‫در گوشه‌ای از قلبم گلی شکوفه می‌دهد.
‫گل کوچکی که نامی ندارد.
‫در زمان ناراحتی، اگر گلبرگ قرمزی را،
‫در گوشه چشمت قرار بدهی...
‫...اشک‌ها حتما ناپدید می‌شوند.
‫هر زمانی که به اشک ریختن فکر می‌کنم،
‫فقط یک صدا کافیه تا سرازیر بشن،
‫تا زمانی که این گل در قلبم باشه،
‫فقط با فکر کردن به آن قدرت می‌گیرم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ظاهرا هیچ کس در خونه بغلی به اتاق ‫زیر شیروانی نمیره.
‫متاسفم گنجشگ‌ها.
‫سارا...
‫بله خانم.
‫در مقایسه با خونه همسایه، نرده‌های آهنی ما زنگ زده.
‫لطفا رنگشون کن.
‫بله خانم مدیر.
‫سارا-سان...
‫وقتی اینکارت تموم شد، می‌تونی دامن بیرون منو اتو کنی؟
‫بله،آملیا-سنسه.
‫دست بجنبون! کلی لباس برای اتو کردن هست.
‫بله، مولی-سان.
‫هی سارا!
‫بله قربان.
‫وقتی کارت تموم شد باید بری خرید کنی.
‫بله، جیمز-سان.
‫دوباره دکتر به خونه اومده.
‫ارباب خونه بغلی، بیمارتر شده؟
‫امیدوارم زودتر خوب بشه.
‫ظاهرا دکتر هر روز به خونه میاد.
‫پرده‌های خونه همیشه کامل کشیده شدن.
‫ها؟ این یعنی کسی که به خونه بغلی ‫نقل مکان کرده خیلی مریضه!
‫اهوم، من برای همین نگرانم.
‫همسر یا بچه‌هاشو ندیدم.
‫احساس می‌کنم باید تنها باشه و رنج می‌کشه.
‫به اینکه...پدر چطور در هند تنها درگذشت فکر می‌کنم...
‫خانم...
‫متاسفم.
‫در هر صورت پیتر...من در مورد رویای ‫داشتن کسی در اتاق زیر شیروانی همسایه...
‫...که بیاد بالا، برای من در اتاقم دست تکون بده ‫و با صدای بلند برای دوست شدن درخواست کنه، برات گفتم.
‫متاسفانه اون رویا بر باد رفت.
‫بکی هنوز برنگشته، پس شما حتما خیلی تنهایید خانم.
‫اشکالی نداره، تو اینجایی پیتر.
‫ها؟ شوخی می‌کنید؟
‫ها؟ اه...آره گمونم...
‫بکیه!
‫بکی!
‫ترسیدم!
‫شمایید خانم؟
‫خیلی تو فکرتون بودم!
‫چی داری میگی بکی؟
‫تعطیلات تابستون تموم نشده و تو به این زودی برگشتی!
‫بله، درسته...
‫راستش رو بخواید، مادر از من می‌خواست که ‫هرچه زودتر برای کار به لندن برگردم.
‫ها؟
‫البته، نمی‌تونست اینو با صدای بلند بگه ‫اما می‌دونستم به چی داره فکر می‌کنه.
‫تا زمانی که تو روستا باشم، نمی تونم حقوق بگیرم.
‫به علاوه، غذایی که می‌خورم هم هزینه داره.
‫واقعا احساس می‌کردم که دارم مادر رو ‫معذب می‌کنم.
‫برای همین...من...
‫خب، باید در نامه بهم می‌گفتی که داری برمی‌گردی.
‫کی به لندن رسیدی؟
‫بله...همین الان در ایستگاه راه آهن کینگز کراس ‫از قطار پیاده شدم...
‫و بعد آروم آروم به سمت اینجا اومدم.
‫خیلی عرق کردم!
‫خدای من! پس باید زودتر می‌رفتی داخل.
‫خـ-خب...
‫مشکل چیه؟
‫داشتم بهش فکر می‌کردم...
‫دلیل اینکه خانم مدیر منو فرستاد خونه اینه که...
‫...دانش‌آموزا برای تعطیلات تابستونی اینجا نیستن.
