..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫سلام! من اومدم.
‫چه زحمتی هم کشیدی.
‫فضا عالیه.
‫تنها چیزی که کمه تویی، گوکسل آرهان.
‫امیدوارم گرسنه باشی.
‫خوش اومدی، سنای. ‫بفرما بشین.
‫متوجه نمی‌شم، آقای کنان.
‫شما اینجا چیکار می‌کنی؟
‫آقای کنان؟
‫چرا منو اینقدر رسمی صدا می‌زنی؟ بشین.
‫این یارو رو نمی‌شناسم...
‫صبر کن تا فکر کنم.
‫یارو... نویسنده‌ست.
‫نویسنده‌ست، چند وقتی هست مشهور شده...
‫اسمش چی بود؟
‫فیلم‌های خوبی داره. مشهوره.
‫پس اونم بازیگره. اسمش چیه؟
‫اسمش نوک زبونمه‌ها. ‫تو می‌شناسیش مریم؟
‫ها؟
‫اسمش چی بود؟
‫لونت بود؟
‫لونت بود. آره لونت بود. درسته.
‫چرا داشتی به دختر ملّا نگاه می‌کردی؟
‫چی؟
‫داشتی بهش نگاه می‌کردی.
‫منظورت چیه؟
‫می‌شناسیش؟
‫کدوم دختره؟
‫چی شده؟
‫- میرم چایی درست... ‫- اون دختر ملّاست.
‫برو چایی درست کن دیگه. پاشو برو.
‫گشنمه، یکم نون هم بیار.
‫پاشو برو دیگه مریم.
‫روحیه کجاست؟
‫رفت بخوابه.
‫همیشه خدا خوابه.
‫گفت سرش درده.
‫بچه‌ها کجان؟
‫برو یه چمدون براشون جمع کن.
‫لباس و اینا.
‫- چمدون؟ ‫- آره.
‫برای دو سه روز. برای منم جمع کن.
‫کجا میریم؟
‫روستا.
‫چی؟
‫بریم روستای روحیه. ‫همش می‌گفت می‌خواد بره اونجا.
‫الان؟
‫الان نه! گوش کن به حرفام!
‫منظورت چی بود پس؟
‫انشالله فردا صبح بعد از نماز صبح میریم،
‫و اگه خدا بخواد قبل از ‫تاریک شدن هوا می‌رسیم.
‫حالا چرا اینقدر یهویی؟
‫چه یهویی؟! گفت می‌خواد بره روستاش.
‫- نه، قبلا گفته بود می‌خواد بره. ‫- پس فهمیدی چی میگم.
‫پس...
‫داری میگی بریم روستا؟
‫آره، همینو میگم.
‫به روستای روحیه؟
‫آره.
‫الان همینطور یهویی؟
‫گفتم الان نه! گوش کن چی میگم! ‫گفتم فردا صبح!
‫- منظورم اینه که... ‫- چیه؟
‫مگه نمی‌خواستی چایی درست کنی؟ ‫برو چایی درست کن دیگه!
‫همینطور نشسته هاج‌ و واج نگاه من می‌کنه!
‫ای خدا!
‫دختر ملّاست...
‫باید سعی کنی یکم بخوابی، عزیزم. پاشو.
‫سعی کن یکم استراحت کنی.
‫پاشو برو.
‫اون ون رو بفروش، بابا.
‫عزیزم...
‫این خواست خدا بوده، هایرونیسا. ‫تقصیر ون که نبوده.
‫دکتر گفت از سرمای شدید بوده.
‫توام که می‌دونی قلب مادرت مشکل داشت.
‫دختر خوشگل من.
‫خدا بهترین نقطه بهشت رو ‫ برای مادرت نگه داشته...
‫تقصیر من بود.
‫چی؟
‫عزیزم، چی گفتی؟ ‫منو نگاه کن، هایرونیسا.
‫تقصیر من بود.
‫تو گفتی بهتره نریم، بابا.
‫کی؟
‫- وقتی سگه گازم گرفت. ‫- خب؟
‫گفتی بهتره نریم. ‫من گفتم برید.
