..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫یک سال قبل.
‫باید کاری انجام بدم، خواهر؟
‫اگر خواستی میتونیم صحبت کنیم
‫راجب چی؟
‫هرچیزی. هرچی توی ذهنته.
‫بیا فقط صحبت کنیم.
‫تا کی...؟
‫جانم؟
‫خب، آخه باید برم مدرسه دنبال برادرزادم.
‫سرویس ساعت 12 از اینجا رد میشه؟
‫ساعت دوازده؟
‫منظورم اتوبوسه.
‫نمی‌دونم والا.
‫ولی توی میدون یه ایستگاه اتوبوس هست.
‫همونجا پیاده شدم ولی نتونستم چک کنم.
‫پس اگر سرویس ساعت 12 ‫اونجا نایسته، میرم مجیدیه‌کوی و از اونجا...
‫هنوز بیشتر از نیم ساعت از جلسمون مونده.
‫پس، هنوز وقت برای صحبت کردن داریم. ‫البته اگر میخوای.
‫راجب چی؟
‫هرچیزی که توی ذهنته. ‫هرچیزی که بخوای بهم بگی.
‫نه، دکتر نوری، که قبل از این ‫معاینم کرد، همون خانمه...
‫که توی اتاق اورژانسه...
‫بهم گفت جواب آزمایش‌هام عادیه ‫و بعدش منو فرستاد اینجا.
‫یعنی منو منتقل کرد به دفتر شما، برای همین...
‫برای همین اینجام.
‫خیلی خب، از دیدنت خوشحالم.
‫منم خوشحالم اینجام، خواهر.
‫مریم...
‫اسم خیلی قشنگیه.
‫ممنون. اسم مادر حضرت مسیحه.
‫معنیش "مومن"ـه.
‫خب، اسم دوست‌داشتنی‌ایه.
‫البته.
‫خب، درهرحال می‌تونم با مینی‌بوس هم برم.
‫دلیل مراجعه‌ات به اورژانس چی بود، مریم؟
‫چه مشکلی بود؟
‫بخاطر غش کردنم بود.
‫میشه راجبش بهم بگی؟
‫خب، گاهی اوقات غش میکنم.
‫چه مواقعی؟
‫رفتیم ارزنجان عروسی عموزاده‌ام. ‫با برادر بزرگم و خانوادش.
‫ اولین‌بار اونجا پیش اومد.
‫مال چندوقت پیشه؟
‫بعد از رمضان.
‫امسال؟
‫امسال هم اتفاق افتاد.
‫توی جشن نامزدی همسایه‌مون.
‫و یک‌بارم وقتی خونه داشتم تلوزیون نگاه می‌کردم.
‫یادته داشتی چی نگاه می‌کردی؟
‫اسرا ارول.
‫راجب عروسیه، درسته؟
‫از خانم اسرا خیلی خوشم میاد. خیلی خوشگله.
‫البته نه بیشتر از شما.
‫تازه بچه دار شده.
‫مادر شدن بهش میاد. خیلی خوشگله.
‫شما هم همینطور، ماشاالله.
‫خدا زیبایی فراوانی بهتون داده.
‫همیشه چشمای تیره دوست داشتم.
‫خیلی ممنون.
‫توام خیلی خوشگلی.
‫ممنون خواهر.
‫یادته چه آزمایشی ازت گرفتن؟
‫راستشو بخوای آزمایش‌های زیادی بود.
‫ولی هیچ مشکلی پیدا نکردن.
‫اول رفته بودم بیمارستان سیسلی اتفال ‫یکی اونجا معاینه‌ام کرد.
‫گفتن روم آزمایش میکنن. ‫بعد همینطور میرفتم پیش خواهر نوری.
‫همسایه‌ام سعدیه هم باهام اومد.
‫خواهر نوری بهش گفت باید برم دیدن خانم پری.
‫بعد با من صحبت کرد. ‫بعد منو منتقل کرد پیش شما.
