..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اینطوری خیلی خوبه، مگه نه یاسین؟
‫اینطوری، خودمون دوتایی.
‫نه بچه‌ای، نه مریمی.
‫خودت گفتی دوتایی بریم.
‫خدا حفظت کنه.
‫خدا پشت و پناهت باشه.
‫- نمی‌خوری؟ ‫- می‌خورم، اول تو بخور.
‫بازم گوجه می‌خوای؟ ‫با نون خوشمزه میشه.
‫یکم بده.
‫میرم یکم چوب بیارم.
‫آتیش داره خاموش میشه.
‫هوا داره سرد میشه. تو سردته؟
‫نه، ولی کاپشنت توی کیفه. ‫اگر می‌خوای تا درش بیارم.
‫نه نمی‌خواد.
‫هرجور مایلی.
‫من میرم.
‫میرم یکم چوب بیارم...
‫بعدش میتونی بغلم کنی.
‫خودت گرمم کن...
‫منم تو رو گرم کنم.
‫یاسین!
‫یاسین، تویی؟
‫یاسین؟
‫چرا جوابم نمیدی؟
‫یاسین.
‫هوا سرده. بریم؟
‫رفته بودی چوب بیاری.
‫یاسین!
‫بیداری؟
‫صدات می‌کردم.
‫یاسین.
‫چرا جوابم نمیدی؟
‫باهات حرفی ندارم.
‫چی شده؟
‫دیگه باهات حرفی ندارم.
‫چرا؟
‫اصلا حرفم می‌زنی؟
‫دیوونم می‌کنی از بس ‫ التماست می‌کنم چند تا کلمه بگی.
‫منم دیگه باهات حرفی ندارم.
‫ولی الان دارم باهات حرف می‌زنم.
‫الان داری حرف می‌زنی؟
‫خب چی میگی؟ ‫یاسین یاسین چی؟
‫خب...
‫چیز خاصی نیست...
‫فقط می‌خواستم بگم صبح بخیر.
‫اوه، می‌خوای بگی صبح ‌بخیر؟
‫می‌خواستم بگم صبح بخیر.
‫صبح بخیر، روحیه.
‫امیدوارم هر روزت بخیر باشه.
‫ای بابا، هیچی نمیگی بعد یهویی...
‫خوابتو دیدم.
‫خیلیم خوب!
‫عالیه!
‫- این موقع صبح چیکار می‌کنی؟ ‫- صبح توام بخیر، برادر.
‫امروز کار نداشتی؟
‫نه.
‫پس برام چایی درست کن.
‫بذار پنج دقیقه دم بیاد، بعد درست میکنم.
‫- نون گرفتی؟ ‫- از دیروز مونده.
‫نون تازه نگرفتی؟
‫پاشدم، نماز خوندم. ‫به بچه‌ها غذا دادم.
‫بعدم فرستادمشون مدرسه. گرفتار بودم.
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫- برم بگیرم؟ ‫- چیکار داری می‌کنی؟
‫هیچی، دارم شیرینی درست می‌کنم.
‫این وقت صبح داری دو سینی ‫شیرینی درست می‌کنی؟
‫مریم؟
‫- باز چرا این ساعت عصبانی شدی؟ ‫- عصبانی نیستم.
‫- داری داد می‌زنی. ‫- داد نمی‌زنم.
‫بهم جواب نمیدی! ‫همینطور نشستی هیچی نمیگی!
‫ازت می‌پرسم چیکار می‌کنی ‫توام همینطور می‌شینی بهم خیره میشی!
‫از روحیه هم بدتری!
‫ای بابا!
‫حالا راجع بهم خواب هم می‌بینه!
‫میرم نون بگیرم. میز رو بچین.
‫نه!
‫برو! ولش کن!
‫حالت خوبه؟
‫خوبم. چیزی نیست.
‫- گازت گرفت؟ ‫- نه، فقط خراش افتاده.
‫مطمئنی؟
‫داره خون میاد.
‫باید بری دکتر نگاهش کنه.
‫این اطراف زندگی می‌کنی؟
‫اوه، نه.
‫اوه خدا.
‫کاری از دستم برمیاد؟
‫پس امیدوارم حالت بهتر بشه.
‫می‌دونی مدرسه فنی‌و‌حرفه‌ای کجاست؟
‫چی؟
‫بیمارستان... اوه، هی، برو پی کارت.