‫من اصرار کردم.
‫اگر اصرار نکرده بودم...
‫اوه، دختر خوشگل من. ‫نور چشمان من، اینطوری نیست.
‫چطور می‌تونی همچین فکری کنی، هایرونیسا؟
‫چون همینطوره.
‫مردم ما شاد نیستن!
‫نسل دوره‌ی افزایش جمعیت ‫کسانی که بین 1944 و 1965 دنیا اومدن
‫شلوارهای پاره خود را وصله می‌کردند
‫و لباس‌های پاره شده‌ و کفش های خراب
‫خود را می‌دوختند
‫و رادیوهای قدیمی خود را تعمیر می‌کردند.
‫دلیلش فقط فقر یا صرفه‌جویی آنها نبود.
‫با این‌کار پیامی مهم ‫برای نسل‌های آینده فرستادند.
‫به این امید که آن‌ها از آن سود ببرند.
‫ولی نسل‌های ایکس و وای ‫که بین 1965 و 2000 دنیا آمده‌اند
‫این پیام را دریافت نکردند ‫و فکر کردند این کار آنها
‫بخاطر بیچارگی، فقر و خسیسی‌ آن‌ها بود.
‫بعد نسل "زی" آمد...
‫و نسل‌های قبل را در خود خلاصه کرد.
‫نسلی که دور می‌اندازد، تعویض می‌کند ‫و به سرعت از همه چیز خسته می‌شود.
‫این نسل جدید بشدت شکننده است
‫و وقتی زمانش فرا می‌رسد
‫فقط به مصرف فکر می‌کند، نه به بازدهی.
‫بنظر می‌رسد این نسل که تعمیر کردن را فراموش کرده
‫دوران سختی در پیش دارد.
‫این مقاله تقدیم می‌شود که متولدین 1944 تا 1965
‫بخاطر میراث بزرگشان و نسل جدیدی ‫که فراموش کرده است چگونه...
‫چی داری می‌خونی؟
‫سعدی برام توی فیسبوک فرستاده.
‫احتمالا یکی واسه اون فرستاده بوده.
‫همیشه‌ی خدا پای کامپیوترشه.
‫احتمالا با موبایلش فرستاده.
‫ولی مقاله خیلی خوب و فوق‌العاده‌ای بود.
‫گیاه‌های مفید برای پوکی استخوان
‫کلم بروکلی سرشار از آهن و مواد معدنی...
‫اورهان! بسه دیگه! ‫ای بابا، اینقدر نخون!
‫میشه آروم برای خودم بخونمش؟
‫نه نمیشه.
‫برو چند دقیقه با دخترت صحبت کن.
‫داره تلفن حرف می‌زنه.
‫خیلی وقته قطع کرده.
‫- چیزی بهت نگفته؟ ‫- همم؟
‫چیزی بهت نگفته؟
‫مخالف فروختن خونه‌ی "اردک"ـه.
‫همینطور بیخودی که نمی‌خوام بفروشمش.
‫نمی‌دونم. گفت اونجا خاطرات بچگی داره.
‫هیچوقت نمیره اونجا.
‫نمی‌دونم.
‫مطمئنا قرار نیست اینو نگاه کنیم.
‫بزن برنامه ازدیل رو نگاه کنیم.
‫بابا، بقدر کافی برنامه اونو نگاه کردی.
‫ از این دختره خوشم میاد.
‫همشون همینطور شدن.
‫توی هر برنامه باید یه دختر محجبه باشه.
‫چمدون‌ها رو جمع کردی؟
‫آره، یکم نون هم برای توی راه درست کردم.
‫هنوز گرمن، اگر می‌خوای.
‫نه، بهتره شب نخورم.
‫وقتی شب می‌خورم ‫صبح که بلند میشم خسته‌ام.
‫خب پس قراره بریم؟
‫- ها؟ ‫- روستا.
‫منظورت چیه؟ میریم دیگه.
‫- باشه فقط می‌خواستم مطمئن شم. ‫- منظورت چیه؟
‫هیچی برادر.