‫ولی من گفتم الحمدلله همچین مشکلی ندارم.
‫چجور مشکلی؟
‫مثلا افسردگی.
‫مثل چی؟
‫خب، مثلا افسردگی.
‫خواهر سعدیه هم میرفت دیدن یکی مثل شما.
‫طرفای میدان تقسیم، توی یک ‫ کلینیک خصوصی، و پول زیادی بابتش داد.
‫خواهر سعدیه شوهرشو از دست داد. ‫بعد از اون رفت پیش دکتر.
‫شوهر مرحومش مصطفی دوست برادرم بود.
‫اسمش با پدر مرحومم یکی بود.
‫برادرم و اون با هم توی ‫شهرک صنعتی نزدیک فرودگاه کار می‌کردن.
‫می‌دونی کدوم رو میگم؟
‫خب، برادرم یه کارگاه اونجا ‫داشت که توش غرفه می‌ساختن.
‫می‌دونی، برای همایش‌ها.
‫یا نمایشگاه‌ها.
‫برادرت نجاره؟
‫نه، کماندوـه.
‫واقعا؟
‫توی ارتش کماندو بود. ‫توی ارجیش خدمت می‌کرد.
‫و وقتی از ارتش اومد بیرون ‫با مصطفی همکار شد.
‫برادرم همه کار ازش برمیاد.
‫وقتی برادر مصطفی فوت کرد، دیگه نتونست ادامه بده.
‫ ‫کار و کاسبی کارگاهش کم شد.
‫توی خونه پدربزگمون زندگی می‌کنیم.
‫مثل قدیما نگهش داشتیم.
‫تنها چیزی که داریم همینه.
‫برادرم یه دوستی داشت ‫که توی ارتش با هم خدمت می‌کردن.
‫گفت یاسین برات یه کار جور کردم، خداروشکر.
‫توی اتیلر یه جایی هست به اسم "بالا"
‫انگلیسیه، یه کلوپ شبانه‌ست.
‫برادرم اونجا نگهبان ورودیه.
‫دیروقت از اونجا درمیاد
‫و صبح میرسه خونه.
‫شرایط سخته، ولی دو تا بچه داره
‫و زنش مریضه.
‫بگذریم، بهم میگه "مریم ‫ باید ببینی چجور آدمایی پیدا میشن."
‫خب، این سعدیه، همسایه‌ات...
‫رفته دیدن یه روانشناس.
‫آره؟
‫آره، گفت مریم بهم کمک کرد
‫توام امتحان کن. ‫برای همین به ملا گفتم...
‫ملا؟
‫یه ملا داریم.
‫بزرگ روستامونه، خدا حفظش کنه.
‫ملا علی سدی. باهاش حرف زدم.
‫گفتم: ملا، دکترها توصیه کردن.
‫توی اسلام اشکالی نداره؟
‫گفت فرزندم، چون بیمارستان بهت گفته
‫یکبار اینکار رو بکن
‫"بعدش بیا پیش من، کلمه به کلمه ‫هرچه گفته شده رو بهم بگو"
‫"بعدش بهت میگم آیا مشکلی داره یا نه."
‫میگن از نوادگان خود پیامبره.
‫خودش میگه اینطور نیست، ولی...
‫تو کار هم می‌کنی، مریم؟
‫خب، قبلا توی پارچه‌فروشی کار می‌کردم.
‫دیگه نمی‌کنی؟
‫آقای سینان هم قهوه دوست داره. همیشه می‌خوره.
‫دو بند انگشت قهوه ‫بعد آب رو میریزه تا خط...
‫اولا نمی‌دونستم، آب‌جوش میریختم.
‫و اون بهم گفت: ‫"مریم، اینطوری قهوه رو میسوزونی"
‫"بذار یک دقیقه از جوش بیافته بعد بریز"
‫برای همین الان دیگه اینکارو می‌کنم.
