..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
آتش رو حفظ کنین!‏
همگی عقب بکشین.‏
بازرس لاول صحبت می‌کنه!‏
سلاح‌هاتون رو زمین بذارین و با دست‌های بالا بیاین بیرون!‏
ما سلاح‌هامون رو تحویل نمی‌دیم.‏
اگه جواهرات رو می‌خواین،‏ خودتون بیاین بگیرینش.‏
دلیلش رو می‌گم.‏ جواهرات دست من نیست.‏ پس منو زنده لازم دارین.‏
یه دلیل دیگه هم دارم.‏
اگه بیاین این‌جا، ما همه‌مون می‌میریم...‏
ولی سه چهار نفر از شما رو هم می‌کشیم.‏
من چیز زیادی از دست نمی‌دم،‏ ولی شما خیلی از کف‌تون می‌ره.‏
پس بهتره مذاکره کنیم.‏
و دقیقاً دربارۀ چی می‌خوای مذاکره کنی؟
پنج دقیقه بهم وقت بده فکر کنم.‏
فعلاً می‌خوام اون چهار نفر پشت وانت قرمز...‏
برن عقب.‏
تیم سه. موقعیت‌تون رو ترک کنین.‏
‏[ واحد اورژانس ]‏
همگی توجه کنین!‏ محوطه رو خالی کنین.‏
این یه تمرین نیست.‏ این یه موقعیت اضطراریه.‏
تکرار می‌کنم.‏
دارم میام.‏ این یه موقعیت اضطراریه.‏
فوراً تخلیه کنین.‏
یالا یالا، برین کنار.‏
بروس؟
هی...‏
وقت رفتنه.‏
حواست به این دو تا باشه.‏
متخصص بیهوشی؟
اینا رو با خودم می‌برم.‏
محکم بشین!‏
‏- بروس؟ ‏- می‌ریم بیرون.‏
تا الان چند دقیقه شده؟
مطمئن نیستم. سه دقیقه.‏
شاید هم سه و نیم.‏
شمایی که داخل کاروان هستین،‏ پنج دقیقه‌تون تمومه.‏
مدرک می‌خوام...‏
که ثابت کنین قراره با ما همکاری کنین.‏
باشه.‏ بهت می‌گم نصف جواهرات کجاست.‏
اونا داخل یه صندوق پست هستن.‏ پاریس، خیابون ماکسیم پلاک 33.‏
برین سراغش، بعد صحبت می‌کنیم.‏
می‌خوام فوراً به اون آدرس برین.‏
بله، خانم.‏
دقت کردی هر دفعه بلندگو...‏
دقیقاً با یک حالت حرکت می‌کنه؟
دقیقاً داشتم به همین فکر می‌کردم.‏
‏- دارن می‌رن داخل.‏ ‏- مهم نیست. بدو!‏
چه جالب.‏ برامون نمایش عروسکی راه انداختن.‏
اینا مشقی‌ان.‏
وای.‏
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
این طرف.‏
اون فروشگاه رو می‌بینی؟
می‌خوام بری اون‌جا و یه چسب حرارتی مخصوص فرش پیدا کنی.‏
با کسی حرف نزن. خب؟
راه بیفت.‏
تا الان حدود 300 متر رو زیرزمین طی کردیم.‏ به جستجو ادامه می‌دیم.‏
فقط یه تونل وجود داره.‏
‏- بازرس لاول هستم.‏ ‏- بازرس، فکر کنم یه چیزی پیدا کردیم.‏
تیم تحقیقات جنایی توی خونۀ پولینیاک...‏
حفره‌های مشکوکی رو پیدا کرده.‏
یکی‌شون روی تنۀ یکی از گیاه‌ها پیدا شده.‏
گمونم یکی خواسته اینا رو مخفی کنه.‏
‏- همه‌شون شبیه به هم و با قطر 9 میلی‌متر هستن.‏ ‏- می‌شه...؟
خب این معنی‌ش چیه؟
طبق چیزی که تو گزارش خوندم از این حفره‌ها برای...‏
کار گذاشتن دوربین نظارتی استفاده شده.‏
اگه گزارش درست باشه و خونۀ پولینیاک...‏
تحت نظارت بوده باشه.‏
پس احتمالاً باید اونو از مضنونین خارج کنیم.‏
ممنون.‏
من با چند تا از کارکن‌های بخش جنایی تو اسپانیا صحبت کردم.‏
فقط یه دوربین 9 میلی‌متری وجود داره...‏
که می‌تونه از تکنولوژی بیسیم برای ضبط صوت و تصویر استفاده کنه.‏
و بردش نهایتاً به 100 متر می‌رسه.‏
پس کسایی که از پولینیاک جاسوسی می‌کردن باید تو همون ساختمون بوده باشن.‏
یا اینکه...‏ دقیقاً اون طرف خیابون بوده باشن.‏
هتل «گیوکندا».‏
یه مکان بی‌نقص واسه جاسوسی.‏
راحت می‌شه رفت و اومد.‏
