‫در گوشه‌ای از قلبم گلی شکوفه می‌دهد.
‫گل کوچکی که نامی ندارد.
‫در زمان ناراحتی، اگر گلبرگ قرمزی را،
‫در گوشه چشمت قرار بدهی...
‫...اشک‌ها حتما ناپدید می‌شوند.
‫هر زمانی که به اشک ریختن فکر می‌کنم،
‫فقط یک صدا کافیه تا سرازیر بشن،
‫تا زمانی که این گل در قلبم باشه،
‫فقط با فکر کردن به آن قدرت می‌گیرم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫صبح بخیر امیلی.
‫پس همونطور که گفتم...
‫از اونجایی که امروز کار مهمی با خانم شهردار دارم...
‫...نمی‌تونم شما رو در مراسم کلیسا همراهی کنم.
‫ساکت! ساکت!
‫امروز فقط آملیا-سنسه شما رو به ‫مراسم یکشنبه کلیسا می‌بره.
‫ساکت!
‫بنابراین، وقتی آملیا-سنسه بهتون میگه کاری انجام بدین ‫باید گوش کنید.
‫کاری نکنید که باعث بدنامی مدرسه بشه، فهمیدید؟
‫بله خانم!
‫سارا، لطفا یه کالسکه بگیر.
‫بله خانم مدیر.
‫چی گفتی؟ می‌خوای دانش‌آموزا رو بعد از مراسم کلیسا ‫ببری گردش؟
‫بله...خب، راستش رو بخواید...
‫قبلا به دانش‌آموزا قول دادم که برای گردش...
‫...می‌برمشون به پارکی در میدان سنت جیمز.
‫غیر قابل تحملی! قولی که به دانش‌آموزا دادی رو ‫از من مخفی کردی.
‫مـ-متاسفم...
‫نمی‌خواستم عمدا اینو از شما مخفی کنم.
‫باشه پس.
‫اما، اجازه نده دانش‌آموزا خیلی بازی کنن.
‫بـ-بله، اونه-ساما!
‫پس، میسپارمش به تو.
‫بـ-بله، اونه-ساما.
‫خب، حرکت کن.
‫لطفا سر و صدا نکنید!
‫اجازه گرفتن از خانم مدیر کار سختی بود!
‫سارا-سان...
‫بله خانم...
‫می‌تونی از مولی و جیمز بخوای سبدهای ناهار رو آماده کنن؟
‫بله آملیا-سنسه.
‫به علاوه، می‌خوام تو و بکی سبدهای ناهار رو بیارید پارک.
‫بله آملیا-سنسه.
‫وای! مامان سارا با ما میاد! هورا!
‫چی گفتی؟ از ما می‌خواد سبد ناهار آماده کنیم؟
‫بله خانم. آملیا-سنسه خواستن من و بکی ‫سبدهای ناهار رو به پارک ببریم.
‫چرا برامون کار می‌تراشه؟
‫ولی خانم...ما هم می‌تونیم به گردش در پارک بریم.
‫این عالیه!
‫بله بکی.
‫خیلی خوشحال نشید!
‫آماده شدن سبدهای ناهار طول میکشه!
‫درسته! قبل از اون باید برید و تمیزکاری‌ها رو انجام بدین!
‫گوش کنید! اگه ببینم دارید از زیر کار در میرید ‫تو دردسر میوفتید!
‫بله، مولی-سان.
‫الان باید در راه پارک باشن...
‫بله، به نظر منم همینطوره.
‫خیلی دارن آماده کرده سبدهای ناهار رو طولش میدن...
‫بله...اگه الان راه نیوفتیم...برای ناهار خیلی دیر می‌رسیم...
‫به نظرم عمدا دارن اینکار رو می‌کنن که ما ‫به سختی بتونیم انجامش بدیم.
‫خیلی بدجنسن...
‫هی! سبدهای ناهار آماده‌ان! ‫زودباشید کاری که دارین می‌کنین رو تموم کنید!
‫بله قربان!