‫آقای سینان کیه؟
‫خواهر هوای اینجا داره یکم گرم میشه. ‫میشه پنجره رو باز کنم؟
‫آره، هوای بیرون خوبه.
‫الان کاری انجام میدی؟
‫الان توی سه خونه به عنوان مستخدم کار می‌کنم.
‫همشون آدمای خوبین.
‫دوشنبه، چهارشنبه و پنج‌شنبه کار می‌کنم.
‫باقی هفته...
‫خونه ام، از زن‌برادرم که مریضه مراقبت می‌کنم.
‫مریضیش چیه؟
‫نمی‌دونیم.
‫هیچکس نمی‌دونه. ‫ همیشه زود خسته میشه.
‫هیچکدوم از کارهای خونه رو نمی‌تونه انجام بده.
‫صبح از خواب بیدار میشه و ظهر باز میره می‌خوابه.
‫ملا خیلی کمکش کرده، خدا خیرش بده.
‫برادرم براش از عطاری عسل، ادویه و شیره میخره.
‫همه چیزو امتحان کردیم، ولی اشتها نداره.
‫تابحال رفته دیدن دکتر؟
‫دکتر نمی‌تونه کمکش کنه، خواهر.
‫همش وقتی برادرم بیکار شد شروع شد.
‫انگاری یهو ناامید شد.
‫ملای ما بهمون گفت این ‫چیزی نیست که دکتری بتونه کمکش کنه.
‫راستی، سیگار هم میکشه.
‫توی خونه هم میکشه.
‫حتی برادرم هم توی خونه نمیکشه.
‫ملا گفت اول باید سیگار کشیدن رو ترک کنه.
‫و تا حالا با ملا راجب ‫غش کردن‌هات صحبت کردی، مریم؟
‫آره، معلومه که حرف زدم.
‫اول رفتم پیش اون. برادرم منو برد.
‫وقتی توی مهمونی نامزدی همسایه
‫طبقه پایینی غش کردم، خیلی نگرانم شد.
‫ملا به برادرم گفت منو ببرن دکتر.
‫برای همین رفتیم بیمارستان دولتی.
‫این آقای سینان... که گفتی، مریم.
‫مشکلی نیست بپرسم اون کیه؟
‫گفتین اتوبوس ساعت 12 از اینجا رد نمیشه؟
‫نه، نمیدونم می‌ایسته یا نه، ولی ممکنه وایسه.
‫وقتی رفتی بیرون چک کن.
‫یا همونطور که گفتی ‫همیشه می‌تونی با مینی‌بوس بری.
‫آخر خیابون می‌تونی سوار یکی بشی.
‫احتمالا همینکارو بکنم.
‫البته برادرم عصبانی میشه اگر سوال مینی‌بوس بشم.
‫البته نه عصبانی... ولی میگه اینکارو نکنم.
‫عصر همه جور آدمی توشون هست.
‫خب، نباید وقتی آب جوشه بریزی روی قهوه؟
‫منم اینو نمی‌دونستم.
‫البته، قهوه رو می‌سوزونه.
‫پس دیگه منم نباید اینکارو بکنم.
‫قهوه ترک، قهوه ما، بهترین قهوه‌‎ست.
‫و نمی‌خوام پز بدم، ولی خوب بلدم درستش کنم.
‫زن‌برادرم وقتی درست میکنه، سرده و روش کف نداره.
‫وقتی حواسش نیست،
‫برادرم بهم میگه بریزمش بیرون ‫و براش یه قهوه درست حسابی درست کنم.
‫قهوه زن‌برادرم خوبه، افتضاح نیست.
‫ولی سرده.
‫و روش کف نداره،
‫باید روش کف داشته باشه. ‫اصلش به همینه.
‫ماست خامه‌ایه، قهوه کف داره.
‫اگر آقای سینان ازم میخواست ‫قهوه عالی‌ای براش درست میکردم، اما...
‫نمی‌دونی ساعت چنده؟ ‫صفحه گوشیم شکسته.
