‫دینا؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫اومدی اینجا.
‫خودت اومدی اینجا.
‫منتظرت بودم.
‫نگران بودم باز هم...
‫چندین سال طول بکشه ‫تا دوباره ببینمت.
‫زیاد اینجا نمونین خانم لیو.
‫نمی‌خوام مشکلی برامون پیش بیاد.
‫در اسرع وقت از اینجا می‌ریم.
‫این رو بگیر. واسه نایجله.
‫ضمنا، می‌شه به ساباینا یا یکی دیگه بگی...
‫لباس گرم‌تری واسه دینا بیارن؟
‫اگه تو این خونه بگیرنم، ‫خیلی براش خطرناک می‌شه.
‫میونه من و مارگارت زیاد خوب نیست.
‫- چی شده؟ ‫- خب، راستش، به خاطر تو بود.
‫ولی فعلا ولش کن.
‫بگو ببینم این مرد سفیدپوستی ‫که اینجا می‌گرده...
‫و می‌گه ارباب توئه، کیه؟
‫دینا.
‫با دینا کار دارم.
‫اسمش کوینه.
‫از دوستانمه.
‫وقتی به گذشته سفر کردم، ‫بغلم کرده بود.
‫پس می‌تونی بقیه رو با خودت ‫به گذشته و آینده ببری.
‫می‌دونستم.
‫چشمت چی شد؟
‫مسئول گشته رو دیدم.
‫همون شبی که همدیگه رو دیدیم ‫دیده بودمش،
‫ولی از نظر من همین دیروز بود.
‫روند زمان متفاوته.
‫جالبه.
‫خب، چیکارش کردی؟
‫منظورت چیه؟
‫با خودت بردیش آینده؟
‫مأمور گشته رو می‌گی؟ ‫نه، نبردمش.
‫بردی دینا، خودم شاهد بودم.
‫من تنها برگشتم.
‫- پس چی به سرش اومد؟ ‫- نمی‌دونم.
‫چه فکری تو سرته؟
‫به نظرم بهتره...
‫بفهمیم دقیقا چی به سرمون اومده.
‫گمون کنم به روفوس مربوط بشه.
‫با اون پسره چه ارتباطی داری؟
‫نمی‌دونم. مگه به خاطر همون نیومدی اینجا؟
‫- نه. ‫- پس چطوری اومدی اینجا؟
‫روفوس!
‫این‌قدر سروصدا نکن.
‫مرده‌ها هم با این همه ‫سروصدا زنده می‌شن.
‫ببین، کری صبحانه‌ات رو آورده.
‫صبحانه نمی‌خوام.
‫عه، آقای فرانکلین، خیلی عذر می‌خوام.
‫- روفوس بیدارتون کرد؟ ‫- اشکالی نداره بابا.
‫از صبح تا حالا داره التماس می‌کنه ‫دینا براش کتاب بخونه.
‫دینا کجاست؟
‫خب، گمون کنم زنگ زدی، ‫ولی خودت چیزی نشنیدی.
‫خب، احتمالا هنوز تو اتاق زیرشیروانی باشه.
‫می‌شه گفت قتل‌عام محسوب می‌شد.
‫کل اعضای خانواده رو ‫تکه تکه کرده بودن...
‫و همه‌جا رو به آتش کشیده بودن.
‫چندین روز تو جنگل قایم شده بودم...
‫تا این که بالاخره یکی ‫اومد و پیدام کرد.
‫خانم طبیب پیری داشت گیاه جمع می‌کرد.
‫خیال می‌کرد دیوانه‌ام. ‫خودم هم خیال می‌کردم دیوانه شدم.
‫تا این که روزی شنیدم ‫کسی داشت از...
‫مریلند، ایستن می‌گفت...
‫و به گوشم آشنا اومد.
‫پدر خودم و رجی، ‫پدربزرگ‌های خودت،
‫جفتشون اومده بودن بروکلین.
‫با همدیگه از بالتیمور رفته بودن اونجا، ‫خانواده رجی هم...
‫- از قدیم ساکن ایستن بودن. ‫- وایستا ببینم، وایستا ببینم.
‫اجداد پدرم ساکن اینجا بودن؟
‫ممکنه روفوس هم از اجدادش باشه؟
‫وای خدا، دینا،
‫خیال می‌کردم بدون من رفتی.
‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫ایشون کوینه.
‫ایشون...
‫کوین، ایشون...
‫مادرمه.
‫سلام.
‫اینجا کجاست؟ ‫دیشب چی شد؟
‫مارگارت در رو روم بست.
‫چرا کمک نخواستی؟
‫که کل خونه رو بیدار کنم؟
‫همین رو کم داریم ‫که جلب توجه کنیم.
‫صدای زنگ چیه؟
‫روفوس داره صدات می‌کنه.
‫به نظرم بهتره همین الان ‫سعی کنیم از اینجا بریم.
