....
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫ایـ ایـ این آدم مرموز کی بود ‫که داشت حـ حرف می‌زد؟!
‫شاید یه‌عده بازمانده‌ی دیگه اون طرف اقیانوس باشن.
‫شاید علامت اضطراری بوده، نه؟
‫یه‌هو اتفاقی سیگنال ما رو گرفتن.
‫اونجوری پیغام «کمک» یا «سلام» می‌فرستادن.
‫چرا باید چپ و راست بگن «چرا»؟
‫این «چرا» همون چیزیه که ما دنبال فهمیدنش‌ایم.
‫اتاق جنگ امپراتوری دانش
‫فکر کردن بهش بی‌فایده‌ست.
‫بهتره این رو بسپریم به سنکو و ‫ما همون کاری رو بکنیم که از دست‌مون برمیاد!
‫بزنین بریم سر کار!
‫کاملاً موافقم، تایجو ساما.
‫درسته.
‫هر کس سرش به کار خودش باشه.
‫بهتره تصمیم‌گیری در این مورد رو ‫به اهلش بسپریم.
‫به پنج نفر از باهوش‌ترین افراد امپراتوری دانش...
‫به ژنرال‌هامون.
‫فقط کروم رو خیلی مطمئن نیستم.
‫باهوشه ها؛ ولی دست‌وپا چلفتی‌ـه.
‫هیچم نیستم!
‫بفرما! اینم مُهر تایید!
‫امیدوارم اتفاق بدی نیفته.
‫از دل این قصه‌ی ناگفته،
‫دردی برآمده که ریشه کرده تا عمق وجود!
‫دردی لازم و ناگزیر!
‫ چنان‌که ماه شب‌هنگام آرمیده بر فراز آب‌ها
‫دردهای گذشته‌ت رو قدر بدون!
‫‫اما ابداً الآنت رو فدای گذشته نکن!
‫که آدمی هر قدر احمق، باید با دردهاش روراست باشه
‫قلبم می‌کوبه توی سینه!
‫حتی اگر در این راه، باعث آزار عالم و آدم بشم،
‫نوری هست که نمی‌تونم بی‌خیالش بشم
‫نه که بخوام دوباره بحث قدیم رو پیش بکشم،
‫اما توی این دنیا... توی این دنیا...
‫هنوز آماده نیستم که سپرده شم دست خاطرات
‫آدم خیال‌باف رو چه به مرگ؟!
‫از صفر شروع کن، حتی اگه آسمان بشکافه از هم
‫پیش به‌سوی آن دنیا! ‫پیش به‌سوی آن دنیا!
‫​​‫بارها و بارها، صدها بار، هزاران هزار بار،
‫​​باید بلعید دردها را
‫​​تا دهه‌ها بعد، قرن‌ها بعد، هزاران هزار سال بعد
‫​​‫برسی به کمال!
‫
‫از دل این قصه‌ی ناگفته،
‫‫دردی برآمده که ریشه کرده تا عمق وجود!
‫دردی لازم و ناگزیر!
‫ چنان‌که ماه شب‌هنگام آرمیده بر فراز آب‌ها
‫دردهای گذشته‌ت رو قدر بدون!
‫اما ابداً الآنت رو فدای گذشته نکن!
‫‫که آدمی هر قدر احمق، باید با دردهاش روراست باشه
‫قلبم می‌کوبه توی سینه!
‫حتی اگر در این راه، باعث آزار عالم و آدم بشم،
‫نوری هست که نمی‌تونم بی‌خیالش بشم
‫نه که بخوام دوباره بحث قدیم رو پیش بکشم،
‫اما توی این دنیا... توی این دنیا...
‫‫هنوز آماده نیستم که سپرده شم دست خاطرات
‫آدم خیال‌باف رو چه به مرگ؟!
‫‫از صفر شروع کن، حتی اگه آسمان بشکافه از هم
‫پیش به‌سوی آن دنیا! ‫پیش به‌سوی آن دنیا!