‫یه بیمارستان اونجاست.
‫پشت مدرسه‌ست.
‫میتونی اونجا پانسمانش کنی.
‫یا توی داروخونه.
‫خب، پس، امیدوارم زودی خوب بشی.
‫خیلی‌خب، بله، که اینطور.
‫آره کارت منه.
‫شاید به اسم زنم باشه.
‫آره، اون ازش استفاده کرده.
‫متوجهم. توضیح دادی.
‫کاملا واضحه.
‫لطفا بازم تماس بگیرید.
‫بهتره بره بیمارستان.
‫می‌تونیم اینجا انجام بدیم، ‫ولی بهتره بره دکتر نگاش کنه.
‫- مدرسه فنی‌و‌حرفه‌ای رو می‌دونی کجاست؟ ‫- آره می‌دونیم.
‫مشکل چیه؟
‫رفته بودی نون بخری.
‫داداش؟
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫چی؟
‫داداش، کجایی؟
‫دارم میام، قطع کن. تو راهم.
‫خانم ویلدان.
‫- می‌تونی بری... ‫- طرف ول‌کن تلفن نبود...
‫مسئول داروخونه رو میگم.
‫خب پس من میرم.
‫زود خوب شید.
‫ممنون.
‫از جایی می‌شناسمتون؟
‫خیلی‌خب، پس خداحافظ.
‫مسعوده، جواب بده.
‫همیشه با این مشکل دارم.
‫وگرنه، کار خداست.
‫کار خاصی از دستمون برنمیاد.
‫خب...
‫اکثرا میگن مردم باید خودشون رشد کنن. ‫میگن دین می‌تونه از جهاتی محدودکننده باشه.
‫مثل یونگ، یه دانشمند اهل سوییس.
‫مثلا میگه...
‫البته دارم خلاصشو میگم
‫میگه مهم قرآن، تورات یا انجیل مقدس نیست...
‫مهم باور داشتن به یک قدرت برتره.
‫مهم اینه.
‫بحث سر تبدیل شدن به یک شخص مجزاست.
‫ولی، ببین، منظورم جدا بودن از بقیه نیست.
‫- تبدیل شدن به یک فرد مجزاست. ‫- فرد مجزا شدن.
‫یه چیزی هست به نام ناخودآگاه اجتماعی.
‫یونگ بهش میگه ناخودآگاه جمعی.
‫پس، به نحوی، ما همه
‫این ناخودآگاه جمعی رو داریم، خب؟
‫یعنی، یکی توی ترکیه دنیا اومده
‫یکی توی ایران دنیا میاد
‫یکی توی اروگوئه دنیا میاد...
‫اگر بخوان دین یا هدفی داشته باشن، پیدا می‌کنن.
‫و آیا اونی که انتخاب می‌کنن، از بقیه متفاوته؟
‫- نه ‫- معلومه که متفاوته.
‫ماهیتش شاید فرق کنه.
‫شاید نوع متفاوتی دعا بخونن، ولی...
‫خواهر فرماندست.
‫کی؟
‫- یاسین رو می‌شناسی؟ ‫- همون قد بلنده؟
‫آره.
‫خیلی‌خب...
‫خب، کجا بودم؟
‫آها، آره یونگ.
‫خب، این ایده‌ی ناخودآگاه جمعی
‫توی این دوره زمونه احمقانه‌ست که نادیده‌اش بگیری.
‫چون به نوعی میشه گفت...
‫گفتی خواهر کیه؟
‫منظورت چیه، خواهر؟
‫منظور من فقط اینه
‫که بهت برنخوره، مریم.
‫فقط دارم سعی می‌کنم توضیح بدم.
‫ولی هفته پیش گفتین دوست دارین.
‫و درهرحال
‫دارین یه عالمه زحمت می‌کشید ‫و به حرفام گوش می‌کنید
‫خدا خیرتون بده.
‫واقعا متاسفم.
‫مطمئنم خیلی خوشمزه‌ست، ولی...
‫یه عالمه هم درست کردی.
‫خب، گفتم شاید با خودتون ببرید خونه.
‫چی توشه؟
‫گوشت، پیاز، فلفل سیاه، یکم مویز. همین.
‫چه عالی.
‫ولی اول پیازا رو سرخ کردم.
