‫در گوشه‌ای از قلبم گلی شکوفه می‌دهد.
‫گل کوچکی که نامی ندارد.
‫در زمان ناراحتی، اگر گلبرگ قرمزی را،
‫در گوشه چشمت قرار بدهی...
‫...اشک‌ها حتما ناپدید می‌شوند.
‫هر زمان که به اشک ریختن فکر می‌کنم،
‫فقط یک صدا کافیه تا سرازیر بشن،
‫تا زمانی که این گل در قلبم باشه،
‫فقط با فکر کردن به آن قدرت می‌گیرم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫فردا حتما بهتر از امروز میشه.
‫دعا می‌کنم که بتونم آسمون پرستاره رو ببینم.
‫من نه غمگین و نه تنها هستم!
‫می‌تونم صدای زمزمه‌های گل قرمزی رو...
‫...که در قلبم شکوفه میده بشنوم.
‫با اینکه من هم خوشبختی رو می‌خوام،
‫با این حال چیزهای با ارزش‌تری وجود داره.
‫آیا اون عشقه؟ آیا یک قلب مهربانه؟
‫تا زمانی که بتونم زنده بمونم، فکر کنم می‌فهمم.
‫نگاه کنید!
‫کبریت! کسی کبریت نمی‌خواد؟
‫هی مامان...اون دختره واقعا دختر کبریت فروش شد!
‫کالسکه رو نگه دار!
‫کسی کبریت نمی‌خواد؟
‫این کبریت‌ها رو میشه تو برف روشن کرد!
‫وای!
‫واقعا خودتی!
‫بفرما!
‫ممنونم.
‫بفرمایید.
‫خب، بعدا بیشتر ازت می‌خرم، موفق باشی!
‫باشه! ممنونم!
‫مراقب باش!
‫راه بیوفت!
‫خانم!
‫برای فروختنشون خیلی دور اومدین!
‫بله، ولی فقط انقدر فروختم.
‫خب، خانم...اتفاقی پیش اومده که یه جورایی ‫نگران کننده‌اس.
‫اتفاق نگران کننده؟
‫بله، به هر حال، می‌تونید برگردید خونه؟
‫زودباشید با من بیاید.
‫خانم!
‫سارا-سان!
‫آملیا-سنسه...
‫سارا-سان! نگرانت بودم.
‫خانم مدیر بکی رو مجبور کرد بگه که کجایی.
‫اینجوری بود که بالاخره فهمیدیم کجایی.
‫راستش رو بخوای، سارا-سان...خانم مدیر ‫می‌خواد که برگردی به مدرسه.
‫ها؟ خانم مدیر می‌خواد برگردم؟
‫به خاطر همین من اومدم اینجا دنبالت.
‫اما...من...
‫خب، سارا-سان...اگه خیلی دیر برگردیم ‫خانم مدیر دوباره دعوامون می‌کنه.
‫من...
‫خواهش می‌کنم سارا-سان! اگه برنگردی خانم مدیر ‫منو سرزنش می‌کنه.
‫پس، لطفا با من برگرد.
‫خواهش می‌کنم سارا-سان.
‫خـ-خانم...
‫خب...سارا-سان.
‫بفرما...
‫خانم...
‫اگر اتفاقی افتاد، بیاید بیرون و برگردید اینجا.
‫خانم...
‫باید...باید حتما برگردین خانم!
‫وایسا!
‫بیا...
‫خانم!
‫بکی!
‫خانم!
‫لطفا منو ببخشید! مجبور شدم بگم کجایید!
‫...بالاخره!
‫اشکالی نداره بکی.
‫مامان سارا‍!
‫لوتی!
‫مامان سارا!
‫سارا!
‫آرمنگارد!
‫خب، سارا-سان...خانم مدیر منتظره.
‫بیا بریم.
‫بله، آملیا-سنسه.
‫خانم...
‫اونه-ساما...سارا-سان رو آوردم.
‫خوش اومدی.
‫می‌دونی چقدر برای اینکه دنبالت بگردیم دردسر داشتیم؟
‫مهم نیست. به هر حال انجامش می‌دادم.
‫در هر صورت، فکر می‌کنم می‌دونی که ‫فقط به خاطر اینکه امروز...
‫...مخصوص به اینجا برگردانده شدی، به این معنی نیست ‫که من می‌بخشمت.
‫خوبه.
‫دلیل اینکه خواستم برگردی...اینه.
‫بعد از اینکه تو رفتی...