‫کوین، باید یه لحظه حواس خانواده رو پرت کنی،
‫بعدش همگی می‌ریم.
‫باشه...
‫- خیلی‌خب. ‫- زود تموم می‌شه.
‫خودشه؟
‫به کشتنت می‌ده.
‫«هم‌خون» ‫«فصل یکم، قسمت سوم»
‫واسه چی این همه سروصدا می‌کنین؟
‫با دینا کار دارم.
‫تام، خواهش می‌کنم وضع رو بدتر نکن.
‫دردت چیه؟ ‫برو سراغش...
‫سلست واسه دینا لباس آورده.
‫- هنوز تو اتاق زیرشیروانی‌ان قربان؟ ‫- اِم، آره.
‫خودم پوست تک‌تکتون رو می‌کنم!
‫نباید طوری جلوه کنم که...
‫باید بری باهاش صحبت کنی ‫و از کل اطلاعاتش باخبر بشی.
‫ببین دقیقا قبل از این که بری سراغش...
‫چی به سرش میاد؟
‫ببین وقتی بری هم چی سرش میاد؟
‫کیه؟
‫خانم الیویا، منم، سلست.
‫لوک گفت لباس می‌خواین.
‫معلومه که لوک به تو می‌گه.
‫ممنون. ‫کمکم می‌کنی؟
‫- با دینا کار دارم! ‫- مارگارت.
‫پسره اصلا آروم نمی‌گیره ‫و رفتارش قابل‌قبول نیست.
‫الان مهمون‌هامون میان.
‫- دینا. ‫- مهمون کیه؟
‫همین الان دیدم ارابه کاهن وایستاد،
‫برودوس هم بعدش میاد.
‫دینا!
‫اون بالایی؟
‫همین‌جاست خانم.
‫نباید بفهمه من اینجام.
‫ای جادوگر! ای جادوگر!
‫دینا! زود باش از این خونه بیرونش کن.
‫خجالت نمی‌کشی به من و بچه‌ام ‫نزدیک می‌شی وحشی؟
‫آروم باش.
‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫آقای کوین به لوک گفت...
‫طبیب صدا کنه.
‫دینا دیروز از صبح تا شب ‫خیلی مریض بود...
‫و با خودم گفتم حتما مسئله مهمیه.
‫یادم نمیاد شکایتی کرده باشی.
‫مسئله زنانه است آقای ویلین.
‫خب، تو واسه چی اومدی اینجا؟
‫ساباینا که نبود، ‫واسه کارهای خونه...
‫کمک می‌خواستن.
‫بیا سلست، برگرد آشپزخونه.
‫می‌خوام بره بیرون توماس.
‫- برو بیرون! ‫- بسه.
‫- کارت تموم شده؟ ‫- دیگه چیزی نمونده.
‫پس وسایلت رو جمع کن.
‫ببرش جایی که بتونه ‫منتظر دینا بمونه.
‫باید ازت خواهش کنم به دینا بگی...
‫به پسر رقت‌انگیزم رسیدگی کنه.
‫ظاهرا تا نبیدنش آروم نمی‌گیره.
‫می‌رم بهش سر می‌زنم.
‫واسه چی باید این شکلی تحقیرم کنی؟
‫چطور می‌تونی بذاری اون زن ‫بعد از اون کارهاش،
‫باز هم وارد ملکمون بشه؟
‫دو بار شیطان رو به جون بچه‌مون انداخته.
‫مارگارت، برو به مهمون‌هامون برس.
‫برو از پسره سوال کن، ‫تو آشپزخونه می‌بینمت.
‫دینا!
‫خیلی شرمنده‌ام.
‫عذرخواهی نکن بابا.
‫مارگارت به خاطر مهمونی ‫این شکلی شده.
‫من هم اگه جات بودم، ‫همین کار رو می‌کردم.
‫خب، الیویا واقعا خیلی برام منفعت داشته.
‫باید اعتراف کنم که به نظرم ‫دینا کلا تنبله.
‫چند وقته که صاحبش شدی؟
‫مدت زیادی نیست. ‫یکی دو هفته است.
‫خب، احتمالا پول یکیشون رو حساب کردی ‫و دوتا نصیبت شده. چه خوش‌شانسی.
‫احتمالا اموال سرقتیت ‫این‌جوری جبران بشه.
‫دینا، بالاخره اومدی.
‫دیشب بهترین خواب دنیا رو دیدم.
‫خودم گالیور شده بودم.
‫من رو بسته بودن.
‫- چی شده؟ ‫- چیزی نشده.
‫خب، می‌شه باز هم برام کتاب بخونی؟
‫دینا، می‌شه یه لحظه باهات صحبت کنم؟
‫دینا که تازه اومد اینجا.
‫- خواهش می‌کنم نبرش. ‫- زود برمی‌گردم روفوس.
‫- جریان چیه؟ ‫- خیال می‌کنن بارداری.