‫بارها و بارها، صدها بار، هزاران هزار بار،
‫باید بلعید دردها را
‫تا دهه‌ها بعد، قرن‌ها بعد، هزاران هزار سال بعد
‫‫برسی به کمال!
‫از دل این قصه‌ی ناگفته،
‫دردی برآمده که ریشه کرده تا عمق وجود!
‫دردی لازم و ناگزیر!
‫ چنان‌که ماه شب‌هنگام آرمیده بر فراز آب‌ها
‫دردهای گذشته‌ت رو قدر بدون!
‫‫اما ابداً الآنت رو فدای گذشته نکن!
‫که آدمی هر قدر احمق، باید با دردهاش روراست باشه
‫قلبم می‌کوبه توی سینه!
‫حتی اگر در این راه، باعث آزار عالم و آدم بشم،
‫نوری هست که نمی‌تونم بی‌خیالش بشم
‫نه که بخوام دوباره بحث قدیم رو پیش بکشم،
‫اما توی این دنیا... توی این دنیا...
‫هنوز آماده نیستم که سپرده شم دست خاطرات
‫آدم خیال‌باف رو چه به مرگ؟!
‫از صفر شروع کن، حتی اگه آسمان بشکافه از هم
‫پیش به‌سوی آن دنیا! ‫پیش به‌سوی آن دنیا!
‫​​‫بارها و بارها، صدها بار، هزاران هزار بار،
‫​​باید بلعید دردها را
‫​​تا دهه‌ها بعد، قرن‌ها بعد، هزاران هزار سال بعد
‫​​‫برسی به کمال!
‫
‫قلبم می‌کوبه توی سینه!
‫حتی اگر در این راه، باعث آزار عالم و آدم بشم،
‫نوری هست که نمی‌تونم بی‌خیالش بشم
‫از صفر شروع کن، حتی اگه آسمان بشکافه از هم
‫​​‫بارها و بارها، صدها بار، هزاران هزار بار،
‫​​باید بلعید دردها را
‫​​تا دهه‌ها بعد، قرن‌ها بعد، هزاران هزار سال بعد
‫چشمان علم
‫بیاید تا اینجا رو یه مرور کنیم.
‫روزی، پرتوی نوری به سیاره تابید،
‫و تمام بشریت رو به سنگ تبدیل کرد.
‫که البته تا به اون روز هنوز ‫چنین فناوری‌ای کشف نشده بود.
‫3,700 سال گذشت و سرانجام سنکو بیدار شد.
‫غلط نکنم همین آقای «چرا» پشت قضیه بوده.
‫آقای «چرا»؟ اینجوری ازش اسم ببریم؟
‫ولی امکان نداره 3,700 سال زنده مونده باشه.
‫مگر اینکه...
‫...خودش هم همراه بقیه سنگ کرده باشه.
‫یه لحظه! تند نرین!
‫تا همین چند لحظه پیش منم گرخیده بودم، ‫ولی از کجا معلوم این آقای «چرا» دشمن‌مون باشه؟
‫یعنی می‌گین امکان نداره طرف ما باشه؟
‫نه که امکان نداره.
‫ولی لزومی نداره احتمالش رو در نظر بگیریم.
‫دوست‌مون هم از آب دراومد، ‫تهش اینه یه‌کم زیادی شلوغش کردیم.
‫که خب قطعاً از این بابت ازمون تشکر نمی‌کنن.
‫آخه...
‫مغز متفکر پیش این قضیه تویی یارو؟
‫طرف هیچ اهمیتی به طعنه کنایه‌های سنکو نداد.
‫سیگنالش هم متوقف شد و از اون ‫به بعد دیگه پیغامی نفرستاد.
‫دشمن ناشناخته و نادیده‌ای که هر لحظه ممکنه ‫سر و کله‌ش پیدا شه.
