..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫عجیبه که کم کم داره عادی می‌شه.
‫منظورم اینجا بودنمونه.
‫آره، هیچوقت فکر نمی‌کردم با ‫چنین بوی گندی از خودم مشکلی نداشته باشم.
‫دیگه تقریبا حس می‌کنم زمان حال...
‫مبهم و گنگه، که واقعا... ریدمانه.
‫آره.
‫- یه باری... ‫- خب؟
‫...توی بار بودم ‫و مواد زده بودم، مواد خفنی بود،
‫و خیلی راحت زندگیم قبل از ‫مواد زدن رو فراموش کرده بودم.
‫حالا بعدش چهار زانو نشستم
‫بغل دست رفیقم توی چادر
‫و دوتایی باهم اسم فروشگاه‌های ‫زنجیره‌ای رو می‌گفتیم،
‫اینجوری بود که، ‫«تارگت، والمارت، والگرینز...
‫والمارت، تارگت، ‫والگرینز، والمارت.»
‫- چرا؟ ‫- نمی‌دونم. گمونم این فروشگاه‌ها...
‫توی ذهنم نمادی از دنیای واقعی بودن یا...
‫اوهوم.
‫آها فهمیدم. من می‌تونم خیلی ‫آروم زیر آب خفه‌ات کنم.
‫وحشتناکه.
‫هدف از این کار هم همینه.
‫جواب نمی‌ده چون می‌تونم ‫دستت رو بخونم.
‫خیله‌خب، فهمیدم. یکی رو ‫استخدام می‌کنم بهت چاقو بزنه.
‫- نه! ‫- خب جوری چاقو بزنه که نمیری.
‫نه، اگه واقعا بمیرم چی؟
‫هیچکدوم از ایده‌هام ‫رو دوست نداری‌ها.
‫چون قراره من چاقو بخورم دیگه نه تو.
‫
‫دیوونه‌وار عاشق کتاب ‫رابینسون کروسوـم.
‫روفوس کل دیروز خواست ‫که واسش بخونمش،
‫و من واقعا وقت گذاشتم.
‫خیلی خوبههه.
‫اگه بتونی از این حقیقت ‫چشم‌پوشی کنی که تموم این ماجراها
‫توی زمان و مکان ‫وحشتناک و مزخرفی داره رخ می‌ده،
‫اوهوم؟
‫...یه جورایی مثل یه پناهگاهه.
‫
‫پس این واقعا بافت به حساب میاد؟
‫چیه؟
‫♪ که من خیلی خوش‌شانسم ♪
‫♪♪♪
‫
‫♪ خیلی پولدار ♪
‫باید سهمیه‌بندی کنیم.
‫اگه هرشب به سه تا آهنگ گوش کنیم،
‫گمونم بتونیم تا یک هفته...
‫دووم بیاریم؟
‫- یک هفته؟ ‫- اوهوم.
‫به نظرت موندنمون انقدر طول می‌کشه؟
‫♪♪♪
‫
‫صبح شده.
‫♪♪♪
‫بهتره که... به زیرشیروونی برگردم.
‫قبل از اینکه بیدار بشن.
‫«هم‌خــــــــــــــــــــون» ‫[فصل اوّل، قسمت ششم]
‫«چه نشونه‌هایی اونجا بودن...
‫و چطور ممکنه یه آدم بتونه ‫به اونجا بیاد؟
‫اما بعدش فکر کردم که شیطان برای اومدن ‫به چنین مکانی باید به خودش فرم انسانی بگیره.»
‫حوصلم سر رفته. ‫می‌شه یه چیز دیگه بخونیم؟
‫چی؟ حوصلت سر رفته؟
‫نمی‌خوای بدونی تهش چی می‌شه؟ ‫داره جالب می‌شه‌ها.
‫- نوچ. ‫- تو چی؟
‫نظر تو راجع‌به رابینسون کروسو چیه؟
‫کری؟ کری!
‫همینکه معلوم نیست کجایی و دنبالتم ‫یعنی باید گوشت رو بپیچونم.
‫تقصیر منه مامان. من ازش خواستم ‫اینجا بمونه و دینا واسمون کتاب بخونه.
‫روفوس جان، دینا دیگه ‫اجازه نداره براتون کتاب بخونه.
‫- اما مامان... ‫- هی!
‫آقای ویلین معتقدن ‫ بهتره که از قابلیت‌های دینا
‫در جاهای دیگه‌ی خونه استفاده کنیم. ‫درک می‌کنید دیگه آقای فرانکلین.
‫در هر صورت، آقای جوان کلاس ‫پیانوتون الان شروع می‌شه.
‫من نمی‌خوام پیانوی کوفتی ‫رو یاد بگیرم!