‫منظورت چیه هیچی مریم؟
‫منظورت چیه؟
‫ازت پرسیدم منظورت چیه؟ ‫مگه الان حرف نزدی؟
‫- مگه الان یه چیزی نگفتی؟ ‫- چیزی نگفتم اصلا.
‫مگه همین الان حرف نزدی؟ اشتباه می‌کنم؟
‫- آره ولی... ‫- آره یا نه؟
‫- آره. ‫- خب منظورت چی بود؟
‫همینطوری پرسیدم، منظوری نداشتم.
‫فقط تعجب کردم یهویی این حرفو زدی.
‫یهویی چی گفتم؟ منظورت چیه؟
‫یهویی دلت خواست بری روستا.
‫خب چرا؟ الان بهار و تابستون که نیست.
‫توی زمستون توی یه اتاق ‫با خانواده بداخلاق روحیه گیر میافتیم.
‫تو دیگه چطور آدمی هستی؟
‫چطور ممکنه مادر جفتمون یکی باشه؟
‫مگه نمی‌بینی؟
‫که چطور همش دارم تقلا می‌کنم؟
‫- تقلای چی می‌کنی آخه؟ ‫- زبون درازی نکن!
‫زبون درازی نکن، مریم! نکن...
‫تقلای چی می‌کنم؟ ‫می‌خوای دوباره خودکشی کنه؟
‫من دوتا بچه دارم، مریم.
‫اونموقع بهشون چی بگم؟
‫مادرتون خودکشی کرد؟
‫یا ما رو ول کرده و گورشو گم کرده؟
‫اونوقت ازم نمی‌پرسن چرا؟
‫خدا نکنه!
‫می‌خواست بره دیدن روستاش، منم می‌خوام
‫ببرمش برای گردش و هوا عوض کردن.
‫و تو داری واسه دیدن خانوادش غر میزنی.
‫باشه، اصلا ایکاش دهنمو باز نکرده بودم.
‫ولی باز کردی، مریم.
‫همیشه مثل یه آدم احمق وراجی می‌کنی.
‫هی دهنتو باز می‌کنی، هی پشیمون میشی. ‫پس دهنتو ببند!
‫من میرم بخوابم.
‫شب بخیر.
‫شب توام بخیر مریم! شب بخیر!
‫برو بخواب. تمام شبو بیدار نمون.
‫فکر می‌کنی احمقم؟
‫دیدم چطور نگاه دختر ملّا می‌کردی!
‫کجا بودی؟
‫رفته بودم دستشویی.
‫خبر خوب، فردا صبح
‫قراره بریم به روستات.
‫روحیه؟
‫- خوابت برد؟ ‫- نه.
‫چی نه؟
‫خواب نیستم.
‫شنیدی چی گفتم؟ میریم روستات.
‫بعد از نماز صبح حرکت می‌کنیم.
‫خدا خیرت بده.
‫یه لحظه منو ببین.
‫منو نگاه کن، روحیه.
‫چرا داری گریه می‌کنی؟ ‫قراره بریم روستات.
‫چرا الان میریم، یاسین؟
‫منظورت چیه؟ ‫خودت گفتی می‌خوای بری.
‫نه؟
‫اون‌ها اشک شادیه؟
‫آره؟
‫داری از خوشحالی گریه می‌کنی؟
‫همیشه‌ی خدا گریه می‌کنی.
‫چه خبر خوب باشه چه خبر بد.
‫دیوونه‌ای بخدا دختر!
‫خیلی‌خب، دیگه گریه نکن. ‫بگیر یکم بخواب.
‫باز ذهنت کجا رفته؟ روحیه؟
‫
‫امان از دست تو. ‫باز ذهنت کجا رفته روحیه؟
‫چی توی ذهنته؟
‫می‌دونی دلم چی می‌خواد؟
‫می‌خوام برم توی ذهنت و ببینم چه خبره.
‫ببینم چه خبره.
‫الان ذهنت کجاست؟ کی می‌دونه.
‫آه، روحیه...
‫بیا، بیا بگیر بخواب.
‫فردا صبح میریم.
‫قراره بریم.
