‫در گوشه‌ای از قلبم گلی شکوفه می‌دهد.
‫گل کوچکی که نامی ندارد.
‫در زمان ناراحتی، اگر گلبرگ قرمزی را،
‫در گوشه چشمت قرار بدهی...
‫...اشک‌ها حتما ناپدید می‌شوند.
‫هر زمانی که به اشک ریختن فکر می‌کنم،
‫فقط یک صدا کافیه تا سرازیر بشن،
‫تا زمانی که این گل در قلبم باشه،
‫فقط با فکر کردن به آن قدرت می‌گیرم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بله!
‫صبح بخیر خانم!
‫صبح بخیر بکی!
‫خدای من! چه اتفاقی اینجا افتاده؟
‫وای! تختتون خیس آب شده!
‫به خاطر طوفانه، و درواقع به خاطر اینه که ‫قفل پنجره شکسته.
‫حتی لباساتون هم خیس شدن!
‫یهویی خیلی سردم شد.
‫نباید اینطوری بمونید!
‫زود باشید به طبقه پایین برید تا بتونید از آتش ‫اجاق برای گرم کردن خودتون استفاده کنید.
‫ممنونم بکی.
‫بیرون عجب طوفانیه...
‫صبح بخیر.
‫فقط همین قدر از آماده سازی‌ها رو انجام دادین؟
‫معذرت می‌خوام. به خاطر طوفان ‫اتاق زیرشیروانی پر از آب شده بود.
‫من بعدا بهش رسیدگی می‌کنم.
‫محموله زغالی که دیروز ترتیبش رو دادم ‫باید به زودی برسه.
‫برو و زغال‌ها رو بیار داخل.
‫بله قربان.
‫آمم...سارا-سان داره از سرما می‌لرزه.
‫بذارید من زغال‌ها رو بیارم تو.
‫بکی...
‫چی؟ سردته؟
‫بعد از اینکه به خاطر آوردن زغال‌ها عرق کنی خوب میشی.
‫درسته!
‫بکی، زودباش کمک کن صبحانه رو آماده کنیم. ‫بیا!
‫بله خانم.
‫اگه اینکارو کند انجام بدی، زغال ها خیس آب میشن.
‫زودباش بیارشون داخل.
‫بله قربان.
‫خانم مدیر اجازه استفاده از زغال رو داد.
‫باید فورا در شومینه کلاس آتش روشن کنی.
‫به علاوه، یادت نره خاکستر رو جارو کنی.
‫بله، مولی-سان.
‫وای! آتیش روشن کردی!
‫خیلی خوشحالم! می‌تونیم به آتیش نزدیک‌تر بشیم؟
‫بله. راحت باش!
‫وای! ممنون مامان سارا!
‫وای! گرمه!
‫از سر راهم برید کنار.
‫ما اول اینجا بودیم! این بد جنسیه!
‫لاوینیا!
‫چیه؟ این کلاس ماست.
‫به محض اینکه کارت تموم شد از اینجا برو.
‫جرات داری جوابش رو بده!
‫تو دست و پایی پس از اینجا برو!
‫باشه.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫منو مامان این لباسو از پاریس خریدیم!
‫گرد و غبار زغال روش نریز!
‫چقد بدجنس!
‫ازش معذرت خواهی کن!
‫معذرت می‌خوام.
‫از رفتار پشت معذرت خواهیت راضی نیستم.
‫اما می‌بخشمت.
‫ضمنا، می‌تونی اتاق من رو گرم کنی؟
‫جسی، گرترود و من بعدا می‌خوایم ورق بازی کنیم.
‫فهمیدم.
‫سارا...
‫اوه سزار...تو هم یکم سردته مگه نه؟
‫می‌فهمم. همین الان کمکت می‌کنم گرم بشی. ‫بیا تو.
‫خب سزار...بیا باهم گرم بشیم.
‫لذت ببر!
‫همونطور که گفتم، کاملا غیر ممکنه!
‫این خیلی سخته!
‫بیاید بریم! ‫زودباش!
‫با اجازه...
‫خدای من...نمی‌دونم از دستت چیکار کنم!
‫اینجا مخفی شدی که بتونی چرت بزنی...
‫تازه با گربه خوابیده.
‫بیاید بریم به خانم مدیر بگیم.
‫بیدار شو!
‫متاسفم!
‫من، ندونسته...
‫منظورت از «ندونسته» چیه؟
‫تو تصمیم گرفتی بیای اتاق من که بخوابی!
‫خیلی گستاخی!
‫منو ببخش لاوینیا.
‫خیلی سردم بود، و فقط می‌خواستم یکم خودم رو گرم کنم...
‫نمی‌خوام هیچی بشنوم!
‫تو چته؟ گربه رو آوردی تو اتاق من!
‫برو بیرون!
‫هی! از اینجا برو بیرون!
‫خیلی دردسرسازی...
‫سزار!
‫داره از اونجا فرار می‌کنه!
‫وایسا!
‫نه!
‫سزار!
‫خدای من...
‫وای...
‫تقصیر توئه!
‫تقصیر توئه چون تو گربه رو آوردی!
‫ببین! جدیدترین و گرون‌ترین لباسم خراب شد.
‫باید خسارتش رو بدی!
‫هیچ راهی وجود نداره که الان بتونی بهم پول بدی!
‫گوش کن. اگه بتونی لباس رو به حالت اولش ‫برگردونی می‌بخشمت.
‫اگه نتونی، هیچ وقت نمی‌بخشمت!
‫خـ-خانم...
‫زمانی که من و پدر اینجا بودیم...برای خیلی ‫وقت پیش به نظر میاد...
‫اگه مالک این فروشگاه من رو به یاد بیاره خوب میشه...