‫نباید دیر کنم. باید برم دنبال برادرزادم. ‫نباید بچه رو منتظر بذارم.
‫برای امروز هنوز یکم وقت داریم، مریم.
‫ولی اگر می‌خوای زودتر بری، می‌تونی بری.
‫اگر بخوای، می‌تونیم هفته بعد ادامه بدیم.
‫هفته بعد؟
‫بیا هفته بعد بازم همو ببینیم، باشه مریم؟
‫فعلا نیازی نمی‌بینم که بهت دارویی بدم.
‫ولی دوست دارم جلسات رو ادامه بدی.
‫می‌تونیم هر سه‌شنبه ‫همین موقع وقت بذاریم، خوبه؟
‫اوه، مطمئن نیستم.
‫نمی‌تونم قول بدم. همش دست تقدیره، می‌دونی.
‫البته، اولش باید با ملا صحبت کنی، درسته؟
‫آره، باهاش صحبت می‌کنم.
‫ولی برام سواله...
‫مطمئنا خودت صلاح رو بهتر می‌دونی، ‫و می‌خوام راحت باشی...
‫ولی ازت یه درخواستی دارم.
‫بله، البته. چی می‌خوای؟
‫وقتی رفتی دیدن ملات...
‫من چندبار راجب آقای سینان ازت سوال کردم...
‫حس می‌کنم یه مشکلی هست ‫که ترجیح میدی راجبش صحبت نکنی.
‫و مجبور هم نیستی.
‫امیدوارم هفته بعد برگردی.
‫برای همین واقعا امیدوارم هفته بعد برگردی. ‫دوست دارم دوباره ببینمت و باهات حرف بزنم.
‫ولی ترجیح میدم...
‫تا وقتی دوباره همدیگه رو ندیدیم ‫راجب این قضیه با ملات صحبتی نکنی.
‫نظرت چیه؟
‫چه موضوعی؟
‫ازت میخوام راجب آقای سینان به ملات چیزی نگی.
‫همونطور که گفتم، عجله‌ای نیست.
‫ولی وقتی خواستی حرف بزنی...
‫من و تو راجبش حرف میزنیم، خودمون دوتایی.
‫چطوره؟ خوبه؟
‫تو...
‫چیزی نیست که بخوام بگم. برات سوتفاهم شده.
‫وقتی دیدم داشتی قهوه میخوردی یهو به ذهنم اومد.
‫چیزی نیست که بخوام به ملا بگم.
‫براتون سوتفاهم شده.
‫اقای سینان رو خوب می‌شناسی، مریم؟
‫معلومه، باید بشناسمش.
‫من تختش رو مرتب می‌کنم. لباساشو اتو می‌کنم. ‫حتی لباس‌زیرهاشو میشورم.
‫اون یکی زن‌ها اینکارو نمی‌کنن.
‫اونا حتی بشقاب‌‎هاشونم تمیز نمی‌کنن.
‫یکیشون بود، هفته پیش...
‫بخدا قسم راست میگم.
‫لباس‌زیرشو جا گذاشت، خواهر.
‫شرتشو زیر تخت پیدا کردم.
‫محض رضای خدا، این چه وضعشه؟ ‫میشه بهم بگی؟
‫من فقط دبستان رو تموم کردم. ‫این چیزا سرم نمیشه.
‫ما اهل یه روستای کوچیکیم. ‫جامون اینجا نیست.
‫شما تحصیل‌کرده و باتجربه‌ای.
‫چطور زنی اینکارو میکنه؟ چطور آدمی؟
‫باور کن، خودم می‌تونم تصمیم بگیرم ‫راجب چی با ملا صحبت کنم.
‫لازم نیست نگران این باشی.
‫خب، اسم آقای سینان رو آوردم، خب که چی؟
‫هی مدام گیر میدی بهش.
‫بهت که گفتم، همین الانشم ‫واسه رفتن دنبال برادرزاده‌ام دیرم شده.
