‫در گوشه‌ای از قلبم گلی شکوفه می‌دهد.
‫گل کوچکی که نامی ندارد.
‫در زمان ناراحتی، اگر گلبرگ قرمزی را،
‫در گوشه چشمت قرار بدهی...
‫...اشک‌ها حتما ناپدید می‌شوند.
‫هر زمان که به اشک ریختن فکر می‌کنم،
‫فقط یک صدا کافیه تا سرازیر بشن،
‫تا زمانی که این گل در قلبم باشه،
‫فقط با فکر کردن به آن قدرت می‌گیرم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بچه‌ها، اگه عجله نکنیم نمی‌تونیم تمومش کنیم!
‫کسی می‌تونه بقیه ستاره‌ها رو به من بده؟
‫بیا!
‫برف منو برندار!
‫تو به اندازه کافی داری! ‫من تو قسمت خودم به اندازه کافی ندارم!
‫نمی‌تونم بچسبونمش!
‫لوتی، بذار من سعی کنم.
‫باشه.
‫اگه مامان سارا اینجا بود الان اون کمکم می‌کرد...
‫آره...یعنی سارا الان داره چیکار می‌کنه؟
‫هوم...
‫خب، بچه‌ها...تزئینات کریسمس نصب شدن؟
‫امشب شب کریسمسه!
‫بله خانم!
‫اونه-ساما...
‫آ...آ...آملیا.
‫خیلی بهونه گیری، همه مشغول آماده شدن برای ‫کریسمس هستن.
‫به جاش تو همش نشستی اینجا به یه چیزی فکر می‌کنی.
‫آملیا، ظاهرا هیچ روحیه‌ای برای اینکه کاری کنم برام نمونده.
‫از کی می‌تونیم بخوایم که مدیریت این مدرسه رو ‫بر عهده بگیر؟
‫چـ-چی داری میگی؟
‫می‌دونم مایه تاسفه که سارا-سان و معادن الماسی که ‫به ارث برده رو از دست دادیم.
‫اما، معنیش این نیست که نمی‌تونیم به ‫اداره کردن این مدرسه ادامه بدیم!
‫حالا، سرحال بیا.
‫بفرمایید.
‫آمم...ارباب همسایه و وکیلش جلوی در منتظر هستن.
‫ها؟ چی گفتی؟
‫می‌خوان در مورد مدرسه صحبت کنن...
‫آملیا! اومدن در مورد تحت پیگرد قرار دادن ما ‫به خاطر سارا-سان صحبت کنن؟
‫ها؟
‫د-در هر صورت، ما باید اونا رو ببینیم.
‫خب، نگران نباش!
‫من کریسفورد هستم.
‫وکیلشون، کارمایکل هستم.
‫مـ-من آملیا هستم...
‫وای! سارا-سان تو هم اینجایی!
‫اینکه اومدی اینجا فوق‌العاده‌اس!
‫بله، آملیا-سنسه.
‫ما به خاطر درخواست این دختر به اینجا اومدیم.
‫لطفا بفرمایید داخل.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫عالیه! کت سارا رو ببین!
‫برای چی اومدن داخل؟
‫احتمالا می‌خوان این مدرسه رو بخرن.
‫اون کلی الماس داره و دنبال انتقامه.
‫چـ-چی گفتین؟
‫مـ-می‌خواید از این مدرسه حمایت کنید؟
‫بله، درسته.
‫این کاریه که این دختر می‌خواد انجام بده.
‫لطف می‌کنی، کارمایکل-کون.
‫بله قربان.
‫این چکی از بانک انگلستانه که برای ‫صد هزار پوند نوشته شده.
‫صـ...صـ....صـ-صد...
‫صد هزار پوند!
‫ا-اونه ساما! خودت رو کنترل کن!
‫قبولش می‌کنید؟
‫بله، بله! البته کریسفورد-ساما!
‫مگه نه، اونه-ساما؟
‫خوشحالم که اینو می‌شنوم.
‫به علاوه، این دختر یکی دوتا درخواست دیگه هم داره.
‫بـ-بله البته! با خیال راحت درخواست‌ها رو مطرح کنید!
‫درسته، اونه-ساما؟
‫البته آملیا!
‫در واقع، این به بکی مربوط میشه.
‫مل!
‫می‌دونم که همه تنها موندین، اما لطفا تحمل کنید!
‫یه راهی برای غذاتون پیدا می‌کنم!
‫بکی! بکی!
‫اومدم!
‫چیشده، آملیا-سنسه؟
‫بکی، لطفا از چیزی که می‌خوام بگم غافلگیر نشو!
‫سرنوشت باورنکردنی‌ای برات رقم خورده!
‫سرنوشت باورنکردنی؟
‫درسته!