ولی اونا هم همه‌جا دوربین مداربسته دارن.‏
توی هتل می‌بینم‌تون.‏
تیم سه، تیم پنج، برین بیرون!‏
پاهات رو بذار زیر این میله.‏
با دست‌هات اون یکی رو محکم بگیر.‏
روی، دقیقاً داریم چی‌کار می‌کنیم؟
- تلۀ ساندویچی درست می‌کنیم.‏ - چی؟
‏- بگو ببینم عضلات شکمت در چه سطحی هستن؟ ‏- بد.‏
سعی کن آروم نفس بکشی.‏ باید ضربان قلب‌مون رو بیاریم پایین.‏
سفر درازی در پیش داریم.‏
- سیمون دزده.‏ - چی فهمیدی؟
با دو تا تلسکوپ به این‌جا نظارت می‌کرده.‏
ماکت خونۀ حراجی رو داشته.‏
از جواهرات عکس داشته،‏ و همین‌طور هم... یه تنفگ.‏
خدای من.‏
- خب الان چی‌کار می‌کنی؟ - چی‌کار می‌کنم؟
به پلیس زنگ می‌زنم.‏
‏- ادارۀ پلیس پاریس.‏ ‏- سلام.‏
من کامیل پولینیاک هستم.‏
باید با بازرس لاول صحبت کنم...‏
در رابطه با دزدی جواهرات.‏
لطفاً صبر کنین.‏
به سیمون با تمام وجودم اعتماد داشتم.‏ قسم می‌خورم، سوسی.‏
اومدیم مدارک و متعلقات شخصی همسرتون رو بهتون برگردونیم.‏
لطفاً اون گاوصندوق رو باز کنین.‏
من رمزش رو نمی‌دونم.‏
داشتم با یه مرد غریبه زندگی می‌کردم.‏ اصلاً رمزش رو بلد نیستم.‏
این چند روز بیش از حد این کلمات رو تکرار کردم.‏
‏[ منو فراموش نکن ]‏
‏- همۀ اینا رو کجا نگه می‌داشت؟ ‏- تو یه گاوصندوق تو دفترش.‏
پلیس مجبور شد منفجرش کنه چون من رمزش رو بلد نبودم.‏
‏[ آخرین شبی که دیدمت...‏
تمام مدت به آهنگ ‎‏«می‌دونی من خوب نیستم» گوش کردم. ]‏
‏- خانم پولینیاک؟ ‏- بله، من هنوز این‌جام.‏
من معاون لوران هستم.‏
بازرس لاول تو دفتر نیستن.‏ سعی داریم پیداشون کنیم.‏
‏- لطفاً پشت خط بمونین.‏ ‏- ممنون.‏
فرانسوا از یکی دیگه بچه داره؟
اون‌وقت من هشت سال التماسش کردم با هم بچه‌دار شیم.‏
این حق تو نبود.‏
و این خانم کیه؟
نامادریش.‏
اون یکی نامادریش.‏
بچه دقیقاً شبیه فرانسواـه.‏
عجب حروم‌زاده‌ای بود این فرانسوا.‏
بازرس لاول صحبت می‌کنه.‏
‏- قطع شد. دوباره بگیر.‏ ‏- بله، خانم.‏
ممنون.‏
اون زن کلید اتاقت رو دزدید.‏
‏- فکر می‌کنی الان چی‌کار می‌کنه؟ ‏- برام مهم نیست. یه کپی از کلید دارم.‏
باید سریع باشیم.‏
مطمئنم داره به پلیس زنگ می‌زنه تا شوهرش رو از زندان بیاره بیرون.‏
مطمئن نیستم الان این کارو بکنه.‏ اول درباره‌ش فکر می‌کنه.‏
این ممکنه بهمون فرصت بده از این‌جا بزنیم بیرون.‏
ده دقیقه.‏
حداکثر یه ربع.‏
نمی‌دونم. نمی‌دونم.‏
داریم مرتکب اشتباه بزرگی می‌شیم.‏
باید از پاریس خارج شیم.‏
اگه از خودمون مدرک بذاریم خارج شدن هیچ فایده‌ای نداره.‏
تنها فرصت‌مون واسه آزاد موندن تا آخر عمر...‏
اینه که تمام ردپاهامون رو نابود کنیم.‏
‏[ آمونیوم کلوراید ]‏
بازرس، یه مرد و زن جوون پیدا کردیم که با مشخصات مضنونین هم‌خونی دارن.‏
هر دو اسپانیایی هستن و حدوداً 30 ساله.‏
یه ماشین پلیس از بیمارستان محلی دزدیدن.‏
دو تا افسر پلیس هم گروگان گرفتن.‏
‏- عکسی ازشون داری؟ ‏- خیر.‏
می‌خوام جاده‌ها رو تا شعاع ‏30 کیلومتری ببندین.‏
فوراً نظارت هوایی هم وارد بشه.‏
قابل توجه تمام واحدها.‏
دنبال ماشین آر224 بگردین.‏ دو مأمور گروگان گرفته شدن.‏
خودرو آخرین بار در بزرگراه ای77 در «سینت الوی» دیده شده.‏
تمام پلیس‌های کشور دنبال‌مونن.‏