‫و تو مدام این سوال مسخره رو می‌پرسی.
‫چه گیری دادی به این موضوع.
‫اومدم اینجا بهتر بشم. نه بشینم غیبت کنم.
‫چقدر باید بدم؟
‫- خیلی خب. ‫- ممنون.
‫یه قهوه ترکی می‌خوام. بدون شکر.
‫- اسما، اول دست و صورتتو بشور. ‫- بیخیال عمه.
‫بخدا به بابات میگم.
‫بجنب عزیزم.
‫برو دستاتو بشور. بعد می‌تونی تلوزیون نگاه کنی.
‫خواهر...
‫وقتی مامانت نمازش تموم شد ‫بگو من رفتم بیرون زودی برمی‌گردم، خب؟
‫- کجا میری؟ ‫- الان برمیگردم.
‫به برادرت بگو زود بیاد خونه.
‫دارم میرم بیرون.
‫واقعا برام سخته.
‫و ازقضا همچین اتفاقی، باید امروز بیافته.
‫وقتی قراره بیام دیدن تو.
‫اولین جلسه بود؟
‫آره.
‫باید میدیدی چه احساس سردرگمی‌ای داشت.
‫و مدام خیره میشد به...
‫دیوار، سقف، من...
‫مدام نگاه میکرد...
‫پونزده بیست دقیقه اول یک کلام حرف نزد.
‫بعدش چی شد؟
‫کم‌ کم حرفاش شروع شد.
‫راجب یه مردی بهم گفت.
‫خدمتکارشه. ولی، میدونی...
‫خیلی مشخصه که بشدت عاشقشه.
‫اختلال در نمایش احساس.
‫کاملا واضح بود.
‫مدام موضوع رو عوض می‌کرد.
‫هر سوالی می‌پرسیدم طفره می‌رفت...
‫و بعدش بهم پرید و پاشد رفت.
‫چه حسی داشتی؟
‫احساس مزخرفی داشتم.
‫چه احساسی باید داشته باشم؟
‫چی بیشتر از همه اذیتت کرد؟
‫گمونم، ملا.
‫گفت باید هر صحبتی کردیم به ملا بگه.
‫چه کاری از دستمون برمیاد؟
‫خب، قضیه اینطوریه. و اومدم با تو مشورت کنم.
‫بیا بریم، مریم.
‫جعبه خیریه.
‫زیبایی این گل رو نگاه کن، مریم.
‫انگار از یک ریشه واقعی جدا شده.
‫میبینی انسان چطور درستش کرده؟
‫حتی روی گلبرگش یه قطره باران هم هست.
‫ماشاالله، ملا.
‫از تایوان میاد.
‫یک روز تمام طول میکشه تا با هواپیما بری اونجا.
‫و اگر بخوای بری، باید 5 بار توی هواپیما نماز بخونی.
‫این گل این همه راه از یک کارخانه در تایوان اومده،
‫تا توی این گلدون جا بگیره.
‫بله، ملا.
‫بگیرش توی دستت.
‫سعی کن یکی از گلبرگ‌ها رو بکنی.
‫زود باش، سعی کن.
‫کنده نمیشه، ملا.
‫نمیشه، مگه نه؟ ‫و چه بویی میده؟
‫اصلا بویی نمیده.
‫با من بیا، مریم.
‫و گل رو هم بیار.
‫خیلی باهوشه.
‫و سرزنده و حرافه.
‫و خیلی خوشگل و جوونه...
‫با یک صورت بی‌نقص.
‫ولی من...
‫نمیتونم اینکارو بکنم.
‫واقعا نمیتونم. آخه...
‫به حرفای این دختر گوش میدم...
‫و یه چیزی درونم هست ‫که نمی‌تونم از شرش خلاص بشم.
‫چی؟
‫عصبانیت.
‫حالا که به زبون میارمش...
‫توی قلبم...
