‫نه، نه، نه، دینا!
‫دینا!
‫- کارلو، کارلو! ‫- چیه؟
‫- الان داریم به چی نگاه می‌کنیم؟ ‫- همین حالا اینجا بودن.
‫هرماینی، بنظرت یکم خل و چل بازی درنمیاری؟
‫اما یه خبرایی بود. ‫همین حالا یه اتفاقی داشت میفتاد.
‫چه اتفاقی؟ یعنی چی؟ ‫چه خبر بود؟
‫به من نگو خل و چل.
‫خدایا.
‫لعنت بر شیطون.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫سلام؟
‫- دینا؟ ‫- هرماینی...
‫- خدایا. دارن سکس می‌کنن. ‫- فکر نکنم...
‫همین کار رو داشتن می‌کنن! ‫لباس‌شون رو درنیاورده بودن...
‫- داشتن دعوا می‌کردن. ‫- باید بریم!
‫- نه، نمی‌فهمی چی میگم. ‫- آره، نمی‌فهمم.
‫دینا.
‫- نمی‌تونم نفس بکشم. ‫- دینا. آب. آب.
‫گفت بهت آب بدم.
‫خیلی‌خب. ‫همینجا وایسا.
‫بخور، بخور، بخور.
‫یعنی چی گفته که بهم آب بدی؟
‫همون موقع که رفتیم تو ‫من رو کشید یه طرف.
‫- می‌دونستی می‌خواد این کار رو بکنه؟ ‫- نه، نه، نه!
‫اولش اصلاً نمی‌دونستم چی داره میگه.
‫فقط سرهمش کردم.
‫خدایا.
‫یاخدا.
‫- خدایا. ‫- بخور.
‫دینا.
‫فهمید چطوری میشه برت گردوند.
‫مسمومم کرده.
‫می‌دونی چقدر ترسیدم؟ ‫امکان داشت بمیرم!
‫- فکر نکنم سم بوده. ‫- یعنی چی؟
‫گفت چیزیت نمیشه. ‫و فقط آب باید بخوری.
‫حالا هم که حالت خوبه دیگه، نه؟
‫اما اگه حرفی که بهت زده بود ‫رو یادت می‌رفت چی؟
‫اگه به خونه برنمی‌گشتیم چی؟
‫چیزی که مهمه اینه که ‫بلدی چطوری خودت رو برگردونی.
‫لازم نیست وایسی تا یکی بترسونتت.
‫- می‌تونیم فقط... ‫- فقط چی؟
‫بهم شلیک کنی ‫و دعا دعا کنی که از خون‌ریزی نمیرم؟
‫فرستادن من به خونه ‫ممکنه به مرگم ختم شه.
‫دیگه نمی‌ذارم همچین اتفاقی بیفته.
‫هیچ‌وقت.
‫قول بده.
‫خیلی‌خب.
‫لباس‌هامون کجاس؟
‫«هم‌خون: قسمت چهارم»
‫- الن. ‫- چیشده؟
‫هزاربار بهت زنگ زدم.
‫خواب بودم.
‫باید یه سری به دینا بزنی.
‫- فکر می‌کردم دعواتون شده بود. ‫- آره. اما بعدش بهم زنگ زد
‫و کلی سوال عجیب غریب درمورد مامانش پرسید
‫- و می‌خواست بدونه چه اتفاقی براش افتاده. ‫- شاید یه چیزی زده بوده.
‫الن...
‫قضیه جدیه.
‫صداش مثل همیشه نبود.
‫و یه صدای مردونه‌ی عجیب هم میومد...
‫من... نگرانم.
‫این اتفاق همیشه واسه‌ تموم مردم دنیا میفته
‫و ما هم آخرین کسایی هستیم ‫که می‌فهمیم؟
‫اصلاً کی تونستی این عکس‌ها رو بگیری؟
‫دیشب. ‫خیلی یادم نیست چیکار داشتم می‌کردم.
‫اما شاید یه معنی‌هایی داشته باشن، درسته؟
‫- شاید به درد بخورن. ‫- معلوم نیست، کوین.
‫اونا رو هرجایی میشه برد.
‫ما از یه چیزی مثل ماتریکس افتادیم دینا.
‫باید یه راهی باشه که...
‫که بتونیم ثابت کنیم این واقعیه
‫و واقعاً اتفاق افتاده.