‫- می‌تونی همین الان بری؟ ‫- نه.
‫نه، باید از این بچه اطلاعاتی کسب کنم.
‫چه اطلاعاتی؟
‫من و الیویا همین الان فهمیدیم...
‫که ممکنه خویشاوندم باشه.
‫- چی؟ ‫- آره، ممکنه جدم باشه.
‫باید بفهمم از دید خودش چه خبره.
‫گمون کنم واسه همین ‫هی به گذشته میام.
‫بفرمایین جناب کاهن.
‫دستتون رو روی روفوس بذارین.
‫همین‌جا متبرکش کنین.
‫دعا کنین خوب بشه...
‫و این خونه از شر شرارتی...
‫که اون خدمتکار شیطانی ‫با خودش آورده خلاص بشه.
‫مامان، منظورت چیه؟
‫اون جادوگر سیاه‌پوست که دل پدرت...
‫هنوز براش می‌سوزه، ‫امروز صبح یواشکی اومده بود اینجا.
‫روفوس، باید بیشتر مراقب باشی.
‫ای خداوند بزرگ، از این بچه ‫محافظت کرده و حالش رو خوب کن.
‫از همه ما مقابل شیطان ‫و کل ارواح شیطانی ساکن این دنیا...
‫که می‌خوان روحمون رو نابود کنن، ‫محافظت کن. آمین.
‫- عه، سلام. ‫- عه!
‫کاهن هاول، ایشون آقای کوین فرانکلین هستن ‫که از نیویورک تشریف آوردن.
‫عه!
‫لباس‌های آقای فرانکلین رو...
‫به زور اسلحه ازشون دزدیده بودن.
‫خدا رو شکر...
‫که مسیرش به روفوس عزیزمون خورد...
‫و تونست بیاد خونه ما.
‫خداوند با نیکوکاری شما مسیحیان عزیز...
‫آقای فرانکلین رو متبرک کرده.
‫حالا که حرفش شد، ‫بهتره تام رو بابت...
‫افشانشی که بهمون قول داده بود ‫معطل نکنیم.
‫درست می‌گین. بیاین، بیاین، بیاین.
‫شما هم بیاین آقای فرانکلین.
‫آقای فرانکلین، نباید این‌قدر خجالتی باشین.
‫بیاین با همه آشنا بشین. ‫دینا می‌تونه باز هم مقداری...
‫- مراقب روفوس باشه، مگه نه؟ ‫- اِم، می‌شه یه دقیقه تنها باشیم؟
‫معلومه.
‫به نظرم بهتره الان اصلا جدا نشیم.
‫فقط بذار اطلاعاتی رو که نیاز دارم کسب کنم،
‫بعدش میام دنبالت و می‌تونیم بریم.
‫قول می‌دم.
‫خیلی‌خب روفوس. ‫باهات قراری می‌ذارم.
‫اگه جواب چند سوالم رو بدی، ‫برات کتاب می‌خونم.
‫- سلام مارگارت. ‫- روز به خیر چارلز.
‫- سلام ایزادورا. ‫- سلام مارگارت.
‫واسه تمپرنس کوچولو اِگ‌ناگ بریزم ایزادورا؟
‫بریزین کاهن.
‫شاید واقعا خوش‌مشرب بشه.
‫بابت بازگشتمون به انگلیس ‫خیلی عبوس شده.
‫- عجب. ‫- به سلامتی همگی!
‫مارگارت!
‫دکوراسیون جسورانه‌ای ‫تو پذیراییتون پیاده کردی.
‫صندلی‌ها و پرده‌های خواهرم چی شدن؟
‫خیلی وقت پیش دادیمشون خیریه.
‫مامان، اون‌ها چی هستن؟
‫نمی‌دونم.
‫مارگارت، این‌ها چی هستن؟ ‫کنده‌کاریه؟
‫تاریخ کریسمسه.
‫باهاشون به یاد فرشته‌های ‫از دست رفته‌ام می‌افتم.
‫فضای مهمونی رو ‫مقداری ناخوش‌آیند می‌کنن.
‫بهتره یه سری سنن رو تو همون ‫مزرعه پرورش خوک اجرا کنیم.
‫وقتی اون پرده‌ها رو تو آتش انداختم،
‫خیال کردم بابام من رو می‌کشه.
‫کلی دود بلند شده بود ‫و نفسم بالا نمی‌اومد.
‫وایستا ببینم، خودت آتش رو راه انداخته بودی؟
‫گمون نمی‌کردم اون‌قدر پخش بشه.
‫صرفا از دست بابام ‫بابت کتک زدنم عصبانی بودم.
‫- کتکت می‌زنه؟ ‫- دیگه نمی‌زنه.
‫مامان مجبورش کرد بس کنه، ‫تهدیدش کرد که فرار می‌کنه،
‫آخه نباید با خانواده خودش...
‫عین شما کاکاسیاه‌ها رفتار کنه.
