‫در گوشه‌ای از قلبم گلی شکوفه می‌دهد.
‫گل کوچکی که نامی ندارد.
‫در زمان ناراحتی، اگر گلبرگ قرمزی را،
‫در گوشه چشمت قرار بدهی...
‫...اشک‌ها حتما ناپدید می‌شوند.
‫هر زمانی که به اشک ریختن فکر می‌کنم،
‫فقط یک صدا کافیه تا سرازیر بشن،
‫تا زمانی که این گل در قلبم باشه،
‫فقط با فکر کردن به آن قدرت می‌گیرم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اه! وقت نمی‌گذره...
‫کاش زودتر زمانش برسه!
‫انقدر هیجان‌زده نشید! زمانش می‌رسه.
‫خدای من...اون وقت خودت هیجان‌زده نیستی؟
‫کلاهتو اشتباه گذاشتی!
‫وای...اشتباه گذاشتم.
‫کاش زود‌تر موقع‌اش بشه!
‫تقریبا وقتشه!
‫انقدر خوشحالم که دل تو دلم نیست!
‫منم همینطور!
‫خیلی خوشحالم! خیلی وقته که منتظر این روز بودم!
‫منم همینطور! دیگه نمی‌تونم صبر کنم! ‫بذار ببینم اومدن یا نه...
‫صبر کن منم بیام!
‫سوزان، لوتی! برای رفتن آماده‌اید نه؟
‫من از خیلی وقت پیش آماده بودم، درسته؟
‫هنوز نرسیدن...
‫چیکار دارن می‌کنن...
‫بچه‌ها...
‫والدینتون تقریبا رسیدن که شما رو ببرن...
‫زودباشید وسایلتونو جمع کنید!
‫بله خانم! یکم پیش وسایلمونو جمع کردیم!
‫پس، لطفا در اتاقاتون صبر کنید تا وقتی که صداتون کنم.
‫بله خانم!
‫بالاخره تموم شد.
‫خداروشکر که برای مدتی مجبور نیستم ‫برای اون خانم‌های مزاحم آشپزی کنم.
‫خداروشکر...ظاهرا می‌تونیم از این ‫تعطیلات تابستونی لذت ببریم.
‫با این حال، شما دوتا نمی‌تونید برای ‫تعطیلات تابستونی از زیرکار در برید.
‫باید براش برنامه‌ریزی کنید!
‫بله آقا.
‫ببینم...کفش‌های دانش‌آموزا واکس زده شدن؟
‫بله خانم، من و بکی امروز صبح زود ‫بیدار شدیم که واکسشون بزنیم.
‫زود اونا رو به اتاق‌ها می‌رسونیم.
‫فس فس نکنید!
‫والدین دانش‌آموزا امروز دارن میان. ‫مدیر بدجور استرس داره.
‫فهمیدین؟
‫بله خانم.
‫وای! شما باورنکردنی هستین خانم!
‫دیونه‌ای؟ قطعا به آمریکا برنمی‌گردم!
‫بالاخره تعطیلات تابستون رسیده، و من ۱۰ روز رو ‫با جابه‌جایی رو کشتی هدر نمیدم.
‫ها؟ ولی لاوینیا...
‫اگه قرار نیست بری خونه پس کجا ‫قراره تعطیلات تابستونیتو بگذرونی؟
‫برای من...وقتی مامان بیاد دنبالم، ‫باهم به تور اروپا می‌ریم.
‫ها؟ می‌خواید برید تور اروپا؟
‫البته!
‫اول از طریق سوئیس به وین می‌ریم...
‫بعد از راین به سمت پایین می‌ریم.
‫عالیه!
‫مثل اینکه شما خیلی ثروتمندین...
‫خدای من...فال گوش وایساده بودی؟
‫اومدم که کفش‌ها رو تحویل بدم.
‫خیلی کندی...
‫واکس زدنت به سختی قابل قبوله ‫این بارو می‌گذرم.
‫واکسش به سختی قابل قبوله.
‫این بارو می‌گذریم.
‫ممنونم سارا.
‫راستی سارا...برای تعطیلات تابستون به کجا برمی‌گردی؟
‫ها؟ کجا برمی‌گردم؟
‫اوه! درسته!