‫احساس کرد که شما می‌تونید همه کارها رو انجام بدید خانم.
‫از اونجایی که من زود برگشتم، اون مجبوره ‫برای غذای من پول خرج کنه.
‫خانم مدیر قطعا عصبانی میشه.
‫به خاطر همین، من می‌ترسم برم داخل.
‫خدای من...
‫و چون شما باید برای انجام کارهاتون بیرون برید...
‫فکر کردم اینجا صبر کنم.
‫متوجه شدم بکی.
‫من با خانم مدیر صحبت می‌کنم.
‫خب، بفرما تو.
‫بله خانم.
‫نگران نباش بکی.
‫باشه...
‫چرا انقدر زود برگشتی وقتی خانم مدیر ‫هنوز اجازه‌اشو نداده؟ لعنتی!
‫انتظار داری از کجا غذا برای خوردن بیاری؟
‫مـ-متاسفم.
‫آمم...برای غذا، می‌تونید سهم من رو ‫بین دوتامون تقسیم کنید.
‫لطفا بذارید بکی بمونه.
‫باید برید پیش خانم مدیر...
‫و اونو راضی کنید که با این ایده کناره بیاد!
‫فکر می‌کنم مدیر حسابی آمپر بچسبونه.
‫خانم...
‫مشکلی پیش نمیاد، بیا بریم.
‫چی گفتی؟ سهم خودتو از غذا تقسیم می‌کنی ‫تا اون بتونه برگرده سر کارش؟
‫بله خانم مدیر.
‫برای همین، لطفا بکی رو برای زود برگشتن ‫اذیت نکنید.
‫باشه، من به بکی اجازه میدم تحت شرایطی که گفتی ‫برگرده سر کارش.
‫البته که ما غذا رو تهیه می‌کنیم.
‫اما، برای این ماه حقوق نمی‌گیری.
‫هزینه‌ی غذا از حقوق ماه آینده کم میشه.
‫همین.
‫اونه-ساما...
‫خب، مرخصید.
‫بله خانم مدیر.
‫خیلی ازتون ممنونم خانم.
‫راستش رو بخواید، تا زمانی که بتونم ‫به کار کردن کنار شما برگردم...
‫می‌دونید چقدر خوشحال می‌شم؟
‫منم همینطور بکی.
‫برو بالا، من در آشپزخونه منتظرت می‌مونم.
‫برو چمدونت رو بذار کنار.
‫بله خانم.
‫سزار، من برگشتم!
‫خدای من سزار...تو مثل همیشه‌ای!
‫چیشده بکی؟
‫خانم!
‫صدای عجیبی در اتاق زیر شیروانی میاد!
‫اتفاقی در مدت تعطیلات افتاده؟
‫اتفاقی افتاده؟
‫اوه فهمیدم! یادم رفت بهت بگم.
‫راستش رو بخوای، یک نفر از هند به خونه‌ی بغلی ‫نقل مکان کرده.
‫اون آدما هیولان!
‫هیولا؟
‫وقتی رفتم اتاق زیر شیروانی که چمدونم رو بذارم...
‫صدای خیلی عجیبی از همسایه بغلی شنیدم!
‫صدای خیلی عجیب؟
‫بله! یه صدایی مثل:
‫بکی...
‫نه، این صدا نبود.
‫به هر حال، صدای آدم نبود!
‫خیلی ترسیدم، برای همین از اتاق اومدم بیرون.
‫بیا بریم...
‫ها؟
‫اتاق زیر شیروانی رو ببینیم.
‫نـ-نه! لطفا نرید خانم!
‫خانم...
‫بیا یه نگاهی از پنجره‌ی اتاق من بندازیم.
‫مشکلی پیش نمیاد بکی!
‫خب بکی...بیا باهم بریم بالا.
‫ها؟ من پایین می‌مونم.
‫مشکلی نیست بکی.
‫پس بیا بالا.
‫زودباش بکی.
‫یه نفر وارد اون اتاق شده!
‫همین صدائه خانم!
‫فکر کنم یه چیزی می‌بینم.
‫اوه، یه میمونه!