‫ولی هنوز چندتا زخمش مونده ‫که می‌تونم نشونت بدم.
‫من رو این‌جوری خطاب نکن...
‫روفوس.
‫- چی خطابت نکنم؟ ‫- کاکاسیاه.
‫واسه چی نکنم؟
‫چنین حرفی تو محله ما ‫توهین محسوب می‌شه.
‫محله‌تون کجاست؟
‫توضیحش دشواره.
‫یعنی تو هم عین خانم الیویا جادوگری؟
‫به نظرت جادوگره؟
‫مامان که گفت جادوگره.
‫وقتی من تو شکم مامان بودم، ‫بابا گفته بود پرستارش باشه.
‫آخه هیچ‌کدوم از بچه‌های قبلی مامان ‫به دنیا نیومده بودن.
‫ولی مامان می‌گه ‫وقتی خیلی بچه بودم،
‫الیویا تو اتاقم شیطان رو احضار کرده بود ‫که من رو بدزده.
‫اون من بودم روفوس.
‫اولین شبی بود که صدام کردی.
‫یادم نمیاد.
‫سلام کری، سلام نایجل، ‫می‌تونین بیاین تو.
‫واسه من آوردین؟
‫ممنون کری.
‫ببین کری برام چی درست کرده.
‫خیلی بااستعداده.
‫کری گفت بری آشپزخونه.
‫خانم الیویا کارت داره.
‫باید برام کتاب بخونه.
‫زود برمی‌گردم.
‫اگه باز هم بری چی؟
‫گمون نکنم چنین اتفاقی بیفته.
‫ممکنه بری.
‫نمی‌رم. بیا.
‫اگه خیلی طول کشید، ‫این زنگ رو بزن.
‫خجالت نمی‌کشی ‫بدون مشورت با من...
‫ایزادورا رو دعوت می‌کنی اینجا؟
‫خواهرش قبلا خانم این خونه بوده...
‫و اگه خودش نسبت به ما خوش‌بین باشه،
‫چارلز هم در نهایت ترغیب می‌شه.
‫سلام چارلز.
‫- خیلی خوشحالم که تونستی بیای پیشمون. ‫- کریسمس مبارک تام.
‫سلام ایزادورا. هوم.
‫عذر می‌خوام، ولی امروز ‫باعث می‌شه سپاس‌گزار باشم،
‫باعث می‌شه بابت دوستان قدیمی ‫و آشنایان جدید سپاس‌گزار باشم.
‫خیلی به من و خانم ویلین لطف کردین ‫که امروز تشریف آوردین.
‫ضمنا، به یاد افرادی...
‫که روحشون پیشمونه هم هستیم.
‫بیاین همگی به یاد هانا گلویی تازه کنیم.
‫همسری دوست‌داشتنی بود.
‫ممنون تام. ‫کتابخونه رو نشونمون بده.
‫می‌خوام ببینم با دکوراسیون جدید ‫مارگارت چه شکلی شده.
‫رو چشمم عزیز دلم.
‫آقای فرانکلین، بفرمایین.
‫کاهن هاول، اشکالی نداره پیشتون بشینم؟
‫بفرمایین، بفرمایین.
‫وای، من عاشق مطالعه‌ام.
‫راستش، افراد انگشت‌شماری ‫اجازه دارن وارد این اتاق بشن.
‫حضورت نشون می‌ده که چقدر ‫تحسینت می‌کنم ایزادورا.
‫تحت تأثیر قرار گرفتم که جفتتون ‫می‌خواین یاد خانواده‌ام رو گرامی بدارین،
‫ولی خودت یادته که هانا ‫چقدر سخاوتمند بود.
‫اگه اینجا بود، می‌خواست ‫این کتاب‌ها رو مطالعه کنن.
‫عموم به تازگی رمان خیلی نفیسی...
‫به قلم خانم جین آستن...
‫- از لندن آورده. ‫- «غرور و تعصب» رو می‌گین.
‫آره، خودشه.
‫خوندینش؟
‫آره، دیدمش... ‫خوندمش، اِم...
‫چند وقت پیش خوندمش. ‫همین اواخر بود.
‫- داستان آقای دارسیه، درسته؟ ‫- درسته.
‫خب، پس حتما همین اواخر انگلیس بودین.
‫آره، عاشق لندنم.
‫من آثار مذهبی رو ترجیح می‌دم.
‫متأسفانه این رمان‌های زنانه ‫که زنانی احمق رو به تصویر می‌کشن...
‫و کلی راجع به ازدواج حرافی می‌کنن.
‫حوصله‌ام رو سر می‌برن آقای فرانکلین.
‫- شما متأهلین؟ ‫- نه.
‫آها. که این‌طور. احیانا لیبرتین نیستین؟
‫آره، آره، گمون کنم ‫می‌شه گفت به عبارتی هستم.
‫اِم، گمون کنم، اِم...