‫تو خانواده‌ای نداری که بیان دنبالت و ‫ببرنت خونه!
‫کاملا یادم رفته بود!
‫شرمنده.
‫اگه چیز دیگه‌ای از من نمی‌خوای برمی‌گردم سر کارم.
‫همونجا وایسا!
‫یه کاری دارم که انجام بدی.
‫با من بیا.
‫لطفا اینا رو ببر پایین.
‫این بخشی از وظایف خدمتکارا نیست؟
‫خب ببرشون.
‫خدای من...چیکار داری می‌کنی؟
‫زودباش!
‫چرا مثل لاکپشت شدی؟ زودباش!
‫عجله کن!
‫سارا!
‫مامان سارا!
‫خانم!
‫بذارید من اینو بیارم.
‫ممنونم بکی.
‫بیاید بریم.
‫خدای من...حتما براتون سخت بوده که صبح به این زودی بیاید.
‫می‌دونم که دارید دخترتون رو برای تعطیلات تابستون ‫به تور اروپا می‌برید.
‫ممنونم که اینهمه راه رو اومدین...
‫بابا!
‫بابا! خیلی دلم برات تنگ شده بود!
‫مادر!
‫خانم...
‫ها؟
‫کاره دیگه‌ای اینجا نداریم.
‫بیاید بریم پایین.
‫باشه.
‫معذرت می‌خوام خانم...
‫ها؟
‫برای اینکه آوردمتون پایین معذرت می‌خوام.
‫ازینکه به نظر می‌رسید دارم بهتون دستور میدم ‫معذرت می‌خوام.
‫با این حال، دیگه نتونستم طاقت بیارم ببینم که ‫با اون صحنه مواجه شدین.
‫بکی...
‫والدین همه‌ دانش‌آموزا اومدن دنبالشون.
‫با این حال شما فقط می‌تونید شادی بهم پیوستن ‫خانواده‌ها رو ببینید.
‫احساس کردم که خیلی براتون سخته!
‫ممنونم بکی، دیگه نیازی نیست نگران من باشی.
‫من این حقیقت رو که پدر درگذشته پذیرفتم.
‫چطور ممکنه خانم؟
‫بکی، این واقعیت که پدر فوت کرده ‫بخشی از سرنوشت منه.
‫من اون سرنوشت رو پذیرفتم.
‫خانم...
‫آملیا-سنسه، مراقب خودتون باشید!
‫خدانگهدار! مراقب باش!
‫همه باید رفته باشن.
‫بله.
‫خدانگهدار.
‫سارا! ‫مامان سارا!
‫مامان سارا! مامان سارا!
‫یهویی غیبت زد!
‫درسته!
‫چرا؟ چرا قایم شده بودی؟
‫من...خیلی تنهام...
‫لوتی...
‫معذرت می‌خوام. ‫اما غیر عادیه که تو تنها باشی.
‫داری با پدرت برمی‌گردی خونه مگه نه؟
‫حتی با اینکه دارم میرم خونه ولی تو اونجا نیستی مامان سارا!
‫من اینو نمی‌خوام! نمی‌خوام!
‫نمی‌خوام برگردم جایی که تو اونجا نیستی!
‫لوتی، نباید خودخواه باشی.
‫نمی‌خوام برم! نمی‌خوام!
‫میگم سارا...
‫منم همینطورم. ‫خیلی ناراحتم که ازت جدا میشم.
‫همه همین حس رو داریم، مامان سارا!
‫البته، منم در موردش ناراحتم.
‫برای همین...برای همین می‌تونی با من بیای خونه مامان سارا!
‫خواهش می‌کنم!
‫با من بیا خونه! لطفا؟
‫لوتی...
‫مامان سارا...
‫تعطیلات تابستونی خیلی زود تموم میشه.
‫وقتی برگشتی مدرسه، درمورد همه‌ اتفاقاتی که ‫تو خونه افتاد برام تعریف کن، باشه؟
‫باشه! همه چیو برات تعریف می‌کنم.
‫مامان سارا، تو هم باید کلی با من حرف بزنی!
‫باشه؟
‫باشه...
‫مشتاقانه منتظرش می‌مونم لوتی.
‫تعطیلات تابستون زود تموم میشه درسته؟
‫درسته آرمنگارد.