‫چطور بگم؟
‫یه احساس آشفتگی‌ای درونم هست،
‫در اعماق وجودم
‫نمیتونم جلوشو بگیرم.
‫واقعا نمیتونم جلوی این حسمو بگیرم.
‫نمیتونم جلوشو بگیرم.
‫هرموقع یه زنی که موهاشو پوشونده میاد دیدنم...
‫به خودم میگم "تو یک حرفه ای هستی".
‫واکنش بیخود نشون نده.
‫حسی که داری، پیش‌داوریه.
‫پیش‌داوری خالص.
‫داری تبعیض قائل میشی.
‫چیکار داری میکنی؟
‫دیوونه شدی؟
‫به دلایل زیادی اشتباهه، ‫مشخصا، از لحاظ حرفه‌ای، ولی...
‫ولی شخصا هم اشتباهه.
‫داری تبعیض قائل میشی.
‫آدم بی‌ملاحظه و بی‌عاطفه و افتضاحی هستی.
‫پس از اینکار کنار بکش! بیخیال اینکار شو!
‫اگر نمیتونی این مشکل رو حل کنی، برو. ‫دیگه مریضی قبول نکن.
‫آره؟ این شغل رو بذار کنار!
‫نه، نمی‌تونم جلوی خودمو بگیرم، گولبین.
‫این افکار...
‫که توی ذهنم هستن...
‫همینطور توی سرم میچرخن و میچرخن...
‫از زمان بچگیم تا الان.
‫البته، یکی از دلایلش والدینم بودن.
‫هر تابستون، می‌رفتیم پاریس، می‌رفتیم لندن.
‫از نظر مادرم، یه زن...
‫با یه روسری، مثل یه هیولا بود.
‫حتی به خدمتکارمون هم راجب روسریش نق میزد.
‫بعد رفتم کالج رابرت.
‫بعد رفتم دانشگاه و بعدشم آمریکا...
‫و چی شد؟ وقتی برگشتم
‫دیدم اینجا یه دنیای دیگه شده.
‫حالا قدرت دست اوناست.
‫اکثریت اونان.
‫الان، توی این کشور، من و تو ‫انگار داریم توی یه آکواریوم زندگی می‌کنیم...
‫حالا اینو بگیر توی اون یکی دستت، مریم.
‫حالا بوش کن.
‫بوی خوبی میده، ملا.
‫یه گلبرگشو بکن.
‫- آخه خیلی قشنگه، ملا، دلم نمیخواد... ‫- سعی کن یه گلبرگشو بکنی، انجامش بده.
‫این دنیاییه که توی فیلم‌ها و تلوزیون می‌بینی.
‫این دنیاییه که خدا از خاک خلق کرده.
‫میپوسه، تبدیل به کود میشه و به خاک برمیگرده.
‫بوی خوبی میده، ولی خار هم داره.
‫اگر بشکنیش،
‫دیگه ترمیم نمیشه.
‫تحلیل میره، فاسد میشه.
‫اگر از ریشه‌اش جداش کنی، ازت ناراحت میشه.
‫اگر سعی کنی نوازشش کنی، می‌شکنیش.
‫ما همه مثل این گلیم، فرزندم.
‫اونم مثل ماست.
‫مثل تو، من، برادرت و زنش.
‫از خاک برخاسته و به اون برمیگرده، درست مثل ما.
‫اون‌هایی که این رو بپذیرن، ‫مثل این گل خوشبخت زندگی می‌کنن.
‫می‌فهمن چطور تواضع داشته باشن. ‫تحلیل میرن، فاسد میشن.
‫ولی اون‌‌هایی که توسط این فریب بخورن،
‫و باور کنن که روی زمین بهشت ساختن،
‫در قیامت به جهنم میرن.
‫زن برادرت،
‫توسط گلی که گلبرگهاش نمی‌شکنه و ساقه محکمش فریب خورده.
‫باورش شده که این قطرات بارون واقعی هستن.
‫مامان.
‫بیا اینجا، عزیزدلم.