‫لیبرتین یعنی چی؟
‫وای!
‫به نظرت اگه هانا اینجا بود، ‫خیلی از مهمونمون خوشش نمی‌اومد؟
‫اوهوم.
‫نوازنده پیانوی ماهری هم هستن.
‫وای!
‫شاید بتونین برامون بنوازین آقای فرانکلین؟
‫وای، می‌شه؟ ‫خیلی موسیقی دوست داریم.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- اِم...
‫بچه‌ها. بچه‌ها.
‫لطفا تشریف بیارین پذیرایی.
‫مراسمی جزئی ترتیب دیدیم ‫که همگی لذت ببرین.
‫بیاین، بیاین.
‫بفرمایین.
‫همگی بیاین.
‫لطفا تشریف بیارین پذیرایی.
‫احسنت.
‫عه.
‫با پسره صحبت کردی؟
‫- چی دستگیرت شد؟ ‫- چیز خاصی دستگیرم نشد.
‫ظاهرا هیچی منطقی نیست.
‫هر دفعه کاملا فرق داشته.
‫نمی‌تونم وجه اشتراکی پیدا کنم.
‫ظاهرا اون هم عین ما ‫کنترل شرایط رو به دست نداره.
‫نمی‌دونم چی می‌شه که برمی‌گردیم اینجا،
‫ولی ظاهرا قبل از بی‌هوش شدنش رخ می‌ده.
‫وقتی صدات می‌کنه به‌هوشه؟
‫آره، ولی همیشه وقتی می‌رسم، ‫از هوش رفته.
‫خودم خیال می‌کردم هر وقت ‫در خطر بیفته این‌جوری می‌شه،
‫ولی معلوم شد دفعه قبل ‫خودش آتش رو به راه انداخته بود.
‫آخرین چیزی که یادشه، ‫اینه که وقتی پرده‌ها آتش گرفتن،
‫گمون می‌کرد باباش بکشدش.
‫- بعدش هم من رو دید... ‫- وایستا ببینم.
‫گمون می‌کرد پدرش می‌کشدش؟
‫ولی مسئله‌ای هست...
‫- که درک نمی‌کنم. ‫- چی شده؟
‫یادمه اولین باری که اومده بودم اینجا، ‫یکی دیگه هم...
‫تو اتاق پیشش بود. ‫زنی پیشش بود.
‫گمون کنم می‌خواست تو گهواره بچرخوندش.
‫تو نبودی؟
‫نه.
‫پس کی بود؟
‫اینجا کلی آدم رفت و آمد دارن،
‫الان هم تقریبا ده سال ‫از اون موقع می‌گذره.
‫دینا!
‫عه، روفوسه. ‫بهش گفته بودم می‌رم.
‫برو، برو پیشش.
‫دینا!
‫خودم و روفوس عزیزم امیدوار بودیم...
‫بتونیم کمی سرگرمتون کنیم،
‫ولی همون‌طور که احتمالا می‌شنوین،
‫پاش شکسته و داره طبقه بالا ‫دوران نقاهتش رو می‌گذرونه.
‫ولی من تونستم به جاش جور دیگه‌ای...
‫حواستون رو پرت کنم ‫و واقعا امیدوارم همگی لذت ببرین.
‫یوهو!
‫مگه نگفتم زنگ نزنی؟
‫داری تعمدا تحریکم می‌کنی پسرم.
‫تقصیر من بود. ‫تقصیر من بود!
‫برو کنار دختر. ‫به تو مربوط نمی‌شه.
‫رفته بودم آشپزخونه ‫و حواسم پرت شد.
‫داشت من رو صدا می‌کرد.
‫زنگ کوفتی رو بده من.
‫خوبی؟
‫خوبم. ‫حالا برام کتاب می‌خونی؟
‫احسنت، ایول!
‫بیاین نشونشون بدیم ‫که سپاس‌گزاریم.
‫کری؟
‫دختر ساراست.
‫گمون کنم وقتی نوزاد بودی ‫بغلت کرده بودم. آخی.
‫مادرش پرستارم بود چارلز.
‫من رو می‌بری دیدن مادرت عزیزم؟
‫همین‌جاست؟
‫باشه.
‫حس می‌کنم باید از طرف ‫میزبانمون عذرخواهی کنم.
‫عه، بابت چی؟
‫بابت این که پاچه‌خاریم رو می‌کنه.
‫بابت این که به پای همسرم می‌افته...
‫و وانمود می‌کنه موسیقی ‫و کتابخونه هانا براش اهمیت داره.
‫کل دنیا می‌دونن سواد خاصی نداره.
‫تام ویلین خوش‌تیپه، ‫ولی حقیره، موافق نیستی؟
‫آها، من خوب نمی‌شناسمش.
‫ولی مشخصه که خوش‌تیپه، مگه نه؟
‫ای بابا، حسودی نکن آقای فرانکلین.
‫خودت هم خوش‌تیپی، ‫البته مطمئنم...