‫اوه! می‌دونستم! شما همون خانم جوان هستید.
‫بله آقا.
‫خدای من...
‫خب...با نگاه کردن به ظاهرت...
‫فکر کنم اتفاقی برات افتاده که نمیشه در ‫چند کلمه توضیحش داد.
‫من...یه لطفی ازتون می‌خوام آقا.
‫اوه...یه لطف ازم می‌خوای؟ البته!
‫بله...
‫راهی هست که این لباس رو به حال اولش برگردوند؟
‫این...در پاریس دوخته شده.
‫وای...
‫این...لکه جوهره.
‫بله. این باارزش‌ترین لباس دوست منه.
‫اگر نتونم مثل اولش کنم من...من...
‫می‌تونم انجامش بدم خانم جوان.
‫نگران نباش.
‫لکه رو پاک می‌کنم.
‫خداروشکر.
‫پس...اشک رو از صورت زیبات پاک کن.
‫برای خرید کردن اومدی اینجا؟
‫بله. در راه بازار کاونت گاردن هستم.
‫باید برات سخت باشه.
‫پس برو و خریدت رو انجام بده.
‫وقتی برگشتی، لباس رو بهت برمی‌گردونم.
‫بله. پس من بعدا برمی‌گردم!
‫فایده نداره. با این طوفان همه مغازه‌ها کارشون ‫رو متوقف کردن.
‫باید برم دنبال بازار‌های دیگه بگردم.
‫اینجا هم همه به خونه رفتن.
‫اگه پیتر اینجا بود، می‌دونست کدوم مغازه‌ها ‫هنوز بازن.
‫وای نه...انگار دارم سرما می‌خورم...
‫باید به راهم ادامه بدم!
‫منتظرت بودم!
‫آمم...تونستید درستش کنید؟
‫بله...میتونی ببینیش.
‫خدای من...
‫پاک کردن لکه فقط یکم مهارت می‌خواست.
‫وای! حتی اتوش هم کردین...
‫فکر می‌کنم دوستت دیگه اعتراضی به این ‫نداشته باشه.
‫خیلی ازتون ممنونم.
‫بذار برات بسته بندیش کنم.
‫ببخشید...
‫چیشده؟
‫آمم...در مورد هزینه‌ی این کار، راستش رو بخواید...
‫این مسخره‌است!
‫تو اسم عروسکت رو امیلی گذاشتی مگه نه؟
‫از اونجایی که تو امیلی رو خیلی دوست داری، ‫نمیتونم حتی یک پنی هم ازت بگیرم.
‫نگرانش نباش.
‫وای...
‫ضمنا، شاید این بی‌ادبی باشه...
‫فکر می‌کنم تغییرات بزرگی در زندگیت اتفاق افتاده.
‫اگر مایلی، دوست داری بهم بگی؟
‫بله.
‫من دیگه دختری که می‌شناختیدش و امیلی رو بهش دادید نیستم.
‫بعد از درگذشت پدرم، من در مدرسه ‫به عنوان خدمتکار موندم.
‫ اما، حتما راهی برای جبران لطفتون پیدا می‌کنم!
‫نباید در این طوفان مشکلی برات پیش بیاد، ‫گفتم با کاغذ مومی بسته بندیش کنن.
‫خیلی ممنونم.
‫مراقب باش.
‫مهم نیست طوفان چقدر قویه، تو نباید تسلیم بشی.
‫بله آقا.
‫خدایا، خواهش می‌کنم از اون دختر بچه محافظت کن.
‫چی گفتی؟ همه مغازه‌ها به خاطر طوفان بسته‌ان؟
‫بله. به خاطر همین، نتونستم خرید رو انجام بدم...
‫پس...چرا بلافاصله برنگشتی؟
‫کجا رفتی که انقدر وقت لازم بود تا ‫برگردی اینجا؟
‫خـ-خب...
‫ما قبلا به مدیر در مورد برنگشتنت گفتیم.
‫حالا برو به اون توضیح بده!
‫با من بیا!
‫خانم مدیر، دردسرساز کوچولو بالاخره برگشت.
‫کجا رفته بودی؟
‫بله، راستش رو بخواید، من باید لباس خراب شده‌ی ‫لاوینیا-سان رو درست می‌کردم.
‫ببینم.
‫وای! اون واقعا جدیدترین لباس لاوینیا-سانه!
‫لاوینیا-سان، سارا داره راستش رو میگه؟
‫بله، راست میگه.
‫اون به لباس من حسودی می‌کرد، برای همین ‫عمدا روش جوهر ریخت.
‫چی گفتی؟
‫وقتی اون رو دیدم، چاره‌ای جز اینکه برای ‫تمیز کردن پیش کس دیگه ببرتش نداشت.
‫موضوع این نبود، خانم مدیر!
‫ساکت شو!
‫چطور می‌تونی خودت رو آدم بدونی وقتی ‫چنین قلب سیاهی داری؟
‫مولی، امشب به شدت تنبیه‌اش کن!
‫بله خانم مدیر.
‫خب، با من بیا!
‫لاوینیا!
‫تا وقتی کارهایی که پیچوندیشون تموم نشده ‫حق نداری بخوابی!
‫نمی‌تونی از زیر این یکی در بری!
‫خانم!
‫خدای من...تا مغز استخون خیس شدین!
‫بکی...
‫خانم!
‫پدر...
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫از اونجایی که تب بالایی داشتم، حتی نتونستم ‫از تختم در اتاق زیر شیروانی بیرون بیام.
‫در قسمت بعد «شاهزاده خانم کوچولو سارا»:
‫«در آستانه مرگ»
‫منتظرتون هستیم!