‫بیا.
‫دختر عزیزم.
‫برادرت کجاست؟
‫همم؟
‫کجاست؟
‫اسما؟
‫برادرت کجاست؟
‫نمی‌خوای حرف بزنی؟
‫عزیزم؟
‫- بیا، اینا رو بگیر. ‫- اینا رو...
‫بذارشون اونجا.
‫- بذارشون توی گلدون. ‫- خدا خیرت بده، ملا.
‫تا تازه بمونن و پژمرده نشن.
‫بعدش میتونی یکی از اون قرص‌ها رو توش بندازی
‫که باعث میشن گل تازه تر بمونه.
‫خیلی زیبان. ماشاالله.
‫خدا رو هزار مرتبه شکر که هستی، ملا.
‫انشاالله که همیشه کنار ما نگهت داره.
‫توام همینطور، فرزندم.
‫آمین. ملا، دیره، دیگه بهتره برم. برادرم بزودی میاد خونه.
‫بچه‌های برادرم با زنش تنهان. ‫باید میز رو بچینم.
‫- روز خوبی داشته باشی. ‫- توام همینطور، فرزندم.
‫مریم.
‫بله، ملا؟
‫قرار نبود بری دیدن روانشناس؟
‫هنوز نرفتم، انشاالله ‫وقتی رفتم بهت میگم، ملا.
‫انشاالله.
‫چرا اینقدر گول این روحانی‌ها و آخوندها رو میخورن؟
‫این همه دخترهای جوان و زیبا.
‫برادرش یه دیکتاتوره که ولش نمیکنه.
‫احساسات دوگانه نسبت بهش داره.
‫این مردم دیوونه شدن ‫با این همه دعاکردن‌هاشون و روحانی‌هاشون.
‫برای ما غیرممکنه که درک کنیم.
‫من و تو توی یه کشور کاملا متفاوت زندگی می‌کنیم.
‫حالا اون سر دنیا...
‫پارسال من و الیف و دوستاش رفتیم پرو.
‫و راستشو بخوای،
‫با کسایی که حتی زبونشون ‫رو هم بلد نبودم، بیشتر...
‫حس نزدیکی میکردم.
‫الیف یه کاهنی رو پیدا کرد.
‫میدونی، خیلی دنبال آیواسکا و ایناست. ‫(نوعی داروی مخدر گیاهی قوی)
‫باهاش همراه نشدم، ولی دلم می‌خواست.
‫خدای من!
‫واقعا باید یه روز بری اونجا، گولبین.
‫چه طبیعت زیبایی بود!
‫فرهنگ فوق‌العاده‌ایه!
‫واقعا... برام باورکردنی نبود.
‫عاشقش شدم.
‫واقعا عاشقش شدم.
‫گفتی قدرت.
‫دوست دارم راجب این حرف بزنم، پری.
‫گفتی قدرت دست اوناست.
‫چه قدرتی دارن؟
‫یا وقتی راجب این صحبت میکنی، چی توی ذهنته؟
‫میشه راجبش حرف بزنیم؟
‫میشه لطفا نکنیم؟
‫کاملا واضحه.
‫باهاش دچار انتقال متقابل شدم. ‫(وقتی روانشناس احساسات خود ‫را به مریض خود تعمیم می‌دهد)
‫احتمالا بهتره که دیگه باهاش جلسه نذارم.
‫درهرحال احتمالا دیگه نیاد.
‫اینطور بنظر میاد.
‫توام موافقی؟
‫میتونه بره با ملاش صحبت کنه.
‫حرفتو بزن.
‫نمیدونم چی به ملاش میگه
‫ولی انگار تمام تلاشتو کردی که برنگرده.
‫نظرت چیه؟
‫میشه این موضوع رو بیخیال بشیم؟ مشکلی نیست؟
‫خیلی خب.
‫باشه.
‫مریضی بعد از من داری؟
‫آره، معمولا دارم، ولی قرار رو کنسل کرد.