‫بعضی‌ها پیاز رو با گوشت سرخ می‌کنن.
‫می‌دونی، راستش...
‫من گیاه‌خوارم.
‫واقعا؟
‫اگر می‌دونستم با پنیر درستش می‌کردم.
‫درهرصورت فرقی نمی‌کرد، مریم.
‫درهرصورت نمی‌تونستم قبول کنم.
‫می‌خوای بیای بشینی؟
‫می‌تونی بدیش به مریض‌هات.
‫شاید گرسنه بیان، یا مجبور بشن صبر کنن.
‫با ملا صحبت کردی، مریم؟
‫خیلی معذرت میخوام، خواهر. ‫واقعا خبر نداشتم.
‫نه، هیچ اشکالی نداره، مریم.
‫من باید ازت عذرخواهی کنم.
‫واقعا ممنون و خوشحالم، ‫ولی واقعا نمی‌تونم قبول کنم.
‫متوجهم، اگر مشکلی ایجاد می‌کنه...
‫من خیلی احمقم که اول نپرسیدم،
‫ایکاش می‌دونستم گوشت می‌خورید یا نه.
‫نه، مریم.
‫درهرحال، خواهر، خدا خیرت بده.
‫از وقتی اومدم دیدن شما، ‫نه غشی کردم نه هیچی.
‫توی محله میگفتن روان‌شناس‌های بدی هم وجود دارن.
‫یه داستان‌هایی میگن.
‫ولی خدا هزار مرتبه خیرت بده. ‫به لطف شما درمان شدم.
‫بلوطی، درسته؟
‫به رنگ موهاتون میگن بلوطی؟
‫داری خفه‌ام می‌کنی، مریم.
‫داری قلبم رو فشار میدی.
‫ولی اینو که بهش نگفتی، درسته؟
‫می‌تونی با ملا صحبت کنی، مریم؟
‫موهات رو رنگ می‌کنی، درسته خواهر؟
‫آره، مریم، درسته.
‫گفته بودی گفتگوی نمایشی‌ـه.
‫داشت خونه یکی دیگه رو تمیز می‌کرد.
‫می‌تونی وارد این مبحث بشی؟
‫آره، توی این جلسه حسابی راجع به این صحبت کرد.
‫حالا مدام راجع بهش صحبت می‌کنه. کاملا راحت شده.
‫سه بشقاب درست کردم، با روغن زیتون.
‫تره فرنگی، کرفس و لوبیا سبز.
‫مربای سیب، کیک...
‫کیک پرتغالی دوست داره. ‫از همون براش درست کردم.
‫براش گوشت سرخ کردم، ‫که بتونه ساندویچ درست کنه.
‫ما اینطوری درست می‌کنیم. برادرم دوست داره.
‫درست کردنش هم آسونه. ‫ولی گوشتش بازم خوب درنیومد.
‫شاید چون گوشت بره‌ست، یا بو میداد.
‫دفعه بعد فقط گوشت گاو می‌گیرم.
‫با هم قاطی نمی‌کنم.
‫به قصاب میگم چربی‌اش رو جدا کنه. ‫ببینم بعدش می‌خوره یا نه.
‫از یخچال درش نمیاره.
‫هرچی توش باشه خراب میشه.
‫حتی شیشه خالی شیر رو هم می‌ذاره توی یخچال.
‫غذا خراب میشه، نمی‌ریزه بیرون.
‫میگه: مریم که داره میاد.
‫براش نون درست کردم.
‫و بعد تو...
‫میگه زحمت نکش، ولی همشو می‌خوره.
‫مثلا اون کیک پرتقالی که گفتم، واقعا دوست داره.
‫اولین بار تابستون درست کردم خیلی دوست داشت.
‫عاشقشه. دوبرابر درست می‌کنم، ‫هیچ چیز دیگه نمی‌خوره.
‫همه چیز رو می‌ذاره کنار فقط کیک رو می‌خوره.
‫بهت اعتماد کرده.
‫ترافکنی شروع شده. ‫باهاش ارتباط برقرار کردی.
‫احتمالا هیچکس نیست بتونه باهاش راجع به این صحبت کنه.
‫بیچاره توی جلساتش میتونه خودشو خالی کنه.
‫بهت اعتماد داره.
‫یه بار بهم گفت، می‌تونی این کیک رو بفروشی.