‫بقیه هم وقتی مجرد بودین،
‫بهتون گفتن.
‫اِم، نه، نه، نه. ‫نه، راستش نگفتن.
‫بذارین خیلی واضح و روشن بگم،
‫شما خوش‌تیپ‌ترین فرد این مهمونی هستین.
‫آها، خب،
‫اِم، چه عالی. ‫همچنین، همچنین.
‫یعنی از دیدن من لذت بردین؟
‫عه، وای!
‫- عذر می‌خوام که نبودم. ‫- نمی‌خواد عذرخواهی کنی.
‫آقای فرانکلین داشت ‫از پیانو فورته برام می‌گفت.
‫هوم.
‫اِم، بریم جای دیگه‌ای صحبت کنیم؟
‫حتما.
‫نظرت چیه برامون بنوازی، هوم؟
‫«ولی قبل از شروع، به پام می‌رسید.»
‫«وقتی دستم رو زمین بود،»
‫«سوارکارانشون دور دستم بستنش.»
‫ممنون سایروس.
‫تو روفوسی؟
‫آره.
‫من تمپرنس هستم.
‫والدینمون آشنا هستن. ‫سلام.
‫شنیده بودم سانحه ناگواری برات رخ داده...
‫و می‌خواستم خودم ببینم.
‫دوران نقاهتت چقدر طول می‌کشه؟
‫دکتره گفته بود چهار هفته طول می‌کشه.
‫چهار هفته. ‫اون‌قدرها هم زیاد نیست.
‫این رو کی بهت داده؟
‫- دوستانم دادن. ‫- کدوم دوستانت؟
‫کری و نایجل دادن. ‫ساکن همین‌جا هستن.
‫هنوز با برده‌هات بازی می‌کنی؟
‫هنوز با عروسک و برده‌ها بازی می‌کنی.
‫باید چیکارت کنیم؟
‫بیا کاکاسیاه. تمیزش کن.
‫روفوس، این دختره نافرمانی می‌کنه.
‫اگه اینجا خونه خودم بود، ‫کتکش می‌زدم.
‫باید درس عبرت بگیره.
‫بیا اینجا که بهت کشیده بزنم زنیکه.
‫بیا اینجا که بهت...
‫کشیده بزنم زنیکه.
‫من هم می‌تونم بهت کشیده بزنم؟
‫- بابا جون! ‫- ای وای.
‫بابا جون! بابا جون! بابا جون!
‫تو طرف منی روفوس؟
‫- آره. ‫- پس بهت می‌گم چیکار کنیم.
‫اگه کسی اومد بالا،
‫بهشون می‌گی من چنین کاری نکردم.
‫بابا جون، بابا جون، بابا جون!
‫- بابا جون! ‫- تمپرنس.
‫چی شده؟
‫اون کاکاسیاه که طبقه بالا بود ‫گفت کتکم می‌زنه!
‫کدوم کاکاسیاه؟
‫همونی که طبقه بالا پیش روفوسه.
‫دستم رو بگیر و بذار ‫خانم مارگارت رسیدگی کنه.
‫وایستا چارلز.
‫تو دخترم رو تهدید کردی حیوان.
‫نکردم. بهتون قول می‌دم قربان.
‫عه، یعنی داره اشک تمساح می‌ریزه؟
‫داشت خیلی عادی ‫با روفوس بازی می‌کرد،
‫ولی یهو از اتاق فرار کرد. مگه نه روفوس؟
‫چرت می‌گی. چرت می‌گی.
‫نه‌خیر. باید درست و حسابی ‫به خدمتت برسم.
‫چارلز، کاش می‌تونستم تنبیهش کنم،
‫ولی متأسفانه از اموال من نیست.
‫- مال کیه؟ ‫- اِم، مال منه.
‫خب.
‫خب، من در حدی نمی‌شناسمت...
‫که بخوام برده‌داریت رو ‫نقد کنم جناب.
‫ولی هیچ‌کدوم از کاکاسیاه‌های من...
‫از تنبیه نافرمانی فرار نمی‌کنن.
‫تنبیهش می‌کنم.
‫خب، چطوری تنبیهش می‌کنی؟ ‫کتکش می‌زنی؟
‫دخترم رو تهدید کرده ‫که کتکش می‌زنه.
‫چارلز...
‫نه‌خیر، اگه چنان کشیده‌ای...
‫بهش نزنه که جای درس عبرتش...
‫رو صورتش نمونه، ‫راضی نمی‌شم.
‫آها، نمی‌تونم چنین کاری بکنم.
‫- خب، چرا نمی‌تونی جناب؟ ‫- من باردارم.
‫آره، آره، بارداره،
‫در اون صورت اموالم صدمه می‌بینه.
‫که این‌طور.
‫این کلاش محافظت از اموالش رو...
‫به نجابت دختر من ترجیح می‌ده.