‫روفوس ویلین، چنین طرز ‫صحبت کردنی برام قابل قبول نیست.
‫چیزی نیست روفوس. چیزی نیست.
‫آقای فرانکلین معلم محشریه. ‫قول می‌دم بهت خوش بگذره.
‫بهتره با خالی کردن لگن قضای حاجتِ ‫آقای فرانکلین شروع کنید.
‫- اوه... ‫- چشم خانم مارگارت.
‫درسته؟ این شد جایگاه سی.
‫پس اول باید کلید سفید رو ‫قبل از دو تا مشکی‌ها فشار بدی.
‫روز خوبیه‌ها.
‫- می‌شه تماشا کنم؟ ‫- بله، بله.
‫تازه داریم با پیانو آشنا می‌شیم.
‫آم...
‫روفوس چرا به مامانت نشون نمی‌دی ‫چی یاد گرفتی؟
‫
‫روفوس!
‫شگفت‌آوره.
‫فردا بهتره پیشرفتتون رو ‫به آقای دایتون نشون بدید.
‫- آقای دایتون؟ ‫- بله. همسرشون مُرده و وکیل هستن،
‫ایشون و دخترشون...
‫قراره فردا برای شام ‫مهمان ما باشن.
‫
‫روفوس شنیدم فیلیپا خیلی جذابه.
‫- نمی‌خوام ببینمش. ‫- هیس.
‫باید درست رفتار کنی.
‫و یه آقا باید عاشق باشه.
‫موافق نیستید آقای فرانکلین؟
‫باعث شد...
‫یاد شکفتن خودم بیفتم.
‫اگه من رو می‌دیدی، به نظرت ‫خیلی شایسته میومدم روفوس.
‫آماده باش نصف این شایستگی ‫مادرت رو در فیلیپا پیدا کنی.
‫
‫ادامه بدید.
‫پس...
‫
‫جنگل رو از اینجا تا ایستون جستجو کردیم.
‫- دخترک پیدا نشد. ‫- ادامه بدید.
‫
‫اصلا با عقل جور درنمیاد.
‫ممکن نیست توی این مدت کوتاه، ‫با پای پیاده انقدر دور شده باشه.
‫امیدوام کسی به این موضوع ربطی نداشته باشه.
‫- گوش بده، دیشب من سعی نداشتم... ‫- هرچی بیشتر بدونم،
‫در خطر بیشتری میفتم، می‌فهمی؟
‫به اندازه کافی توی دردسر هستم.
‫مشکلی با لوک پیدا کردی؟
‫گمونم این فرار توی شیفت اون رخ داده.
‫در این مورد خبر داری؟
‫- کسی خبر داره؟ ‫- نه.
‫باید بین خودمون بمونه.
‫کری!
‫بیا اینجا.
‫اون پیراهن رو فورا دربیار.
‫برام مهم نیست اون مارگارت هرزه چی می‌خواد.
‫قبل اینکه پات رو توی این مطبخ ‫بذاری، باید درش بیاری. حالیت شد؟
‫به چی داری نگاه می‌کنی؟
‫کری رو توی اون لباساش نگه می‌دارم ‫که آخر عاقبتش مثل سلست
‫یا بقیه‌ی مادرهاشون نشه.
‫ممکنه آخری فرار کرده باشه
‫اما قرار نیست نفر بعدی کری باشه.
‫شنیدی چی گفتم؟
‫تق. تق.
‫آقای فرانکلین.
‫جستجوی وینی چطور پیش میره؟
‫به زودی پیداش می‌کنیم.
‫ثابت کرده که می‌تونه یه ‫هرزه‌ی زرنگ باشه.
‫اما... من زرنگترم.
‫شما که سرنخی پیدا نکردید؟
‫پیانو زدن روفوس چطوره؟
‫خب برای روز اول بدک نبود اما...
‫حس می‌کنم باید انتظاراتتون ‫رو مدیریت کنم.
‫به نظر میاد مارگارت فکر می‌کنه ‫تا فردا کاملا استاد پیانو میشه.
‫فردا؟
‫وای خدا.
‫فردا دایتون میاد.
‫کوین متاسفانه جایگاه ‫یک شخص در جامعه‌ی کشاورزی
‫وابسته به قضاوت بیکاره‌های دیوانه‌ست.
‫اینکه در دوران جوونیشون با ‫هانا نامزد کردن هم دستی درش نداره.
‫گمونم یکمی باور داره که ‫این ملک قراره مال اون باشه.
‫برای شام فردا قراره اینو بپوشی؟
‫چیز دیگه‌ای برای پوشیدن ندارم.
‫ترتیب یک چیزی رو می‌دم.
‫
‫سلست.