‫بدتر از این نمی‌شه.
‫خودشه.
‫کار حسابی ساده‌تر شد.
‫قراره نادیده‌ها و ناشناخته‌ها رو ببینیم...
‫اونم با چشم‌های علم.
‫ارلن‌مایر؟
‫قراره دشمن رو از داخل این ببینیم؟
‫از داخل اون که نه.
‫خیلی هم آره.
‫پس زدم به هدف؟!
‫تیم نیروی بدنی! براتون کار دارم!
‫قراره از اسفالریتی که از غار گنجینه‌های ‫کروم استخراج کردیم، استفاده کنیم.
‫آهان! اونا! یادم اومد.
‫قراره چنان بکوبیدش که...
‫نذاشتن از دهنش دربیاد!
‫...پودر پودر شه.
‫توی آب حلش می‌کنیم و می‌ریزمش تَه ارلن‌مون.
‫پوشش فلوئورسنت!
‫بقیه‌ش هم که مثل همیشه‌ست!
‫قراره یه لوله‌ی خلاء بزرگ از این ‫شیشه بسازیم!
‫عین آب خوردن!
‫من که هنوز نمی‌دونم این چیه.
‫شاید اگه روشن‌ش کنیم بفهمیم.
‫بیپ.
‫عین همون لوله‌ی خلاء؛
‫با استفاده از دو الکترود، به الکترون‌های ‫آزادشده توسط گرما، شتاب می‌دیم...
‫پرتوی الکترونی!
‫و وقتی به تَه ارلن برخورد می‌کنن، ‫یه نقطه رو اون پایین روشن می‌کنن.
‫و ما به صفحه‌نمایش‌مون می‌رسیم.
‫لوله‌ی پرتوی کاتدی ‫به‌دست آمد!!
‫چون داشتم رو یه صفحه‌نمایش ‫برای GPSمون کار می‌کردم،
‫درست کردنش آسون بود، نه؟
‫به این می‌گی صفحه‌نمایش؟!
‫این که یه نقطه بیشتر نشون نمی‌ده.
‫غلط نکنم سنکو هم بالاخره داره رد می‌ده.
‫بس که چیزهای عجیب‌غریب درست کرد.
‫این پرتو رو که حرکت بدیم، ‫به تصویر هم می‌رسیم.
‫باید با نهایت سرعت از چپ به راست ‫و بالا به پایین به حرکت درش بیاریم.
‫تلویزیون‌های دوران قدیم هم همین‌جوری ‫تصویر رو به نمایش درمی‌آوردن.
‫حالا چجوری قراره با این سرعت حرکتش بدیم؟
‫برای اونش...
‫...قراره از قدرت گوی جادویی استفاده کنیم.
‫حالا هم که می‌خواد دشمن رو با گوی جادویی دید بزنه.
‫جدی‌جدی از دست رفت!
‫نخیرم. هنوز عقلم سر جاشه.
‫این کریستال واقعاً قدرت جادویی داره.
‫هان؟به لحاظ علمی می‌گی دیگه؟
‫ده میلیارد درصد علمی‌ـه.
‫کافیه ولتاژ رو به یه صفحه‌ی کریستالی ‫وصل کنیم، تا با سرعت برق و باد...
‫...به ارتعاش بیفته.
‫پرتوی جادویی و زیبا‌مون رو با ‫ارتعاش‌هایی فوق دقیق پرتاب می‌کنیم،
‫تا عین ساندویچ از بین دو صفحه‌ی ‫از جنس کریستال عبور کنه...
‫دور بزنید!
‫...و حین عبور بچرخه و یه قوس زیبا رو به نمایش بذاره.
‫نقطه‌هه کشیده شد!
‫یه‌هو باز، و تبدیل به یه خط کامل شد!
‫یعنی الآن یه تلویزیون کریستالی داریم؟
‫اینجور که بوش میاد، ‫این کریستال عجب چیز خفنی‌ـه!