‫...یک نفر مخفیانه این بسته رو جلوی در گذاشت.
‫لطفا بخون مخاطبی که روی کارت نوشته شده کیه.
‫«برای دختری که در اتاق زیر شیروانی سمت راست است»
‫درسته.
‫اتاق زیر شیروانی سمت راست، اتاقیه که ‫تو قبلا در اون می‌خوابیدی.
‫بکی در اتاق زیر شیروانی سمت چپ زندگی می‌کنه.
‫این باید به این معنی باشه که بسته برای تو فرستاده شده.
‫ما به خاطر همین دنبالت می‌گشتیم.
‫به هر حال، نمی‌تونیم به سادگی از این بسته بگذریم.
‫پس، چی داخلشه؟
‫من نمی‌دونم.
‫گفتی نمی‌دونی؟
‫پس، کی بسته رو فرستاده؟
‫هیچ ایده‌ای نداری؟
‫بله خانم.
‫از حالت چهره‌ات مشخصه سارا...که حتی اگر ‫می‌دونستی به ما نمی‌گفتی.
‫بازش کن.
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫در حضور من بازش کن!
‫بله خانم.
‫اونه-ساما.
‫این...
‫خدای من...
‫اونه-ساما...
‫خدای من...
‫وای...خیلی فوق‌العاده‌اس...
‫اونه-ساما، اینا همه توسط یک خیاط درجه یک دوخته شدن.
‫جوراب‌ها و لباس‌های زیر...
‫همشون از ابریشم درست شدن!
‫سارا...
‫هنوز اصرار داری که نمی‌دونی چه کسی اینا رو برات فرستاده؟
‫بله خانم.
‫که اینطور، راه دیگه‌ای نیست.
‫ما باید با اطمینان کامل بررسی کنیم که آیا این هدایا...
‫...واقعا برای تو فرستاده شدن یا نه.
‫پس، بپوششون.
‫اگر اینا واقعا برای تو درست شده باشن ‫اندازه‌ها باید درست باشه.
‫اگر اندازه نباشن، به این معنیه که برای تو ‫درست نشدن و من اونا رو توقیف می‌کنم.
‫این کاریه که قصدش رو دارم.
‫حالا، زودباش اونا رو بپوش که من بتونم ببینم.
‫ها؟
‫اونه-ساما، یه نامه داخلشه.
‫نامه؟
‫بله.
‫«این لباس‌های روزانه است»
‫«بقیه لباس‌های ضروری بعدا تحویل داده می‌شوند»
‫همم...فقط همین؟
‫بله همین بود.
‫همم...
‫ولی اونه-ساما...از اونجایی که این لباس‌های گرون ‫«لباس روزانه‌» است،
‫هرکس که اینو فرستاده باید خیلی پولدار باشه!
‫میگم، اونه-ساما...شاید سارا-سان فامیل پولدار ‌ ‫دیگه‌ای داره که ما در موردش نمی‌دونیم؟
‫چی گفتی؟
‫شاید این فامیل پولدار، ناگهان متوجه مکان سارا-سان شده...
‫...و داره از این روش غیرمعمول برای تحویل دادن ‫هدایا به اون استفاده می‌کنه؟
‫چطور ممکنه؟
‫با این حال، این فامیل یکم عجیب و غریبه.
‫مثل کاری می‌مونه که یه عموی مجرد خیلی پولدار...
‫...که فرزند نمی‌خواد انجام میده.
‫اون با کمک کردن از راه دور، به فرزند یکی از ‫خویشاوندانش راضی می‌شه.
‫این اغلب در رمان‌ها نوشته میشه...
‫این خیلی احمقانه‌اس!
‫تو زیادی رمان خوندی.
‫ولی...
‫آملیا!
‫الان، ما باید بفهمیم...
‫...که محتویات این بسته واقعا برای سارا هست یا نه!
‫بـ-بله، اونه-ساما.
‫وای، چقدر فوق‌العاده!
‫چقدر خوشگله!
‫مامان سارا، خوشگل شدی!
‫آره واقعا! مثل شاهزاده‌ها شدی!
‫ممنونم...لوتی، آرمنگارد.
‫واقعا بهت میاد!
‫مامان سارا خیلی خوشگل شدی!
‫وای! خیلی دوست داشتنی به نظر میای سارا-سان!
‫لباسم رو عوض کردم، خانم مدیر.
‫انگار سفارشی فقط برای تو دوخته شده!
‫سارا-سان.
‫بـ-بله خانم.
‫به نظر می‌رسه که یک فامیل نسبتا مهربان داری.