‫خیلی خب، پس وقتت آزاده؟ ‫می‌خوای بریم چیزی بخوریم؟
‫منتظر خواهرمم، بهش قول دادم.
‫شاید هفته آینده؟
‫باشه عزیزدلم، بذاریم هفته آینده.
‫خب پس من میرم.
‫هفته دیگه می‌بینمت.
‫می‌بینمت.
‫خب پس، برای هفته دیگه ‫همین موقع برات وقت بذارم؟
‫آره، خوبه.
‫گولبین گفت مریض بعدیش کنسل کرده.
‫- ولی میبینم که اومده. ‫- اوه، اون مریضش نیست.
‫خواهرشه.
‫و 25 میلیون یورو
‫پول زیادی بابتش دادن.
‫حالا هنوز مهاجم ثانویشون رو دارن
‫یکی از کسانی که پارسال برای جام قهرمانی بازی کرد
‫ولی بنظر میاد مهاجم سومشون، اسکات هالان
‫احتمال داره از تیم بره.
‫شاید به اسکات‌سیتی قرض داده بشه.
‫پس در این ناحیه نیاز به پشتیبانی دارن.
‫داشتیم گوش می‌کردیم.
‫داشتیم؟
‫چی؟
‫داشتیم گوش می‌کردیم؟ ‫از کجا می‌دونی داشتم گوش می‌کردم؟
‫- خب پس شبکه رو عوض می‌کنم. ‫- ولش کن بذار باشه، سیوان.
‫بیخیال بابا.
‫چی؟
‫- هیچی، عزیزم، بیخیال. ‫- چی شده، سیوان؟
‫- جدی میگم چیزی نشده. ‫- اگر چیزی هست بگو.
‫- چیزی نیست. ‫- چیزی نیست؟ خودت شروع کردی نق زدن.
‫بخدا چیزی نگفتم. چیزی نیست.
‫خیلی خب؟ هیچی نیست. ‫اصلا چیزی نگفتم.
‫خیلی خب، ناراحت شدی. ‫پس دیگه هیچی نمیگم.
‫خب، با گولبین صحبت کردی؟
‫گولان؟
‫فکر نکنم بخوام بخورم.
‫اینجوری که نمی‌تونی بخوابی، بخور.
‫پس بهتره اونقدر بخورم تا بیهوش بشم؟
‫ناراحتی.
‫راجب اون بیماره؟
‫بهتره بری بخوابی، من اینجا نمیمونم.
‫امان از دست شماها و این مسائلتون.
‫چیامون؟
‫منظورم تو و مریض‌هاته.
‫بهتره بری بخوابی.
‫میرم.
‫گیر داده به روسری دختره.
‫نمی‌دونه چطور سرشو کرده زیر برف.
‫البته میدونه.
‫بدترین قسمتش همینه.
‫خودش میدونه داره چیکار میکنه، ولی...
‫خودش حرفشو پیش کشید، راجبش حرف زد...
‫خودشو سرزنش و توجیه کرد...
‫و بعد گفت دیگه راجبش حرف نزنیم و تمومش کرد.
‫همیشه همینطوره...
‫بعدش میخواست راجب کاهن‌های پرو صحبت کنه.
‫میشه بمونی؟
‫بهتره نمونم.
‫میخوام خونه خودم بیدار شم.
‫میخوای بمونم؟
‫یکی اینجاست.
‫بیدار شو، یکی اومده داخل.
‫
‫امروز چهارشنبه‌ست، مگه نه؟
‫کیه؟
‫صبح بخیر، مریم.
‫صبح بخیر آقای سینان.
‫- میخوای از دستشویی شروع کنی؟ ‫- از همینجا شروع میکنم، مشکلی نیست.
‫اوه، راستی...
‫مهمون دارم، میشه قهوه درست کنی؟
‫کتری رو روشن میکنم، آقای سینان.
‫خیلی خب، ممنون.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.