‫این همه قدرت، فقط از یه سنگ...
‫قوانین طبیعت چقدر اسرارآمیزن!
‫آره.
‫به لطف همین قوانین‌ـه که می‌تونیم ‫به سمت اهداف‌مون پیش بریم.
‫علم، همینه.
‫فقط می‌مونه یه قوس قائم.
‫که کافیه آنتن‌مون رو به صورت عمودی ‫بهش وصل کنم.
‫آهان!
‫الآن فهمیدم!
‫هر چند به‌عنوان اپراتور سونار ‫باید از همون اول می‌فهمیدم!
‫دیدنِ دشمنِ نادیده...
‫...با چشمان علم.
‫رادار!
‫حالا اگه به‌جای آنتن، ‫یه میکروفون بهش وصل کنیم،
‫تبدیل می‌شه به سونار زیردریایی.
‫اوکیو، اینجاش دیگه قلمرو توئه.
‫GPS، رادار، سونار...
‫جدی‌جدی داره تبدیل به یه کشتی پیشرفته می‌شه.
‫بهت که گفتم.
‫اطلاعات، قوی‌ترین سلاح بشریت‌ـه.
‫ببین چجوری پیدات می‌کنیم، آقای «چرا».
‫می‌خوای رو زمین باش، یا تو آسمون؛ ‫یا حتی توی آب...
‫حالا که «چرا» اولین حرفت بعد از دیدن ماست،
‫پس حتماً یه دخلی به اون ماجرای سنگ‌شدگی داری!
‫با این خط‌های خمیده، داخل آب رو می‌بینیم، هان؟
‫این خط صاف آخر، کف اقیانوس‌ـه، درسته؟
‫ولی خب این زیگزاگ‌های بین‌شون چیه؟
‫سنکو! اوکیو!
‫یه چیزی توی آب‌ـه!
‫خیلی هم هستن!
‫ایول، کروم.
‫بی‌خود که دنبال اپراتور سونار نبودم.
‫سفر درازی تا اون طرف سیاره در پیش خواهیم داشت.
‫تو راه به غذا احتیاج پیدا خواهیم کرد.
‫می‌تونیم ازش به‌عنوان ماهی‌یاب هم استفاده کنیم.
‫عجب صیدی!
‫رادار و سونار ‫به‌دست آمد!!
‫پس یعنی رادار و سونار رو به‌دست آوردیم!
‫حالا با استفاده از چشمان علم، می‌تونیم ‫بریم اون طرف سیاره،
‫و دشمن مرموزمون، آقای «چرا»، رو پیدا کنیم!
‫آره، بدجور مدیون این آقای «چرا» شدیم!
‫چون تا همین الآن اصلاً نمی‌دونستیم دنبال چی هستیم!
‫دمش گرم که باهامون تماس گرفت.
‫بالاخره یه قدم به حقیقت پشت ‫پدیده‌ی سنگ‌شدگی نزدیک شدیم.
‫می‌بینم حسابی بهت خوش می‌گذره.
‫ولی هر لحظه ممکنه دشمن بیاد سراغ‌مون.
‫اگر پیغام آقای «چرا» تهدید‌آمیز بوده باشه،
‫این نتیجه‌ی معکوسش واقعاً بامزه‌ست.
‫چون انگار روی امثال سنکو بی‌فایده‌ست.
‫آره، همین‌طوره.
‫الحق که سنکوئه.
‫تا حالا این همه ماهی ندیده بودم!
‫با ماهی‌یاب و نون، ‫به مشکل غذا غلبه کردیم.
‫رستوران ‫فرانسوا
‫واقعاً عجیبه...
‫با نگاه کردن داخل این، می‌تونیم ‫هر قدر ماهی می‌خوایم، بگیریم.
‫این رادار و سونار عجب چیزهای خفنی هستن.
‫پس چی؟!