‫- بذار کمکت کنم. ‫- ممنونم.
‫- حس بدی دارم. ‫- واقعا گرمه.
‫نباید خودت رو خسته کنی.
‫فکر کردی اینو نمی‌دونم؟ ‫برو به خانم مارگارت بگو.
‫
‫خداروشکر بابت صدای زنگ شام.
‫
‫تقریبا دو روزه که وینی رفته.
‫به نظرم بعضیاتون خبر دارید ‫که کجا رفته...
‫و اینکه چطوری تونسته بره.
‫همچنین به نظرم ساکت موندن ‫براتون معقوله.
‫شایدم فکر می‌کنید ‫بهتون ربطی نداره، نه؟
‫شایدم ترجیح بدید گوش به زنگ بمونید ‫تا وقت شامتون برسه.
‫اما شایدم بعضیاتون بتونن ‫از من اطاعت کنن.
‫این سیاه‌پوسته کجا رفته؟ کجا؟
‫همم.
‫
‫هرروز فقط یه نصفه نون می‌خورید ‫تا زمانیکه این دختره پیدا بشه!
‫یا اینکه یکی از شما با ‫نقشه‌اش پا پیش بذاره.
‫تا اون موقع دیگه از شام خبری نیست!
‫حالیتون شد؟ هوم؟
‫حالیتون شد؟!
‫- بله. ‫- بله.
‫- بله قربان. ‫- بله.
‫دیدی یکی از این دورگه‌ها ‫لب به چیزی زدن،
‫بهشون شلیک می‌کنی.
‫حالا برگردید سرکارتون!
‫
‫قراره چند وقت با یه نصفه نون ‫کار کنیم لوک؟
‫- رسما دیگه باید گرسنگی بکشیم. ‫- منطقی نیست.
‫اگه با شکم خالی توی این گرما کار کنیم، ‫ارباب تام نصف نیروهاش رو از دست میده.
‫حق با توئه جوپ ‫و ارباب تام اینو می‌دونه.
‫همین الان همه اینکارها رو واسه وینی کرده، ‫اما مرد معقولیه.
‫یه شب بهش فرصت بده پیتر.
‫ارباب تام نظرش عوض میشه.
‫امیدوارم که همینطور بشه. ‫تو کسی بودی...
‫که قرار بود اون شب ‫مراقب باشی.
‫کجا رفته؟
‫به نظر نمیاد سلست درمورد معقول بودن ‫تام باهات هم عقیده باشه.
‫سلست فکر می‌کنه من ‫درمورد وینی چیزی می‌دونم.
‫به نظرت اگه کسی پا پیش نذاره، ‫تام این کار رو می‌کنه؟
‫هیچ برده‌ای نباید اون طوری ‫از مزرعه‌ی تام ویلین خارج بشه.
‫اگه از من بپرسی،
‫چند روزی رو قراره ‫سخت بگذرونیم.
‫حاضر نمیشه تو رو لو بده که؟
‫منظورم وقتیه که شرایط بد بشه.
‫نه، گمون نکنم.
‫نه، فقط باید صبر کنیم.
‫نایجل یا سلست چی؟ ‫می‌دونی که،
‫اگه بلایی سرشون بیاد...
‫چطور می‌تونیم فشار رو کمتر کنیم؟
‫نمی‌دونم. غذا.
‫هوم؟
‫لوک.
‫نباید این وقت شب ‫اینجا پرسه بزنی دینا.
‫امشب جیک شیفته.
‫- شیفت تو نیست مگه؟ ‫- تنها نه.
‫دیگه نه.
‫ببین، یه چیزی واست آوردم.
‫- چیه؟ ‫- غذاست.
‫قول می‌دم خوب باشه.
‫برای سلست و نایجل هم هست.
‫حداقل برای چند روز ‫دلت رو نگه می‌داره.
‫بقیه چی؟
‫به اندازه کافی برای همه ندارم.
‫خیله‌خب.
‫هرچی نیاز داشتی بهم بگو باشه؟
‫این شرایط رو پشت سر می‌ذاریم.
‫با همدیگه.
‫خانم الیویا ربطی به این ‫داستان‌ها داره؟
‫چیزی درمورد وینی می‌دونه؟
‫که ممکنه کجا باشه؟
‫نه.
‫جایی که میری بردیش؟
‫آره. وینی برای همیشه رفته.
‫شب بخیر.
‫
‫♪♪♪
‫صبح بخیر آقای فرانکلین. ‫با اردک‌ها دوست شدید نه؟
‫یه چیزی تو همین مایه‌ها.
‫بهت حسودیم میشه موسیقیدان. ‫من هیچوقت وقت استراحت ندارم.
‫به زودی تام من رو دوباره برای گشتن ‫دنبال اون دختر لعنتی می‌فرسته.
