..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫یه خرده دیگه فارغ‌التحصیل می‌شیم.
‫آره.
‫می‌گم یوکی، تو...
‫یادت رفته وسایلتُ ببری خونه، درسته؟
‫اوهوم.
‫یالا بیا، کمکت می‌کنم... ‫اونایی که نیاز داری رو بذار اینور...
‫- باشه.
‫- اون برگه‌های بدردنخور هم بریز دور.
‫باشه.
‫یه جورایی هوری مثل مادر یوشیکاوا می‌مونه.
‫ایشیکاوا-کون، چقدر تو وسایل با خودت آوردی.
‫تو هم همینطور.
‫شما پسرا چقدر بی‌مسئولیت هستیدا!
‫همین می‌شه وقتی وسایلتونُ هر روز نمی‌برید خونه.
‫هوری-سان، دستات بند نیست؟
‫- ها؟
‫- هوری یه خرده می‌تونی کمک برسونی؟
‫به منم!
‫جانم؟
‫شما هم هـــا...
‫خب آخه هوری تو قوی‌ای.
‫وای هوری-سان خودمونیما، انقدر ‫وسایل تو مدرسه تلنبار کرده بودی؟
‫اینا واسه من نیست، واسه ایناست!
‫تمام وسایل شخصیتون رو امروز ببرید خونه!
‫عه، انگار وسیله‌ای دستت نیست، ایورا.
‫تمام وسایل شخصیتون رو امروز ببرید خونه!
‫دیدی؟ بخاطر اینه که من هر روز ‫وسایلمُ برمی‌گردونم خونه.
‫حتی ایورا هم کاراشُ انجام می‌داده
‫اونوقت شما ها...
‫نکن تورو خدا هوری-سان... ‫اونطوری نگاه نکن.
‫آه، من این سی‌دی رو می‌شناسم.
‫عه، واقعاً؟ پس احتمالاً یادم رفته ‫بهت پسش بدم. ببخشید.
‫خدایی؟ پس همین الآن پسش می‌گیرم ببرم.
‫خدایی معذرت.
‫آها آره... منم چندتا دی‌وی‌دی ‫از ایورا قرض گرفته بودم...
‫ها؟
‫منم همینطور، الآن پسشون می‌دم...
جانم؟
‫منِ دست خالی، بدرود!
‫معــذرت!
‫طوری نیست.
‫با این حال هنوزم زیاد مونده... ‫وسایلای یوکی رو می‌گم.
‫تمام وسایل شخصیتون رو امروز ببرید خونه!
‫شاید بهتر باشه یکی دو نفر از پسرای عضله‌ای ‫کمک کنن تا دم ورودی ببریمشون.
‫مثل من و ایشیکاوا و...
‫...هوری-سان!
‫آخه چراا؟!
‫هوری-سان، به نظرم ایورا- کون منظورش این بود که...
‫آدمی هستی که می‌شه بهش تکیه کرد.
Kit
to
ki
e
nai,
kyo
wa
i
nai
v0.1
مطمئناً از بین نمی‌ره، نمی‌تونم امروز اینو بهت بگم
Mo
to
do
u
ri
ni
wa
mo
de
ki
na
i
دیگه نمی‌تونیم به همون شکل که قبلاً بودیم، برگردیم
A
no
ko
ro
ni
...همون لحظه‌ای که
Ki
mi
o
no
koshi
ta
ma
تو رو ترک کردم...
