...چه پیشنهادی؟
‫می‌دونم که چیزی که می‌خوام بگم ممکنه ‫بی‌ادبانه باشه.
‫می‌دونم که شما دارید پیر می‌شید.
‫آیا به رفتن به تعطیلات فکر کردین؟
‫البته...اگر بخواید به فرانسه برگردید ‫اون رو هم می‌تونم قبول کنم.
‫همم...در حقیقت دارید به من می‌گید استعفا بدم.
‫خب...این چیزیه که تعدادی از دانش‌آموزان می‌خواستن.
‫غیر از این چطور می‌تونم با والدینشون رو به رو بشم؟
‫اگه معلمی نداشته باشم که دانش‌آموزان دوست داشته باشن ‫مشکل سازه، درسته؟
‫آه، سنسه-ساما.
‫ممنونم بکی.
‫راستی، سارا کجاست؟
‫بله آقا، الان در بازار داره خرید می‌کنه.
‫که اینطور.
‫پس، ممکنه این پیام رو به سارا برسونی؟
‫بـ-بله قربان.
‫«احتمالا دیگه همدیگرو نمی‌بینیم»
‫«مراقب خودت باش و به تلاشت ادامه بده»
‫ها؟
‫لطفا مراقب خودت باش بکی.
‫ساکت! لطفا ساکت باشید.
‫همین الان...معلم فرانسوی شما، دوفارژ-سنسه...
‫...از سمت خودش در اینجا استعفا داد تا ‫فرصت‌های دیگه رو پیگری کنه.
‫ها؟
‫ما معلم فرانسه دیگه‌ای استخدام می‌کنیم. ‫نیازی نیست نگران باشید.
‫متوجه شدید بچه‌ها؟
‫هی...چه اتفاقی افتاده؟
‫خانم مدیر همین الان گفت.
‫حقیقت داره؟
‫واقعا باورم نمیشه!
‫سارا-سنسه هم تدریس به ما رو ول می‌کنه؟
‫معلومه که نه!
‫قطعا اینکارو نمی‌کنه!
‫چی گفتی؟
‫دوفارژ-سنسه...
‫بـ-بله...
‫ایشون گفتن «احتمالا دیگه همدیگرو نمی‌بینیم، ‫مراقب خودت باش و به تلاشت ادامه بده»
‫چطور ممکنه؟ این چطور ممکنه؟
‫دوفارژ-سنسه...
‫لطفا بکی...
‫خانم...
‫واقعا همینطوره!
‫کیه؟
‫سنسه...
‫دوفارژ-سنسه!
‫شنیدم استعفا دادین، برای همین تا جایی که ‫می‌تونستم سریع به سمت اینجا دویدم.
‫ممنونم سارا.
‫سنسه، به خاطر من اینکارو کردید؟
‫نه، به خاطر تو استعفا ندادم.
‫مدتی میشه که به فکر اینکار بودم.
‫لندن شهر دوست ‌داشتنی‌ایه، ‫اما من دارم پیر می‌شم.
‫کمتر توان تحمل باد و سرما رو دارم.
‫برای همین، در فکر برگشتن به زادگاهم ‫در جنوب فرانسه بودم.
‫مکان خیلی زیبا و گرمیه.
‫دوست دارم یه روزی تو رو به اونجا ببرم سارا.
‫اما...اگه شما برید، سنسه...نمی‌دونم بدون شما چیکار کنم.
‫سارا، زندگی پر از غم و رنجه.
‫اما، تو نباید تسلیم بشی!
‫باید همیشه امیدوار باشی و سخت تلاش کنی.
‫تا زمانی که سخت تلاش کنی، پاداشت خواهد آمد.
‫من معتقدم تو شجاعت ادامه دادن رو داری.
‫شجاعت...
‫سارا، تو شجاعت داری.
‫در واقع، تو شجاعتی داری که ناشی از تلاشته.
‫سنسه...
‫«هیچ وقت فراموشت نمی‌کنم مادمازل سارا»
‫«ممنونم...»
‫«خیلی ازتون ممنونم موسیو دوفارژ»
‫«هیچ وقت فراموشتون نمی‌کنم»
‫دوفارژ-سنسه‌ای که گفت هیچ وقت من رو فراموش نمی‌کنه...
‫...تا یک هفته دیگه راهی فرانسه می‌شه.
‫از اونجایی که نمی‌تونم بدرقه‌اش کنم...
‫فقط می‌تونم با ناراحتی به صدای سوت کشتی‌های ‫در حال حرکت گوش بدم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫تعطیلات تابستانی سرگرم کننده در ذهن همه‌است.
‫یکی یکی، دانش‌آموزان به خونه‌هاشون برمی‌گردن.
‫هرچند که لوتی...
‫در قسمت بعد «شاهزاده خانم کوچولو سارا»:
‫«تمیزکاری برای تعطیلات تابستانی»
‫منتظرتون هستیم.