‫حتما خیلی بااستعداد بوده که ‫انقدر از رفتنش ناراحته.
‫
‫مال توهم همینطور.
‫منظورت چیه؟
‫خب تو بهم بگو.
‫دینا پُرحرفه؟
‫وای.
‫- خوبی جوپ؟ ‫- داغونم نه؟
‫- پاشو ببینم بدردنخور... ‫- بکش کنار لعنتی!
‫این آقا هیچی نخورده. ‫ضعیف شده. همه‌ـمون ضعیف شدیم.
‫والا جوری که منو هُل دادی، ‫به نظر ضعیف نمی‌رسی.
‫یواشکی از میز شام ‫غذا بهتون نرسیده شما؟
‫گمشو ببینم.
‫بهتره کم کم یاد بگیری ‫چطوری باهام صحبت کنی.
‫اوضاع بر وفق مرادت نخواهد رفت، ‫حتما ازش پشیمون میشی.
‫- بجنب... ‫- به من دست نزن!
‫حق با جیکه. تو دست راستِ ‫اون شیطانی هستی که توی خونه‌ست.
‫برگردید سر کارتون.
‫♪♪♪
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫داشتم برای آقای فرانکلین ‫کتاب می‌بردم.
‫داشتی می‌خوندیش.
‫دیگه حق نداری توی این ‫اتاق پرسه بزنی.
‫فهمیدی؟
‫اوهوم.
‫
‫آقای فرانکلین؟
‫صحبت کنیم؟
‫برده‌ـتون رو در حال مطالعه ‫توی کتابخونه‌ام پیدا کردم.
‫خیلی متاسفم. ‫نباید...
‫ممکنه بتونه برای شما کتاب بیاره،
‫اما توی این ملک هیچوقت ‫نمی‌تونه تنهایی کتاب بخونه.
‫یا در حضور برده‌هام. ‫من هم سیاست‌های خودم رو دارم.
‫بله، بله. ‫حتما. متوجه شدم.
‫فقط متوجه شدن کافی نیست جناب.
‫یه فراری روی دستم مونده،
‫و نمی‌تونم تحمل کنم ‫کسی ذهن برده‌هام رو
‫برخلاف جایگاهشون ‫با جاه‌طلبی پُر کنه.
‫حلش می‌کنم.
‫
‫خوبی؟
‫- نه. ‫- تام بهم گفت چی شده.
‫باید بیشتر دقت کنی دینا.
‫اون کتابخونه مثل حرم همسر فوت شده‌ـشه.
‫دقت کنم؟
‫من باید دقت کنم؟
‫شرمنده یادم رفت که اصلا ‫اینجا آدم به حساب نمیام.
‫چرا باید درمورد زنِ مُرده‌اش اهمیت بدم؟
‫حق با توئه. شرمنده. خیله‌خب.
‫همه یکمی... عصبی شدن.
‫الان که بیرون بودم، ‫دیدم یکی از حال رفت.
‫واقعا فکر کردم ‫همه برعلیه تام شدن.
‫این گرسنگی وضعیت بدیه.
‫حق با توئه.
‫لوک ساکت نمی‌مونه.
‫من میرم پیش الیویا.
‫- برای چی؟ ‫- باید بهش خبر بدم.
‫اگه این آدم‌ها بیشتر از این گرسنگی بکشن، ‫لوک و سارا اعتراف می‌کنن.
‫به تام می‌گن، و اگه هم ‫اونا چیزی نگن، یکی دیگه زبون وا می‌کنه.
‫خیله‌خب، منم باهات بیام؟
‫نه. نه.
‫اگه هردو بریم، یکی متوجه میشه. ‫فقط...
‫...به پیانو زدن ادامه بده.
‫
‫- هیس! ‫- الیویا؟
‫دیناست.
‫- تنهایی؟ ‫- آره.
‫
‫بیا داخل.
‫چه خبر شده؟
‫
‫چه خبر شده بابا؟
‫این گوساله‌های روانی سعی دارن ‫موهام رو کوتاه کنن. داستان اینه.
‫نمی‌خوایم اگه کسی دیدتش، ‫بتونه بشناسدش.
‫چرا هنوز اینجاست؟
‫اوه به نظرت کار آسونیه که ‫یه فراری رو بفرستیم بره؟
‫دیگه مهم نیست.
‫- برمی‌گردم پیش خونواده‌ی ویلین. ‫- نخیرم نمیری.
‫چرا میرم. ‫از گوش دادن بهت خسته شدم.
‫تو اصلا نقشه‌ای واسم نداری. ‫هیچ راهی واسم هموار نکردی.
‫هیچی بهم پیشنهاد ندادی!
