‫در گوشه‌ای از قلبم گلی شکوفه می‌دهد.
‫گل کوچکی که نامی ندارد.
‫در زمان ناراحتی، اگر گلبرگ قرمزی را،
‫در گوشه چشمت قرار بدهی...
‫...اشک‌ها حتما ناپدید می‌شوند.
‫هر زمانی که به اشک ریختن فکر می‌کنم،
‫فقط یک صدا کافیه تا سرازیر بشن،
‫تا زمانی که این گل در قلبم باشه،
‫فقط با فکر کردن به آن قدرت می‌گیرم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫حقیقت داره خانم مدیر!
‫سارا، من الانم می‌دونم کی اینکارو کرده.
‫باید کار اون پیتر ملعون بوده باشه که اینا رو آورده اینجا. ‫چطور جرات کرده اینکارو بکنه!
‫اینا حتما اموال مسروقه هستن!
‫جیمز، همشونو ببر.
‫بله خانم مدیر.
‫امیلی!
‫سارا...تو دیگه اجازه نداری در اتاق زیر شیروانی زندگی کنی.
‫خانم مدیر دستور داده از امشب اینجا بخوابی.
‫خواب‌های خوب ببینی!
‫دیگه صبح شده...
‫صبح بخیر امیلی!
‫سرد بود. حالت خوبه؟
‫امیلی، می‌دونی اینجا کجاست؟
‫درسته! اینجا همون اصطبلیه که اسبی که ‫پدر برام خریده بود در اون زندگی می‌کرد.
‫جامپ...یکم صبر کن!
‫خـ-خانم...
‫بیا!
‫درسته امیلی! ما باید در این اصطبل بخوابیم.
‫خب، من باید برم آشپزخونه.
‫پس امیلی...با اینکه ممکنه سردت باشه و تنها باشی...
‫...لطفا اینجا منتظر من بمون.
‫معذرت می‌خوام پدر. ‫از اینکه آوردمت به همچین جایی.
‫منو ببخش مادر.
‫خب...من دیگه میرم.
‫خانم؟
‫خانم!
‫بکی!
‫خانم، خیلی نگرانتون بودم.
‫نمی‌دونستم دیشب کجا می‌رید بخوابید...
‫ممنونم بکی، یه جورایی تونستم یکم بخوابم.
‫کلی کاه اونجا بود.
‫ها؟ یعنی تو اصطبل خوابیدین؟
‫بله، چاره‌ای نبود.
‫به خاطر اینه که معجزه‌ي ما تموم شده.
‫خانم...
‫خیلی خوب خوابیدم.
‫منم با پتو‌های خوب تونستم خوب بخوابم.
‫صبح بخیر...جیمز-سان، مولی-سان.
‫صبح بخیر.
‫بیدار شدین ها؟
‫داشتیم در مورد پتوهای خوب حرف می‌زدیم.
‫چیه؟ از شنیدن اینکه با پتو‌های شما چیکار کردیم ناراحتین؟
‫نه! اینطور نیست.
‫خانم مدیر گفت می‌تونیم اون پتوها رو برداریم.
‫خب، فقط آتیشو روشن کردین چون سردتونه!
‫زود باشید صبحانه رو آماده کنید!
‫بله مولی-سان!
‫مامان سارا!
‫سارا!
‫لوتی! آرمنگارد!
‫مامان سارا، حالت خوبه؟
‫دیشب وقتی دیدم اونجوری دارن می‌برنت بیرون...
‫فکر کردم می‌خوان از مدرسه بندازنت بیرون!
‫درسته! انقدر نگرانت بودم که نتونستم بخوابم!
‫ممنونم...لوتی، آرمنگارد.
‫اما نگران نباشید، منو از اینجا بیرون نکردن.
‫نگاه کن، هنوز دارم اینجا کار می‌کنم مگه نه؟
‫پس، از اونجایی که نمی‌تونی تو اتاق زیر شیروانی بخوابی ‫الان تو کدوم اتاق می‌خوابی؟
‫الان تو کدوم اتاق می‌خوابم...
‫این...
‫واضح نیست؟
‫از اونجایی که مینچین-سنسه رو اونقدر عصبانی کردی...
‫...تنها اتاقی که می‌تونستی در اون بخوابی اصطبله.
‫ها؟ اصطبل؟
‫چطور ممکنه؟
‫خب، درست گفتم؟
‫چیشده؟ چرا چیزی که همه می‌خوان بشنون رو ‫بهشون نمیگی؟
‫درسته، همونطوره که تو گفتی.