‫به کی ثابتش کنیم؟
‫اون وقت که چی بشه؟ ‫جلوش گرفته شه؟
‫نه.
‫اگه دیگه نتونی برگردی چی؟
‫اگه حال روفوس خوب باشه چی؟
‫هروقت دست‌پاچه میشه این اتفاق میفته.
‫حتماً برمی‌گردم. ‫فقط نمی‌دونم کِی.
‫همش حس می‌کنم ‫که ممکنه دوباره هرلحظه اتفاق بیفته.
‫و فقط...
‫منتظرم می‌مونم. ‫نمی‌دونم... چیکار کنم.
‫پس مادرت چی میشه؟ ‫به کمکت نیاز داره تا سر از همه‌ی این چیزا در بیاری.
‫تو تنها امیدشی.
‫- درسته. ‫- این کار یه قاعده و قوانینی باید داشته باشه.
‫باید یه دلیلی پشت این قضیه باشه ‫که چرا داره این اتفاق واسه‌تون میفته.
‫چیه؟
‫چیشده کوین؟
‫غذا اومده.
‫کدوم غذا؟
‫همون غذای تایلندی که...
‫سه روز پیش سفارش دادم.
‫همون شبه؟
‫کارشون تموم شده.
‫هرماینی، بسه دیگه.
‫کار مائه که تموم شده.
‫[کسی خبری نداره همسایه‌های جدید ‫پلاک ۴۲۸ خیابون لورا چیکار دارن می‌کنن؟]
‫[صدای جیغ میومد.]
‫پس قبل از دفعه‌ی آخری که ‫این اتفاق افتاد،
‫یه دقیقه غیبم زد؟
‫آره... حتی کمتر. ‫انگار چندثانیه بود.
‫واسه من حدود یه ساعت بود، ‫یعنی...
‫تقریبا توی یه ساعت، ‫چندین سال گذشته.
‫و یعنی تا فردا یه مرد بالغ میشه.
‫تجهیزات نیاز داری.
‫- تجهیزات؟ ‫- قبل این که دوباره غیب شیم.
‫یه حسی بهم میگه اگه قرار باشه که ‫این اتفاق بیفته، همین‌ حالا باید بیفته.
‫تاحالا به این دقت کردی ‫هردفعه که برمی‌گردم،
‫دقیقاً به همون‌جا برمی‌گردم؟
‫وسط خونه. ‫فرقی هم نمی‌کنه قبل از رفتن کجا باشم.
‫شاید... تو درست میگی. ‫شاید به‌خاطر خونه‌اس.
‫مادرت چی؟ ‫اون که تاحالا اینجا زندگی نکرده.
‫درسته.
‫وقتی که غیبش زد ‫داشته رانندگی می‌کرده.
‫- وایسا ببینم. اینجا زندگی می‌کنی؟ ‫- آره.
‫وای. ‫مثل شاهزاده‌ خانم.
‫چی؟
‫هیچی.
‫یه دو ثانیه دیگه برمی‌گردم.
‫برم یکم لباس بیارم.
‫باشه. ‫کار خوبی می‌کنی.
‫اینجا رو غیرقانونی تصرف کردی؟
‫نه بابا. ‫با خواهرم زندگی می‌کنم.
‫آهان.
‫- حالا کجا هست؟ ‫- خونه دوست‌پسرش، نمی‌دونم.
‫یه لحظه صبر کن.
‫- چه قشنگ. ‫- مرسی.
‫شاید وقتی روفوس بقیه‌ی اجدادم رو ببینه ‫تموم شه...
‫آره، اما کدوم اجداد؟
‫شاید باید بهش کمک کنم ‫تا پیداش کنه.
‫خب، تو همینجا وایسا. ‫من برم یه چیز دیگه بیارم.
‫خیلی‌خب.
‫[دنیس: هرموقع رسیدی خونه بهم پیام بده ‫تا بدونم سالم رسیدی. شرمنده بابت الن. ‫باید بین خودمون می‌موند. مواظب خودت باش. ‫لس‌آنجلس پر روانیه.]
‫[اسم ویلین برات آشنا نیست؟]
‫سلام؟
‫اوه، سلام.
‫شرمنده...
‫- منتظر... ‫- کوینی، می‌دونم.
‫خودم فهمیدم.
‫- اسمی از من آورده بود؟ ‫- نه، نه راستش.
‫کوینه دیگه، ‫خودت که بهتر می‌دونی.