‫حداقل پیش ارباب تام می‌دونم ‫هدفم چیه.
‫نخیر اینطور نیست! ‫تام بهم خوشامد نمی‌گه‌ها.
‫فکر می‌کنه سعی داشتی ‫مسمومش کنی.
‫- اما من همچین کاری نکردم. ‫- مهم نیست، اون اینطوری فکر می‌کنه.
‫و اگه نخواد که بکشدت، ‫اونوقت کاری می‌کنه که آرزوی مرگ کنی.
‫پس یا به حرفمون گوش کن ‫و به فیلادلفیا برو،
‫یا همینجا بمون تا نظرت ‫رو عوض کنی. کدوم رو انجام میدی؟
‫
‫خیله‌خب.
‫برنمی‌گردم پیش تام.
‫
‫لوک‌ام الیویا.
‫- الیویا. ‫- نباید لوک بدونه که اینجاست. ما رو لو میده.
‫در رو باز کن خانم الیویا. ‫صداتون رو شنیدم.
‫بدو برو توی اون دخمه.
‫
‫- به کمکت نیاز دارم. ‫- کمک من؟
‫سلست وضعیت بدی داره. ‫به نظرم بچه‌اش داره بدنیا میاد.
‫باهات میام.
‫آلیس اینجا بمون و ‫حواست به همه‌چیز باشه.
‫باشه؟
‫باهام بیا دینا. ‫به کمکت نیاز دارم.
‫
‫سلام، سلام، سلام.
‫- آرچیبالد. ‫- روزتون بخیر جناب.
‫- خوش آمدید. ‫- خانم ویلین.
‫از دیدن دوباره‌ـتون خوشحالم.
‫اجازه هست دختر کوچیکه‌ام ‫فیلیپا رو بهتون معرفی کنم؟
‫از آشنایی با شما مسرورم خانم ویلین.
‫لباستون بسیار زیباست ‫و همراهتونم دختر خوشگلیه.
‫عجب موجود جذابی.
‫اجازه هست پسرم روفوس رو معرفی کنم؟
‫سلام.
‫از آشنایی با شما خرسندم آقای روفوس.
‫اوه!
‫و ایشون کی هستن؟
‫عذرخواهم. ‫آقای کوین فرانکلین اهلِ نیویورک.
‫موسیقیدای بسیار ماهر ‫و بعنوان معلم خصوصی روفوس استخدام شدن.
‫- باعث افتخاره. ‫- افتخار از ماست جناب.
‫جوری که خانم ویلین از ‫مهارتتون صحبت می‌کنه
‫مشخصه مرد همه چی تمومی هستید.
‫استعداد جناب فرانکلین ‫کاملا مشهوده.
‫فکر کنم شام آماده باشه.
‫بله خواهش می‌کنم. ‫گمونم مسیر رو یادم باشه.
‫از این طرف عزیزم.
‫نگران نباش. ‫فقط یه دختره.
‫داشت کارهاش رو انجام می‌داد که سرش گیج رفت ‫و توی باغچه زمین خورد.
‫- نایجل پیداش کرد. ‫- سرگیجه؟
‫تموم روز درد داشته.
‫- چیزی هم نخورده. ‫- چی؟
‫تام بخاطر پیدا کردن وینی ‫همه رو گرسنه نگه داشته.
‫ما هم بردیمش توی اتاقل جزبل، ‫به نظرش موقع زایمانه.
‫چرا همه اینجا جمع شدید؟
‫برگردید سرکارتون.
‫
‫بچه زود داره بدنیا میاد.
‫من چیکار... ‫من چیکار کنم؟ چی...
‫کنارش باش. باهاش حرف بزن.
‫
‫دستش رو بگیر. باهاش حرف بزن.
‫باشه. یه انقباضه. ‫دینا بهت کمک می‌کنه.
‫
‫دستم رو فشار بده.
‫
‫- حالت خوبه. خوبی تو. ‫- بچه چرخیده.
‫یعنی... یعنی چی؟
‫
‫یعنی چی؟!
‫
‫همم.
‫پس شایعات درست بوده آقای ویلین.
‫سارا آشپز خوبی شده.
‫عجب حافظه‌ای داریدها آقای دایتون.
‫بخاطر استقبال صمیمی و گرمتون بوده.
‫من و مرحوم خانم هانا قبلا همیشه ‫زیر شاخه‌های درخت بلوط می‌دویدیم.
‫وقتی که از پا می‌افتادم، پدر ‫من رو روی پاش می‌نشوند...
‫
‫...درمورد شکست دادن ‫سربازهای انگلیسی برام می‌گفت.
‫
‫خیلی خوشحالم که می‌بینم ‫از اون دوران جوونی چنین تغییراتی
‫توی این خونه انجام شده.