هوریمیا
Ki
o
ku
no
na
ka
de
wa
ha
re
ma
he
ya
درون خاطراتم اتاقی با آسمون صاف و روشن هست
Hi
ka
re
a
e
ba
sa
ra
shi
ri
ta
ku
na
i
دلم نمی‌خواد بدونم که نزدیک شدنمون به جدایی ختم می‌شه
O
mo
i
da
se
ba
ma
fu
wat
to
ka
o
ru
حتی الآنم وقتی به گذشته فکر می‌کنم، می‌تونم رایحه‌ی دل‌نشینت رو به یاد بیارم
Ki
mi
to
bo
ku
wa
o
na
ji
i
ro
ko
u
su
من و تو یه عطر و بو رو می‌دیم
Hon
no
su
ko
shi
se
bi
wo
te
a
ru
i
ta
mi
chi
مسیری که با کمی سختی دادن به خودم طی کردم
Bi
i
do
ro
no
kut
su
ut
ri
ka
wa
ru
ki
set
mo
you
کفش‌های شیشه‌ای که با تغییر فصل‌ها ​همراه شدن
Kit
to
ki
e
nai,
kyo
wa
i
nai
مطمئناً از بین نمی‌ره، نمی‌تونم امروز اینو بهت بگم
Mo
to
do
u
ri
ni
wa
mo
de
ki
na
i
دیگه نمی‌تونیم به همون شکل که قبلاً بودیم، برگردیم
A
no
ko
ro
ni
ka
kushi
ta
ho
n
mo
wa
do
احساس حقیقی‌ای که اون زمان مخفی کردم، کجاست؟
O
kot
te
ku
re
nai,
wa
kat
nai
‫نه عصبانی می‌شی و نه منُ درک می‌کنی
O
mot
te
mo
ta
da
tsu
not
shi
ma
u
ke
...با اینکه فکر کردن بهش فقط بدترش می‌کنه
Nat
su
ka
shi
i
ni
o
to
ko
no
u
ta
ga
ru
چیزی که باقی می‌مونه، یه رایحه‌ی خاطره‌انگیز و این آهنگه...
‫صفحه‌ی سیزده: ‫آسمون رو بهت هدیه می‌دم.
‫رمــی، زباله‌ها رو جمع کردی؟―
سفرهای تفریحی بهاره
‫بازم حواسش رفت سمتِ یه چی دیگه.
سفرهای تفریحی بهاره
اون چیه؟ بروشوره؟
‫اوهوم.
‫باغ وحشه؟
‫ساکورا تو دوست نداری یه دسته زرافه ببینی؟
‫دوست دارم، ولی...
‫سنگکو-کون و یاناگین، شما هم ‫دوست دارید برید به باغ‌وحش، درسته؟
‫کدوم؟ همونی که قبلاً رفتیم؟
‫نه، کلاً یکی دیگه‌ست.
‫اوه، این که خیلی دوره... ‫ اگه بریم یه سفر دو روزه می‌شه.
‫به یه ماشینم نیاز پیدا می‌کنیم.
‫و همینطور هتل.
‫اگه ماشین و هتل بگیریم، می‌تونیم بریم؟
‫شما دونفر، لوسش نکنید.
‫رویایی که تحقق پیدا نمی‌کنه ‫رو الکی بهش نشون ندید.
‫- بله، مامان!
‫- چشم مادر.
‫ولی ماشین... ماشین داشتنم خوبه ها!
‫باهاش می‌تونی به جاهای بیشتری سر بزنی.
‫منم می‌خوام هر چه زودتر گواهینامه‌‍مُ بگیرم.
ها؟
‫اگه ماشین داشتیم، می‌تونستیم رمی رو هم ‫باغ‌وحش و هم هر جای دیگه‌ای که می‌خواست ببریم.
‫آ ـ آره، همینطوره.
می‌گم... شاید مسئله رفتن به باغ‌وحش نیست، درسته؟
منظورت چیه؟
‫رمی می‌ره نوشیدنی بخره.
‫ترمز کن، رمی.
‫چی شده؟ اگه چیزی نگرانت کرده بهم بگو!
‫چیزی نیست!
‫نگی که نمی‌فهمم.
‫سنگکو-کون، رمی رو بگیرش.
‫می‌گم که هیچی نیست.
‫خب حالا بگو!
‫آه... چیزه...
‫اگه حرف نزنی، تو همین وضعیت ‫گونه‌هاتُ همچین می‌کشم که کش بیاد...
‫بعد قیافه‌ی زشت شدتُ نشونِ یاناگی-کون می‌دم.
‫کـُ ـ کُـ ـ کُـ ـ کونو-سان؟!
‫می‌خوای بکشی بکش! ‫هر طور مایلی!
‫آیاساکی-سان؟
‫این دیگه چجورشه؟! ‫همیشه سه نفری از این کارا می‌کنید؟
‫نیازی نیست اینطوری زورش کنین تا به حرف بیاد...
‫آه، وای گونه‌هاش... گونه‌هاش...
‫کونو-سان! ‫آیاساکی-سان اینطوری نمی‌تونه حرف بزنه.