وقتشه وسیله‌مون رو عوض کنیم.‏
[ بندر ]‏
برو اون‌طرف. شاید تونستیم یه قایق بدزدیم.‏
تفنگ‌ها رو با احتیاط بگیر.‏
‏[ بسته است ]‏
عالیه.‏
‏- بریم. یالا!‏ ‏- سریع‌تر.‏
آروم باش، پسر. می‌دونم دارم چی‌کار می‌کنم، خب؟
فقط 8 میلی‌گرم پروپوفول...‏
و 8 میلی‌گرم دیازپام به هرکدوم‌تون می‌زنم.‏
همون مقداری که واسه عمل قلب باز می‌زنن.‏
قراره چند ساعتی مثل یه بچۀ کوچولو بخوابین.‏
خواب‌های خوب ببینین.‏
خیلی ممنون.‏
اگه شما نبودین احتمالاً من الان زنده نبودم.‏
امیدوارم خوب استراحت کنین.‏
و دچار «اختلال استرس پس از سانحه»‏ هم نشین.‏
خداحافظ.‏
من می‌خوام یکی از این قایق‌ها رو بدزدم.‏
منم می‌رم سراغ ماشین.‏ اینا رو بگیر.‏
امیدوارم بیمه‌شون خوب باشه.‏
آره، درسته.‏
کامیون داره می‌ره.‏
موتور رو خاموش کن.‏
چی شده؟
از ماشین پیاده شو و در عقب رو باز کن.‏
خالیه.‏ چیزی اون پشت ندارم.‏
دارن بازرسی می‌کنن.‏
میله رو بگیر و سرت رو بذار بالاش.‏
وقتی گفتم، بدنت رو بکش بالا.‏
حالا.‏
گفتم که، خالیه.‏
- خب، ببندش.‏ - ممنون، قربان.‏
داره برمی‌گرده.‏
حالا برعکسش رو انجام می‌دیم.‏ می‌ریم زیر میله.‏
حالا!‏
نمی‌تونم.‏
از پسش بر میای.‏
چیزی نیست، قربان.‏
خب، می‌تونی بری.‏
دوباره داره راه میفته.‏
تمومه. بریم.‏
وایستا. پلیس اومده.‏
تازه رسیدم.‏
فعلاً فقط دو تا ماشین اومده.‏
‏- انگار معشوقه‌ت ما رو لو داده.‏ ‏- نه، نه، نه. این خبر خوبیه.‏
اگه اون ما رو لو می‌داد الان کلی پلیس این‌جا ریخته بود.‏
ولی مشخصاً رد یه چیزی رو گرفتن اومدن این‌جا.‏
حتماً فیلم دوربین‌ها رو نگاه می‌کنن.‏
فعلاً باید این‌جا بمونیم.‏
‏- برلین؟ ‏- کیلا...‏
می‌خوام دوربین‌های هتل رو هک کنی.‏
‏- قبلاً کردم. فیلم‌ها پاک شده.‏ ‏- پلیس اومده تو لابی.‏
دوربین‌های راهرو رو خاموش کن تا ما بتونیم بریم بیرون.‏
بعد فیلم‌های هارد رو پاک کن،‏ من‌جمله فیلم مراسم عروسی.‏
نمی‌تونم. الان تو یه قایقم دارم از پلیس‌ها فرار می‌کنم.‏
اگه ظرف چهار دقیقه این کارو نکنی،‏ من و دمین مردیم.‏
چی شده؟
آنتن باید قوی‌تر باشه!‏
بازرس لاول، واحد جنایی.‏
دنبال دو تا مضنون می‌گردیم...‏
که ممکنه هفتۀ قبل یا حتی قبل‌تر تو این هتل اقامت گرفته باشن.‏
نمی‌دونیم دقیقاً چند نفرن،‏ ولی می‌دونیم احتمالاً اسپانیایی بودن.‏
ممکنه به عنوان مهمون این‌جا بوده باشن ولی... مطمئن نیستم.‏
‏- بله.‏ ‏- صبر کنین...‏
این شبیه اون دختره‌ست که تو اتاق 313 بود.‏
بذارین ببینم.‏
آنتن خیلی ضعیفه!‏
می‌شه سریع‌تر بری؟ باید به یه «تکرارگر» دیگه وصل بشم.‏
حله.‏
عجیبه.‏
بعضی از فایل‌های مهمون‌ها پاک شدن.‏
تا جایی که می‌بینم،‏ فقط فایل‌های مربوط به اون اسپانیایی‌ها.‏
عذر می‌خوام، حدود 17 روز هست که...‏
یه گروه اسپانیایی این‌جا هستن.‏
پنج نفرشون چند روز پیش خارج شدن.‏
یکی از مهمون‌ها امروز برگشت.‏
همراه آخرین نفر از اون اسپانیایی‌هاست.‏
راستش مرد عجیبیه.‏
هیچ‌وقت نمی‌ذاشت اتاقش رو تمیز کنیم.‏
الان طبقۀ بالا تو اتاق 503 هستن.‏
پشتیبانی خبر کن.‏
فرد، هیچ‌کس حق خروج نداره.‏
اتاق ضبط دارین تا بتونم فیلم دوربین‌ها رو ببینم؟
بله داریم.‏
من می‌رم سراغ دروبین‌ها.‏
دنبالم بیا.‏
منم شاه‌کلیدتون رو می‌خوام.‏
