‫در گوشه‌ای از قلبم گلی شکوفه می‌دهد.
‫گل کوچکی که نامی ندارد.
‫در زمان ناراحتی، اگر گلبرگ قرمزی را،
‫در گوشه چشمت قرار بدهی...
‫...اشک‌ها حتما ناپدید می‌شوند.
‫هر زمانی که به اشک ریختن فکر می‌کنم،
‫فقط یک صدا کافیه تا سرازیر بشن،
‫تا زمانی که این گل در قلبم باشه،
‫فقط با فکر کردن به آن قدرت می‌گیرم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خانم!
‫خداروشکر! خب، زودباشید بریم.
‫چیکار کنم؟ چیکار باید بکنم؟ چیکار باید کنم؟
‫ساکت شو سارا!
‫چطور جرات کردی این مدرسه رو به آتیش بکشی؟
‫خیلی بچه‌ وحشتناکی هستی!
‫زودباش حقیقت رو به من اعتراف کن!
‫ا-اشتباه می‌کنید خانم مدیر!
‫وقتی من رسیدم اونجا اصطبل غرق در شعله‌های آتیش بود.
‫نمی‌دونم چجوری آتیش گرفت.
‫به چه جراتی بهونه میاری!
‫تو تصمیم گرفتی اصطبل رو آتیش بزنی ‫چون از اتاق زیرشیروانی بیرون انداخته شدی!
‫چـ-چطور ممکنه؟
‫اونه-ساما...ما هنوز مطمئن نیستیم که سارا-سان ‫اینکارو کرده یا نه.
‫نه! کار خودشه!
‫این بچه عوضی از اولش از من متنفر بود.
‫دیگه کی می‌تونه مقصر باشه؟
‫این چه قیافه‌ایه؟
‫دختره‌ی دروغگوی مغرور!
‫ا-اونه-ساما!
‫مامان سارای بیچاره...
‫معلومه که اینجوری میشه.
‫عوضیه ناسپاس...فکر کردی کی داره ازت مراقبت می‌کنه؟
‫من از روی مهربانی بهت اجازه دادم در این خونه زندگی کنی!
‫خانم مدیر...
‫شما با مهربانی با من رفتار نکردین.
‫چی؟ چی گفتی؟
‫به علاوه، اینجا خونه‌ من نیست.
‫بـ-برو بیرون!
‫نمی‌خوام صورت هرزه‌ی ناسپاسی مثل تو رو ببینم!
‫برام مهم نیست کجا میری تا بمیری!
‫پس، فورا از اینجا گمشو بیرون!
‫اونه-ساما...
‫متوجه شدم.
‫اگر این چیزیه که می‌خواید خانم مدیر، ‫منم کاری که خواستید رو انجام میدم.
‫روز خوبی داشته باشید...خانم مدیر، آملیا-سنسه.
‫سارا-سان!
‫آملیا!
‫مامان سارا!
‫سارا!
‫لوتی! آرمنگارد!
‫مامان سارا...
‫ببینم سارا...خواهش می‌کنم نگو که از مدرسه انداختنت بیرون!
‫مامان سارا...بگو که دروغه، درسته؟
‫نه، دروغ نیست لوتی.
‫از اینجا به بعد من دیگه باهاتون نیستم.
‫نه! نه!
‫من نمی‌خوام بدون تو باشم مامان سارا!
‫لوتی...
‫منو ببخش...
‫آرمنگارد، مراقب خودت باش...
‫مامان سارا! مامان سارا!
‫مامان سارا!
‫آرمنگارد، لوتی...ما حتما دوباره همدیگه رو می‌بینیم.
‫دوباره همدیگه رو می‌بینیم، سارا.
‫ممنونم، لاوینیا.
‫نرو مامان سارا!
‫مامان سارا...
‫خانم!
‫شنیدم چیشده!
‫اونا شما رو برای آتیش سوزی مقصر می‌دونن ‫و دارن بیرونتون می‌کنن!
‫این خیلی زیادیه!
‫چاره‌ای نیست بکی.
‫می‌دونستم همچین چیزی روزی اتفاق میوفته.
‫چطور ممکنه؟
‫نیازی نیست نگران من باشی بکی.
‫من قوی می‌مونم و به زندگی ادامه میدم.
‫خانم!
‫بکی...
‫خب خب...
‫هنوز اینجایی.
‫تو مایه نفرتی، همین حالا از اینجا برو.
‫ممنون که مراقب من بودید...مولی-سان، جیمز-سان.
‫من دیگه میرم، بکی.
‫خانم...
‫گریه نکن بکی.
‫تا وقتی که زنده باشم همدیگه رو می‌بینیم.
‫مراقب خودت باش.
‫خانم...
‫سزار...
‫خداحافظ سزار.
‫به تو می‌سپارمش بکی.