‫واقعا می‌تونی باهاش پولدار بشی.
‫می‌خواستم بگم، آقای سینان، من...
‫مریم، لازم نیست چیزی رو ازم مخفی کنی.
‫لطفا ادامه بده، چی می‌خواستی بگی؟
‫می‌خواستم بگم درست نمی‌کنم که بفروشم.
‫درست می‌کنم چون شما دوست داری.
‫باعث خوشحالیم میشه.
‫اصلا زحمتی نیست. خیلی راحته.
‫ولی نگفتم.
‫چی می‌نویسین؟ لطفا چیزایی که میگم ننویسین.
‫مریم، هرچی توی این اتاق بگیم، ‫همینجا میمونه. مطمئن باش.
‫تو عاشقشی.
‫عاشقش شدی.
‫لقمه بزرگ‌تر از دهنت برداشتی.
‫و الان شیفته شدی.
‫برات حس یه پدر رو داره، یا برادر.
‫یا هرجور مردی که خوشت میاد.
‫نیمه‌گمشده‌ی خودتو پیدا کردی، دختر. ‫(بخشی از نظریه ناخودآگاهی جمعی)
‫کارت تمومه.
‫ایکاش میشد به همین مستقیمی حرفو زد.
‫ایکاش می‌دونستی اگر می‌تونستم چی بهت می‌گفتم.
‫می‌گفتم لقمه بزرگ‌تر از دهنت برداشتی.
‫می‌گفتم دست از سر دختره بردار.
‫می‌گفتم حسودیت شده.
‫پنج ساله می‌شناسمش. همیشه تنهاست.
‫می‌گفتم تو یکی رو توی زندگیت می‌خوای.
‫یکی که دوستش داشته باشی و دوستت داشته باشه.
‫درست مثل اون دختر...
‫مثل بقیه.
‫اون موهاشو پوشونده، ولی تو عقلتو پوشوندی.
‫دست از تظاهر بردار، بعد می‌تونیم حرف بزنیم.
‫فاشیست پنهانی.
‫داره بهت استرس وارد می‌کنه.
‫خوابت میاد؟
‫نه، نه.
‫ببخشید اگر زیادی حرف زدم.
‫نه، اصلا.
‫چه خبرا از تو؟ بگو ببینم.
‫همش من دارم حرف می‌زنم.
‫چی بگم؟
‫نمی‌دونم.
‫همیشه همین وضعه.
‫چه وضعی؟
‫من حرف می‌زنم، تو هیچی نمی‌گی.
‫آدم باید... حرف بزنه.
‫چه حرفی؟
‫چه خبرا؟ چطور می‌گذره؟ ‫همینا رو دارم ازت می‌پرسم.
‫می‌گذره.
‫خبرا دست توئه.
‫منظورت چیه خبرا دست منه؟
‫می‌خوای اینجا بمونی؟
‫همه چیز مرتبه؟
‫رفتم دستشویی، دو تا دختر منو دیدن.
‫بیرون با موبایل آماده منتظرم موندن.
‫که باهات عکس بگیرن؟
‫عکس، بغل یا بوس.
‫وقتی سریال برای مردم عادی درست می‌کنی همین وضعه.
‫ایکاش می‌تونستم توی یه سریال ‫اینترنتی درست‌و‌حسابی نقش بگیرم.
‫کار تئاتر هم انجام میدی؟
‫دو سال توی تئاتر دوت بودم، می‌شناسیش؟
‫آره، توی ساختمون میسیره.
‫اوه!
‫اون مال هزار سال پیشه.
‫ببخشید. میشه یه عکس باهاتون بگیریم؟
‫- البته. ‫- میشه شما بگیرید؟
‫شرمنده.
‫نه، خواهش می‌کنم.
‫- درست گرفتم؟ ‫- آره احتمالا درسته.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫خیلی‌خب!
‫- می‌خوای نظرمو بدونی؟ ‫- بفرما.
‫بنظرم باید شیرینی رو قبول می‌کردی. دختر بیچاره.
‫درستش کرده بود و این همه راه آورده بودش.
‫اینجوری می‌خواست به روش خودش ‫باهات ارتباط برقرار کنه.
‫آره، ولی با مریض‌هام یک سری خط قرمز دارم
‫که نمی‌تونم ازشون رد بشم.