‫سنگکو-کون، لطفاً جلوشو بگیر!
‫یه دل سیر نگاه بنداز‍! ‫زیاد گیرت نمیاد اینجوری ببینیش!
‫چرا؟!
حالت خوبه؟
‫خوبم. ‫کیف داد.
‫کیف داد؟!
‫واقعنی می‌گم، نگرانی‌ای ندارم.
‫فقط تو این فکر بودم که هنوز که تو دبیرستان ‫هستیم، می‌تونیم بیشتر با هم خوش بگذرونیم.
‫اما یاناگین یهو بحث گواهینامه رو وسط کشید...
‫با خودم گفتم اگه گواهینامه ‫بگیره، می‌ره یه جای خیلی دور.
‫ازش فقط برای انجام کارهای روزانه‌‍م استفاده می‌کنم.
‫«ماشین گرفتن = از اینجا رفتن»...؟
‫آها، پس اینطور...
مکان‌های تفریحی بهاره
‫پس اگه اینطوره، باغ‌وحش هم نرفتیم، نرفتیم...
‫لزومی نداره انقدر نگران باشی، ‫ما همیشه با هم دوست می‌مونیم.
‫واقعنی؟ بعد فارغ‌التحصیلی مثل ‫غریبه‌ها باهام رفتار نمی‌کنی؟
‫نمی‌کنم بابا. اونطوری رفتار کردن ‫به نظرت سخت‌تر نیست؟
‫سواری!
ها؟
‫چطوره وقتی فارغ‌التحصیل شدیم، همگی ‫با هم بزنیم به جاده، ماشین سواری؟
‫ایده‌ی خوبیه! ‫کجا بریم؟
‫مـ... من دوست دارم برم ساحل!
کونو-سان، از ساحل خوشت میاد؟
‫ر ـ رمی هم دوست داره ‫بره ساحل، برای شنا!
‫من شنا نمی‌کنم، فقط به ‫تماشا کردنش بسنده می‌کنم.
‫پس برنامه‌ی بعد فارغ‌التحصیلی‌‍مونم چیدیم.
‫باغ‌وحش هم بریم، یاناگین!
‫آیاساکی-سان، گواهینامه نمی‌گیری؟
‫صندلی سمت شاگرد همیشه مالِ رمیه!
‫خیلی نامردی، رمی!
‫سنگکو-کون...
‫هوری-سان؟
‫هوری خانوووم...
‫سریع خوابش برد.
‫خب آره دیگه، آخر سر به بردن ‫اون همه وسایل سنگین کمک کرد.
‫میامورا.
‫بله... ‫بله جانم...
‫پس فقط یه بالشت می‌خواست، ها؟
‫تو خوابم اخم کرده...
‫خیلی قیافشُ اینطوری می‌کنه.
‫هوری-سان، این عادت بدیه... ‫پیشونیت چروک میفته ها!
‫خیلی می‌خوره، خیلی تحرک داره و خیلی‌ام می‌خوابه.
‫هوری-سان خیلی باحاله.
‫کاش این روزا همیشه ادامه داشته باشن.
‫حتی بعد از فارغ‌التحصیلی!
‫اگه... اگه اون اتفاق کوچیک رخ نمی‌داد...
‫اگه بر فرض...
‫اگه بر فرض رخ نداده بود...
‫قراره سالنامه‌ی گزارشات مدرسه‌مونُ ‫روز فارغ‌التحصیلی بهمون بدن؟
‫اوه، بالکل فراموش کرده بودم.
‫خیلی وقته که عکس فارغ‌التحصیلی‌‍مونُ گرفتن ها.
‫موندم قیافه‌‍م چطوری افتاده.
‫- کنارم یه پسره بود که تا به حال باهاش اصلاً حرف نزده بودم.
‫- ایشیکاوا، بریم خونه.
‫- جو خیلی سنگین بود، اصلاً یادم نمیاد چی گفتم.
با اینکه هم‌کلاسیته؟
‫آه، شرمنده.
‫آه، مهم نیست.
‫می‌گم می‌خوای امروز بریم کارائوکه؟
اگه
امتحان خواهرت چطور شد؟
‫خراب کرد.
‫ای بابا، حیف شد.
‫آه، سنگکو-کون!