‫خانم!
‫مامان سارا!
‫جلوتو نگاه کن!
‫معذرت می‌خوام.
‫ولی اونه-ساما...
‫اگه خانم شهردار بفهمه سارا از مدرسه بیرون انداخته شده...
‫آملیا!
‫واقعا فکر کردی می‌خوام سارا رو بندازم بیرون؟
‫ها؟
‫اینکارو صرفا نمایشی انجام دادم.
‫خب، سارا خیلی دور نرفته.
‫باید هرچه سریع‌تر برگردونیش اینجا.
‫بـ-بله اونه-ساما.
‫خواندن ترانه غمگینم می‌کند.
‫اشک‌هایم این نامه‌ی طولانی را محو می‌کنند.
‫باد موهایم را به اهتزاز درمی‌آورد.
‫جایی که از آن آمده‌ام را پشت سر می‌گذارم.
‫آسمان روشن آبی...
‫...تاریک می‌شود.
‫غم دوباره من را فرا می‌گیرد.
‫قلبم به رنگ اندوه درآمده.
‫شمایید خانم؟
‫واقعا شمایید!
‫پیتر!
‫چه خبر شده؟ امیلی رو با خودتون آوردین...
‫برای خرید اینجا نیستین؟
‫خـ-خانم!
‫پس این اتفاق افتاده.
‫اونا عمدا شما رو متهم به راه انداختن آتیش کردن ‫و بیرونتون کردن.
‫خیلی بی‌رحمن!
‫فهمیدم خانم! نگرانش نباشید!
‫هنوز منو دارید!
‫پیتر...
‫بیاید بریم.
‫هی پیتر!
‫کارت تو بازار برای امروز تموم شد؟
‫آره! یه کار غیر منتظره پیش اومد!
‫کار تو چطور پیش میره؟
‫بد بوده.
‫تا مغز استخونم دارم یخ می‌زنم!
‫نتونستم هیچ چیز خوبی پیدا کنم.
‫که اینطور، موفق باشی!
‫تو هم همینطور۱
‫ببینم پیتر...این کانال آب ماهی داره؟
‫گفتین ماهی؟
‫اوه نه...اون رفیقمون ماهی نمی‌گیره.
‫اون یه گِل گرده.
‫گِل گرد؟
‫اساسا، اون گل ته رودخونه رو می‌کنه...
‫و بعد گل رو الک می‌کنه و چیزهای ارزشمندی که ‫پیدا می‌کنه رو می‌فروشه.
‫چیزهای ارزشمند؟
‫خب، مثلا...در فرآیند تخیله یه قایق، زغال سنگ به ‫رودخونه می‌ریزه.
‫یه مثال دیگه می‌تونه آهن و برنزی باشه که مردم دور می‌ریزن.
‫اگه خوش شانس باشید حتی سکه هم می‌تونید پیدا کنید!
‫اما، کار کردن در زمستون سخته.
‫هی پیتر.
‫هی، داری چیزهایی که پیدا کردی رو می‌بری مبادله کنی؟
‫آره. یه مدت این اطراف می‌مونم، ‫درآمد اینجا عالیه.
‫موفق باشی!
‫تو هم همینطور! بعدا می‌بینمت!
‫پیتر، اون چیکار می‌کنه؟
‫اون زباله و خاکستر زغال جمع می‌کنه و در ازای پول ‫برای اربابش میاره.
‫زباله و خاکستر زغال جمع می‌کنه؟
‫بله، بخش‌های باقی مونده سبزیجات رو میشه ‫برای تهیه غذای مرغ و خوک استفاده کرد.
‫از تکه‌های بزرگ‌تر خاکستر زغال هم میشه ‫برای ساخت آجر استفاده کرد.
‫تکه‌های کوچیک زغال رو هم میشه به عنوان کود فروخت.
‫مهم نیست چه زباله‌ای باشه، همشون ارزش پول رو دارن.
‫شگفت‌زده شدم! هیچ وقت اینا رو نمی‌دونستم!
‫چیزهای زیادی هست که نمی‌دونید خانم.
‫پیتر! داشتم از اینجا رد می‌شدم!
‫موفق باشی!
‫قربونت!
‫ولی، اینجا همه سخت کار می‌کنن تا بتونن زندگی کنن.
‫بله، درسته.
‫خانم، این خونه منه.
‫اینجا اول اصطبل بوده، اما پدرم اونو بازسازی کرده.
‫وای...
‫شما تنها کسی نیستین که در اصطبل می‌خوابه خانم.
‫از دست تو پیتر...
‫لطفا یه لحظه صبر کنید.
‫بذارید به پدر و مادرم بگم که وقتی میاید داخل ‫غافلگیر نشن.
‫البته.
‫من برگشتم!
‫هی هی! مراقب باش!
‫بیا.