‫وای...
‫نه، چیزیم نیست.
‫یکم... یکم یخ می‌خوای؟
‫نه، نه، نه. ‫چیزیم نیست. ممنون.
‫مال خیلی وقت پیشه.
‫خیلی‌خب.
‫- اسم من دیناس. ‫- سلام. من هم پنی‌ام.
‫الان این قرار اول‌تونه دیگه؟
‫ام... یه‌جورایی.
‫خیلی داری فضولی می‌کنم. ‫اما مجبورم بپرسم. چشمت چیشده؟
‫موقع دعوا اینطوری شد.
‫- آهان. ‫- سلام، اومدی خونه.
‫آره، خونه‌م اینجاس خب.
‫گفتم دیرتر میای.
‫اون پشت چیکار می‌کردی.
‫داشتم... این کتاب رو واسه دینا میوردم.
‫ساعت دو شبه.
‫- آره خب، دیگه باید راه بیفتیم. ‫- اوهوم.
‫چی... ‫دوباره داری میری بیرون؟
‫- آره. اشکالی داره؟ ‫- اشکالی که نه، فقط...
‫- جداً؟ ‫- با من اینطوری حرف نزن....
‫- رفتارت خیلی عجیبه. ‫- واقعاً؟
‫تو همین سی‌ثانیه حرف زدن رفتارم عجیب بوده؟
‫اینطوری نکن، من...
‫داری دست‌گل به آب میدی؟
‫اگه آره، می‌تونی بهم بگی.
‫اما اگه بهم نگی ‫کمکی از دستم برنمیاد.
‫باید راه بیفتیم.
‫- گفتی که... کجا داری میری؟ ‫- خدافظ، پن.
‫کوین! ‫تو رو خدا مراقب خودت باش.
‫نمی‌خوای توضیحی بدی؟
‫چیزی واسه توضیح دادن نیست. ‫خواهرم همه‌چی رو گنده می‌کنه.
‫انگار واقعاً نگران بود.
‫همیشه نگران یه‌ چیزیه.
‫[مستند کی‌کی‌کی زیاد دیدی؟] ‫(مخفف کو کلاکس کلن که یک سازمان پشتیبان نژادپرستیه)
‫راستی،‌ پول اجاره رو میدم. ‫اونقدرا هم بدبخت نیستم.
‫من کی گفتم بدبختی؟
‫اما گفتی غیرقانونی اینجا رو تصرف کردم.
‫خیلی‌خب خانم نخورده مست.
‫خب دیگه، ‫فکر کنم کافی باشه.
‫- چطوری همه اینا رو تو یه کیف جا بدیم؟ ‫- خب‌ می‌تونیم از دوتا کیف استفاده کنیم.
‫اه، پیدیلایت یادم رفت.
‫اون موقع نصف مردم به‌خاطر اسهال خونی مُردن.
‫[پنی: حالت خوبه؟ خیلی مشکوک می‌زدی... ‫شرمنده اما مجبورم بپرسم. مست کرده بودی؟ می‌تونی بهم بگی.]
‫همم. قطعاً دوتا کیف لازم میشه.
‫تــرجمه از « محـمـدعلی sm » ‫:::. mmli_sm .:::
‫همه‌چی مرتبه؟
‫یهو یه حسی بهم گفت انگار داره می‌زنه به سرم، ‫ تو اینطوری نشدی؟
‫من فقط یه مدت تو اون فضا بودم.
‫بریم تو.
‫راستی، درمورد ویلین به عمه‌م پیام دادم.
‫هنوز جواب نداده.
‫کوین اِلوِن؟
‫زده به سرت؟ ‫چیکار داری می‌کنی؟
‫خودت چیکار داری می‌کنی؟
‫واقعاً می‌خواستی تو اون برنامه کوفتی چت «محله» ‫بگی که من عضو کو کلاکس کلنم؟
‫تو این محله مردم من رو می‌شناسن.
‫حق نداری همچین چیزایی درمورد من بگی.
‫واقعاً ببخشید. ‫اما اینجا چه‌خبره؟
‫کلی صدای جیغ و داد میاد...
‫- کسی داره آزارت میده؟ ‫- نه.
‫- صورتت چی شده؟ ‫- خب دیگه.
‫ببین، اگه تو خطری،
‫فقط به زبون بیار. ‫اشکالی نداره.
‫لازم نیست از این مرد بترسی.