‫من اینجام، یاسین.
‫تو کجایی؟
‫چی؟
‫بگیر بخواب.
‫چراغو خاموش کن.
‫چقدر این خوشگله، هایرونیسا.
‫مگه نه؟
‫البته، گلدوزی شده.
‫دیگه هیچکس از اینا درست نمی‌کنه.
‫شاید فقط بعضی جاها توی تخته‌کاله درست کنن.
‫توی کوکو هم می‌فروشن.
‫همیشه آهنگ خارجی گوش میدی.
‫هایرونیسا، مهمونا دارن میرن. ‫بیا خداحافظی کن.
‫تسلیت میگم.
‫بزودی می‌بینمتون.
‫تسلیت میگم...
‫خیلی‌خب.
‫اون اینجاست.
‫مادرت.
‫هیچکس نمی‌تونه ازت بگیرتش.
‫بهشون این اجازه رو نده، فهمیدی؟
‫اگر می‌خوای، باهاش صحبت کن.
‫اگر می‌خوای گریه کنی ‫دستتو بذار اینجا و گریه کن.
‫اون صداتو می‌شنوه.
‫اون باهات گریه می‌کنه. ‫باهات می‌خنده.
‫حالا می‌بینی.
‫فهمیدی؟
‫بذار باهات حرف بزنه.
‫ممنون.
‫شوخیت گرفته؟
‫من کسیم که درکت می‌کنه.
‫رویاها بدترین قسمت قضیه‌ان.
‫دلت نمی‌خواد بخوابی.
‫هر روز صبح با گریه بیدار می‌شدم.
‫ولی بهم گوش کن ‫و یادت نره چی بهت گفتم.
‫مادرت همیشه همینجاست.
‫بذار کنارت باشه.
‫اون نسیمی‌ـه که از پنجره‌ات میاد داخل.
‫پرنده‌ایه که کنار پنجره آواز می‌خونه.
‫نمی‌دونم...
‫خودت منظورمو می‌فهمی.
‫چطور بگم...
‫می‌دونم گفتنش سادست...
‫ولی منم کنارتم.
‫بعلاوه...
‫هیچوقت بهم زنگ نمی‌زنی.
‫اگر بهت زنگ نمی‌زدم هیچوقت سراغمو نمی‌گرفتی.
‫نه، اصلا اینطور نیست.
‫اون شب ترسیدی، می‌فهمم.
‫منظورت چیه؟
‫اون شب، که اون عوضی ‫در دستشویی رو باز کرد و اومد داخل.
‫عوضی حرومزاده.
‫توی قونیه راحت‌تر بودیم.
‫خیرسرش اینجا قرار بود یه شهر بزرگ باشه.
‫ولی حتی از روستا هم کوچیک‌تره.
‫ببین چیکار کرده.
‫عوضی بدنمو کبود کرد.
‫نگران نباش، درستش می‌کنم.
‫چطور؟
‫اون عوضی سیبیلو
‫ زندگیشو سیاه می‌کنم.
‫چیکار می‌خوای بکنی.
‫فکرشم نمی‌تونی بکنی...
‫بشین و تماشا کن.
‫کاری می‌کنم آرزو کنه دنیا نمیومد.
‫و اون خواهرش... استغفرالله.
‫خونشون رو سر خانوادش خراب می‌کنم.
‫نمی‌دونه با کی درافتاده.
‫به ازای هر لگدش یکی از دندوناشو خرد می‌کنم.
‫تو نگران نباش.
‫خیالت تخت. ‫گیم‌آف‌ترونز چند فصله؟
‫هشت فصل.
‫خب این فصل نهمه.
‫بشین و تماشا کن.
‫- یه نون میدی، مریم؟ ‫- خواهر، توی کیف کنارتن.
‫خیلی خوبه، مگه نه روحیه؟
‫ها؟
‫که داریم میریم روستات.
‫آره، بدک نیست.
‫بدک نیست؟
‫بدک نیست.
‫فقط همین!
‫همه چیو می‌ذارم کنار و میزنم به جاده.
‫"بدک نیست!"
‫از درون پوسیدی!