کیلا، داری چه غلطی می‌کنی؟
خیلی کنده.‏ آنتن خیلی ضعیفه.‏
باید از دره خارج بشیم.‏ بروس، نمی‌شه سریع‌تر بری؟
از این سریع‌تر نمی‌ره.‏
شما دو تا، از پله برین. سریع,، سریع!‏
عذر می‌خوام، موقعیت اضطراریه.‏ عذر می‌خوام، موقعیت اضطراریه.‏
‏- چی شد؟ ‏- تقریباً دیگه از دره اومدیم بیرون.‏
بروس، سریع‌تر!‏
این تمام دروبین‌هاتونه؟
اوهوم.‏
دیگه رفتیم بیرون.‏ الان باید آنتن داشته باشی.‏
درست شد، کار می‌کنه!‏
‏- لعنت، آندرس. زودباش.‏ ‏- وارد سرور شدم.‏
باید دقیقاً فیلم‌هایی که شما توش هستین رو پیدا کنم.‏
وگرنه بهم مشکوک می‌شن.‏
همه‌چی رو پاک کن.‏ بعد دوربین‌های طبقۀ ما رو خاموش کن.‏
پاک شد! حالا می‌رم سراغ دوربین‌ها.‏
نمی‌دونم دوربین‌های طبقۀ شما کدومه.‏
‏- فقط شمارۀ دوربین‌ها رو می‌بینم!‏ ‏- همه‌شون رو از کار بنداز!‏
موقعیت اضطراری. عذر می‌خوام.‏
یکی داره همۀ دوربین‌ها رو از کار میندازه.‏
شاه‌کلید رو بده من.‏
عجله کنین!‏
دوربین‌ها قطع شدن.‏
بریم.‏
دیگه رسیدیم.‏
پلیس، باز کنین!‏
لعنتی. رفتن.‏
هنوز توی هتل هستن.‏
همۀ درها، خروجی‌های اضطراری و پارکینگ‌های هتل رو ببندین.‏
اثری از مضنونین نیست.‏
لعنت.‏
عزیزم، من چیزی نگفتم چون دوستتم.‏
چون همه آزادیم هرجور می‌خوایم زندگی کنیم.‏
ولی شوهرت، ممکنه مثل سیمون گنگستر نباشه.‏
ولی به همون اندازه عوضیه.‏
داری شوهرم رو با یکی که ازم جاسوسی می‌کرد مقایسه می‌کنی؟
البته که نه.‏
ولی شوهرت گذاشت باور کنی داری یه داستان عاشقانۀ مدرن رو تجربه می‌کنی.‏
و شب‌ها...‏
می‌تونی مثل الهام بخش یه هنرمند دنیا رو در آغوش بکشی...‏
- چون آزادی.‏ - ولی اصلاً آزاد نبودی.‏
تنها بودی.‏
و در همین حال اون داشت کنار اهرام سلفی می‌گرفت...‏
همراه با یه زن دیگه، بچۀ سری‌ش و نامادری دومش.‏
و اون‌وقت تو می‌خوای یه عوضی رو از زندان در بیاری...‏
- تا یکی دیگه رو بندازی اون تو؟ - وای نه!‏
حس می‌کنم احمقم.‏
و عذاب وجدان دارم.‏
عذاب وجدان؟ عزیزم، به هیچ وجه.‏
‏- تو چیزی دزدیدی؟ ‏- نه، البته که نه.‏
تو یه بچۀ مخفی یه جا قایم کردی...‏
- و یادت رفته ازش حرف بزنی؟ - نه، ولی من یه رابطۀ نامشروع داشتم.‏
عزیزم، اینا قابل مقایسه نیست.‏
بذار حرفم رو خیلی واضح بگم.‏ تو این داستان، دو تا بازنده داریم.‏
تو، بازندۀ شمارۀ یک،‏ که خیلی هم با افتخار این عنوان رو کسب کردی.‏
و بازندۀ دوم هم شوهرته.‏
و فقط یه برنده داریم. سیمون.‏
اتفاقی که الان باید بیفته اینه که تو برنده بشی.‏
اونا رو بازنده کن.‏
و دقیقاً چطور باید این کارو بکنم؟
با گرفتن چیزی که دوستش داره.‏
پولش.‏
نه، نه، تو دیوونه‌ای.‏
‏- کامیل، بهش فکر کن.‏ ‏- سوسی، تو دیوونه‌ای.‏
می‌خوای با مردی روبه‌رو بشم...‏
که سال‌ها درحال کشیدن نقشۀ این دزدی بوده؟
هیچ‌کس نمی‌دونه اصلاً چطور وارد این‌جا شده.‏ شاید اصلاً بخشی از یه مافیا باشه.‏
کی به این اهمیت می‌ده؟
تو هویت یکی از تحت تعقیب‌ترین آدم‌های روی زمین رو می‌دونی.‏
فقط با یه تماس می‌تونی ‏20 سال بندازیش زندان.‏
ولی از این کار چی نصیب ما می‌شه؟ هیچی.‏
و بگو ببینم، کامیل...‏
اگه تو جای سیمون بودی،‏ راضی نمی‌شدی واسه زندان نرفتن...‏
یه‌کم پول بدی؟
منظورت از «یه‌کم» چقدره؟