‫لطفاً ول‌مون کن.
‫معذرت می‌خوام اما تابلوئه اینجا یه خبراییه.
‫جیغ می‌کشی، ‫صدمه دیدی.
‫هی!
‫زنگ می‌زنم پلیس.
‫خانم محترم،‌ لطفاً گم‌شو.
‫جانم؟ به من گفتی...
‫که گم شم؟
‫- آره. گم شو. ‫- کوین، بیا تو. همین حالا.
‫معذرت می‌خوام، اما خواهش می‌کنم... ‫من چیزیم نیست.
‫ممنونم.
‫- برنامه «محله» دیگه چه کوفتیه؟ ‫- یه برنامه مسخرس،
‫معمولاً فقط واسه گرفتن ‫ چیزای مفتی باهاش کار می‌کنم، اما...
‫اما بعضی‌وقتا بحث گریز سفیدپوستان ‫و این‌جور چرت و پرتا میشه...
‫اون‌وقت اون چی می‌گفت؟
‫کلی مزخرف درمورد فعالیت‌های مشکوک ‫ و اینجور‌ چیزا.
‫- این قضیه مال کِیه؟ ‫- قبل این که بریم شروع شد.
‫اون‌وقت هیچی به من نگفتی؟
‫- خب... تو که برنامه رو نصب نکرده بودی. ‫- خب که چی؟
‫مگه من ازت خواستم ازم دفاع کنی؟
‫داشت توجهات رو بهمون جلب می‌کرد. ‫من هم تمومش کردم.
‫یعنی میگی اون اتفاقی که تو چمنزار افتاد ‫به اندازه کافی توجهات رو بهمون جلب نکرد؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- باید به من خبر بدی.
‫این مثل همون اتفاقیه ‫ که اون موقع توی مزرعه با الیویا افتاد.
‫نباید اینقدر خودسرانه عمل کنیم.
‫من... باهات برنمی‌گردم.
‫چی؟
‫خیلی... به این قضیه فکر کردم
‫و منطقی نیست که...
‫تازه... ما که خیلی همدیگه رو نمی‌شناسیم.
‫و... منظورم این نیست که
‫چون نمی‌شناسمت این قضیه برام مهم نیست.
‫موضوع اینه که...
‫اون تجربه...
‫برای من خوب نیست و...
‫واقعاً نمی‌دونم اونجا چطوری می‌تونم کمکت کنم.
‫اما می‌تونم تو زمان حال اینجا بمونم
‫که وقتی برگشتی کنارت باشم ‫و مطمئن شم که حالت خوبه.
‫و این که...
‫این رو هم برات آوردم تا با خودت ببری.
‫چه مرگته کوین؟
‫از خونه پنی آوردم. ‫برای محافظت از خودت.
‫محافظت از من؟
‫من تاحالا با اسلحه شلیک نکردم.
‫کوین!
‫- بیا اینجا ببینم مرتیکه! ‫- لعنتی. خب حالا...
‫- حالا این رو چیکارش کنم؟ ‫- چمیدونم. تفنگ خودته.
‫فکر کنم شوهر همسایه‌اس.
‫این آدم‌ها چه مرگ‌شونه؟
‫چیکار کنم؟
‫برو بیرون و آرومش کن.
‫داره ادا در میاره، ‫من هم میام.
‫کوین الون.
‫سلام آشغال.
‫به زن من گفتی بره گمشه؟
‫بهش گفتی یا نگفتی که بره گمشه؟
‫زنت داشت من و دوستم رو اذیت می‌کرد، ‫مثل همین کاری که دقیقاً تو داری می‌کنی.
‫یاخدا.
‫اون قراره مامان بچه‌هام بشه.
‫دفعه آخرت باشه .که اینطوری باهاش حرف می‌زنی
‫حالیته؟
‫- کارلو. ‫- کوین، چیکاری داری می‌کنی؟
‫- خدایا. ‫- داره بهش حمله می‌کنه. ولش کن!
‫کارلو!
‫کمک! ‫ولش کن!
‫- الن؟ ‫- اینجا محله‌ی خوبیه.
‫ما هفت ساله که اینجا زندگی می‌کنیم، آشغال.
‫- تو این بلوک همه با ما دوستن. ‫- هی، هی، ولش کن.
‫ما مشکل نیستیم.
‫بلند شو...
‫چه وضعشه؟ ‫همونجا وایسا. همونجا وایسا.