‫گوش کنید، چیزی برای شما تو این سبدها نیست.
‫به محض اینکه اونا رو تحویل دادید باید زود برگردید.
‫بله خانم.
‫اگه با دانش‌آموزا بازی کنید تنبیه میشید!
‫بله، مولی-سان.
‫داریم میریم!
‫بیا بریم بکی!
‫بله خانم!
‫وای خانم!
‫هیچ وقت فکر نمی‌کردم پارک میدان سنت جیمز ‫انقدر بزرگ باشه!
‫درسته! باور نکردنیه...
‫خدای من...
‫سنجابه!
‫چقدر بامزه!
‫فرار کرد...
‫خرگوشه!
‫وای...
‫میگم خانم...باید عجله کنیم و پیداشون کنیم.
‫اگه اینکارو نکنیم لاوینیا-سان دوباره دعوامون می‌کنه!
‫ببخشید بکی، زودتر بریم؟
‫بله خانم!
‫-یکی کمکم کنه! ‫این صدای آملیا-سنسه‌است؟
‫انگار داره از اون طرف میاد، بیا بریم ببینیم!
‫بله!
‫اونجان!
‫آملیا-سنسه!
‫من با سگ‌ها خوب نیستم! یکی کمک کنه!
‫مشکلی نیست آملیا-سنسه!
‫هی! کیش کیش! یکی از سر راه من ببرتش کنار!
‫آملیا-سنسه مشکلی نیست! فقط یه توله سگه!
‫توله سگم باشه من بیشتر می‌ترسم...
‫آملیا-سنسه!
‫خدای من...
‫مامان سارا!
‫خداروشکر!
‫حالتون خوبه آملیا-سنسه؟
‫به شونه من تکیه کنید!
‫بازم سارا پرید وسط...بعد من تو این فکر بودم ‫برم بهش کمک کنم...
‫آخ! لطفا یکم آروم‌تر!
‫آخ! استخوان لگنم...استخوان لگنم ...درد می‌کنه!
‫خانم، نمی‌تونن اینجوری به مدرسه برگردن.
‫بله، سخت میشه...
‫وایسا! بذار از پیتر بخوام!
‫لطفا مراقب آملیا-سنسه باش!
‫خانم!
‫آملیا-سنسه، تحمل کنید!
‫تقصیر منه، منو ببخشید!
‫پیتر!
‫خانم!
‫چی گفتید؟ آملیا-سنسه تو برکه افتاده؟
‫بله، به نظر میاد بدجور افتاده.
‫خواهش می‌کنم پیتر! راهی هست که ببریمش به مدرسه؟
‫خب! همین الان یه کالسکه قرض می‌گیرم.
‫لطفا منتظرم بمونید!
‫راه بیوفت!
‫می‌تونی یکم آروم‌تر بری؟
‫فهمیدم.
‫آخ...
‫حالتون خوبه؟
‫خـ-خوبم...
‫وایسا!
‫چی گفتی؟ آملیا-سنسه...
‫بله خانم، اون بیرون تو یه کالسکه‌اس ‫لطفا عجله کنید!
‫لعنتی، بازم برام کار تراشیدن.
‫لعنتی، امروز چه روزیه مگه؟
‫وایسا!
‫خسته نباشی.
‫ممنونم.
‫خوش اومدین خانم مدیر.
‫چی گفتی؟ آملیا افتاده تو برکه؟
‫بله خانم. ظاهرا یه توله سگ دنبالشون کرده و افتادن.
‫خدای بزرگ...چطور تونسته انقدر احمقانه رفتار کنه؟
‫خب، آملیا کجاست؟
‫اونجا چیکار می‌کنید؟
‫خانم مدیره! زودباشید!
‫خب، زودباشید برگردید به اتاقتون.
‫بله خانم.
‫آخ! همونجاست سارا-سان...
‫ممنونم.
‫اونه-ساما...
‫خوش اومدین مینچین-سنسه.
‫سنسه! آملیا-سنسه!