اگه 20 درصد بخوایم،‏ درست و حسابی از فرصت‌مون استفاده نکردیم.‏
اگه 60 درصد بخوایم ممکنه تو دردسر بیفتیم.‏ ولی 40 درصد گزینۀ خوبیه.‏
من گیج شدم، سوسی.‏
به فرض که با فکرت موافقت کردیم.‏
چطوری سیمون رو پیدا کنیم؟
این قسمت سخت نقشه‌ست.‏
خب. من دیگه باید برم.‏
‏- فعلاً، داداش.‏ ‏- ساعت 11 می‌بینم‌تون، خب؟
سلام، رفقا. چه خبر؟
ما از برنامۀ «تصمیم طلایی» اومدیم.‏
ده ثانیه وقت دارین تصمیم درست رو بگیرین.‏
‏15 هزار یورو واسه دوچرخه‌تون می‌دم.‏ قبول می‌کنین یا نه؟
و زمان‌تون هم از همین الان... شروع می‌شه.‏
و این‌جوری بود که فرار کردیم.‏
اکثر آدما فکر می‌کنن فرار کردن یعنی دویدن با حداکثر توان.‏
ولی زندان‌ها پر از آدمای سریع هستن.‏
باید از استادهای این کار پیروی کرد.‏
- هودینی.‏ - کاپرفیلد.‏
اونایی که دقیقاً از جلوی چشم‌هات ناپدید می‌شن و باعث می‌شن از خودت بپرسی...‏
‏‏«چطوری اون کارو کرد؟»‏
اون‌طرف ماجرا، روی و کامرون،‏ زیر یه پلاستیک سفر کردن.‏
یه حقۀ مبتکرانه که باعث شد مهم نباشه پلیس‌ها با چه شدتی بگردن...‏
هرگز نمی‌تونستن پیداشون کنن.‏
و همین‌طور 650 کیلومتر رو سفر کردن...‏
انگار که توی یه ماشین تخت‌دار باشن.‏
درحالی که به ستاره‌ها نگاه می‌کردن.‏
رسیدیم به اسپانیا.‏ اونا کوهای پیرنه هستن.‏
‏- کجا؟ ‏- اون‌جا.‏
چرا همیشه این دستکش رو می‌پوشی؟
از 13 سالگی دارمش.‏
مادرم بعد از به دنیا اومدنم مرد.‏
پدرم اصلاً نتونست با این کنار بیاد.‏
مجبور بود منو بزرگ کنه و ازم مراقبت کنه.‏
بچه‌ای که همسرش رو کشته.‏
گمونم زندگی واسه جفت‌مون اعصاب نذاشت.‏
من مادرم رو از دست دادم، پدرم ازم متنفر بود.‏
اون زنش رو از دست داد و از پسرش متنفر بود.‏
قبلنا خیلی عصبی بودم، می‌دونی؟
تمام روز نشستن تو مدرسه برام سخت بود.‏
واسه همین حوالی ظهر از مدرسه می‌زدم بیرون.‏
کجا می‌رفتی؟
جاهای متروکه.‏
با پسرای خوب می‌چرخیدم.‏
لعنت، اون موقع‌ها ما سر هرچیزی دعوا می‌کردیم.‏
سر توپ، سر دوچرخه، سر دختر.‏
بعد وقتی می‌رفتم خونه،‏ مدرسه از قبل به بابام زنگ زده بود.‏
بابام مجبورم می‌کرد بشینم رو صندلی...‏
بعد شروع می‌کرد به تنبیه کردن.‏
می‌خوام بهت یاد بدم چطوری تو کلاس بشینی.‏
اسمش رو گذاشته بود ‏«راهکار کنترل نفس.»‏
راهکار کنترل نفس.‏
قراره یاد بگیری دیگه قاطی دعوا یا هر کوفت دیگه‌ای نشی.‏
دستت رو بذار این‌جا.‏
کاری که می‌گم رو بکن.‏
بعدش پشت دستم رو می‌سوزوند.‏
با سیگار.‏
و تا جای ممکن هم آهسته این کارو می‌کرد.‏
دیدی؟ یاد گرفتی چطوری ساکن بشینی.‏
واسه همین از خونه فرار کردم.‏
حرفۀ دزدی‌م از 13 سالگی شروع شد.‏
ولی از اون‌جایی که هیچ تجربه‌ای تو هنر دزدی نداشتم...‏
تا 17 سالگی سه بار دادگاه رفتم.‏
و چندین بار رفتم به ندامتگاه و خارج شدم.‏
بعدش با برلین آشنا شدم.‏
متأسفم.‏
چرا؟
من از مشکلات خودم برات گفتم،‏ در حالی تو هم روزهای سختی رو گذروندی.‏
این تتوی بز هم واسه همون دورانه؟
برلین بهم گفت اینو بزنم.‏
جدی؟
گفت «شیطان درون هردوی ما زندگی می‌کنه».‏
‏«دفعۀ بعد که شیطان اسمت رو صدا زد...‏
و نزدیک بود یه بدبختی رو تا می‌خوره بزنی...‏
به این تتو نگاه کن.»‏
‏«و جلوی شیطان رو بگیر.»‏