‫- ولم کن. ‫- جلو نیا. جلو نیا.
‫هی، آروم باشین.
‫هی، شما چه مرگتـــ...؟ ‫وایسا ببینم. من تو رو می‌شناسم.
‫خوشحالم که دوباره می‌بینم‌تون، قربان.
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫من عموی این خانم جوون ‫و پلیس لس‌آنجلسم.
‫و به گمونم بدون اجازه وارد این ملک شدی. ‫بنابراین پیشنهاد می‌کنم گورت رو گم کنی
‫و برگردی همون سگ‌دونی‌ای که بودی.
‫راه بیفت.
‫- بس کن. چیزیم نیست. ‫- حالت خوبه؟
‫- گمشو دراکولای حرومی. ‫- هی، بس کن!
‫نمی‌دونی کی باید دهنت رو ببندی؟
‫برو تو! ‫همین حالا!
‫- از کجا می‌شناسمت؟ ‫- بنده افتخار خدمت براتون
‫- توی اولامین رو داشتم. ‫- آهان، آره.
‫هرچقدر ازتون تشکر کنم کمه قربان.
‫اینا کل شبه که دارن اذیت‌مون می‌کنن...
‫چه بلایی سر صورتت اومده؟
‫- کار این حرومزادس؟ ‫- نه، نه، اون من رو نزده.
‫- هیچوقت همچین کاری نمی‌کنم. ‫- دهنت رو ببند.
‫چرا یه دقیقه بیرون واینمیسی ‫تا با دختر برادر زنم حرف بزنم؟
‫نه، نه، اینطوری باهاش حرف نزن.
‫لازم نیست بره.
‫میشه تو اتاق‌خواب منتظرم بمونی، کوین؟
‫خب؟
‫دینا، باید بدونم ‫که دقیقاً چه بلایی سر صورتت اومده.
‫- سُر خوردم. ‫- سُر خوردی.
‫- تو حموم. ‫- جدی؟
‫فکر کردی اینقدر احمقم؟ ‫چه‌خبره؟
‫و اون پیش‌خدمته از دو روز پیش تاحالا، ‫اون هم ساعت ۳ نصف شب اینجا چیکار می‌کنه؟
‫به خودم مربوطه.
‫و این دیگه چه مسخره‌بازی‌ای بین همسایه‌ها بود؟
‫الن، اصلاً وقت این بحث رو ندارم.
‫- واسه چی اومدی اینجا؟ ‫- فکر کردی خودم می‌خوام اینجا باشم؟
‫عمت نگرانته
‫و وقتی دنیس نگران میشه ‫این اتفاق میفته.
‫من رو می‌فرسته اینجا، ‫پس بهش عادت کن.
‫شوخی می‌کنی دیگه؟ ‫بعدش چی میشه؟
‫چیکار می‌خوای بکنی؟ ‫دستگیرم کنی؟
‫شب‌بخیر، الن.
‫- به کی داری زنگ می‌زنی؟ ‫- رئیس.
‫[پنی: عصبانی نمیشم. ‫کوین، تو رو خدا جواب بده. نگرانم]
‫اصلاً از کجا معلوم اون یارو پلیس باشه؟
‫- احتمالاً جاکششه. ‫- نشان پلیس داشت.
‫آره، این آدما همیشه از این نشان تقلبی‌ها دارن.
‫اصلاً می‌دونی چیه؟ ‫یکی از بچه‌ها که باهاش پوکر می‌زنیم
‫باباش یه گردن کلفت توی اتحادیه پلیس‌هاست.
‫بهش زنگ می‌زنم، ‫تا ببینم به‌نظر اون چیکار باید بکنیم.
‫- کارلو، کارلو، بنظر من اصلاً... ‫- چی؟
‫مگه خودت نمیگی اینا مشکوکن؟
‫کل شبه داری همین رو میگی. ‫تو به جایی نرسیدی، پس بسپارش دست خودم.
‫- رفت؟ ‫- نمی‌دونم.
‫من...
‫واقعاً به‌خاطر اتفاقی که افتاد معذرت می‌خوام.
‫خیلی کارم بد بود.
‫اشکالی نداره. ‫دارم بارم رو سبک می‌کنم.
‫راستش، حق داری که نخوای باهام بیای.
‫آخه چرا باید همچین چیزی بخوای؟
‫نباید واسه همه‌چیز برنامه‌ریزی می‌کردم.