‫آملیا!
‫یه لحظه پامو گذاشتم بیرون و تو همچین کار احمقانه‌ای کردی!
‫معذرت می‌خوام اونه-ساما...
‫غر زدن در مورد دردت رو تموم کن!
‫می‌دونی برای حمایت خانم شهردار از این مدرسه...
‫چقدر باید تلاش می‌کردم؟
‫خیلی...متاسفم...
‫فقط کم بود بیوفتی تو برکه...
‫می‌دونی برای دانش‌آموزا الگوی بدی شدی؟
‫معذرت می‌خوام اونه-ساما...
‫آمم، خانم مدیر...
‫انگار آملیا-سنسه تب دارن...
‫تب داره؟
‫با توجه به این...بهتر نیست از دکتر بخوایم معاینه‌اشون کنه؟
‫دکتر؟
‫نـ-نه...مشکلی نیست سارا-سان، ‫نیازی نیست دکتر خبر کنیم.
‫یه جوری تحملش می‌کنم.
‫آخ!
‫سنسه! آملیا-سنسه!
‫لطفا! دکتر خبر کنید!
‫خب، کاریش نمیشه کرد.
‫بله خانم مدیر.
‫آدرس دکتری که آملیا دفعه قبل پیدا کرده بود رو ‫بگیر و با خودت بیارش.
‫بله خانم مدیر!
‫اونه-ساما...معذرت می‌خوام...
‫اوه، کسی اون پایین بود؟
‫خیس نشی!
‫نه! من خوبم!
‫که اینطور، خوبه.
‫این اطراف مراقب باش! مراقب چیز‌های عجیب غریبی ‫که پرتاب میشن باش!
‫بله خانم!
‫آمم...دکتری به نام وایلد-سنسه این اطراف زندگی می‌کنه؟
‫اون دکتر مست؟ اون هیچ وقت تو اقامتگاهش نیست.
‫میخانه اون طرف رو چک کن.
‫اگه خوش‌ شانس باشی، تا هنوز تا خرخره ‫مست نشده گیرش میاری.
‫خیلی ممنونم!
‫تو خدمتکار اون مدرسه نیستی؟
‫آمم...شما دکتر وایلد هستین؟
‫بله...دکتر وایلد خودمم.
‫چیشده؟ اون مدیر فهمیده که دفعه قبل به اندازه کافی...
‫به من دستمزد نداده و از تو خواسته که ‫بقیه پول رو بپردازی؟
‫اینطور نیست! آملیا-سنسه در برکه افتاده و ‫لگنش آسیب دیده!
‫چی گفتی؟ افتاده تو برکه و لگنش آسیب دیده؟
‫این اونقدرم آسیب جدی‌ای نیست.
‫راست میگم! خوشبختانه برکه کم عمق بود.
‫به علاوه تب هم دارن.
‫که اینطور.
‫نخندین جماعت!
‫این ثابت نمی‌کنه که من هنوز دکتری هستم که ‫مردم می‌خوان بهش مراجعه کنن؟
‫خب...بیا بریم خانم خدمتکار.
‫هی «دکتر معروف»!
‫اگه لوازم پزشکی و کلاهت رو یادت بره بد میشه!
‫به علاوه، لیوان منو پس بده!
‫اوه...چقدر فراموشکارم!
‫نگران نباشید، آسیب جزئیه.
‫دارویی بهتون میدم که باید به طور منظم مصرف کنه.
‫تا چند روز دیگه باید بهتر بشه.
‫برای تب هم، امشب باید با...
‫...کمپرس سرد بخوابه که باید کافی باشه.
‫خداروشکر...
‫خیلی ممنونم وایلد-سنسه.
‫اوه نه، کسی که باید ازش تشکر کنید اونه.
‫از زمانی که کسی شخصا از من کمک خواسته خیلی می‌گذره.
‫پس، مراقب خودتون باشید.
‫واقعا...خیلی ازتون ممنونم.
‫تا همینجا کافیه.
‫امشب باید بالا سر بیمار باشی.