اون یارو رو تو مسابقه یادته؟
دهنت رو سرویس کردم!‏
اگه قبلاً بود،‏ یه آچار از ماشین برمی‌داشتم...‏
و صورتش رو له می‌کردم.‏
به لطف برلین، به تتوی بز نگاه کردم،‏ و خودم رو کنترل کردم.‏
کامیون داره وایمیسته. آماده شو.‏
بیا.‏
بروس و کیلا هم با یه قایق با قدرت 300 اسب بخار...‏
‏240 کیلومتر رو تا «انگولم» طی کردن.‏
و همون‌جا قایق رو ول کردن.‏
بعد 190 کیلومتر رو تو جاده‌های خارج شهر طی کردن...‏
تا جایی که به یه رود دیگه به اسم «دوردونیا» رسیدن.‏
هر بار که مسیرشون رو عوض می‌کردن پلیس‌ها ازشون دورتر می‌شدن.‏
زدن ردشون دیگه خیلی پیچیده شده بود.‏
کیلا یه فکری داشت که بتونن به راحتی...‏
از رود به سمت دریا عبور کنن.‏
شب بخیر.‏
بابت مزاحمت عذر می‌خوام‏،‏ ولی فردا وقت خالی دارین؟
و از اون‌جا تا اسپانیا هم فقط چند کیلومتر از دریا راه بود.‏
چیزی که می‌تونست یه فرار وحشتناک باشه...‏
به یه سفر دریایی لذت‌بخش تبدیل شد.‏
چی رمانتیک‌تر از کشتی‌رانی تو دریاهای فرانسه؟
بروس، می‌شه حرف بزنیم؟
البته، چی شده؟
نمی‌دونم چطوری...‏
امـم...‏
به‌خاطر نجات دادنم ازت تشکر کنم.‏
همینو می‌خواستم بگم.‏
می‌دونی، بعد مارگزیدگی و بیمارستان و همۀ این قضایا.‏
ممنون.‏
خواهش می‌کنم.‏
راستش، منم می‌خوام یه چیزی بهت بگم.‏
وقتی...‏
وقتی تو رو بغل کرده بودم و حس می‌کردم داری از هوش می‌ری...‏
و بعدتر تو ماشین پلیس وقتی دستم رو گرفتی...‏
و نبضت رو حس نمی‌کردم،‏ فکر کردم دارم از دستت می‌دم.‏
و اون‌جا بود که فهمیدم از دست دادنت...‏
چقدر برام دردناکه.‏
و اگه بتونم نجاتت بدم...‏
بعد دیگه فقط به قدم زدن و قهوه خوردن باهات راضی نمی‌شم.‏
یا اینکه به هم زنگ بزنیم و کریسمس رو تبریک بگیم.‏
و می‌دونم که ممکنه تمام عمرم رو صرف به دست آوردن دل تو کنم...‏
و زنی مثل تو هرگز به امثال من علاقه‌ای نداره.‏
نمی‌دونم فردا چی در انتظارمونه.‏
واسه همین الان اینو می‌گم.‏
فکر کنم عاشقت شدم.‏
خیلی زیاد.‏
این‌جا باید جدا بشیم.‏
تو قوطی‌های خودت رو ببر. منم واسه خودم رو.‏
می‌دونی چطوری اون تُرکه رو پیدا کنی؟
آره، اسمش بوراکه.‏
طرف منم ترکه. ارکن.‏
اگه همه‌چی خوب پیش بره،‏ سه روز دیگه می‌بینمت.‏
مراقب خودش باش.‏
تو هم همین‌طور.‏
♪ As Long As You're With Me آهنگ ♪ ♪ Amy Stroup از ♪
این نباید دوباره اتفاق بیفته.‏
قول بده، باشه؟ قسم بخور. لطفاً بهم قول بده.‏
دفعۀ بعد نمی‌تونم جلوی خودمو بگیرم.‏
قول می‌دم.‏
د همین حال، تو حومۀ پاریس...‏
یه ایست بازرسی با فاصلۀ 60 کیلومتر از پایتخت قرار گرفته بود.‏
‏[ اسپانیا ]‏
خارج شدن از جاده یه دفعه خیلی پیچیده شد.‏
واسه همین لباس‌مون رو عوض کردیم...‏
و شدیم یکی از اون ورزشکارهایی که وقتی می‌بینین از کوه‌ها بالا می‌رن...‏
با خودتون می‌گین:‏ ‏«چه آدم‌های شریف و قابل تحسینی.»‏
دچرخه سواری از قله‌ای به قلۀ دیگه،‏ چهار روز از ما وقت گرفت تا از فرانسه خارج بشیم.‏
از زمین‌های ناهموار سفر کردیم.‏
بدون اینکه حتی کوه‌ها رو ترک کنیم.‏
ما آخر از همه رسیدیم.‏
ما کنار هم توی این عمارت زیبا موندیم...‏
تا وقتی که آب‌ها از آسیاب بیفته.‏
تا وقتی که دیگه تو اخبار نباشیم.‏