‫کونو-سان.
‫کارای اتاق شورا...
آه، منظورت تمیزکاریه؟
‫اوهوم، انجامش دادم.
‫باشه.
‫ساکورا! ‫یالا بیا بریم.
‫باشه.
‫موهای بلند که بهش بیشتر میومد.
‫چه آدم خشکی.
‫یالا، بریم.
‫آهای، رمی... انقدر عجله نکن.
‫آها، آره... همون مغازه‌ای که ‫قبلاً درباره‌ش گفته بودی...
ساکورا؟
‫می‌شناسیش؟
‫ها؟ نه، نمی‌شناسمش.
‫برگردوندن وسایل‌ها به خونه عجب دردسریه...
‫آه، ای خدا... برگردوندن وسایل‌ها ‫به خونه هم عجب دردسریه...
‫کاش زودتر می‌بردمشون خونه.
‫اگه می‌دونستم اینطوری می‌شه، ‫زودتر می‌بردمشون خونه.
‫امروز جلسه‌ی کارکنان می‌باشد. دانش‌آموزان عزیز، ‫لطفاً تا قبل از شروع جلسه، مدرسه رو ترک کنید.
‫کیوکو-چان، بریم؟
‫اوهوم، الآن میام.
‫پس تا فارغ‌التحصیلی... فقط یه هفته مونده...
‫کاش روز فارغ‌التحصیلی یه خرده بیشتر گرم باشه.
‫آره واقعاً.
‫کیوکو-چان!
‫اون پسره رو الآن دیدی؟ ‫خیلی خوشتیپ و جذاب بود.
‫شوخی نکن، کجا؟ ‫سال سومی بود؟
‫نتونستم خوب ببینمش.
عه، هنوز کسی اینجا بود؟
‫موبایلم... موبایلم...
‫اوه، پیداش کردم.
‫هی.
‫این...
‫ها؟ چـ... چیه؟
‫اینو می‌گم... افتاد زمین... گوشوارست؟
مال توئه؟
‫نـ- نمی‌دونم!
‫هوی!
‫چشه؟ اسکل.
‫یه جورایی...
‫روزای دبیرستانم انگار هیچ ارزشی نداشتن.
‫تمام اینا فرضی‌ان.
‫می‌دونم درنظرگرفتنشون فایده‌ای نداره.
‫ولی برای تو فرضی نبودن.
‫آره.
میامورا؟
‫ببخشید، تو فکر بودم.
خوبی؟ تو فکر چی بودی؟
‫فقط تو فکر بودم.
‫با خودم گفتم کلی اتفاقات تصادفی ‫منُ الآن آوردن اینجا.
اگه یکیشون اتفاق نمیفتاد چه‌جوری می‌شد؟
‫به نظر می‌رسه اینکه الآن ‫اینجا با همیم کار سرنوشته.
‫شاید.
‫هیچ‌وقت یه دنیای کاملاً ‫دست‌نیافتنی نبود، ولی
‫تو اینجا کنارمی.
‫همه هستن.
‫خودمم الآن هستم.
‫اگه این «سرنوشت»ای که تو ‫گفتی واقعاً وجود نداشته باشه،
‫مطمئنم دنیا آهسته و پیوسته به ‫اون سمتی که خودم می‌خواستم پیش می‌رفت.
‫در ادامه، سخنرانی وداع از نماینده‌ی دانش‌آموزان ‫فارغ‌التحصیلیمون رو داریم،
شصت و سومین مراسم فارغ‌التحصیلی
‫کاکرو سنگکو-کون.
‫بله.
‫گند زدم.
‫سلام به همه.
‫- بهار داره فرا می‌رسه،
‫- اون احمق!
‫و همچنین، روز فارغ‌التحصیلی شصت و ‫سومین کلاس دبیرستان کاتاگیری.
‫فارغ‌التحصیلی‌ها، لطفاً به کلاس‌هاتون برگردید.
‫میامورا-کون، خیلی آدمِ...!
‫شرمنده! از قصد نبود!
‫به، میامورا!
‫مرسی عطسه!
‫مرسی و کوفت!
‫رئیس چه ترسناکه!
‫ببخشید، ایشیکاوا-کون!
‫وای، گمش کردم!
