عـــه؟
‫شلوارم نیست... شلوارم؟
‫عجله نکنم واسه آزمون دیرم می‌شه!
‫چاره‌ای نیست.
‫ها؟ پیژامه‌م هم نیست.
‫صبح همگی بخیر.
‫امروز جمعه، 26 جولای، تن‌یه 18 است.
‫همینه! از میمی‌هیمه قرض می‌گیرم.
عه؟
‫بچه‌‌ها! دوست دارین برین بیرونِ بیرون؟
‫- داریم داریم. ‫- چی؟
‫- منم می‌خوام. ‫- باشه پس منم میام.
‫منم.
‫و حالا آزمون رو شروع می‌کنیم.
‫چه خواب عجیبی دیدم.
‫موهام چه کوتاه شدن.
‫اوه راستی، همین دیروز کوتاهشون کردم.
‫صبح همگی بخیر.
‫امروز جمعه، 26 جولای، تن‌یه 18 است.
‫همون تاریخِ توی خوابم.
‫هوی، چرا این اواخر انقدر عنقی؟
‫آخه هنوز نمی‌دونیم آزمون در مورد چیه؟
‫ای بابا امروز توکیو برمی‌گرده ها.
‫آره، بازم می‌تونیم با توکیو وقت بگذرونیم.
‫دسترسی ناموفق بود.
‫بیشتر سیستم‌های مینا از کار افتادن.
‫مثل اینکه پایانه هنوز کار می‌کنه.
‫نمی‌شه به‌جاش از اون استفاده کنیم؟
‫از اون‌موقع دارم تلاشمو می‌کنم، ولی...
‫دسترسی ناموفق بود.
‫خطرناکه. خطرناکه. خطرناکه.
‫دسترسی ناموفق بود.
‫خطرناکه. خطرناکه. خطرناکه.
‫دسترسی ناموفق بود.
‫- الو؟ صدامو می‌شنوین؟
‫هی! الو؟
‫واقعاً خطرناکه!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫عه، این منطقه...
‫یه‌چیزی بوی غذا می‌ده.
‫- خدایی؟ ‫- بازاره.
‫خیلی بزرگتر از یه اُتراق کوچیکه.
‫چرا این‌همه آدم اومدن اینجا؟
‫اندازه‌ی پیست آساکوسا شلوغ پلوغه.
‫حالا که اینجاییم، نظرت چیه دلی از عزا در بیاریم، اونه-چان؟
‫- به ما هم سر بزنید. ‫- باز هم تشریف بیارید.
‫آره.
‫اگه خوابه بهتره قبل از بیدار شدن یه‌چیزی بخوریم.
‫ببخشید، دو پُرس از این بدین لطفاً.
‫رو چشم.
‫اینجا استفاده از پول قدیم غیرقانونیه.
‫کوپن ندارین؟
‫کوپن؟
‫پول رایج شهره.
‫اگه به عنوان مسافر اسم‌نویسی کنید، به هرکدومتون پنج‌تا کوپن می‌دن.
‫مفتکی؟
‫- کجا باید بریم؟ ‫- دیوان بازسازی.
‫دیوان بازسازی؟
‫اینجا واقعاً دیوان بازسازی هست؟
‫پس واقعاً هست.
‫دیوان بازسازی چی هست حالا؟
‫تا حالا در موردش نشنیدی؟
‫ناپدید شدن‌های مرموز، آدم‌ربایی، داستان‌های ارواح؟
‫مهندسا رو استخدام می‌کنن تا تمدن قدیمی رو بازسازی کنن.
‫پس ممکنه فقط یه گروه پارتیزان باشه ‫که اسمه رو از روی شایعات کِش رفته باشن.
‫شایدم همین باشه.
‫ولی راسیاتش این شهر واقعاً بازسازی شده.
‫پس شاید یه سازمان مشکوک نباشه.
‫خب، شایعه‌ها همیشه یک‌کلاغ چهل‌کلاغ می‌شن.