تا وقتی که دیگه پلیس هیچ سرنخی از ما برای دنبال کردن نداشته باشه.‏
تنها سرنخی که باقی مونده بود، دست کی دیگه بود.‏
‏[ مادرید، 5 ماه بعد ]‏
آه! بیا یه سفر بریم آرژانتین.‏
خیلی دلم می‌خواد برم.‏
به‌نظرم عاشق اون‌جا می‌شی.‏
مناظر و طبیعت زیبایی داره.‏
آهای؟ کجایی؟ تمام شب با هم بودیم...‏
ولی فکر نکنم بیشتر از ده دقیقه حواست با من بوده باشه.‏
راستش، من سعی دارم از یه رابطه عبور کنم.‏
دیشب وقتی تو رو دیدم،‏ گفتم شاید این فرصتی باشه واسه...‏
تجربۀ آخرین شب زندگی قبلی‌م و شروع زندگی جدیدم.‏
ولی امروز صبح،‏ دوباره همون پوچی اومد سراغم.‏
به‌نظرم بهتره راه‌مون رو از هم جدا کنیم.‏
بله. این‌جوری بهتره.‏
یه هفته اون‌جا قایم شده بودم.‏
همون کافه‌ای که بهم گفته بودی.‏
هر وقت که تو مادرید هستم،‏ همیشه فقط یه جا می‌رم.‏
کافۀ «بوئنوس آیرس».‏
و دیروز بالاخره دیدمت.‏
می‌خواستم به پلیس تحویلت بدم.‏
خیلی عصبانی بودم می‌خواستم تو هم اون درد رو حس کنی.‏
ولی وقتی تو رو با اون زن دیدم،‏ قلبم یه لحظه ریخت.‏
فهمیدم فقط داشتم خودم رو...‏
با فکر انتقام گول می‌زدم.‏
می‌خواستم تو رو ببینم، سیمون.‏
تنها خواستۀ من همین بود.‏
منم نتونستم بهت فکر نکنم.‏
اون زن...‏
قرار بود کمکم کنه تو رو یادم بره.‏
ولی نتونستم.‏
چطوری می‌تونم حرفت رو باور کنم؟ همه‌چی رو تو اتاقت دیدم.‏
تلسکوپ، ماکت خونه.‏
اسلحه‌ت.‏
و بازم مثل یه احمق اومدم این‌جا.‏
و اگه الانم بهم بگی که دزد نیستی...‏
گمونم باور کنم.‏
نمی‌تونم اینو بگم چون راست نیست.‏
واسه شروع، اسم من آندرس‌ـه.‏ آندرس فونولوسا.‏
‏- ایول!‏ ‏- دروغ‌های زیادی بهت گفتم.‏
ولی چون چارۀ دیگه‌ای نداشتم.‏
پیش‌بینی نکرده بودم ولی...‏
وقتی داشتم از شوهرت جاسوسی می‌کردم، عاشقت شدم.‏
ناامیدانه.‏
مچت رو گرفتم!‏
دست کم 20 سال میفتی زندان!‏
شب‌ها... پامی‌شدی و کتاب می‌خوندی.‏
با حالت غمگین.‏
می‌رقصیدی.‏
و آواز می‌خوندی و با سگت خوش می‌گذروندی.‏
می‌خواستم جای اون سگ باشم،‏ تا آخر عمرم کنارت باشم.‏
ولی نمی‌تونستم از کار خودم دست بکشم.‏
نمی‌تونستم بی‌خیال بشم و راستش رو بهت بگم.‏
و هیچ راهی هم برای متوقف کردن سرقت نبود.‏
نه، نمی‌تونم.‏
باید برم دستشویی.‏
اون‌جاست.‏
گور باباش!‏
البته که می‌تونم!‏
بریم.‏
سلام.‏
معاون‌های بازرس. چی شد اومدین این‌جا؟
خب، کی می‌تونه به سفر پاریس دست رد بزنه؟
اومدیم تا از تحقیقات خبرهای جدید بگیریم.‏
سریع تمومش می‌کنم.‏
افرادمون دی‌ان‌ای‌هایی رو که...‏
از هتل و اون کاروان پیدا کردیم،‏ آنالیز و طبقه‌بندی کردن.‏
در کل 2580 نمونه مختلف پیدا کردن.‏
انگار که دی‌ان‌ای باقی مونده از تمام...‏
قومیت‌های قاره‌های مختلف توی صحنۀ جرم پیدا شده.‏
و البته هیچ‌کدوم از نمونه‌ها با جنایت‌کارهای شناخته شده‌ای که ازشون پرونده داریم، مطابق نیستن.‏
این طرح‌های تنها چیزهایی هستن که داریم.‏
طرح‌هایی که از صحبت‌های شاهدها سرهم کردیم.‏
خب، شاید فعلاً قسر در رفته باشن.‏
ولی حتماً بازم سراغ دزدی می‌رن.‏
و دفعۀ بعد ما منتظرشون هستیم.‏
یه چیزی هست که باید بهت بگیم.‏
هیچ مقدار پولی نمی‌تونه تحقیری که باعثش شدی رو...‏
جبران کنه.‏
حالا آسیب نابود کردن ازدواجم بماند.‏
پیشنهاد من اینه.‏