‫همه خیلی زود دوباره همدیگرو می‌بینیم.
‫البته، مشتاقانه منتظرشم.
‫خب، پدرت منتظرته!
‫همه باید برید!
‫اهوم.
‫زود می‌بینمت! مراقب خودت باش سارا!
‫خدانگهدار!
‫خدانگهدار آرمنگارد!
‫خدانگهدار مامان سارا!
‫خداحافظ!
‫خدانگهدار! مراقب خودت باش!
‫راستشو بخواید، در مقایسه با قبل...
‫...باورم نمیشه که الان انقدر ساکت شده.
‫بله، خیلی خلوت به نظر میاد.
‫اما، من هیچ جایی ندارم که برم.
‫باید به سخت کار کردن در اینجا ادامه بدم.
‫خانم، شما تنها نیستین! من هنوز اینجام!
‫ممنونم بکی.
‫سارا! سارا!
‫بله خانم!
‫فقط همینا رو باید بخری.
‫بله جیمز-سان.
‫از اونجایی که دانش‌آموزا رفتن خونه، ‫نیازی نیست اونقدر خرید کنی، پس باید آسون‌تر باشه.
‫اوه راستی، فردا باید همه‌ی ملحفه‌های ‫دانش‌آموزا رو بشوریم...
‫و مفصل تمیزکاری کنیم.
‫باید یه قالب صابون بخری.
‫بله، مولی-سان.
‫گوش کن! نباید گول بخوری و صابون ‫بی‌کیفیت بخری!
‫باید با دقت انتخاب کنی!
‫بله خانم!
‫آمم...من می‌تونم با سارا-سان برم؟
‫چی گفتی؟
‫نـ-نه! آمم...اگه سارا-سان تنها بره راحت ‫گول می‌خوره، نباید این اتفاق بیوفته!
‫کی رو می‌خوای گول بزنی؟
‫شما دوتا فقط می‌خواید باهم برید بیرون و ‫از زیر کار در برید، این نمی‌تونه اتفاق بیوفته!
‫اشکالی نداره.
‫الان کاری برای انجام دادن نیست.
‫بذار بره.
‫هورااا! خیلی ممنونم!
‫بکی!
‫راستش رو بخواید...من خیلی خوشحالم که ‫با شما اومدم خرید خانم.
‫منم خیلی خوشحالم بکی.
‫خیلی گرمه خانم!
‫بله.
‫خانم، خوب نمی‌شد اگه از اون کلاه‌های تابستونی داشتیم؟
‫بکی، باید تحملش کنیم.
‫بله، فهمیدم خانم.
‫آملیا! آملیا!
‫بله، اونه-ساما...
‫این زیر تختت چیکار می‌کنه؟
‫اه...داشتم فکر می‌کردم به اینکه بندازمش دور...
‫خدای من! چه اسرافی!
‫اما...این سال گذشته مد بود، علاوه بر این ‫قبلا یه کلاه جدید خریدم.
‫خدای من...نمی‌دونم باهات چیکار کنم.
‫کاری نیست که من بتونم انجام بدم.
‫از اونجایی که الان تعطیلات تابستونیه ‫باید اتاق خودت رو تمیز کنی.
‫بله، اونه-ساما.
‫تعطیلات تابستونه.
‫پس...می‌تونید یکم استراحت کنید خانم.
‫اوه، قطعا نمی‌تونم اینکارو بکنم.
‫باید اتاق همه رو مفصل تمیز کنم.
‫کلی هم لباس برای شستن هست!
‫درست میگن.
‫که اینطور.
‫اساسا...تعطیلات تابستون به ما کاری نداره ‫درسته؟
‫اوه! گفتین می‌خواید صابون بخرید مگه نه؟
‫یه مغازه می‌شناسم که صابون می‌فروشه.
‫بیاید بریم.
‫ممنونم پیتر!
‫هی...چیکار داری می‌کنی بکی؟
‫هیس! اگه مراقب نباشیم، صابونی که آب زیادی داره ‫بهمون می‌فروشن!
‫ها؟
‫مامان بزرگ قبلا اینو بهم یاد داد.
‫نگران نباشین، اینا خوبن.
‫وای...
‫اینو می‌بریم لطفا!
‫آملیا!
‫بـ-بله اونه-ساما.