‫کریسفورد-ساما از خونه همسایه، تو رو ‫دعوت کرده بری خونه‌اش...
‫...و خدمتکار شخصیه شاهزاده‌ الماس بشی!
‫واقعا؟
‫بکی!
‫خـ-خانم!
‫خانم...
‫وای، خانم...
‫عالی شدین...
‫بکی...
‫رام‌داس-سان کاری که خواسته بودین رو برای من انجام داد.
‫وقتی فهمیدم که منو فراموش نکردین...
‫اونقدر خوشحال شدم که نمی‌تونستم جلوی ‫گریه کردنم رو بگیرم!
‫تا وقتی بتونم کنار شما باشم...
‫بکی...
‫منم به اندازه تو خوشحالم.
‫ما دوباره می‌تونیم با هم زندگی کنیم.
‫خانم...
‫بفرمایید.
‫در اصل می‌خواستم اینا رو برای شما بیارم.
‫ممنونم بکی.
‫بنابراین...اگر مایلید، لطفا به بقیه دانش‌آموزان ‫در مورد صحبتی که کردیم اطلاع بدید.
‫بله! البته کریسفورد-ساما!
‫بچه‌ها!
‫خب خب، لطفا بیاید اینجا! بیاید اینجا!
‫خب، امروز یک خبر ناگهانی دارم ‫که باید به همه بگم!
‫سارا-سان از حضور داشتن در این مدرسه ‫منصرف نشده!
‫ها؟
‫به همین دلیل، ما پیشنهاد می‌کنیم که سارا-سان ...
‫...به همراه بقیه بچه‌ها تحصیلاتش رو در این مدرسه ‫ادامه بده.
‫واقعا؟
‫آخ جون! دوباره می‌تونم با مامان سارا باشم!
‫با این حال...همونطور که خواستن، ‫اون به عنوان یک دانش‌آموز شبانه روزی اینجا نخواهد بود.
‫اون در خانه‌ همسایه، کریسفورد-ساما، اقامت خواهد داشت.
‫امیدوارم همه این رو بپذیرن.
‫دوباره می‌تونم با مامان سارا درس بخونم!
‫سارا!
‫خیلی نگرانت بودم!
‫خداروشکر!
‫ممنونم آرمنگارد!
‫ممنونم لوتی.
‫به علاوه...ممنونم بچه‌ها.
‫میگم لاوینیا...بیا بریم اونطرف که سارا هست.
‫اگه تو نمی‌خوای بری، پس ما میریم.
‫خداروشکر سارا!
‫دوباره می‌تونیم باهم خوش بگذرونیم!
‫هورا! ‫آخ جون!
‫بیا دوست باشیم!
‫تبریک میگم، سارا.
‫ممنونم لاوینیا.
‫اگر مایلی، بیا باهم کنار بیایم.
‫لاوینیا-سان!
‫راستش رو بخوای...
‫از اولین باری که به این مدرسه اومدم، ‫می‌خواستم باهات دوست بشم.
‫خب، بچه‌ها...بیاید همه به همراه سارا-سان ‫کریسمس رو جشن بگیریم!
‫هورا!
‫آخ جون!
‫«شاد باش ای دنیا، خداوند آمده‌ است»
‫«بگذارید زمین پذیرای پادشاهش باشد»
‫«بگذارید هر قلبی برایش جایی آماده کند»
‫«و بهش و طبیعت می‌خوانند...»
‫«و بهشت، و بهشت و طبیعت می‌خوانند...»
‫«آمین»
‫کریسمس مبارک!
‫وای!
‫چه بامزه!
‫مولی-سان!
‫چرا اینجوری لباس پوشیدین؟
‫خیلی بهتون میاد! چه باحال!
‫خدای من! چه اتفاقی افتاده؟ چرا اینجوری لباس پوشیدین؟
‫خانم مدیر، راستش...همسایه‌ها هدیه خیلی بزرگی آوردن.
‫در هر صورت، ما ازشون خواستیم که بیارنش اینجا.
‫وای! عالیه! فوق‌العاده‌اس!
‫وای! خیلی بزرگه!
‫اولین باریه که همچین چیزی می‌بینم!
‫چقدر عالی!
‫اونه-ساما...
‫اوه نه! این هدیه کریسمس از طرف اون دختره.
‫خدای من، سارا-سان...
‫مامان سارا، ممنونم!
‫من برگشتم.
‫فهمیدم.
‫سارا...
‫بله، عمو تام؟
‫هدیه کریسمسی که می‌خواستم بهت بدم رسیده.
‫برو ببینش.
‫وای...
‫جامپ!
‫خیلی خوشحالم! خداروشکر که دوباره می‌بینمت!