‫یکم قبل اون صدای میمون بود؟
‫سوریا.
‫بیا اینجا سوریا!
‫وای! این رام‌داس-سانه!
‫ها؟ می‌شناسیدش؟
‫نه، هنوز باهاش حرف نزدم.
‫اما، شاید بتونیم باهاش دوست بشیم.
‫این چطوره بکی؟
‫می‌تونی از کلمات هندی برای احوالپرسی کردن ‫باهاش استفاده کنی.
‫ها؟ شما کلمات هندی بلدین؟
‫آره، می‌تونی بگی «ناماسکار».
‫معنیش چیه؟
‫میشه سلام...
‫حالا، بیا باهم بگیمش.
‫«ناماسکار!»
‫سوریا!
‫بیا اینجا سوریا!
‫وایسا!
‫خانم!
‫سوریا.
‫امیلی...
‫خانم...
‫سوریا.
‫سوریا کجا...نه یعنی میمون کجاست؟
‫الان داره با عروسک من بازی می‌کنه!
‫می‌تونم بگیرمش؟
‫نه شما نمی‌تونید! این میمون خیلی سریع و حیله‌گره!
‫اگر ممکنه، من می‌تونم بیام اون طرف؟
‫می‌تونید بیاید اینجا؟
‫می‌پرم.
‫پس بفرمایید.
‫سوریا...خب دیگه بیا اینجا.
‫بیا اینجا.
‫سوریا.
‫وایسا! آروم باش سوریا!
‫صبر کن!
‫خانم جوان، آیا اتاقی کنار این اتاق هست که ‫به این مسیر متصل باشه؟
‫بله، اتاق بکی هست.
‫خدای من...
‫جیمز! جیمز! جیمز!
‫منو صدا کردید خانم مدیر؟
‫سزار باید یه موش پیدا کرده باشه که ‫سر و صدا می‌کنه.
‫برو بهش رسیدگی کن.
‫بله، فهمیدم.
‫لعنتی...سارا و بکی کدوم گوری رفتن؟
‫سزار!
‫ای گربه‌ی...سر و صدا نکن!
‫از اینجا گمشو گربه‌ی به درد نخور!
‫ظاهرا داره با کلاه من بازی می‌کنه.
‫من از اتاق می‌فرستمش بیرون.
‫مشکلی نداری؟
‫منظورتون چیه؟ من از یه میمون نمی‌ترسم!
‫باشه، رام‌داس-سان از اونطرف می‌گیردش.
‫من ازش نمی‌ترسم!
‫داره میاد!
‫بیا اینجا!
‫خداروشکر...
‫خانم جوان، خیلی ممنونم.
‫نفرمایید، بالاخره همسایه‌ایم، رام‌داس-سان.
‫اسمم رو میدونید...
‫همیشه امیدوار بودم با آدمای همسایه دوست بشم.
‫باعث افتخاره که می‌بینمتون.
‫همچنین.
‫معذرت می‌خوام که انقدر ناگهانی به اینجا اومدم.
‫پس خانم‌ها...دوباره بهتون سر می‌زنم...
‫لطفا سلام من رو به ارباب بیمارتون برسونید.
‫خانم، آدم‌های همسایه فوق‌العاده‌ان!
‫از دست تو بکی....
‫سارا! بکی!
‫نمی‌دونم با شما دوتا چیکار کنم.
‫مونده بودم کجا در رفتین. اون بالا چیکار می‌کنین؟
‫خب، باید در تهیه شام کمک کنید! راه بیوفتین!
‫بله مولی-سان.
‫اون شب، همه چیز رو در مورد ارباب همسایه و ‫رام‌داس-سان به پدر گفتم.
‫البته پدر! اونا از هند اومدن.
‫من دیگه باهاشون دوست شدم!
‫حتما باهاشون در مورد هند حرف می‌زنم پدر.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫مینچین-سنسه ظاهرا شخصی رو که به خونه همسایه ‫نقل مکان کرده، خیلی بی‌ملاحظه می‌دونه.
‫اما...
‫در قسمت بعد «شاهزاده خانم کوچولو سارا»:
‫«راز اون طرف دیوار»
‫منتظرتون هستیم!