‫بله قربان، پس شبتون بخیر!
‫شب بخیر...
‫چی گفتی؟
‫دکتر دستور داد سارا از آملیا مراقبت کنه؟
‫بله خانم مدیر.
‫آملیا-سنسه خواست سارا کنارش باشه تا ‫پشتش رو ماساژ بده.
‫چقدر نادونه!
‫سارا بیشتر مغرور میشه.
‫ممنونم سارا-سان.
‫با اینکارت دردم خیلی قابل تحمل‌تره.
‫خداروشکر آملیا-سنسه.
‫ممنونم.
‫سارا-سان...مدتیه که می‌خوام ازت معذرت خواهی کنم.
‫ها؟ معذرت خواهی کنین؟
‫می‌خوام به خاطر خواهر بزرگ‌ترم معذرت خواهی کنم.
‫خانم مدیر؟
‫بله، راستش رو بخوای...
‫من...بعد از کارهایی که خواهرم بعد از فوت پدرت ‫با تو کرد...
‫خیلی دلم می‌خواست برای همه چیز عذرخواهی کنم.
‫اینطوری نگید...
‫حتی با اینکه مدرسه به خاطر اتفاقی که برای ‫تو افتاد زیان دید...
‫در حال حاضر من از اینکه چنین رفتاری با تو شد متاسفم!
‫آملیا-سنسه...
‫اما، لطفا از خواهرم متنفر نباش.
‫خواهرم به معنای واقعی برای من مثل یه مادره.
‫وقتی پدر و مادرمون در اوایل کودکی ما فوت کردن ‫یتیم شدیم.
‫اون موقع من تقریبا همسن تو بودم، ‫و خواهرم من رو درحالی که هنوز کوچیک بودم...
‫به خونه‌های مختلفی می‌برد که در اونها نظافت می‌کرد.
‫و هم زمان با اینا در یک موسسه خیریه تحصیل می‌کرد.
‫بعد به عنوان یک معلم خصوصی کار کرد تا من به مدرسه برم.
‫اون به خاطر من خیلی عذاب کشید.
‫ما بالاخره به نقطه‌ای رسیدیم که بتونیم ‫این مدرسه رو باز کنیم.
‫اما، خواهرم به اداره کردن این مدرسه وسواس پیدا کرد...
‫به خاطر اون وسواس، تصمیم گرفت ‫برای اتفاقی که افتاد با تو خیلی بی‌رحمانه رفتار کنه.
‫لطفا خواهرم رو ببخش!
‫آملیا-سنسه...
‫ببینم سارا-سان...می‌تونی امشب در این اتاق بمونی؟
‫اگه اینکارو بکنی، مجبور نیستی به اصطبل برگردی.
‫خیلی ممنونم آملیا-سنسه.
‫خانم مدیر...
‫اونه-ساما...
‫چرا انقدر تو این اتاق موندی؟
‫اونه-ساما...
‫جایی که تو می‌خوابی اینجا نیست.
‫فورا برگرد همون جا.
‫بله خانم مدیر، پس...شب بخیر.
‫خانم! تمیزکاری آشپزخونه کامل تموم شد!
‫ممنونم بکی.
‫نفرمایید!
‫راستی، حال آملیا-سنسه خوبه؟
‫بله، حالش خوبه.
‫خب خب، اگه کارتون تموم شده زودباشید ‫برید بخوابید که بتونیم چراغ‌ها رو خاموش کنیم!
‫بله، مولی-سان.
‫پس خانم...شبتون بخیر.
‫شب بخیر بکی.
‫بله...جای که باید در اون بخوابم اصطبله.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫در یک شب هیجان‌انگیز هالووین، بچه‌ها با ‫مهمونی گرفتن دارن لذت می‌برن.
‫با این حال، جشن‌ها بیش از حد پیش میرن...
‫در قسمت بعد «شاهزاده خانم کوچولو سارا»:
‫«مهمانی ارواح»
‫منتظرتون هستیم!