‫چه شبونه توی دریا باشی، ‫یا تو آسمون و بین ابرها،
‫می‌تونی درون هر چیزی رو ببینی.
‫درونِ...
‫...هر چیزی؟
‫یعنی رادار حتی...
‫...زیر لباس هم می‌بینه؟ ‫خصوصاً زیر لباس دخترها...؟
‫البته برای کسب دانش می‌پرسما.
‫دارم به علم علاقه‌مند می‌شم.
‫مرتیکه‌ی پلید.
‫گینرو، مرتیکه‌ی...
‫دید اشعه‌ی ایکس به چیزی که می‌خوای نزدیک‌تره.
‫هر چند با اون می‌تونی چیزهای ‫بیشتری هم ببینی.
‫پس رادار درون هر چیزی رو می‌بینه...
‫اوهوی!
‫بیا! کروم هم داره عین من ‫فکرهای خاک‌برسری می‌کنه!
‫امکان نداره!
‫هر وقت قیافه‌ی کروم اینجوری می‌شه، ‫یعنی یه چیز باحال تو آستین داره.
‫حالا چی باشه، منم نمی‌دونم.
‫خب اوکیو... به‌عنوان یه متخصص نظرت چیه؟
‫گمونم بزرگ‌ترین مسئله، مصرف برق رادار باشه.
‫به چیزی فراتر از باتری احتیاج داریم.
‫مشکلی نیست.
‫قراره کشتی رو به تعداد زیادی موتورهای عظیم‌الجثه...
‫...و ژنراتور مجهز کنیم.
‫درست کردنش که حسابی دردسر داره!
‫ولی دل تو دلم نیست!
‫پس ساخت موتور، آخرین قدم برای ‫ساخت کشتی‌ـه، هان؟
‫آره.
‫ولی یه مشکل کوچیک داریم.
‫حرف موتورهای عظیم‌الجثه که وسط بیاد،
‫به چیزی فراتر از یه آزمایشگاه تحقیقاتی نیاز داریم.
‫داریم پا به دنیای صنعتی می‌ذاریم.
‫نفت و آهن خیلی زیادی احتیاج خواهیم داشت.
‫هیچ خاک آهنی برامون نمونده دیگه.
‫بالاخره منابع رودخونه هم نامحدود نیست.
‫رستوران ‫فرانسوا
‫که رادار درون هر چیزی رو می‌بینه...
‫چه آسمون... چه دریا...
‫پس چطوره باهاش درون خاک رو نگاه کنیم و ‫دنبال آهن و چیزهای دیگه بگردیم؟
‫اگر این سیم‌پیچ رو وصل کنیم به این...
‫...چیزی که نمی‌دونم امواج چی‌چی منتشر می‌کنه
‫و وصلش کنم به صفحه‌ی رادار...
‫امتحانش که ضرری نداره.
‫حالا بذار نزدیک اینا بکنمش.
‫کروم کجا غیبش زد؟
‫بدجور کبک‌ش خروس می‌خوند.
‫می‌گفت: «پشمام! کار می‌کنه!» و می‌دویید!
‫یادش به‌خیر! اینجا!
‫و بدین‌ترتیب خدایگان صاعقه نزول اجلال می‌فرماید.
‫کوه عریان.
‫جایی که با کوهاکو، سنکو و بقیه ‫صاعقه رو گرفتیم.
‫رادار به این سنگ واکنش نشون می‌ده.
‫و اینجا هم زادگاه این سنگ‌ـه!
‫این سنگ رو اتفاقی توی کوه عریان پیدا کردم!
‫سعی کن به یاد بیاری...
‫کجا این رو پیدا کردم؟
‫باید یه‌جایی همین نزدیکی باشه!
‫تکون خورد!
‫یه‌کم تکون خورد!
‫مطمئنم که تکون خورد!
‫خب... بزن بریم!
‫برو ببینم رادار بامبویی من!