‫سارا! سارا! سارا!
‫سارا!
‫وای! تو هم هستی بناپارت!
‫سارا! سارا!
‫عمو تام، چطوری اونا رو گرفتید؟
‫همه چیزهایی که قبلا اتفاق افتاده بود رو از ‫پیتر شنیدم.
‫کارمایکل-کون رفت و دنبالشون گشت.
‫ممنونم، کارمایکل-سان.
‫ممنونم پیتر! ممنونم که یادت مونده بود...
‫اوه نفرمایید! همش به خاطر شماست خانم!
‫هی پیتر...مدت زیادی گذشته، ‫می‌تونی منو ببری کالسکه سواری؟
‫بله خانم!
‫پیتر، لطفا کالسکه رو نگه دار!
‫چیشده سارا؟
‫در مورد خانمیه که این نانوایی رو می‌گردونه.
‫وقتی گرسنه بودم و باهام بدرفتاری شده بود ‫اون بهم کمک کرد.
‫که اینطور.
‫می‌خوام برای اون موقع ازش قدردانی کنم.
‫خوش اومدین!
‫خدای من...
‫تو همون دختری...
‫من رو یادتونه؟
‫بله! هیچ وقت فراموش نمی‌کنم که کی هستی!
‫مشخصه که تبدیل به یک بانوی فوق‌العاده شدید!
‫درسته، بذار یک نفر رو بهت معرفی کنم!
‫آن! آن!
‫بله! اومدم!
‫وای! تو...
‫شما...
‫از اون موقع، اونا من رو قبول کردن و اجازه دادن ‫اینجا کار کنم.
‫خیلی خوشحالم.
‫می‌خوام از صمیم قلب ازتون برای کمک کردن به ما ‫دو نفر در اون زمان تشکر کنم.
‫می‌خوام جبرانش کنم...
‫نفرمایید! کسی که به اون کمک کرد شما هستین.
‫آخه از پنج نونی که داشتین، چهارتاش رو به اون دادین.
‫من قلبا از اتفاقی که افتاد خیلی متاثر شدم...
‫اما، این خیلی مشکله...چطور می‌تونم لطف اون موقع ‫شما رو جبران کنم؟
‫می‌تونم یه پیشنهاد بدم، سارا؟
‫اگر ما بازم بچه‌های گرسنه‌ای مثل شما پیدا کردیم...
‫بیا بهشون به مقدار کافی نان برای خوردن بدیم.
‫البته، هزینه‌اش رو من می‌پردازم.
‫چقدر عالی، عمو تام!
‫ولی قربان...این یعنی، تمام نان‌های من هر روز فروش برن!
‫اوه؟ البته این که خیلی خوبه.
‫کمی بعد از اون، عمو تام و من تصمیم گرفتیم ‫به هند برگردیم.
‫این برای انجام تشریفات لازم در مورد ارثیه پدر بود...
‫...و برای زیارت قبر والدینم.
‫هی مامان سارا...بعد از اینکه بری هند ‫دیگه برنمی‌گردی، نه؟
‫برمی‌گردم.
‫چهار ماه دیگه دوباره همدیگه رو می‌بینیم.
‫خداروشکر!
‫لطفا وقتی برگشتی دوباره فرانسوی یادم بده!
‫ولی، لاوینیا وقتی برگردی دیگه رفته!
‫چرا، لاوینیا؟
‫لاوینیا داره برمی‌گرده آمریکا.
‫متاسفانه، فکر نمی‌کنم دیگه همدیگه رو ببینیم.
‫نه، اینطور نیست.
‫حتما بازم همدیگه رو می‌بینیم.
‫ده سال دیگه، تو قطعا از شاهزاده الماس به ‫ملکه الماس تبدیل میشی...
‫در مورد من هم، قطعا بانوی اول آمریکا میشم.
‫سارا-سان!
‫وای...پیتر...
‫عمه الیزا!
‫سارا-سان...شنیدم که داری میری هند!
‫یکم دارو برای دریازدگی برات درست کردم.
‫ممنونم عمه خانم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫به سلامت!
‫خانم! زود برگردین!
‫فردا حتما بهتر از امروز میشه.
‫دعا می‌کنم که بتونم آسمون پرستاره رو ببینم.
‫من نه غمگین و نه تنها هستم!
‫می‌تونم صدای زمزمه‌های گل قرمزی رو...
‫...که در قلبم شکوفه میده بشنوم.
‫با اینکه من هم خوشبختی رو می‌خوام،
‫با این حال چیزهای با ارزش‌تری وجود داره.
‫آیا اون عشقه؟ آیا یک قلب مهربانه؟
‫تا زمانی که بتونم زنده بمونم، فکر کنم می‌فهمم.