‫فقط درگیرِ...
‫مهم نیست.
‫باشه.
‫- بهت که گفتم. ‫- دینا.
‫- حالا که حرف من رو گوش نمی‌کنی
‫شاید بخوای مستقیماً از خودش بشنوی.
‫- دینا؟ ‫- بله؟
‫سلام، عزیزم.
‫الن رو واسه این فرستادم ‫که نگرانت بودم.
‫خوشحالم که حالت خوبه، ‫اما باید ببینمت.
‫احساس کردم درمورد اتفاقایی که داره ‫برات میفته، یه اطلاعاتی دارم.
‫و حس می‌کنم یه چیزایی درمورد مادرت هست ‫که شاید بهت نگفته باشم،
‫و تو حق داری جواب سوالات رو بگیری.
‫می‌دونم که موقع رفتن ‫رابطه بین‌مون شکرآب شد،
‫اما نباید تنهایی تو این شرایط باشی.
‫از الن می‌خوام که بیارتت اینجا. باشه؟
‫هی.
‫من می‌تونم تو خونه بمونم ‫و از دور ناظر باشم...
‫می‌تونم وقتی برگشتی کنارت باشم.
‫تا کمکت کنم.
‫هرکاری می‌خوای بکن.
‫وایسا! وایسا!
‫شمارت رو نگرفتم. .گه توش
‫- خسته نیستی؟ ‫- نه خیلی.
‫شما زن‌‌های خانواده‌ جیمز همه مثل همین، ‫یه مشت شب‌زنده‌دار.
‫مادربزرگت. ‫دنیس هم که خودت می‌دونی.
‫قبلاً به‌شوخی به دنیس می‌گفتم ‫تنها چیزی که لازم داری، یه خواب شبونه‌ی خوبه.
‫اگه همه‌تون هشت ساعت کامل می‌خوابیدین،
‫نصف این دعواهاتون اتفاق نمی‌افتاد.
‫می‌دونم چه فکر درمورد من می‌کنی، دینا.
‫این که من یه پلیس به‌درد نخورم ‫و عمت اشتباه کرده که باهاش ازدواج کرده.
‫دلت نمی‌خواد با من کاری داشته باشی.
‫- همچین حرفی نزدم. ‫- لازم نیست بزنی.
‫ببین، می‌دونم از اون آدم‌هایی نیستم ‫که بشه راحت باهاشون صمیمی شد.
‫احتمالاً هم فکر می‌کنی که تو این همه سال، ‫من دنیس رو ازت دور نگه داشتم.
‫که چرا وقتی مامان‌بزرگت مریض شد، ‫نیومد نیویورک.
‫درست نمیگم؟
‫وقتی با دنیس آشنا شدم، ‫با هم قرار گذاشتیم که تا حد ممکن، الم‌شنگه راه نندازیم.
‫وقتی بردمش کالیفرنیا، ‫به نفع خودش شد.
‫دیگه لازم نبود بخواد از یه آشفته‌بازار، ‫ خونواده بسازه.
‫و این که بخواد کسی رو ببینه ‫که اون اصلاً حاضر نبود این کار رو بکنه.
‫مامان‌بزرگت رو میگم، دینا.
‫آره خب... ‫هیچکس برای مامان‌بزرگ کافی نبود.
‫بابات بود. ‫هیچ اشتباهی نمی‌کرد.
‫البته تا موقعی که با مادرت آشنا شد.
‫آره خلاصه، موقعی که رجینا مریض شد ‫به دنیس گفتم که برنگرده نیویورک.
‫حالا شاید دنیس هنوز هم احساس گناه بکنه ‫اما من شبا راحت می‌خوابم
‫چون می‌دونم که کار درست رو کرد.
‫تنها افسوسم به‌خاطر اینه ‫که تو نادیده گرفته‌ شدی.
‫می‌دونم که فکر می‌کردی ‫ ما توی نیویورک ولت کردیم،
‫اما به‌خاطر تو نبود.
‫عمت عاشقته.
‫سلام پنی، ‫یه لطفی بهم بکن.
‫از دست تو کوین. ‫اینطوری که نمیشه.
‫نمیشه که ساعت دو نصفه‌شب دیوونه‌بازی دربیاری،
‫با عجله از خونه بری ‫و جواب گوشیت هم ندی.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب. ‫معذرت می‌خوام.