‫من حالا در اصطبل می‌خوابم.
‫شنیدین بچه‌ها؟
‫بانوی جوان ما داره در اصطبل زندگی می‌کنه ‫جایی که قبلا اسبش رو نگه می‌داشت.
‫سـ-سارا!
‫مامان سارا!
‫خانم مدیره!
‫صبح بخیر خانم مدیر!
‫صبح بخیر.
‫صبح بخیر بچه‌ها.
‫صبح بخیر...
‫ساکت!
‫چطور جرات می‌کنی با اون رفتار به من سلام کنی؟
‫به خاطر اتفاقی که افتاد نبخشیدمت.
‫اونه-ساما...
‫تو مایه نفرتی!
‫برگرد به آشپزخونه!
‫بـ-بله خانم مدیر.
‫خب همینجوری اونجا واینسا!
‫قبل از اینکه خانم مدیر دعوات کنه ‫زودباش شومینه کلاس رو روشن کن!
‫بـ-بله، مولی-سان.
‫خیلی سرده...
‫چی؟ چرا کلاس هنوز گرم نشده؟
‫ما سرما می‌خوریم!
‫معذرت می‌خوام، زغال‌ها مرطوب بودن.
‫چی میگی؟ تو فقط داشتی سعی می‌کردی ‫خودت رو گرم کنی.
‫از سر راهم برو کنار!
‫برو کنار!
‫چقد گرمه!
‫خانم مدیره! خانم مدیر اومد!
‫معرفی می‌کنم.
‫ایشون خانم پاسکال هستن، کسی که از امروز ‫به همه فرانسوی درس میده.
‫چیکار داری می‌کنی سارا؟
‫این به تو ربطی نداره! فورا برو بیرون.
‫بله خانم مدیر.
‫صبح بخیر، مادام پاسکال.
‫خب بچه‌ها...من از امروز بهتون فرانسوی درس میدم.
‫باعث افتخاره که می‌بینمتون.
‫خب...تا دارید می‌شورید اینم تمیز کنید و برق بندازید.
‫خانم...
‫چیکار دارید می‌کنید؟
‫شما دوتا حتی نمی‌تونید از همچین ‫ظروف غذاخوری درجه یکی استفاده کنید.
‫ما به درستی ازشون استفاده می‌کنیم ‫مطمئن باشید.
‫آخ!
‫سارا، برو خرید کن.
‫بله، جیمز-سان.
‫یه دقیقه وایسا! یادت رفته خانم مدیر ‫چی بهمون گفت؟
‫ها؟ اوه یادم رفت که گفته بود در مورد ‫سارا چیکار کنیم.
‫درسته! اگه دوباره پیتر رو ببینه و ‫بازم غذا بگیره بد میشه.
‫فهمیدم.
‫از امروز تو خرید رو انجام میدی بکی.
‫فهمیدی؟
‫بـ-بله قربان.
‫خب خانم...بهتره من دیگه برم.
‫به تو می‌سپرمش. اگر پیتر رو دیدی ‫لطفا بهش بگو نگران من نباشه.
‫بله خانم.
‫سارا!
‫کجایی؟ برای این کارا به کمکت نیاز دارم.
‫بله مولی-سان.
‫راستی، وضعیت بانوی جوانی که در اتاق ‫زیر شیروانی بود چطوره؟
‫متاسفانه خدمتکاری که اسمش بکیه ‫برای خرید رفت بیرون.
‫پس...همونطور که حدس می‌زدم ‫اون برای اتفاقی که دیشب افتاد مجازات سختی متحمل شده.
‫بله قربان، فکر می‌کنم موضوع همینه.
‫چیزهایی که شما فرستادین توقیف شدن.
‫دختر بیچاره...
‫خب، زودباش اینا رو آویزون کن تا خشک بشن.
‫بله خانم.
‫متاسفم.
‫کاری که از روی مهربانی برای من کردید ‫نابود شد.
‫بله! امروز از من خرید کنید.
‫چی گفتی؟ خانم در اصطبل می‌خوابن؟
‫همینطوره پیتر!
‫خانم مدیر به اشتباه فکر کرد که شام جادویی رو تو آوردی!
‫چطور ممکنه؟
‫با وجود اینکه خانم خواست بهت بگم ‫نگرانش نباشی...
‫...من خیلی براشون ناراحتم، چیکار کنم؟
‫که اینطور.