‫چه کار سختی‌ـه! ولی عجیب کیف می‌ده!
‫عین شکار گنج می‌مونه!
‫ایـــــــول!
‫سنکو!
‫این یه فلزیابه.
‫هر چند چون الکترومغناطیسی هست، ‫میشه بهش رادار زیرزمینی هم گفت.
‫سیم‌پیچ خاصیت مغناطیسی داره.
‫وقتی در مجاورت مگنتیت قرار می‌گیره، ‫باعث ایجاد جریان القایی می‌شه.
‫پادشاه منابع، کروم، هیچ می‌دونی چه کشفی انجام دادی؟
‫معدن سنگ آهن پیدا کردی.
‫معدن کشف شد!!
‫چقدرم خودش رو گرفته!
‫خیلی هم ازش تعریف نکن. ‫وگرنه دو روز دیگه بیا و جمعش کن!
‫نگران نباشین.
‫خودم رو نمی‌گیرم.
‫فقط وقتی یه‌هو یه فکر علمی به سرت می‌زنه...
‫و از قضا صاف هم می‌زنی به هدف...
‫چجوری بگم! ‫خیلی کیف می‌ده!
‫آره. راست می‌گه.
‫چنین چیزی هم هر روز اتفاق نمی‌افته.
‫ولی چقدر زیاده ها!
‫گفتم که! دیگه داریم پا به عصر صنعتی می‌ذاریم.
‫به بیشتر از این‌ها احتیاج پیدا خواهیم کرد.
‫واااای! مُردم!
‫نمی‌شه که نمی‌شه!
‫آه راستی.
‫هیچ به این فکر نکرده بودیم که ‫چطوری تا اونجا حمل‌ش کنیم.
‫حسابی هم سنگینن.
‫آره.
‫حمل کردنش از توی غار، خودش به قدر کافی سخت هست.
‫میادین نفتی
‫معادن
‫دهکده‌ی ایشیگامی
‫امپراتوری دانش
‫یا باید از کوه‌ها بگذریم، ‫یا از دریا رد بشیم.
‫بیش از 100 نیرو توی امراتوری دانش داریم.
‫تمام توان‌مون رو به کار می‌گیریم.
‫سنکو!
‫این خوبه؟
‫آره.
‫عالیه. ‫ده میلیارد امتیاز برای تو.
‫کاسکی، اینجا رو می‌سپرم به تو.
‫دست بجنبون کروم! ‫وقت‌شه تیم سازنده وارد عمل بشه!
‫هان؟
‫خب... بریم که کارهای بیرون هم پیش ببریم.
‫سنکو... منظورت چیه؟
‫دقیق بگو چی تو سرت‌ـه؟
‫قراره یه شبکه‌ی حمل‌ونقل درست‌وحسابی بسازیم.
‫مـ مـ مـ می‌گما...
‫اگـ اگـ اگه بتونن از اون غار ‫بیرونش بـ بـ بـ بیارن،
‫مـ مـ مـ ما می‌تونیم مسیر زمینی رو ‫با مـ مـ مـ ماشین، طـ طـ طـی کنیم.
‫ولی عجب مسیر داغونی داره ها!
‫خداااا...
‫د د دارم درست می‌بینم؟!
‫چه سریع از یه دنیای سنگی داریم ‫پا به سازه‌های شهری می‌ذاریم.
‫نفت که باشه، تغییرات سریع پیش می‌رن.
‫هر چند آسفالت 90 درصدش سنگ‌ریزه‌ست.
‫راستی؟!
‫با اون ظاهر سیاه و ضخیمش، ‫همیشه فکر می‌کردم از نفت به‌دست میاد.
‫درکت می‌کنم!
‫حیف اون همه نفت نیست!
‫شیرآبه‌ی زباله و سنگ‌ریزه بود، درسته؟
‫به مراتب به‌صرفه‌تره.