‫قوانین اولیه‌ی مشاوره روان‌شناسی و اخلاق...
‫ای بابا، خیلی مسخره‌ست.
‫اگر ترسیدی می‌تونستی...
‫ترسیدم؟
‫اگر می‌ترسی چیزی توش ریخته باشه.
‫بعدش می‌‎تونی بریزیش دور.
‫نمی‌ترسم. چرا باید ازش بترسم؟ خدای من.
‫منظورم اینه که هرکس گذشته‌ای داره. ‫می‌خواد ازدواج کنه؟ درس بخونه؟
‫یا بمونه خونه و تا همیشه ‫ از مامان باباش نگهداری کنه.
‫واقعا فکر می‌کنی اینجور آدما چاره دیگه‌ای دارن؟
‫ببین، خودت میگی خیلی باهوشه.
‫اگر جزو آدمای اطراف خودت بود، مثلا یکی مثل من...
‫که توی کلاس یوگا باهاش آشنا می‌شدی ‫بازم همینطوری باهاش رفتار می‌کردی؟
‫چطوری؟
‫خودت می‌دونی منظورم چیه.
‫مردم گذشته‌ی اجتماعی، ‫مسائل اجتماعی و فرهنگ خودشونو دارن.
‫اگر واقعا می‌خوای با این دختر ارتباط برقرار کنی،
‫اگر می‌خوای با مردم رابطه صادقانه داشته باشی،
‫باید بهشون اجازه بدی خودشون باشن.
‫ملیسا، آخه تو نمی‌دونی...
‫خب پس قراره از اسم استفاده کنیم؟
‫عصبی نشو. داریم با هم حرف می‌زنیم.
‫عصبی نشدم که. چرا باید بشم؟
‫هی از ترسیدن حرف می‌زنی.
‫ولی بذار جوابت بدم.
‫لازم نیست جوابی بهم بدی.
‫یکم دیگه باید برم.
‫منم همینطور. من حساب می‌کنم.
‫ببخشید.
‫چشم الان میارم خدمتتون.
‫می‌خوام یه چیزی بگم.
‫ناراحت نشو.
‫ولی حس می‌کنم در اصل ‫داری از دختره فرار می‌کنی.
‫داره یه حس ناخوشایندی بهت میده.
‫واقعا؟ چه حسی؟
‫نمی‌دونم. کسی توی خونواده‌ات حجاب داره؟
‫نه.
‫شاید بخاطر همینه.
‫والدینت چطورن؟
‫آدمای عادی هستن.
‫عادی؟
‫ببخشید.
‫میشه یه عکس باهاتون بگیریم؟
‫- آره حتما. ‫- میشه لطفا شما بگیرید؟
‫- خودم می‌گیرم، بیاین نزدیک. ‫- خوبه.
‫بیاید پشت سرم.
‫- خوبه؟ ‫- عالیه، خیلی ممنونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫هنوز سریالت رو نگاه نکردم.
‫چه روزایی پخش میشه؟
‫بیخیالش. نمی‌خواد به خودت زحمت بدی.
‫کنجکاوم.
‫می‌خوام ببینمت.
‫نمی‌خوام یه سریال تلوزیونی ترکی رو کامل نگاه کنم که.
‫من میرم.
‫باشه.
‫خیلی‌خب.
‫اصرار نمی‌کنم بمونی.
‫درهرحال میخوام برم.
‫حتی اگر اصرار می‌کردی.
‫گولبین؟
‫چیه؟
‫می‌خوای بری؟
‫خب پس بعدا می‌بینمت.
‫چی شده؟
‫شب خوبی داشته باشی.
‫توام همینطور.
‫گولبین؟
‫گولبین!
‫- یه لحظه وایسا. ‫- می‌خوام یه چیزی بردارم.
‫باشه، ولی صبر کن...
‫ببخشید.
‫چه وضعشه؟
‫گولبین، صبر کن، گوش کن چی میگم.
‫آفرین.
‫دیگه هیچ حرفی باهات ندارم.
‫سنای، خواهش می‌کنم، گوش کن چی میگم.
‫چی می‌خوای؟
‫- به کمکت احتیاج دارم. ‫- روحیه؟
‫اگر راه دیگه‌ای داشتم...
‫- از تو نمی‌خواستم. ‫- روحیه؟
‫لطفا دیگه مزاحمم نشو.