‫مسافرین؟
‫بله دقیقاً.
‫می‌شه بهمون کوپن بدین؟
‫بله، مشکلی نیست.
‫این پول رایج این شهره.
‫به رنگای متفاوتش اهمیتی ندین.
‫همه‌شون یکی‌ان.
‫- بیا اینا رو برداریم بریم غذا بخوریم. ‫- و این...
‫ببخشید من یه سوال دارم.
‫شما چهره‌ی همه‌‌ی شهروند‌ها رو توی سوابقتون دارین، درسته؟
‫این مرد توی عکس رو می‌شناسین؟
‫یا این چهره رو؟
‫عه‌وا.
‫این مرد، اسمش چیه؟
‫اینازوکی روبین.
‫از کجا می‌شناسینش؟
ایـ-اینجاست... روبین؟
‫بذارید ببینمش!
‫ما دوستیم! نه، خانواده‌ایم.
‫می‌‌شه زنگ بزنی بپرسی؟
‫حتماً.
‫از دیوان بازسازی تماس می‌گیرم.
‫لطفاً به رئیس بگید مهمون دارن.
‫یه عکس ازشون دارن و گفتن از خانواده‌شونن.
‫فامیلی‌ای ننوشتن،
‫ولی یه زن جوون به اسم کیریکو هستن.
‫بله ممنونم.
‫بهشون اطلاع می‌دم.
‫براتون ترتیب یه قرار ملاقات رو دادم.
‫دو ساعت دیگه توی کارخونه‌ی تصفیه‌ی بزرگ.
‫اما، کارخونه‌ی تصفیه‌ی بزرگ کجاست؟
‫اونکه اون‌طرف رودخونه‌ست کارخونه‌ی تصفیه‌ی بزرگه.
‫دقیقاً همون‌جاست که تأسیسات ایباراکیِ آکادمی تاکاهاراست.
‫قرار واسه دو ساعت دیگه، پس ‫امشبو باید همین‌جاها بخوابیم.
‫اوه عجب که‌اینطور.
‫باید اینو بیرون جایی که می‌خوایم بخوابیم آویزون کنیم.
‫به عبارتی اگه یکی از اینا رو دیدی، یعنی یکی اون‌جا خونه زندگی داره.
‫بیا اینجا بمونیم! به‌نظر نمیاد کسی توش باشه.
‫چقدر عجیب.
‫حس شهری‌ها رو دارم.
‫وقتی مردم یه‌جا دور هم جمع می‌شن،
‫خیلی با وقتی که این‌ور اون‌ور ولگردی بکنی، فرق داره.
‫گمونم آدما دیگه بیشتر و بیشتر اینطوری دور هم جمع می‌شن،
‫بعدم به‌جای اینکه مدام منابعو هدر بدن، ‫چیزا رو تعمیر می‌کنن و بازسازی می‌کنن.
‫اونه-چان، چونه‌ت خیلی گرم شده. عجیب شدی.
‫اشکالی نداره. می‌خوای تنهایی بری؟
‫شرمنده. مثلاً محافظتم.
‫بعدم از اولش به‌خاطر تو اومدیم اینجا.
‫ممکنه اون کسی که این همه سال دنبالش بودی اینجا باشه.
‫چاره‌ای نیست.
‫یکم زودتر برو یه سروگوشی آب بده.
‫من برمی‌گردم، پس منتظرم بمون.
‫روبین.
‫روبین!
‫چی؟ چی شده؟
‫این همون «نیزه‌ی بهشتی»ـه که مدیر می‌گفت؟
‫این چیه؟
‫هواپیما رومون سقوط کرده؟
‫من خودم ترک برداشتنشو دیدم.
‫به تاکاهارا حمله کردن.
‫زود باشید برید پشت ساختمون!
‫انگار منتظر من بودن تا برگردم!
‫شیرو!
‫چیزی نیست.
هی خوبین؟
‫بیاید ما فرار کنیم.