‫بیا عزیزم. ‫باید مادرت رو پیدا کنیم.
‫می‌ریم.
‫وایستا چارلز. ‫باید کلی حرف بزنیم.
‫- ما عضو یه خانواده‌ایم. ‫- عضو یه خانواده بودیم.
‫همین الان به ایزادورا می‌گم ‫بهمون توهین کردین.
‫چارلز، برگرد. ‫می‌تونیم درستش کنیم.
‫فرانکلین، بیا اینجا!
‫بین خودت و برودوس اتفاقی افتاده.
‫آره.
‫برده‌ام بهش توهین کرد، ‫من هم خیلی از این بابت شرمنده‌ام...
‫خفه شو. نه، قبلش رو می‌گم.
‫من طرف رو می‌شناسم. هوم؟
‫امکان نداره بدون اجابت خواسته‌اش بره.
‫خب، بهش چی گفتی ‫که باعث شد بره؟
‫اِم، چیزی نگفتم.
‫- اِم، داشت... ‫- دروغ می‌گی.
‫بگو ببینم.
‫وگرنه همون تنبیهی که اجرا نکرد رو...
‫- اجرا می‌کنم. ‫- دست‌مالیم کرده بود، دست‌مالیم کرده بود!
‫چی؟
‫اندام جنسیم رو گرفته بود.
‫آروم گرفته بود.
‫عجب.
‫ای آدم رذل کثیف.
‫آقای فرانکلین، ازت ممنونم.
‫- ازم ممنونی؟ ‫- آره.
‫می‌شه دیگه بریم؟
‫تام، ما باید بریم.
‫- اِم، حال دینا هنوز هم بده. ‫- به کارتون برسین.
‫وقتی برگشتین گلویی تازه می‌کنیم ‫و جشن می‌گیریم.
‫کسی دست‌مالیت کرد؟
‫بریم.
‫- عین هاناست. ‫- الیویا.
‫حواست باشه جلوی مارگارت ‫چنین حرفی نزنی.
‫چطوری اون زن رو تحمل می‌کنی؟
‫اصلا پام رو اونجا نمی‌ذارم، ‫تو پذیرایی که اصلا نمی‌رم.
‫پسرهام رو فروخت ‫که اون اثاثیه رو بخره ایزادورا.
‫با پولشون اثاثیه خرید.
‫وای سارا.
‫اثاثیه و ظروف چینی‌ای ‫که موقع ورودش...
‫به خونه اینجا بود، ‫از نظر خانم هانا و خودتون...
‫مناسب بودن. تازه، شما واقعا خانم هستین.
‫اصلا نمی‌فهمم. ‫عذر می‌خوام.
‫وای سارا.
‫امری داشتین؟
‫آها، دنبال الیویا می‌گشتیم.
‫مطمئنم شوهرم نگرانم شده.
‫دلم برات تنگ می‌شه سارا.
‫اِم، تام گفت می‌تونیم بریم ‫که درد دینا رو درمان کنیم.
‫بریم لوک رو پیدا کنیم.
‫گفت ارابه‌اش رو قرض می‌ده.
‫خداحافظ سارا.
‫دینا، بیا دو کلام صحبت کنیم.
‫بیا، این رو ببر پذیرایی.
‫اگه زنه این‌قدر دقیق ‫بررسیت می‌کنه،
‫حدس می‌زنم باردار باشی.
‫در این صورت،
‫باید به دست و پای آقای کوین بیفتی...
‫و التماسش کنی ‫بچه‌هات رو آزاد کنه.
‫متوجهم که روش تأثیر می‌ذاری.
‫نذار آخر و عاقبتت عین من بشه.
‫عاقل باش. فهمیدی؟
‫حالا برو.
‫دوباره اومدن.
‫شما برین تو.
‫مامان لیویا!
‫- سلام عزیز دلم. ‫- چرا این‌قدر دیر اومدی؟
‫مقداری به مشکل خوردیم.
‫تا سرما نخوردی ‫برگرد تو!
‫وای، خیلی سرده!
‫واسه خودمون چای دم می‌کنم، ‫این‌طوری گرم می‌شیم.
‫دینا، آلیس رو یادته؟
‫دختر هیگاره.
‫آلیس، نظرت چیه به خانم دینا...
‫نشون بدی داری چی درست می‌کنی؟
‫کوین، می‌شه کمکم کنی؟
‫- آره بابا، معلومه. ‫- دارم یه خانواده درست می‌کنم.
‫این مامان لیویاست، این مامانه، این هم منم.
‫این هم گربه‌ام، دیزیه.
‫خب، دوست‌پسرشی؟
‫آها.
‫نه، نه، راستش، تازه آشنا شدیم. ‫اِم...
‫- خودش چنین حرفی زد؟ ‫- نه. ولی من که احمق نیستم.
‫این النوره، این بریتانیه، ‫این هم جنته.
‫خیلی مهربونن.
‫می‌خوام با دقت گوش بدی.