‫همونطور که گمان می‌کردم، هزینه‌های مدرسه خیلی زیاده.
‫باید یه جوری بیاریمشون پایین.
‫بله، وقتی ترم جدید شروع بشه ‫سعی می‌کنم هزینه‌ها رو کاهش بدم...
‫اون موقع خیلی دیره!
‫ها؟
‫بنابراین، اولین کاری که باید بکنیم...
‫از اونجایی که دانش‌آموزا به خاطر ‫تعطیلات تابستون اینجا نیستن...
‫...داشتن دو خدمتکار به صرفه نیست.
‫اما...
‫با یک خدمتکار، می‌تونیم یکم پس‌انداز کنیم.
‫به علاوه، هزینه‌های غذامون کمتر میشه.
‫اونه-ساما...
‫و دومین کاری که باید بکنیم...
‫گوش کنید، از امروز نیازی نیست که ‫برای دانش‌آموزا غذا سرو کنید.
‫اما، شما دوتا مسئول غذای خانم مدیر ‫و آملیا-سنسه خواهید بود.
‫بله خانم.
‫بکی...
‫بله خانم مدیر.
‫تو فردا به تعطیلات میری.
‫ها؟
‫ا-امکان نداره!
‫خواهش می‌کنم خانم مدیر! منو اخراج نکنید!
‫تو خیلی خنگی می‌دونستی؟
‫مثل دانش‌آموزا تو هم باید یه تعطیلات تابستونی داشته باشی.
‫هرچند که...مدتی که برمی‌گردی خونه حقوق نمی‌گیری ‫که مشخصه.
‫بله خانم مدیر.
‫در مورد تو سارا...
‫بله خانم.
‫با وجود اینکه من به تو هم اجازه اینکار رو میدم ‫تو جایی رو برای رفتن نداری.
‫نمی‌تونیم کاری در موردش بکنیم.
‫تو اینجا در مدرسه می‌مونی و به کارت ادامه میدی.
‫بله خانم مدیر.
‫فهمیدین؟
‫بله، خانم مدیر.
‫خوشحالم بکی! می‌تونی برای تعطیلات تابستون ‫برگردی خونه!
‫خانم...
‫اوه، بکی...
‫این کلاه قدیمیه که من می‌پوشیدم.
‫از اونجایی که خانم مدیر داره می‌فرستت خونه، ‫حس کردم برای تو عالیه.
‫این کلاهو می‌دید به من؟
‫البته!
‫خیلی ازتون ممنونم آملیا سنسه!
‫قبلا یه همچین کلاهی می‌خواستم!
‫وای! خوشحالم!
‫چقدر فوق‌العاده!
‫خانم، کلاهو اینجوری سرم کنم؟
‫اه...اینجوری بهتره.
‫نمی‌دونم بهم میاد یا نه؟
‫بله، خیلی بهت میاد.
‫خانم...
‫چیشده بکی؟
‫معذرت می‌خوام خانم.
‫من...می‌خواستم تمام تابستون رو پیش شما بمونم.
‫اشکالی نداره بکی.
‫نیاز نیست نگران من باشی.
‫خانواده‌ات حتما خوشحال میشن که ببیننت.
‫درسته...اما مدتی که من برمی‌گردم خونه شما تنها می‌مونید.
‫حس می‌کنم دارم بهتون خیانت می‌کنم.
‫نگران نباش. من چیزیم نمیشه.
‫یه جوری با تنها بودن کنار میام.
‫خب، بیا مقدمات سفرت به خونه رو فراهم کنیم!
‫بله خانم.
‫فردا، فقط من می‌مونم.
‫با این حال، در قلبم این تصمیم رو گرفتم ‫که باید تنهاییم رو پنهان کنم...
‫که بکی بتونه بدون نگرانی به خونه برگرده.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بعد از اینکه دانش‌آموزان به خونه‌هاشون رفتن ‫بکی هم داره به خونه پیش خانواده‌اش برمی‌گرده.
‫بکی خیلی خوشحاله.
‫از اونجایی که من تنها موندم، باید با ‫انتظار به تنهایی رو به رو بشم.
‫در قسمت بعد «شاهزاده خانم کوچولو سارا»:
‫«بازگشت بکی به خانه»
‫منتظرتون هستیم!