‫اون دختره دنیلا کی بود...
‫اسمش دیناس. ‫چندروز پیش باهاش آشنا شدیم. یعنی همین امشب.
‫یکم... پیچیده‌اس، باشه؟
‫پنی، تو به سرنوشت اعتقاد داری؟
‫چی؟
‫مثلاً به‌نظرت پشت هراتفاق یه دلیلی هست؟
‫بنظرت... چمیدونم... ‫باور داری که...
‫یه منطقی پشت اتفاقات باشه ‫که ما ازش خبر نداشته باشیم؟
‫چون این چندروزه اتفاقات خیلی زیادی افتاده و...
‫و اولش فکر کردم درگیر یه وضعیت پیچیده شدم
‫که هیچ ربطی به من نداره ‫و حالا...
‫حالا حس می‌کنم که به من هم مربوط میشه.
‫کوین، چی داری برای خودت چرت و پرت میگی؟
‫خیلی‌خب، قبل از این که ‫چیزایی که می‌دونم رو بهت بگم...
‫فقط باید بدونم چی تو ذهنته،‌ دینا؟
‫نمی‌دونم چطوری توضیح بدم.
‫خب... بگو دیگه. ‫لازم نیست که از چیزی سر در بیاری. فقط بگو.
‫چون درمورد مامانت ‫و مسائل خانوادگی ازم سوال کردی.
‫واسه چی؟
‫درمورد مادرِ مادرم چی می‌دونی؟
‫زن آشفته‌ای بود.
‫و اونقدرا هم عقلش سر جاش نبود.
‫غیبش زد، درسته؟
‫همینطوری... ناپدید شد.
‫مادر الیویا وقتی فقط بچه بود ‫یهو غیبش زد، اما...
‫دینا.
‫این چیزا رو از کجا فهمیدی؟
‫مادرم زندس.
‫آره، اون زنده‌س.
‫گیر افتاده و...
‫تو سال ۹۲ که با بابام سوار ماشین بود ‫یه اتفاقی براش افتاده.
‫غیبش زد و... ‫و به زمان عقب برگردونده شد و...
‫فکر کنم همین اتفاق هم برای مادر اون افتاده
‫و برای من هم افتاده ‫و من اون رو دیدمش...
‫تو یه مزرعه به عقب برگردونده شده.
‫توی مزرعه‌ای که فکر می‌کنم...
‫خانواده‌مون برای خانواده ویلین ‫بردگی می‌کردن. و نمی‌دونم چرا یا چطوری.
‫اما اونجا گیر افتاده ‫و به کمک‌مون نیاز داره.
‫خیلی‌خب، می‌دونی چیه؟
‫هضم این همه اطلاعات خیلی سخته.
‫بذار یکی رو بذارم سر شیفتم.
‫برم یه قهوه‌ای چیزی بیارم.
‫- تو هم می‌خوری؟ ‫- باشه، حتماً.
‫باشه؟ خیلی‌خب... ‫الان برمی‌گردم. باشه؟
‫پس خواهش می‌کنم، یه ساعت دیگه بهم زنگ بزن ‫و اگه خبری ازم نشد،
‫گوشیم رو پیدا کن ‫و کمک بفرست، باشه؟
‫کوین، ازت می‌خوام به کاری که داری می‌کنی ‫ خوب فکر کنی
‫و از خودت بپرسی که الگویی ‫ توی رفتارهات می‌بینی یا نه؟ این رفتارها...
‫پنی، پنی، گوشی دستمه اما باید برم. ‫اگه تا یه ساعت دیگه خبری ازم نشد، بهم زنگ بزن.
‫کجایی کوین؟
‫سلام قربان... الن.
‫- تو اینجا چه غلطی داری می‌کنی؟ ‫- یه چیزی هست
‫که واقعاً باید بدمش به دینا.
‫گوش کن، نمی‌دونم چی تو کلته ‫یا چه بازی مسخره‌ایه که راه انداختی
‫یا چی بین تو و اون دختره. ‫اما باید بس کنی.
‫یه مشت خل و چل ریختن تو این خونواده.
‫بعد این همه مدت یه راه‌حل پیدا می‌کنم ‫اون‌وقت این حرومزاده پیداش میشه...
‫بهش نزدیک نشو.
‫میشه حداقل شماره‌ش رو بهم بدین، ‫فقط می‌خوام حالش رو بپرسم.