‫داداش!
‫هیچ زندگی‌ای درونت نیست.
‫دختر؟
‫- روحیه، داری چیکار می‌‌کنی؟ ‫- بس کن!
‫- خدای من! ‫- روحیه!
‫- نه، نه، روحیه! اینکارو نکن. ‫- محض رضای خدا! روحیه! بس کن.
‫- الان تصادف می‌کنم! بسه! ‫- خواهر! بس کن!
‫- دختر بس کن! ‫- مامان، خواهش می‌کنم!
‫- بس کن روحیه! ‫- التماست می‌کنم خواهر، بس کن.
‫- می‌خوای هممون رو به کشتن بدی؟ ‫- خواهر، داری بچه‌ها رو می‌ترسونی.
‫دختر، یه لحظه آروم بشین! آروم بشین!
‫بذار بزنم کنار.
‫- خواهر! روحیه! بس کن! ‫- بس کن روحیه! بس کن!
‫- مریم، جلوشو بگیر! ‫- به بچه‌هات فکر کن!
‫- اینطوری تصادف می‌کنیم! ‫- هممون رو به کشتن میدی!
‫به بچه‌هات فکر کن، روحیه.
‫دختر...
‫- بزن کنار داداش. ‫- وایسا، نگهش دار.
‫محض رضای خدا بس کن.
‫خیلی‌خب، همه چی مرتبه.
‫چیزی نیست عزیزدلم.
‫توی ماشین بمونین.
‫چیزی نیست بچه‌ها. ‫همه چیز مرتبه.
‫بذارید رد شم، برید کنار.
‫بشین کنار خواهرت، زود باش.
‫
‫بجنب خواهر.
‫پاشو بیا یکم برقصیم.
‫برقص. نمی‌خوای برقصیم؟
‫خواهر.
‫داداش.
‫پاشو داداش! بیا یکم برقصیم.
‫جدی می‌گم، پاشو یکم خوش بگذرونیم.
‫پاشو داداش.
‫پاشو! پاشو!
‫- چیکار داری می‌کنی؟ ‫- پاشو پاشو.
‫چیکار داری می‌کنی، مریم؟
‫یادته بابا چطور می‌رقصید؟
‫یادته چطور ازش تقلید می‌کردی؟ دستاتو ببر بالا.
‫داداش، التماست می‌کنم، لطفا.
‫باهام برقص.
‫یاسین! یاسین!
‫اذیت نکن دیگه!
‫برمی‌گردیم.
‫داداش، چی شده؟
‫چی شد؟
‫- چیکار داری می‌کنی؟ ‫- دیگه بگو چی نشده.
‫ازم ناراحتی؟
‫آره، هستم.
‫کیفت کجاست؟
‫چی؟
‫کیفت، کیفت کجاست؟
‫چطور؟
‫تو فقط بهم بگو کیفت کجاست.
‫یاسین؟ داری سیگار می‌کشی؟
‫بنظرت دارم می‌کشم یا نه؟
‫ولی تو که ترک کردی.
‫دست از سرم بردار.
‫دارم برای بچه‌ها آبگوشت درست می‌کنم. ‫اسما یکم تب داره.
‫تبش چقدره؟
‫سی و هفت درجه‌ست. ‫چیز خاصی نیست. فقط حالش یکم درهمه.
‫بخاطر سفر خسته‌ان.
‫خب کارتو بکن دیگه! منتظر چی هستی؟
‫وقتی سرم داد می‌زنی واقعا بهم می‌ریزم.
‫معذرت می‌خوام، مریم.
‫می‌بینی که اوضاع چطوره.
‫نیاز به عذرخواهی نیست.
‫دیگه خسته شدم! دیگه بسه!
‫دیگه آخر خطم.
‫دیگه تمومه.
‫چای سبز می‌خوری؟
‫دیگه تمومه.
‫می‌خوای؟
‫من خوبم. ممنون.
‫بابا؟
‫بابا.
‫بابا...
‫مسعوده...
‫مسعوده، کجا رفتی مسعوده؟
‫- مسعوده... ‫- بابا.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.