‫خواهر. پاشو.
‫- قطع نکن. ‫- پاشو برو بخواب.
‫ازت نپرسیدم!
‫نه می‌خوام صداتو بشنوم ‫نه می‌خوام قیافتو ببینم، فهمیدی؟
‫نه تو، نه اون عوضی کورهان!
‫از این به بعد نه قیافه کورهان رو می‌بینی...
‫نه صداشو می‌شنوی.
‫مطمئن باش.
‫از این دروغ‌ها خسته شدم.
‫کورهان مرده!
‫چی؟
‫از این به بعد، کورهان دیگه توی زندگی‌هامون نیست.
‫روحیه.
‫سنای، خوب به حرفم گوش کن.
‫روحیه.
‫روحیه، اگر داره خوابت میبره پاشو برو توی تخت.
‫یه دقیقه حواسم رفت.
‫مال الان نیست. خیلی وقته حواست رفته.
‫استغفرالله.
‫پاشو، برو بخواب. ‫پاشو عزیزدلم، برو بخواب فدات شم.
‫خب، پس، من میرم بخوابم.
‫خوب بخوابی، خواهر.
‫آخ، مریم، منو ببخش.
‫چی گفت؟
‫بگیرینش! گوکسل آرهان داره فرار میکنه.
‫داداش، چی شد بهش گفتی عزیزدلم؟
‫چی؟
‫چایی می‌خوای؟
‫نه.
‫سگ دختره رو گاز گرفت.
‫جنازه گوکسل آرهان پیدا شده.
‫کدوم سگ؟
‫یه سگ ولگرد.
‫کیو گاز گرفت؟
‫یه دختر توی خیابون، جلوی چشم من.
‫خدای من، کی این اتفاق افتاد؟
‫امروز صبح.
‫وقتی رفتی نون بخری؟
‫آره، وقتی رفتم نون بخرم.
‫مطمئنم.
‫ زنگ بزنیم پلیس.
‫عجب.
‫قبل اینکه بتونه فراریش بده گازش گرفت.
‫این دختره کیه؟
‫جوون، بیا اینجا.
‫نمی‌دونم، توی خیابون دیدمش.
‫تو چیکار کردی؟
‫منظورت چیه؟
‫چه اتفاقی براش افتاد؟
‫بهش یه آمپول زدن و پانسمانش کردن.
‫توی خیابون؟
‫نه، توی بیمارستان.
‫توام باهاش رفتی؟ ‫چند سالشه؟ دختر بچه‌ست؟
‫من از کجا بدونم چند سالشه.
‫برو برام چایی بیار.
‫اوه...
‫زیادی سریع بلند شدم.
‫مریم، کی قراره بری دیدن دکتره؟
‫کدوم دکتر؟
‫تو رو ارجاع دادن به یه دکتری. پیشش وقت گرفتی؟
‫- رفتم، برادر. چند بارم رفتم. ‫- خوبه.
‫به ملا گفتی؟
‫ها؟ مریم؟
‫جوابمو بده دختر.
‫نه، بهش نگفتم.
‫نپرسید؟
‫چرا پرسید.
‫و تو چی گفتی؟
‫چیزی نگفتم.
‫به ملا دروغ گفتی؟
‫- برادر... ‫- به ملا دروغ گفتی؟
‫- برادر... ‫- اینقدر برادر برادر نکن. به من گوش کن!
‫به ملا دروغ گفتی یا نگفتی؟
‫دختر!
‫مریم!
‫خواهش می‌کنم، چیزی بهش نگو. ‫می‌خواستم بهش بگم، ولی نتونستم. هنوز نه.
‫خب، پس مشکلی نداریم؟
‫هیچوقت مشکلی نبوده.
‫از اون کیکه که دوست داری دارم. همون پرتقالیه.
‫باشه، میرم یکم بیارم.
‫- همش مال خودت. ‫- تو چی؟
‫تو نمی‌خوای؟
‫همیشه من اینو می‌خورم.
‫تو بخور. من چندان خوشم نمیاد.
‫خب به خانمه بگو درست نکنه. ‫هرموقع میام ازش داری.
‫امشبو اینجا می‌مونی؟
‫همم؟
‫صورتتو اینجوری نکن.
‫چجوری؟
‫هرموقع سکس می‌خوای ‫حالت صورتت مصنوعی میشه. بس کن.