‫- کافیه. ‫- شرمنده ارباب.
‫بیرون.
‫به سرویس‌دهی ادامه بده کری.
‫
‫بسیارخب.
‫حال خدمتکارت خوبه تام؟
‫بله بله. فقط...
‫توی زمان تنبیهی ‫مهمان ما شدید.
‫علت این تنبیه چی بوده؟
‫نمی‌خوان یه فراری رو لو بدن.
‫که اینطور. مایه تاسفه.
‫به زودی حل میشه.
‫حتما همینطوره.
‫
‫زور بزن.
‫
‫خیله‌خب، آفرین.
‫- کارت خیلی خوبه. ‫- خیله‌خب دینا.
‫- آفرین. ‫- حالا می‌خوام سرش رو بچرخونم.
‫خیله‌خب.
‫
‫بچه رو توی حالت خوبی قرار دادم.
‫چیزی نیست.
‫- فقط یکم دیگه مونده خب؟ ‫- شرمنده من نمی‌تونم.
‫قراره کوچولوت رو ببینی.
‫کارت خیلی خوبه. ‫خیلی نزدیک شدی.
‫قراره کوچولوت رو ببینی.
‫یه انقباض دیگه داره میاد.
‫خیله‌خب.
‫
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن. ‫صبر کن، صبر کن، صبر کن. چی شده؟
‫بهش حمله دست داده. ‫بهش حمله دست داده.
‫اون بندی که اونجاست رو بگیر.
‫نمی‌خوام زبونش رو گاز بگیره.
‫
‫هی سلست.
‫
‫هی. هی.
‫برو تام رو بیار.
‫هی. هی. صدام رو می‌شنوی؟
‫سلست! سلست!
‫
‫باریکلا عزیزم.
‫عالی بود.
‫زیبا می‌نوازید آقای فرانکلین.
‫روفوس به فیلیپا نشون بده چطوری ‫با پیانو می‌نوازی.
‫نه ممنون.
‫برو بنواز پسرم. ‫استعدادهات رو از مهمونامون
‫مخفی نکن.
‫
‫♪♪♪
‫
‫هی خیلی خوب داری پیش میری روفوس. ‫کم نیار باشه؟
‫
‫ارباب تام باید تا خوابگاه بیاید.
‫بچه سلست داره بدنیا میاد.
‫لطفا من رو ببخشید. ‫زود برمی‌گردم.
‫آره، البته.
‫دینا باید این بچه رو بیارم بیرون.
‫وقتی که می‌شکافمش،
‫باید بچه رو با پاهاش بیرون بکشی.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن. ‫سلست چی میشه؟
‫نه نه نه نه. ما می‌تونیم ‫هر دو رو نجات بدیم.
‫اون مُرده دینا.
‫بچه رو نجات بده.
‫
‫بجنب.
‫یالا.
‫زنده نموند.
‫می‌تونم بغلش کنم؟
‫
‫موهاش... بلونده.
‫این گندکاری رو تمیز کنید. ‫براش قبر بکنید.
‫
‫- لوک... ‫- ولم کن دینا!
‫فقط...
‫من و به حال خودم رها کن.
‫
‫اوه!
‫ناراحت نشو عزیزم.
‫فیلیپا همچینم خاص نبود.
‫- گفتن خوشگله نه زخمی. ‫- خفه شو!
‫- روفوس. ‫- انقدر مثل یه بچه باهام رفتار نکن.
‫خوب پیانو زدن من واست اهمیتی نداره. ‫فقط می‌خوای بقیه دوست داشته باشن.
‫خب من دوست ندارم ‫و هیچوقتم نخواهم داشت.
‫گمونم این ماجرا پیانو ‫به جای خوبی نمی‌رسه.
‫
‫باید بهت هشدار می‌دادم.
‫سلست اولیشون نبوده.
‫کاری که تام با این دخترها ‫می‌کنه وحشتناکه.
‫گمونم بهش عادت کردم فقط.
‫لوک...
‫جوری بهم نگاه کرد...
‫...که انگار سرزنشم می‌کنه.
‫ما نهایت تلاشمون رو کردیم.
‫اگه نگرانی که درمورد وینی چیزی به ‫تام بگه، پس نگران نباش.
‫تازه چیز ارزشمندی رو از دست داده.
‫مدت زیادی دیگه قرار نیست به ‫چیزی اهمیت بده.
‫
‫زنگ غذاست.
‫تموم این اتفاقات نیاز بود بیفته ‫تا اون کثافتِ گه...
‫عقلش بیاد سرجاش.
‫خب... حداقل دیگه تموم شد.
‫باید برگردم خونه.
‫متاسفم اما من...