‫خب! بکی، من باهات برمی‌گردم!
‫به هیچ وجه نمی‌ذارم خانم از همچین ‫چرندی عذاب بکشه!
‫پیتر!
‫خوبه. مهم نیست پیتر دودکش پاک کن باشه... ‫نمی‌تونه بیاد داخل.
‫خوبه.
‫موش‌های لعنتی! چطور جرات کردن اونجا ‫سوراخ درست کنن؟
‫اونو بده.
‫مل، منو ببخش.
‫آخ!
‫سارا! اگه اونجا کارت تموم شده بیا اینجا کمک کن!
‫بله مولی-سان.
‫موش‌های لعنتی.
‫موشه...
‫آخ!
‫لعنت!
‫خوش اومدی بکی!
‫خانم!
‫ها؟ پیتر اینجاست؟
‫پیتر!
‫خانم!
‫چرا؟ چرا اومدی اینجا؟
‫خانم...من اومدم اینجا که شما رو ببرم.
‫شما تو این مدرسه بی‌رحم گیر افتادین خانم!
‫دیگه نمی‌تونم اینو تحمل کنم!
‫خانم، لطفا به خونه‌ی من بیاید.
‫با اینکه خونه من کم‌جا و کثیفه...
‫یه راهی برای خواب و خوراک شما پیدا می‌کنم!
‫از اینجا خیلی بهتره!
‫خانم!
‫ممنونم پیتر.
‫اما...اما من نمی‌تونم اینکارو بکنم.
‫نمی‌تونم از اینجا برم.
‫چرا؟ چرا نمی‌تونید از اینجا برید؟
‫پیتر، لطفا درک کن.
‫الان، باید بجنگم تا خودباوریم رو از دست ندم!
‫اگر الان فرار کنم، به این معنیه که ضعیفم و ‫شکست خورده‌ام.
‫خانم!
‫لاوینیا...
‫بهم بگو!
‫چرا همیشه اونطوری با سارا بدرفتاری می‌کنی؟
‫چرا از سارا متنفری؟
‫داری می‌پرسی چرا از سارا متنفرم؟
‫بله.
‫خب، من ازش متنفر نیستم.
‫البته، اول وقتی دیدمش احتمالا ازش متنفر شدم.
‫دلیلش این بود که اون از من پولدارتر بود و ‫بهتر از من فرانسوی حرف میزد.
‫به علاوه، اون از من زیبا‌تر بود.
‫اما الان فرق می‌کنه.
‫سارا الان در مقایسه با من بی‌پوله.
‫فرانسوی براش به عنوان یه خدمتکار چه فایده‌ای داره؟
‫لباس‌های اون به معنای واقعی کهنه‌ان. ‫در مقایسه با زیبایی من اون زیبا نیست.
‫پس، چرا...
‫می‌خوای بهت بگم؟
‫دلیلش اینه با اینکه سارا انقدر سطح پایین شده...
‫...مثل کسی که سطح پایینه رفتار نمی‌کنه!
‫هیچ وقت نمی‌تونم این اجازه رو بدم.
‫اینجا کارمون تموم شد.
‫بالاخره تموم شد.
‫خانم...
‫امشب، باید بازم در اصطبل بخوابید؟
‫چاره‌ای نیست.
‫نباید اینکارو بکنید خانم!
‫در همچین هوای سردی، اگه در همچین جایی بخوابید...
‫...ممکنه بمیرید!
‫اما...
‫پس، تو اتاق من در زیر شیروانی بخوابید.
‫اگه با هم بخوابیم، با اینکه آتیش روشن نیست بازم گرمه.
‫بکی...
‫حتی فکرشم نکن!
‫خانم مدیر برای سارا دستور سخت‌ترین تنبیه رو داده.
‫بکی، برگرد به اتاقت.
‫بـ-بله خانم.
‫پس خانم...شبتون بخیر.
‫شب بخیر، بکی.
‫خب، تو باید برگردی به اصطبل.
‫بله، مولی-سان، شب بخیر.
‫پدر...
‫راستش رو بگم، دارم از تحمل کردن اینا...
‫...دست می‌کشم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫آملیا-سنسه لیز خورد و خودش رو زخمی کرد.
‫وقتی داشتم ازش مراقبت می‌کردم، ‫چیز باور نکردنی‌ای به من گفت.
‫در قسمت بعد «شاهزاده خانم کوچولو سارا»:
‫«اشک‌های آملیا-سنسه»
‫منتظرتون هستیم!