در ازای سکوت من، ما 40 درصد از پولت رو می‌خوایم.‏
من اطلاعاتی ازت دارم...‏
که مطمئنم برای پلیس خیلی جالبه.‏
و این اطلاعات دقیقاً چیه؟
حتماً به عنوان یه حرفه‌ای خودت در جریانی...‏
که از این کپی داریم.‏
و اینم سه نوار دیگه‌تون.‏
این که تو خونه‌تون بود.‏
این توی گاوصندوق،‏ و اینم توی داشبورد ماشین.‏
همه‌شون پاک شدن.‏
و در ضمن مدرکی که...‏
توی دستشویی گذاشتی هم نباد یادم بره.‏
نوارچسبی که با رد میکروفون اون‌جا جا گذاشتی.‏
درضمن یه چیزی هم می‌خوام بهت بگم.‏
باید به‌خاطر به هم زدن ازدواجت...‏
که ازش حرف زدی، از من تشکر کنی، کامیل.‏
من نبودم که رابطه‌ت با فرانسوا رو نابود کردم.‏
ازدواجت از قبل لبۀ پرتگاه بود.‏
اون فقط یه آدم موقتی بود،‏ یه یار ابدی.‏
ممکنه یه عشق معمولی نسبت بهت داشته باشه.‏
ولی هیچ‌وقت نمی‌تونست تو رو خوشبخت کنه.‏
ولی من در عوض بهت یادآوری کردم چقدر می‌تونی خوشبخت باشی.‏
و تو هم به من یادآوری کردی.‏
و می‌دونی چیه؟
رابطۀ ما یه جور رابطۀ سطحی نیست.‏
- واقعیه.‏ - عشق واقعیه.‏
تونست توی این ماه‌ها کاملاً سالم باقی بمونه...‏
علی‌رغم جدایی‌مون و خطرات...‏
و فاصله‌مون.‏
و عذابی که کشیدیم.‏
دیروز چرا نتونستیم خودمون رو کنترل کنیم...‏
با اینکه از ته دلم می‌دونستم واسه اخاذی کردن از من برگشتی؟
چون عشق‌مون واقعیه.‏ نمی‌شه جلوش رو گرفت.‏
نمی‌تونی نادیده‌ش بگیری،‏ هر چقدر هم که تلاش کنی.‏
واقعیتیه که نادیده گرفته شده.‏
در حقیقت، واقعیتی که در معرض نابودیه.‏
چون اکثر آدما بدون اینکه همچین چیزی رو تجربه کنن، می‌میرن.‏
تو گولم زدی.‏
‏- ازم استفاده کردی.‏ ‏- نه، کامیل.‏
من از بودن با تو چیزی به دست نمی‌آوردم.‏ بلکه ممکن بود همه‌چی رو از دست بدم.‏
ولی بازم حاضرم همه‌چی رو به خطر بندازم تا دوباره با تو باشم.‏
و یه چیز دیگه.‏
با اینکه دیگهمدرکی علیه من ندارین...‏
تا ازم اخاذی کنین.‏ پیشنهادت رو قبول می‌کنم.‏
ولی قبلش باید بدونی که تمام جواهرات و سنگ‌های قیمتی...‏
الان دارن توی ترکیه تراش‌دهی می‌شن.‏
باید همه‌شون رو به یه شکل دیگه در بیاریم...‏
چون نمی‌تونیم هیچ مدرک اتهام‌برانگیزی باقی بذاریم.‏
چیزی که می‌بینی اولین پرداختیه که از آنکارا بهم رسیده.‏
‏3 میلیون و 800 هزار یورو.‏
البته بقیه پول رو وقتی به دستم رسید برات می‌فرستم. خب؟
‏- برات کافیه؟ ‏- آره.‏
برام کافیه.‏
‏[ فرانسه ]‏
کی عشق بی‌دردسر نمی‌خواد؟
گاهی اوقات، چاره‌ای نداریم.‏
ولی باید با من موافق باشین که...‏
دیوانگی و سرگیجۀ عاشق شدن با کسی که نباید عاشقش بشی...‏
خیلی هیجان‌انگیزتره.‏
محرمانگی.‏
هیجان به خطر انداختن زندگی‌ت.‏
به خطر انداختن هرچی که داری...‏
سوار شدن به قطار خوشبختی یا بدبختی.‏
‏[ 23 ژوئن، بار ماه آبی،‏ سنگاپور، عاشقتم. ]‏
فقط برای احساسِ حتی کوتاه لحظاتی که...‏
انگار داری با تمام سرعت به سمت ناشناخته حرکت می‌کنی.‏
عزیزانم، عشق تنها چیزیه که ارزش زندگی کردن داره.‏
یادتون نره.‏
متأسفانه چند تا بدبیاری داشتم و سهمم رو از دست دادم.‏
گمونم باید بریم سراغ یه سرقت دیگه.‏
من که مشکلی ندارم.‏
سفرم داشت یه‌ذره زیادی طولانی می‌شد.‏
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.