‫هی، کسی از سال میچیکا اینجا نیست!
‫حتماً سر کلاس شنان.
‫درسته.
‫بچه‌ها... توی استخر پناه بگیرید.
‫احتمالاً اون‌جا امن‌ترین جاست.
میمی‌هیمه تو باهامون نمیای؟
‫یه چیزی هست که می‌خوام ازش سر در بیارم.
‫دیوار، درسته؟
‫درسته. توی دیوار یه سوراخ بود.
شما هم دیدینش؟
‫بیاید با هم بریم.
‫اوهوم.
‫من اینا رو می‌برم یه‌جای امن و می‌رم دنبال توکیو بگردم.
‫باشه.
‫باشه پس توی استخر می‌بینمتون.
‫زود باش صندلی رو هل بده! زود باش!
‫وای!
‫حیف نون که می‌گن تویی.
‫تو می‌تونی بدویی؟
‫کدوم کدومه؟ نمی‌تونم تشخیص بدم.
‫وایسا. وایسا.
‫بعد از اینکه سیستم برگشت می‌تونم آزمایششون کنم.
‫خوبه.
چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫داریم بررسی می‌کنیم.
‫تموم شد؟
‫وضعیتو ببین.
‫گمونم یه‌چیزی منفجر شده.
‫باید بعداً از سنسه بپرسیم.
‫بیاید اول یه نگاهی به سوراخ بندازیم.
‫همیشه می‌خواستم بدونم اون‌طرف دیوار چیزی هست یا نه.
‫منم.
‫ببخشید که منتظرت گذاشتم.
‫روبین!
‫تو این‌جا چیکار می‌کنی، روبین؟
‫چرا هیچ‌وقت‌ــ
بچه‌های پرورشگاه فونایاما چی شدن؟
‫هی آروم بگیر.
‫بیا یه دل سیر حرف بزنیم.
‫جفتمون سوالای زیادی داریم.
‫ولی بازم، نمی‌تونم فوراً همچین چیزی رو باور کنم.
‫چطوری مغز تو توی بدن کیریکوـه؟
‫دارم به کیریکو نگاه می‌کنم در حالی که دارم با تو حرف می‌زنیم.
‫ولی حالات صورتت دقیقاً شبیه هاروکیه.
‫اینا تیکای صورت هاروکی‌ان.
‫تو صدای کیریکو رو داری. ولی داری مثل هاروکی حرف می‌زنی.
‫که‌اینطور، مغزت، درسته؟
‫ولی اگه ساکوتاـه که ازش برمیاد.
‫ساکوتو؟ همون دکتره؟
‫می‌دونی کجاست؟
‫نه، خبر ندارم.
‫از آساکوسا رفتم تا دنبالش بگردم. اما گمش کردم.
‫بعدم وقتی برگشم آسوکاسا دیگه خبری از ‫پرورشگاه فونایاما نبود.
‫بعدش هم یه‌عالمه چیزای دیگه اتفاق افتاد.
‫- من اوسامی رو دیدم. ‫- واقعاً؟
‫اون کی که با اوسامی بود هنوز زنده‌ست؟
‫اولش که دیدمش، زنده بود.
‫تا همین دو سال پیش، پیش اوسامی می‌موندم.
‫بعدش این‌جا رو پیدا کردم.
‫اینجا چه‌طور جاییه؟
‫یه سری اسناد این‌جاست که شبیه تحقیقات گیاهیه.
‫خیلی باهوشی.
‫به‌نظر می‌رسه قبل از فاجعه‌ی بزرگ، داشتن ‫گیاها رو به‌صورت ژنتیکی دستکاری می‌کردن...
‫تا هم خوراکی باشن و هم در برابر آب‌وهوای سخت مقاوم باشن.
‫ببین.
‫وقتی زمینا رو درست کردیم، عین چی دارن رشد می‌کنن.
‫بعدم مردم اینجا جاگیر شدن.