‫ترسناک جلوه می‌کنه،
‫ولی اون‌قدرها هم ترسناک نیست.
‫جون سالم به در می‌بره، خب؟
‫چی؟
‫فقط حواست باشه آب بخوره.
‫چای داره دم می‌کشه.
‫هیگار کجاست؟
‫هیگار دو ماه پیش فوت شد.
‫بعد از آخرین باری ‫که اومدی، فوت شد.
‫از اون به بعد، خودم از آلیس مراقبت می‌کنم.
‫گمون کنم نوعی سرطان گرفته بود.
‫خانواده دیگه‌ای نداره؟
‫من که پیدا نکردم.
‫پدرش برده بود ‫و به جنوبی‌ها فروختنش،
‫ولی هیگار زنی آزاد بود.
‫می‌گفت از بدو تولد آزاده.
‫ولی روحت هم خبر نداره...
‫آزاد موندنش چقدر کار دشواریه.
‫واسه همین، وقتی دیدم دنیل رو ‫با خودت بردی، خوشحال شدم.
‫با خودم گفتم شاید ‫اگه بتونم بفهمم...
‫خودم چطوری برم، ‫بتونم با خودم ببرمش.
‫کار اشتباهی بود.
‫نمی‌تونم تو چنین حسی ‫همین‌جا ولش کنم.
‫راستی، می‌خوام چیزی بهت بدم.
‫- این چیه؟ ‫- حلقه ازدواجمه.
‫تا مدت خیلی زیادی، ‫تنها مدرکی بود...
‫که از زندگی سابق خودم داشتم.
‫مدرک کل خاطراتم بود.
‫مدرک وقوعشون بود ‫و با دیدنش می‌فهمیدم خیالاتی نشدم.
‫واسه چی به من می‌دیش؟
‫مال مادربزرگ پدرت بود،
‫واسه همین می‌خوام دستت باشه.
‫آخه ممکنه زندگیم ‫دیگه همین شکلی باشه.
‫چی؟ ولی نیست.
‫زیاد مطمئن نیستم نباشه.
‫گمون کنم ممکنه گیر افتاده باشم.
‫ولی می‌تونی بغل خودم بمونی.
‫می‌تونی عین کوین بغلم کنی.
‫از کجا این‌قدر مطمئنی ‫که کوین هم برگرده؟
‫تو که نمی‌دونی چی به سر ‫مأمور گشته اومده بود...
‫ولی فرق می‌کنه، تو ساکن زمان دیگه‌ای هستی!
‫تو هم ساکن زمان دیگه‌ای هستی.
‫سال دو هزار و شونزده...
‫از نظر من دنیای متفاوتیه.
‫منـ...
‫منظورت چیه؟
‫منظورم اینه که فرصت بیشتری لازم دارم.
‫فرصت لازم دارم که یکی رو پیدا کنم ‫از آلیس مراقبت کنه.
‫حداقل در حدی فرصت لازم دارم که ببینم...
‫واقعا می‌تونم خودم برگردم یا نه.
‫بیش از هر چیز می‌خواستم برگردم خونه.
‫این همه مدت، بیش از هر چیز ‫می‌خواستم باز هم ببینمت.
‫ولی نمی‌خوام گم بشم.
‫ببین. امروز یه چیزی دستگیرم شد.
‫کنار رودخونه که برگشتی خونه،
‫تام روت اسلحه کشیده بود.
‫آره.
‫بعدش هم مأمور گشته وارد عمل شد.
‫ولی اولین بار که تو راهرو ‫همدیگه رو دیده بودیم...
‫و ناپدید شدی، چی شده بود؟
‫یهو پریدی سمتم و من رو ترسوندی.
‫تو هم خیال می‌کردی مرده‌ام.
‫آره.
‫چایت رو بخور.
‫امروز داشتی می‌گفتی ‫هر بار که به گذشته...
‫کشیده شدی، پسره وحشت کرده بود.
‫ولی به نظر من به این سادگی‌ها نیست.
‫به نظرم نباید صرفا بترسه.
‫به نظرم باید باور کنه ‫که قراره بمیره و حدس می‌زنم...
‫باید واسه خودت هم ‫چنین اتفاقی رخ بده که بری خونه.
‫واسه همین چیزی تو چایت ریختم.
‫- مسمومش کردم. ‫- چی؟
‫باید بجنبی و بری کمک بگیری.
‫این دیگه چه کاریه؟
‫باید بری کمک بگیری، ‫وگرنه زنده نمی‌مونی.
‫چه بلایی داره سرش میاد؟
‫امیدوارم روفوس دوباره صدات نکنه،
‫ولی حدس می‌زنم بکنه.
‫این رو بگیر. یادت باشه.
‫یادم باشه؟ چی رو یادم باشه؟
‫دینا؟ دینا؟
‫دینا، دینا، دینا!
‫دینا.
‫دینا!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.