عه عه عه، سخنران فارغ‌التحصیلیا باید تو راهرو بدوئه؟
‫راستی، مرسی سخنرانی.
خب، چرا داشتی میامورا رو دنبال می‌کردی؟
‫خودت فکر می‌کنی چرا دنبالش می‌کردم؟!
‫بعداً باید قشنگ از رئیس عذرخواهی کنم.
‫چه روز قشنگیه.
‫انگار داره بهت خوش می‌گذره.
‫آره.
‫موهاتم بریدی.
‫پیرسینگ‌هامم دیدن. تتوهامم همینطور.
‫کلی دوست دارم، با یه دوست‌دختر.
‫بالاخره قشنگ نگام کردی.
‫ببخشید.
‫قول می‌دم دیگه تظاهر نکنم وجود نداری.
‫به‌خاطرت ناپدید می‌شم.
‫فارغ‌التحصیلی مبارک.
‫عه ایناهاش! میامورا-کون، ‫می‌خوایم یه عکس دسته‌جمعی بگیریم!
‫باید زودتر برگردی، وگرنه...
چیزی شده؟
‫هیچی.
‫باد امروز چقدر قویه.
اه، بچه‌های کلاسمون کدوم گورین؟
عکاس
‫سنسی، بیا با هم عکس بگیریم!
‫منم می‌خوام!
‫عه؟ خب دیگه، کاریش نمی‌شه کرد.
‫مثلاً باید از هممون عکس بگیریا! یاسودا!
از پسرا عکس بگیرم چی‌کار کنم؟
‫یه عکس با چشمام ازتون ‫ذخیره می‌کنم. بیا، تموم.
‫سربه‌سرم نذار! یه رویداد مهم تو زندگیه! ‫یه عکس ازمون بگیر لطفاً!
‫هوری-سنپای!
‫خیلی ناراحتم که دیگه نمی‌تونم ببینمت.
چی شده؟
‫ می‌تونی بیای وقت بگذرونیم خب!
‫واقعاً؟!
‫گهگاهی!
‫روز آخرشه آخه.
‫پس بذاریم باهاش باشه.
که روز آخر... آره؟
دنبال رمی می‌گشتم، ندیدیش؟
‫آاه، آیاساکی؟ نه، ندیدم.
‫که اینطور.
‫ببین، من...
‫اون، چیزه— ببخشید، فقط...
‫ممنون.
‫خوش گذشت. راست می‌گم.
‫واقعاً بهم خوش گذشت،
‫و به نظرم بخشیش ‫به‌خاطر تو بود ایشیکاوا-کون.
‫من تو رو دوست دارم. ‫یوشیکاوا-سانُ هم دوست دارم.
‫فراموشت نمی‌کنم.
‫منم. فراموشت نمی‌کنم.
‫که اینطور، خوشحالم، مرسی.
‫اوهوم، همچنین.
‫خداحافظ!
‫خداحافظ. به امید دیدار!
‫به امید دیدار!
‫به گمونم داره احساساتش رو ‫تو مدرسه دفن می‌کنه.
‫خداحافظ.
تپش قلب
‫عه، آه! فارغ‌التحصیلی مبارک!
تپش قلب
‫عه، خودتم فارغ‌التحصیل شدیا، مبارکه!
‫خیلی ممنون!
‫آاه، راستی! باید یه چیزی بهت می‌گفتم.
‫چـ- چی؟!
تپش قلب
‫بعد از فارغ‌التحصیلی می‌خواستم ‫یه جایی همگی بریم.
همگی؟
‫آره. اون روز با شورا بحثش شد. ‫از اون موقع تو فکرشم.
‫گواهینامه‌ـم رو که بگیرم...
‫همه‌ی ما دوستای صمیمی می‌تونیم بریم سفر!
‫- میامورا رو می‌بریم، هوری-سانُ می‌بریم، کونو-سانم می‌بریم...
‫- دوستای صمیمی. ‫- میامورا رو می‌بریم، هوری-سانُ می‌بریم، کونو-سانم می‌بریم...
‫- مثل همیشه. ‫- میامورا رو می‌بریم، هوری-سانُ می‌بریم، کونو-سانم می‌بریم...
‫- البته.
‫- ها؟ ‫- البته.
‫فکر خوبیه! بریم!
‫خوبه!