‫چـ-چطور ممکنه؟
‫اوه نه!
‫اگر نمی‌خوای بگیش مجبور به گفتنش نیستی.
‫به هر حال، من بهت اجازه میدم که مثل قبل ‫در این مدرسه بمونی.
‫بکی!
‫بله، خانم مدیر!
‫لطفا برو جیمز رو بیار.
‫بله! همین الان!
‫لطفا بفرما داخل.
‫بله خانم.
‫هورا! هورا! دوباره می‌تونم با مامان سارا بازی کنم!
‫خوشحالی لوتی؟
‫آره!
‫طوری که مینچین-سنسه تغییر کرد غافلگیر کننده‌اس!
‫درسته! حتما یه نفر برای سارا ارث گذاشته!
‫برای همین سارا تونسته همچین لباس‌های گرونی بپوشه!
‫می‌دونستم که همچین تغییری یه روز برای سارا ‫اتفاق میوفته!
‫آخه اون با بقیه آدما متفاوته.
‫بس کنید.
‫زیادی داریم در مورد سارا شلوغش می‌کنیم.
‫این فقط اونو مغرورتر می‌کنه.
‫ولی، لاوینیا...
‫اینم مثل قبل که قضیه معادن الماس برای سارا معلوم شد نیست؟
‫اینا همه توهمه.
‫بیاید بریم.
‫باشه...
‫برای همین...از امروز دیگه نیازی نیست ‫در آشپزخونه کار کنی.
‫بله، خانم مدیر.
‫بیا تو.
‫من رو خواسته بودین؟
‫سارا-سان دوباره به عنوان یک دانش‌آموز در اینجا اقامت داره.
‫لطفا اتاق زیرشیروانی رو قابل سکونت کن.
‫ها؟...فهمیدم!
‫سزار...
‫اوضاعت خوبه، سزار؟
‫خیلی سرده...
‫خب! صندلی رو بده.
‫بله، جیمز-سان.
‫هر وقت می‌خوای میری و میای.
‫لعنتی! فقط برای من کار غیر ضروری بیشتر می‌تراشی.
‫خب، همونطور که بود شد، نباید اعتراضی داشته باشی.
‫معذرت می‌خوام...
‫مل!
‫خیلی وقته ندیدمتون!
‫همه حالشون خوبه، خداروشکر.
‫مل، قراره دوباره باهم زندگی کنیم.
‫هوامو داشته باشید.
‫چی گفتین؟
‫یعنی، ما باید پتو‌های سارا رو پس بدیم؟
‫درسته.
‫البته فقط پتوها نیستن.
‫تمام ظروفی که از اتاق سارا برداشتید باید به اون برگردونید.
‫ولی، مگه نگفتین می‌تونیم هرکاری می‌خوایم ‫با اونا بکنیم؟
‫ساکت!
‫من متوجه شدم که سارا یک خویشاوند بانفوذ داره ‫که داره مخفیانه از اون حمایت می‌کنه.
‫پتوها و ظروف غذا خوری...
‫فقط اونا نه، شام درجه یکی که تو اون اتاق بود...
‫همه اونا باید از طرف یک خیر اومده باشن.
‫گوش کنید.
‫از الان به بعد سارا دیگه به عنوان خدمتکار آشپزخونه کار نمی‌کنه.
‫فهمیدین؟
‫چه خبر شده؟ ‫لعنتی!
‫اون مدیر لعنتی خیلی خودسره!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫خب، همشو بهت برگردوندیم.
‫دیگه از ما متنفر نباش.
‫این فوق‌العاده‌اس خانم!
‫تمام این مدت داشتم به یه چیزی فکر می‌کردم بکی.
‫کسی که این بسته رو فرستاده باید ‫همون کسی باشه که پتو‌ها رو برامون فرستاد.
‫پس، شام جادویی رو هم همون فرستاد؟
‫بله، باید یه جوری ازش تشکر کنم.
‫اما، چطوری اینکارو بکنیم؟
‫درسته! در بسته قلم و جوهر هست!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫یه نامه می‌نویسم.
‫بعد نامه رو روی میز می‌ذارم.
‫اگه همه چیز خوب پیش بره، جادوگر نامه رو می‌گیره.
‫وای! نقشه خوبیه خانم!
‫اون شب، یک نامه قدردانی برای جادوگر نوشتم.
‫اگر نامه فردا صبح اونجا نباشه...
‫...می‌فهمم که افکارم در نامه فرستاده شدن.