‫داشتی خردل می‌فروختی؟
‫آره.
‫خیلی فروش داشتی!
‫ممنون!
‫درسته، اینجا حتی کوچیک‌ترین بچه‌ها هم سخت کار می‌کنن.
‫خانم!
‫خب، از این طرف بفرمایید.
‫اینجا یکم تاریکه بنابراین مراقب قدم‌هاتون باشید.
‫باشه.
‫خانم، این پدرمه.
‫خوش اومدین خانم.
‫من سارا هستم. باعث افتخاره که می‌بینمتون.
‫پیتر قبلا همه چیز رو در موردتون بهم گفته.
‫خب، لطفا به نامرتب بودن اینجا اهمیت ندین، بفرمایید.
‫این مادرمه.
‫من سارا هستم.
‫خانم جوان، از اینکه برای سلام کردن ‫بلند نشدم عذر می‌خوام.
‫اوه نه! راحت باشید.
‫راستی، حالتون چطوره؟
‫ممنونم.
‫به لطف شما یکم بهترم.
‫همینطور خانم...شما تغییرات زیادی رو تجربه کردین.
‫بله.
‫نیازی نیست نگران باشید خانم.
‫اگر همچین جایی اذیتتون نمی‌کنه، هر چقدر ‫که دوست داشته باشید می‌تونید اینجا بمونید.
‫خب، از وقتی که مجروح شدم، راننده کالسکه بودن رو ‫کنار گذاشتم، اما دارم تعمیرشون می‌کنم.
‫برای همین، قطعا می‌تونیم غذای شما رو تامین کنیم.
‫اصلا دردسری نداره.
‫خیلی ازتون ممنونم قربان.
‫اما، من تصمیمی گرفتم.
‫تصمیم؟
‫بله، من می‌خوام یه جوری کار پیدا کنم ‫تا بتونم از پس زندگیم بر بیام.
‫به خاطر اینکه من از دوستات یاد گرفتم ‫همه خیلی سخت کار می‌کنن پیتر.
‫خانم...شما مجبور نیستین کار کنید.
‫خواهش می‌کنم پیتر!
‫می‌تونی بهم کمک کنی شغلی پیدا کنم که بتونم ‫انجامش بدم؟
‫خانم چه کاری می‌تونن انجام بدن...
‫هیچ کاری نیست که اون بتونه در بازار انجام بده.
‫زباله جمع کردن و گِل گردی توسط پسرا انجام میشه...
‫مامان! انقدر واضح نگو! ملایم باش!
‫اشکالی نداره پیتر.
‫من حاضرم هر کاری انجام بدم.
‫ولی خانم...
‫فهمیدم پیتر، چرا با مگی حرف نمی‌زنی؟
‫درسته! اون جواب میده!
‫خب! بیاید بریم خانم!
‫باشه!
‫که اینطور، پس اینجوری شده.
‫امکان نداره من بتونم کنار وایسم و کمک نکنم.
‫خیلی خب! برای من کار می‌کنی!
‫خداروشکر‍!
‫خیلی ممنونم!
‫من اینجا کسب و کاری دارم که در اون ‫کبریت می‌سازیم و می‌فروشیم.
‫وقتی بهش عادت کنی، کارش درواقع خیلی سبکه.
‫می‌تونی از امروز شروع کنی؟
‫بله خانم! لطفا هوای منو داشته باشین!
‫خب، پس قرارش رو گذاشتیم! ‫اینجوری هیچی سر راهمون قرار نمی‌گیره.
‫پس، روتون حساب می‌کنم.
‫نگران نباش! بسپارش به من.
‫بعدا می‌بینمتون خانم.
‫ممنونم پیتر.
‫بذار ببینم...
‫حس می‌کنم اگه قرار باشه کبریت درست کنی ‫هدر دادن استعداده.
‫این چطوره؟ دوست داری بری کبریت بفروشی؟
‫بله خانم. هرکاری باشه انجام میدم.
‫خوبه! ذهنیت مثبتی داری.
‫این طرز فکر خیلی مهمه!
‫خوش اومدی!
‫همشونو خیلی سریع فروختی!
‫این سهم توئه.
‫مری، این ساراست که از امروز با ما کار می‌کنه.
‫خوشبختم.
‫از دیدنت خوشحالم.
‫من حالا با شجاعت تلاش می‌کنم تا زندگی جدیدم رو بگذرونم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫از وقتی که مدرسه رو ترک کردم شروع کردم به کبریت فروختن.
‫در حالی که از مدرسه دور بودم، یک نفر ‫بسته‌ای رو تحویل داد که برای من فرستاده شده بود.
‫در قسمت بعد «شاهزاده خانم کوچولو سارا»:
‫«بسته شگفت‌انگیز خوشبختی»
‫منتظرتون هستیم!