‫مرسی بابت پیشنهاد رانندگی!
ها؟
‫هیچی بعد از فارغ‌التحصیلی عوض نمی‌شه، ‫اگرم بشه، طوری نیست.
‫از اینجا به بعد هم دوست می‌مونیم.
‫به به! پسر ویژه‌ی خودم!
‫کیوسکه-سان!
‫عه، پدر میاموراست؟!
‫خیلی جوونه!
‫چقدر شبیهن!
‫چه‌جوری شبیهیم؟
‫می‌خوام با دخترم یه عکس پدرفرزندی بگیرم!
‫باشه، الآن هوری-سانُ صدا می—
‫اینجا چی‌کار می‌کنی بابا؟! ها؟!
‫اومدم مثل باباها خوش بگذرونم!
‫قبل اینکه یکی تو این لباس مسخره ببینتت برو!
‫میامورا! پدرت و مادرت کجان؟!
‫یه خرده پیش بودنا، ولی ‫سرشون شلوغ بود برگشتن.
چرا حالا انقدر باید عصبانی باشی؟
‫خفه شو و گم شو!
‫آروم باش حالا...
‫خب، گرفتم عکسُ!
ایورا جدی؟
‫جون تو.
‫اونی-چان!
موتو، اومدی؟
‫- آره.
‫- عه، خواهر کوچیکته؟ ‫- آره.
‫- عه، خواهر کوچیکته؟
‫آره!
اومدی داداشتُ ببری؟
‫مامان گفت امروز زود بیای خونه.
‫تازه با خودم گفتم ببینم ‫مدرسه آیندم چه شکلیه.
‫عه، واقعا؟!
‫یعنیا، چقدر مراسم طولانی بود! ‫چرا انقدر حرف زدن؟
‫بسیار خب! گم شیم برگردیم خونه، موتو!
‫تموم شد حرفا! بای بای!
‫خوبه که ایورا تا آخرش سرزنده بود.
‫خیالم از همه چی تختِ تخته.
‫داداش،
‫چیه، آبجی کوچیکه؟
خودتی دیگه؟
‫خودمم.
‫میامورا!
امروز می‌ریم سوشی بخوریم، میای؟
‫هستم!
‫ایول! بریم پس.
‫کیوسکه هم خوشحال می‌شه، بعد می‌ره رو مخ.
‫باشه!
‫فاصله‌ای بینمون نیست.
‫اولین باره انقدر به یکی نزدیک می‌شم.
‫هیچ مرزی بینمون نیست.
‫قبلاً خیلی می‌ترسیدم از این.
‫می‌ترسیدم، هوری-سان.
‫می‌دونی،
‫من خودم هیچوقت نمی‌دونستم
که می‌تونم این همه احساسات جورواجور رو
‫تجربه کنم.
‫فکر نکنم تو هم می‌دونستی
‫میون دیگران، اینکه خودت باشی چقدر می‌تونه ‫ترسناک یا مضطرب‌کننده باشه.
‫ولی تو باعث شدی همشُ متوجه شم.
‫یعنی چی‌کار می‌تونم برات بکنم؟
‫یعنی چه‌جوری می‌تونم باعث شم لبخند بزنی؟
‫تو خیلی از تصوراتم قوی‌تری.
‫و خیلی ضعیف‌تر از چیزی هستی که احساس می‌کنم.
‫حساسی.
‫شکننده‌ای.
‫برای همینه هرجا بری، ‫روز‌های آفتابی و روشن دنبالت میان.
‫برای سال‌ها، تنها کسی که ‫انقدر خوب می‌شناختمش خودم بودم.
‫هیچ‌وقت نمی‌دونستم ‫همچین دنیایی حتی وجود داره.
‫مرسی که واقعیت منُ در هم شکستی.
‫مرسی که یه آینده کنار من خواستی.
‫من برات چی‌کار... ‫چی‌کار می‌تونم بکنم عوضش؟
‫یالا، میامورا!
‫آاه.
‫آسمون بهارُ از این آبی‌تر ندیدم.
‫کاشکی می‌تونستم همش ‫این آسمونُ تقدیمت کنم.
‫نه، می‌دونم چی بیشتر دوست داری.
‫یه کیک با کلی خامه‌ی هم‌زده روش.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.