‫بعدم بین اونا‌ ـــ ‫دیدیشون دیگه، نه؟
‫یه‌سری آدم از دیوان بازسازی‌ان.
‫بعدشم که به سرعت تبدیل به یه شهر واقعی شد.
‫اسم اینجا کارخونه‌ی تصفیه‌ی بزرگه.
‫چون داریم جوری تعمیرش می‌کنیم تا ‫بتونیم آب رودخونه رو به‌طور دستی تصفیه کنیم.
‫دیوان‌ نیروگاه‌ها رو هم گرفت تا آب‌جوش و جریان برق به دست بیاره.
‫همه‌ی برقی که توی این مجموعه استفاده می‌شه، اینطوری تأمین می‌شه.
‫داره سرد می‌شه.
‫قبل از اینکه بری یه دوش بگیر. وان رو پر کردم.
‫من هنوز سوال دارم.
‫می‌دونم.
‫پنج سالی شده، نه؟
‫بیا عجله نکنیم.
‫خـ-خب.
‫بیاید با سنگ‌، کاغذ، قیچی ‫انتخاب کنیم که کی ‌بره.
‫میمی‌هیمه.
‫موقع دوش گرفتن، آب سرد رو باز کن، بعد آروم آب داغ رو اضافه کن.
‫اگه اول آب داغو باز کنی می‌سوزی.
‫باشه.
‫می‌دونستم روبین حرف نداره.
‫تونسته یه شهر بنا کنه که هم آب داره هم غذا.
‫عین بهشته.
‫ترسیده بودم.
‫خیلی ترسیده بودم.
‫ولی دیگه چیزی نیست.
‫دیگه...
‫روبین رو دارم.
‫یعنی بدون این واسه اونه‌-چان مشکلی پیش نمیاد؟
‫وای! دوتا سشوار اینجاست.
‫دارم دو‌دستی کار می‌کنم.
‫عه؟
‫روبین! لباسام نیستن.
‫ها! اتاقمو گرم کردم. همینطوری بیا بیرون.
‫کیریکو.
‫نه، تو هاروکی هستی.
‫شما جفتتون بچه‌های جالبی هستین.
‫از ته قلبم،
‫خوشحالم که جفتتون رو انتخاب کردم.
‫اینجا کجاست؟
‫داخل دیوارای بیرونی مدرسه،
‫یه بیرون دیگه هست.
‫اوه وای.
‫سقف...
‫خیلی بالاست!
‫فکر کردم دارم سقوط می‌کنم.
‫ممنون بابت خریدتون.
اونی-چان، ساکه می‌خوری؟
‫می‌تونی اونم با خودت بیاری.
‫نه ممنون. خونه می‌خورم.
‫اصلاً تنهایی می‌تونم همه‌شو بخورم؟
‫از آخرین باری که همو دیدیم چه بزرگ شدی.
‫همه‌جات زخمیه، حتماً خیلی سختی کشیدی.
‫روبین! جریان چیه؟ تمومش کن.
‫چیه؟ من فقط دارم یه آزمایش کوچولو می‌کنم.
‫کی توی این سرته؟
‫گفتم که. منم!
‫اسمتو بگو بهم.
‫هاروکی‌ام.
‫واقعاً؟
‫باشه. پس یه نگاه توی آینه بنداز.
‫کی الان با من تو تخته؟
‫این دختر کیه؟
‫آ-آبجیمه.
‫درسته! آبجیت که خیلی دوستش داشتیه.
‫الاناست که یه مرد دیگه باهاش بخوابه ها.
نباید نجاتش بدی؟
‫تمومش کن.
‫روبین، تو چرا...
‫خب الان، من دارم بدن کیو لمس می‌کنم؟
‫بگو ببینم، هاروکی.
‫روبین…
‫هاروکی.
‫روبین!
‫نه.
‫به من نه. توی آینده رو نگاه کن هاروکی.
‫ببین دارم با آبجیت چیکار می‌کنم.
‫چقدر آبی و خیره‌کننده‌ست.
‫خوشگله.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.