‫نه. ‫یه دختر دیگه واسه مسخره‌بازی‌هات پیدا کن، رومئو.
‫[کوین: اومدم بیمارستان. کجایی؟ شمارم اینه. ‫بهم زنگ بزن. یه‌جای کار می‌لنگه. عموت رو دیدم.]
‫[دارم از همه پرس‌و‌جو می‌کنم. ‫هیشکی نمیگه کجایی. اومدم طبقه سوم.]
‫خیلی‌خب.
‫بفرمایین.
‫خیلی‌خب.
‫خب... برگردیم عقب.
‫خیلی‌خب، ‫یه بار دیگه بگو...
‫دقیقاً کجا رفتی؟
‫حرفم رو باور نمی‌کنی، مگه نه؟
‫باور می‌کنم که...
‫که تو باور داری ‫چیزایی که داری از سر می‌گذرونی واقعیه.
‫و...
‫این که توی گذشته ‫تو یه مزرعه بودی.
‫و روفوس هم اونجا بوده، ‫همچنین مامانت.
‫باور دارم که بهش باور داری.
‫اما...
‫مادر تو و برادر من تو یه تصادف مُردن
‫که مادرت پشت فرمون بود ‫و داشتن می‌رفتن ایست ریور.
‫و همه‌ی این اتفاقات به‌خاطر این افتاد ‫که وقتی داشت اینطوری حرف می‌زد...
‫من کم گذاشتم.
‫و وقتی مادرم مریض شد ‫باز هم کم گذاشتم.
‫و نمی‌خوام همین اشتباه رو ‫درمورد تو بکنم دینا.
‫من خیلی دوستت دارم.
‫فقط...
‫- گندش بزنن. ‫- نه، نه، نه.
‫- نه، نه، نه اشکالی نداره. ‫- ببخشید.
‫طوری نیست، ‫الان دستمال میارم.
‫- ببخشید. ‫- باشه. خیلی‌خب.
‫فقط...
‫آره، دیدمت. ‫خیلی‌خب.
‫- کوین، من خیلی احمقم. ‫- چیشد؟
‫چیشده؟
‫چرا همش می‌ذارم باهام این کار رو بکنن؟
‫چرا احساس می کنم که کسی...
‫حرفم رو باور می‌کنه؟ من...
‫خیلی احمقم.
‫- خیلی تنهام. ‫- نیستی.
‫تنها نیستی، ‫من کنارتم و منم که احمقم...
‫اتفاقی که داره برامون می‌افته ‫خیلی پیچیده‌اس.
‫و نباید تنهات می‌ذاشتم.
‫نباید ازت رو برمی‌گردونم.
‫کد بنفش.
‫کد بنفش برای دینا جیمز.
‫باید از اینجا بریم.
‫خیلی‌خب.
‫شاید، شاید بهتره بمونم.
‫چی؟
‫شاید واقعاً مریض باشم.
‫اگه تو مریضی، ‫من هم مریضم.
‫اما نمی‌خوام اینجا بمونم ‫تو هم باید باهام بیای.
‫کد بنفش.
‫کد بنفش برای دینا جیمز.
‫وایسا! ‫تو برو سمت چپ!
‫- جلوشون رو بگیر! ‫- دینا!
‫بریم دنیس!
‫دینا!
‫لعنتی، لعنتی.
‫- واسه چی اومدیم اینجا؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- گفتم حتماً یه پنجره‌ای چیزی هست. ‫- در رو باز کن!
‫- اینقدر وایسیم تا برن؟ ‫- همه‌جا پر دوربینه.
‫- اصلاً تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- اوه، مامانت...
‫این رو بهم داد.
‫- فکر کنم معنیش اینه که می‌تونه باهات برگرده. ‫- در رو باز کن!
‫- دینا، به خودت آسیب نزن. ‫- چیه؟
‫- دینا. ‫- دلم. دوباره داره همونطوری میشه.
‫نه، نه، نه.
‫لعنتی، خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫فقط کافیه مامانت رو پیدا کنی.
‫بهش بگو اگه تو رو نگه داره
‫می‌تونه سفر رو انجام بده. ‫مشکلی پیش نمیاد.
‫دینا؟ دینا.
‫دینا. دینا!
‫به خودت آسیب نزن دینا. ‫تو رو خدا در رو باز کن.
‫خوبه، کلیدا رو آوردی.
‫دینا؟
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.