‫تفاله‌های حاصل از پخت نفت،
‫همون آسفالته.
‫به همراه شن‌ریزه روی زمین پخشش می‌کنیم،
‫گو...
‫...ریلا!
‫و چنان می‌کوبیدش تا صاف بشه!
‫گوریلا! گوری-گوری-گوری! ‫گوریلا! گوری-گوری-گوری!
‫تو یه چشم‌به‌هم‌زدن جاده رو ساختن!
‫مونده‌م کار علم‌ـه یا این انسان‌های اولیه!
‫با وجود این تیم نیرومند، ‫چه نیازی به ماشین‌آلات هست؟!
‫البته قرار هم نیست کل ژاپن رو آسفالت کنیم!
‫فقط بخش‌های داغونِ مسیر منتهی به رودخونه.
‫همین هم عالیه!
‫تا همین جا کافیه...
‫باقی‌ش رو به ما مردمان آب بسپارید!
‫نه که خیلی هم پارو می‌زنی، عنتر!
‫حمل‌ونقل آبی،
‫به مراتب از حمل‌ونقل زمینی بهینه‌تره.
‫از قدیم‌الایام همین جوری بوده.
‫سیستم حمل‌ونقل ژاپن همیشه از ‫این مجمع‌الجزایر طویل ژاپن بهره‌مند بوده.
‫صنایع نانامی هم به‌عنوان پادشاه کشتی‌رانی ژاپن،
‫تجارت دریایی‌ش رو از عصر اِدو آغاز کرد.
‫پس اینجوری اجدادت به همچین مال و منالی رسیدن، هان؟
‫آره!
‫می‌مونه یه چیز...
‫اونم مجهز کردن این تپه‌های ناهموار ‫به یه سیستم ترابری برای حمل این فلز بی‌نهایت سنگین‌ـه.
‫در مقیاس صنعتی، آدمی هر قدر هم کاردرست، ‫حرفی برای گفتن نداره.
‫اینجاست که به یه رهبر توانا نیاز داریم.
‫که یه امپراتوری رو بسازه.
‫صنایع نانامی از کودکی به من گفت...
‫...جلوی احساساتم رو بگیرم،
‫و غرق امیال مادی نشم.
‫ولی من ابداً این رو قبول نداشتم!
‫فلسفه‌ی من از امپراتوری متفاوته!
‫هیچکس از رهبری که خوش نگذرونه، پیروی نمی‌کنه!
‫«لذت بردن از دنیا...» ‫همون قدرتیه که می‌تونه مردم رو به تکاپو بندازه!
‫پس امپراتوری دانش...
‫...عملاً هیچ مشکلی در پیش نداره.
‫حرکت تو معدن اینجوریه ها!
‫واگن!
‫واگن ‫به‌دست آمد!!
‫جونمی! چه کیفی می‌ده!
‫نمی‌دونم این سنگ‌شدگی زیر سر توئه یا نه،
‫ولی بدون که داریم میایم سراغت آقای «چرا»!
‫معادن
‫بعد از جمع کردن کلی چیزهای علمی،
‫دهکده ایشیگامی
‫بالاخره به هم خواهیم رسید!
‫امپراتوری دانش
‫میادین نفتی
‫شبکه‌ی ترابری امپراتوری دانش
‫شبکه‌ی ترابری امپراتوری دانش با موفقیت تکمیل شد!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫پرسئوس، کشتی علم
‫قسمت بعد
‫پرسئوس، کشتی علم
‫محتوای داستان تخیلی‌ست، اما گیاهان، ‫حیوانات و نحوه‌ی تولید مواد براساس واقعیت توصیف شده‌اند. ‫کنجکاوی و انجام خودسرانه‌ی آن‌ها بسیار خطرناک، و در برخی موارد غیرقانونی‌ست! ‫لطفاً از تقلید کورکورانه و بدون دانش و تجربه پرهیز کنید!