‫نمی‌خوام مثل تو باشم.
‫نمی‌خوام به این شرایط عادت کنم.
‫آره.
‫باورش سخته که بتونی.
‫به تموم این درد و رنج‌ها نگاه کن.
‫اما آدم‌های اینجا ‫زنده موندن رو انتخاب می‌کنن.
‫مجبورن که چنین انتخابی داشته باشن.
‫وقتی توی اون اتاق ظاهر شدی...
‫و بعد از آتش‌سوزی برگشتی،
‫حتی با اینکه همون شب برگشتی، ‫بهت امیدوار شدم.
‫چون امیدم به خود قدیمیم بود.
‫نگاه کردن بهت سخته.
‫شبیه پدرتی.
‫امیدوارم
‫چیزی بینمون بتونه ‫درست بشه.
‫منم همون امید رو داشتم،
‫تا اینکه سال‌ها گذشت ‫و دوباره دیدمت.
‫و امید داشتن به تموم اون‌ها ‫تقریبا باعث مرگم شد.
‫بخاطر همینم باهاش کنار اومدم.
‫و می‌خوام که تو هم کنار بیای.
‫نمی‌تونم.
‫نمی‌خوام.
‫چون من دقیقا همینجام ‫و تو هم همینجایی،
‫و می‌خوام که یه خونواده بشیم.
‫اما تو یه دختر بالغی.
‫سال‌های زیادی بوده که ‫بدون تو سر کردم.
‫اگه بخوای بدونی می‌تونم بهت بگم.
‫بهتره برگردم.
‫کلی کار دارم. ‫بالاخره...
‫یه رابط برای وینی پیدا کردم ‫که باید ببینم چطور پیش میره.
‫وقتشه که راهی بشه.
‫
‫من حرفی نزدم! ‫تو ترکمون کردی!
‫♪♪♪
‫
‫بخاطر من به پیانو زدن ادامه بده.
‫خواهش می‌کنم.
‫ادامه بده. حالم رو خوب می‌کنه.
‫می‌تونم اینجا پیشتون بشینم؟
‫
‫حالتون خوبه؟
‫من آدم خوبی برای هم‌صحبتی نیستم آقای ویلین.
‫مخالفم.
‫خب شما همسرم نیستید.
‫
‫تام رو ترک کن.
‫♪♪♪
‫آم...
‫نه، نمی‌تونم.
‫چرا نتونی؟ مرد بدیه.
‫خودت رو نجات بده.
‫یکی رو پیدا کن که ‫ازت مراقبت کنه.
‫♪♪♪
‫اما کی؟
‫- کی؟ ‫- پیداشون کن.
‫♪♪♪
‫
‫خیلی متاسفم. من...
‫من شما رو تحسین می‌کنم مارگارت. ‫واقعا می‌گم اما...
‫
‫تام، آقای دایتون و شما...
‫همه‌ی بیوه‌شده‌ها...
‫تا به ابد درحال سوگواری‌ان.
‫این پیانو بدشانسی آورده.
‫شاید در تسخیر مالک قبلیشه.
‫باید بسوزونمش؟
‫امیدوارم احساس ناراحتیی از ‫همدیگه نداشته باشیم کوین.
‫شب خوش.
‫تارگت، والگرینز، والمارت.
‫تارگت، والگرینز... والمارت.
‫شامت رو آوردم.
‫گشنم نیست.
‫لوک.
‫
‫من...
‫من خیلی متاسفم.
‫متاسفم.
‫فکر می‌کنی مشکلم با یه روز ‫گرسنه موندنه و
‫یه فراری؟
‫تقصیر تو نیست دینا.
‫تقصیر خودمه. ‫باید بابت چیزی که بینمون بود
‫مهربونتر می‌بودم ‫اما بهش افتخار می‌کردم...
‫به این دختر.
‫تام این موضوع رو فهمید ‫و ازم گرفتش.
‫جوری ازم گرفتش که هیچ کاریش نمی‌شد کرد ‫جز اینکه خودش رو با مرگ از این شرمندگی نجات بده.
‫- درست نیست. ‫- با مادر نایجل هم همینکار رو کرد.
‫به محض اینکه هانا مُرد ‫اونم فروخت.
‫از وقتی که فقط یه پسربچه بودم،
‫اصلا نذاشت چیزی برای ‫خودم داشته باشم.
‫می‌دونی، بهم قول یه زمین ‫مال خودم رو داده بود.
‫گفت که می‌تونم مزرعه‌ی ‫خودم رو داشته باشم.
‫حرفش حرفه تام.
‫قبلا اینجوری فکر می‌کردم ‫اما الان دیگه نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم.
‫گمونم من و نایجل قراره تا ‫زمان مرگمون اینجا بمونیم.