‫جالبه! چطوری میشم؟
‫من نمی‌مونم.
‫چرا؟
‫نمی‌دونم خب. اون زنه اومد و رفت.
‫حس راحتی ندارم.
‫بهت که گفتم، زنه دیوونه‌ست. ‫بدجور رفته تو نخ من.
‫ما هم که آشتی کردیم، مگه نه؟
‫من همچین حرفی نزدم.
‫من فقط گفتم هیچوقت مشکلی نبوده.
‫نگران نباش. برام اونقدرام مهم نیستی.
‫منظورم این بود.
‫همم؟
‫اوه!
‫مامان! مامان!
‫دختر! منو نصف جون کردی!
‫مامان، حداقل قبلش در بزن محض رضای خدا!
‫چرا هی بالا پایین می‌پری؟
‫اگه بابات بیاد داخل ‫چیکار می‌کنی؟ سکته‌اش میدی.
‫اون بدون در زدن نمیاد داخل.
‫دختر، من در زدم. ‫ولی چطور می‌خوای بشنوی
‫وقتی اون صداهای شیطانی توی گوشاته؟
‫بابا نخوابید؟
‫جلوی تلوزیون خوابش برده.
‫مگه فردا صبح قرار نیست برین؟
‫ببرش توی تخت. بازم کمرش می‌گیره‌ها.
‫بذار یکم بخوابه. عجله‌ای نیست.
‫- مسخره بازی درنیار مامان. ‫- صبر کن.
‫صبر کن.
‫فردا چندین ساعت باید رانندگی کنه.
‫باید سر جاش بخوابه.
‫یه دقیقه صبر کن دیگه! عجبا!
‫هنوز بیدارش نکن.
‫چرا؟
‫تا یه مدت بیدارش نکن. ‫من میرم بخوابم.
‫نیم ساعت دیگه بیدارش کن و بفرستش بیاد بخوابه.
‫تا اولش من خوابم ببره.
‫خروپف می‌کنه؟
‫خروپف نیست که! شیپور جنگه!
‫و وقتیم شروع کرد ول‌کن نیست.
‫جدی میگم. تا صبح دارم تو جام غلت میزنم.
‫اول بیا ببین، اگر خواب بودم، ‫ اون‌موقع بیدارش کن. باشه؟
‫خیلی‌خب، باشه.
‫خیلی‌خب، خوب بخوابی. بیا اینجا.
‫و تا صبح هم بیدار نمونیا.
‫باشه.
‫خیلی‌خب.
‫بسم‌الله.
‫مسعوده؟
‫مامان رفت بخوابه، بابا.
‫به اون آب اضافه می‌کنیم.
‫ذره ذره.
‫خداروشکر، الحمدلله.
باید گرم باشه. ولی نباید دستاتون رو بسوزونه.
‫اون خونه رو کامل با دستای خودش ساخته، هیرونیسا.
‫ببین، خوابم برد، پاشدم
‫توی همین زمان سقف رو ساخته.
‫میگه چوب بلوط بهترینه.
‫میگه گرونتره، ولی...
‫کار کردن باهاش بهتره.
‫مامانت تازه رفت بخوابه؟
‫آره، همین الان رفت.
‫آب رو جذب می‌کنه و...
‫خیلی‌خب، می‌ذارم خوابش ببره بعد میرم.
‫نگران پاتم.
‫چون زخمش مال امروزه این شکلیه. ‫ چیز خاصی نیست.
‫نگرانش نباش.
‫ولی اگه سگه هاری داشته باشه چی؟
‫یه گروه از شهرداری اومدن.
‫سگه رو گرفتن و بردن. قراره توی ‫قرنطینه بمونه. قراره زنگ بزنن اگر...
‫اگر چی؟
‫اگر هاری داشته باشه.
‫شاید بهتر باشه فردا نریم. حالا که پات اینطوری شده.
‫نه، بابا، عمرا. این همه برنامه ریختین.
‫شما برین. من حالم خوبه.
‫چطور با این پات تونستی
‫تا بیمارستان بری؟
‫دختر خوشگلم.
‫یکی دخترمو چشم زده.
‫بابا؟
‫بابا.
‫برید تو رخت‌خواب.
‫خوب بخوابید.
‫ممنون دخترم.
‫دخترم، تلوزیون رو خاموش کن.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.