‫
‫من می‌خوام به تو و نایجل...
‫کمک کنم.
‫همونطوری که به وینی کمک کردی؟
‫مردم اینجا چی، ها؟
‫جیک مراقبشون باشه؟
‫من فرار نمی‌کنم.
‫دیگه هیچکس نباید بخاطر من ‫بیشتر از این عذاب بکشه.
‫نایجل بهم گفت خوندن و نوشتن بلدی.
‫اگه می‌خوای کمک کنی...
‫...بهش خوندن و نوشتن یاد بده.
‫کاری کن بتونه زبر و زرنگ بشه.
‫این کار رو می‌کنی؟
‫کوین.
‫بیا اینجا.
‫من داشتم...
‫...با همسرم صحبت می‌کردم.
‫اونم دوست داره پیانو یاد بگیره.
‫عه.
‫بهش یاد می‌دید درسته؟
‫بله.
‫- بله حتما. ‫- همونطور که به نظر میاد این بچه
‫دل به موسیقی نمیده،
‫مارگارت راحت می‌تونه نصف ‫درس‌هاش رو باهاش کار کنه.
‫سرگرم نگه داشتنش احتمالا ‫برای سلامت روانم خوب باشه...
‫حداقل تا زمانی که خواهر ‫لعنتیش برسه.
‫روفوس زیرفشار زیاد بازدهی نداره.
‫
‫واقعا همینطوریه.
‫نمی‌دونم باید باهاش چیکار کنم.
‫باید مثل مادرش با شکلات و آبنبات
‫ برای رقابت بهش رشوه بدم؟
‫هیچ چیزی قبول نمی‌کنه.
‫پسربچه‌ها باید برای درک پدرانشون ‫باهاشون وقت بگذرونن.
‫این گنجینه‌ای که من نداشتم.
‫پدرم خیلی عمر نکرد که بتونه ‫داستان‌های دوران جنگش رو واسم تعریف کنه.
‫با گلوله کشته شد.
‫آره، منم پدرم رو...
‫توی سن کم از دست دادم.
‫- توی جنگ؟ ‫- نه نه، با بیماری.
‫باید سعی کنید چیزی که تابحال ‫نداشتید رو براش فراهم کنید.
‫ظاهرا به طرز عجیبی نسبت به تمایلات
‫و نیازهای پسرم حساسیت نشون میدی.
‫برای سرگرم کردن...
‫پسرم از پیشنهادتون ‫استقبال می‌کنم.
‫بابت رفتار امروزم عذرخواهم.
‫می‌ترسم شرایط فعلیم باعث شده باشه ‫رفتارم... بوی زنانه گرفته باشه.
‫توی ماجرای امروز و
‫وینی با افرادم به مشکل...
‫ برخوردم.
‫هممم.
‫وقتی فرار می‌کنن...
‫...عذاب می‌بینم.
‫منظورم اینه که فکر می‌کنن خودشون ‫خبر دارن چی به نفعشونه.
‫اما اینطور نیست.
‫چطور نمی‌فهمن که من براشون امنیت ‫و محافظت رو فراهم می‌کنم؟
‫
‫از پیش الیویا داری میای؟
‫نه، خیلی وقته که اینجام.
‫عه.
‫آم...
‫وینی...
‫هنوزم وینی...
‫چی شده؟
‫سلست مُرد.
‫- چی؟ ‫- بچه‌اشم مُرد.
‫من...
‫اونجا بودم.
‫تماشا کردم.
‫وای خدای من دینا.
‫نمی‌دونم باید چی بگم.
‫چیزی برای گفتن نمی‌مونه.
‫لوک داره برای هردوشون قبر می‌کَنه...
‫...تنهایی.
‫و حتی بچه‌ی خودشم نبود. ‫بچه‌ی تام بود.
‫من به لوک گفتم به نایجل ‫خوندن و نوشتن یاد می‌دم.
‫حداقل کاریِ که از دستم برمیاد.
‫- دینا... ‫- می‌دونم خطرناکه،
‫اما داغون شده.
‫و منم باید یه کاری بکنم.
‫نه.
‫تو چیزی که من ‫هرروز می‌بینم رو نمی‌بینی.
‫- می‌دونم. ‫- واقعا؟
‫فقط می‌خوام که در امان باشی دینا.
‫فکر نکنم امنیت داشتن واسم کافی باشه.
‫وقتی که به خونه برگردم در امانم.
‫این آدم‌ها، این موضوع... ‫رو درک نمی‌کنن.
‫و من....
‫دست خودم نیست اما ‫یه جورایی حس می‌کنم همه‌ی این‌ها...
‫...تقصیر منه.
‫نه.
‫مارگارت.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.